Συντάκτης: grammateia

Οι ερευνητές βλέπουν επίσης διαφορές μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου.

Πρόσφατη έρευνα από το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο της Ουτρέχτης (UMC Utrecht) δείχνει ότι ο εγκέφαλός μας μειώνεται αργότερα από ό,τι πιστεύαμε. Αντί μετά το 25ο έτος της ζωής μας, συμβαίνει όταν είμαστε μεταξύ 30 και 40 ετών. Ο κλινικός τεχνολόγος Dorien van Blooijs και ο νευρολόγος Frans Leijten, μαζί με συναδέλφους από το UMC Utrecht και την Mayo Clinic, διεξήγαγαν έρευνα για την ταχύτητα επεξεργασίας του εγκεφάλου μας και πώς αλλάζει καθώς γερνάμε.

Πιο γρήγορες συνδέσεις

Οι ερευνητές ανακάλυψαν, μεταξύ άλλων, ότι οι συνδέσεις στον εγκέφαλό μας γίνονται όλο και πιο γρήγορες: από δύο μέτρα ανά δευτερόλεπτο σε παιδιά ηλικίας τεσσάρων έως τεσσάρων μέτρων ανά δευτερόλεπτο σε άτομα ηλικίας μεταξύ τριάντα και σαράντα. Διπλασιασμός, με άλλα λόγια. Μόνο μετά από αυτή την ηλικία επιβραδύνεται.

«Ο εγκέφαλός μας συνεχίζει να αναπτύσσεται πολύ περισσότερο από όσο πιστεύαμε», είπε ο Van Blooijs. Οι ερευνητές βλέπουν επίσης διαφορές μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου. Ο μετωπιαίος λοβός, το μπροστινό μέρος του εγκεφάλου μας που είναι υπεύθυνο για τη σκέψη και την εκτέλεση εργασιών, αναπτύσσεται περισσότερο από μια περιοχή που είναι υπεύθυνη για την κίνηση. Ο Van Blooijs εξηγεί, «Το γνωρίζαμε ήδη χάρη σε προηγούμενη έρευνα, αλλά τώρα έχουμε συγκεκριμένα δεδομένα». Η ανάπτυξη της ταχύτητας δεν είναι μια ευθεία γραμμή, αλλά μάλλον μια καμπύλη.

Χάρτης εγκεφάλου

Οι ερευνητές έλαβαν τα δεδομένα κάνοντας ακριβείς μετρήσεις χρησιμοποιώντας ένα πλέγμα ηλεκτροδίων που μερικοί ασθενείς με επιληψία τοποθετούν στον εγκέφαλό τους (κάτω από το κρανίο) ως προετοιμασία για χειρουργική επέμβαση επιληψίας. Το πλέγμα αποτελείται από 60-100 ηλεκτρόδια που μπορούν να μετρήσουν την εγκεφαλική δραστηριότητα.

«Με τη διέγερση των ηλεκτροδίων χρησιμοποιώντας βραχέα ρεύματα, μπορούμε να δούμε ποιες περιοχές του εγκεφάλου ανταποκρίνονται ασυνήθιστα. Έτσι, μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν χάρτη για το ποιες περιοχές πρέπει και ποιες δεν πρέπει να αφαιρούνται κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης επιληψίας», είπε ο Leijten.

Το γεγονός ότι τα δεδομένα θα μπορούσαν επίσης να διδάξουν στους ερευνητές κάτι για το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλός μας ήταν μια νέα εικόνα. «Συλλέγουμε αυτά τα δεδομένα για περίπου 20 χρόνια», είπε ο Leijten. «Μόλις πριν από λίγα χρόνια συνειδητοποιήσαμε ότι μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τις μη επηρεασμένες περιοχές ως πρότυπο για τον υγιή ανθρώπινο εγκέφαλο».

Ο Van Blooijs προσθέτει: «Αν διεγείρετε ένα ηλεκτρόδιο σε μια περιοχή, εμφανίζεται μια αντίδραση σε μια άλλη. Αυτό σας ενημερώνει ότι οι δύο περιοχές συνδέονται. Στη συνέχεια, μπορείτε να μετρήσετε πόσο χρόνο χρειάζεται για να συμβεί η αντίδραση. Εάν γνωρίζετε την απόσταση μεταξύ των δύο διαφορετικών περιοχών του εγκεφάλου, μπορείτε να υπολογίσετε πόσο γρήγορα μεταδίδεται το σήμα».

Καλύτερα μοντέλα υπολογιστών

Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για το κεντρικό νευρικό μας σύστημα. Οι επιστήμονες προσπαθούν εδώ και καιρό να χαρτογραφήσουν τις συνδέσεις στον εγκέφαλό μας. Με αυτές τις πληροφορίες, οι ειδικοί μπορούν να φτιάξουν πιο ρεαλιστικά υπολογιστικά μοντέλα του εγκεφάλου μας.

Για να λειτουργήσουν αυτά τα μοντέλα, εκτός από τις πληροφορίες σχετικά με τις συνδέσεις, απαιτούνται ακριβείς τιμές σχετικά με την ταχύτητα αυτών των συνδέσεων. «Τώρα έχουμε αυτούς τους αριθμούς για πρώτη φορά», εξηγεί ο Leijten. «Με τα δεδομένα μας, οι ερευνητές μπορούν να φτιάξουν νέα και καλύτερα μοντέλα υπολογιστών που αυξάνουν την κατανόησή μας για τον εγκέφαλο. Αναμένουμε ότι η εργασία μας όχι μόνο θα προωθήσει την έρευνα για την επιληψία, αλλά και την έρευνα για άλλες εγκεφαλικές διαταραχές».

Ανοιχτό στην πρόοδο

Με αυτήν τη δημοσίευση στο Nature Neuroscience, όλα τα δεδομένα έχουν γίνει δημόσια προσβάσιμα. Αυτό ονομάζεται Open Science και σημαίνει ότι ερευνητές από όλο τον κόσμο μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα. Leijten: «Με τη συμμετοχή τους στην έρευνα, οι ασθενείς συμβάλλουν στην πρόοδο. Η γνώση που αποκτάμε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καλύτερη θεραπεία μελλοντικών ασθενών». Η Van Blooijs θα λάβει το διδακτορικό της στα τέλη του τρέχοντος έτους. Λέει, «Πολλά είναι δυνατά με αυτά τα δεδομένα, περισσότερα από όσα μπορούμε να κάνουμε. Είμαι περίεργος να δω τι είδους έρευνα θα κάνουν όλοι οι δημιουργικοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

 Η παραγραφή οφειλών στον ΕΦΚΑ έχει ως το τίμημα τη συναίνεση του ασφαλισμένου στην αποποίηση ασφαλιστικού βίου.

Η παραγραφή οφειλών στον ΕΦΚΑ έχει ως το τίμημα τη συναίνεση του ασφαλισμένου στην αποποίηση ασφαλιστικού βίου. Με την ενεργοποίηση του άρ. 6 ν. 4997/2022 (σχετική εγκύκλιο e-ΕΦΚΑ Γεν. έγγραφο 75110/14-2-2023) η ανωτέρω διάταξη δεν παραγράφει μόνο χρέος, αλλά και χρήσιμο ασφαλιστικό βίο.

Με την 1833/2021 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, που εκδόθηκε με τη διαδικασία της «πρότυπης» ή «πιλοτικής» δίκης, κρίθηκε ότι ο θεσπισθείς με το άρθρο 95 παρ. 1 του ν. 4387/2016 γενικός κανόνας της εικοσαετούς παραγραφής των αξιώσεων για την καταβολή εισφορών των εντασσόμενων στον Ε.Φ.Κ.Α. φορέων κοινωνικής ασφάλισης, αντίκειται στις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου.

Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι ο ΕΦΚΑ έχει ευθύνη που δεν κατάφερε να εισπράξει τις οφειλές και όχι οι ασφαλισμένοι, που δικαιολογημένα λόγω αδυναμίας τους δεν τις κατέβαλαν. Ουσιώδη λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός ότι στην ανωτέρω απόφαση 1833/2021 του ΣτΕ οι δικαστές δεν αναφέρθηκαν στην αποποίηση του ασφαλιστικού βίου για την επίμαχη περίοδο της παραγραφής της οφειλής.

Τούτο πρακτικά σημαίνει ότι ο ασφαλισμένος στον οποίο παραγράφεται τη οφειλής του, δεν έχει καταβάλει αντίστοιχες εισφορές, άρα ενδεχομένως αν είναι μετά το 2002, δεν θα προσμετρηθούν στη διαμόρφωση των συντάξιμων αποδοχών, άρα και στο ύψος της ανταποδοτικής σύνταξης. Ωστόσο ο αντίστοιχος χρόνος που διένυσε ως ασφαλισμένος στο Ταμείο – παρότι δεν καταβλήθηκαν εισφορές – οφείλεται να του αναγνωριστεί για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Είναι ξεκάθαρο ότι από την δικαστική απόφαση 1833/2021 του ΣτΕ δεν απορρέει ότι ο ασφαλισμένος πρέπει να αποποιηθεί και τον αντίστοιχο χρόνο ασφάλισης.

Επ΄ αυτού η προαναφερόμενη εγκύκλιος του e- ΕΦΚΑ αναφέρει «σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 6 του νόμου 4997/2022 οι Μη Μισθωτοί ασφαλισμένοι μετά από αίτησή τους, που υποβάλλεται (το αργότερο) ταυτόχρονα με την αίτηση συνταξιοδότησης, δύναται να προσμετρήσουν ασφαλιστικό χρόνο (συνολικά ή μέρος αυτού) του οποίου οι ασφαλιστικές εισφορές είχαν παραγραφεί, τόσο για θεμελίωση όσο και για προσαύξηση της σύνταξης.

Στις περιπτώσεις αυτές καταβάλλεται το σύνολο των ασφαλιστικών εισφορών και των πάσης φύσεως προσθέτων τελών, τόκων, προσαυξήσεων, προστίμων και επιβαρύνσεων, καθώς και των λοιπών ποσών που συνεισπράττονται με αυτές». Ήδη σε αρκετά τοπικά υποκαταστήματα μη Μισθωτών του ΕΦΚΑ έχουν ξεκινήσει να κατατίθενται αιτήσεις για παραγραφή χρεών. Θα παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της υπόθεσης ώστε να δώσουμε χρήσιμες συμβουλές στους ασφαλισμένους μέλη του ΕΕΑ.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Φυματίωσης, στις 24 Μαρτίου, βρίσκει την “ξεχασμένη” από πολλούς φυματίωση σε φάση επανάκαμψης, λόγω κυρίως της πανδημίας. Η COVID-19 μπορεί να την “εκθρόνισε” προσωρινά από την πρώτη θέση στις αιτίες θανάτου από λοιμώδη νοσήματα, αλλά ταυτόχρονα ευνόησε την αύξηση των νέων περιπτώσεων και θανάτων απ΄ αυτήν.

Μιλώντας στο iatronet.gr η αναπληρώτρια καθηγήτρια Πνευμονολογίας – Φυματιολογίας στο ΑΠΘ, Κατερίνα Μανίκα , εξηγεί πώς η πανδημία διέκοψε μια περίοδο βελτιούμενης επιδημιολογικής κατάστασης της νόσου σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, κάνει λόγο για υποκαταγραφή της φυματίωσης, που έχει 3 ως 5 φορές μεγαλύτερη επίπτωση από αυτή που δηλώνεται, ενώ επισημαίνει την ανάγκη χάραξης μιας ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής για τη νόσο.

Θα γίνει πάλι πρώτη αιτία θανάτου από λοιμώδη

“Η φυματίωση είναι μια νόσος από το παρελθόν, αλλά δεν είναι νόσος του παρελθόντος”, επισημαίνει η κ. Μανίκα, η οποία εκτιμά πως όταν υποχωρήσει η COVID θα αποτελέσει πάλι την πρώτη αιτία θανάτου από λοιμώδες νόσημα, όπως ήταν μέχρι το 2019. “Αν έχουμε 6,8 εκατομμύρια καταγεγραμμένους θανάτους από COVID σε τρία χρόνια, οι καταγεγραμμένοι θάνατοι από φυματίωση είναι 3,1 εκατομμύρια στα πρώτα δύο -1,5 εκατομμύρια το 2020 και 1,6 το 2021. Μαζί με αυτούς του 2022 που δεν έχουν βγει ακόμη, φτάνουμε στους 4,5 εκατομμύρια θανάτους στην τριετία, δηλαδή τα μεγέθη είναι συγκρίσιμα”, παρατηρεί.

Παρόλο που η νόσος αφορά κυρίως την υποσαχάρια Αφρική και τη Νοτιοανατολική Ασία, η Ευρώπη δεν μπορεί να εφησυχάζει γιατί έχει την πιο δύσκολη φυματίωση, τη λεγόμενη πολυανθεκτική. Αυτή δεν απαντά στα δύο βασικά αντιφυματικά φάρμακα και είναι πολύ πιο συχνή στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Το ζήτημα απασχολεί και την Ελλάδα, που έχει δεχτεί κύματα παλιννοστούντων από τις χώρες αυτές, αλλά και μεγάλα προσφυγικά και μεταναστευτικά ρεύματα από χώρες με μεγαλύτερη επίπτωση.

Γιατί επανέκαμψε στην πανδημία

Οι λόγοι της αύξησης της φυματίωσης στα χρόνια της πανδημίας είναι τρεις, σύμφωνα με την αναπληρώτρια καθηγήτρια: “Η COVID-19 διέκοψε την παροχή υπηρεσιών υγείας για την φυματίωση, γιατί το σύστημα επικεντρώθηκε στον κορωνοϊό. Έτσι αυξήθηκε η μετάδοση, γιατί κάποιος που δεν λαμβάνει αγωγή εξακολουθεί να μεταδίδει”, σημειώνει και προσθέτει: “Δεύτερος λόγος είναι η πτώση του βιοτικού επιπέδου. Ιστορικά, όποτε είχαμε φτώχεια και υποσιτισμό αυξάνονταν η φυματίωση κι αυτό συνέβη με την COVID. Εκτιμάται ότι περίπου 90 εκατομμύρια άνθρωποι το 2020 βρέθηκαν κάτω από το όριο της φτώχειας και το 2021 επιπλέον 110 εκατομμύρια άνθρωποι από 35 χώρες μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος ζούσαν υποσιτιζόμενοι σε σχέση με ένα έτος πριν”. Ο τρίτος λόγος ήταν η μεγαλύτερη παραμονή των ανθρώπων στα σπίτια, που αύξησε την ενδοοικογενειακή μετάδοση.

Υποκαταγραφή στην Ελλάδα

Η φυματίωση στην Ελλάδα είναι υποχρεωτικώς δηλούμενο νόσημα, αλλά αυτό εφαρμόζεται μόνο εν μέρει, με αποτέλεσμα την υποκαταγραφή. “Η εικόνα που παρουσιάζεται από τον ΕΟΔΥ στους διεθνείς οργανισμούς με βάση τις δηλώσεις, δείχνει μια επίπτωση περίπου 4 με 5 περιπτώσεων ανά 100.000 πληθυσμού. Ξέρουμε ότι αυτό είναι ανακριβές και εκτιμούμε πως στην πραγματικότητα η επίπτωση είναι 3 με 5 φορές μεγαλύτερη, δηλαδή 15 με 20 άτομα ανά 100.000 πληθυσμό”, λέει η κ. Μανίκα.

Επίσης, στην Ελλάδα δεν καταγράφεται η έκβαση. Από την Πνευμονολογική Κλινική του ΑΠΘ στο νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου”, όπου καταγράφονται όλα σχολαστικά, προκύπτει ένα ποσοστό θνητότητας περίπου 7% και ένα ποσοστό θετικής έκβασης 70%, καθώς ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών δεν επανέρχονται στα ραντεβού και χάνονται. Όπως διευκρινίζει η φυματιολόγος, θάνατος κατά τη διάρκεια της αντιφυματικής αγωγής δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι οφείλεται στη φυματίωση, αλλά μπορεί να προκύψει από υποκείμενο νόσημα.

Μετά το 2018 οι περισσότεροι ασθενείς με φυματίωση στην Ελλάδα έχουν γεννηθεί εκτός Ελλάδας.

Κατά τη διάρκεια του 2022, η Ελλάδα αντιμετώπισε πολύ σοβαρές ελλείψεις σε αντιφυματικά φάρμακα. “Μερικές φορές χρειάστηκε ακόμα και να νοσηλεύσουμε ασθενείς γιατί δεν μπορούσαν να βρουν τα φάρμακα στο φαρμακείο. Οι άνθρωποι έκαναν αγώνα δρόμου ψάχνοντας. Κάποιοι έβρισκαν από συγγενείς τους στο εξωτερικό”, αναφέρει, προσθέτοντας πως στην παρούσα περίοδο δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν γνωρίζει κανείς αν αυτό αντικατοπτρίζει μια οριστική λύση.

Επανάσταση στη θεραπεία

Μπορεί τα χρόνια της πανδημίας να οδήγησαν σε βήματα πίσω σε ό,τι αφορά την επιδημιολογία της φυματίωσης, αλλά ταυτόχρονα έφεραν μια μικρή επανάσταση σε ό,τι αφορά τη θεραπεία. “Πολλά νέα φάρμακα και νέα σχήματα είναι διαθέσιμα και στην Ελλάδα για την πολυανθεκτική φυματίωση, ενώ και στην φυματίωση από ευαίσθητα στελέχη αναμένεται ένα νέο βασικό φάρμακο που δεν είναι προς το παρόν διαθέσιμο στην Ευρώπη”, επισημαίνει η κ. Μανίκα.

Τα νέα φάρμακα θα μειώσουν από 6 σε 4 μήνες την ελάχιστη διάρκεια θεραπείας στην απλή φυματίωση από ευαίσθητα στελέχη, στο πλαίσιο μιας γενικότερης τάσης για μικρότερα σχήματα, που βοηθούν και στην καλύτερη συμμόρφωση των ασθενών σε αυτά.

Συμπτώματα που κινούν υποψία

Στο 90% των ανοσοεπαρκών ενηλίκων που θα μολυνθούν από το μυκοβακτήριο της φυματίωσης το ανοσοποιητικό θα το αντιμετωπίσει επαρκώς και δεν θα εκδηλωθεί ενεργή νόσος (λανθάνουσα φυματίωση). Από το 10% που θα εκδηλώσει νόσο, στους μισούς αυτό θα γίνει στα πρώτα 1-2 χρόνια από τη μόλυνση και στους άλλους στο υπόλοιπο της ζωής τους.

Η λοίμωξη θα εκδηλωθεί με πυρετό, βήχα, απόχρεμψη, κάποιες φορές με αιμόπτυση. Όπως αναφέρει η κ. Μανίνα, αυτό που θα κινήσει την υποψία θα είναι η αργή και ήπια εκδήλωση, που διαρκεί εβδομάδες. “Συνήθως, δεν είναι μια κεραυνοβόλος νόσος που τη μια μέρα είσαι καλά και την επόμενη πολύ άσχημα. Είναι μια νόσος με μια υποξεία εισβολή, δηλαδή μπορεί ο άνθρωπος να μην είναι καλά επί εβδομάδες ή μήνες, να χάσει βάρος – ο οργανισμός φθίνει, γι αυτό λεγόταν ‘φθίση’ από τον Ιπποκράτη – να έχει καταβολή και να αργήσει να το καταλάβει”.

Ανάγκη εθνικής στρατηγικής

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια θεωρεί πως είναι αναγκαία μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για την φυματίωση στην Ελλάδα. Ένα ολοκληρωμένο αντιφυματικό πρόγραμμα, που ανάμεσα σε άλλα θα περιλαμβάνει screening σε όλους τους εισερχόμενους πρόσφυγες με ακτινογραφία θώρακα, αλλά και κοινωνική μέριμνα για τους ασθενείς. “Για παράδειγμα, ένας ασθενής με φυματίωση δεν πρέπει να δουλεύει, γιατί αν δουλεύει θα μεταδίδει. Πρέπει όμως να του εξασφαλίσουμε κάποιο εισόδημα για όσο διάστημα του ζητάμε να μη δουλέψει”, καταλήγει.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

“Τη στιγμή που οι αναγκαστικές επιστροφές όσον αφορά τους ιδιώτες παρόχους πρωτοβάθμιας περίθαλψης υγείας που δραστηριοποιούνται στις ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης είναι στην πλειονότητά τους κάτω από 5%, όπως στη Γερμανία, εμείς εδώ επιβαρυνόμαστε με clawback της τάξεως του 30%, μας λέει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων Κλινικοεργαστηριακών Ειδικοτήτων (ΠΟΣΚΕ) κ. Φώτης Ν. Πατσουράκος. Eπιπρόσθετα, αναφέρει ο ίδιος, ενώ οι αντίστοιχες επιχειρήσεις του εξωτερικού γνωρίζουν από την αρχή της κάθε χρονιάς το ύψος των επιστροφών που θα καταβάλλουν με αποτέλεσμα έτσι να μπορούν να κάνουν και τον σχεδιασμό τους, εμείς εδώ πηγαίνουμε σταθερά στα τυφλά.
Πρωταρχικό αίτημα των εκπροσώπων του κλάδου είναι να υπάρξει συνυπευθυνότητα για το clawback, που στην παρούσα φάση επωμίζεται 100% ο ιδιωτικός τομέας. Παράλληλα πρέπει να αυξηθούν τα κονδύλια του προϋπολογισμού σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες που υπάρχουν στην Κοινότητα.

Στο πλαίσιο αυτό, για το 2023 πρέπει να βρεθούν και να προστεθούν επιπλέον κονδύλια στη δαπάνη, τα οποία μεν δεν θα σώσουν την κατάσταση αλλά τουλάχιστον θα περιορίσουν το ύψος του clawback. Είναι απαραίτητο να προστεθούν τουλάχιστον 70 εκατ. ευρώ στον προϋπολογισμό για να φτάσει τα 550 εκατ. ευρώ από 480 εκατ. ευρώ που ήταν το 2022, προκειμένου έτσι να περιοριστούν οι αναγκαστικές επιστροφές στο 15% με προοπτική το 2024 να υπάρξει μηδενισμός τους.

Σημειώνεται ότι την τελευταία διετία, καταλογίστηκαν συνολικά 660 εκατ σε rebate -clawback ενώ το συνολικό χρέος των ιδιωτών παρόχων υπερβαίνει τα 800 εκατ. ευρώ. Το 2022, όπως μας λέει ο ίδιος, η πολιτεία χρηματοδότησε μόλις με 48 ευρώ ετησίως τις ανάγκες κάθε ασφαλισμένου, χρεώνοντας τελικά 350 εκατ. clawback και rebate στους γιατρούς.

Τέλος, απαραίτητη θεωρεί και την ανατίμηση των τιμών του τιμοκαταλόγου που ισχύει από το 1991. Ενδεικτικά αναφέρει πως η Γενική Αίματος και η Γενική ούρων πληρώνονται τελικά στο 1 ευρώ περίπου η κάθε μία, το holter ρυθμού αμείβεται στα 4 ευρώ, το triplex καρδιάς στα 20 ευρώ και η ακτινογραφία θώρακος στα 3 ευρώ!

Ετσι εξηγείται και γιατί έχουν κλείσει 1.400 εργαστήρια τα τελευταία 5 χρόνια ενώ την ίδια στιγμή οι ιατροί φεύγουν από τη χώρα, τα εργαστηριακά τμήματα των Νοσοκομείων δεν έχουν γιατρούς ειδικευόμενους βιοπαθολόγους, ακτινολόγους, πυρηνικούς ιατρούς, παθολογοανατόμους κα κυτταρολόγους.

Προκειμένου να βρεθούν λύσεις τόσο για το συσσωρευμένο clawback, όσο και για το ύψος του φετινού προϋπολογισμού, έχει υποβληθεί από το Συντονιστικό Όργανο των Φορέων της Π.Φ.Υ αίτημα συνάντησης με τον αναπληρωτή υπουργό οικονομικών κ. Θ. Σκυλακάκη για την οποία υπήρχε προγραμματισμός να πραγματοποιηθεί εντός του Μαρτίου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι διαταραχές ύπνου κέρδισαν σημαντική αναγνώριση για τον ρόλο τους στη νοητική εξασθένηση, που επηρεάζει έως το 70% ανθρώπων με πολλαπλή σκλήρυνση.

Σε γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση που αναφέρουν νοητική δυσλειτουργία, διαταραχές ύπνου- όπως αυπνία και άπνοια- μπορεί ενδεχομένως να συμβάλλουν στην έκπτωση, αναφέρει έρευνα του Michigan Medicine.

Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία 60.000 γυναικών και με σκορ αυτοαναφερόμενων διαγνώσεων και συμπτωμάτων ανακάλυψαν ότι γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση ήταν πιο πιθανό να αναφέρουν διαταραχές ύπνου, όπως αυπνία, άπνοια και υπνηλία.

Τα αποτελέσματα που δημοσιεύτηκαν στο Multiple Sclerosis Journal, επίσης υπέδειξαν ότι διαταραχές ύπνου που εντοπίστηκαν το 2013 συνέβαλεαν σε προβλήματα που αναφέρθηκαν από γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση το 2017, όπως ανικανότητα παρακολούθησης οδηγιών, συζητήσεων και μνήμης.

Η αυπνία μεσολάβησε σε περισσότερο από το 10% αυτών των αποτελεσμάτων, ενώ στην άπνοια οφειλόταν το 34% της συνολικής επίδρασης μεταξύ πολλαπλούς σκλήρυνσης και ανικανότητας παρακολούθησης οδηγιών.

Οι διαταραχές ύπνου κέρδισαν σημαντική αναγνώριση για τον ρόλο τους στη νοητική εξασθένηση, που επηρεάζει έως το 70% ανθρώπων με πολλαπλή σκλήρυνση. Η Tiffany Braley, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντικές οδούς μεταξύ ύπνου και αντίληψης της νοητικής λειτουργίας γυναικών με πολλαπλή σκλήρυνση.

Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι άνθρωποι με πολλαπλή σκλήρυνση έχουν υψηλό φορτίο διαταραχών ύπνου, που έχει φανεί πως επηρεάζουν την ποιοτικά ζωής.

Παρεμβάσεις για την καθυστέρηση της νοητικής εξασθένησης στην πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί ενδεχομένως να είναι πιο αποτελεσματικές στα προσυμτωματικά ή πρώιμα συμπωματικά στάδια.

Πηγές:
Multiple Sclerosis Journal

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Δεδομένα από τις πρώτες ημέρες της πανδημίας της COVID-19 που μεταφορτώθηκαν για λίγο σε μια παγκόσμια βάση δεδομένων από Κινέζους επιστήμονες, δίνει κρίσιμες πληροφορίες για την προέλευσή της, περιλαμβανομένης μιας αγοράς ζώων στην κινεζική πόλη Ουχάν, ανέφεραν ερευνητές.

Ο ιός ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ουχάν τον Δεκέμβριο του 2019, με πολλούς να υποψιάζονται ως πηγή την αγορά ζωντανών ζώων Χουανάν, πριν εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και σκοτώσει επτά εκατομμύρια ανθρώπους.

Οι επιστήμονες δημοσιοποίησαν μια έκθεση πριν από την αξιολόγησή της από ομότιμους στη βάση της δικής τους ερμηνείας των δεδομένων χθες Δευτέρα, έπειτα από διαρροές στα ΜΜΕ την περασμένη εβδομάδα και μια συνάντηση με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, που κάλεσε την Κίνα να δώσει στη δημοσιότητα περισσότερες πληροφορίες.

Τα δεδομένα από το Κινεζικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC) δεν είναι πλέον διαθέσιμα στη βάση δεδομένων GISAID όπου εντοπίστηκαν από τους επιστήμονες.

Περιελάμβαναν νέες αλληλουχίσεις του ιού SARS-CoV-2 και επιπρόσθετα γονιδιωματικά δεδομένα στη βάση δειγμάτων που ελήφθησαν από την αγορά ζωντανών ζώων στην Ουχάν το 2020, σύμφωνα με τους επιστήμονες που είχαν πρόσβαση σε αυτά.

Οι αλληλουχίσεις έδειξαν πως τα σκυλιά ρακούν και άλλα ζώα ευάλωτα στον κορονοϊό είχαν παρουσία στην αγορά και ενδέχεται να είχαν μολυνθεί, παρέχοντας ένα νέο στοιχείο στη αλυσίδα μετάδοσης που έφθασε τελικά στους ανθρώπους, ανέφεραν.

“Αυτό προστίθεται στο σώμα των αποδείξεων που ταυτοποιούν την αγορά Χουανάν ως τον τόπο μεταπήδησης του Sars-CoV-2 και το επίκεντρο της πανδημίας COVID-19”, σύμφωνα με την έκθεση.

Την έκθεση υπογράφουν συγγραφείς περιλαμβανομένων των Μάικλ Γουόρομπεϊ του Πανεπιστημίου της Αριζόνα Κρίστιαν Άντερσεν του Scripps Research στη Λα Τζόλα της Καλιφόρνιας και Φλοράνς Ντεμπάρ του Πανεπιστημίου της Σορβόνης στο Παρίσι, που είχαν πρόσβαση στα δεδομένα.

Σε σύγκριση με τις πληροφορίες που διέρρευσαν την περασμένη εβδομάδα, η έκθεση προσθέτει περισσότερες λεπτομέρειες για άλλα ζώα που είχαν παρουσία στην αγορά και δείχνει επίσης πως ορισμένα από τα θετικά στον SARS-CoV-2 περιβαλλοντικά δείγματα είχαν περισσότερο ζωικό παρά ανθρώπινο γενετικό υλικό σε αυτά, το οποίο όπως λένε οι επιστήμονες συνάδει με τη μόλυνση των ζώων.

Αξιωματούχοι του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δήλωσαν την περασμένη εβδομάδα πως οι πληροφορίες δεν είναι οριστικές αλλά αποτελούν όντως ένα νέο στοιχείο στην έρευνα σχετικά με την προέλευση της COVID και θα πρέπει να διαμοιραστούν αμέσως.

Η υπηρεσία του ΟΗΕ έχει πει προηγουμένως πως όλες οι υποθέσεις για την προέλευση της COVID-19 παραμένουν στο τραπέζι, περιλαμβανομένης εκείνης σύμφωνα με την οποία ο ιός ξέφυγε από εργαστήριο υψηλής ασφαλείας στην Ουχάν που μελετά επικίνδυνα παθογόνα.

Η Κίνα αρνείται οποιαδήποτε τέτοια διασύνδεση. Ο ΠΟΥγείας έχει πει επίσης πως τα περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία δείχνουν προς το ότι ο ιός προήλθε από ζώα, πιθανόν τις νυχτερίδες.

Το κινεζικό CDC δεν ήταν άμεσα διαθέσιμο για σχόλια. Τη Δευτέρα, όταν ρωτήθηκε από το Reuters γιατί τα δεδομένα εμφανίστηκαν πρώτα διαδικτυακά και μετά εξαφανίστηκαν και αν οι πληροφορίες θα διαμοιραστούν τελικά, ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Ουάνγκ Ουενμπίν παρέπεμψε τους δημοσιογράφους στις “αρμόδιες αρχές” χωρίς να διευκρινίζει περαιτέρω.

Ο εκπρόσωπος του κινεζικού ΥΠΕΞ είπε πως η Κίνα “πάντοτε υποστήριξε και συμμετείχε σην παγκόσμια επιστημονική συνεργασία για τον εντοπισμό της πηγής” και θα συνεχίσει να το κάνει, αλλά είπε πως η διεθνής επιστημονική κοινότητα πρέπει επίσης να μοιραστεί “την έρευνά της για την προέλευση του ιού από άλλες περιοχές του κόσμου με την Κίνα”.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Αποφάσεις για κλειστούς προϋπολογισμούς μιας σειράς φαρμακευτικών σκευασμάτων εξέδωσε το υπουργείο Υγείας, μετά τις υπογραφές συμφωνητικών μεταξύ των εταιρειών και της Επιτροπής Διαπραγμάτευσης Τιμών Φαρμάκων. Αντιδιαβητικά, ογκολογικά, φάρμακα για αιματολογικά νοσήματα, σκλήρυνση κατά πλάκας, είναι ορισμένες κατηγορίες για τις οποίες διαμορφώνονται οι κλειστοί προϋπολογισμοί της διετίας 2022-2023.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με απόφαση του υπουργού Υγείας, Θάνου Πλεύρη, ο κλειστός προϋπολογισμός για το 2022 και 2023 των αντιδιαβητικών φαρμάκων, ορίζεται ως εξής:

2022 (1.1.2022 – 31.12.2022): 146.705.000,00 € για τις ποσότητες που διατίθενται μέσω των φαρμακαποθηκών και των ιδιωτικών φαρμακείων και αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ.
2023 (1.1.2023 – 31.12.2023): 172.000.000,00 € για τις ποσότητες που διατίθενται μέσω των φαρμακαποθηκών και των ιδιωτικών φαρμακείων και αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ. Στα ποσά συμπεριλαμβάνεται ο ΦΠΑ 6%.

Στην κατηγορία “σκευάσματα για αιματολογικά νοσήματα”, ο κλειστός προϋπολογισμός για το 2022 διαμορφώνεται σε 29.300.000,00 € για τις ποσότητες που διατίθενται από
τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ και για το 2023 σε 33.911.000,00 €, επίσης, για τις ποσότητες που διατίθενται από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ.
Στον τομέα των σκευασμάτων για ογκολογικά νοσήματα, αποφασίστηκε η διαμόρφωση κλειστών προϋπολογισμών για οκτώ διαφορετικούς κωδικούς μιας φαρμακευτικής εταιρείας. Τα ποστά του κλειστού προϋπολογισμού είναι 17.270.000,00 ευρώ για το 2022 και 16.930.000,00 ευρώ για το 2023.

Παράλληλα, όσον αφορά στη σκλήρυνση κατά πλάκας, το ύψος του προϋπολογισμού για δύο κωδικούς ανέρχεται σε 4.400.000,00 € για το 2022 και σε 5.100.000,00 € για το 2023, για τα σκευάσματα που διακινούνται μέσω των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ.
Επιπλέον, κλειστοί προϋπολογισμοί ορίζονται για πέντε κωδικούς σκευασμάτων για το άσθμα ως εξής: 12.495.000,00 ευρώ για το 2022 και 25.635.000,00 ευρώ για το 2023.

Αποφάσεις θέσπισης κλειστών προϋπολογισμών για δύο ακόμη θεραπευτικές κατηγορίες, υπέγραψε ο υπουργός Υγείας. Για την κατηγορία “ερυθροποιητίνες” έγινε συμφωνία 18 μηνών με τα εξής ποσά:
– 2022 (1.7.2022 – 31.12.2022): 25.000.000,00 €, για τις ποσότητες που διατίθενται
από τα φαρμακεία του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.
– 2023 (1.1.2023 – 31.12.2023): 50.000.000,00 €, για τις ποσότητες που διατίθενται
από τα φαρμακεία του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.
Τέλος, κατόπιν ολοκλήρωσης της διαδικασίας διαπραγμάτευσης για τα φάρμακα με δραστική ουσία trastuzumab, ο κλειστός προϋπολογισμός προσδιορίζεται στα 4.635.500,00€ για το 2022 και στα 4.635.500,00€ για το 2023.

Πηγη: https://healthmag.gr/

«Η πρόοδος της ιατρικής τεχνολογίας επιτρέπει πλέον στο ανθρώπινο σώμα να διατηρείται ζωντανό σε συνθήκες που κανονικά θα οδηγούσαν σε θάνατο. Αλλά πολλοί δεν θέλουν να διατηρηθούν στη ζωή αν δεν υπάρχει πιθανότητα ανάκαμψης. Καθώς ορισμένοι ασθενείς δεν είναι σε θέση να εκφράσουν τις επιθυμίες τους , οι επιθυμίες αυτές μπορούν να δηλωθούν εκ των προτέρων μέσα από μια Διαθήκη Ζωής». Τα παραπάνω επισήμανε η προϊσταμένη του 1ου Νοσηλευτικού Τομέα του νοσοκομείου «Γεννηματάς» και μεταπτυχιακή φοιτήτρια Ιατρικής ΑΠΘ , Ολυμπία Αναστασιάδου , μιλώντας  από το βήμα του 12ου Επιστημονικού Συνεδρίου Ιατρικής ΑΠΘ για τα «Ζητήματα συναίνεσης σε ιατρικές πράξεις από ασθενείς που δεν είναι σε θέση να εξωτερικεύσουν τη βούλησή τους- Διαθήκες Ζωής».

Τι είναι η Διαθήκη Ζωής

Η Διαθήκη Ζωής, όπως εξήγησε η κ. Αναστασιάδου,  είναι ένας τύπος προκαταρκτικής οδηγίας που δηλώνει τους συγκεκριμένους τύπους ιατρικής περίθαλψης που επιθυμεί να λάβει ένας ασθενής, ένα άτομο όταν δεν θα είναι πλέον σε θέση να λάβει ιατρικές αποφάσεις λόγω μιας ανίατης ασθένειας ή μόνιμης αναισθησίας.

«Μια Διαθήκη Ζωής έχει συνήθως οδηγίες σχετικά με το αν πρέπει να χρησιμοποιηθούν ορισμένες θεραπείες για να κρατηθεί το άτομο εν ζωή, όπως η χρήση μηχανημάτων αιμοκάθαρσης, αναπνευστικών σωλήνων, σωλήνων σίτισης και καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης. Συνολικά η Διαθήκη Ζωής είναι ένα γραπτό έγγραφο που αντικατοπτρίζει μια πράξη προσωπικής ευθύνης. Είναι ένα εργαλείο για τη λήψη κλινικών αποφάσεων, ιδιαίτερα εφαρμόσιμο σε ασθενείς με χρόνια νοσήματα, που είναι επιρρεπείς στην ανάπτυξη γνωστικών διαταραχών και σε κατάσταση εξάρτησης» εξήγησε η κ. Αναστασιάδου.

Σκοπός των Διαθηκών Ζωής , όπως σημείωσε η κ. Αναστασιάδου,  είναι να περιγράψουν τους στόχους και τις επιθυμίες ενός ατόμου σχετικά με την ιατρική φροντίδα που το διατηρεί στη ζωή, να ορίσουν έναν υπεύθυνο λήψης αποφάσεων για την υγειονομική περίθαλψη που θα μιλήσει εκ μέρους του ασθενούς όταν δεν είναι πλέον σε θέση να συμμετέχει στις αποφάσεις του για τη θεραπεία της υγειονομικής περίθαλψης, να παρέχουν οδηγίες σχετικά με θεραπείες που μπορεί να προσφερθούν για παράταση της ζωής. Γι αυτό το λόγο περιέχουν ειδικές οδηγίες υγειονομικής περίθαλψης, εκχώρηση πληρεξουσιότητας και ορισμό πληρεξούσιου υγειονομικής περίθαλψης που αποτελεί τον αναπληρωματικό υπεύθυνο της λήψης αποφάσεων.

Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των Διαθηκών Ζωής 

«Οι Διαθήκες Ζωής παρέχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα στον ίδιο τον ασθενή, ακόμα και όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει ο ίδιος με το περιβάλλον του, αλλά συνεχίζει να έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για την ιατρική του φροντίδα. Διασφαλίζεται η αυτονομία του ασθενούς, ο σεβασμός υπερβαίνει τις αρμοδιότητες  του ασθενούς επιτρέποντας την πρόβλεψη  κλινικών καταστάσεων για τη λήψη σχετικών αποφάσεων εκ των προτέρων. Ωστόσο όμως εγείρεται ένα πλήθος ερωτημάτων που άπτεται της βιοηθικής. Σημαντικά ερωτήματα αφορούν το αν ο ασθενής κατανοεί τη διαφορά μεταξύ θεραπειών που μπορούν να σώσουν τη ζωή του και θεραπειών που μπορούν να παρατείνουν τη ζωή του. Οι στόχοι και οι προτιμήσεις των ασθενών  για φροντίδα ενδεχομένως να αλλάξουν στο μέλλον, δεδομένου μάλιστα ότι η υγεία και κατά συνέπεια και η ασθένεια αποτελεί μια δυναμική κατάσταση. Ένα ακόμη πρόβλημα ενδέχεται να παρουσιάζεται  όσον αφορά στη σαφή και πλήρη κατανόηση των αναγκών και επιθυμιών του ασθενούς από μέρους του εκπροσώπου.

Η πανδημία Covid-19 και τα ερωτήματα για το δικαίωμα συναίνεσης των ασθενών 

«Η πανδημία Covid-19 οδήγησε σε ένα πλήθος ερωτημάτων όσον αφορά στο δικαίωμα των ασθενών να αποφασίζουν για τη ζωή τους. Το ζήτημα αυτό απασχόλησε όχι μόνο τους επαγγελματίες υγείας, αλλά και τον τύπο και το ευρύ κοινό, όταν γνωστοποιήθηκε η απόφαση ορισμένων ασθενών να μη διασωληνωθούν, παρά τις οδηγίες των ιατρών. Η αυτονομία των ασθενών και το δικαίωμα συναίνεσής τους στις ιατρικές πράξεις συνεχίζει να υφίσταται και να απασχολεί σε σημαντικό βαθμό επαγγελματίες υγείας, νομοθέτες, αλλά και το ευρύ κοινό και να εγείρει πλήθος ερωτημάτων» υπογράμμισε η κ. Αναστασιάδου.

Τι προβλέπει η νομοθεσία 

Αναφερόμενη στη νομοθεσία για τις Διαθήκες Ζωής , η κ. Αναστασιάδου ανέφερε ότι στις  ΗΠΑ έχουν θεσπιστεί νόμοι για τις Διαθήκες Ζωής  οι οποίο είναι διαφορετικοί για κάθε πολιτεία και δεν υπάρχει ενιαία νομοθεσία. Επίσης, σημείωσε ότι  δεν είναι δεσμευτικές  και ότι ένας γιατρός ή ένα ίδρυμα μπορεί να αρνηθεί να τηρήσει τις προηγούμενες οδηγίες για ηθικούς ή θρησκευτικούς λόγους ή εάν η φροντίδα που ο ασθενής ζητά δεν είναι ιατρικά κατάλληλη.

«Σε πολλές χώρες ένας γιατρός ή μια κλινική που αρνείται να τηρήσει μια προηγούμενη οδηγία  πρέπει να καταβάλλει προσπάθεια να  μεταφέρει τη φροντίδα σε  άλλο γιατρό ή σε άλλη εγκατάσταση. Όσον αφορά την Ευρώπη το άρθρο 4 του Ευρωπαϊκού  Χάρτη των Δικαιωμάτων  των Ασθενών καθιστά την άσκηση  του δικαιώματος συγκατάθεσης  προϋπόθεση για  κάθε θεραπευτική πράξη και  διαδικασία . Στην Αυστρία η Διαθήκη Ζωής αποτελεί μια δήλωση βούλησης με την οποία ένας ασθενής αρνείται μια δεδομένη ιατρική θεραπεία για τη μελλοντική περίπτωση που πλέον δεν θα είναι πια ικανός να αντιληφθεί την κατάσταση του, να την εκτιμήσει ή να εκφράσει τον εαυτό του. Στην Ισπανία η διαθήκη ζωής θεσπίστηκε νομοθετικά  το 2000 ενώ στο Βέλγιο επιτρέπεται η παθητική ευθανασία. Στην Ελλάδα η αυτονομία του ασθενούς δεν έχει γίνει ακόμη αντικείμενο κοινωνικής διεκδίκησης πολλώ δε μάλλον δεν έχει εγερθεί ένα δικαίωμα στο θάνατο. Ευρύτερα δεν υπάρχει μια νομική κουλτούρα  ευαισθησίας στα ατομικά δικαιώματα  και ως εκ τούτου δεν έχουν ρυθμιστεί  συνολικά ως θεσμός οι προγενέστερες οδηγίες.

Συνολικά όμως προϋποθέσεις  έγκυρης συναίνεσης γενικά ρυθμίζονται από το άρθρο 12  του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας για τη συναίνεση του ενημερωμένου ασθενή σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 έως 9 της Σύμβασης  του Οβιέδο» ,επισήμανε η κ. Αναστασιάδου.

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

Πηγη: https://healthmag.gr/

«Μουσική και Κίνηση στην Υγεία»

(Μουσείο Τσιτσάνη, 31/3/2023 και ώρα 7.00 μμ)

Ήδη από την κλασσική εποχή είχε συνειδητοποιηθεί η θετική επίδραση της μουσικής και της κίνησης/άθλησης στη σωματική και πνευματική υγεία του ανθρώπου. Σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα επιβεβαιώνουν τη εν λόγω σχέση τόσο στην πρόληψη, όσο και στη συμπληρωματική θεραπεία των «μεγάλων» ασθενειών της εποχής μας (καρδιοπάθειες, διάφοροι καρκίνοι, άνοια, πάρκινσον, κλπ). Τρείς διακεκριμένοι Έλληνες επιστήμονες θα συζητήσουν τις σημαντικές για τον άνθρωπο αλληλοεπιδράσεις μεταξύ μουσικής, κίνησης και υγείας:

Αθανάσιος Δρίτσας, Καρδιολόγος, Αναπληρωτής Διευθυντής-Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, Συνθέτης και Συγγραφέας. Τίτλος ομιλίας: «Η ολιστική προσέγγιση στην υγεία: Μουσική άσκηση για το Νου & φυσική άσκηση για το σώμα».

Μιχάλης Κουτσιλιέρης, Ομότιμος Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Πρόεδρος του ΙΚΥ, Πρόεδρος Ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας. Τίτλος ομιλίας: «Το Μοριακό αποτύπωμα της φυσικής δραστηριότητας στον άνθρωπο: θεραπευτική άσκηση».

Σωκράτης Παπαγεωργίου, Αναπληρωτής Καθηγητής Νευρολογίας & Νευροφυσιολογίας ΕΚΠΑ, Πρόεδρος Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών. Τίτλος ομιλίας: «Η Σωματική άσκηση για την πρόληψη και θεραπευτική αντιμετώπιση της νοητικής έκπτωσης».

Θα ακολουθήσει σύντομο μουσικό δρώμενο με τον κ. Αθανάσιο Δρίτσα στο πιάνο.

Την εκδήλωση θα συντονίσουν οι:

Χρήστος Λάππας, τ. Δήμαρχος Τρικκαίων, και

Γιάννης Κουτεντάκης, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας