Συντάκτης: grammateia

Πόσα πληρώνουν Ευρώπη και ΗΠΑ για την αντιμετώπισή της. Τι δείχνουν τα στοιχεία από 11 χώρες.

Έως και το 2% των ενηλίκων στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και το Ισραήλ πιθανότατα έχουν καρδιακή ανεπάρκεια και διατρέχουν υψηλό κίνδυνο θανάτου και πρόσθετες σοβαρές επιπλοκές, αναφέρουν πρόσφατες εκτιμήσεις που βασίζονται σε ψηφιακά αρχεία Υγείας για 11 χώρες και δημοσιεύονται στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού Heart.

Ο υψηλός επιπολασμός της πάθησης, οι σχετικοί κίνδυνοι για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της στεφανιαίας νόσου και της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, και το κόστος – ανθρώπινο και  οικονομικό – δικαιολογούν την επείγουσα δράση, λένε οι ερευνητές.

Η καρδιακή ανεπάρκεια επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, αλλά ο αριθμός των περιπτώσεων αναμένεται να αυξηθεί καθώς ο πληθυσμός γερνά και η διάγνωση βελτιώνεται, επισημαίνουν οι ερευνητές.

Η αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας κοστίζει, με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ να διαθέτουν το 1% – 2% των ετήσιων προϋπολογισμών τους για την υγειονομική περίθαλψη για την αντιμετώπισή του.

Λίγες μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει τόσο ψηφιακούς ιατρικούς φακέλους όσο και δεδομένα εθνικού μητρώου για να αξιολογήσουν τον αντίκτυπο της καρδιακής ανεπάρκειας. Και όσοι το έχουν κάνει, έχουν βασιστεί σε ιδιαίτερα επιλεγμένες ομάδες ασθενών, πράγμα που σημαίνει ότι τα ευρήματα είναι απίθανο να είναι γενικά αντιπροσωπευτικά, λένε οι ερευνητές.

Για να το ξεπεράσουν αυτό, σχεδίασαν τη μελέτη καρδιακής ανεπάρκειας της Καρδιονεφρικής και Μεταβολικής νόσου (CaReMe) για να εκτιμήσουν τον επιπολασμό, τα βασικά δυσμενή αποτελέσματα και το κόστος της πάθησης για 11 χώρες.

Αυτές ήταν: Σουηδία, Νορβηγία, Ηνωμένο Βασίλειο, Βέλγιο, Γερμανία, Ελβετία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ισραήλ και Καναδάς.

Οι ερευνητές συνόψισαν και συγκέντρωσαν τα δεδομένα των επιμέρους συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης για περισσότερα από 600.000 άτομα με διαγνωσμένη καρδιακή ανεπάρκεια στις συμμετέχουσες χώρες μεταξύ 2018 και 2020.

Η καρδιακή ανεπάρκεια ορίστηκε ευρέως ως οποιαδήποτε εγγεγραμμένη διάγνωση καρδιακής ανεπάρκειας και ορίστηκε αυστηρά ως η απαίτηση εισαγωγής στο νοσοκομείο για την πάθηση. Η μέση ηλικία των ασθενών, χρησιμοποιώντας τον ευρύ ορισμό, ήταν 75 έτη, εκ των οποίων το 45% ήταν γυναίκες.

Περίπου το 42% των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια είχαν διατηρήσει το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας, το οποίο συμβαίνει όταν ο κάτω αριστερός θάλαμος της καρδιάς (αριστερή κοιλία) δεν μπορεί να γεμίσει σωστά με αίμα (διαστολική φάση), μειώνοντας έτσι την ποσότητα του αίματος που αντλείται πίσω στο σώμα.

Σχεδόν οι μισοί (49%) ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια είχαν ισχαιμική καρδιακή νόσο. Το 44% είχε αρρυθμία (κολπική μαρμαρυγή) και λίγο περισσότερο από το ένα τρίτο (34,5%) είχε διαβήτη.

Μεταξύ των 170.000 ατόμων με καρδιακή ανεπάρκεια των οποίων μετρήθηκε η νεφρική λειτουργία, τα μισά άτομα (49%) είχαν μέτρια έως σοβαρή χρόνια νεφρική νόσο.

Τα επεισόδια ασθένειας αναφέρθηκαν σωρευτικά ανά 100 έτη ασθενών – με άλλα λόγια, το ποσοστό των ασθενών που είχαν ένα ετήσιο επεισόδιο – και το σωρευτικό κόστος νοσοκομειακής περίθαλψης υπολογίστηκε για κάθε άτομο για έως και 5 χρόνια.

Με βάση τα δεδομένα, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι ο επιπολασμός της καρδιακής ανεπάρκειας μεταξύ των ενηλίκων ήταν 2% κατά την εφαρμογή του γενικού ορισμού και 1% κατά την εφαρμογή του αυστηρού ορισμού, και στις 11 χώρες και σε περισσότερους από 32 εκατομμύρια ανθρώπους.

Ο υψηλότερος επιπολασμός (ευρύς ορισμός) ήταν στην Πορτογαλία (λίγο κάτω από 3%). Ο χαμηλότερος ήταν στο Ηνωμένο Βασίλειο (σχεδόν 1,5%).

Οι κίνδυνοι ετήσιας εισαγωγής στο νοσοκομείο ήταν υψηλότεροι για εκείνους με καρδιακή ανεπάρκεια και χρόνια νεφρική νόσο (19%) και χαμηλότεροι για εκείνους με άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως καρδιακή προσβολή (3%), εγκεφαλικό επεισόδιο (2%) και περιφερική αρτηριακή νόσο (1 %). Το ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας ήταν 13%.

Αυτά τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι η προληπτική θεραπεία θα πρέπει πρωτίστως να επικεντρωθεί στη διακοπή της περαιτέρω επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας και της νεφρικής λειτουργίας, λένε οι ερευνητές.

Το κόστος της νοσοκομειακής περίθαλψης—διαθέσιμο για 6 χώρες και 462.825 ασθενείς— ήταν υψηλότερο για εκείνους με καρδιακή και νεφρική νόσο και υψηλότερο από εκείνα που προέρχονται από στεφανιαία νόσο και εγκεφαλικό.

Αυτή είναι μια μελέτη παρατήρησης και οι ερευνητές υπογραμμίζουν αρκετούς περιορισμούς στα ευρήματά τους, συμπεριλαμβανομένου του ότι μπορεί να μην είναι εφαρμόσιμοι σε άλλες φυλές ή άτομα με διαφορετικούς πόρους ή πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

Ο επιπολασμός της καρδιακής ανεπάρκειας δεν ήταν διαθέσιμος για 3 από τις 11 χώρες, ούτε ήταν δυνατό να ληφθεί υπόψη η μη αναφερόμενη και μη διαγνωσμένη καρδιακή ανεπάρκεια. Και η μελέτη επικεντρώθηκε μόνο στα αποτελέσματα που απαιτούσαν νοσοκομειακή περίθαλψη, προσθέτουν.

Αλλά τα ευρήματά τους δείχνουν την ανάγκη για επείγουσα δράση, λένε. « Το καρδιονεφρικό φορτίο, οι κίνδυνοι και το κόστος σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη για βελτιωμένη διαχείριση κινδύνου και έναν τομέα που οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να δώσουν προτεραιότητα κατά τον σχεδιασμό της υγειονομικής περίθαλψης για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια», καταλήγουν .

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αίτημα για αλλαγή χωροθέτησης του Παιδιατρικού Νοσοκομείου συζητήθηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Χρειαζόμαστε Παιδιατρικό “χθες”, λέει ο Α. Τζιτζικώστας.

Η δημιουργία ενός πρότυπου “Πάρκου Υγείας” στην περιοχή της Δυτικής Θεσσαλονίκης, με πυρήνα τα υπάρχοντα νοσοκομεία “Παπαγεωργίου” και 424 ΓΣΝ, αποτελεί διακηρυγμένη πρόθεση της κυβέρνησης και του υπουργείου Υγείας. Σε αυτό το πλαίσιο, σε τμήμα του πρώην στρατοπέδου Καρατάσου έχει χωροθετηθεί η δημιουργία του υπό μελέτη νέου Ογκολογικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.

Με αφορμή την ακύρωση του διαγωνισμού για το Πανεπιστημιακό Παιδιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, λόγω των ιδιαίτερα υψηλών προσφορών από τους υποψήφιους αναδόχους, δύο παρατάξεις του Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας ζητούν να ανοίξει διάλογος για την δυνατότητα αλλαγής χωροθέτησης, ώστε και το Παιδιατρικό να ενταχθεί στο “Πάρκο Υγείας”.

Η πρόταση για συζήτηση του θέματος κατατέθηκε στη συνεδρίαση της Δευτέρας από τον Χρήστο Παπαστεργίου, επικεφαλής της παράταξης “Πράξεις για τη Μακεδονία” και είχε τη σύμφωνη γνώμη του Φίλιππου Γκανούλη της παράταξης “Οικολογία Πράσινη Λύση”. Ο κ. Παπαστεργίου υποστήριξε πως η χωροθέτηση του Παιδιατρικού Νοσοκομείου στην περιοχή του Φιλύρου ήταν λανθασμένη και ζήτησε να συζητηθεί η δυνατότητα αλλαγής της και μεταφοράς στην περιοχή πέριξ του «Παπαγεωργίου» και του 424 ΓΣΝ. Παράλληλα, κάλεσε την διοίκηση της Περιφέρειας να ζητήσει από την κυβέρνηση να εντάξει στο Ταμείο Ανάκαμψης την εκπόνηση μελέτης για τον υγειονομικό χάρτη της Θεσσαλονίκης.

Απαντώντας ο περιφερειάρχης, Απόστολος Τζιτζικώστας, παρότι συμφώνησε για το λάθος της χωροθέτησης, πρόσθεσε πως η “συζήτηση αυτή έχει τελειώσει”, καθώς το άνοιγμα μιας τέτοιας συζήτησης θα μπορούσε να λειτουργήσει σε βάρος της ολοκλήρωσης του έργου.

Ο κ.Τζιτζικώστας επισήμανε πως η Θεσσαλονίκη χρειάζεται «χθες» ένα αυτόνομο, αυτοτελές και ανεξάρτητο Παιδιατρικό Νοσοκομείο. Χαρακτήρισε ως “προβληματικές και βαθιά ανησυχητικές” τις τελευταίες εξελίξεις, ενώ έκανε γνωστό πως από τις συζητήσεις που είχε με κυβερνητικά στελέχη αποκόμισε την εντύπωση πως η διαδικασία της προκήρυξης θα επανεκκινήσει το ταχύτερο δυνατό.

Ο ίδιος τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας του “Πάρκου Υγείας” με πυρήνα τα δύο λειτουργούντα νοσοκομεία στη Δυτική Θεσσαλονίκη και σημείωσε πως στην ίδια περιοχή σχεδιάζεται επιπλέον η δημιουργία του υπερσύγχρονου ερευνητικού κέντρου για τον καρκίνο, ενός “μίνι CERN” που διεκδικεί η περιοχή.

Ο περιφερειάρχης πρότεινε τη διεξαγωγή συζήτησης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας με αντικείμενο τον υγειονομικό χάρτη της περιοχής, παρουσία εκπροσώπων του υπουργείου Υγείας, του Ιατρικού Συλλόγου και άλλων συναρμόδιων φορέων.

Από την πλευρά του ο επικεφαλής της παράταξης “Κοιτάμε Μπροστά”, Χρήστος Γιαννούλης, πρότεινε να συναντηθεί ο περιφερειάρχης με τη διοίκηση του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος “για να δοθεί ένα μήνυμα προς τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς της ακύρωσης του διαγωνισμού”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Είναι πιθανό μελλοντικές αγωγές που θα αντικαθιστούν τα επίπεδα του γονιδίου PAX5 να μπορούν να αποδειχτούν ιδιαίτερα ωφέλιμες σε αυτή την ομάδα ασθενών.

Eρευνητές εντόπισαν 395 γονίδια που εκφράζονται διαφορετικά σε ανθρώπους με διαβήτη τύπου 2. Ένα από τα γονίδια αποδείχτηκε να συνδέεται πολύ ισχυρά με βλάβη στην έκκριση ινσουλίνης. Τώρα ερευνητές θέλουν να ερευνήσουν αν είναι πιθανό να επιδιορθώσουν τη γονιδιακή δραστηριότητα  με γενετικά ψαλίδια  CRISPR/Cas9.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Journal of Clinical Investigation (JCI) και έδειξε ότι 395 γονίδια εκφράζονται διαφορετικά στα νησίδια του παγκρέατος σε ανθρώπους με διαβήτη τύπου 1. Από αυτά 94 ήταν γνωστά. Η έρευνα βασίστηκε σε αναλύσεις κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη, 283 ανθρώπων με ή χωρίς διαβήτη τύπου 2.

Ο Karl Bacos, του Lund University, δήλωσε ότι επίσης η ερευνητική ομάδα μπόρεσε να εντοπίσει γονίδια που αποδείχτηκε να συνδέεται πολύ στενά με βλάβη στην έκκριση ινσουλίνης.

Πρόκειται για το PAX5, το οποίο παλαιότερα φάνηκε πως συνδέεται με τη λευχαιμία αλλά δεν υπάρχουν γνωστές έρευνες για τον ρόλο του στα νησίδια του παγκρέατος και στον διαβήτη. Έγιναν διάφορα πειράματα από την ερευνητική ομάδα σε κύτταρα ανθρώπων και ζώων στα οποία μελετήθηκαν πώς αλλοιωμένη έκφραση του PAX5 επηρέαζε την έκκριση ινσουλίνης. Το πείραμα έδειξε ότι αυτή είχε βλάβη και ότι ο κυτταρικός θάνατος αυξανόταν όταν το PAX5 υπερεκφραζόταν.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι αυτή η γνώση θα χρησιμοποιηθεί σε δοκιμές για την ανάπτυξη νέων αγωγών.

Προηγούμενη έρευνα του  LUDC έδειξε ότι υπάρχουν ομάδες ασθενών που έχουν δυσκολίες με την έκκριση ινσουλίνης.

Είναι πιθανό μελλοντικές αγωγές που θα αντικαθιστούν τα επίπεδα του PAX5 να μπορούν να αποδειχτούν ιδιαίτερα ωφέλιμες σε αυτή την ομάδα ασθενών.

Πηγές:
Journal of Clinical Investigation

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Ένας άνθρωπος που είχε στο παρελθόν αρρωστήσει λόγω Covid-19, αντιμετωπίζει κίνδυνο νοσηλείας ή θανάτου κατά 88% μικρότερο για τουλάχιστον δέκα μήνες μετά, σε σύγκριση με κάποιον που δεν είχε προηγουμένως μολυνθεί από κορονοϊό. Αυτό δείχνει μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα, η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα σχετικά με τον βαθμό προστασίας λόγω φυσικής ανοσίας μετά από προηγούμενη λοίμωξη Covid-19.

Η βασική διαπίστωση είναι ότι έστω και μία φορά να μολύνθηκε κάποιος από κορονοϊό, διαθέτει στη συνέχεια αρκετά ισχυρή και μακρόχρονη ανοσία έναντι της βαριάς Covid-19 που συνεπάγεται νοσηλεία ή θάνατο. Αυτό μάλιστα φαίνεται να ισχύει για όλες τις παραλλαγές του ιού, συμπεριλαμβανομένης της Όμικρον.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Στέφεν Λιμ του Ινστιτούτου Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας (ΙΗΜΕ) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “The Lancet”, πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση όλων των σχετικών δημοσιευμένων ερευνών, συνολικά 65 μελετών από 19 χώρες.

Η ανάλυση συμπέρανε ότι, μετά από προηγηθείσα λοίμωξη Covid-19, το επίπεδο και η διάρκεια της προστασίας έναντι της πιθανότητας επαναμόλυνσης, της νόσησης με συμπτώματα και της σοβαρής νόσου είναι τουλάχιστον ανάλογα με εκείνα που παρέχουν δύο δόσεις εμβολίων mRNA έναντι των παραλλαγών ‘Αλφα, Δέλτα και Όμικρον ΒΑ.1.

Από την άλλη, οι επιστήμονες προειδοποίησαν ότι τα ευρήματα τους σχετικά με τη φυσική ανοσία δεν πρέπει να αποθαρρύνουν τους ανθρώπους από το να εμβολιάζονται, καθώς αυτός παραμένει ο ασφαλέστερος τρόπους για να αποκτά κανείς ανοσία.

“Ο εμβολιασμός είναι ο πιο ασφαλής τρόπος για απόκτηση ανοσίας, ενώ για την απόκτηση φυσικής ανοσίας πρέπει να ληφθούν υπόψη οι κίνδυνοι βαριάς νόσου και θανάτου που σχετίζονται με την αρχική λοίμωξη”, ανέφερε ο δρ Λιμ.

“Τα εμβόλια συνεχίζουν να είναι σημαντικά για όλους προκειμένου να προστατεύσουν τους πληθυσμούς υψηλού κινδύνου όπως τους άνω των 60 ετών, εκείνους με συννοσηρότητες, καθώς επίσης πληθυσμούς που δεν είχαν προηγουμένως μολυνθεί και τους ανεμβολίαστους ή όσους αφότου μολύνθηκαν ή έκαναν την τελευταία δόση εμβολίου, έχουν περάσει πάνω από έξι μήνες”, δήλωσε η ερευνήτρια δρ Καρολάιν Στάιν.

Η νέα μελέτη υπολόγισε ότι η προστασία που προσέφερε μια αρχική λοίμωξη με κορονοϊό πριν την Όμικρον έναντι του κινδύνου επαναλοίμωξης με παραλλαγή Όμικρον ΒΑ.1 ήταν 74% μετά από έναν μήνα και έπεφτε στο 36% μετά από περίπου δέκα μήνες.

Όταν όμως ληφθεί υπόψη μόνο ο κίνδυνος νοσηλείας και θανάτου λόγω επαναλοίμωξης, τότε η προστασία μετά ένα δεκάμηνο από την αρχική λοίμωξη παραμένει υψηλή: η μείωση του κινδύνου εκτιμάται στο 90% για τις παραλλαγές ‘Αλφα και Δέλτα και στο 88% για την Όμικρον ΒΑ.1.

Γενικότερα, κατά την τρέχουσα εποχή όπου επικρατούν οι υποπαραλλαγές της Όμικρον, η προστασία από φυσική ανοσία έναντι σοβαρής νόσησης μετά από επαναλοίμωξη είναι υψηλότερη όταν η αρχική λοίμωξη από κορονοϊό αφορούσε πάλι την Όμικρον, αλλά μικρότερη αν αρχικά είχε κανείς αρρωστήσει από ‘Αλφα ή Δέλτα. Αυτό, κατά τους ερευνητές, οφείλεται στο ότι στο μεταξύ ο ιός έχει αποκτήσει μεταλλάξεις που τον διευκολύνουν να διαφεύγει της ανοσιακής προστασίας, είτε φυσικής λόγω προηγηθείσας λοίμωξης, είτε εμβολιαστικής.

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

Πηγη: https://healthmag.gr/

Πανελλαδική κινητοποίηση εξήγγειλε η ΠΟΕΔΗΝ  στις 22 Φεβρουαρίου για τα ανοικτά «μέτωπα» του κλάδου. Σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις  προχωρά η ΠΟΕΔΗΝ διαμαρτυρόμενη για τις ιδιωτικές δαπάνες στο ΕΣΥ, τους εργολαβικούς εργαζόμενους και τους εργαζόμενους με ελαστικές μορφές εργασίας  καθώς και άλλα καυτά ζητήματα.

Οι υγειονομικοί θα πραγματοποιήσουν συγκέντρωση στη Πλατεία Μαβίλη στις 8.30 το πρωί και πορεία που θα διέλθει από  το Μέγαρο Μαξίμου, τη  Βουλή και θα καταλήξει στο Υπουργείο Υγείας. Στην ανακοίνωσή της η ομοσπονδία επισημαίνει ότι «Όλοι γνωρίζουν ότι οι Συμβασιούχοι εργαζόμενοι αποτελούν το 35% των εργαζόμενων στα Νοσοκομεία και εάν απολυθούν θα μπει λουκέτο στα Νοσοκομεία. Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε εν μέσω πανδημίας για την μονιμοποίησή τους». Η ομοσπονδία προειδοποιεί ότι δεν θα αφήσει  «να απολυθούν 6.000 συνάδελφοι ΣΟΧ από τις υπηρεσίες στήριξης και να επανέλθουν οι εργολάβοι οι οποίοι προσφέρουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα και στοιχίζουν ακριβότερα στο Δημόσιο».

Συγκεκριμένα, η ομοσπονδία των νοσοκομειακών ζητά να «επανέλθει η νομοθετική δυνατότητα στα Νοσοκομεία να καλύπτουν τις ανάγκες στις υποστηρικτικές υπηρεσίες συνάπτοντας νέες Συμβάσεις ΣΟΧ». Στόχος είναι να μπει τέλος στη ταλαιπωρία των ασθενών που αναμένουν με τις ώρες να εξυπηρετηθούν στα επείγοντα Νοσοκομείων λόγω ελλείψεων προσωπικού και λόγω έλλειψης οργανωμένης Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης.

Αποδυνάμωση υγειονομικών μονάδων

Στο «κάδρο» βάζει η ΠΟΕΔΗΝ και  ράντζα στηλιτεύοντας το γεγονός ότι η χώρα μας διαθέτει «τα λιγότερα νοσοκομειακά κρεβάτια από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λειτουργούν 3,5 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους (συνολικά 35.000 κλίνες) όταν στις άλλες χώρες της Ευρώπης λειτουργούν 5,3 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους».

Πυρά εξαπολύει η ΠΟΕΔΗΝ και για την κατάργηση λειτουργίας  νοσοκομείων «στα πλαίσια των Μνημονιακών δεσμεύσεων κλείσανε 10 Νοσοκομεία πριν 10 χρόνια και από τότε μεθοδεύεται η συρρίκνωση  – συγχώνευση – κατάργηση 35 Νοσοκομείων που απώλεσαν την νομική αυτοτέλεια καθώς επίσης και άλλων Νοσοκομείων της περιφέρειας». Υπενθυμίζοντας με νόημα η ΠΟΕΔΗΝ σημειώνει  ότι «το Δημόσιο Σύστημα Υγείας απέδειξε τον ανεκτίμητο και αναντικατάστατο ρόλο του την περίοδο της πανδημίας». Μάλιστα, η ομοσπονδία στηλιτεύει το γεγονός ότι ο ιδιωτικός τομέας προσέφερε νοσηλεία σε non covid περιστατικά αυξάνοντας κατά πολύ τα κέρδη τους.

Συνεπώς, η ΠΟΕΔΗΝ επισημαίνει ότι « οι Δημόσιες Δαπάνες υγείας να παραμένουν στο 5% του ΑΕΠ (Μ.Ο. χώρες Ευρώπης 7,5% του ΑΕΠ)». Αποτέλεσμα είναι οι πολίτες να καλύπτουν με ίδιες δαπάνες τις ανάγκες τους.

Επιπλέον, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές στα Νοσοκομείο υπερβαίνουν το 1δις ευρώ με αποτέλεσμα να φθείρεται χωρίς εκσυγχρονισμό  ο εξοπλισμός και οι υποδομές. Προβλήματα παρατηρούνται σε υπηρεσίες όπως είναι  οι καθυστερήσεις στην διακομιδή ασθενών λόγω έλλειψης διασωστών και ασθενοφόρων.

Τον κώδωνα κρούουν οι νοσοκομειακοί για τις ελλείψεις προσωπικού, τονίζοντας ότι τα νοσοκομεία «υποφέρουν από τις συνεχείς παραιτήσεις και τις άγονες προκηρύξεις. Χιλιάδες είναι οι κενές οργανικές θέσεις». Η δυσχερής κατάσταση προκύπτει από τις δυσμενείς συνθήκες εργασίας στους πενιχρούς μισθούς και στην έλλειψη πολιτικής βούλησης να τεθούν όρια στη λειτουργία του ιδιωτικού τομέα.

Οι νοσοκομειακοί διαμαρτύρονται ακόμη για:

• Το Νόμο που καταργεί την πλήρη και αποκλειστική απασχόληση των γιατρών στο ΕΣΥ.
• Την καθυστέρηση έκδοσης νομοθετικής ρύθμισης για τα αποτελέσματα της 2Κ με βάση την Απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε  αντισυνταγματική την ειδική μοριοδότηση.
• « Κουτσουρεμένους» μισθούς: Πληρωνόμαστε με το μισθολόγιο που συστήθηκε το 2015 (Ν. 4354/2015) που πάγωσε την μισθολογική εξέλιξη για δύο χρόνια άνοιξε την ψαλίδα των εισαγωγικών κλιμακίων των κατηγοριών Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης με την ΔΕ και την ΥΕ κατηγορία και η μισθολογική προαγωγή στα κλιμάκια για τους ΔΕ και ΥΕ είναι ανά τρία έτη εν αντιθέσει με τις ΠΕ και ΤΕ κατηγορίες που είναι ανά δύο έτη. Οι  μισθοί των Υγειονομικών σε πολλές περιπτώσεις να είναι χαμηλότεροι ή κοντά στον κατώτατο μισθό του ανειδίκευτου εργάτη (στον ιδιωτικό τομέα λαμβάνουν 14 μισθούς ενώ στο Δημόσιο 12 μισθοί κατ έτος λόγω περικοπής Δώρων εορτών και επιδόματος αδείας), ενώ η ακρίβεια είναι στα ύψη.
• Αναμόρφωση του Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας: Μεγάλο ποσοστό του προσωπικού δεν λαμβάνει καμία αύξηση ή λαμβάνει αυξήσεις κατώτερες του αναμενόμενου.
• Η πανθομολουγουμένη ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ασφαλιστικά) δεν νομοθετήθηκε παρά το θετικό πόρισμα της Επιτροπής  Μπεχράκη που σύστησε το ίδιο το Υπουργείο Εργασίας και παραμένει ανενεργό στα συρτάρια του Υπουργείου Εργασίας.
• Συνταξιοδότηση εργαζόμενου στη Δημόσια Υγεία και Πρόνοια στα 67 έτη.
• Με την ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων στον ΕΦΚΑ οι υποχρεώσεις των υγειονομικών έγιναν ίδιες ανεξαρτήτως φορέα ασφάλισης, τα δικαιώματα όμως άνισα.
• Ξεχάστηκαν οι οικογένειες των 35 υγειονομικών που έχασαν την ζωή τους εν ώρα καθήκοντος από κορωνοϊό;
• Η απόφαση του ΣτΕ ορίζει την επιστροφή των μισθών των υγειονομικών που ήταν σε αναστολή από 14/4/2022 έως 31/12/2022.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Το «πράσινο φως» έλαβε η Apellis από τον FDA για το πρώτο φάρμακο για την γεωγραφική ατροφία, τύπο απώλειας όρασης. Η θεραπεία Syfovre, εγκρίθηκε για  μια κοινή και μη αναστρέψιμη πάθηση των ματιών.

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων ενέκρινε το πρώτο φάρμακο για μια κοινή και μη αναστρέψιμη μορφή απώλειας όρασης, σύμφωνα με τον Biopharmadive.com.  Ωστόσο για το πόσο μπορεί να βοηθήσει με ασφάλεια τους ασθενείς να διατηρήσουν την όρασή τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα δεν είναι ακόμη σαφές,  πυροδοτώντας  ενδεχομένως μια  συζήτηση μεταξύ των οφθαλμιάτρων σχετικά με τη χρήση του.

Πρόκειται για οφθαλμική ένεση που χορηγείται μία φορά κάθε 25 έως 60 ημέρες. Στόχος είναι να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου, μια κατάσταση που η Apellis εκτιμά ότι επηρεάζει τουλάχιστον 1 εκατομμύριο ανθρώπους μόνο στις ΗΠΑ.Για ορισμένους ειδικούς, η απόφαση του οργανισμού αποτελεί ορόσημο, σηματοδοτώντας επιτέλους τη διαθεσιμότητα ενός φαρμάκου για μια προοδευτική και δυνητικά εξουθενωτική πάθηση. Βέβαια, η απόφαση του FDA δίνει επίσης ώθηση στην Apellis, μια εταιρεία βιοτεχνολογίας που στοχεύει να γίνει κερδοφόρα μετά από χρόνια ζημιών. Το μοναδικό προϊόν της εταιρείας, το Empaveli για μια σπάνια ασθένεια του αίματος, απέφερε εκτιμώμενες καθαρές πωλήσεις ύψους 65 εκατομμυρίων δολαρίων το 2022. Οι αναλυτές της Wall Street πιστεύουν ότι η έγκριση του Syfovre θα μπορούσε να μεταφραστεί σε 3 δισεκατομμύρια δολάρια σε μέγιστες ετήσιες πωλήσεις για την εταιρεία. Σημειώνεται ότι η Apellis τιμολόγησε το φάρμακο στα 2.190 δολάρια ανά φιαλίδιο, σύμφωνα με μια παρουσίαση της εταιρείας.

Τι έδειξαν οι έρευνες

Σε δοκιμές, το Syfovre επιβράδυνε την αύξηση ενός δείκτη εξέλιξης της νόσου, αλλά όχι την υποβάθμιση της όρασης των ασθενών. Δεν πέτυχε τον κύριο στόχο της σε μία από τις δύο βασικές μελέτες που υποστηρίζουν την αίτησή της, αναγκάζοντας την Apellis να ζητήσει από τον FDA να καθυστερήσει την αναθεώρησή της για να ενσωματώσει περισσότερα δεδομένα. Και επειδή το φάρμακο δεν αποκαθιστά τη χαμένη όραση, όπως μπορούν να κάνουν τα φάρμακα για άλλους τύπους απώλειας όρασης που σχετίζονται με την ηλικία, οι ασθενείς μπορεί να μην δουν εύκολα τον αντίκτυπο της θεραπείας.

Η θεραπεία συσχετίστηκε επίσης με μικρό, αλλά αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων και φλεγμονών, καθώς και με το σχηματισμό νέων αιμοφόρων αγγείων, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω απώλεια όρασης και να απαιτήσουν πρόσθετη θεραπεία. Ο FDA τοποθέτησε προειδοποιήσεις στην επισήμανση του φαρμάκου για τις εν λόγω παρενέργειες.

Σε μία από τις βασικές μελέτες που υποστηρίζουν την έγκριση της Apellis, μια μηνιαία δόση οδήγησε σε 12% σχετική μείωση της ανάπτυξης των βλαβών σε σύγκριση με τις εικονικές ενέσεις μετά από ένα έτος, η οποία δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Μετά από δύο χρόνια, η σχετική αυτή μείωση αυξήθηκε σε 19%. Μια ένεση κάθε άλλο μήνα φάνηκε να λειτουργεί καλύτερα με την πάροδο του χρόνου, επίσης, αυξάνοντας από 11% σχετική διαφορά στην ανάπτυξη της βλάβης μετά από ένα έτος σε 16% μετά από δύο έτη στην ίδια μελέτη.

Η γεωγραφική ατροφία πυροδοτείται από την ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας ή AMD, μια από τις κύριες αιτίες απώλειας της όρασης στους ηλικιωμένους. Η βλάβη στο τμήμα του ματιού που είναι υπεύθυνο για την κεντρική όραση, προκαλεί προοδευτική επιδείνωση της όρασης και θάνατο των κυττάρων του αμφιβληστροειδούς. Ως αποτέλεσμα, σχηματίζονται κηλιδώδεις βλάβες που, στο μικροσκόπιο, μοιάζουν με μικροσκοπικούς γεωγραφικούς χάρτες. Αυτές οι βλάβες μεγαλώνουν με τον καιρό, δημιουργώντας τυφλά σημεία.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Το πρώτο περιστατικό θανάτου από στρεπτόκοκκο Α, καταγράφηκε στη χώρα μας, ανακοίνωσε ο ΕΟΔΥ.

Τη Δευτέρα 13/2/2023, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας ενημερώθηκε από νοσηλευτικό ίδρυμα της χώρας σχετικά με το θάνατο εξάχρονου παιδιού που υπέστη σηπτικό σοκ. Το περιστατικό θανάτου δηλώθηκε στο ECDC από τον ΕΟΔΥ όπως προβλέπεται καθώς η καλλιέργεια αίματος ανέδειξε διεισδυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α (iGAS -Streptococcus pyogenes).

«Πρόκειται για το πρώτο περιστατικό θανάτου από στρεπτόκοκκο Α μετά την έξαρση κρουσμάτων στην Ευρώπη και τα επιδημιολογικά δεδομένα δεν υποδεικνύουν ότι υπάρχει ανησυχία για τη δημόσια υγεία της χώρας», αναφέρει ο ΕΟΔΥ. Προσθέτει ότι πρόκειται για ένα κοινό μικρόβιο το οποίο συναντάται πολύ συχνά και οι λοιμώξεις από διεισδυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α δεν επιτηρούνται μέσω του συστήματος υποχρεωτικής δήλωσης νοσημάτων στη χώρα μας. Εντούτοις, λόγω της πρόσφατης έξαρσης κρουσμάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, ο ΕΟΔΥ έχει ζητήσει να δηλώνονται τα επιβεβαιωμένα περιστατικά στρεπτόκοκκου της ομάδας Α από τις υπηρεσίες υγείας της χώρας.

Σημειώνεται ότι ο ΕΟΔΥ έχει αποστείλει συστάσεις για τα ενδεικνυόμενα μέτρα προστασίας και τη θεραπευτική αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών και τελεί σε εγρήγορση για την έγκαιρη αναγνώριση κρουσμάτων.

Πηγή: https://www.onmed.gr

Η εξέταση με μαγνητική τομογραφία (MRI) αποτελεί από μόνη της μια αγχωτική διαδικασία. Στους ενήλικες, το άγχος αφορά τόσο στη διαδικασία όσο και στο αποτέλεσμα της εξέτασης. Για τους μικρούς μας φίλους όμως, η οποιαδήποτε μορφή ανησυχίας αφορά αποκλειστικά και μόνο την εξέταση, ως διαδικασία. Βάσει εμπειρίας, έχει διαπιστωθεί ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών όχι μόνο δεν επιδεικνύουν κλειστοφοβική συμπεριφορά κατά τη διενέργεια εξέτασης με MRI, αλλά θεωρούν τη διαδικασία ακόμα και διασκεδαστική.

Φυσικά, οι παράγοντες που συντελούν σε αυτού του είδους την αντιμετώπιση είναι ποικίλοι. H βαρύτητα δίνεται στην ορθή προετοιμασία του παιδιού για την εξέταση.

Παιδιά και κλειστοφοβία στο μαγνητικό τομογράφο

Παράγοντες που οδηγούν στην κλειστοφοβία

Σε ό,τι αφορά τους παράγοντες που οδηγούν ένα παιδί να αναπτύξει κλειστοφοβική συμπεριφορά όταν πρόκειται να εξεταστεί με MRI, θα μπορούσαμε συνοπτικά να τους κατηγοριοποιήσουμε στους ακόλουθους:

Ο δυσκολότερος, όμως, τύπος κλειστοφοβίας είναι εκείνος που προέρχεται από τη μεταφορά δυσάρεστων εμπειριών από τους γονείς προς τα παιδιά. Ενήλικες που έχουν βιώσει φοβικό άγχος λόγω δικής τους προηγούμενης εξέτασης ή έχουν επηρεαστεί από τις εμπειρίες άλλων ατόμων, τείνουν πολύ συχνά να “τρομοκρατούν” το παιδί προκαταβολικά.

Συνεργασία & πρωτόκολλο εξέτασης

Πριν προχωρήσουμε στις τεχνικές που μπορούν να ανατρέψουν τις παραπάνω δυσκολίες, είναι απαραίτητο να αποσαφηνιστεί ότι κάθε εξέταση απαιτεί ένα καθορισμένο επίπεδο συνεργασίας. Το πρωτόκολλο της κάθε εξέτασης βασίζεται στο κλινικό ερώτημα που τίθεται από τον παραπέμποντα ιατρό. Όσο πιο εξειδικευμένο και κατ’ επέκταση πιο χρονοβόρο είναι το πρωτόκολλο, τόσο υψηλότερος είναι ο βαθμός συνεργασίας που απαιτείται από το παιδί. Εάν δεν καταστεί εφικτή η συνεργασία, θα πρέπει να εξεταστεί η επιλογή της γενικής αναισθησίας για τη διενέργεια της εξέτασης.

Αδιαμφισβήτητα, κάθε παιδί είναι ξεχωριστό. Aυτό αποτελεί τον βασικό άξονα πάνω στον οποίο θα στηριχθεί η προετοιμασία για τη διενέργεια οποιασδήποτε ιατρικής εξέτασης. Συγκεκριμένα, για τη μαγνητική τομογραφία, οι τεχνικές – κλειδιά για την επίτευξη του στόχου αφορούν τον τρόπο προσέγγισης τόσο από τον τεχνολόγο – ακτινολόγο όσο κι από τον γονέα – συνοδό.

Παιδιά και κλειστοφοβία στο μαγνητικό τομογράφο

Πώς προετοιμάζουμε το παιδί 

• Προετοιμασία από τους γονείς: Είναι φυσιολογικό, μία εξειδικευμένη εξέταση που αφορά το παιδί,  να κυριαρχεί στο μυαλό όλων των μελών της οικογένειας, τις ημέρες πριν την εξέταση (ανησυχία για το αποτέλεσμα, αγωνία αν το παιδί θα καταφέρει να συνεργαστεί ικανοποιητικά κλπ). Για την επίτευξη του βέλτιστου αποτελέσματος, είναι σημαντικό οι γονείς να μη μεταφέρουν τα δικά τους συναισθήματα στο παιδί που πρόκειται να εξεταστεί. Φράσεις του τύπου: “Όταν θα μπεις στο τούνελ…”, “Εγώ δε μπόρεσα να το κάνω” κλπ είναι τουλάχιστον αποθαρρυντικές. Θα πρέπει να εξηγηθεί στο παιδί περιληπτικά, αλλά με σαφήνεια, πως θα γίνει η εξέταση: “Θα είσαι ξαπλωμένος και θα σε φωτογραφίζουν… Χρειάζεται να είσαι ακίνητος… Όσο πιο ακίνητος είσαι, τόσο πιο γρήγορα θα τελειώσεις… Θα κάθομαι δίπλα σου συνέχεια.” Εκτενείς συζητήσεις και επαναλαμβανόμενες αναφορές στην εξέταση, συνήθως φέρνουν αρνητικά αποτελέσματα. Επιπρόσθετα, η προσυμφωνημένη επιβράβευση με κάποιο υλικό ή μη βραβείο (βιβλίο, παιχνίδι, εκδρομή, επίσκεψη σε παιδότοπο, κλπ.) κρίνεται αποτελεσματική, σε κάποιες περιπτώσεις.
• Προετοιμασία από τον Τεχνολόγο – Ακτινολόγο: Η παιδιατρική εξέταση αποτελεί μια επαγγελματική πρόκληση για τον Τεχνολόγο – Ακτινολόγο. Από τη στιγμή που το παιδί εισέρχεται στον χώρο της εξέτασης και μέχρι να αποχωρήσει από αυτόν, κρίνεται ουσιώδης η ανάπτυξη και διατήρηση σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ αυτού και του παραϊατρικού προσωπικού. Αρχικά, η επίδειξη του μηχανήματος και η επαφή των παιδιών με το ίδιο το μηχάνημα μέσω της αφής, οδηγεί στην απομυθοποίηση της διαδικασίας ως κάτι τρομερού. Ο Τεχνολόγος – Ακτινολόγος που επιτρέπει στο παιδί να πειραματιστεί με τα “κουμπιά” του μηχανήματος, να ανεβάσει και να κατεβάσει μόνο του το κρεβάτι, ακόμη και να το βάλει μέσα στον κλωβό, στην ουσία το καθοδηγεί στο να οικειοποιηθεί με το χώρο της εξέτασης.

Για να νιώσει το παιδί ασφάλεια 

Μέσα σε ένα ιδιαίτερα περιορισμένο χρονικό παράθυρο, οι επαγγελματίες υγείας επιδιώκουν να πείσουν το παιδί ότι θα είναι ασφαλές μαζί τους, ώστε το ίδιο να νιώσει άνετα με τη διαδικασία. Για τον λόγο αυτό, και λαμβάνοντας πάντα υπόψη την ηλικία του παιδιού, χρησιμοποιούνται οι κατάλληλες λέξεις-φράσεις, αποφεύγοντας ρητά τα ψέματα. Τα παιδιά χάνουν εύκολα την εμπιστοσύνη τους και αδυνατούν να εκτελέσουν εντολές που ακολουθούν μετά από ψεύτικες υποσχέσεις. 

Φράσεις όπως: “Αυτή είναι μια τεράστια φωτογραφική μηχανή με την οποία θα βγάλουμε περίπου χίλιες φωτογραφίες” πρέπει να συνοδεύονται από τις ακόλουθες: “Σου αρέσει να βγάζεις φωτογραφίες με τη μαμά και τον μπαμπά, έτσι; Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αυτή η μηχανή κάνει θόρυβο σαν κομπρεσέρ. Δε σε ενοχλεί, σωστά;” 

Ακόμα κι όταν επιτευχθεί ο στόχος και το παιδί ξεκινήσει την εξέταση, ο Τεχνολόγος – Ακτινολόγος χρειάζεται να βρίσκεται σε επικοινωνία μαζί του, μέσω του οπτικοακουστικού συστήματος ενδοεπικοινωνίας. Η ενθάρρυνση, η επιβράβευση για την καλή προσπάθεια -ακόμα κι αν δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο καλή – ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων διασφαλίζουν μία ικανοποιητική συνεργασία. 

Σε περίπτωση που οι παραπάνω προσπάθειες δεν ευοδωθούν, ο Τεχνολόγος – Ακτινολόγος ευχαριστεί πάντα το παιδί για τη συνεργασία και σε συνεννόηση με τους γονείς προχωρούν διακριτικά στη διευθέτηση ραντεβού με αναισθησία.

Καταληκτικά, η μαγνητική τομογραφία θα μπορούσε, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να αποτελεί εξέταση ρουτίνας ακόμα και για τα παιδιά. 

Ας μη ξεχνάμε ότι τα παιδιά είναι απλώς “μικροί ενήλικες”.

Ζωή Χαβιαρά,
Τεχνολόγος – Ακτινολόγος
ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΗ Κύπρου

Πηγη: https://virus.com.gr/

Προβλέπει το νέο νομοσχέδιο
Τη δυνατότητα σε οδοντιάτρους αλλά και άλλες ειδικότητες να παρέχουν τις υπηρεσίες του στο ΕΣΥ με δελτίο απόδειξης παροχής υπηρεσιών, δίνει το νέο ν/σ του Υπουργείου. Όπως αναφέρεται «Τα νοσοκομεία του ΕΣΥ, ο ΕΟΔΥ, ο ΟΚΑΝΑ, το ΚΕΘΕΑ η ΑΕΜΥ ΑΕ, το ΕΚΕΨΥΕ, η ΕΚΑΠΤΥ ΑΕ και ο ΕΟΠΥΥ με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου τους, καθώς και τα Κέντρα Υγείας νησιωτικών, ορεινών και απομακρυσμένων περιοχών ή των περιοχών όπου έχουν εξαντληθεί οι υποψήφιοι επικουρικοί ιατροί από τους αντίστοιχους ηλεκτρονικούς καταλόγους των Υ.ΠΕ.,

με απόφαση του Διοικητή της αρμόδιας Υ.ΠΕ., δύνανται για την κάλυψη των αναγκών τους σε προσωπικό και για την προσήκουσα λειτουργία τους, εφόσον δεν επαρκεί το προσωπικό τους,

να συνεργάζονται με ιατρούς κάθε ειδικότητας, οδοντιάτρους, ακτινοφυσικούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνιολόγους, νοσηλευτές, ΤΕ Ραδιολογίας – Ακτινολογίας, ΔΕ Χειριστών – Εμφανιστών, ΤΕ Ιατρικών Εργαστηρίων, ΔΕ Βοηθών Ιατρικών και Βιολογικών εργαστηρίων, ΔΕ Τεχνικών, ΤΕ Διοίκησης Μονάδων Υγείας, ΤΕ Διοικητικού – Λογιστικού, ΠΕ φαρμακοποιών, ΔΕ βοηθών φαρμακοποιών, ΔΕ Πληρωμάτων Ασθενοφόρων,

και ειδικούς θεραπευτές πρώην εξαρτημένους, οι οποίοι έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία θεραπευτικό πρόγραμμα των εγκεκριμένων Οργανισμών ή Φορέων του ν. 4139/2013 (Α’ 74), με καθεστώς έκδοσης από αυτούς δελτίου απόδειξης παροχής υπηρεσιών».

Πηγη:HealthDaily