Οιστρογόνα: Οι γυναίκες με υψηλότερη έκθεση σε όλη τη ζωή έχουν χαμηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού

Ένα  εγκεφαλικό επεισόδιο  συμβαίνει όταν το αίμα εμποδίζεται να φτάσει στον εγκέφαλο ή ένα αιμοφόρο αγγείο στον εγκέφαλο σκάσει.  Το εγκεφαλικό είναι η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου σε όλο τον κόσμο και η επίπτωσή του αυξήθηκε σημαντικά μεταξύ 1990 και 2019 παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της  αύξησης κατά 70%  στον αριθμό των περιστατικών ή των πρώτων εγκεφαλικών επεισοδίων.

Ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν ότι τα υψηλότερα επίπεδα οιστρογόνων μπορεί να  προστατεύουν    από το εγκεφαλικό. Η έρευνα δείχνει, για παράδειγμα, ότι οι  νεαρές γυναίκες έχουν χαμηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού από τους άνδρες και ότι αυτός ο κίνδυνος  αυξάνει   μετά  την εμμηνόπαυση, όταν μειώνεται η παραγωγή οιστρογόνων.

Πρόσφατα, οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ της αθροιστικής έκθεσης σε οιστρογόνα κατά τη διάρκεια της ζωής και του κινδύνου εγκεφαλικού επεισοδίου μεταξύ των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών στην Κίνα.  Διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες με την υψηλότερη έκθεση σε οιστρογόνα κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν τον χαμηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού. Η μελέτη εμφανίστηκε στο  Neurology.

Για τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα υγειονομικής περίθαλψης από 122.939 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες χωρίς προηγούμενο εγκεφαλικό στην έναρξη από τη  μελέτη China Kadoorie Biobank  . Οι συμμετέχοντες ήταν ηλικίας μεταξύ 40 και 79 ετών και παρακολουθήθηκαν κατά μέσο όρο για 8,9 χρόνια.  Τους ζητήθηκε να δώσουν πληροφορίες σχετικά με το αναπαραγωγικό τους ιστορικό, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας έναρξης της  εφηβείας , της ηλικίας στην οποία ξεκίνησε η εμμηνόπαυση και του αριθμού των κυήσεων που είχαν. Παρείχαν επίσης πληροφορίες σχετικά με τη χρήση αντισυλληπτικών χαπιών.  Στη συνέχεια, οι γυναίκες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με την αναπαραγωγική τους διάρκεια (RL) ή τον αριθμό των ετών μεταξύ της έναρξης της εφηβείας και της εμμηνόπαυσης. Εκείνοι που ανήκουν στην ομάδα με το μικρότερο RL είχαν έως και 31 έτη αναπαραγωγής, ενώ εκείνοι στη μεγαλύτερη ομάδα RL είχαν 36 έτη ή περισσότερα.

Οι ερευνητές συνέλεξαν επίσης δεδομένα σχετικά με τη συχνότητα των εγκεφαλικών επεισοδίων. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, κατέγραψαν 15.139 περιπτώσεις εγκεφαλικού επεισοδίου νέας έναρξης.  Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 13,2% των γυναικών στην ομάδα με τη μεγαλύτερη διάρκεια RL είχαν εγκεφαλικό επεισόδιο, σε σύγκριση με το 12,6% των γυναικών στην ομάδα με το μακρύτερο RL.

Ωστόσο, μετά από προσαρμογή για παράγοντες όπως το κάπνισμα, η ηλικία και η σωματική δραστηριότητα, διαπίστωσαν ότι, στην πραγματικότητα, οι συμμετέχοντες στην ομάδα με τη μεγαλύτερη διάρκεια RL είχαν 5% χαμηλότερο κίνδυνο για όλους τους τύπους εγκεφαλικού επεισοδίου από εκείνους στην ομάδα με τη μικρότερη διάρκεια.

Ειδικότερα, όταν εξέτασαν διαφορετικούς υποτύπους εγκεφαλικού επεισοδίου, διαπίστωσαν ότι εκείνοι στην ομάδα με τη μεγαλύτερη διάρκεια RL είχαν 13% χαμηλότερο κίνδυνο για ενδοεγκεφαλική αιμορραγία σε σύγκριση με εκείνους της ομάδας με τη μικρότερη RL. Η ενδοεγκεφαλική αιμορραγία είναι το πιο θανατηφόρο είδος εγκεφαλικού επεισοδίου που συμβαίνει όταν τα αιμοφόρα αγγεία σκάνε στον εγκέφαλο.

Οι γυναίκες στην πιο μακροχρόνια ομάδα RL είχαν επίσης 5% χαμηλότερο κίνδυνο για  ισχαιμικό εγκεφαλικό  – όταν η παροχή αίματος στον εγκέφαλο διακόπτεται ή μειώνεται – σε σύγκριση με την πιο κοντή ομάδα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η διάρκεια χρήσης των από του στόματος αντισυλληπτικών χαπιών, η οποία συνδέεται με αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων, συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού.

Όσοι είχαν λιγότερες θνησιγένειες, αποβολές και τερματισμούς είχαν επίσης λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν εγκεφαλικό.

«Η σχέση μεταξύ της αναπαραγωγικής διάρκειας ζωής, των ενδογενών/εξωγενών οιστρογόνων και του κινδύνου εγκεφαλικού στις γυναίκες είναι ελάχιστα κατανοητή», δήλωσε  ο Δρ. Bharti Manwani , επίκουρος καθηγητής αγγειακής νευρολογίας στην Ιατρική Σχολή McGovern στο UTHealth Houston, που δεν συμμετέχει στη μελέτη.

«Οι προκλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα οιστρογόνα είναι ένας βαθύς νευροπροστατευτικός παράγοντας, ενώ οι  κλινικές δοκιμές  θεραπείας υποκατάστασης οιστρογόνων σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες απέτυχαν να δείξουν οφέλη», σημείωσε.

Ο Δρ Alex Polyakov , αναπληρωτής καθηγητής και  γυναικολόγος  στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης στην Αυστραλία, που επίσης δεν συμμετείχε στη μελέτη, συμφώνησε ότι οι ακριβείς μηχανισμοί πίσω από τις επιδράσεις των οιστρογόνων στον κίνδυνο εγκεφαλικού δεν είναι πλήρως κατανοητοί.

Πρόσθεσε ότι: «Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για την καλύτερη κατανόηση των βιολογικών, συμπεριφορικών και κοινωνικών παραγόντων που μπορεί να συμβάλλουν στη σύνδεση. Μερικοί πιθανοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν την ικανότητα των οιστρογόνων να επηρεάζουν τη ροή του αίματος και τον σχηματισμό θρόμβων αίματος, που μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο στον κίνδυνο εγκεφαλικού.

«Τα οιστρογόνα μπορεί επίσης να έχουν προστατευτικά αποτελέσματα στον εγκέφαλο και στο καρδιαγγειακό σύστημα. Τα οιστρογόνα είναι γνωστό ότι έχουν μια σειρά από ευεργετικές επιδράσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα, όπως η βελτίωση των επιπέδων λιπιδίων στο αίμα, η μείωση του οξειδωτικού στρες και η προαγωγή της υγείας των αιμοφόρων αγγείων. Η σχέση μεταξύ των επιπέδων οιστρογόνων και του κινδύνου εγκεφαλικού είναι πολύπλοκη και μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με διάφορους παράγοντες όπως η ηλικία, η γενετική, ο τρόπος ζωής και η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης».

– Δρ Alex Polyakov

Στην  εργασία Neurology , οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αθροιστική έκθεση σε οιστρογόνα από αναπαραγωγικούς παράγοντες θα μπορούσε να είναι ένας χρήσιμος δείκτης του κινδύνου μιας γυναίκας για διαφορετικούς τύπους εγκεφαλικού μετά την εμμηνόπαυση.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

13 Φεβρουαρίου – Παγκόσμια Ημέρα Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής: Σημαντικός ο ρόλος του στοματικού και γναθοπροσωπικού χειρουργού στη βελτίωση της ποιότητας ζωής

H Παγκόσμια Ημέρα Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής (13 Φεβρουαρίου) αποτελεί μία ευκαιρία για την ενημέρωση της ιατρικής επιστημονικής κοινότητας και του ευρέος κοινού, αναφορικά με τη σημαντική συνεισφορά της συγκεκριμένης ειδικότητας στην ανθρώπινη υγεία.

Στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας είναι να αναδείξει αφενός τον ρόλο των στοματικών και γναθοπροσωπικών χειρουργών στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς, και αφετέρου τα τεράστια βήματα που έχουν γίνει –και με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών– όσον αφορά την εξέλιξη της ειδικότητας.

Η Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική, που προσδιορίζεται ως ιατρική και οδοντιατρική ειδικότητα, διαγιγνώσκει και αντιμετωπίζει τις συνήθεις ή και σπανιότερες παθολογικές καταστάσεις που αφορούν τη στοματική κοιλότητα, τις γνάθους και το πρόσωπο, αλλά και τις επεκτάσεις τους στην κεφαλή και στον τράχηλο. Πρόκειται για μία χειρουργική ειδικότητα υψηλών απαιτήσεων, για τη λήψη της οποίας απαιτείται πολυετής, τόσο προπτυχιακή πανεπιστημιακή εκπαίδευση (πτυχίο Ιατρικής και Οδοντιατρικής), όσο και ειδίκευση.

Προκειμένου να αναδειχθεί και στη χώρα μας το έργο και ο ρόλος των στοματικών και γναθοπροσωπικών χειρουργών, η Ελληνική Εταιρεία Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής (ΕΕΣΓΠΧ) έχει σχεδιάσει και πραγματοποιεί τους τελευταίους μήνες δράσεις εξωστρέφειας και προβολής, περιγράφοντας τα γνωστικά αντικείμενα που συγκροτούν την ειδικότητα. Όπως μάλιστα εξηγεί ο Δρ Δρ Αναστάσιος Ι. Μυλωνάς, Πρόεδρος της ΕΕΣΓΠΧ: «Η οπτική μας είναι ότι ο σωστά ενημερωμένος ασθενής είναι σε θέση πιο εύκολα να επιλέξει τον πλέον κατάλληλο ιατρό για την επιτυχημένη αντιμετώπιση των προβλημάτων που αφορούν τη χειρουργική παθολογία του στόματος, των γνάθων και του προσώπου, καθώς και των επεκτάσεών τους στην κεφαλή και στον τράχηλο».

Υπηρετώντας μια ειδικότητα ιδιαιτέρως απαιτητική –εκτείνεται από τη χειρουργική αφαίρεση ενός εγκλείστου δοντιού μέχρι τη μερική ή και ολική μεταμόσχευση προσώπου– η οποία εξελίσσεται συνεχώς, οι στοματικοί και γναθοπροσωπικοί χειρουργοί, με το βλέμμα στο μέλλον μιλούν για τις νέες θεραπευτικές τεχνικές και την υπολογιστικά κατευθυνόμενη αποκατάσταση τραυματικών ελλειμμάτων με τα συστήματα χειρουργικής και διεγχειρητικής πλοήγησης (Surgical Navigation Systems), σε μια εποχή που η βιο-ιατρική τεχνολογία και η Τεχνητή Νοημοσύνη δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο άσκησης της χειρουργικής εν γένει [ελάχιστα επεμβατική χειρουργική (Minimally Invasive Surgery), ρομποτική χειρουργική, χειρουργική επαυξημένης πραγματικότητας (Augmented-Reality Surgery)].

Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΕΣΓΠΧ επισημαίνει ότι είναι κρίσιμο να κατευθύνεται ο εκάστοτε ασθενής στην κατάλληλη ιατρική ειδικότητα, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις από αυτό κρίνεται η αποτελεσματική αντιμετώπιση ιατρικών ή/και χειρουργικών αναγκών που άπτονται των παθήσεων της κροταφογναθικής διάρθρωσης, των σιελογόνων αδένων, της ογκολογίας κεφαλής και τραχήλου κ.ά. Ο νέος θεσμός του Προσωπικού Ιατρού στην Ελλάδα θα μπορούσε να αναλάβει σπουδαίο ρόλο σε αυτό, δεδομένου ότι η Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική δεν είναι μόνο μια κατά βάση τριτοβάθμια ειδικότητα, αλλά περιλαμβάνει στο φάσμα της και πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

 

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που εσείς ή κάποιος γνωστός σας έχετε
έντονο πόνο στην κροταφογναθική περιοχή,
ή επίμονη ξηροστομία,
ή ενδείξεις αποφρακτικής άπνοιας κατά τη διάρκεια του ύπνου,
Συμβουλευθείτε τον ειδικό ιατρό Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής για σωστή διάγνωση και θεραπεία.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr

Το 20% των ογκολογικών ασθενών δηλώνει υψηλά ποσοστά άγχους – κατάθλιψης, σύμφωνα με έρευνα – Στην τελική ευθεία οι Μονάδες Ημερήσιας Νοσηλείας

Σχεδόν 20% των ασθενών με καρκίνο στην Ελλάδα δηλώνει υψηλά ποσοστά άγχους – κατάθλιψης και ένα ποσοστό 26% δηλώνει μέτρια προβλήματα ψυχικής υγείας. Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από έρευνα που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Πολιτικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών (ΙΠΟΚΕ) και του MBA – ΕΚΠΑ και παρουσιάστηκε στο 7ο Ετήσιο Συνέδριο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ) από τον καθηγητή Οικονομικών της Υγείας, Γιάννη Υφαντόπουλο.

Παρά το γεγονός ότι οι ασθενείς δηλώνουν σε μεγάλο βαθμό ικανοποιημένοι από τη διαχείριση του καρκίνου, υπάρχουν παράμετροι που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των ογκολογικών ασθενών, η οποία αποτέλεσε το αντικείμενο της έρευνας. Κατά 40% η ποιότητα ζωής επηρεάζεται από την οικονομική κατάσταση, κατά 42% από το εκπαιδευτικό επίπεδο, ενώ άλλοι παράγοντες που επιδρούν είναι η ηλικία, η μη μεταστατική νόσος, το να μην εργάζεται κάποιος καθώς και το φύλο.

Σε σχέση με την επίπτωση του καρκίνου στις ζωές των ασθενών, το 26% των ασθενών δήλωσε ότι η νόσος έχει αντίκτυπο στην οικογένεια “πάρα πολύ” και το 36% ότι έχει “πολύ”. Επιπλέον, το 30% των ασθενών ανέφερε πολύ μεγάλη επίπτωση του καρκίνου στην επαγγελματική ζωή και το 40% στην ερώτηση εάν επηρεάζεται η σεξουαλικότητά του απάντησε “πάρα πολύ”. Επιπλέον, ένα 48% χρειάζεται να λείψει από τη δουλειά του, κατά μέσο όρο 19 ώρες την εβδομάδα.

Μοντέλο Πολυσυμμετοχικότητας

Σύμφωνα με την παρουσίαση του κ. Υφαντόπουλου και τα αποτελέσματα της έρευνας, όλο και περισσότερο, οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να συνεργάζονται με τους ασθενείς τους σε ένα νέο μοντέλο πολυσυμμετοχικής συνεργασίας για την αποτελεσματική διαχείριση της ασθένειας και την προώθηση της υγείας. Αυτή η συνεργασία απαιτεί τη μετατροπή του επαγγελματικού ρόλου από τον “αρχηγό” σε “συνεργάτη” και τον ρόλο του ασθενούς από τον “παθητικό παραλήπτη” σε συνεργάτη. “Αυτή είναι μια νέα προσέγγση εταιρικής σχέσης και έχει ιδιαίτερη αξία σε ένα μεταρρυθμισμένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης που δίνει έμφαση όλο και περισσότερο στην ενεργό συμμετοχή και τις ενέργειες αυτοεξυπηρέτησης ατόμων και οικογενειών για τη διατήρηση της υγείας και την πρόληψη ασθενειών”, ανέφερε.

Προχωράνε οι Μονάδες Ημερήσιας Νοσηλείας

Ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, μιλώντας στο συνέδριο της ΕΛΛΟΚ επανέλαβε τα τρία προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο που έχουν σχεδιαστεί και το ένα ήδη υλοποιείται: Για τον καρκίνο του μαστού, για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Οσον αφορά στο πρώτο, έχουν πραγματοποιηθεί περί τις 90.000 μαστογραφίες και έχουν εντοπιστεί 5223 γυναίκες με ευρήματα σε πρώιμο στάδιο.
Παράλληλα, “τρέχει” και η δημουργία Μονάδων Ημερήσιας Νοσηλείας. “Δε γίνεται εν έτει 2023 οι ασθενείς να μετακινούνται για θεραπεία”, είπε ο κ. Πλεύρης, σημειώνοντας πως οι σχετικές υπουργικές αποφάσεις θα εκδοθούν πριν από τις εκλογές. Επίσης, τόνισε ότι προχωράνε τόσο η κατ’οίκον νοσηλεία όσο και η ανακουφιστική φροντίδα για ολοκληρωμένη φροντίδα των ογκολογικών ασθενών.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Ποιο σύνδρομο απειλεί την υγεία των οστών και των αγγείων;

Σοβαρά προβλήματα με τα οστά και τα αγγεία τους είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν τα άτομα με σύνδρομο Cushing. Οι πάσχοντες των οποίων τα επίπεδα της κορτιζόλης στο αίμα τους είναι πάνω από το φυσιολογικό, λόγω ενδογενών παραγόντων, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να υποστούν κατάγματα και δυσκαμψία των αρτηριών, η οποία αποτελεί παράγοντα καρδιαγγειακών παθήσεων. Στο συμπέρασμα κατέληξε ιαπωνική μελέτη, η οποία έδειξε ότι οι συνέπειες στα αγγεία μπορεί να συνυπάρχουν με αυτές που προκαλούνται στα οστά.

«Το σύνδρομο Cushing είναι μια ομάδα παθήσεων που χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη υπερβολικής ποσότητας κορτιζόλης στον οργανισμό, μιας ορμόνης που απελευθερώνεται σε καταστάσεις στρες. Το σώμα τη χρειάζεται για τη διαχείριση της αναπνοής, της πίεσης, του καρδιακού ρυθμού, της γλυκόζης, της φλεγμονής, τον έλεγχο της έντασης των μυών και για πολλές άλλες λειτουργίες.

Παράγεται από δύο μικρούς αδένες που βρίσκονται στην κορυφή των νεφρών, καθώς και από την υπόφυση και τον υποθάλαμο, που βρίσκονται στον εγκέφαλο. Από τις πιθανότερες αιτίες εμφάνισης του συνδρόμου είναι η ανάπτυξη όγκου στα επινεφρίδια, ο οποίος είναι συνήθως καλοήθης αλλά προκαλεί την έκκριση υπερβολικής ποσότητας κορτιζόλης. Η κακοήθεια δεν αποκλείεται, αλλά ούτε είναι συνήθης», εξηγεί ο Καθηγητής Χειρουργικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής στον Όμιλο ΥΓΕΙΑ, κ. Δημήτρης Λινός.

Μια ειδική μορφή του συνδρόμου είναι η νόσος Cushing, στην οποία τα υψηλά επίπεδα κορτιζόλης προκαλούνται από έναν όγκο στην υπόφυση του εγκεφάλου.

Όταν το ίδιο το σώμα ευθύνεται για το σύνδρομο τότε χαρακτηρίζεται ενδογενές, ενώ όταν η περίσσεια κορτιζόλης οφείλεται στη λήψη φαρμάκων για την αντιμετώπιση άλλων παθήσεων, όπως του άσθματος, τότε έχουμε το εξωγενές σύνδρομο Cushing. Υψηλότερες πιθανότητες εμφάνισης του συνδρόμου έχουν οι άνθρωποι μέχρι 50 ετών, περιλαμβανομένων των παιδιών και των εφήβων και οι γυναίκες σε αναλογία 7 προς 10.

Η υπερκορτιζολαιμία ανεξαρτήτως αιτίας μπορεί να προκαλέσει αύξηση του σωματικού βάρους, θρόμβωση, καρδιακή προσβολή, υπέρταση, διαβήτη τύπου 2, λοιμώξεις, κ.ά. ενώ εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να αποβεί μοιραία.

Η μακροχρόνια έκθεση στην κορτιζόλη και γενικότερα σε γλυκοστεροειδή (στεροειδείς ορμόνες στις οποίες ανήκει η κορτιζόλη), είτε λόγω ενδογενούς περίσσειας είτε εξωγενούς χορήγησής τους, σχετίζεται με διάφορες καρδιομεταβολικές επιπλοκές και με οστεοπόρωση – συχνή αιτία καταγμάτων.

Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Kyushu της Ιαπωνίας θέλησαν να διαπιστώσουν εάν η γνωστή, μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας, αρνητική σχέση κορτιζόλης και άξονα οστών-αγγείων αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων υγείας που σχετίζονται με τα οστά ή τα αιμοφόρα αγγεία σε άτομα με Cushing.

Στη μελέτη τους συμπεριέλαβαν 194 άτομα, το 50% των οποίων είχαν υπερβολικά επίπεδα κορτιζόλης. Μεταξύ αυτών υπήρχαν και 17 άτομα με εμφανές σύνδρομο Cushing και 80 με υποκλινικό σύνδρομο Cushing (αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης, αλλά χωρίς εμφανή συμπτώματα της νόσου). Όλοι είχαν όγκους στα επινεφρίδια. Οι υπόλοιποι, που αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου, είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά με την πρώτη ομάδα, όγκους στα επινεφρίδια, αλλά τα επίπεδα κορτιζόλης ήταν φυσιολογικά.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Bone Reports, έδειξαν ότι οι ασθενείς με Cushing είχαν υψηλότερα ποσοστά σπονδυλικών καταγμάτων (49% έναντι 8%), καθώς και αισθητά χαμηλότερη πυκνότητα σε αρκετά οστά, αν και οι ενδείξεις έκδηλης οστικής απώλειας ήταν σπάνια και στις δύο ομάδες. Επίσης, παρουσίαζαν αρτηριακή δυσκαμψία (37% έναντι 21%) ή ασβεστοποίηση της κοιλιακής αορτής (32% έναντι 15%).

Το 25% σχεδόν των ασθενών με σύνδρομο Cushing είχε και σπονδυλικό κάταγμα και αρτηριακή δυσκαμψία (23%) ή σπονδυλικό κάταγμα και ασβεστοποίηση της κοιλιακής αορτής (22%), ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά στην ομάδα ελέγχου ήταν 2% και 1%. Όσοι υπέφεραν και από τα δύο είχαν υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης, ανεξάρτητα από την βαρύτητα του συνδρόμου.

Τα σπονδυλικά κατάγματα σε ασθενείς με σύνδρομο Cushing οδηγούν σε μειωμένη κινητικότητα λόγω του πόνου που προκαλούν και εν τέλει σε χειρότερη ποιότητα ζωής. Το ποσοστό μπορεί να ανέρχεται και στο 50% των ασθενών. Τα παιδιά με το σύνδρομο μπορεί να παρουσιάσουν ατελή ανάπτυξη και τελικά χαμηλότερο ύψος.

Όσον αφορά στο αγγειακό σύστημα, το σύνδρομο αυξάνει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα. Γι’ αυτούς τους λόγους είναι απαραίτητος ο έγκαιρος εντοπισμός και η θεραπεία του, αφού η σύντομη διάρκειά του είναι θεμελιώδους σημασίας στην αποφυγή τόσο της δυσκαμψίας των αρτηριών όσο και των καταγμάτων.

Το είδος της θεραπείας που θα προταθεί εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία των υψηλών επιπέδων κορτιζόλης. Η διακοπή των γλυκοκορτικοειδών, εάν ο ασθενής πάσχει από εξωγενές σύνδρομο Cushing, επιτυγχάνει τη σταθεροποίηση των επιπέδων της κορτιζόλης σε φυσιολογικά επίπεδα.

Όταν η υπερκορτιζολαιμία προκαλείται από όγκο, συστήνεται η χειρουργική επέμβαση, η οποία είναι αποτελεσματική και απαλλάσσει τον ασθενή από τη λήψη φαρμάκων. Η επέμβαση είναι απαιτητική, αλλά για τον ασθενή δεν απαιτεί παρά μόνο δύο μέρες νοσηλείας, δεδομένου ότι πλέον γίνεται λαπαροσκοπικά.

«Σήμερα, η λαπαροσκοπική επινεφριδεκτομή έχει αντικατασταθεί από την οπισθοπεριτοναϊκή ενδοσκοπική επινεφριδεκτομή, η οποία είναι ασφαλέστερη και καλύτερη. Τόσο η κάμερα όσο και τα ενδοσκοπικά εργαλεία εισάγονται απευθείας στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο όπου ευρίσκονται τα επινεφρίδια, αποφεύγοντας τα υπόλοιπα όργανα της κοιλιάς. Η ανάρρωση 12 ώρες μετά από την οπισθοπεριτοναϊκή ενδοσκοπική επινεφριδεκτομή είναι εντυπωσιακή, με τον ασθενή να επανέρχεται στις δραστηριότητές του», καταλήγει κ. Δημήτρης Λινός.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Tα 23 συχνότερα αναφερόμενα μακροχρόνια συμπτώματα Covid

Το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε α πιο διαδεδομένα συνεχιζόμενα συμπτώματα μετά τη μόλυνση από τον Covid-19, με πολλούς Βρετανούς να αναφέρουν ότι αυτά είχαν πολύ μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία τους.

Νέα δεδομένα, τα οποία αποκαλύφθηκαν σήμερα, δείχνουν ποια συμπτώματα έχουν υποστεί περισσότερο οι Βρετανοί, που διαρκούν «όποια διάρκεια» – τόσο περισσότερο από 12 εβδομάδες.

Το Γραφείο Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ONS) εκτίμησε τον επιπολασμό του μακροχρόνιου Covid που αναφέρεται από τον εαυτό του και τον περιορισμό της σχετικής δραστηριότητας, χρησιμοποιώντας δεδομένα από την έρευνα για τη μόλυνση από τον κορωνοϊό του Ηνωμένου Βασιλείου για την περίοδο τεσσάρων εβδομάδων που έληξε στις 2 Φεβρουαρίου.

Το Long Covid έχει οριστεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) ως η συνέχιση ή η ανάπτυξη συμπτωμάτων τρεις μήνες μετά την αρχική μόλυνση από τον SARS-CoV-2, τον ιό που προκαλεί τον Covid-19.  Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο μακροχρόνιος Covid είναι μια πολύπλοκη και δυναμική κατάσταση – ορισμένα συμπτώματα εξαφανίζονται, μετά επανέρχονται και εμφανίζονται νέα συμπτώματα.

Ανάμεσα στα 23 συμπτώματα από τα οποία υποφέρουν περισσότερο οι Βρετανοί, όπως αποκάλυψε το ONS, είναι η απώλεια μνήμης ή η σύγχυση, οι πονοκέφαλοι και η διάρροια.

Και το πιο κοινό μακροχρόνιο σύμπτωμα Covid έχει αποκαλυφθεί ως αδυναμία ή κόπωση.

Ο πόνος στο στήθος ή η δυσφορία στο στήθος είναι επίσης ένα κοινό σύμπτωμα του μακροχρόνιου Covid, αν και κατατάσσεται αρκετά χαμηλά. Αυτός ο τύπος πόνου μπορεί να αισθάνεται σαν να πονάνε οι μύες στο στήθος σας. Μπορεί να πονάει όταν το αγγίζετε και ο πόνος χειροτερεύει από κινήσεις όπως το γύρισμα ή το τέντωμα.

Τα 23 πιο αναφερόμενα σημάδια του μακροχρόνιου Covid, κατά σειρά:

  1. Αδυναμία ή κόπωση
  2. Δυσκολία συγκέντρωσης
  3. Δυσκολία στην αναπνοή
  4. Μυικός πόνος
  5. Ανησυχία ή άγχος
  6. Χαμηλή διάθεση ή μη απόλαυση
  7. Απώλεια μνήμης ή σύγχυση
  8. Δυσκολία στον ύπνο
  9. Πονοκέφαλο
  10. Βήχας
  11. Καταρροή ή φτάρνισμα
  12. Θορυβώδης αναπνοή (συριγμός)
  13. Απώλεια όσφρησης
  14. Ίλιγγος ή ζάλη
  15. Αίσθημα παλμών
  16. Απώλεια γεύσης
  17. Απώλεια όρεξης
  18. Πονόλαιμος
  19. Πόνος στο στήθος
  20. Κοιλιακό άλγος
  21. Διάρροια
  22. Ναυτία ή έμετος
  23. Πυρετός

Ενώ αυτά τα ευρήματα μπορεί να βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα πώς μπορεί να μεταλλάσσεται ο SARS-CoV-2, η ONS συμβουλεύει ότι: «Αυτά τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή, επειδή δεν είναι γνωστό πόσοι άνθρωποι θα είχαν παρουσιάσει αυτά τα συμπτώματα ακόμη και αν δεν είχαν μολυνθεί Με κορωνοϊό.”

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Πρόωρος τοκετός: Αυτός είναι ο παράγοντας που αυξάνει τον κίνδυνο

Η έκθεση στον καπνό μιας πυρκαγιάς αυξάνει την πιθανότητα μια έγκυος να γεννήσει πρόωρα, δείχνει μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, μια από τις μεγαλύτερες του είδους της.

Ο καπνός της πυρκαγιάς είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για την υγεία, επειδή περιέχει πολύ μικροσκοπικά σωματίδια (ΡΜ2,5), τα οποία μπορούν να διεισδύσουν βαθιά στους πνεύμονες και να επιδεινώσουν προϋπάρχοντα προβλήματα όπως το άσθμα και η καρδιοπάθεια.

Τα εν λόγω σωματίδια είναι δυνατό να ταξιδέψουν εκατοντάδες ή και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την περιοχή της πυρκαγιάς, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει τις επιζήμιες επιπτώσεις γενικότερα της κακής ποιότητας του αέρα πάνω στην ανθρώπινη υγεία, ιδιαίτερα των εγκύων, π.χ. λόγω αιθαλομίχλης σε μία πόλη. Ο πρόωρος τοκετός, από την άλλη, έχει συσχετιστεί με αυξημένη πιθανότητα για διάφορα κατοπινά προβλήματα υγείας.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Αν Γουόλντροπ του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνιας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό γυναικολογίας-μαιευτικής “American Journal of Obstetrics & Gynecology”, συσχέτισαν στοιχεία τοκετών από περίπου 2,55 εκατομμύρια γυναίκες, με στοιχεία από πυρκαγιές με βάση δορυφορικές εικόνες.

Εκτιμήθηκε έτσι κάθε έγκυος, ανάλογα με την περιοχή που διέμενε, κατά πόσο είχε εκτεθεί σε πυρκαγιές και ποιά επίπτωση είχε αυτό στην κατοπινή γέννα. Κατά την χρονική περίοδο ενός μηνός πριν τη σύλληψη του μωρού μέχρι την 20ή εβδομάδα της κύησης, το 86% των εγκύων είχαν εκτεθεί σε τουλάχιστον μια μέρα με καπνό πυρκαγιάς, με τον μέσο όρο της διάρκειας έκθεσης να είναι 7,5 μέρες.

Διαπιστώθηκε ότι όσο μεγαλύτερη ήταν η έκθεση στον καπνό από τις φωτιές, τόσο αυξημένη ήταν η πιθανότητα πρόωρου τοκετού. Κάθε επιπρόσθετη μέρα που μια έγκυος είχε εκτεθεί στον καπνό, αύξανε λιγάκι περισσότερο (κατά 0,3%) τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού (πριν την 37η εβδομάδα).

“Οι πυρκαγιές οδηγούν σε οξείες και άμεσες αλλαγές στην ποιότητα του αέρα. Μερικά στοιχεία δείχνουν ότι ο καπνός εξαιτίας τους μπορεί να επιδεινώσει την υγεία περισσότερο από άλλες μορφές ρύπων.

Συνεπώς, ακόμη και όταν προσπαθούμε να περιορίσουμε τα άλλα είδη ρύπανσης, όσο οι πυρκαγιές γίνονται συχνότερες, πιο έντονες και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, τόσο η έκθεση στον καπνό τους θα αποτελεί σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας, ιδίως για τους ευάλωτους πληθυσμούς, όπως οι έγκυες”, δήλωσε η δρ Γουόλντροπ.

 

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Οι γαστρεντερίτιδες σαρώνουν Βρετανία και ΗΠΑ. Αυξάνονται ραγδαία τα περιστατικά

Ρεκόρ πενταετίας στα κρούσματα όλων των ηλικιών στη Βρετανία. Αυξάνονται οι εισαγωγές ηλικιωμένων στα νοσοκομεία
Ραγδαία αύξηση παρουσιάζουν τις τελευταίες εβδομάδες οι ασθενείς, κυρίως ηλικιωμένοι, που νοσηλεύονται στην Αγγλία με σοβαρή γαστρεντερίτιδα, ενώ και στις ΗΠΑ οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυξάνονται ταχέως τα κρούσματα.
Και στις δύο χώρες, τα περισσότερα κρούσματα προκαλούνται από νοροϊό ο οποίος έκανε νωρίτερα και πιο επιθετικά από το αναμενόμενο την εμφάνισή του.
Όπως ανακοίνωσε η Βρετανική Υπηρεσία Ασφαλείας της Υγείας (UKHSA), οι εισαγωγές στα νοσοκομεία εξαιτίας του σχεδόν διπλασιάστηκαν τον τελευταίο χρόνο. Εκείνοι που νοσούν πιο σοβαρά είναι οι ηλικιωμένοι. Επιπλέον, αυτή την περίοδο οι περισσότερες συρροές κρουσμάτων παρατηρούνται σε γηροκομεία. Ακολουθούν τα σχολεία και τα νοσηλευτικά ιδρύματα.
Στις ΗΠΑ, θετικό αποτέλεσμα βγαίνει πλέον σε περισσότερο από το 15% των τεστ για νοροϊό που γίνονται σε εβδομαδιαία βάση. Επιπλέον, οι συρροές κρουσμάτων είναι αυξημένες κατά 30% σε σύγκριση με πέρυσι.
Ρεκόρ πενταετίας
Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η UKHSA, 743 ασθενείς νοσηλεύονταν την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου στα νοσοκομεία με γαστρεντερίτιδα. Ο αριθμός αυτός είναι κατά 88% αυξημένος σε σύγκριση με τον αντίστοιχο της τελευταίας εβδομάδας του Ιανουαρίου.
Οι νοσηλευθέντες την ίδια χρονική περίοδο πέρυσι ήταν 302. Τα αυξημένα εφετινά κρούσματα είναι κυρίως ηλικιωμένοι. Η UKHSA τονίζει ότι τα εφετινά περιστατικά είναι κατά 66% υψηλότερα από τον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας.
Στις ΗΠΑ, από τις αρχές Αυγούστου έως τις αρχές Ιανουαρίου είχαν καταγραφεί 225 συρροές κρουσμάτων. Ο αντίστοιχος αριθμός έναν χρόνο νωρίτερα ήταν 172, σύμφωνα με τα ομοσπονδιακά Κέντρα Ελέγχου & Προλήψεως των Ασθενειών (CDC).
Πως εκδηλώνεται και πόσο διαρκεί
Η γαστρεντερίτιδα είναι μία εντερική λοίμωξη, η οποία τον χειμώνα οφείλεται συνήθως σε ορισμένους ιούς. Ο νοροϊός είναι ένας από αυτούς. Άλλοι είναι οι ροταϊοί και οι αδενοϊοί (οι τύποι 40 και 41).
Όπως αναφέρει ο Εθνικός Οργανισμός Δημοσίας Υγείας (ΕΟΔΥ), τα κύρια συμπτώματα της ιογενούς γαστρεντερίτιδας είναι οι διάρροιες (συνήθως υδαρείς) και οι έμετοι. Ωστόσο οι ασθενείς μπορεί επίσης να παρουσιάσουν:Ναυτία
Πόνο και κράμπες στην κοιλιά
Πονοκέφαλο
Μυϊκούς πόνους
Κόπωση
Ρίγη
Σπανιότερα πυρετό (κατά κανόνα είναι χαμηλός)
Αναλόγως με τον ιό που τα προκαλεί, τα συμπτώματα που προκαλεί η ιογενής γαστρεντερίτιδα μπορεί να διαρκέσουν από 1 έως 10 ημέρες. Συνήθως διαρκούν 24-48 ώρες.
Οι ηλικιωμένοι και όσοι έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό (π.χ. ογκολογικοί ασθενείς, άτομα που λαμβάνουν κορτικοστεροειδή κ.ά.) συνήθως χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αναρρώσουν πλήρως.
Ποιοι κινδυνεύουν
Η ιογενής γαστρεντερίτιδα δεν αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για τους περισσότερους ασθενείς. Εν τούτοις, υπάρχουν ορισμένες πληθυσμιακές ομάδες που μπορεί να χρειασθούν νοσηλεία στο νοσοκομείο, λόγω αφυδάτωσης. Στις ομάδες αυτές ανήκουν:Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά (κάτω των 5 ετών)
Οι ασθενείς με αναπηρία
Όσοι δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν
Οι ηλικιωμένοι
Οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς
Σε περίπτωση αφυδάτωσης, ο ασθενής μπορεί να έχει μειωμένη ούρηση, ξηροστομία και ζαλάδα. Ένα αφυδατωμένο παιδί μπορεί να κλαίει με λίγα ή καθόλου δάκρυα και να παρουσιάζει ασυνήθιστη υπνηλία.
Ο θάνατος από ιογενή γαστρεντερίτιδα είναι εξαιρετικά σπάνιος. Ωστόσο, η γαστρεντερίτιδα μπορεί να επιδεινώσει τυχόν προϋπάρχοντα προβλήματα υγείας.
Πηγη: http://medispin.blogspot.com/

Υπουργείο Υγείας: Εθνικό σχέδιο «εξάλειψης» των λοιμώξεων από τα νοσοκομεία

Ενας στους δύο γιατρούς και νοσηλευτές παραλείπει τη βασική υγιεινή των χεριών – Το 50% των λοιμώξεων οφείλεται σε τρία μικρόβια
Με κίνητρα στα νοσηλευτικά ιδρύματα και τους εργαζομένους επιχειρεί το υπουργείο Υγείας την «κάθαρση» του συστήματος υγείας από τα ανθεκτικά μικρόβια, βασική αιτία των νοσοκομειακών λοιμώξεων και μείζονα, συχνά θανατηφόρα, απειλή για τους νοσηλευομένους.
Υπουργική απόφαση που προωθείται άμεσα προς έκδοση από τον κ. Θάνο Πλεύρη και η οποία θέτει σε εφαρμογή το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την αντιμετώπιση των νοσοκομειακών λοιμώξεων του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) προσδιορίζει για πρώτη φορά τις ψηφιακές βάσεις δεδομένων για λοιμώξεις, τα σχετικά υγειονομικά πρωτόκολλα, το θεσμικό πλαίσιο για την τήρησή τους, αλλά και σημαντικά κίνητρα επίτευξης του στόχου, δηλαδή της μείωσης και εξάλειψης των λοιμώξεων.
Στο πλαίσιο αυτό προβλέπεται η επιβράβευση (οικονομική, εκπαιδευτική, ερευνητική) σε επίπεδο δημόσιων νοσηλευτικών ιδρυμάτων, αλλά και σε επίπεδο μονάδων, κλινικών, τμημάτων, εργαστηρίων, που κατακτούν τον εκάστοτε στόχο. Η οικονομική επιβράβευση (bonus) θα αποτελεί μια ισχυρή τονωτική ένεση στον προϋπολογισμό των νοσοκομείων, ενώ η προτεραιοποίηση τόσο νοσοκομείων όσο και επιμέρους τμημάτων για ταχύτερη πρόσβαση σε ερευνητικά κονδύλια και προγράμματα θα ανοίγει σημαντικές δυνατότητες στο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό.
Αξιολόγηση
Η δέσμη των κινήτρων θα πλαισιώνει και τις ιδιωτικές μονάδες υγείας, με τον ΕΟΠΥΥ που συμβάλλεται μαζί τους, να αξιολογεί τους δείκτες των λοιμώξεων και με βάση την προσέγγιση ή την απόκλιση από τον στόχο να αποζημιώνει ή να διακόπτει τη σύμβαση με τους παρόχους.
Παρότι οι πολυανθεκτικοί μικροοργανισμοί και επακόλουθα οι λοιμώξεις που προκαλούν, δεν γνωρίζουν σύνορα, στην Ελλάδα η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου. Πριν από την πανδημία, το 10% των νοσηλευομένων εμφάνιζε κάποια νοσοκομειακή λοίμωξη, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος δεν ξεπερνούσε το 6%. Η πανδημία κορωνοϊού επιδείνωσε δραματικά το πρόβλημα, με τους αρμόδιους να εκτιμούν πως ο επιπολασμός των νοσοκομειακών λοιμώξεων έχει πια υπερδιπλασιαστεί.
Oπως προκύπτει από την πλέον πρόσφατη έκθεση (Νοέμβριος 2022) του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) και του Περιφερειακού Γραφείου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) στην Ευρώπη, η Ελλάδα κατέχει την αρνητική πρωτιά στους θανάτους που οφείλονται στις λοιμώξεις λόγω μικροβίων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά: καταγράφονται 20 θάνατοι ανά 100.000 πληθυσμού. Στο αρνητικό βάθρο παραμένει η χώρα και σε ό,τι αφορά τον αριθμό των χρόνων ζωής που χάνει ο πληθυσμός της λόγω κακής υγείας ή αναπηρίας (δείκτης DALY) που οφείλονται σε λοιμώξεις από βακτήρια που έχουν αναπτύξει αντοχή στα αντιβιοτικά.
Η κατά μέτωπον «επίθεση» στον αόρατο εχθρό των πολυανθεκτικών μικροβίων ήταν μονόδρομος για το υπουργείο Υγείας, αλλά και ιδιαιτέρως για τον υπουργό κ. Πλεύρη,ο οποίος ως επιβιώσας από νοσοκομειακή λοίμωξη έχει ακόμη πιο ισχυρό κίνητρο για την αντιμετώπιση του θλιβερού φαινομένου.
Τόσο ο ΕΟΔΥ όσο και ο Οργανισμός Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία (ΟΔΙΠΥ) έχουν εργαστεί συστηματικά τους τελευταίους μήνες για να ολοκληρώσουν το σχετικό κανονιστικό πλαίσιο για τους παρόχους υγείας (ΕΣΥ, ιδιωτικές κλινικές, Κέντρα Αποκατάστασης, Μονάδες Ημερήσιας Νοσηλείας κ.ά.). Παράλληλα, σχεδιάστηκε η Εθνική βάση δεδομένων για τις λοιμώξεις που σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη, όπως και η αναμόρφωση μιας άλλης βάσης δεδομένων (WHONET) που υποστηρίζεται από τον ΠΟΥ και τροφοδοτείται από τα Γραφεία Κινήσεως των νοσοκομείων.
«Το πρώτο βήμα είναι η συλλογή ακριβών δεδομένων προκειμένου να παρέχονται στα νοσοκομεία, στις Υγειονομικές Περιφέρειες και τους καθ’ ύλην αρμόδιους κρατικούς φορείς τα στοιχεία που απαιτούνται για τον εντοπισμό προβληματικών σημείων, για τη μέτρηση της προόδου που γίνεται, την καταγραφή των προσπαθειών πρόληψης και τελικά για την εξάλειψη των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Πάνω στη βάση των δεδομένων οικοδομούνται τρεις πυλώνες: η εφαρμογή βέλτιστων πρακτικών, η εκπαίδευση των εργαζομένων και η διάθεση ανθρώπινων και υλικών πόρων», εξηγεί ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ, καθηγητής Παιδιατρικής Θεοκλής Ζαούτης. Στην ολοκλήρωσή του το Εθνικό Σχέδιο θα δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης σε όλους τους πολίτες στα στοιχεία των λοιμώξεων ανά νοσοκομείο.
Δεινή εικόνα
Τα στοιχεία που προέκυψαν από τα 10 νοσοκομεία (πέντε στην Αττική και πέντε στην περιφέρεια) που εντάχθηκαν πιλοτικά στην Εθνική βάση δεδομένων επιβεβαιώνουν τη δεινή εικόνα και την ανάγκη για άμεσες παρεμβάσεις σε όλο το σύστημα υγείας. Επί ένα έτος, Δεκέμβριος 2021 – Νοέμβριος 2022, παρακολουθούνταν η συμμόρφωση στην υγιεινή των χεριών (αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό, απλό και οικονομικό τρόπο για την πρόληψη των λοιμώξεων) και οι μικροβιαιμίες που σχετίζονται με κεντρική γραμμή (φλεβοκαθετήρες) στους ασθενείς. Εγιναν σχεδόν 24.000 παρατηρήσεις για την υγιεινή των χεριών στους εργαζομένους.
Το γενικό ποσοστό συμμόρφωσης των επαγγελματιών υγείας ήταν 47,8%, δηλαδή 1 στους 2 ακολουθούσε την υγιεινή των χεριών κατά την επαφή με τον ασθενή. Το ποσοστό των νοσηλευτών ήταν λίγο υψηλότερο από το αντίστοιχο των γιατρών (54% έναντι 46%). Εξι στους 10 γιατρούς και νοσηλευτές δεν εφάρμοζαν τους κανόνες υγιεινής πριν από την επαφή με τον ασθενή. Ωστόσο, 6 στους 10 ακολουθού(σα)ν τους στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής μετά την επαφή και τον κίνδυνο έκθεσής τους σε βιολογικά υγρά του ασθενούς, γεγονός που αποτυπώνει την αγωνία γιατρών και νοσηλευτών να μη μολυνθούν.
Σε ό,τι αφορά τις μικροβιαιμίες, τις πιο συχνές λοιμώξεις που αναπτύσσουν οι ασθενείς με φλεβοκαθετήρα, κατά το διάστημα πιλοτικής επιτήρησης καταγράφηκαν 7,25 λοιμώξεις ανά 1.000 ημέρες νοσηλείας. Η σύγκριση με άλλα συστήματα υγείας είναι αποκαρδιωτική: στις ΗΠΑ ο αντίστοιχος δείκτης είναι 1,16 μικροβιαιμίες και στην Ε.Ε. είναι 3 μικροβιαιμίες ανά 1.000 ημέρες νοσηλείας ασθενών με κεντρική γραμμή. Τα πιο συχνά παθογόνα που εντοπίστηκαν είναι Klebsiella pneumoniae (21,6%), acinetobacter (21,3%) και enterococcus (10,8%).
Μέχρι το τέλος του έτους η επιτήρηση λοιμώξεων επεκτείνεται και στα υπόλοιπα νοσοκομεία του ΕΣΥ, καθώς και σε άλλους δείκτες νοσοκομειακών λοιμώξεων, μικροβιακής αντοχής και κατανάλωσης αντιβιοτικών. Παράλληλα, δίνεται έμφαση στην εκπαίδευση, με τους Νοσηλευτές Επιτήρησης Λοιμώξεων (ΝΕΛ) που υπάρχουν στα νοσοκομεία να παρακολουθούν ειδικό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης και Πιστοποίησης της Νοσηλευτικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Μέχρι σήμερα έχει πιστοποιηθεί το 1/3 των νοσηλευτών, και δρομολογείται η επέκταση του προγράμματος στο προσωπικό ΜΕΘ και χειρουργείων.
Πηγη: http://medispin.blogspot.com/

Τάξη και χάος στον ανθρώπινο εγκέφαλο

Η κατανόηση του πώς ο εγκέφαλος αποκαθιστά κάποιου βαθμού σταθερότητα μετά το χάος θα μπορούσε να συμβάλλει στην κατανόηση του τρόπου αντιμετώπισης διαταραχών στα δυο άκρα του φάσματος.

Ο εγκέφαλος υπάρχει σε μια κατάσταση μεταξύ σταθερότητας και χάους, καθώς βοηθά κάποιον να καταλάβει τον κόσμο, σύμφωνα με καταγραφή της εγκεφαλικής δραστηριότητας εθελοντών για μια εβδομάδα.

Καθώς πηγαίνει κάποιος από το διάβασμα ενός βιβλίου στην κουβέντα με ένα φίλο, για παράδειγμα, ο εγκέφαλος μετακινείται από μια ημισταθερή κατάσταση σε άλλη-αλλά μόνο αφού περάσει χαοτικά από διάφορες καταστάσεις σε ένα μοτίβο που μοιάζει τυχαίο.

Η κατανόηση του πώς ο εγκέφαλος αποκαθιστά κάποιου βαθμού σταθερότητα μετά το χάος θα μπορούσε να συμβάλλει στην κατανόηση του τρόπου αντιμετώπισης διαταραχών στα δυο άκρα του φάσματος. Πολύ χάος πιθανόν είναι αυτό που συμβαίνει όταν κάποιος έχει επιληπτική κρίση ενώ πολλή σταθερότητα θα μπορούσε να αφήσει κάποιον σε κωματώδη κατάσταση, δήλωσαν οι ερευνητές.

Απεικονιστικές εξετάσεις εγκεφάλου αποκάλυψαν πολλά για τον τρόπο που εργάζεται ο εγκέφαλος.

Τα συμπτώματα πολλών νευρολογικών διαταραχών μπορούν να εμφανιστούν σε ώρες ή ημέρες. Για να έχουμε καλύτερη ιδέα του τι συμβαίνει, οι ερευνητές έκαναν ένα πείραμα που θα τους επέτρεπε να παρακολουθούν την εγκεφαλική δραστηριότητα για μια εβδομάδα.

Οι Ghuman, Wang και συνεργάτες του University of Pittsburgh στράφηκαν σε ανθρώπους που υποβλήθηκαν σε εγχείρηση για επιληψία.

Ορισμένοι με σοβαρή επιληψία επέλεξαν να αφαιρέσουν τα μέρη του εγκεφάλου που προκαλούσαν κρίσεις. Πριν την εγχείρηση είχαν εμφυτευμένα ηλεκτρόδια στον εγκέφαλο για μια εβδομάδα, κατά τη διάρκεια της οποίας τα ηλεκτρόδια παρακολουθούσαν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου  για να βοηθηθούν οι χειρουργοί να εντοπιστεί πού ξεκινούν οι κρίσεις και ακριβώς ποιο σημείο πρέπει να απομακρυνθεί.

Οι ερευνητές επέλεξαν 20 τέτοιους εθελοντές για την έρευνα. Ο καθένας είχε εμφυτευμένα 10-15 ηλεκτρόδια για 3 έως 12 ημέρες.

Οι εθελοντές ήταν στο νοσοκομείο καθώς παρακολουθούνταν αλλά έκαναν καθημερινές ασχολίες, όπως να τρώνε, να βλέπουν τηλεόραση, να μιλούν σε φίλους ή να διαβάζουν.  Ο Ghuman δήλωσε ότι ξέρουμε πολύ λίγα για το τι κάνει ο εγκέφαλος κατά τη διάρκεια αυτών των πραγματικών φυσιολογικών συμπεριφορών σε πραγματικό περιβάλλον.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι συγκεκριμένα εγκεφαλικά δίκτυα φάνηκε να επικοινωνούν μεταξύ τους σαν να ‘’χόρευαν’’, με μια περιοχή να φαίνεται πως ακούει ενώ η άλλη μιλούσε. Οι ερευνητές  παρουσίασαν τα ευρήματα στο συνέδριο Society for Neuroscience πέρσι.

Ενώ ο εγκέφαλος των εθελοντών φάνηκε να περνά από διάφορες καταστάσεις με το πέρασσμα του χρόνου, το έκανε με περίεργο τρόπο.

Αντί απλώς να μετακινείται από ένα μοτίβο δραστηριότητας σε άλλο, ο εγκέφαλός τους φάνηκε να μετακινείται μεταξύ αρκετών άλλων καταστάσεων, όπως φαίνεται τυχαία.

Καθώς ο εγκέφαλος μετακινείται από μια ημισταθερή κατάσταση σε άλλη φαίνεται να αγκαλιάζει το χάος.

Οι ερευνητές εμφύτευσαν 14 ηλεκτρόδια στον εγκέφαλο εθελοντών με κατάθλιψη. Ενας δήλωσε ότι αυτό του έσωσε τη ζωή.

Ο Ghuman δήλωσε ότι υγιή μοτίβα εγκεφαλικής δραστηριότητας βρίσκονται κάπου στην άκρη της τάξης και αταξίας. Αυτό μπορεί ίσως να είναι βέλτιστο μέρος για τον εγκέφαλο.

Tα αποτελέσματα δεν αναδεικνύουν ακόμα πώς μοιάζει μια υγιής λειτουργία  εγκεφάλου σε φυσικό περιβάλλον. Οι εθελοντές βρίσκονταν στο νοσοκομείο περιμένοντας να υποβληθούν σε εγχείρηση.

Όμως μπορεί να είναι το πρώτο βήμα.

Η προσέγγιση θα μπορούσε να συμβάλλει στην καλύτερη ανάπτυξη αγωγών για επιληψία.

Πηγές:
Technologyreview

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η χρήση αντιβιοτικών κατά τη διάρκεια της πανδημίας

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν στοιχεία που περιλαμβάνονται πρόσφατη δημοσίευση στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The Lancet.

Παρότι τα ποσοστά βακτηριακών λοιμώξεων είναι κάτω του 10%, τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται σε περίπου 75% των ασθενών που νοσούν από COVID-19, επιδεινώνοντας δυνητικά τη μικροβιακή αντοχή.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης και Θάνος Δημόπουλος (πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης της Arindam Nandi και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The Lancet με θέμα την παγκόσμια χρήση αντιβιοτικών κατά την διάρκεια της πανδημίας Covid-19. Στη συγκεκριμένη μελέτη εκτιμήθηκε η συσχέτιση των κρουσμάτων COVID-19 και των εμβολιασμών με τις παγκόσμιες πωλήσεις αντιβιοτικών κατά τα δύο πρώτα χρόνια της πανδημίας COVID-19.

Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα σχετικά με τους όγκους πωλήσεων αντιβιοτικών ευρέος φάσματος (κεφαλοσπορίνες, πενικιλίνες, μακρολίδες και τετρακυκλίνες) ανά μήνα σε 71 χώρες από τον Μάρτιο 2020 έως και Μάιο 2022. Αυτά τα δεδομένα συνδυάστηκαν με δεδομένα κρουσμάτων COVID-19 σε επίπεδο χώρας και εμβολιασμού από τον οργανισμό «Our World in Data». Ακολούθως εκτιμήθηκε η συσχέτιση μεταξύ του όγκου πωλήσεων αντιβιοτικών και των κρουσμάτων COVID-19 καθώς και των εμβολιασμών ανά 1000 άτομα.

Οι πωλήσεις και των τεσσάρων αντιβιοτικών μειώθηκαν απότομα τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2020, ακολουθούμενη από σταδιακή άνοδο σε επίπεδα σχεδόν προ πανδημίας έως τον Μάιο του 2022. Σε στατιστικά μοντέλα παλινδρόμησης, αύξηση κατά 10% στα μηνιαία κρούσματα COVID-19 συσχετίστηκε με 0,2% έως 0,3% υψηλότερες πωλήσεις κεφαλοσπορινών, 0,2% έως 0,3% υψηλότερες πωλήσεις πενικιλινών, 0,4% έως 0,6% υψηλότερες πωλήσεις μακρολίδων και 0,3% υψηλότερες πωλήσεις και των τεσσάρων αντιβιοτικών μαζί ανά 1000 άτομα.

Ανά ήπειρο, μια αύξηση κατά 10% στα μηνιαία κρούσματα COVID-19 συσχετίστηκε με 0,8%, 1,3% και 1,5% υψηλότερες πωλήσεις μακρολίδων σε Ευρώπη, Βόρεια Αμερική και Αφρική, αντίστοιχα. Οι πωλήσεις των άλλων αντιβιοτικών ανά ήπειρο συσχετίστηκαν επίσης θετικά με την αύξηση των κρουσμάτων COVID-19, αν και οι εκτιμώμενες συσχετίσεις ήταν μικρότερες σε μέγεθος. Δεν παρατηρήθηκαν σταθερές συσχετίσεις μεταξύ των πωλήσεων αντιβιοτικών και των εμβολιασμών έναντι του SARS-CoV-2.

Συμπερασματικά, οι πωλήσεις αντιβιοτικών συσχετίστηκαν θετικά με την αύξηση του αριθμού των κρουσμάτων COVID-19 παγκοσμίως κατά την περίοδο 2020-2022. Τα ευρήματα της μελέτης υπογραμμίζουν την ανάγκη της ορθής διαχείρισης της χρήσης των αντιβιοτικών κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/