Συντάκτης: grammateia

Με ψηφιακό τρόπο σκοπεύει το υπουργείο Υγείας να ελέγχει τους γιατρούς του ΕΣΥ που θα εργάζονται πλέον και στον ιδιωτικό τομέα.

Μάλιστα αναμένονται άμεσα να εκδοθούν από το υπουργείο Υγείας οι υπουργικές αποφάσεις που θα δίνουν λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο που θα εργάζονται οι γιατροί του ΕΣΥ στον ιδιωτικό τομέα, είτε σε ιδιωτικές κλινικές είτε ανοίγοντας δικό τους ιατρείο.

Πρόκειται για τον νέο νόμο που ανοίγει το δημόσιο σύστημα υγείας προς τον ιδιωτικό τομέα αλλά και ανάποδα, καθώς και ιδιώτες γιατροί θα μπορούν να προσληφθούν με μερική απασχόληση στα δημόσια νοσοκομεία.
Με ηλεκτρονικό μάτι από το υπουργείο Υγείας

Ταυτόχρονα το υπουργείο Υγείας θα ορίσει δικλείδες ασφαλείας που θα πρέπει να τηρηθούν στο ΕΣΥ, ώστε να μην παρακάμπτεται το κανονικό ωράριο στα δημόσια νοσοκομεία προς όφελος ορισμένων γιατρών που θα επικαλούνται φόρτο εργασίας στο ΕΣΥ ή μεγάλη αναμονή, για να μεταφέρουν τους ασθενείς στον ιδιωτικό τομέα έναντι αμοιβής.

Ο έλεγχος θα εστιάζεται τόσο γενικότερα στο ωράριο που θα πρέπει να τηρούν οι γιατροί του δημοσίου όσο και στον αριθμό των χειρουργικών επεμβάσεων που θα κάνουν τις πρωινές ώρες σε σύγκριση με τα χειρουργεία που θα κάνουν σε ιδιωτικές κλινικές.

Το υπουργείο Υγείας προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή ένα ψηφιακό σύστημα ώστε να ελέγχονται κεντρικά και ηλεκτρονικά όλες οι χειρουργικές διαδικασίες.

Οι γιατροί με χειρουργικές ειδικότητες, θα πρέπει να πραγματοποιούν συγκεκριμένο αριθμό επεμβάσεων τις πρωινές ώρες στο ΕΣΥ που είναι δωρεάν, ώστε να μπορούν να εργασθούν και στον ιδιωτικό τομέα.

Η παρακολούθηση όλων των χειρουργείων θα γίνεται κεντρικά από το υπουργείο Υγείας με ηλεκτρονικό τρόπο όπου θα είναι εγγεγραμμένες όλες οι επεμβάσεις που έχουν προγραμματισθεί.

Για τις περιπτώσεις πάντως όπου γιατροί θα επικαλούνται έκτακτη ανάγκη για να παρακάμψουν τη λίστα προτεραιότητας, θα υπάρχει ειδικό σύστημα που θα καταμετρά τον αριθμό των χειρουργείων που έγιναν με αυτόν τον τρόπο, ώστε να σημαίνει συναγερμός.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Προσωπικός γιατρός του δημοσίου αλλά προς ώρας χωρίς αμοιβή, καθώς το ιατρικό προσωπικό που ανέλαβε υποχρεωτικά τον ρόλο αυτό στον νέο θεσμό, δεν αναμένεται να πληρωθεί πριν από τον Μάρτιο, το νωρίτερο τέλος Φεβρουαρίου, όπως όλα δείχνουν.

Να σημειωθεί ότι απλήρωτοι παραμένουν από τον περασμένο Σεπτέμβριο εκατοντάδες γιατροί που εργάζονται στα Κέντρα Υγείας και τις ΤΟΜΥ ανά τη χώρα και εντάχθηκαν υποχρεωτικά στο νέο σύστημα και έγιναν προσωπικοί γιατροί.

Παρότι οι ιδιώτες προσωπικοί γιατροί πληρώνονται κανονικά, εκείνοι του δημοσίου δεν έχουν δει ακόμη το …χρώμα του χρήματος.

Προσωπικός γιατρός: Πότε θα πληρωθεί το ιατρικό προσωπικό του δημοσίου

Σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr οι Υγειονομικές Περιφέρειες (ΥΠΕ) επιχειρούν να συγκεντρώσουν τα στοιχεία σχετικά με το πόσους πολίτης έχει εγγράψει ο κάθε προσωπικός γιατρός στην λίστα του, σε ποια ηλικία ανήκουν οι πολίτες καθώς υπάρχει διαφοροποίηση στις αμοιβές, αλλά και πόσες ημέρες εργάστηκαν συνολικά ώστε να βγουν οι αποζημιώσεις τους.

Ωστόσο φαίνεται ότι έχει προκύψει ένα διττό πρόβλημα καθώς και οι λίστες με τα στοιχεία δεν έχουν αποσταλεί από την ΗΔΙΚΑ αλλά και πιστώσεις δεν υπάρχουν, αφού φαίνεται ότι τα κονδύλια δεν επαρκούν.

Και αυτό διότι σύμφωνα με πηγές του HealthReport.gr υπάρχουν ΥΠΕ που δεν διαθέτουν τον απαραίτητο προϋπολογισμό για να πληρώσουν τους προσωπικούς γιατρούς μια που κινούνται με χρήματα από την προηγούμενη χρονιά.

Εξαίρεση αναμένεται να αποτελέσει η 5η ΥΠΕ η οποία φαίνεται ότι έχει κάνει τις εκκαθαρίσεις και προτίθεται να πληρώσει στις 9 Φεβρουαρίου.

Να υπενθυμιστεί ότι από το περασμένο καλοκαίρι το υπουργείο Υγείας επέβαλε στους γιατρούς των Κέντρων Υγείας αλλά και των ΤΟΜΥ να γίνουν υποχρεωτικά προσωπικοί γιατροί εγγράφοντας έως 2000 πολίτες.

Μάλιστα στο πλαίσιο των κινήτρων προβλέπεται ότι θα αμείβονται ξεχωριστά από το μισθό τους, όχι όμως για το σύνολο των 2000 εγγραφών των πολιτών, αλλά μόνο για όσους εγγράψουν πάνω από τα 1500 άτομα.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Η υβριδική ανοσία προσφέρει μεγαλύτερη προστασία από σοβαρή ή κρίσιμη ακόμα και θανατηφόρα λοίμωξη Covid-19 σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση The Lancet infectious diseases

Η παγκόσμια αύξηση των περιστατικών που νοσούν από το στέλεχος Όμικρον Β.1.1.529 του SARS-CoV-2 είχε ως αποτέλεσμα πολλά άτομα να αποκτήσουν υβριδική ανοσία δηλαδή από ανοσία που αναπτύχθηκε από εμβολιασμό και νόσηση.

Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης ήταν η συστηματική ανασκόπηση του μεγέθους καθώς και της διάρκειας της προστασίας που προσφέρει μια προηγούμενη λοίμωξη από SARS-CoV-2 και η υβριδική ανοσία έναντι της λοίμωξης και της σοβαρής νόσησης από τη μετάλλαξη Όμικρον. Για τη συστηματική ανασκόπηση αναζητήθηκαν σχετικές μελέτες στις ιστοσελίδες MEDLINE, Europe PubMed Central, Embase, Web of Science, ClinicalTrials.gov, Cochrane, και τη βάση δεδομένων του ΠΟΥ για Covid-19 από την 1η Ιανουαρίου 2020 έως και την 1η Ιουνίου 2022.

Συνολικά, συμπεριλήφθηκαν 11 μελέτες που αναφέρονταν στην προστασία μετά από λοίμωξη SARS-CoV-2 και 15 μελέτες που αναφέρονταν στην προστασία που προσφέρει η υβριδική ανοσία.

Η αποτελεσματικότητα της προηγούμενης λοίμωξης έναντι νοσηλείας ή σοβαρής νόσησης ανήλθε στο 74,6% [95% όρια αξιοπιστίας (CI) 63,1–83,5] στους 12 μήνες.

Η αποτελεσματικότητα της προηγούμενης λοίμωξης έναντι της επαναλοίμωξης έφτασε μόλις το 24,7% (95% CI 16,4–35,5) στους 12 μήνες.

Υβριδική ανοσία: Τι έδειξε η μελέτη

Η αποτελεσματικότητα της υβριδικής ανοσίας έναντι εισαγωγής στο νοσοκομείο ή σοβαρής νόσου ήταν 97,4% (95% CI 91,4–99,2) στους 12 μήνες μετά τον πλήρη αρχικό εμβολιασμό (2 δόσεις) ή την πιο πρόσφατη νόσηση και 95,3% (81,9–98,9) στους 6 μήνες μετά τον πρώτο αναμνηστικό εμβολιασμό (3η δόση) ή την πιο πρόσφατη νόσηση.

Όσον αφορά στην προστασία έναντι επαναλοίμωξης, η αποτελεσματικότητα της υβριδικής ανοσίας μετά τον αρχικό εμβολιασμό μειώθηκε στο 41,8% (95% CI 31,5–52,8) στους 12 μήνες, ενώ η αποτελεσματικότητα της υβριδικής ανοσίας μετά τον πρώτο αναμνηστικό εμβολιασμό μειώθηκε στο 46,5% (36,0–57,3) στους 6 μήνες.

Συμπερασματικά, όλες οι εκτιμήσεις για την προστασία από τον SARS-CoV-2 μειώθηκαν μέσα στους πρώτους μήνες έναντι της επαναμόλυνσης, αλλά παρέμειναν υψηλές και διατηρήθηκαν για την προστασία από εισαγωγή στο νοσοκομείο και σοβαρή νόσηση.

Τα άτομα με υβριδική ανοσία είχαν τη μεγαλύτερη προστασία και, ως εκ τούτου, μπορεί να είναι σε θέση να παρατείνουν την χρονική περίοδο πριν χρειαστεί να εμβολιαστούν με την αναμνηστική δόση του εμβολίου σε σύγκριση με τα άτομα που δεν έχουν νοσήσει.

Πηγές: ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Απέσυρε την υποστήριξη του ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) για τη χρήση του Evusheld, ενός φαρμάκου που αποτελούσε χρήσιμο «εργαλείο» για την πρόληψη της σοβαρής Covid σε ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Το φάρμακο αυτό αποτελούσε χρήσιμο εργαλείο για την πρόληψη της σοβαρής νόσου του ιού σε ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Η απόφαση του FDA σηματοδοτεί το τέλος -τουλάχιστον προς το παρόν- ενός φαρμάκου που είχε βοηθήσει να αποκατασταθεί κάποια κανονικότητα στη ζωή των καρκινοπαθών, των μεταμοσχευμένων και άλλων ανθρώπων που είτε δεν μπορούσαν να εμβολιαστούν κατά της Covid-19 ή το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν είχε καλή ανταπόκριση στο εμβόλιο.

Η ανακοίνωση της AstraZeneca

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρείας: «Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) δήλωσε ότι το Evusheld της AstraZeneca (tixagevimab συσκευασμένο με cilgavimab) δεν είναι επί του παρόντος εγκεκριμένο για χρήση έκτακτης ανάγκης για προφύλαξη πριν από την έκθεση (πρόληψη) του COVID-19 στις ΗΠΑ μέχρι νεοτέρας, λόγω της υψηλής συχνότητας των κυκλοφορούντων παραλλαγών του SARS-CoV-2 έναντι των οποίων το Evusheld δεν φέρει άμεση εξουδετέρωση.

Ο FDA ενημέρωσε την AstraZeneca ότι ο Οργανισμός θα αποφασίσει για την επαναφορά της έγκρισης του Evusheld εάν η εμφάνιση ανθεκτικών παραλλαγών μειωθεί στο 90% ή λιγότερο σε συνεχή βάση. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνιστά να διατηρείται και να φυλάσσεται σωστά όλα τα προϊόντα Evusheld σε περίπτωση που οι παραλλαγές που είναι ευαίσθητες στο Evusheld, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κυκλοφορούν αυτήν τη στιγμή με χαμηλότερο επιπολασμό, γίνουν πιο διαδεδομένες στο μέλλον.

Με βάση τα εργαστηριακά δεδομένα in vitro δοκιμασίας ψευδοϊού, ο Evusheld δεν εξουδετερώνει τις υποπαραλλαγές Omicron BQ.1, BQ.1.1, BF.7, BF.11, BA.5.2.6, BA.4.6, BA.2.75.2, XBB και XBB .1.5.1 Το συνδυασμένο ποσοστό των κρουσμάτων COVID-19 που προκαλούνται από αυτές τις υποπαραλλαγές είναι επί του παρόντος μεγαλύτερο από 90% στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα δεδομένα μοντελοποίησης Nowcast του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).2

Η AstraZeneca θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τον FDA και άλλες υγειονομικές αρχές για τη συλλογή, αξιολόγηση και κοινή χρήση σχετικών δεδομένων σχετικά με τις παραλλαγές Evusheld και SARS-CoV-2. Το Evusheld παραμένει επί του παρόντος εγκεκριμένο σε άλλες χώρες όπου είναι εγκεκριμένο για προφύλαξη και θεραπεία πριν από την έκθεση στον COVID-19, συμπεριλαμβανομένων της ΕΕ και της Ιαπωνίας.»

Λίγα λόγια για το φάρμακο

Το Evusheld είναι ένας συνδυασμός δύο αντισωμάτων μακράς δράσης – tixagevimab (AZD8895) και cilgavimab (AZD1061) – που προέρχονται από Β-κύτταρα που δωρίστηκαν από ασθενείς που βρίσκονται σε ανάρρωση μετά από μόλυνση από τον κορωνοϊό.

Ανακαλύφθηκαν από το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Vanderbilt και αδειοδοτήθηκαν στην AstraZeneca τον Ιούνιο του 2020, τα ανθρώπινα μονοκλωνικά αντισώματα συνδέονται σε διακριτές θέσεις στην πρωτεΐνη SARS-CoV-26 και βελτιστοποιήθηκαν από την AstraZeneca με επέκταση του χρόνου ημιζωής και μείωση της λειτουργίας τελεστή Fc και συμπλήρωμα C1q δεσμευτικό.

Η παράταση του χρόνου ημιζωής υπερτριπλασιάζει την ανθεκτικότητα της δράσης του σε σύγκριση με τα συμβατικά αντισώματα. Σύμφωνα με τα δεδομένα από τη δοκιμή Φάσης ΙΙΙ υπάρχει προστασία που διαρκεί έξι μήνες. Η λειτουργία μειωμένου τελεστή Fc στοχεύει στην ελαχιστοποίηση του κινδύνου εμφάνισης αντισωμάτων -εξαρτώμενη ενίσχυση της νόσου – ένα φαινόμενο στο οποίο τα ειδικά για τον ιό αντισώματα προάγουν, αντί να αναστέλλουν, μόλυνση ή/και νόσο.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ένα σημαντικό ποσοστό των ανθρώπων με μακρά Covid δεν επιστρέφουν στη δουλειά ακόμα και ένα χρόνο μετά την αρχική λοίμωξη, δείχνει ανάλυση ασφαλιστικού ταμείου στις ΗΠΑ, η οποία μάλιστα προειδοποιεί για ενδεχόμενη πτώση της παραγωγικότητας και επιπτώσεις στην οικονομία.

Η έκθεση του Πολιτειακού Ασφαλιστικού Ταμείου της Νέας Υόρκης, ενός από τα μεγαλύτερα ταμεία του Δημοσίου στις ΗΠΑ, δείχνει ότι το 71% των ασθενών στους οποίους καταβλήθηκε αποζημίωση για αναρρωτική άδεια λόγω long Covid παρέμεναν σε θεραπεία ή αδυνατούσαν να εργαστούν για τουλάχιστον έξι μήνες.

Περισσότερο από ένα χρόνο μετά την αρχική λοίμωξη, το 18% των ασθενών με long Covid δεν είχαν επιστρέψει ακόμα στην εργασία τους, με συχνότερα συμπτώματα την κόπωση, την δύσπνοια και τη δυσκολία συγκέντρωσης. Από αυτούς, περισσότεροι από τα τρία τέταρτα είχαν ηλικία κάτω των 60 ετών.

«Η long Covid έβλαψε το εργατικό δυναμικό» γράφουν οι συντάκτες της ανάλυσης.

Τα ευρήματα «αναδεικνύουν την long Covid ως υποτιμημένη αλλά σημαντική αιτία για τις πολυάριθμες ακάλυπτες θέσεις εργασίας και το φθίνον ποσοστό συμμετοχής των εργαζομένων στην οικονομία, και προαναγγέλλουν μια πιθανή μείωση της παραγωγικότητας καθώς οι εργοδότες νιώθουν τις πιέσεις ενός ολοένα και πιο άρρωστου εργατικού δυναμικού».

Σε παρόμοια ανησυχητικά ευρήματα είχε καταλήξει και πρόσφατη ανάλυση στη Βρετανία.

Συντηρητική εκτίμηση

Για να λάβουν αποζημίωση οι εργαζόμενοι πρέπει να προσκομίσουν θετικό τεστ κορωνοϊού και να πείσουν το ταμείο ότι ήταν πιθανό να μολύνθηκαν στο χώρο εργασίας.

Από τον Ιανουάριο του 2020 έως τον Μάρτιο του 2022, το ταμείο ικανοποίησε τα αιτήματα 3.139 ασθενών, από τους οποίους το ένα τρίτο ικανοποιούσε τον ορισμό που δίνει το ταμείο στη μακρά Covid.

Συγκεκριμένα, ως long Covid θεωρήθηκαν περιστατικά που χρειάστηκαν ιατρική φροντίδα ή απουσίασαν από την εργασία τους για τουλάχιστον 60 ημέρες.

«Είναι μια πολύ συντηρητική εκτίμηση» σχολίασε στους New York Times o διευθύνων σύμβουλος του ταμείου Γκόραβ Βάσιστ. «Δεν καταγράφει τους ανθρώπους που μπορεί αν επέστρεψαν στην εργασία χωρίς να ζητήσουν ιατρική φροντίδα και μπορεί ακόμα να υποφέρουν [από μακρά Covid]» επισήμανε.

Σημαντικό ήταν επίσης το εύρημα ότι αποζημιώσεις που δόθηκαν στους 977 ασθενείς της long Covid αντιστοιχούν στα 17 από τα 20 εκατομμύρια δολάρια που δόθηκαν από το ταμείο σε ασθενείς του κορωνοϊού.

Για τους ασθενείς, όμως, το κόστος δεν είναι μόνο οικονομικό. «Όσο περισσότερο χρόνο παραμένεις εκτός εργασίας, τόσο πιο δύσκολο είναι να επιστρέψεις, και αυτό στιγματίζει τους ασθενείς» επισήμανε ο Βάσιστ.

«Μπορεί να φέρει μεγάλη αναστάτωση στην οικογενειακή και επαγγελματική ζωή τους».

Αποζημίωση 

Ο αριθμός των ασθενών που αδυνατεί να επιστρέψει στην εργασία λόγω επίμονων συμπτωμάτων «δεν είναι ασήμαντος» σχολίασε στους NY Times η Κέιτι Μπαχ του Brookings Institution, της οποίας οι έρευνες υποδεικνύουν ότι περίπου μισό εκατομμύρια Αμερικανοί απέχουν από την εργασία λόγω μακράς Covid.

Η ανάλυση του ταμείου μπορεί να υποτιμά το πρόβλημα, επισήμανε, καθώς εξέτασε μόνο τους εργαζομένους που εκτέθηκαν στον ιό στον εργασιακό χώρο και γνώριζαν πως δικαιούνταν αποζημίωση.

Το θετικό πάντως είναι ότι, μετά το πρώτο πανδημικό κύμα το 2020, το ποσοστό των ασθενών του κορωνοϊού που ζήτησε αποζημίωση για long Covid μειώθηκε.

Η μείωση αυτή συνέπεσε με την άφιξη των εμβολίων, τα οποία σύμφωνα με ορισμένες μελέτες μειώνουν τον κίνδυνο μακράς Covid.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Το κόστος κυμαίνεται περίπου στο 6,5% των συνολικών δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη.

Η μείωση των νέων περιπτώσεων καρκίνου και της βαρύτητας της νόσου, η βιώσιμη διαχείριση του φορτίου της νόσου από το σύστημα υγείας, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των πασχόντων και της οικογένειάς τους, η αύξηση των έγκαιρων διαγνώσεων και της επιβίωσης των νοσούντων από καρκίνο, η αποδοτικότερη χρήση των πόρων και η μείωση του κοινωνικού κόστους του καρκίνου μπορούν να επέλθουν μόνο μέσω ενός Εθνικού Σχεδίου για τον Έλεγχο του Καρκίνου.

Η πλατφόρμα διαλόγου All.Can Greece ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καρκίνου (4 Φεβρουαρίου), πραγματοποίησε μελέτη με τίτλο: “Εθνικό Σχέδιο για τον Έλεγχο του Καρκίνου: Συστάσεις πολιτικής”.  Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει συστάσεις πολιτικής, βάσει της κλινικής ή άλλης σχετικής εμπειρίας των μελών της Διοικούσας Επιτροπής της πλατφόρμας διαλόγου all.can Greece, τα οποία εκπροσωπούν μεγάλο μέρος της ογκολογικής κοινότητας της χώρας.

Ακολουθώντας τους στόχους του Ευρωπαϊκού Σχεδίου για την καταπολέμηση του καρκίνου, οι προτεινόμενες συστάσεις πολιτικών υγείας κατά του καρκίνου οργανώνονται στους κάτωθι άξονες παρέμβασης:
• Αποτελεσματικότερη πρόληψη καρκίνου
• Εφαρμογή προσυμπτωματικού ελέγχου
• Έγκαιρη και ακριβής διάγνωση καρκίνου
• Ποιοτική περίθαλψη-θεραπεία ασθενών με καρκίνο
• Βελτίωση ποιότητας ζωής ασθενών με καρκίνο και επιβιωσάντων

Επιδημιολογικά στοιχεία 
Στις περισσότερες χώρες του κόσμου, όπως και στην Ελλάδα, ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα.
Οι πιο συχνές αιτίες θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως είναι κατά φθίνουσα σειρά : • καρκίνος του πνεύμονα 
• καρκίνος του μαστού 
• καρκίνος του προστάτη 
• καρκίνος του παχέος εντέρου 
• καρκίνος ουροδόχου κύστεως  

Πνεύμονας: Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο συχνότερος καρκίνος παγκοσμίως και η κύρια αιτία σχετιζόμενων με τον καρκίνο θανάτων, αποτελώντας το 14% επί του συνόλου των διαγνώσεων καρκίνου και το 27% επί του συνόλου των θανάτων από καρκίνο. Στην Ελλάδα με βάση επιδημιολογικά στοιχεία του 2020 από τη Globocan, 8.960 ασθενείς νοσούν κάθε χρόνο από τον καρκίνο του πνεύμονα ενώ το 2020 σημειώθηκαν 7.662 θάνατοι. Ο πενταετής επιπολασμός υπολογίζεται σε 10.449 ασθενείς (100,25/100.000).

Μαστός: Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος τύπος καρκίνου στις γυναίκες. Περίπου 1 στις 9 γυναίκες θα αναπτύξει καρκίνο του μαστού κάποια στιγμή στη διάρκεια της  ζωής της. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περισσότερες από 250.000 νέες διαγνώσεις καρκίνου του μαστού γίνονται κάθε χρόνο και 90.000 γυναίκες πεθαίνουν από τη νόσο. Στην Ελλάδα, τα νέα περιστατικά ανέρχονται σε περίπου 7.770 ετησίως και οι θάνατοι από καρκίνο του μαστού σε περίπου 2.330.

Προστάτης: Ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί σήμερα το συχνότερο καρκίνο που διαγιγνώσκεται στους άνδρες, ενώ αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου από κακοήθεια μετά τον καρκίνο του πνεύμονα. Στην Ελλάδα διαγιγνώσκονται περίπου 6.217 νέες περιπτώσεις καρκίνου του προστάτη το χρόνο (στοιχεία 2020 από Globocan). Όσον αφορά τη θνητότητα, ο καρκίνος του προστάτη ήταν υπεύθυνος για περίπου 1.835 θανάτους το 2020, ενώ ο πενταετής επιπολασμός ανέρχεται σε 25.019 άτομα (489,05/100.000).

Παχύ Έντερο: Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο τρίτος σε θανάτους καρκίνος παγκοσμίως. Στην Ελλάδα διαγιγνώσκονται περίπου 6.529 νέες περιπτώσεις καρκίνου παχέος εντέρου το χρόνο (στοιχεία 2020 από Globocan). Όσον αφορά τη θνητότητα, ο καρκίνος του παχέος εντέρου ήταν υπεύθυνος για περίπου 3.431 θανάτους το 2020, ενώ ο πενταετής επιπολασμός ανέρχεται σε 18.545 άτομα (177.92/100,000).

Ουροδόχος κύστη: Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι ο πέμπτος συνηθέστερος καρκίνος στον δυτικό κόσμο και η δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια του ουροποιητικού συστήματος  μετά τον καρκίνο του προστάτη. Στη χώρα μας είναι η 4η αιτία εμφάνισης καρκίνου, σύμφωνα με δεδομένα του IARC-International Agency for Research in Cancer. Στην Ελλάδα διαγιγνώσκονται περίπου 5.645 νέες περιπτώσεις καρκίνου ουροδόχου κύστης το χρόνο (στοιχεία 2020 από Globocan). Όσον αφορά τη θνητότητα, ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης ήταν υπεύθυνος για περίπου 1.543 θανάτους το 2020, ενώ ο πενταετής επιπολασμός ανέρχεται σε 17.921 άτομα (171,94/100.000).

Στοιχεία για το άμεσο κόστος στην Ελλάδα δεν υπάρχουν, ωστόσο εκτιμάται ότι το κόστος για τη θεραπεία του καρκίνου κυμαίνεται περίπου στο 6,5% των συνολικών δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη. 

Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον έλεγχο του καρκίνου θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει τις εξής βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες δράσεις: Βραχυπρόθεσμες Δράσεις

• Θεσμοθέτηση Διεύθυνσης Ογκολογίας στο Υπουργείο Υγείας
• Θεσμοθέτηση τμήματος βιοϊατρικής έρευνας για τον καρκίνο στη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας
• Εκπροσώπηση των ασθενών με καρκίνο σε επιτροπές και φορείς διαμόρφωσης πολιτικών για τον καρκίνο και την υγεία
• Ανάπτυξη και εφαρμογή Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τον καρκίνο (δείκτες παρακολούθησης του σχεδίου και πλαίσιο αξιολόγησης της προόδου του)

Μεσοπρόθεσμες δράσεις

• Εναρξη λειτουργίας του Εθνικού Ινστιτούτου Νεοπλασιών • Σύσταση Εθνικού Μητρώου Νεοπλασιών
• Δημιουργία Εθνικών Κέντρων Εμπειρογνωμοσύνης
• Βελτίωση ψηφιακού μετασχηματισμού της υγείας για τον καρκίνο με τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας και την εκπαίδευση ασθενών και φροντιστών
• Δημιουργία Εθνικού Δικτύου Ιατρικής Ακριβείας στην Ογκολογία/ΕΔΙΜΟ
• Δημιουργία Εθνικού μητρώου καταγραφής ανισοτήτων και σύνδεση αυτού με το Ευρωπαϊκό
• Συστηματική καταγραφή θεραπευτικών πρωτοκόλλων για καλύτερη αξιολόγηση και έλεγχο της ορθής κλινικής πρακτικής με την εφαρμογή σχετικών διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών για τον καρκίνο
• Εφαρμογή πιλοτικού Ογκολογικού-Αιματολογικού πληροφοριακού συστήματος νοσοκομείων
• Παραγωγή ετήσιας έκθεσης για τις ανισότητες στη διαχείριση του καρκίνου

Οι προτάσεις για ένα Εθνικό Σχέδιο για την Καταπολέμηση του Καρκίνου (ΕΣΚΚ) βασίζονται στην αυξημένη επιβάρυνση της χώρας από τον καρκίνο, στην βαρύτητα των παραγόντων κινδύνου, στα δημογραφικά δεδομένα και στους διαθέσιμους πόρους για την εφαρμογή του ΕΣΚΚ, στο πλαίσιο της κουλτούρας υγείας της χώρας, του εθνικού συστήματος υγείας. Η μελέτη στόχο έχει να υποστηρίξει το Υπουργείο Υγείας και τα άλλα συναρμόδια Υπουργεία και φορείς στον σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου με στόχο τη μείωση της επιβάρυνσης της χώρας από τον καρκίνο.

Οπως αναφέρεται σήμερα είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο να εκμεταλλευτεί η χώρα τις ευκαιρίες που παρέχουν οι δύο πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το Ευρωπαϊκό Σχέδιο για τον Καρκίνο και η Αποστολή Καρκίνος για την έρευνα και την τεχνολογία στον καρκίνο. 

Η Επιτροπή θα θεσπίσει, έως το 2025, δίκτυο που θα συνδέει τα αναγνωρισμένα εθνικά ολοκληρωμένα κέντρα καρκίνου (Comprehensive cancer centers-CCC) σε κάθε κράτος μέλος (βλ. JA NοΕ, CRANE, Can.HEAL). Το εν λόγω δίκτυο CCC network, θα διευκολύνει την υιοθέτηση διάγνωσης και θεραπείας με διασφάλιση της ποιότητας, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης, της έρευνας και των κλινικών δοκιμών σε ολόκληρη την ΕΕ. Η δράση αυτή θα συμβάλει στην παροχή υψηλής ποιότητας περίθαλψης και στη μείωση των ανισοτήτων στην ΕΕ, δίνοντας ταυτόχρονα στους ασθενείς τη δυνατότητα να λάβουν διάγνωση και θεραπεία κοντά στο σπίτι.
Το Ευρωπαϊκό Σχέδιο κατά του Καρκίνου στοχεύει να διασφαλίσει ότι το 90% των επιλέξιμων ασθενών θα έχουν πρόσβαση σε ολοκληρωμένα κέντρα για τον καρκίνο έως το 2030. 
Με βάση τον ανωτέρω στόχο με ορίζοντα το 2030, οι χώρες μέλη χρειάζεται να εργαστούν συστηματικά για την αναδιοργάνωση του εθνικού τους συστήματος ογκολογικής περίθαλψης, ώστε να δημιουργηθούν, στις χώρες που δεν υπάρχουν ή υπάρχουν λίγα, ολοκληρωμένα κέντρα καρκίνου-CCCs.

Το Εθνικό Πρόγραμμα για την Καταπολέμηση του Καρκίνου θα πρέπει να βασίζεται σε μια οργανωτική λογική και να ορίζει ακριβή χρονοδιαγράμματα για την υλοποίηση των δράσεων και τη σχετική χρηματοδότηση. Επιπλέον, να προβλέπει ρυθμιστικές και νομοθετικές αλλαγές, όπως η φαρμακευτική στρατηγική για την Ευρώπη και η μεταρρύθμιση της φαρμακευτικής νομοθεσίας για τη διευκόλυνση της έγκαιρης πρόσβασης σε αντικαρκινικά φάρμακα. Η χρηματοδότηση για τη συγκεκριμένη υλοποίηση των παρεμβάσεων που θα μπορούσε ενδεχομένως να παρέχει το Εθνικό Πρόγραμμα για τον Καρκίνο και η αξιολόγηση του αντίκτυπου, της προτεραιότητας και της δυνατότητας εφαρμογής τους παραμένει βασικό ζήτημα προς ανάλυση. Αυτή η αξιολόγηση πρέπει να γίνει υπό το φως των πόρων από τους οποίους μπορεί να αντλήσει ο τομέας της ογκολογίας, λαμβάνοντας υπόψη το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για την Καταπολέμηση του Καρκίνου και άλλα εργαλεία χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως το Horizon Europe, το Erasmus+, την Ψηφιακή Ευρώπη, τα Ταμεία Πολιτικής Συνοχής InvestEU.

Το 2020, στην Ευρώπη διαγνώστηκαν 4,4 εκατομμύρια άνθρωποι με καρκίνο, ενώ 1,9 εκατομμύρια άτομα έχασαν τη ζωή τους. Οι ζωές που χάνονται από καρκίνο στην ΕΕ αναμένεται να αυξηθούν κατά περισσότερο από 24 % έως το 2035 , καθιστώντας τον την κύρια αιτία θανάτου στην ΕΕ.  
Ο συνολικός οικονομικός αντίκτυπος του καρκίνου στην Ευρώπη εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 100 δισ.  ευρώ ετησίως.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Εικονική, επαυξημένη και μικτή πραγματικότητα στη διδασκαλία νευροανατομίας και χειρουργικής. Ο καθηγητής Π. Μπαμίδης στο iatronet.gr για το αύριο της ιατρικής εκπαίδευσης.

Φορώντας ειδικά γυαλιά με τεχνολογία εισαγωγής σε ένα περιβάλλον μικτής πραγματικότητας ο φοιτητής ιατρικής βλέπει μια σύνθεση πραγματικού περιβάλλοντος και εικονικού κόσμου. Μπροστά του αναπτύσσεται το δαιδαλώδες δίκτυο νευρώνων του ανθρώπινου σώματος από τον εγκέφαλο ως την σπονδυλική στήλη, το οποίο μπορεί να μελετήσει και να επεξεργαστεί με λεπτομέρεια. Στη συνέχεια μπορεί να εκτυπώσει τρισδιάστατα το ήπαρ, το πάγκρεας, την χολή ή άλλα όργανα, να προσδώσει σε αυτά διάφορες παθολογίες και να δει σε ένα δυναμικό εικονικό περιβάλλον τη συμπεριφορά τους και τρόπους θεραπευτικής παρέμβασης.

Αυτή δεν είναι εικόνα από το μακρινό μέλλον, αλλά εισέρχεται ήδη στα εργαστήρια και στις αίθουσες διδασκαλίας του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, το οποίο επιχειρεί τα πρώτα του βήματα προς την ψηφιοποίηση του προγράμματος σπουδών του, ξεκινώντας από τους τομείς της Νευροανατομίας και της Χειρουργικής.

Το Εργαστήριο Ιατρικής Φυσικής και Ψηφιακής Καινοτομίας του Τμήματος “τρέχει” τα τελευταία χρόνια μια σειρά από καινοτόμα ερευνητικά προγράμματα με διεθνή συνεργασία και εισαγάγει σταδιακά στην εκπαίδευση των φοιτητών τις τεχνολογίες εμβύθισης σε εικονικό περιβάλλον, αλλά και τα δωμάτια απόδρασης. Ο διευθυντής του Εργαστηρίου, καθηγητής Ιατρικής Φυσικής και Πληροφορικής στην Ιατρική Εκπαίδευση, Παναγιώτης Μπαμίδης, εξηγεί στο iatronet.gr τον τρόπο με τον οποίο το ΑΠΘ μπορεί να βρεθεί στη διεθνή πρωτοπορία, στην ίδια στάθμη με μεγάλα πανεπιστήμια του εξωτερικού που εισέρχονται γοργά στον κόσμο της ψηφιοποίησης.

Τα πρώτα έργα και η πανδημία

Τα πρώτα δύο προγράμματα με την συμμετοχή του ΑΠΘ, COVIRR και ENTICE, ξεκίνησαν πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας και στη συνέχεια προσαρμόστηκαν σε αυτήν, δημιουργώντας μεταξύ άλλων εργαλεία εκπαίδευσης με τεχνολογίες εικονικής πραγματικότητας που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην περίοδο των περιορισμών. “Στο πλαίσιο του COVIRR, που ολοκληρώθηκε πριν από μερικούς μήνες με συνεργασία με το Ινστιτούτο Καρολίνσκα σε Σουηδία και Αγγλία, με το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ και το Πανεπιστήμιο Κύπρου, αναπτύξαμε μερικά εργαλεία που επιτρέπουν να διδάξουμε σε συνθήκες έλλειψης εκ του σύνεγγυς συνεργασίας, σε θέματα όπως το πώς παίρνουμε ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα, πώς βάζουμε σωστά τα ηλεκτρόδια, ή αντίστοιχα άλλες εξετάσεις που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν σε συνθήκες πανδημίας και περιορισμών”, λέει ο κ.Μπαμίδης και προσθέτει: “Το ENTICE που έτρεξε παράλληλα και εξακολουθεί να είναι ενεργό, πατώντας και στην τεχνογνωσία του προηγούμενου, έχει στόχο να αναπτύξει συγκεκριμένες εκπαιδευτικές διαδικασίες με προστιθέμενη αξία στο κομμάτι της εικονικής πραγματικότητας”.

Νευροανατομία και Χειρουργική

Η διδασκαλία της νευροανατομίας είναι ένα από τα πρώτα πεδία στα οποία επικεντρώθηκε η έρευνα των επιστημόνων, λόγω αντικειμενικών δυσκολιών απεικόνισης του νευρικού συστήματος για την απόκτηση δεξιοτήτων για τους φοιτητές.

“Η διδασκαλία της ανατομίας στην Ιατρική γίνεται σε πτώματα, αλλά σε αυτά δεν μπορούν να φανούν τα νεύρα. Υπάρχει μια εγγενής δυσκολία να αποτυπωθεί ένα πεδίο, το οποίο θα μπορούσαμε να το δείξουμε με μεγάλη επιτυχία με εικονική πραγματικότητα”, εξηγεί ο κ. Μπαμίδης και προσθέτει: “με τα εργαλεία που αναπτύξαμε, ο φοιτητής μπορεί να επεξεργάζεται τις διάφορες νευρωνικές οδούς από τον εγκέφαλο στην σπονδυλική στήλη, να περιηγείται και να βλέπει σε κάθε τομή τι βρίσκεται. Εμφανίζεται δηλαδή μπροστά του ένα ψηφιακό έκδοχο, το οποίο μπορεί να το παραλλάσσει και να το επεξεργάζεται με διαφορετικούς τρόπους”.

Η δυνατότητα αυτή παρέχεται με την χρήση συγκεκριμένων γυαλιών που εισάγουν τον χρήστη σε ένα περιβάλλον μικτής πραγματικότητας. “Δεν εμβυθίζεται, βλέπει κανονικά γύρω του ό,τι θα έβλεπε και χωρίς γυαλιά, αλλά προστίθενται στην κανονική του όραση ψηφιακά αντικείμενα και γίνεται ένας μικτός κόσμος ανάμεσα σε πραγματικό και εικονικό”, σημειώνει.

Το πρόγραμμα προχωράει ένα βήμα παραπέρα και εισάγει τη δυνατότητα τρισδιάστατης εκτύπωσης οργάνων για την διδασκαλία της χειρουργικής. “Έχω την δυνατότητα να παράξω τα όργανα εκτυπωμένα πλέον, να τα συνθέσω με εικονική πραγματικότητα και να εμπλουτίσω με ψηφιακά αντικείμενα, με παθολογίες ή άλλους τρόπους με τους οποίους θα ήθελα να δείξω συγκεκριμένα πράγματα και να τους δώσω δυναμική”.

Εικονικά δωμάτια απόδρασης

Δύο ακόμη έργα, που βρίσκονται σε εξέλιξη, συμπληρώνουν το παζλ της ψηφιοποίησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας, εισάγοντας ως παιδαγωγική μέθοδο τα εικονικά δωμάτια απόδρασης. Πάλι φορώντας γυαλιά VR, σε συνδυασμό και με απλούστερες λύσεις επαυξημένης πραγματικότητας, όπως το σκανάρισμα ενός QR Code με το κινητό του τηλέφωνο, ο φοιτητής αντλεί πληροφορίες και καλεί να λύσει θεραπευτικούς γρίφους, που θα “ξεκλειδώσουν” την πρόσβασή του στο επόμενο βήμα ως την έξοδο. Τα τελευταία επιτεύγματα στον τομέα αυτό θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο του Επιστημονικού Συνεδρίου του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ τον ερχόμενο Μάρτιο.

Όλα τα παραπάνω καινοτόμα εργαλεία που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο των ερευνητικών έργων, εισέρχονται στη φάση της πρακτικής εφαρμογής στην εκπαιδευτική διαδικασία. “Αυτή την περίοδο ξεκινάμε δοκιμές με τους φοιτητές στα διάφορα έτη, με την συνεργασία των καθηγητών συναδέλφων, είτε της Ανατομίας είτε της Χειρουργικής”, αναφέρει ο καθηγητής και προσθέτει: “Η Ιατρική του ΑΠΘ έχει όραμα να μπορέσει να πάει στην επόμενη μέρα, με ψηφιοποίηση όλου του προγράμματος σπουδών, με νεωτεριστικά και καινοτόμα τέτοια εργαλεία, που από τη μια μεριά θα ελκύσουν το ενδιαφέρον των φοιτητών αλλά από την άλλη θα μας βάλουν στην ίδια στάθμη και μάχη με τα μεγάλα πανεπιστήμια του εξωτερικού που ήδη εργάζονται σε αυτή την κατεύθυνση, να κάνουν σε εικονικούς κόσμους τα προγράμματα σπουδών τους”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Στους συμμετέχοντες με μέτρια/σοβαρή απώλεια ακοής η εμφάνιση άνοιας ήταν 61% υψηλότερη έναντι συμμετεχόντων με φυσιολογική ακοή.

Ηλικιωμένοι με πιο σοβαρή απώλεια ακοής είναι πιο πιθανό να έχουν άνοια, αναφέρει έρευνα του Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health, αλλά περιστατικά άνοιας ήταν χαμηλότερα σε συμμετέχοντες σε έρευνα, που φορούσαν ακουστικά βοηθήματα.

Προηγούμενες έρευνες έχουν επίσης παρατηρήσει σχέση μεταξύ απώλειας ακοής και άνοιας.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JAMA και ανέλυσε στοιχεία της μελέτης National Health and Aging Trends Study, που συνεχίζεται από το  2011.

Χρησιμοποίησε αντικειμενική μέτρηση ακοής αντί για υποκειμενικές γνώμες καθώς και στοιχεία που έχουν μεγαλύτερη αντιπροσώπευση των ηλικιωμένων στις ΗΠΑ.

Η ανάλυση έγινε σε 2.413 ανθρώπους, μισοί από τους οποίους ήταν άνω των 80 ετών, και έδειξε σαφή σχέση μεταξύ έντασης της απώλειας ακοής και της άνοιας.

Στους συμμετέχοντες με μέτρια/σοβαρή απώλεια ακοής η εμφάνιση άνοιας ήταν 61% υψηλότερη έναντι συμμετεχόντων με φυσιολογική ακοή.

Τα καλά νέα είναι ότι πιθανόν υπάρχει παράπλευρο όφελος στα ακουστικά βοηθήματα. Η μελέτη έδειξε ότι σε 853 συμμετέχοντες με μέτρια έως σοβαρή απώλεια ακοής, τα ακουστικά βοηθήματα συνδέονταν με 32% χαμηλότερη εμφάνιση άνοιας.

Πηγές:
JAMA

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι επισημαίνει ο καθηγητής Αγγειοχειρουργικής ΑΠΘ, Κυριάκος Κτενίδης.

Στους 2.500 ανέρχονται οι ακρωτηριασμοί στα  κάτω άκρα που γίνονται κάθε χρόνο στη χώρα μας λόγω των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη. Από αυτούς, το 50%  είναι μείζονες, δηλαδή άνω του γονάτου ή κάτω του γονάτου, ενώ γίνονται και μικρότεροι ακρωτηριασμοί, όπως π.χ. ενός δακτύλου.

Σήμερα, το 6-8% του γενικού πληθυσμού των ενηλίκων παγκοσμίως έχει σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και σύμφωνα με εκτιμήσεις, το ποσοστό αυτό  τα επόμενα 10-15 χρόνια θα αυξηθεί σε 10%. Το 50% των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη είναι αδιάγνωστοι και όταν διαγιγνώσκονται, βρίσκονται ήδη σε φάση επιπλοκής. Εξάλλου, το 30% των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη κάποια στιγμή θα παρουσιάζουν κάποια ιστική βλάβη, δηλαδή θα έχουν σύνδρομο διαβητικού ποδιού. Το διαβητικό πόδι και κατ’ επέκταση το σύνδρομο διαβητικού ποδιού είναι μια από τις πιο επικίνδυνες επιπλοκές τους σακχαρώδους διαβήτη και είναι η πιο συχνή αιτία νοσηλείας σε νοσοκομεία και νοσηλευτικές μονάδες. Το κλειδί για την αντιμετώπιση είναι η πρόληψη.

Τα παραπάνω επισήμανε ο καθηγητής Αγγειοχειρουργικής ΑΠΘ, Κυριάκος Κτενίδης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ στο περιθώριο εκδήλωσης για το κοινό, με θέμα την πρόληψη και την αντιμετώπιση του συνδρόμου του διαβητικού ποδιού, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της επιστημονικής διημερίδας “Αγγειακές Ημέρες 2023”.

Τι είναι το σύνδρομο του διαβητικού ποδιού

“Υπάρχει το σύνδρομο του διαβητικού ποδιού, υπάρχει και το διαβητικό πόδι. Εξ ορισμού είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Οποιαδήποτε λειτουργική ανατομική διαταραχή στο πόδι ενός διαβητικού, χωρίς κάποιος μη ειδικός να βλέπει κάτι μακροσκοπικά, χαρακτηρίζεται διαβητικό πόδι.

Όταν όμως εμφανίζονται στο πόδι συμπτώματα, όπως κάποια πληγή ή ένας κάλος ή μια μεταμόρφωση ή παραμόρφωση των οστών, τότε είναι πιο προχωρημένη κατάσταση και μιλάμε για το σύνδρομο διαβητικού ποδιού- δηλαδή για κάτι πιο πολύπλοκο. Αυτά είναι συγγενείς καταστάσεις.

Αυτό που πρέπει να ξέρουμε είναι ότι το σύνδρομο διαβητικού ποδιού είναι πιο πολύπλοκο και πιο δύσκολο στη διαχείριση. Καλό είναι να προλαβαίνουμε τον ασθενή στη φάση του διαβητικού ποδιού και όχι του συνδρόμου, που είναι πιο πολύπλοκη νοσολογική κατάσταση. Το διαβητικό πόδι – και κατ’ επέκταση το σύνδρομο διαβητικού ποδιού – είναι μία από τις πιο επικίνδυνες εξελίξεις στη ζωή του ασθενούς με σακχαρώδη διαβήτη και είναι η πιο συχνή αιτία νοσηλείας σε νοσοκομεία και νοσηλευτικές μονάδες. Στην Ελλάδα γίνονται 2.500 ακρωτηριασμοί τον χρόνο. Απ’ αυτούς το 50% είναι μείζονες, δηλαδή άνωθεν ή κάτωθεν του γονάτου, υπάρχει αφαίρεση δακτύλου, μπορεί να υπάρχουν μικροί ακρωτηριασμοί. Μη μας φοβίζει το νούμερο. Γνωρίζουμε ότι το 30% των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη κάποια στιγμή θα έχουν κάποια ιστική βλάβη, δηλαδή θα έχουν σύνδρομο διαβητικού ποδιού. Και πιο είναι το κλειδί; Το κλειδί είναι η πρόληψη”, ανέφερε ο κ. Κτενίδης.

Τι πρέπει να γίνει για την πρόληψη

Για την πρόσληψη, όπως ανέφερε ο κ. Κτενίδης, ο ασθενής με σακχαρώδη διαβήτη θα πρέπει να ρυθμίζει το σάκχαρό του και να εξετάζεται τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο από διαβητολόγο. Επίσης θα πρέπει να έχει τακτική φυσική δραστηριότητα κάθε μέρα, να προσέχει τα πόδια, αλλά να μην παραμελεί και τα αλλά όργανα.

“Ο διαβήτης είναι μια ύπουλη νόσος, η οποία δεν πονάει αλλά βλάπτει σιγά σιγά τα μάτια, την καρδιά, τα αγγεία, τα νεφρά, το δέρμα, τα πόδια και ούτω καθεξής. Είναι η πιο συχνή αιτία τύφλωσης στον ασθενή. Το 50% των ασθενών με διαβήτη είναι αδιάγνωστοι και διαγιγνώσκονται στη φάση της επιπλοκής. Υπάρχει κενό στην ενημέρωση των ασθενών, για αυτό και εμείς, στο πλαίσιο του συνεδρίου που διοργανώνουμε, έχουμε ως  κύριο μέλημα την ενημέρωση των ασθενών. Δυστυχώς, τα περιστατικά του διαβήτη αυξάνονται. Ενώ σήμερα το 6% – 8% του γενικού πληθυσμού των ενηλίκων έχει διαβήτη, υπολογίζεται ότι σε 10 – 15 χρόνια θα είναι 10% και αυτό οφείλεται στον τρόπο ζωής μας κατά κύριο λόγο. Γι’ αυτό λέμε,  όσοι είναι παχύσαρκοι πρέπει από τα 45 τους να μπουν στη διαδικασία να ελέγχονται.

Επίσης, όσοι έχουν οικογενειακό ιστορικό, πρέπει να ελέγχονται. Δεν πρέπει να περιμένουν να έχουν τα συμπτώματα, τα οποία συχνά στον διαβήτη των ενηλίκων τύπου 2 εμφανίζονται πάρα πολύ καθυστερημένα. Αυτοί που είναι υψηλού κινδύνου πρέπει να ελέγχονται ανά εξάμηνο τον πρώτο χρόνο και μετά ανά χρόνο. Και δεν πρέπει να ελέγχουν μόνο τον διαβήτη, γιατί  η εμφάνιση του διαβήτη συμπαρασύρει  κι άλλους τρεις τουλάχιστον μείζονες παράγοντες κινδύνου, που είναι σημαντικοί για τον ανθρώπινο οργανισμό. Πρέπει να ελέγχονται από καρδιολόγο, από νεφρολόγο και από τον αγγειολόγο ή αγγειοχειρουργό”, επισήμανε ο κ. Κτενίδης.

Πηγές:
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι προκύπτει από τη χθεσινή έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων. Τι επισημαίνουν οι ειδικοί του ECDC.

Η λέξη “ανησυχία” δεν μπορεί πλέον να αποδώσει τη σταθερά αρνητική εικόνα της Ελλάδας σε κρούσματα και θανάτους ασθενών με CoViD.

Η επιδημιολογική κατάσταση βαίνει επιδεινούμενη, από εβδομάδα σε εβδομάδα, σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Από την προηγούμενη εβδομάδα, η χώρα μας:

• Παρέμεινε πρώτη στην Ευρώπη σε κρούσματα στα άτομα 65 ετών και άνω.
• Παρέμεινε δεύτερη σε κρούσματα στο σύνολο των ηλικιών.
• Παρέμεινε πρώτη σε εισαγωγές ασθενών με CoViD στα νοσοκομεία.
• Ανέβηκε στην πρώτη θέση (από την τρίτη που ήταν) σε θανάτους.
• Παρέμεινε δεύτερη σε εισαγωγές ασθενών με CoViD σε ΜΕΘ.

Όπως προκύπτει από την εβδομαδιαία έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), η Ελλάδα κατέχει τη χειρότερη θέση σε τρεις από τους πέντε “σκληρούς” δείκτες της πανδημίας.

Το iatronet.gr επεξεργάστηκε τα στοιχεία του ECDC για το τελευταίο 14ήμερο και παραθέτει συνοπτικά την επιδημιολογική εικόνα της χώρας μας σε σύγκριση με τις άλλες χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πέντε πρώτες χώρες σε κρούσματα (όλες οι ηλικίες, ανά 100.000 κατοίκους)

Όπως φαίνεται από τον παραπάνω πίνακα, η εικόνα δεν άλλαξε την τελευταία εβδομάδα ως προς τις δύο χειρότερες θέσεις. Κύπρος και Ελλάδα διατηρούν τα πρωτεία, με υποχώρηση, ωστόσο, των αριθμών: η Κύπρος έχει 611,6 κρούσματα ανά 100.000, από 726,1 την προηγούμενη εβδομάδα και η Ελλάδα έχει 551,4 από 691,6.

Σσ σύγκριση με τις άλλες χώρες, η Ελλάδα έχει πέντε φορές χειρότερη αναλογία, από τέσσερις φορές που είχε την περασμένη εβδομάδα. Αυτό δείχνει πως η κατάσταση βελτιώνεται, αλλά επιδεινώνεται αισθητά σε σύγκριση με τις άλλες χώρες.

Πέντε πρώτες χώρες σε κρούσματα (65 ετών και άνω, ανά 100.000 κατοίκους)

Η Ελλάδα παραμένει, δυστυχώς, αναλογικά πρώτη σε κρούσματα μεταξύ ατόμων άνω των 65 ετών, με τετραπλάσια αναλογία από τη μέση ευρωπαϊκή (ήταν τριπλάσια την προηγούμενη εβδομάδα).

Η κατάσταση είναι βελτιωμένη, καθώς η αναλογία έχει μειωθεί σε 778 ανά 100.000, έναντι 942,5 την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά επιδεινώθηκε σε σύγκριση με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο.

Πέντε πρώτες χώρες σε εισαγωγές ασθενών με CoViD σε νοσοκομεία (ανά 100.000 κατοίκους)

Ελαφρώς βελτιωμένη είναι η αναλογία εισαγωγών, με 14,4 ανά 100.000 κατοίκους, έναντι 16,4 την περασμένη εβδομάδα. Είναι, όμως, έξι φορές υψηλότερη από τη μέση ευρωπαϊκή, ενώ την περασμένη εβδομάδα ήταν τέσσερις φορές υψηλότερη.

Πέντε πρώτες χώρες σε εισαγωγές ασθενών με CoViD σε ΜΕΘ (ανά 100.000 κατοίκους)

Αμετάβλητη είναι αυτή την εβδομάδα η αναλογία εισαγωγών σε ΜΕΘ, με τους αριθμούς να μην έχουν μεταβληθεί.

Πέντε πρώτες χώρες σε θανάτους (ανά εκατομμύριο πληθυσμού)

Πολύ μεγάλη επιδείνωση καταγράφεται στην κατάταξη σε σχέση με τους θανάτους. Από την τρίτη θέση, την οποία κατείχε η Ελλάδα την περασμένη εβδομάδα, με αναλογία 32,5 θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού, πέρασε στην πρώτη και μάλιστα με αύξηση (34,3). Σε σύγκριση, δε, με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, η χώρα μας έχει τετραπλάσια αναλογία, έναντι τριπλάσιας την περασμένη εβδομάδα.

Βελτίωση στις άλλες χώρες

Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, μέχρι τέλος της εβδομάδας 16 – 22 Ιανουαρίου, τα δεδομένα από τις ευρωπαϊκές χώρες δείχνουν μία συνεχιζόμενη συνολική βελτίωση της επιδημιολογικής κατάστασης.

Όπως σημειώνουν, κρούσματα, εισαγωγές σε νοσοκομεία και θάνατοι συνέχισαν να μειώνονται, έπειτα από τις αυξήσεις που παρατηρήθηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο, τόσο στον γενικό πληθυσμό, όσο και στις δομές μακροχρόνιας περίθαλψης. Ενδέχεται, ωστόσο, να υπάρχει ακόμα κάποια υπολειπόμενη επίπτωση από τις αργίες στο τέλος του έτους.

Καμία χώρα από 28 ευρωπαϊκές χώρες που έχουν δώσει δεδομένα δεν ανέφερε αυξητικές τάσεις. Μόνο μία ανέφερε αύξηση εισαγωγών σε νοσοκομεία ή ΜΕΘ και δύο, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, ανέφεραν αύξηση στους θανάτους.

Παρά τη βελτίωση, η πανδημία εξακολουθεί να έχει σημαντική επίπτωση, ενώ τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες το 27% των θανάτων αφορούσε ηλικίες 65 έως 79 ετών και το 63% ηλικίες 80 ετών και άνω.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/