Συντάκτης: grammateia

Το μήνυμα είναι να αυξηθεί η εγρήγορση για τις συνέπειες της παχυσαρκίας στην υγεία του εγκέφαλου- πέρα από τις σωματικές συνέπειες.

Νέα έρευνα δίνει στοιχεία για το πώς το υπερβάλλον βάρος στα παιδιά θα μπορούσε να βλάπτει τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο.

Η Simone Kaltenhauser, του Yale School of Medicine στο New Haven, δήλωσε ότι το μήνυμα είναι να αυξηθεί η εγρήγορση για τις συνέπειες της παχυσαρκίας στην υγεία του εγκέφαλου- πέρα από τις σωματικές συνέπειες.

Οι ερευνητές εξέτασαν απεικονιστικές εξετάσεις 5.100 παιδιών ηλικίας 9 έως 10 ετών. Από αυτά, το 21% ήταν υπέρβαρα και το 17,6% παχύσαρκα.

Υπήρχαν δομικές και λειτουργικές εγκεφαλικές βλάβες σε παιδιά που ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα σε σύγκριση με άλλα που δεν ήταν και αυτές οι αλλαγές θα μπορούσαν να συμβάλλουν σε φτωχή ακαδημαϊκή επίδοση.

Αυτά τα μοτίβα παρέμεναν για πάνω από 2 χρόνια.

Παιδιά που ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα είχαν λέπτυνση του φλοιού, που έχει συνδεθεί με βλάβη στις εκτελεστικές λειτουργίες όπως σχεδιασμό και εκτέλεση πολλαπλών εργασιών. Βλάβη είχε και η ακεραιότητα της λευκής ουσίας, ενώ τα εγκεφαλικά δίκτυα που εμπλέκονται στη λήψη αποφάσεων με βάση την ανταμοιβή και στον έλεγχο συμπεριφορών  είχαν μειωμένη συνδεσιμότητα σε υπέρβαρα ή παχύσαρκα παιδιά.

Είναι νωρίς να πουν οι ερευνητές αν η απώλεια βάρους και η αύξηση της άσκησης μπορούν να μειώσουν κάποιες από αυτές τις εγκεφαλικές αλλαγές, αλλά είναι πιθανό.

Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο συνέδριο Radiological Society of North America (RSNA), και θα πρέπει να θεωρούνται προκαταρκτικά μέχρι να δημοσιευτούν σε επιστημονικό περιοδικό.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν πρόσφατη δημοσίευση στο Morbidity and Mortality Weekly Report (MMWR) των Κέντρων Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC).

Το Nirmatrelvir-ritonavir (Paxlovid), μια αντιική θεραπεία που χορηγείται από το στόμα, έχει λάβει έγκριση για ενήλικες με COVID-19 ήπιας έως μέτριας βαρύτητας που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εξέλιξης σε σοβαρή ασθένεια.

Κατάλληλοι για λήψη Paxlovid είναι όσοι έχουν θετική δοκιμασία ανίχνευσης του SARS-CoV-2, συμπτώματα που αντιστοιχούν σε COVID-19 ήπιας έως μέτριας βαρύτητας, εμφάνιση συμπτωμάτων εντός των τελευταίων 5 ημερών, ηλικία ≥18 ετών (ή ηλικία ≥12 ετών και βάρος ≥40 kg), παρουσία τουλάχιστον ενός παράγοντα κινδύνου για εξέλιξη σε σοβαρή COVID-19, απουσία σοβαρής νεφρική ή ηπατικής δυσλειτουργίας, απουσία ιστορικού αλλεργικής/ιδιοσυστασιακής αντίδρασης στις δραστικές ουσίες του χαπιού.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης και Θάνος Δημόπουλος (πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης των Melisa M. Shah και συνεργατών στο Morbidity and Mortality Weekly Report (MMWR) των Κέντρων Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC).

Το κύριο καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν νοσηλεία με λοίμωξη COVID-19 κατά τη διάρκεια των 30 ημερών μετά την ημερομηνία διάγνωσης COVID-19. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν νοσηλεία για όλες τις αιτίες και νοσηλεία σχετιζόμενη με οξεία αναπνευστική νόσο.

Μεταξύ 1.713.120 ατόμων ηλικίας ≥ 18 ετών με διάγνωση COVID-19 από 1η Απριλίου έως 31η Αυγούστου 2022, 699.848 (40,9%) πληρούσαν τα κριτήρια συμμετοχής, συμπεριλαμβανομένων 198.927 που έλαβαν Paxlovid εντός 5 ημερών από τη διάγνωση, και 500.921 που δεν έλαβαν Paxlovid. Συνολικά, το 28,4% των ατόμων που πληρούσαν τα κριτήρια έλαβε Paxlovid. Μεταξύ όλων των ατόμων που είχαν νοσήσει με COVID-19 και ήταν κατάλληλα για λήψη Paxlovid, το 15,0% είχε  προηγούμενη λοίμωξη COVID-19 και το 68,8% επιβεβαίωσε ότι είχε λάβει ≥2 δόσεις εμβολίου mRNA COVID-19.

Οι ασθενείς που έλαβαν Paxlovid ήταν πιο πιθανό να έχουν τουλάχιστον μια διαδικτυακή συνεδρία τηλε-ιατρικής (49,1%) συγκριτικά με όσους δεν έλαβαν τους μη λήπτες (18,4%). Ο επιπολασμός των υποκείμενων παθήσεων υγείας ήταν παρόμοιος μεταξύ όσων έλαβαν και όσων δεν έλαβαν Paxlovid, ενώ συνολικά το 92,4% είχε τουλάχιστον μία υποκείμενη πάθηση. Τα άτομα που ήταν ανοσοκατεσταλμένα αντιπροσώπευαν το 9,4% (64.911) του πληθυσμού της μελέτης και το 30,2% αυτών έλαβαν Paxlovid.

Κατά τη διάρκεια των 30 ημερών μετά τη διάγνωση της COVID-19, νοσηλεύτηκαν 5.229 (0,75%) άτομα, ενώ 3.311 (63,3%) από αυτές τις νοσηλείες έγιναν σε άτομα ηλικίας ≥65 ετών. Από τα 198.927 άτομα που έλαβαν Paxlovid, 930 (0,47%) νοσηλεύτηκαν έναντι 4.299 (0,86%) μεταξύ όσων δεν έλαβαν.

Μεταξύ των 5.229 ατόμων με νοσηλεία λόγω COVID-19, οι 930 (17,8%) έλαβαν Paxlovid κατά τις πρώτες 5 ημέρες μετά τη διάγνωση. Συνολικά, καταγράφηκαν 211 θάνατοι κατά τη διάρκεια νοσηλείας COVID-19. Μεταξύ των ασθενών που έλαβαν Paxlovid, το 0,01% (29 από 198.927) απεβίωσε σε σύγκριση με το 0,04% (182 από 500.921) των ατόμων που δεν έλαβαν Paxlovid.

Η συνταγογράφηση του Paxlovid συσχετίστηκε με χαμηλότερο ποσοστό νοσηλείας τόσο στο συνολικό πληθυσμό της μελέτης (προσαρμοσμένη αναλογία κινδύνου [aHR] = 0,49), όσο και μεταξύ εκείνων που είχαν λάβει τουλάχιστον 3 δόσεις mRNA εμβολίων COVID-19 (aHR = 0,50) και στις επιμέρους ηλικιακές ομάδες (18-49 ετών: aHR = 0,59, 50–64 ετών: aHR = 0,40 και ≥65 ετών: aHR = 0,53). Επιπρόσθετα, η λήψη Paxlovid συσχετίστηκε με χαμηλότερο ποσοστό νοσηλείας για όλες τις αιτίες (aHR = 0,45, 95% CI = 0,43–0,48) και νοσηλεία που σχετίζεται με οξεία αναπνευστική νόσο (aHR = 0,48, 95% CI = 0,45–0,51).

Συμπερασματικά, η συγκεκριμένη μελέτη δείχνει ότι το Paxlovid παρέχει προστασία στα άτομα, για τα οποία ενδείκνυται έναντι σοβαρών εκβάσεων που σχετίζονται με την COVID-19, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ανοσία που παρέχεται από το εμβόλιο. Ωστόσο, τα δεδομένα δείχνουν ότι χρησιμοποιείται σε χαμηλό ποσοστό στην κλινική πρακτική στις ΗΠΑ.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Διαγωνισμός από τον Οργανισμό Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία Ανώνυμη Εταιρεία (ΟΔΙΠΥ Α.Ε.)

Μέχρι 6/12/2022 έχουν περιθώριο όσες εταιρείες ενδιαφέρονται να καταθέσουν τις προσφορές τους για την προμήθεια του ΟΔΙΠΥ με οξύμετρα, αξίας άνω των 200.000 ευρώ. Η σύμβαση θα ανατεθεί με το κριτήριο της πλέον συμφέρουσας από οικονομική άποψη προσφοράς, βάσει της βέλτιστης σχέσης ποιότητας – τιμής, με τη δυνατότητα εφαρμογής δικαιώματος προσαύξησης έως του 15% της ποσότητας των προσφερόμενων ειδών, πάντα εντός των ορίων του εγκεκριμένου και διαθέσιμου προϋπολογισμού του έργου της προμήθειας.

Η προκήρυξη και το πλήρες κείμενο της παρούσας Διακήρυξης καταχωρήθηκαν στο Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων (ΚΗΜΔΗΣ).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το νέο υλικό όταν χορηγείται στο έλκος ενός ζώου, παράγει 3 φορές περισσότερη δραστηριότητα ινοβλαστών σε διάστημα έως 96 ωρών και πετυχαίνει περισσότερο από 80% κλείσιμο έλκους.

Επιστήμονες ανακάλυψαν νέο υλικό που μπορεί να εφαρμοστεί στα έλκη ανθρώπων με διαβήτη και να τα θεραπεύσει πιο γρήγορα, με μια μόνο εφαρμογή.

Ερευνητές του University of Nottingham, ανακάλυψαν νέα κατηγορία πολυμερών που μπορούν να δώσουν οδηγίες σε κύτταρα του ανοσοποιητικού  και άλλα, ώστε να συμβάλλουν στην ίαση ελκών σε ανθρώπους με διαβήτη.

Ειδικοί του School of Life Sciences and Pharmacy, εξέτασαν  315 επιφάνειες πολυμερών και εντόπισαν ένα είδος που καθοδηγεί ενεργά ινοβλάστες και κύτταρα ανοσοποιητικού και προάγει την ίαση.

Ομάδα του School of Engineering δημιούργησε μικρά σωματίδια που είναι διακοσμημένα με αυτό το πολυμερές στην επιφάνειά τους. Αυτά τα σωματίδια θα μπορούσαν άμεσα να εφαρμοστούν στην περιοχή της πληγής.

Αυτή η δομή δίνει στα πολυμερή μοναδικές ιδιότητες, που μπορούν να εξατομικευτούν για διαφορετικές χρήσεις.

Χρησιμοποιώντας μικροσωματίδια πολυμερών, η ομάδα έδειξε οτι το νέο υλικό όταν χορηγείται στο έλκος ενός ζώου, παράγει 3 φορές περισσότερη δραστηριότητα ινοβλαστών σε διάστημα έως 96 ωρών και πετυχαίνει περισσότερο από 80% κλείσιμο έλκους.

Tο νέο πολυμερές θα μπορούσε να εφαρμοστεί ως επικάλυψη σε standard επικαλύψεις ελκών για να δώσει γρήγορη και αποτελεσματική αγωγή.

Τα αποτελέσματα επιτεύχθηκαν με μια μόνο εφαρμογή,  δήλωσε ο  Amir Ghaemmaghami, του School of Life Sciences.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Advanced Materials.

Πηγές:
Advanced Materials.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα τελευταία χρόνια, η εξέλιξη της επιστήμης σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει καταστήσει εφικτή την κρυοσυντήρηση του γενετικού υλικού των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο.

Στις τελευταίες επιστημονικές εξελίξεις και τις δυνατότητες που πλέον έχουν οι ασθενείς που διαγιγνώσκονται με καρκίνο να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους και να αποκτήσουν υγιή παιδιά μετά την ολοκλήρωση της χειρουργικής, ορμονικής και ακτινικής θεραπείας τους, αναφέρθηκαν διακεκριμένοι επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου με αφορμή το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο «καρκίνος –υπογονιμότητα και υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. μύθος και πραγματικότητα».

Αίσθηση προκάλεσαν οι μαρτυρίες ογκολογικών ασθενών, οι οποίες αφού θεραπεύτηκαν από τον καρκίνο, υπό την συνεχή καθοδήγηση του ογκολόγου – παθολόγου, του εξειδικευμένου για την υπογονιμότητα γυναικολόγου, του εξειδικευμένου γυναικολόγου-ογκολόγου και του εμβρυολόγου, κατάφεραν να τεκνοποιήσουν υγιή παιδιά, μέσω της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Μεταξύ αυτών, 52χρονη που είχε διαγνωστεί με καρκίνο μαστού πριν από 7 χρόνια. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της κατάλληλης θεραπείας υποβλήθηκε σε εξωσωματική γονιμοποίηση και γέννησε πριν από περίπου 2 εβδομάδες. Μήνυμα ενθάρρυνσης σε ογκολογικούς ασθενείς έστειλε και μια γυναίκα 50 ετών, η οποία είχε διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού το 2015. Με την επιτυχή ολοκλήρωση της θεραπείας της, τεκνοποίησε μέσω εξωσωματικής το 2021 και τώρα διανύει την δεύτερη κύηση.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει μεταθέσει την ηλικία της πρώτης κύησης στα μέσα της τρίτης δεκαετίας της ζωής. Έτσι παρατηρείται το φαινόμενο κατά τη διάγνωση της νόσου πολλές ασθενείς αναπαραγωγικής ηλικίας να είναι άτοκες.

Τα τελευταία χρόνια, η εξέλιξη της επιστήμης σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει καταστήσει εφικτή την κρυοσυντήρηση του γενετικού υλικού των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο. Έτσι τους δίνεται η δυνατότητα για διατήρηση της γονιμότητάς τους και την απόκτηση υγιών παιδιών μετά την ολοκλήρωση της απαραίτητης θεραπείας που μπορεί να υποβληθούν.

Δωρεάν λήψη, κατάψυξη και μελλοντική κρυοσυντήρηση του γενετικού τους υλικού, προσφέρει στους ογκολογικούς ασθενείς το νοσοκομείο «Έλενα Βενιζέλου», όπως ανέφερε ο Νίκος Παπαριστείδης, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών διευθυντής Β’ Μαιευτικής Γυναικολογικής Κλινικής και Μονάδας Εξωσωματικής στο νοσοκομείο «Έλενα Βενιζέλου»: «η δυνατότητα κρυοσυντήρησης του γενετικού υλικού έχει ως αποτέλεσμα, οι ασθενείς να έχουν καλύτερη ψυχολογία καθώς γνωρίζουν ότι δεν έχουν τελειώσει οι ελπίδες τους για την δημιουργία της οικογένειάς τους».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο κατά πόσο τα φάρμακα της υπογονιμότητας αυξάνουν το κίνδυνο καρκίνου στις γυναίκες, είτε των ωοθηκών, είτε του μαστού, που είναι ο συχνότερα εμφανιζόμενος στις γυναίκες .

«Ειδικότερα για τον καρκίνο των ωοθηκών που είναι ο πιο θανατηφόρος γυναικολογικός καρκίνος, αρκετές μεγάλες μετα-αναλύσεις – πολλές από τις οποίες την τελευταία 5ετία – δείχνουν έναν αυξημένο κίνδυνο περίπου 1,6 – 1,8 φορές από τον γενικό πληθυσμό. Ο κίνδυνος αυτός δείχνει σε κάποιες μελέτες να αυξάνεται με τον αριθμό των προσπαθειών εξωσωματικής», επισήμανε ο κ. Γεώργιος Βοργιάς, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Πατρών, Διευθυντής Γυναικολογικής Κλινικής Νοσοκομείου ΜΕΤΑΞΑ.

Ο κ. Ιπποκράτης Σαρρής, Διευθυντής και Σύμβουλος Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο King’s Fertility King’s College Hospital αναφέρθηκε σε έρευνα που διήρκησε 27 χρόνια και στην οποία συμμετείχαν 1,8 εκατομμύρια γυναίκες που υποβλήθηκαν σε θεραπείες γονιμότητας. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη έρευνα που έχει διεξαχθεί μέχρι σήμερα με αντικείμενο κατά πόσο τα φάρμακα γονιμότητας ενέχουν κίνδυνο καρκίνου για τις γυναίκες. «Τα φάρμακα γονιμότητας δεν αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού, η έρευνά μας έδειξε ότι τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συνήθως κατά τη διάρκεια θεραπειών γονιμότητας για την απελευθέρωση ωαρίων δεν αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού», υποστήριξε ο κ.Σαρρής. «Προηγουμένως δεν ήταν σαφές εάν τα φάρμακα γονιμότητας σχετίζονται με την εμφάνιση του καρκίνου του μαστού και πολλές γυναίκες, μας εξέφραζαν την ανησυχία ότι ο καρκίνος του μαστού τους έχει προκληθεί από θεραπεία γονιμότητας. Από τις δημοσιευμένες μελέτες προκύπτει η διαβεβαίωση ότι η θεραπεία γονιμότητας είναι απίθανο να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού.»

Εστιάζοντας στο ίδιο θέμα ο κ. Κωνσταντίνος Πάντος, γυναικολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικός Διευθυντής Κλινικής ΓΕΝΕΣΙΣ Αθηνών, Γενικός Γραμματέας Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, επισήμανε:

«Αν και η ορμονική θεραπεία στις γυναίκες είναι ακόμα υπό διερεύνηση ως προς τον μηχανισμό δράσης της στην καρκινογένεση, εκείνο στο οποίο καταλήγουν οι περισσότερες από τις μεγάλες κλινικές μελέτες παγκοσμίως είναι ότι δεν φαίνεται επιδημιολογικά κάποια συσχέτιση με αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη γυναικολογικού ή και άλλων μορφών καρκίνου σε γυναίκες που λαμβάνουν φαρμακευτική θεραπεία για την υπογονιμότητά τους». Ωστόσο, πρόσθεσε ο κ. Πάντος, «αποφεύγοντας την υπέρμετρη χρήση θεραπειών και τεχνολογιών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής αλλά πολύ δε περισσότερο ενημερώνοντας τις γυναίκες για την πρόληψη της γονιμότητάς τους όταν βρίσκονται στην νεαρή τους ηλικία, έτσι ώστε να συλλάβουν φυσιολογικά ή με τη ελάχιστη βοήθεια, δεν θα βρίσκονται αργότερα εγκλωβισμένες στην υπογονιμότητά τους, στις σκέψεις για ενδεχόμενο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου και στο ενοχικό κλίμα που συνειδησιακά διαμορφώνεται γύρω τους».

Οι σύγχρονες μέθοδοι πρόληψης και διάγνωσης (πχ μαστογραφία και τεστ Παπανικολάου) εντοπίζουν τον καρκίνο σε αρχόμενα στάδια.

Στη διαχείριση των ογκολογικών ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο σε αναπαραγωγική ηλικία αναφέρθηκε ο κ. Δημήτριος Παπαθεοδώρου, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, χειρουργός, γυναικολόγος – ογκολόγος, Διευθυντής & Επιστημονικός Υπεύθυνος Γυναικολογικού Τμήματος Γ.Α.Ο.Ν.Α «Ο Άγιος Σάββας».

«Καθώς ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει μεταθέσει την ηλικία της πρώτης κύησης στα μέσα της τρίτης δεκαετίας της ζωής, παρατηρείται το φαινόμενο κατά τη διάγνωση της νόσου πολλές ασθενείς αναπαραγωγικής ηλικίας να είναι άτοκες», επισήμανε ο κ. Παπαθεοδώρου. «Οι επιστημονικές εταιρείες έχουν συντάξει κατευθυντήριες οδηγίες που ορίζουν, με βάση τα τρέχοντα επιστημονικά δεδομένα, τα κριτήρια ένταξης των ογκολογικών ασθενών που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία, σε συντηρητικές θεραπείες με σκοπό τη διατήρηση της γονιμότητας ανάλογα με την πρωτοπαθή εστία της νόσου. Κρίσιμο σημείο είναι η προσέγγιση από διεπιστημονική ομάδα εξειδικευμένων ιατρών από κάθε ειδικότητα και η λεπτομερής ενημέρωση της ασθενούς».

Στην αναπαραγωγική δυνατότητα των γυναικών με υπερπλασία του ενδομητρίου, ασθένεια που η συχνότητά της αυξάνει με την ηλικία, αναφέρθηκε ο κ. Ευγένιος Κουμαντάκης Καθηγητής Μαιευτικής Γυναικολογίας, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής.

«Σε νέες γυναίκες που θέλουν να διατηρήσουν την γονιμότητά τους, ο γυναικολόγος – ογκολόγος σε συνεργασία με τον ασχολούμενο με την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή θα συμπεριλάβουν στην θεραπεία – εκτός από φαρμακευτική αγωγή και απεικονιστικό έλεγχο και πριν την ολική υστερεκτομή, εφ’ όσον απαιτείται- έγκαιρα κρυοσυντήρηση ωαρίων, εμβρύων και ωοθηκικού ιστού. Εάν αφιερωθεί η μήτρα υπάρχει η εναλλακτική λύση της παρένθετης μητρότητας».

Κατά τη διάρκεια του 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου «καρκίνος –υπογονιμότητα & υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. μύθος και πραγματικότητα», που θα διενεργηθεί από τις 2-4 Δεκεμβρίου στο Royal Olympic Hotel, εξειδικευμένοι εισηγητές και καταξιωμένοι ερευνητές και κλινικοί ιατροί θα αναφερθούν στο ευαίσθητο θέμα της θεραπείας της υπογονιμότητας και τη σχέση των φαρμάκων με τον καρκίνο. Οι ομιλητές θα αναφερθούν και θα αξιολογήσουν πληροφορίες σχετικά με τους παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο της εμφάνισης του καρκίνου του μαστού, που θεωρείται η πιο συχνή νόσος που αντιμετωπίζει η γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας στις υγειονομικά ανεπτυγμένες χώρες.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Το χαμηλότερο κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο και τα χρόνια προβλήματα υγείας, ιδίως το άσθμα, σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο μετα-Covid συνδρόμου, γνωστού και ως μακράς Covid-19, στους εφήβους, δείχνει μια νέα ελβετική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ Ιντρίς Γκεσούς του Πανεπιστημίου της Γενεύης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», ανέλυσαν στοιχεία για 1.034 παιδιά, βρίσκοντας ότι περίπου το 14% των εφήβων με ιστορικό λοίμωξης Covid-19, είχαν στη συνέχεια τουλάχιστον ένα σύμπτωμα που διαρκούσε επί τρεις μήνες ή περισσότερο.

Η συχνότητα της μακροχρόνιας Covid-19 στα παιδιά και στους εφήβους δεν έχει ακόμη κατανοηθεί καλά. Είναι επίσης δύσκολο να προσδιοριστεί κατά πόσο ορισμένα συνήθη συμπτώματα, όπως η κόπωση, οφείλονται στην προηγηθείσα λοίμωξη από κορονοϊό ή σε άλλες αιτίες.

Η νέα έρευνα διαπίστωσε ότι τα επίμονα συμπτώματα στους εφήβους 12 έως 17 ετών είναι 8% συχνότερα σε εκείνους που είχαν περάσει Covid-19. Από την άλλη, στα μικρότερα παιδιά έξι μηνών έως 11 ετών δεν βρέθηκε αξιοσημείωτη διαφορά στη συχνότητα των επίμονων συμπτωμάτων ανάμεσα σε εκείνα με ιστορικό Covid-19 και σε εκείνα που δεν είχαν μολυνθεί από τον κορονοϊό στο παρελθόν.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Ανησυχητική επίπτωση στην έρευνα για τον καρκίνο, είχε η πανδημία covid-19. Η αντικαρκινική έρευνα έμεινε σχεδόν στάσιμη, παρατηρήθηκαν καθυστερήσεις ή και ματαιώσεις κλινικών μελετών καθώς η επιστημονική κοινότητα, οι φαρμακευτικές εταιρείες και οι κυβερνήσεις έριξαν τις δυνάμεις τους στην ανάπτυξη εμβολίου έναντι της λοίμωξης covid-19.

Οι συντονισμένες προσπάθειες, οι γρήγορες διαδικασίες και η επαρκής χρηματοδότηση έφεραν αποτελέσματα και αναπτύχθηκαν αποτελεσματικά και ασφαλή εμβόλια. Το παράδειγμα όμως αυτό άνοιξε και το δρόμο για να αντιληφθούν όλοι ότι η έρευνα χρειάζεται χρηματοδότηση και συνεργασία, βασικά εργαλεία για να προχωρήσει, αναφέρει η Δρ. Βάσω Αποστολοπούλου καθηγήτρια Ανοσολογίας και αντιπρόεδρος του Τμήματος Έρευνας του Πανεπιστημίου Victoria στην Αυστραλία. Η ομογενής ερευνήτρια που ανέπτυξε την θεωρία της ανοσοθεραπείας για τον καρκίνο του μαστού στις αρχές της δεκαετίας του 1990, έχει εκπαιδευτεί στην ανοσολογία, τον καρκίνο και την πρωτεϊνική κρυσταλλογραφία.

Η κ. Αποστολοπούλου σε συνομιλία της με δημοσιογράφους στο περιθώριο του 1ου παγκόσμιου συνεδρίου Ελλήνων ιατρών και βιοεπιστημόνων της Διασποράς που διοργάνωσαν το Παγκόσμιο Ιπποκράτειο Ινστιτούτο Ιατρών και η Ελληνική Ιατρική Ένωση Αυστραλίας στη Μελβούρνη, υπογράμμισε ότι το παράδειγμα της covid-19, “κινητοποιεί πλέον τις φαρμακευτικές εταιρείες, που πριν ήταν διστακτικές να χρηματοδοτήσουν έρευνες για τον καρκίνο. Αν δεν υπήρχε ο SARS-CoV-2, ακόμα θα πηγαίναμε με το αργό βήμα όπως τα τελευταία 30 χρόνια”. Όπως λέει, το αισιόδοξο είναι ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες αντελήφθησαν τώρα ότι αν χρηματοδοτήσουν ερευνητικά προγράμματα θα έχουμε γρήγορο αποτέλεσμα και στον καρκίνο, όπως με το εμβόλιο covid-19.

Η έρευνα για τον καρκίνο είναι μακροχρόνια

Η έρευνα προχωράει όσο γρήγορα προχωράει η τεχνολογία, αναφέρει η κ. Αποστολοπούλου. Η έρευνα για τον καρκίνο έχει εξελιχθεί πολύ τα τελευταία 30 χρόνια, υπάρχουν νέες μέθοδοι για την κατανόηση της λειτουργίας του και είμαστε σε θέση να αναπτύξουμε καλύτερες θεραπείες.

Απαντώντας σε ερώτηση  για την έρευνα που διεξάγει η ίδια εδώ και 30 χρόνια για την ανάπτυξη εμβολίου για τον καρκίνο του μαστού λέει ότι αυτή συνεχίζεται και υπάρχουν ενθαρρυντικά ευρήματα. Όπως αποκάλυψε η ομάδα της έχει αποτελέσματα μελετών για 25 χρόνια. “Όλες οι κλινικές δοκιμές έδειξαν πως όσον αφορά την πρόληψη του καρκίνου του μαστού η επιτυχία φθάνει στο 100%”. Εξηγεί ότι οι γυναίκες που συμμετείχαν στις μελέτες είχαν νοσήσει και για τα επόμενα 20 χρόνια ανήκαν σε ομάδα υψηλού κινδύνου. Όπως ανέφερε η κ. Αποστολοπούλου “τα αποτελέσματα μελετών δείχνουν ότι σε ποσοστό 30% η ομάδα γυναικών που δεν εμβολιάστηκε, μετά από 5 χρόνια, εμφάνισε πάλι καρκίνο, ενώ στις γυναίκες που έκαναν το εμβόλιο ο καρκίνος δεν επέστρεψε. Μετά από 25 χρόνια το ποσοστό των γυναικών που νόσησαν ανέβηκε στο 60%, ενώ στις εμβολιασμένες γυναίκες παρέμεινε στο μηδέν”.

Η έρευνα θέλει χρόνο και υπομονή, ειδικά για τον καρκίνο πρέπει να περιμένεις πολύ, ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Αποστολοπούλου.

Νέες ασθένειες τα επόμενα χρόνια που θα σχετίζονται με τον SARS-CoV-2

“Το σύνδρομο long covid είναι κάτι νέο και τις επιπτώσεις του θα τις βρούμε μπροστά μας”, σημείωσε η κ. Αποστολοπούλου. Τόνισε επίσης, ότι “τα επόμενα χρόνια θα εμφανιστούν καινούργιες ασθένειες που θα σχετίζονται με την λοίμωξη covid-19”. Εξήγησε ότι ο SARS-CoV-2 είναι ιός και αποτελέσματα μελετών δείχνουν ότι “παραμένει στο σώμα, χωρίς συμπτώματα και δεν γνωρίζουμε ακόμη πως θα εξελιχθεί”. Έχει διαπιστωθεί από ευρήματα μελετών ότι “κρύβεται”, εκτός από το έντερο και στον εγκέφαλο και η συμπεριφορά του είναι προς το παρόν άγνωστη, ανέφερε. Κατέληξε λέγοντας: “Αυτό που δεν μπορούσα να καταλάβω είναι πως ο κόσμος φοβόταν το εμβόλιο κατά της covid-19 αλλά δεν φοβόταν μη νοσήσει”.

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ 

Πηγη: https://healthmag.gr/