Παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας είναι η παιδική κακοποίηση – Προτάσεις για πρόληψη στην Ελλάδα

Η κακοποίηση του παιδιού αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας με άμεσες και μακροπρόθεσμες συνέπειες για την υγεία, επισημαίνεται σε ψήφισμα της Κοινωνικής Παιδιατρικής Βορείου Ελλάδος, το οποίο επιδόθηκε στον υφυπουργό Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης), Σταύρο Καλαφάτη.

Στο ψήφισμα αναφέρεται ότι σύμφωνα με τον ΠΟΥ, σε παγκόσμια κλίμακα το 25-50% των παιδιών έχει υποστεί σωματική κακοποίηση, ενώ το 20% των κοριτσιών και το 5-10% των αγοριών κακοποιήθηκαν σεξουαλικά.

   Στη χώρα μας:

*7500 παιδιά κάτω των 5 ετών υποφέρουν από κάποια μορφή βίας κάθε χρόνο,

*1 στα 5 παιδιά θα βιώσει τουλάχιστον 1 περιστατικό σεξουαλικής βίας έως τα 18 έτη,

*1 στους 2 Έλληνες έγινε μάρτυρας κακοποίησης ανηλίκου,

*7 στις 10 κακοποιήσεις γίνονται από γονείς ή συγγενείς,

*Στο 90% των περιπτώσεων ο θύτης είναι κάποιος που το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται,

*3-5% των βαριά κακοποιημένων παιδιών πεθαίνουν ή αποκτούν σοβαρές μόνιμες αναπηρίες,

*Πάνω από 3000 παιδιά εμπλέκονται σε σεξουαλική εκμετάλλευση μόνο στην πρωτεύουσα,

*45% των θυμάτων δεν μιλά για τουλάχιστον 5 χρόνια, ενώ εκατοντάδες θύματα δεν αποκαλύπτουν ποτέ την εμπειρία τους.

Στο ψήφισμα σημειώνεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 19 της σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 2/9/1990 και την οποία μέχρι το 2020 είχαν επικυρώσει 196 χώρες, η κάθε χώρα είναι υποχρεωμένη να προστατεύει τα παιδιά από κάθε μορφή κακοποίησης (σωματική, συναισθηματική, σεξουαλική, παραμέληση, εκμετάλλευση για εμπορικούς ή άλλους σκοπούς).

«Από τις 2/12/1992 που η Ελλάδα επικύρωσε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, πολύ λίγα πράγματα άλλαξαν και δυστυχώς κάθε χρόνο η χώρα μας καταγράφει 60 νέα κρούσματα παιδικής σωματικής κακοποίησης με το 68% εξ αυτών να αφορά παιδιά κάτω των 2 ετών. Η πρόληψη και η αντιμετώπιση της βίας ενάντια στο παιδί απαιτεί συστηματική προσπάθεια αντιμετώπισης των κινδύνων και εύρεσης προστατευτικών παραγόντων έναντι όλων των συνθηκών που συνθέτουν τους παράγοντες κινδύνου σε ατομικό, διαπροσωπικό, κοινωνικό επίπεδο», επισημαίνεται στο ψήφισμα και παράλληλα τονίζεται ότι «είναι χρέος μας να σπάσουμε κάθε κρίκο της αλυσίδας ώστε να μην κακοποιηθεί ποτέ ξανά παιδί».

   Με το ψήφισμα προτείνεται:

1- Ενδυνάμωση νομικού πλαισίου που σχετίζεται με την αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών (απαγόρευση αλκοόλ, εργασίας σε ανηλίκους, υποχρεωτική εκπαίδευση όλων των παιδιών στη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ένταξη μαθημάτων ενδυνάμωσης δεξιοτήτων).

2- Ενδυνάμωση των κοινωνικών υπηρεσιών ώστε να καταγράφουν και να αντιμετωπίζουν άμεσα τις ανάγκες των ευάλωτων οικογενειών και δυνάμει κακοποιητικών (χρήστες ουσιών κλπ).

3- Στήριξη οικονομική, ψυχική, εκπαιδευτική σε νέους γονείς που δυσκολεύονται στην ανατροφή των παιδιών τους.

4- Μάθημα σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία από ειδικούς.

5- Αγωγή Υγείας στους φοιτητές πανεπιστημίων, ιδιαίτερα των Σχολών που εμπλέκονται στην αντιμετώπιση της κακοποίησης, όπως Νομικής, εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, επιστημόνων υγείας και αστυνομικών.

6- Εκπαίδευση στη διάγνωση και διαχείριση κακοποίησης των επαγγελματιών που εμπλέκονται στην διαχείριση της κακοποίησης (επαγγελματίες υγείας, εκπαιδευτικοί, αστυνομικοί κλπ).

7- Ψυχολόγοι σε όλα τα σχολεία.

8- Διεπιστημονική ομάδα, εκπαιδευμένη στη διαχείριση κακοποίησης ,και αποτελούμενη από ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, παιδίατρο ή παιδοψυχίατρο και αστυνομικό, σε κάθε Δήμο.

9- Διεπιστημονική ομάδα υποδοχής και διαχείρισης του κακοποιημένου παιδιού σε τουλάχιστον ένα νοσοκομείο ή υγειονομική δομή του κάθε Νομού της Χώρας, αποτελούμενη από παιδοψυχίατρο, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, ιατροδικαστή σε 24ωρη βάση.

10- Δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος κακοποιημένων παιδιών με δημιουργία νέων δομών φιλοξενίας και ενίσχυση του θεσμού της ανάδοχης οικογένειας.

11- Συνεχής καμπάνια από τα ΜΜΕ με σκοπό α)την ενημέρωση των πολιτών για την πρόληψη της κακοποίησης, β)την άρση των αναστολών αποκάλυψης της κακοποίησης ως υποχρέωση του κάθε πολίτη ακόμα και ανώνυμα, γ)την ενημέρωση του πολίτη για τους φορείς όπου μπορούν να απευθύνονται για βοήθεια ή αναφορά κακοποίησης.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Προσωπικός γιατρός: Το νέο σχέδιο για τον Ατομικό Φάκελο Υγείας που επεξεργάζεται το υπουργείο Υγείας – Τι προβλέπεται

Προσωπικός γιατρός με νέες αλλαγές, σχεδιάζει το υπουργείο Υγείας εστιασμένες όμως αυτή τη φορά στον Ατομικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας (ΑΗΦΥ).

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του HealthReport.gr, ο προσωπικός γιατρός θα τροποποιηθεί και πάλι καθώς ο θεσμός λόγω έλλειψης γιατρών δεν μπορεί να ολοκληρωθεί.

Εξάλλου και το μεικτό σύστημα απασχόλησης που πρότεινε ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης στους ιδιώτες γιατρούς προκειμένου να ενταχθούν στο νέο θεσμό, φαίνεται ότι παρουσιάζει δυσκολίες και γι αυτό δεν γίνεται δεκτός από τον ιατρικό κόσμο.

Να υπενθυμιστεί ότι η νέα πρόταση Πλεύρη προς τους γιατρούς ήταν να μπορεί να γίνει προσωπικός γιατρός και ένας ιδιώτης χωρίς σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ αλλά υποχρεωτικά θα έχει έναν συγκεκριμένο αριθμό εγγεγραμμένων ασθενών (μίνιμουμ οι 857) ενώ παράλληλα θα έχει το δικαίωμα να εγγράφει ιδιωτικά και άλλους ασθενείς, χωρίς περιορισμό, στους οποίους θα καθορίζει ο ίδιος το πλαίσιο των αμοιβών. Θα πληρώνεται δηλαδή από τους ασθενείς.

Όμως επειδή και αυτή η πρόταση δημιουργεί γιατρούς αλλά και ασθενείς δύο ταχυτήτων, η ηγεσία του υπουργείου Υγείας σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr περνά στη νέα φάση του «προσωπικού γιατρού».

«Προσωπικός γιατρός» μόνο για τον φάκελο υγείας
Όπως επισημαίνουν υψηλόβαθμες πηγές του HealthReport.gr, το υπουργείο Υγείας λόγω της άρνησης των ιδιωτών γιατρών να συμβληθούν, προχωρά στην υλοποίηση του νέου σχεδίου.
Συγκεκριμένα το νέο σχέδιο που είναι υπό επεξεργασία, προβλέπει ότι θα δοθεί η δυνατότητα σε όλους τους ιδιώτες γιατρούς να δημιουργούν τον ατομικό ηλεκτρονικό φάκελο υγείας των πολιτών.

Άλλωστε ο ηλεκτρονικός φάκελος φαίνεται πως ήταν από την πρώτη στιγμή ο στόχος της κυβέρνησης καθώς μέσω του φακέλου θα μπορούν να ελεγχθούν πλήρως οι ιατρικές δαπάνες προς τους πολίτες. Θα είναι δηλαδή γνωστές οι νοσηλείες, οι θεραπείες που έχουν λάβει, οι εξετάσεις που έχουν πραγματοποιήσει αλλά και κάθε άλλη λεπτομέρεια γύρω από την υγεία τους.

Έγκυρες πηγές του HealthReport.gr αναφέρουν ότι η κυβέρνηση εξετάζει να διαθέσει ένα συγκεκριμένο ποσό σε κάθε ιδιώτη γιατρό που επιθυμεί, ώστε να δημιουργεί τον ατομικό ηλεκτρονικό φάκελο υγείας των πολιτών.

Το ποσό που είναι αυτή τη στιγμή στο τραπέζι είναι τα 5 ευρώ ανά φάκελο, χωρίς ωστόσο να έχει «κλείσει» η συζήτηση εντός της κυβέρνησης.
Το ποσό αυτό θα επικοινωνηθεί ως κίνητρο προς τον ιατρικό κόσμο, αφού θα δοθεί η δυνατότητα σε όλους τους γιατρούς να συμμετάσχουν στο νέο εγχείρημα ανεξάρτητα από την ειδικότητα.

Όμως όλοι οι γιατροί θα είναι υποχρεωμένοι να ενημερώνουν το φάκελο των ασθενών τους έστω κι αν οι ίδιοι δεν θα τον έχουν δημιουργήσει.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

11th Clinical Research Conference: «Το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει την Ελλάδα»

Ραγδαίες προβλέπονται οι εξελίξεις στο άμεσο μέλλον στον τομέα των κλινικών μελετών σε διεθνές επίπεδο. Ο Νέος Ευρωπαϊκός Κανονισμός, η ολοένα αυξανόμενη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας και οι αποκεντρωμένες κλινικές δοκιμές (Decentralized Clinical Trials) φαίνεται ότι θα είναι οι οδηγοί των εξελίξεων. Η Ελλάδα παραμένει ουραγός των εξελίξεων, παρά τα ορθά βήματα που έχει κάνει η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα, όπως η άρση με υπουργική απόφαση ενός μεγάλου αντικινήτρου για τις διοικήσεις των νοσοκομείων και πλέον τα έσοδα από τις κλινικές μελέτες υπολογίζονται ξέχωρα από την κρατική επιχορήγηση.

Χρειάζεται όμως συντονισμένη προσπάθεια για την πάταξη της γραφειοκρατίας σε επίπεδο νοσοκομείων και εκπαίδευση των στελεχών για να αλλάξει η κουλτούρα στο ΕΣΥ για τις κλινικές μελέτες. Όλες οι τελευταίες εξελίξεις για τις κλινικές μελέτες θα συζητηθούν στο 11o Clinical Research Conference, με τίτλο: «Το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει την Ελλάδα».

Οι συζητήσεις θα ξεδιπλωθούν σε τρία ενδιαφέροντα panels με την παρακάτω βασική θεματολογία:

·         Μέτρα και πολιτικές για την προώθηση των κλινικών μελετών στην Ελλάδα

·         Νέος Ευρωπαϊκός κανονισμός: Προοπτικές-ευκαιρίες-επιπτώσεις

·         Αποκεντρωμένες κλινικές μελέτες και αξιοποίηση νέων, ψηφιακών τεχνολογιών.

Στην εκδήλωση θα πάρουν μέρος εκπρόσωποι του Υπουργείου Υγείας και του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, εκπρόσωποι συλλόγων ασθενών, καταξιωμένοι επιστήμονες, που διενεργούν κλινική έρευνα στη χώρα μας, στελέχη φαρμακευτικών επιχειρήσεων, οι οποίες χρηματοδοτούν κλινικές μελέτες, εκπρόσωποι της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακευτικής Ιατρικής,  στελέχη εταιρειών κλινικών μελετών (CROs) και δημοσιογράφοι. Σημειώνεται ότι στο πλαίσιο του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί κλειστή συνάντηση εργασίας με την συμμετοχή διοικητών και στελεχών νοσοκομείων και Υγειονομικών Περιφερειών (ΥΠΕ) από όλη τη χώρα.

Πληροφορίες για το περιεχόμενο του 11o Clinical Research Conference, θα δημοσιεύονται προοδευτικά στoν σύνδεσμο: https://ethosevents.eu/event/11th-clinical-research-conference/ , καθώς επίσης και τα social κανάλια Facebook, LinkedIn, και YouTube.

Μπορείτε επίσης να δηλώσετε την συμμετοχή σας στο συνέδριο μέσα από τον παρακάτω σύνδεσμο https://ethosevents.eu/11th-clinical-research-conference-dilosi-symmetochis/

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

SOS για την υπερκατανάλωση αντιβιοτικών και την μικροβιακή αντοχή

Σήμα κινδύνου εκπέμπεται για την κατάχρηση αντιβιοτικών, με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Ενημέρωσης κατά των Αντιβιοτικών, τονίζοντας την σημασία της πρόληψης για την μικροβιακή αντοχή. Εκτιμάται ότι κάθε χρόνο, 33.000 άνθρωποι πεθαίνουν από λοίμωξη που οφείλεται σε βακτήρια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

Εν όψει της Ευρωπαϊκής Ημέρας Ενημέρωσης κατά των Αντιβιοτικών στις 18 Νοεμβρίου από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχουν Νόσων  ECDC)  σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η Ελληνική Εταιρεία Έρευνα και Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας προειδοποιεί την έκταση της μικροβιακής αντοχής. Σε μια προσπάθεια ενημέρωσης η επιστημονική εταιρεία με την ευγενική υποστήριξη των Strepsils/Strepfen επισημαίνει την αναγκαιότητα ορθής διαχείρισης των αντιβιοτικών.   «Τα αντιβιοτικά είναι ένα πολύτιμο όπλο στην ιατρική και για αυτό πρέπει να το χειριζόμαστε με προσοχή» αναφέρει ο Στάθης Σκληρός, Γενικός Ιατρός και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας και Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Με τον τρόπο αυτό « θα εξασφαλισθεί  η καλύτερη θεραπεία για όλους, συμβάλλοντας συγχρόνως στη μείωση της αντίστασης στα αντιβιοτικά» συμπλήρωσε ο κ. Σκληρός.

Η ακατάσχετη χρήση αντιβιοτικών  επιφέρει την  σθεναρή αντίσταση των μικροβίων  σε αντιβιοτικές θεραπείες,  θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία αφού μια απλή λοίμωξη μπορεί να αποβεί θανατηφόρα.  Χαρακτηριστικό είναι πως «οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η μικροβιακή αντοχή στα βακτήρια προκάλεσε περίπου 1,27 εκατομμύρια θανάτους το 2019» σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας και Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

Υπολογίζονται ότι προκαλούνται ετησίως  33.000 απώλειες ζωών από λοίμωξη εξαιτίας βακτηρίων ανθεκτικά στα αντιβιοτικά. Μάλιστα, οι συνέπειες των λοιμώξεων από βακτήρια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά στον ευρωπαϊκό πληθυσμό μπορούν να χαρακτηριστούν ως ανάλογα  με αυτές της γρίπης, της φυματίωσης και του HIV/AIDS μαζί. Επί του θέματος, ο Π.Ο.Υ. έχει δηλώσει ότι η μικροβιακή αντοχή είναι μία από τις 10 κορυφαίες παγκόσμιες απειλές για τη δημόσια υγεία που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. 

Γι’ αυτί ενθαρρύνεται το κοινό να « Ζητήστε Συμβουλή πριν πάρετε αντιβίωση».

Προσοχή συνιστάται στους λόγους που καταναλώνονται αντιβιοτικά «επειδή τα αντιβιοτικά καταπολεμούν μόνο τα βακτήρια και όχι τους ιούς, είναι συνήθως αναποτελεσματικά κατά του κρυολογήματος. Ωστόσο, μερικές φορές ένα κρυολόγημα μπορεί να οδηγήσει σε βακτηριακή λοίμωξη. Σε αυτή την περίπτωση, τα αντιβιοτικά θα είχαν όφελος εάν ήταν σε θέση να αποτρέψουν αυτού του είδους τη μόλυνση. Επειδή όμως τα κρυολογήματα σχεδόν πάντα υποχωρούν από μόνα τους χωρίς σοβαρά προβλήματα και τα αντιβιοτικά συχνά προκαλούν παρενέργειες, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της χρήσης αντιβιοτικών πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά» σχολίασε ο κ. Σκληρός.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ποια είναι τα μέλη νέας επιτροπής που θα στηρίζει τον ΕΟΔΥ

Επιστημονική επιτροπή θα επικουρεί τον ΕΟΔΥ, σύμφωνα με υπουργική απόφαση. Η επιτροπή θα απαρτίζεται από πέντε μέλη.

Ο υπουργός Υγείας αναθέτει στην  συγκεκριμένη επιτροπή τη σύνταξη εισηγήσεων και προτάσεων. Μέλη της Επιτροπής:

–Λάγιου Παγώνα

– Χατζηχριστοδούλου Χρήστος

– Κοτανίδου Αναστασία

– Νένα Ευαγγελία

– Μαγιορκίνης Γκίκας.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Πως καινοτόμα θεραπεία βοήθησε ασθενείς με Κυστική Ίνωση

Νέο πρόσωπο αποκτά η Κυστική Ίνωση στην χώρα μας, από θανατηφόρος νόσος μετατρέπεται σταδιακά σε διαχειρίσιμη χρόνια πάθηση  χάρη στη χορήγηση καινοτόμου θεραπείας.  Ήδη σώθηκαν οι ζωές 30 Ελλήνων ασθενών που βρίσκονταν σε κρίσιμη κατάσταση.

Πριν δυο χρόνια χάρη στην επιμονή του Πανελλήνιου Συλλόγου Κυστικής Ίνωσης σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, τους αρμόδιους φορείς και τη φαρμακευτική εταιρεία, οι Έλληνες ασθενείς  άρχισαν να συμμετέχουν στο πρόγραμμα πρώιμης πρόσβασης σε καινοτόμα CFTR Modulator θεραπεία που «παγώνει» τη νόσο της Κυστικής Ίνωσης. Πλέον, πρόσβαση στη θεραπεία έχουν όλοι οι επιλέξιμοι Έλληνες ασθενείς με Κυστική Ίνωση, ενώ μετά από την  πρόσφατη έγκριση ΕΜΑ για ασθενείς μικρότερης ηλικίας, πρόσβαση αποκτούν σταδιακά και οι μικροί επιλέξιμοι ασθενείς ηλικίας 6-12 ετών, όπως τονίστηκε σε συνέντευξη Τύπου που  διοργανώθηκε από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Κυστικής Ίνωσης στο πλαίσιο της ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης της ευρύτερης κοινότητας για την Κυστική Ίνωση.

«Πλέον μπορούμε να κάνουμε λόγο για το ‘Νέο Πρόσωπο’ της Κυστικής Ίνωσης, που από θανατηφόρος νόσος μετατρέπεται σταδιακά σε διαχειρίσιμη χρόνια πάθηση. Η Κυστική Ίνωση είναι το μοντέλο της ασθένειας που είχε τη μεγαλύτερη βελτίωση τα τελευταία χρόνια. Αυτό είναι αποτέλεσμα τόσο της επιστημονικής έρευνας όσο και συλλογικής προσπάθειας» σημείωσε η Ελπίδα Χατζηαγόρου, Αν. Καθηγήτρια Παιδιατρικής Παιδοπνευμονολογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.), Υπεύθυνη Μονάδας Κυστικής Ίνωσης ΓΝΘ “Ιπποκράτειο” και Εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Πανευρωπαϊκό Μητρώο Κυστικής Ίνωσης (ECFSPR) και Μέλος της Executive Committee του ECFSPR.

Ενδεικτικό είναι ότι από το Μητρώο Ασθενών με Κυστική Ίνωση των ΗΠΑ (CFFPR) με 30.000 ασθενείς, προκύπτει ότι η θεραπεία βελτίωσε την πνευμονική λειτουργία των ασθενών, μείωσε τον κίνδυνο παροξύνσεων κατά 77%, μείωσε τον κίνδυνο μεταμόσχευσης πνευμόνων κατά 87% και τον κίνδυνο θανάτου κατά 74%. Επίσης, η έναρξη των καινοτόμων θεραπειών CFTR Modulators σε μικρή ηλικία αποδείχτηκε ότι διατηρεί τη λειτουργία των πνευμόνων σε πολύ καλύτερη κατάσταση συγκριτικά με την έναρξη χορήγησης σε μεγαλύτερη ηλικία. Συνεπώς εκτιμάται ότι σημαντικό ρόλο παίζει η έγκαιρη έναρξη της αγωγής στους επιλέξιμους ασθενείς όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Ακόμη αξιολογούνται σε κλινικές δοκιμές  άλλες θεραπείες για το ποσοστό των ασθενών που είτε δεν είχαν τα αναμενόμενα οφέλη από τις υπάρχουσες καινοτόμες θεραπείες, είτε για ασθενείς που δεν είναι επιλέξιμοι λόγω των σπάνιων γονιδιακών μεταλλάξεων τους. Στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό είναι αρκετά υψηλό (30%) λόγω της μεγάλης μοριακής ετερογένειας που παρουσιάζει ο πληθυσμός, ενώ το  αντίστοιχο ποσοστό στις ΗΠΑ είναι 5%.

Αναφερόμενη στη θεραπεία η Ειρήνη Κατσίνη, Αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Κυστικής Ίνωσης και ασθενής. «Το φάρμακο έχει αλλάξει τη ζωή μας. Το 2020 ήμουν σε αναπνευστική ανεπάρκεια τελικού σταδίου με υποστήριξη οξυγόνου. Η αισιοδοξία μου είχε δώσει τη θέση της στην απογοήτευση. Με τη συστηματική λήψη του φαρμάκου όμως άρχισα να ξανασκέφτομαι τη ζωή. Μπορώ, πια, να ονειρεύομαι και να σκέφτομαι ξανά όχι μόνο το αύριο, αλλά το εγγύς και απώτερο μέλλον».

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Αυξάνονται οι ασθενείς με διαβήτη στην χώρα- Αναγκαία η εφαρμογή Εθνικού Σχεδίου Δράσης

Το πλήθος των μοναδικών πασχόντων που έχουν ενταχθεί σε τουλάχιστον ένα θεραπευτικό πρωτόκολλο Σακχαρώδη Διαβήτη ανέρχεται στους 1.130.505 πάσχοντες, σύμφωνα με στοιχεία της ΗΔΙΚΑ  όπως ανακοινώθηκε στο 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ. Ο αριθμός αυτός αναλογεί στο 11% του πληθυσμού της χώρας, το οποίο αυξήθηκε κατά 5% σε σχέση με το 2021.

Ανησυχητική είναι και η αύξηση των περιστατικών εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης σε σχέση με την περσινή χρονιά καθώς η  αύξηση αυτή αγγίζει το 20%, όπως αναφέρθηκε στο συνέδριο με τίτλο «Από το παρελθόν … στο μέλλον!». Ακόμη, περισσότεροι  πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με το 2021, άνοδος του αριθμού  που κυμαίνεται στο 5%. Ωστόσο, μικρότερη αύξηση διαπιστώνεται για τους  πάσχοντες από Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1, η οποία αγγίζει το 0,6%. Μεγάλη αύξηση παρουσιάζεται και στις άλλες κατηγορίες με τους άλλους τύπους Σακχαρώδη Διαβήτη να εμφανίζουν αύξηση 19%, ενώ στις περιπτώσεις ινσουλινοπενίας μετά από ιατρικές πράξεις η αύξηση αγγίζει το 23%.

Ο αριθμός των πασχόντων ανά θεραπευτικό πρωτόκολλο Σακχαρώδη Διαβήτη διαμορφώνεται για το έτος 2022 ως εξής:

  1. ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΤΥΠΟΥ 1 (ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΣ): 954
  2. ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΤΥΠΟΥ 2: 082.027
  3. ΑΛΛΟΙ ΤΥΠΟΙ ΣΑΚΧΑΡΩΔΟΥΣ ΔΙΑΒΗΤΗ: 965
  4. ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ: 227
  5. ΝΕΟΓΝΙΚΟΣ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ: 37
  6. ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΠΕΝΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ: 009

Τα στοιχεία ανέδειξε ο κ. Κωνσταντίνος Αθανασάκης, οικονομολόγος με ειδίκευση στην Υγεία, επίκουρος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας και Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας στο Τμήμα Πολιτικών Δημόσιας Υγείας, Σχολή Δημόσιας Υγείας, του  Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Συγκεκριμένα, ο κ. Αθανασάκης παρουσίασε τα επίσημα στατιστικά δεδομένα της πρώτης πανελλαδικής έρευνας για τον Σακχαρώδη Διαβήτη που διεξήγαγε η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ την περίοδο 9 Οκτωβρίου 2022 έως 27 Οκτωβρίου 2022 στα μέλη των Συλλόγων της, στην οποία απάντησαν 843 άτομα.

Τα στοιχεία προέρχονται από Συλλόγους μέλη της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ. Η έρευνα έδειξε ότι μεγάλο μέρος αυτών εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προβλήματα που απορρέουν από την επαφή τους με το Σύστημα Υγείας, από την καθημερινότητά τους σε σχέση με διαχείριση του Διαβήτη αλλά και την επαφή τους με τους παρόχους που είναι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ. Αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει παρόλο που οι  πάσχοντες αυτοί είναι μέλη των Συλλόγων και επομένως αποδέκτες όλων των πληροφοριών για τον Διαβήτη.

Η αυξητική τάση των αριθμών καταδεικνύει την αναγκαιότητα άμεσης εφαρμογής ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τον Σακχαρώδη Διαβήτη με αναγκαία την εμπλοκή της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ για τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο σχεδιασμό του και την υλοποίησή του. Επιδίωξη είναι η ανάσχεση της κλιμακούμενης συχνότητας της εμφάνισης του Σακχαρώδη Διαβήτη στη χώρα μας, αλλά και τη βέλτιστη υποστήριξη των πασχόντων.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη: Πρωταθλήτρια η Ελλάδα στα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας στην Ευρώπη

Η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη εορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου.

Πρόκειται για την ημερομηνία γέννησης του Frederick Banting, ο οποίος, μαζί με τον Charles Best, συνέλαβαν πρώτοι την ιδέα που οδήγησε στην ανακάλυψη της θεραπευτικής ινσουλίνης στον Καναδά τον Οκτώβριο του 1921.

Ο Καθηγητής Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Νικόλαος Τεντολούρης αναφέρει ότι σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία από το CDC (Centers for Disease Control and Prevention) στις ΗΠΑ τον Ιανουάριο του 2022, το ποσοστό των διαγνωσμένων περιπτώσεων σακχαρώδη διαβήτη ανέρχεται σε 11.3% του γενικού ενήλικου πληθυσμού. Θεωρείται μάλιστα ότι υπάρχει και ένα επιπρόσθετο 3.4% περίπου του ενήλικου πληθυσμού με αδιάγνωστο σακχαρώδη διαβήτη. Ανάλογα είναι τα ποσοστά και για τη χώρα μας: η συχνότητα του διαβήτη είναι 12%, ενώ ένα ποσοστό 12% έχει προδιαβήτη.

Ο σακχαρώδης διαβήτης εμφανίζεται όταν τα β κύτταρα του παγκρέατος δεν παράγουν αρκετή ινσουλίνη ή όταν το σώμα δε μπορεί να χρησιμοποιήσει με αποτελεσματικό τρόπο την ινσουλίνη που παράγεται. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη και καθιστά τα κύτταρα ικανά να προσλαμβάνουν γλυκόζη από το αίμα και να τη χρησιμοποιούν ως πηγή ενέργειας. Η ανεπάρκεια παραγωγής ινσουλίνης, δράσης της ινσουλίνης ή ο συνδυασμός τους οδηγεί σε υπεργλυκαιμία στο αίμα. Οι 3 κύριες μορφές σακχαρώδη διαβήτη είναι:

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1

Στον τύπο αυτό υπάρχει αυτοάνοση καταστροφή των β κυττάρων του παγκρέατος, οπότε τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 δεν παράγουν ινσουλίνη και χρειάζονται εξωγενή χορήγηση ινσουλίνης.

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2

Είναι η πιο συχνή μορφή (ως και 90% των περιπτώσεων συνολικά) και σχετίζεται με την παχυσαρκία. Η περίσσια λιπώδους ιστού παράγει ουσίες που δεν επιτρέπουν την ινσουλίνη να δράσει αποτελεσματικά (ινσουλινοαντίσταση). Ο τύπος αυτός αντιμετωπίζεται με δίαιτα, άσκηση για απώλεια βάρους, καθώς και με διάφορα αντιδιαβητικά φάρμακα, από του στόματος ή ενέσιμα. Σπανιότερα απαιτείται ινσουλίνη.

Σακχαρώδης διαβήτης κύησης

Είναι ο τύπος διαβήτη που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της κύησης. Συνήθως υποχωρεί με το πέρας της, αυξάνει όμως την πιθανότητα για εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 στο μέλλον.

Yπάρχουν βέβαια και άλλες πιο σπάνιες μορφές διαβήτη που σχετίζονται με γενετικές διαταραχές, νοσήματα του παγκρέατος, άλλες ενδοκρινοπάθειες, έκθεση σε φάρμακα και ιογενείς λοιμώξεις. Στις τελευταίες συμπεριλαμβάνεται και η COVID-19, καθώς έχει βρεθεί ότι μπορεί να απορρυθμίσει το μεταβολισμό της γλυκόζης, οδηγώντας πιθανώς και στην εμφάνιση νέων περιπτώσεων σακχαρώδη διαβήτη.

Ο αρρύθμιστος σακχαρώδης διαβήτης και η συνοδός υπεργλυκαιμία μπορεί να οδηγήσει σε μικροαγγειοπαθητικές και μακροαγγειοπαθητικές επιπλοκές, όπως νεφροπάθεια, αμφιβληστροειδοπάθεια, νευροπάθεια και καρδιαγγειακή νόσο. Οι συχνότερες εκδηλώσεις καρδιαγγειακής νόσου λόγω σακχαρώδη διαβήτη περιλαμβάνουν στεφανιαία νόσο και έμφραγμα μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ακόμη και σήμερα, η καρδιαγγειακή νόσος είναι το κύριο αίτιο θανάτου των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη.

Πολλοί διεθνείς οργανισμοί (Ευρωπαϊκή Διαβητολογική Εταιρεία, Διεθνής Ομοσπονδία Διαβήτη) τονίζουν τη μεγάλη ανάγκη εκπαίδευσης περισσότερων ιατρών και άλλων επαγγελματιών υγείας στην αντιμετώπιση και τη διαχείριση του διαβήτη, λόγω της μεγάλης αύξησης της συχνότητας της νόσου.

Οι πιθανές θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη είναι πολλές και ποικίλες στις ημέρες μας. Για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 η ινσουλίνη μπορεί να χορηγείται με ενέσεις αλλά και με τελευταίας τεχνολογίας αντλίες. Η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει βοηθήσει σημαντικά και στον έλεγχο των τιμών γλυκόζης.

Πράγματι, η παραδοσιακή μέθοδος ελέγχου του σακχάρου με το τρύπημα των δαχτύλων έχει αντικατασταθεί σε πολλές περιπτώσεις από την αναίμακτη και εύκολη καταγραφή μέσω αισθητήρων γλυκόζης. Στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 δίδεται έμφαση όχι μόνο στη γλυκαιμική ρύθμιση, αλλά και στην απώλεια σωματικού βάρους και στη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Υπάρχουν σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές, από του στόματος και ενέσιμες, που μπορούν να αποδώσουν εξαιρετικά στον τριπλό αυτό στόχο.

Ωστόσο μόνο η γλυκαιμική ρύθμιση δεν εξασφαλίζει την άριστη έκβαση των ασθενών. Ο σακχαρώδης διαβήτης συνυπάρχει συχνά με άλλα νοσήματα, τα οποία επηρεάζονται από αυτόν αλλά και τον επηρεάζουν. Τα πλέον σημαντικά είναι οι διαταραχές των λιπιδίων και η αρτηριακή υπέρταση, που χρειάζονται επίσης άριστη ρύθμιση. Επιπλέον, η διακοπή του καπνίσματος είναι καθοριστική για την καρδιαγγειακή υγεία.

Ο Ιπποκράτης τόνιζε πως «κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν». Υπογραμμίζεται λοιπόν η σημασία της πρόληψης του σακχαρώδη διαβήτη. Η παχυσαρκία αποτελεί μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, με συχνότητα που συνεχίζει να αυξάνεται διεθνώς.

Πράγματι, 40% των ενηλίκων είναι υπέρβαροι και 15% παχύσαρκοι σε παγκόσμιο επίπεδο. Παρόμοια ή και μεγαλύτερα ποσοστά αναφέρονται και στην Ελλάδα. Επιπρόσθετα, η χώρα μας παρουσιάζει και από τα υψηλότερα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας στην Ευρώπη. Η παχυσαρκία αποτελεί κύριο παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, της συχνότερης μορφής διαβήτη.

Η πρόληψη ξεκινάει με τη σωστή διατροφική εκπαίδευση και την καλλιέργεια της κουλτούρας της καθημερινής άσκησης από την παιδική ηλικία. Σε αυτά πρωτεύοντα ρόλο διαδραματίζουν η οικογένεια και το σχολείο. Απαιτούνται βέβαια και οι συντονισμένες προσπάθειες της πολιτείας, στις οποίες θα είμαστε πάντοτε αρωγοί με την απρόσκοπτη παροχή της επιστημονικής μας γνώσης.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

«Καθηκοντολόγιο Βοηθών Νοσηλευτών-τριών Νοσοκομείων και των λοιπών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων του ΕΣΥ καθώς και των δημόσιων δομών παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας»

Με ΦΕΚ που υπογράφει η αναπληρώτρια Υπουργόε Υγείας Μίνα Γκάγκα, καθορίζονται τα καθήκοντα των νοσηλευτών.

«Καθηκοντολόγιο Βοηθών Νοσηλευτών-τριών Νοσοκομείων και των λοιπών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων του ΕΣΥ καθώς και των δημόσιων δομών παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας» (Β’ 4209) και το άρθρο μόνο της ως άνω απόφασης, αντικαθίσταται ως
ακολούθως:

Καθήκοντα Βοηθού Νοσηλευτή-τριας

Τα καθήκοντα του Βοηθού Νοσηλευτή -τριας αποσκοπούν στην παροχή βασικής νοσηλευτικής φροντίδας στους ασθενείς στην προστασία, διατήρηση και αποκατάσταση της υγείας τους και είναι τα εξής:

1) Η παροχή γενικής και τοπικής καθαριότητας στον ασθενή.
2) Η παροχή βοήθειας, φροντίδας και υποστήριξης του ασθενούς που πάσχει από χρόνιο ανίατο νόσημα ή έχει υποστεί ατύχημα ή έχει κακοποιηθεί.
3) Η παρακολούθηση και καταγραφή της λειτουργίας παροχετεύσεων.
4) Η λήψη και η εφαρμογή περιοριστικών μέτρων για την ασφάλεια του ασθενούς.
5) Η λήψη και καταγραφή ζωτικών σημείων (σφίξεις, πίεση, θερμοκρασία, αναπνοές).
6) Εργαλειοδοσία στο χειρουργείο.
7) Η σίτιση του ασθενούς και η χορήγηση υγρών μέσω εντερικής οδού.
8) Η συλλογή δειγμάτων εκκρίσεων όπως ούρων, κοπράνων, πτυέλων κ.α.
9) Η χορήγηση ειδικών δοχείων για τη φροντίδα λειτουργιών εντέρου και ουροδόχου κύστεως.
10) Η παροχή προεγχειρητικής ετοιμασίας όσον αφορά στη σωματική καθαριότητα (γενική και τοπική) και στην εκτέλεση εκκενωτικού υποκλυσμού.

11) Προετοιμασία της κλίνης κενής ή με κατακεκλιμένο ασθενή.
12) Παροχή φροντίδας στην προετοιμασία του νεκρού και η διατήρηση της αξιοπρέπειας του νεκρού σώματος
13) Η διατήρηση καλής επικοινωνίας με την ομάδα φροντίδας υγείας και τους ασθενείς και η ενημέρωση του υπεύθυνου νοσηλευτή για την κατάσταση των ασθενών (συμπεριφορά, συμπτώματα, παράπονα).
14) Η άσκηση επειγουσών νοσηλευτικών πράξεων και η εφαρμογή πρώτων βοηθειών, όπως είναι οι ακόλουθες:
i) Ίσχαιμος περίδεση
ii) Ακινητοποίηση κατάγματος
iii) Kαρδιοαναπνευστική ανάνηψη με την προϋπόθεση λήψης BLS (πιστοποίηση στη Βασική Υποστήριξη της Ζωής).
15) Η διατήρηση υγιούς και ασφαλούς εργασιακού περιβάλλοντος, ακολουθώντας τα πρότυπα και τις διαδικασίες ελέγχου λοιμώξεων, που έχουν τεθεί από την υπηρεσία.
16) Η τακτοποίηση και συμπλήρωση με επαρκές υλικό των ερμαριών και άλλων χώρων του δωματίου προετοιμασίας νοσηλειών και των τροχήλατων καροτσιών(καθαριότητα- απολύμανση εργαλείων, συσκευών και άλλων αντικειμένων.
17) Η φροντίδα για την καθαριότητα των εργαλείων.
18) Έλεγχος λειτουργίας εργαλείων και η σχετική αναφορά προς τους υπεύθυνους νοσηλευτές.
19) Η ταξινόμηση των εργαλείων, των οργάνων, των συσκευών, του ιματισμού, των ορών, του φαρμακευτικού υλικού, των αναλώσιμων κ.λπ.
20) Η ετοιμασία των προς αποστείρωση υλικών/εργαλείων, άλλου εξοπλισμού και ιματισμού.

21) Η παρακολούθηση της λειτουργίας απλών συσκευών και οργάνων, των οποίων γνωρίζει τη λειτουργία, καθώς και πιθανές βλάβες τους και η σχετική αναφορά προς τους υπεύθυνους νοσηλευτές.
22) Η τήρηση κανόνων ηθικής και δεοντολογίας, των οδηγιών και συστάσεων που προκύπτουν από την κείμενη νομοθεσία και τον κανονισμό λειτουργίας της υγειονομικής μονάδας.
23) Η συνεργασία με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας υγείας και με εμπλεκόμενους φορείς για την αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας σε περίπτωση μαζικών καταστροφών και άλλων έκτακτων καταστάσεων.
24) Η διενέργεια οξυμετρίας.
25) Η λήψη μέτρων για την πρόληψη και φροντίδα επιπλοκών από μακροχρόνια κατάκλιση.
26) Η υποβοήθηση, η φροντίδα και η αξιολόγηση της λειτουργίας απέκκρισης εντέρου και ουροδόχου κύστης (υποκλυσμός, παρακολούθηση καθετήρα κύστεως σύμφωνα με τις ιατρικές οδηγίες).
27) Η διενέργεια ηλεκτροκαρδιογραφήματος.
28) Η διενέργεια μέτρησης και καταγραφής των προσλαμβανόμενων και αποβαλλόμενων υγρών.
29) Η εξέταση αίματος και ούρων για σάκχαρo και οξόνη με χρήση stick.
30) Η εφαρμογή πρώτων βοηθειών και υποστήριξης του ασθενούς σε περιπτώσεις κινδύνου της ζωής όπως πνιγμός και ανακοπή, με την προϋπόθεση λήψης BLS.

31) Η εφαρμογή οξυγονοθεραπείας – νεφελοποίησης.
32) Η διενέργεια εμβολιασμών σε έκτακτες περιπτώσεις.
33) Συμμετοχή και βοήθεια σε ιατρικές πράξεις, όπως τοποθέτηση νάρθηκα, αφαίρεση παροχέτευσης, παροχέτευση θωρακικής κοιλότητας, διασωλήνωση.
34) Η παραλαβή χειρουργημένου ασθενούς σύμφωνα με τις οδηγίες της λογοδοσίας.
35) Η διενέργεια περιφερικής προσπέλασης για την τοποθέτηση φλεβοκαθετήρα και λήψη αίματος σύμφωνα με τις οδηγίες του υπεύθυνου νοσηλευτή και με την
προϋπόθεση της σχετικής εμπειρίας.
36) Η χορήγηση (po,sc,im,iv), σύμφωνα με τις οδηγίες του υπεύθυνου νοσηλευτή και εφόσον υπάρχει τοποθετημένος φλεβοκαθετήρας.
37) Ενημέρωση διαφόρων εντύπων και βιβλίων που προβλέπονται από τους κανονισμούς για πράξεις που έχουν εκτελεστεί από τους ίδιους.
38) Η εκτέλεση οποιασδήποτε πράξης πέρα των ανωτέρω, με ανάθεση, η οποία προκύπτει από το υπογεγραμμένο πρόγραμμα του/της προϊσταμένου/προϊσταμένης και τη λογοδοσία του ασθενούς, του εκάστοτε νοσηλευτικού τμήματος, υπό την προϋπόθεση ότι την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο υπεύθυνος νοσηλευτής, ο οποίος κρίνει εάν ο βοηθός νοσηλευτής, δύναται να
την εκτελέσει.
39) Η τήρηση κανόνων ηθικής και δεοντολογίας, των οδηγιών και συστάσεων που προκύπτουν από την κείμενη νομοθεσία και τον κανονισμό λειτουργίας της υγειονομικής μονάδας.

Δείτε το ΦΕΚ ΕΔΩ

 

 

πΗΓΗ: https://www.dikaiologitika.gr/

Κορονοϊός: Οι δόσεις του εμβολίου «δείχνουν» τα συμπτώματα

Ποια συμπτώματα κορονοϊού εκδηλώνει κανείς ανάλογα με την κατάσταση εμβολιασμού του.

Σύμφωνα με τη μελέτη ZOE Health, αποτέλεσμα συνεργασίας της εταιρείας επιστημών υγείας ΖΟΕ και ερευνητών του King’s College του Λονδίνου, του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, του Χάρβαρντ και του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, τα συμπτώματα που εκδηλώνει κανείς, εξαρτώνται και από την κατάσταση εμβολιασμού του.

Όσοι έχουν ολοκληρώσει τον εμβολιασμό τους

Πονόλαιμος
Καταρροή
Ρινική συμφόρηση
Επίμονος βήχας
Πονοκέφαλος

Όσοι έχουν λάβει μια δόση εμβολίου

Πονοκέφαλος
Καταρροή
Πονόλαιμος
Φτάρνισμα
Επίμονος βήχας
Ανεμβολίαστοι
Πονοκέφαλος
Πονόλαιμος
Καταρροή
Πυρετός
Επίμονος βήχας

Long Covid: Τα πιο συχνά συμπτώματα μετά την οξεία λοίμωξη

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης, και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης του Olivier Robineau και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση JAMA Network Open με θέμα τα μακροχρόνια συμπτώματα μετά από οξεία λοίμωξη COVID-19 και τους παράγοντες που σχετίζονται με την επίλυσή τους.

Η μελέτη
Στη συγχρονική μελέτη συμμετείχαν 53.047 ασθενείς από 3 κοόρτες ενηλίκων της Γαλλίας που συμπεριλήφθηκαν σε μια πανεθνική έρευνα σχετικά με τη λοίμωξη από SARS-CoV-2. Ζητήθηκε από όλους τους συμμετέχοντες να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια με λεπτομέρειες για τα επίμονα συμπτώματα, τη διάρκειά τους καθώς και την διάγνωση του SARS-CoV-2 με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR).

Στη συγχρονική μελέτη συμμετείχαν 53.047 ασθενείς από 3 ομάδες ενηλίκων της Γαλλίας που συμπεριλήφθηκαν σε μια πανεθνική έρευνα σχετικά με τη λοίμωξη από SARS-CoV-2. Ζητήθηκε από όλους τους συμμετέχοντες να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια με λεπτομέρειες για τα επίμονα συμπτώματα, τη διάρκειά τους καθώς και την διάγνωση του SARS-CoV-2 με εξέταση PCR.

Συνολικά έλαβαν μέρος 3.972 συμμετέχοντες (2.531 γυναίκες) με μέση ηλικία τα 50,9 έτη) οι οποίοι είχαν νοσήσει με SARS-CoV-2. Από αυτούς, οι 2.647 (66,6%) ανέφεραν τουλάχιστον 1 σύμπτωμα κατά την οξεία φάση της λοίμωξης. Η μέση διάρκεια της παρακολούθησής τους ήταν 243 ημέρες.

Μεταξύ των 2.647 θετικών ασθενών με συμπτώματα κατά την οξεία φάση, 861 άτομα (32,5%) ανέφεραν τουλάχιστον 1 επίμονο σύμπτωμα διάρκειας 2 ή περισσότερων μηνών μετά την οξεία φάση. Τα πιο συχνά επίμονα συμπτώματα ήταν δύσπνοια (163 από 614 (26,5%), η αρθραλγία (111 από 413 (26,9%), η ανοσμία ή αγευσία (264 από 978 (27,0%), η κόπωση/καταβολή (378 από 1.832 (20,6%), οι διαταραχές προσοχής ή συγκέντρωσης (84 από 376 (22,3%), η απώλεια μνήμης (70 από 175 (40,0%) και οι διαταραχές ύπνου (154 από 421 (36,6%).

Από τους συμμετέχοντες με συμπτώματα κατά την οξεία φάση που είχαν τουλάχιστον 1 επίμονο σύμπτωμα κατόπιν, το ποσοστό ήταν 18,4% στους 6 μήνες, 10,1% στους 12 μήνες και 7,8% στους 18 μήνες. Ασθενείς με μεγαλύτερη ηλικία (> 60 ετών), γυναικείο φύλο, ιστορικό κακοήθειας, υψηλό δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ ≥ 30) και μεγάλο αριθμό συμπτωμάτων κατά την οξεία φάση (> 4), συσχετίστηκαν με βραδύτερη υποχώρηση των συμπτωμάτων.

Ο Olivier Robineau, ιατρός στο Institut Pierre-Louis d’Epidémiologie et de Santé Publique στο Παρίσι, αναφέρει ότι το γυναικείο φύλο συσχετίστηκε με βραδύτερη επίλυση της ανοσμίας ή της αγευσίας, ενώ η μεγαλύτερη ηλικία, το γυναικείο φύλο, το ιστορικό άγχους ή κατάθλιψης, το ιστορικό καρκίνου, το ιστορικό διαβήτη, η κατανάλωση καπνού, ο υψηλός ΔΜΣ και ο υψηλός αριθμός οξέων συμπτωμάτων συσχετίστηκαν με βραδύτερη επίλυση της καταβολής ενώ η βραδύτερη επίλυση των διαταραχών προσοχής ή συγκέντρωσης συσχετίστηκε μόνο με τη μεγαλύτερη ηλικία.

Συμπερασματικά, τα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης υποδηλώνουν την ανάγκη βέλτιστης διαχείρισης των συννοσηροτήτων σε άτομα με μακροχρόνια COVID19 λοίμωξη για την ταχύτερη μείωση της διάρκειας των συμπτωμάτων τους.

 

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/