Συντάκτης: grammateia

Σε διαδικασία ταχείας αναθεώρησης έθεσε η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) το φάρμακο Mounjaro (tirzepatide) της Eli Lilly, ως θεραπεία κατά της παχυσαρκίας, μετά από τα αποτελέσματα μελέτης που έδειξαν ότι βοηθάει τους ανθρώπους να χάσουν περισσότερο από 20% του βάρους τους.

Μετά τη διαδικασία «fast track» του FDA, η Eli Lilly σχεδιάζει να υποβάλει στοιχεία σε κυλιόμενη βάση φέτος και αναμένει περισσότερα στοιχεία στις αρχές του επόμενου έτους.

Οι εξελίξεις έρχονται καθώς η παχυσαρκία εξακολουθεί να αποτελεί μείζον πρόβλημα υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες. H νόσος εκτιμάται ότι έχει επηρεάσει περισσότερο από το 40% του πληθυσμού και κοστίζει σχεδόν 173 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Ο FDA είχε εγκρίνει το Mounjaro για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 τον περασμένο Μάιο. Το φάρμακο -γνωστό και ως tirzepatide- αναμένεται να αποτελέσει σημαντική θεραπεία -εφόσον εγκριθεί- για την παχυσαρκία.

Η Eli Lilly τον Απρίλιο είχε αναφέρει ότι το φάρμακο είχε επιτύχει τον στόχο να βοηθήσει τους ασθενείς να χάσουν περισσότερο από το 20% του βάρους τους σε μια κλινική δοκιμή τελευταίου σταδίου.

Σύμφωνα με τον Mohit Bansal, αναλυτή της Wells Fargo, η διαδικασία ταχείας αναθεώρησης θα μπορούσε να διαρκέσει έξι μήνες ή και λιγότερο, μετά την ολοκλήρωση της υποβολής των δεδομένων από την Eli Lilly, καθιστώντας πιθανή την έγκριση έως το τέλος του επόμενου έτους.

Υποδορίως μια φορά την εβδομάδα

Ο Mohit Bansal είχε υπολογίσει τον Απρίλιο ότι οι πωλήσεις του Mounjaro (tirzepatide) ως φάρμακο κατά της παχυσαρκίας θα ανέρχονταν σε 7,5 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ οι συνολικές πωλήσεις του φαρμάκου θα αγγίξουν τα 18 δισεκατομμύρια δολάρια στο αποκορύφωμα.

Η ενέσιμη θεραπεία (tirzepatide – Mounjaro) βοηθάει στη βελτίωση του ελέγχου του σακχάρου στο αίμα, σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2. Σύμφωνα με τον FDA, το Mounjaro συνδυαστικά με διατροφή και άσκηση, βελτίωσε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και ήταν πιο αποτελεσματικό από τις άλλες θεραπείες για τον διαβήτη, με τις οποίες συγκρίθηκε σε κλινικές μελέτες.

Το Mounjaro έχει σχεδιαστεί προκειμένου να ενεργοποιεί τους υποδοχείς στις ορμόνες που εμπλέκονται στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Χορηγείται υποδορίως μία φορά την εβδομάδα, με τη δόση να προσαρμόζεται ανάλογα για την επίτευξη των ιδανικών επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ασθενείς στην πρώιμη και μέση ηλικία που προσβάλλονται από λοιμώξεις που απαιτούν νοσηλεία φαίνεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για νευροεκφυλιστικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Αλτσχάιμερ (AD) και της νόσου του Πάρκινσον (PD) σε σχετικά νεαρή ηλικία, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Ερευνητές στη Σουηδία ανέλυσαν δεδομένα από πολλά μεγάλα εθνικά μητρώα και συνέκρινα άτομα που είχαν διαγνωστεί με AD, PD και αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS) με τυχαία επιλεγμένους μάρτυρες που ταιριάζουν με την ηλικία και το φύλο από τον γενικό πληθυσμό.

Διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν νοσοκομειακή λοίμωξη 5 ή περισσότερα χρόνια νωρίτερα είχαν 16% αυξημένο κίνδυνο για Αλτσχάιμερ και 0,04% αυξημένο κίνδυνο για Πάρκινσον. Πολλαπλές λοιμώξεις πριν από την ηλικία των 30 ετών προσέφεραν περισσότερο από 2,5 φορές αυξημένο κίνδυνο για μ.Χ. και 1,5 φορές αυξημένο κίνδυνο για Πάρκινσον πριν από την ηλικία των 60 ετών.

Βακτηριακές λοιμώξεις

Αυξημένοι κίνδυνοι για AD και Πάρκινσον συσχετίστηκαν με βακτηριακές, ιογενείς, άλλες λοιμώξεις και διαφορετικά μόλυνση, συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων του γαστρεντερικού και του ουρογεννητικού συστήματος. «Η μελέτη μας πρότεινε ότι τα άτομα με νοσοκομειακές λοιμώξεις, ειδικά σε αυτές που παρουσιάζονται στην πρώτη και μέση ηλικία, είχαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον, που αποδίδεται σε περιπτώσεις που είχαν διαγνωστεί πριν από 60 χρόνια», οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Jiangwei Sun, PhD, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Τμήμα Ιατρικής Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής, Karolinska Institutet, Στοκχόλμη, γράφει.

«Περισσότερες μελέτες δικαιολογούνται για την επικύρωση των ευρημάτων, για την αποσαφήνιση των υποκείμενων μηχανισμών και για τον προσδιορισμό του εάν ο καλύτερος έλεγχος των νοσοκομειακών λοιμώξεων θα μπορούσε να αποτρέψει ή να καθυστερήσει την εμφάνιση νευροεκφυλιστικών ασθενειών, ειδικά εκείνων που εμφανίζονται σχετικά με τη ζωή» , σημειώνουν.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στις 15 Σεπτεμβρίου στο PLOS Medicine.

Παράγοντας κινδύνου, συννοσηρότητα ή δευτερογενείς συμβάν;

«Έχει υποτεθεί ότι υπάρχει πιθανή μολυσματική αιτιολογία για νευροεκφυλιστικές ασθένειες, καθώς τα ευρήματα σε μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι οι μολυσματικές διεργασίες μπορούν να επηρεάσουν την παθογένεση, τον φαινότυπο και την εξέλιξη της νευροεκφυλιστικής νόσου», είπε ο Sun στο Medscape Medical News.

Ωστόσο, συνέχισε, «η παρέκταση τέτοιων ευρημάτων σε ένα ανθρώπινο πλαίσιο δεν είναι απλή».

Προηγούμενες μελέτες έχουν επικεντρώσει τους ρόλους συγκεκριμένων παθογόνων σε μια συγκεκριμένη νευροεκφυλιστική νόσο και όχι σε λοίμωξη γενικά, αλλά με ασαφή αποτελέσματα.

Αν και αρκετές μελέτες έχουν αξιολογήσει συσχετίσεις μολυσματικών ασθενειών και κινδύνους για άνοια και Αλτσχάιμερ, δεν αντιμετώπισαν πλήρως ορισμένους περιορισμούς, όπως η πιθανή επίδραση της αντίστροφης αιτίας, στη συσχέτιση.

«Ως εκ τούτου, αν η μόλυνση είναι πράγματι ένας παράγοντας κινδύνου και όχι συννοσηρότητα ή δευτερογενείς συμβάν νευροεκφυλιστικής νόσου παραμένει άγνωστο», σημειώνουν οι ερευνητές.

Επιπλέον, έχει γίνει λιγότερη έρευνα σχετικά με την πιθανή σχέση μεταξύ μόλυνσης και ALS.

Για να διερευνήσουν το ερώτημα, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από σουηδικά μητρώα που περιλαμβάνουν όλα τα άτομα που γεννήθηκαν μετά το 1900 στη Σουηδία, των γονέων που γεννήθηκαν επίσης στη Σουηδία, ακολουθώντας τους από το 1970 μέχρι τη νευροεκφυλιστική νόσου, μετανάστευσης, θανάτου ή μέχρι το τέλος του 2016.

Στη συνέχεια, η ανάλυση επικεντρώθηκε σε άτομα με Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και ALS, τα οποία συγκρίθηκαν με πέντε μάρτυρες που ταιριάζουν με την ηλικία και το φύλο από τον γενικό πληθυσμό.

Οι συμμεταβλητές περιελάμβαναν ηλικία, φύλο, περιοχή κατοικίας, μορφωτικό επίπεδο, οικογενειακό ιστορικό νευροεκφυλιστικών νόσων και συννοσηρότητες.

Ασαφείς Μηχανισμοί

Έχοντας μια νοσοκομειακή λοίμωξη που παρουσιάστηκε 5 ή περισσότερα χρόνια νωρίτερα συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο για AD καθώς και PD (συνολική ανταπόκριση [OR], 1,16; 95% CI, 1,15-1,18 και OR, 1,04 95% CI, 1,02- 1,06, αντίστοιχα· και τα δύο P s .001).

Αυξημένοι κίνδυνοι για Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον παρατηρήθηκαν για βακτηριακές, ιογενείς και άλλες λοιμώξεις και σε διαφορετικά μόλυνση, συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων του γαστρεντερικού και του ουρογεννητικού συστήματος.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον συσχετίστηκε με την ύπαρξη πολλαπλών λοιμώξεων πριν από την ηλικία των 40 ετών (OR, 2,62; 95% CI, 2,52-2,72 και OR, 1,41 95% CI, 1, 29-1,53, αντίστοιχα, και τα δύο P s 0,001) .

Οι συσχετίσεις αποδίδονταν κυρίως στις διαγνώσεις AD και PD πριν από την ηλικία των 60 ετών (OR, 1,93; 95% CI, 1,89-1,98- και OR, 1,29, 95% CI, 1,22- 1,36], αντίστοιχα, και οι δύο P s . 001).

Αντίθετα, δεν βρέθηκε συσχέτιση σε άτομα που διαγνώστηκαν όταν ήταν 60 ετών και άνω (OR, 1,00; 95% CI, 0,98-1,01; P = 0,508 και OR, 1,01; 95% CI, 0, 99 – 1,03, P = 0,382, αντίστοιχα).

Αξίζει να σημειωθεί ότι «δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση για την ALS (OR = 0,97 [,92 – 1,03] P = 0,384), ανεξάρτητα από την ηλικία κατά τη διάγνωση», αναφέρουν οι συγγραφείς.

Τ =α ευρήματα επιβεβαιώθηκαν όταν οι ερευνητές απέκλεισαν λοιμώξεις που είχαν εμφανιστεί εντός 10 ετών πριν από τη διάγνωση της νευροεκφυλιστικής νόσου.

«Διάφοροι μηχανισμοί μπορούν να εξηγήσουν τη σχέση μεταξύ λοίμωξης και νευροεκφυλιστικής νόσου» — συγκεκριμένα Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον, σχολίασε ο Sun.

«Όπως φαίνεται στην έρευνα σε ζώα, οι μολυσματικοί παράγοντες και οι μεταβολίτες τους μπορούν να προκαλέσουν τη συσσώρευση κακής διπλωμένης πρωτεΐνης στον νευρώνα και τη διάθεσή της από την περιφέρεια προς το ΚΝΣ» πρόσθεσε και συνέχισε, «οι μολυσματικοί παράγοντες μπορούν επίσης να προκαλέσουν φλεγμονώδεις αποκρίσεις. στο σημείο της μόλυνσης, με αποτέλεσμα την παραγωγή προφλεγμονωδών κυτοκινών και χημειοκινών, οι οποίες, όπως οι μολυσματικοί παράγοντες, μπορούν να διαχωρίσουν τον αιμοεγκεφαλικό φραγμό, να εισέλθουν στο ΚΝΣ και να προκαλέσουν νευροφλεγμονή μέσω ενεργοποίησης μικρογλοίας και αστροκυττάρων».

Σημείωσε ότι «οι υποκείμενοι μηχανισμοί για τη σύνδεση μεταξύ λοιμώξεων και νευροεκφυλιστικών ασθενειών μπορεί να μην είναι συγκεκριμένοι για ορισμένα παθογόνα ή προσβεβλημένα όργανα, αλλά πιθανώς να παρουσιαστούν σε συστηματικό επίπεδο ».

Τα μολυσματικά συμβάντα «μπορεί να είναι ένα έναυσμα ή ένας ενισχυτής μιας προϋπάρχουσας διαδικασίας ασθένειας, που οδηγεί σε κλινική έναρξη νευροεκφυλιστικής νόσου σε σχετικά με την ηλικία μεταξύ των ατόμων με προδιάθεση για νόσο».

Προειδοποίησε ότι, «λόγω της παρατηρητικής φύσης της μελέτης, αυτά τα αποτελέσματα δεν αποδεικνύουν μια αιτιολογική σύνδεση».

Ο σημαντικός παράγοντας

Σχολιάζοντας για το Medscape Medical News, ο Pyry N. Sipilä, MD, PhD, ερευνητής στο Τμήμα Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, Φινλανδία, σημείωσε ότι η μελέτη «προσθέτει στον αυξανόμενο αριθμό μελετών σχετικά με τον [δυνητικό ρόλο των λοιμώξεων στην ανάπτυξη της μ.Χ.]· αλλά αυτό που είναι νέο ότι ο αυξημένος κίνδυνος βρέθηκε μόνο μεταξύ εκείνων που είχαν διαγνωστεί με τη νόσο του Αλτσχάιμερ πριν από την ηλικία των 60 ετών».

Ο Sipilä, ο οποίος δεν ασχολήθηκε με την τρέχουσα έρευνα, είπε ότι ένας «βασικός περιορισμός της μελέτης είναι, όπως συμβαίνει με όλες τις μελέτες παρατήρησης, ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα μερολίσθησης».

Ωστόσο, «αν και η αιτία των παρατηρούμενων συσχετισμών παραμένει άγνωστη, η παρούσα μελέτη προσθέτει στον αυξανόμενο όγκο στοιχείων, που υποδηλώνουν ότι το ανοσοποιητικό σύστημα θα μπορούσε να είναι ένας σημαντικός παίκτης στην παθοφυσιολογία της AD».

Αυτή η μελέτη υποστηρίχθηκε από το Σουηδικό Συμβούλιο Έρευνας, το Κοινό Πρόγραμμα για τις Νευροεκφυλιστικές Νόσους και το Συμβούλιο Υποτροφιών της Κίνας. Η Sun αναφέρει ότι δεν υπάρχουν σχετικές οικονομικές σχέσεις. Οι αποκαλύψεις των άλλων συγγραφέων παρατίθενται στο αρχικό χαρτί. Η Sipilä λαμβάνει χρηματοδότηση από το Φινλανδικό Ιατρικό Ίδρυμα.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Τα αίτια της παιδικής παχυσαρκίας δεν είναι μόνο η διατροφή, η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας, ο τρόπος ζωής, τα γονίδια κλπ, αλλά ανάγονται στην ενδομήτρια ζωή και στη παχυσαρκία της μητέρας.

Η παχυσαρκία και ιδίως η παιδική, είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Τα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι το 1/3 του πληθυσμού το 2030, δηλαδή περισσότεροι από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα έχουν το χαρακτηριστικό του παχύσαρκου. Τα αίτια της παιδικής παχυσαρκίας δεν είναι μόνο η διατροφή, η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας, ο τρόπος ζωής, τα γονίδια κλπ , αλλά ανάγονται στην ενδομήτρια ζωή και στη παχυσαρκία της μητέρας Τα παραπάνω επισημάνθηκαν από ειδικούς επιστήμονες σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης.

Πρωταθλητές της παιδικής παχυσαρκίας

«Οφείλουμε, κυρίως για τα παιδιά, να αντιστρέψουμε τους δείκτες, κάτι που μπορούμε να κάνουμε στα υπέρβαρα πριν γίνουν παχύσαρκα. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τάση ισορρόπησης στις ανεπτυγμένες χώρες, ανάμεσα τους και η Ελλάδα, ή ίσως υπάρχει αυτή η τάση γιατί δεν μπορούμε να το φτάσουμε χειρότερα» επισήμανε ο αναπληρωτής καθηγητής Παιδιατρικής-Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας ΑΠΘ, Αθανάσιος Χριστοφορίδης σημειώνοντας παράλληλα ότι υπάρχει μια “έκρηξη” της παχυσαρκίας στις υπό ανάπτυξη χώρες.

Ο κ. Χριστοφορίδης σημείωσε ότι οι περισσότερες μελέτες κατατάσσουν την Ελλάδα μεταξύ των πρωταθλητών της παιδικής παχυσαρκίας ( στις πρώτες τρεις χώρες παχυσαρκίας ή υπερβαρίας). «Δυστυχώς αυξάνονται τα περιστατικά βαρέως πασχόντων (τύπου 2, 3) κάτι πολύ ανησυχητικό το οποίο συνδέεται και με την πανδημία του κορωνοϊού (και τις νέες συνήθειες διατροφής, απομόνωσης κλπ). Πολλές φορές από έμβρυο μπορούμε να καταλάβουμε και να διερευνήσουμε ορμονικές διαταραχές (ύψος, βάρος κλπ). Στις περισσότερες περιπτώσεις μπορούν να αντιστραφούν ακόμη και γονιδιακές διαταραχές. Δυστυχώς όμως το προσδόκιμο ζωής για τις επόμενες γενιές, με τα σημερινά δεδομένα, θα είναι μικρότερο. Ήδη το έχουμε βιώσει γιαγιάδες να θάβουν τα εγγόνια τους. Δεν θέλουμε να είμαστε σκληροί όμως θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και να το λύσουμε» πρόσθεσε ο κ. Χριστοφορίδης.

Τα αίτια της παχυσαρκίας ανάγονται στην ενδομήτρια ζωή

Η καθηγήτρια Παιδιατρικής-Νεογνολογίας ΑΠΘ Ελισάβετ Διαμαντή έκανε λόγο για επιδημία παχυσαρκίας σημειώνοντας παράλληλα ότι η μεγάλη αύξηση των ποσοστών παχυσαρκίας τα τελευταία 30-40 χρόνια δεν δικαιολογείται μόνο από τη διατροφή, την έλλειψη άσκησης τον τρόπο ζωής, τα γονίδια κλπ .

«Από τη δεκαετία του 90, τότε που η ιατρική κοινότητα εστίασε στο πρόβλημα, διατυπώθηκε ότι ακόμη και πριν τη γέννηση παιδιών το ενδομήτριο περιβάλλον είναι αυτό που παρεμβαίνει και κάνει το μεταβολικό προγραμματισμό για κάτι που θα συμβεί στο μέλλον, ύστερα από δύο- τρεις γενιές. Από τις μελέτες που έγιναν διαπιστώθηκε ότι οι υπέρβαρες ή οι παχύσαρκες μητέρες κάνουν πιο συχνά μεγάλα παιδιά, καισαρικές τομές, δεν θηλάζουν, ενώ ο θηλασμός είναι μέτρο πρόληψης κατά της παχυσαρκίας και άλλων νοσημάτων διότι εμπεριέχει την έννοια της αυτορρύθμισης. Πολλές δε γυναίκες, σε ποσοστό μέχρι και 30% μετά τον τοκετό, δεν χάνουν τα κιλά της εγκυμοσύνης κι αυτό δημιουργεί προβλήματα, μεταξύ άλλων και στις επόμενες κυήσεις. Και ναι υπάρχει συσχέτιση της παχύσαρκης μητέρας με τα μελλοντικά παχύσαρκα παιδιά της, συνεπώς η πρόληψη κατά της παιδικής παχυσαρκίας ξεκινά από πριν τη γέννηση» επισήμανε η κ Διαμαντή.

Καθοριστικός ο ρόλος της πρόληψης από τη πρώτη στιγμή της γέννησης

Η πρόληψη, η οικογένεια και ο παιδίατρος διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο από την πρώτη στιγμή της γέννησης ώστε να μειωθούν τα περιστατικά παχυσαρκίας, τόνισε η καθηγήτρια Παιδιατρικής-Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας ΑΠΘ, Ασημίνα Γαλλή-Τσινοπούλου. Συμβούλεψε τις μητέρες να θηλάζουν τα παιδιά τους μέχρι την ηλικία των 12 μηνών, να δίνουν στερεές τροφές από τους έξι μήνες ζωής του παιδιού, αλεσμένα φρούτα και όχι χυμούς, γλυκά, να γίνεται μέτρηση λίπους στη διαδικασία ανάπτυξης του παιδιού, φυσική δραστηριότητα, ένα γεύμα με την οικογένεια για να δίνει το παράδειγμα κλπ. Όσο για τη «βεβαιότητα» ότι το λίπος των παιδιών θα γίνει ύψος, ανέφερε ότι είναι μύθος.

«Μέχρι την ηλικία των 5 χρονών τα παιδιά έχουν πρότυπα τους γονείς, ύστερα τους δασκάλους και στην εφηβεία τους φίλους. Στα κυλικεία των σχολείων θα πρέπει να υπάρχουν τροφές με μεγάλη διατροφική αξία και όχι «σκουπίδια». Θα πρέπει να υπάρξει πρόγραμμα υγιεινής διατροφής εντός εκπαιδευτικού συστήματος. Δεν προτείνω την απαγόρευση διότι αυτή δημιουργεί περισσότερο ενδιαφέρον για άχρηστες και επιβαρυντικές τροφές (σνακ κλπ). Θεωρώ ότι η καλύτερη σήμανση των προϊόντων είναι σημαντική για να γνωρίζουμε και να επιλέγουμε προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας. Ο δε καλός ύπνος με μεγάλη διάρκεια για τα παιδιά των προσχολικών ηλικιών, μέχρι 14 ώρες, είναι επιβεβλημένος για μια καλύτερη ανάπτυξη και μελλοντική ζωή, σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες και έρευνες”» πρόσθεσε η κ. Γαλλή.

Ανάγκη ευαισθητοποίησης

Ο πρόεδρος του ΙΣΘ Νίκος Νίτσας μίλησε για την αναγκαιότητα ευαισθητοποίησης των κοινωνιών στο πρόβλημα της παχυσαρκίας στις λεγόμενες ανεπτυγμένες δυτικές, στο γεγονός ότι έχει μετατραπεί σε… πανδημία η οποία εντοπίστηκε από την ιατρική κοινότητα το ΄90 καθώς και για την πρωτοβουλία του συλλόγου να βάλει και να αναδείξει στη δημόσια συζήτηση τρόπους άμεσης αντιμετώπισης και πρόληψης για να μην έχουμε προσεχώς ακόμη χειρότερα.

Οι γιατροί που μετείχαν στην εκδήλωση μίλησαν επίσης για τις επιπτώσεις της παχυσαρκίας στο ψυχισμό των παιδιών (υψηλά ποσοστά αυτοκτονιών παιδιών) στη μείωση της αυτοεκτίμησης, στον εκφοβισμό που δυστυχώς παρά τις προσπάθειες πολλών ακόμη δέχονται σε σχολικό ή φιλικό περιβάλλον καθώς και για τα μέτρα διατροφικών συνηθειών με ταυτόχρονη φυσική άσκηση τα οποία θα δρομολογήσουν οι γονείς για τα παιδιά τους έστω κι αν αυτά δεν είναι πολύ «φιλικά» διότι είναι επιβεβλημένα για την υγεία τους. Παράλληλα τόνισαν ότι καταγράφονται από πολύ νωρίς και ορθοπεδικά, καρδιολογικά, δερματολογικά, γυναικολογικά κι άλλα προβλήματα τα οποία κι αυτά όμως μπορούν να προληφθούν.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Το 99,3% των smartphones 295 εργαζόμενων σε νοσοκομείο που ελέγχθηκαν ήταν επιμολυσμένα στις οθόνες. Διπλασιασμός κύριων παθογόνων σε εννέα χρόνια.

Η χρήση κινητών τηλεφώνων από επαγγελματίες Υγείας κατά τη διάρκεια της εργασίας τους σε νοσοκομειακό περιβάλλον έχει αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια. Γερμανική μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη να συμπεριληφθεί η καθαριότητα των συσκευών στα βασικά μέτρα υγιεινής και αποφυγής μετάδοσης ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων.

Από τη μελέτη, που έγινε σε δύο φάσεις – το 2012 και το 2021 – σε μεγάλο τριτοβάθμιο νοσοκομείο στη Λειψία της Γερμανίας, προέκυψε εντυπωσιακά μεγάλο ποσοστό επιμόλυνσης των συσκευών με μικρόβια (στο 99,3% των συμμετεχόντων), διπλασιασμός των σημαντικών παθογόνων στις οθόνες των κινητών μέσα σε 9 έτη και σημαντική αύξηση στη χρήση των κινητών κατά τη διάρκεια της εργασίας. Παράλληλα, και παρά την αύξηση της συχνότητας καθαρισμού των smartphones στο ίδιο διάστημα -γεγονός που σχετίζεται με την πανδημία COVID-19- οι μισοί συμμετέχοντες δήλωσαν πως απολυμαίνουν το κινητό τους μόνο όταν είναι εμφανώς λερωμένο.

Η μελέτη

Όπως αναφέρουν οι μελετητές, περίπου 400.000 έως 600.000 νοσοκομειακές λοιμώξεις συμβαίνουν ετησίως στα γερμανικά νοσοκομεία, εκ των οποίων σύμφωνα με μεγάλες ανεξάρτητες επιδημιολογικές μελέτες θα μπορούσαν να αποφευχθούν από 80.000 ως και 180.000 με την πιστή τήρηση των μέτρων υγιεινής. Δεδομένης της σημασίας που διαδραματίζουν οι νοσοκομειακές επιφάνειες στη μετάδοση αναδυόμενων παθογόνων στην υγειονομική περίθαλψη, οι επιστήμονες επιχείρησαν να διερευνήσουν την σημασία των κινητών συσκευών ως πιθανής πηγής διασταυρούμενης μόλυνσης. Παράλληλα, έκαναν σύγκριση της συχνότητας και του μεγέθους του βακτηριακού αποικισμού στις οθόνες των smartphones κατά τη διάρκεια της πανδημίας και πριν από αυτήν.

Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 295 επαγγελματίες Υγείας, από 19 διαφορετικές ειδικότητες, που εργάζονται σε 26 πτέρυγες του νοσοκομείου St. Georg της Λειψίας. Οι δύο στους τρεις (67%) είναι γυναίκες, ενώ η μέση ηλικία τους είναι τα 34 έτη.

Με γραπτή συναίνεση των συμμετεχόντων, έπειτα από ενημέρωση, λήφθηκαν τα κινητά τους τηλέφωνα για μικροβιακό έλεγχο. Ο δειγματολήπτης, ο οποίος ήταν ο ίδιος σε όλες τις περιπτώσεις, αφού απολύμανε τα χέρια του, σάρωσε τις οθόνες των κινητών με στυλεούς συλλογής δειγμάτων και τους έστειλε για ανάλυση. Ταυτόχρονα οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο με πληροφορίες για φύλλο, ηλικία, ειδικότητα, χώρο δραστηριότητας, συνήθειες χρήσης κινητού, συχνότητα καθαρισμού του κ.ά.

Τι έδειξε η ανάλυση

Από τα 295 κινητά τηλέφωνα που ελέγχθηκαν μικροβιολογικά (196 το 2021 και 99 το 2012), βρέθηκε βακτηριακή ανάπτυξη στα 293. Οι πηκτάση αρνητικοί σταφυλόκοκκοι (CNS) ήταν η πιο κοινή ομάδα απομόνωσης και στις δύο περιόδους μελέτης, καθώς ανιχνεύτηκαν στο 88,5% των συσκευών το 2012 και στο 75% το 2021.

Αφού διευκρινίζουν πως “σχεδόν όλα τα βακτήρια που ανιχνεύονται μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις σε σοβαρά άρρωστους, ειδικά στους ασθενείς με ανοσοκαταστολή”, οι μελετητές αναφέρουν πως ξεχώρισαν μια ομάδα απ΄αυτά, που αξιολογούνται ως κλινικά σημαντικά παθογόνα (βλ. γράφημα). Αυτά ανιχνεύτηκαν στα 21 από τα 99 κινητά το 2012 (ποσοστό 21,2%) και στα 78 από τα 196 το 2021 (ποσοστό 39,8%). Δηλαδή, σχεδόν διπλασιάστηκαν μεταξύ των δύο περιόδων μελέτης, κι αυτό παρά το γεγονός ότι αυξήθηκε η συχνότητα καθαρισμού των κινητών συσκευών.

Κλινικά σημαντικά παθογόνα στα smartphones των υγειονομικών το 2012 και το 2021

Οι μισοί δεν τα καθαρίζουν τακτικά

Το 2012 μόνο 23 από τους 99 συμμετέχοντες (23,2%) δήλωσαν ότι καθάριζαν το κινητό τους σε καθημερινή βάση, ενώ το 2021 ο αριθμός τους αυξήθηκε σημαντικά (90 στους 196 ή ποσοστό 45,9%), γεγονός που συνδέεται και με την πανδημία.

Αντίστροφα, το ποσοστό όσων δήλωσαν ότι το καθαρίζουν μόνο όταν είναι εμφανώς λερωμένο μειώθηκε από 68,7% το 2012 (68 στους 99) σε 50,5% το 2021 (99 από τους 196). Ωστόσο, παρά τη δραστική υποχώρηση, το ποσοστό αυτό παραμένει αρκετά υψηλό.

Το 8,1% το 2012 (8 από τους 99) και το 3,6% το 2021 (7 από τους 196) δεν ανέφεραν καθόλου διαδικασίες καθαρισμού των κινητών τους συσκευών. Από την ανάλυση των υποομάδων δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές.

Σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ερευνητικών περιόδων καταγράφεται σε ό,τι αφορά την κατοχή και χρήση του κινητού τηλεφώνου κατά τη διάρκεια της εργασίας. Το 2021 οι 136 από τους 196 επαγγελματίες υγείας δήλωσαν πως έχουν πάντα μαζί τους το κινητό ενώ εργάζονται (ποσοστό 69,4%), έναντι 39,4% το 2012 (39 από τους 99).

Συμπέρασμα

“Η βακτηριακή μόλυνση των smartphones συμβαίνει πριν και μετά την επαφή με τον ασθενή και μπορεί να μετατραπεί σε πηγή διασταυρούμενης μόλυνσης. Ως εκ τούτου, εκτός από την άριστη υγιεινή των χεριών, τα smarthphones πρέπει να απολυμαίνονται προσεκτικά μετά το χειρισμό στην υγειονομική περίθαλψη”, αναφέρουν συμπερασματικά οι μελετητές και καταλήγουν: “Οι αλλαγές συμπεριφοράς που σχετίζονται με την πανδημία COVID-19 θα μπορούσαν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο εάν εφαρμοστούν με βιώσιμο τρόπο στην καθημερινή κλινική πρακτική”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρεται σε έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο Cancer και τι σχολιάζουν οι επιστήμονες που την υπογράφουν.

Νέα έρευνα δείχνει ότι σε ασθενείς με καρκίνο μαστού, όσες έχουν σπάνιο υπότυπο που λέγεται φλεγμονώδης καρκίνος μαστού αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο ο καρκίνος να  κάνει μετάσταση στον εγκέφαλο. Αυτό αναφέρει έρευνα στο Cancer.

Ερευνες έδειξαν υψηλότερα ποσοστά μεταστάσεων στον εγκέφαλο σε ασθενείς με φλεγμονώδη καρκίνο μαστού, αλλά λείπουν λεπτομερείς πληροφορίες.

Η Laura E.G. Warren, του Dana-Farber Cancer Institute, ανέλυσε στοιχεία 372 ασθενών με σταδίου III φλεγμονώδη καρκίνο μαστού και 159 με σταδίου IV.

Σε διάστημα 5 ετών κατά μέσον όρο, η εμφάνιση μεταστάσεων στον εγκέφαλο στα 1, 2 και 5 χρόνια ήταν 5%, 9%, και 18% στις ασθενείς που είχαν νόσο σταδίου  III και  17%, 30%, και 42% στο στάδιο IV.

Ασθενείς με τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού είχαν ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο και όταν εμφάνισαν μετάσταση, η επιβίωση ήταν βραχύτερη σε σχέση με ασθενείς με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού που εμφάνισαν μετάσταση στον εγκέφαλο.

Υψηλότερος κίνδυνος μεταστάσεων φάνηκε επίσης σε ασθενείς των οπαίων ο καρκίνος είχε κάνει μετάσταση σε άλλα σημεία πέρα από τον εγκέφαλο- ιδιαίτερα όταν αυτό συνέβαινε σε νεαρότερη ηλικία.

Η Dr. Warren δήλωσε ότι η σχετικά υψηλή εμφάνιση μεταστάσεων στον εγκέφαλο στην έρευνα, υπογραμμίζει την ανάγκη μελλοντικών ερευνών για τον πιθανό ρόλο απεικονιστικών εξετάσεων εγκεφάλου σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.

Τονίζει επίσης την ανάγκη απεικονιστικών εξετάσεων εγκεφάλου σε ασθενείς με φλεγμονώδη καρκίνο μαστού που έχουν  νευρολογικά συμπτώματα, δεδομένης της υψηλής εμφάνισης μεταστάσεων στον εγκέφαλο σε αυτόν τον πληθυσμό.

Οι περισσότερες ασθενείς στην έρευνα που διαγνώστηκαν με μεταστάσεις στον εγκέφαλο είχαν νευρολογικά συμπτώματα, αλλά επειδή ορισμένες ενδεχομένως είχαν μη εντοπισμένη, ασυμπτωματική μετάσταση στον εγκέφαλο, η πραγματική εμφάνιση σε ασθενείς με φλεγμονώδη καρκίνο μαστού πιθανόν είναι ακόμα υψηλότερη από αυτή που παρατηρήθηκε στην έρευνα.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές θέλουν  να βρουν έναν τρόπο να οδηγήσουν στοχευμένα στην λιμοκτονία τα καρκινικά κύτταρα.

Τα ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα προσλαμβάνουν εξωκυτταρικές πρωτεΐνες (αλβουμίνη, πράσινο). Οι πρωτεΐνες χωνεύονται στα λυσοσώματα σε αμινοξέα, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται ως πηγή θρεπτικών συστατικών.

Τα καρκινικά κύτταρα έχουν συχνά μικρή πρόσβαση σε θρεπτικά συστατικά, όπως τα ελεύθερα αμινοξέα, επειδή η αιμάτωσή τους είναι συχνά ανεπαρκής. Εξασφαλίζουν όμως την επιβίωσή τους με το να στραφούν σε εναλλακτικές πηγές τροφής. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούν την αποσύνδεση πρωτεϊνών από το περιβάλλον τους.

Μια ερευνητική ομάδα από το Γερμανικό Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο (DKFZ) και το Ερευνητικό Ινστιτούτο Μοριακής Παθολογίας (IMP) στη Βιέννη ταυτοποίησε μια πρωτεΐνη που επιτρέπει στα καρκινικά κύτταρα να κάνουν αυτή την αλλαγή. Οι ερευνητές ελπίζουν τώρα να βρουν έναν τρόπο να οδηγήσουν στοχευμένα στην λιμοκτονία τα καρκινικά κύτταρα, αναφέρουν στο περιοδικό Science.

Η ομάδα μελέτησε in vitro την αντίδραση των καρκινικών κυττάρων σε έλλειψη αμινοξέων, όπως συμβαίνει σε πολλούς όγκους. Χρησιμοποιώντας το γονιδιακό ψαλίδι CRISPR-Cas9, οι ερευνητές απενεργοποίησαν  ξεχωριστά την έκφραση σχεδόν όλων των γονιδίων του γονιδιώματος.

Με αυτόν τον τρόπο, μπόρεσαν να ταυτοποιήσουν τα γενετικά συστατικά των σηματοδοτικών μονοπατιών που εμπλέκονται στη μετάβαση στη νέα πηγή θρεπτικών ουσιών.

Κατά τη διαδικασία αυτή, οι ερευνητές ανακάλυψαν ένα γονίδιο που απαιτείται αποκλειστικά για την επιβίωση όταν τα καρκινικά κύτταρα τρέφονται με εξωκυτταρικές πρωτεΐνες. Το γονίδιο παρέχει το σχέδιο για μια μεμβρανική πρωτεΐνη που ονομάζεται “παράγοντας διακίνησης λυσοσωμικών ενζύμων” (LYSET), η οποία αποδείχθηκε ότι είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία των λυσοσωμάτων. Αυτές οι μικρές κυτταρικές δομές εξυπηρετούν την κυτταρική εσωτερική πέψη των πρωτεϊνών.

Η LYSET αποδείχθηκε ότι είναι βασικό συστατικό της λεγόμενης οδού της φωσφορικής μαννόζης-6, η οποία απαιτείται για την πλήρωση των λυσοσωμάτων με πεπτικά ένζυμα. Εάν η LYSET έλειπε, τα καρκινικά κύτταρα δεν είχαν τα ένζυμα στα λυσοσώματά τους και δεν ήταν πλέον σε θέση να αλλάξουν πηγές θρεπτικών συστατικών.

Αυτό είχε σαφείς επιπτώσεις στην ανάπτυξη όγκων σε ζωικά μοντέλα: Σε ποντίκια στα οποία προκλήθηκε καρκίνος, οι ερευνητές μπόρεσαν να δείξουν ότι η απώλεια της LYSET επιβράδυνε σημαντικά την ανάπτυξη του όγκου.

“Με τη LYSET, ανακαλύψαμε ένα κεντρικό συστατικό μιας μεταβολικής οδού που επιτρέπει στα καρκινικά κύτταρα να προσαρμόζονται σε διαφορετικά θρεπτικά συστατικά. Αυτή είναι η βασική τους ικανότητα να επιβιώνουν και να αναπτύσσονται σε ένα άγονο περιβάλλον όγκου”, δήλωσε ο Wilhelm Palm από το DKFZ.

Οι ερευνητές ελπίζουν τώρα να βρουν μια προσέγγιση για τη θεραπευτική στόχευση μιας σημαντικής μεταβολικής οδού των καρκινικών κυττάρων.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι επισημαίνεται σε πρόσφατη ανάλυση στο Forbes. Πώς μπορεί να παρακάμψει την ανοσία και έναντι μονοκλωνικών αντισωμάτων.

Σε αυξημένη ετοιμότητα βρίσκεται η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα έναντι της υπο-παραλλαγής ΒΑ.4.6 του κορωνοϊού. Έχει ήδη κάνει την εμφάνισή της στις ΗΠΑ, όπου η διασπορά ανέρχεται στο 14% του συνόλου των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων. Οι ειδικοί, μεταξύ των οποίων και ο Άντονι Φάουτσι, προειδοποιούν πως έχει τον τρόπο να παρακάμψει την ανοσία που προκαλείται από τη νόσηση ή τον εμβολιασμό.

Η BA.4.6 περιέχει πέντε εκδοχές αμινοξέων, οι οποίες είναι διαφορετικές από την επί του παρόντος κυρίαρχη παραλλαγή Όμικρον 5 (BA.5) και δεκαεπτά εκδοχές νουκλεοτιδίων, οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν για να βελτιώσουν την ικανότητα του ιού και να πυροδοτήσουν ένα νέο κύμα πανδημίας.

Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση στο Forbes, δεν φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ της πανδημίας, αλλά ένα νέο τούνελ. Οι κορωνοϊοί είναι πολύ καλά προσαρμοσμένοι στην επαναμόλυνση ενηλίκων που έχουν προσβληθεί στο παρελθόν.

Ανάμεσα στην Όμικρον 5 και στο αναδυόμενο στέλεχος ΒΑ.4.6 υπάρχουν μόνον επτά διαφορές αμινοξέων σε ολόκληρο το γονιδίωμα. Αν και η εστίαση είναι συνήθως στην πρωτεΐνη ακίδας, πέντε από τις επτά βρίσκονται έξω από την ακίδα.

Περιλαμβάνουν και τη διαγραφή ενός αμινοξέος, του NSP1 στην πρωτεϊνική μεμβράνη. Αυτή η μετάλλαξη παρατηρείται και στη μητρική υπο-παραλλαγή Όμικρον 4 (BA.4), αλλά όχι σε άλλες παραλλαγές Όμικρον.

H ικανότητα του ιού να καταστέλλει το ανοσοποιητικό μπορεί να σχετίζεται άμεσα με την ικανότητα διασποράς του ιού στον πληθυσμό.

Η υπο-παραλλαγή BA.4.6 εξακολουθεί να είναι σχετικά ασυνήθιστη σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά ορισμένοι επιστήμονες τονίζουν πως αξίζει να εξεταστεί, ειδικά σε σχέση με την ικανότητά της να αποφεύγει την ανοσία.

Μονοκλωνικά

Οι Jian et al. του Πανεπιστημίου του Πεκίνου εξέτασαν τη BA.4.6 έναντι μιας ομάδας θεραπευτικών μονοκλωνικών αντισωμάτων μαζί με τη μητρική Όμικρον 4 (BA.4).

Από τις 15 μοναδικές και συνδυαστικές θεραπείες, μόνο επτά θεραπείες εμφάνισαν οποιοδήποτε βαθμό εξουδετέρωσης. Μόνο τρεις εμφάνισαν ουσιαστική εξουδετέρωση: Bebtelovimab, Cilgavimab και ο συνδυασμός Tixagevimab + Cilgavimab.

Τόσο το Cilgavimab όσο και ο συνδυασμός Tixagevimab + Cilgavimab χάνουν κάθε εξουδετερωτική ικανότητα έναντι της BA.4.6. Έξι αντισώματα εμφανίζουν τουλάχιστον μικρή εξουδετερωτική ικανότητα, αλλά μόνο ένα, το Bebtelovimab, εξουδετερώνει έντονα την παραλλαγή.

Αν και είμαστε τυχεροί που έχουμε ακόμα ένα διαθέσιμο αντίσωμα που εξουδετερώνει την παραλλαγή, η συνεχής χρήση του μπορεί να οδηγήσει σε μετάλλαξη παραλλαγών για να ξεπεραστεί η θεραπεία, παρόμοια με τα ζιζάνια που εξελίσσονται για να ξεπεράσουν συγκεκριμένα ζιζανιοκτόνα.

Το επόμενο βήμα για τη θεραπεία της Covid-19 θα είναι η μαζική παραγωγή μονοκλωνικών αντισωμάτων, τόσο μεμονωμένα όσο και σε συνδυασμό. Αν και τα δεδομένα σχετικά με την ικανότητά τους να εξουδετερώνουν το BA.4.6 δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια ποικιλία από ευρέως εξουδετερωτικά αντισώματα που ελαχιστοποιούν τις μεταλλάξεις στις θέσεις δέσμευσης αμινοξέων.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές θέλησαν να μελετήσουν την επίδραση του CPC σε ιαπωνικά στοματικά διαλύματα.

Τα στοματικά διαλύματα του εμπορίου περιέχουν αντιβιοτικά και αντιικά συστατικά που δρουν έναντι μικροοργανισμών στο στόμα. Ένα από αυτά, το χλωριούχο κετυλπυριδίνιο (CPC), φάνηκε από ερευνητές του Hokkaido University να μειώνει το ιικό φορτίο του SARS-CoV-2 στο στόμα, κυρίως διαταράσσοντας τη μεμβράνη λιπιδίων που περιβάλλει τον ιό. Αν και υπάρχουν και άλλα χημικά με παρόμοια επίδραση, το  CPC έχει το πλεονέκτημα ότι είναι άγευστο και άοσμο, Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο Scientific Reports.

Οι ερευνητές θέλησαν να μελετήσουν την επίδραση του CPC σε ιαπωνικά στοματικά διαλύματα. Τα στοματικά διαλύματα στην Ιαπωνία περιέχουν ένα μέρος του CPC σε σύγκριση με διαλύματα που εξετάστηκαν προηγουμένως.

Εξέτασαν την επίδραση του CPC σε κυτταρικές καλλιέργειες που εκφράζουν το TMPRSS2 που απαιτείται για να εισέλθει ο ιός SARS-CoV-2 στο κύτταρο.

Για τα 4 στελέχη που εξετάστηκαν, συγκέντρωση 40 µg/mL του CPCμείωσε σημαντικά το ιικό φορτίο.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι εντός 10 λεπτών από την εφαρμογή 30–50 µg/mL του CPC κατεστάλη η μολυσματικότητα και η ικανότητα του ιού SARS-CoV-2 να εισχωρεί στα κύτταρα.

Τα διαλύματα του εμπορίου που περιέχουν CPC είχαν καλύτερη επίδοση από αυτή του CPC μόνου.

Επίσης, φάνηκε ότι το σάλιο δεν άλλαζε την επίδραση του CPC. Εξετάστηκαν 4 παραλλαγές του SARS-CoV-2—η αρχική, η alpha, beta και gamma και διαπιστώθηκε ότι η επίδραση του  CPC ήταν παρόμοια σε όλα τα στελέχη.

Οι ερευνητές ήδη άρχισαν να αξιολογούν την επίδραση στοματικών διαλυμάτων με CPC στο ιικό φοερτίο του σάλιου ασθενών με COVID-19.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/