Συντάκτης: grammateia

13870_ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ_ΕΠΟΧΙΚΗ_ΓΡΙΠΗ

ΙΑΤΡΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΑΠ ΠΙΣ 13870

Στην ημερίδα με τίτλο «Ευκαιρίες Καριέρας & Επιχειρηματικότητα στις Βιοεπιστήμες»
Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η ημερίδα που πραγματοποίησε η Bayer Ελλάς την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2022 στο ΕΚΠΑ με τη συνεργασία του Κέντρου Αρχιμήδης και της Κοσμητείας της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΕΚΠΑ. Συμμετείχαν πάνω από 170 φοιτητές, νέοι ερευνητές και επιστήμονες από τα τέσσερα Τμήματα της Σχολής Επιστημών Υγείας και το Τμήμα Βιολογίας του ΕΚΠΑ, ενώ συγκέντρωσε και το ενδιαφέρον επίδοξων νέων επιχειρηματιών. Στην ημερίδα, αναπτύχθηκαν οι επαγγελματικές και επιχειρηματικές προοπτικές που διανοίγονται για τους νέους επιστήμονες και ερευνητές στον τομέα των βιοεπιστημών. Παρουσιάστηκαν οι εξελίξεις και οι ορθές πρακτικές στην κλινική έρευνα σε διεθνές επίπεδο από τον Ε. Θηραίο, Γενικό Γραμματέα της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών και σε εθνικό επίπεδο από τον Σ. Αναγνωστόπουλο, Διευθύνων Σύμβουλο της Phaze ΑΕ. Στη συνέχεια, ο Θ. Κώτσανης, Καρδιολόγος, Ιατρικός Διευθυντής για τις χώρες του Southern Mediterranean & Black Sea Cluster της Bayer Ελλάς, μέσα από το παράδειγμα της Bayer, εξειδίκευσε περαιτέρω το θέμα της κλινικής έρευνας στις φαρμακευτικές εταιρίες. Ακολούθησε ένα πολύ ενδιαφέρον πάνελ, το οποίο συντόνισε ο Α. Παπαλόης, Γενικός Γραμματέας Executive Board NASCE–UEMS και στο οποίο συμμετείχαν οι καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Α. Ηλιόπουλος, Α. Μπίμπας και Π. Σφηκάκης, μέσα από το οποίο αναδείχθηκε η κλινική έρευνα που πραγματοποιείται σε πολυεπίπεδη βάση στο ΕΚΠΑ. Το πρώτο μέρος της ημερίδας ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση της Καθηγήτριας του ΕΚΠΑ Θ. Ψαλτοπούλου για το παρόν και το μέλλον της κλινικής έρευνας και των βιοεπιστημών.Το δεύτερο μέρος της ημερίδας, ήταν εστιασμένο στις επιχειρηματικές προοπτικές που παρουσιάζει ο τομέας των βιοεπιστημών, της βιοτεχνολογίας (bio-tech) και των τεχνολογιών υγείας (health-tech). Ο Α. Παπαλόης ανέδειξε αρχικά τις ευκαιρίες χρηματοδότησης και επιχειρηματικής ανάπτυξης για την έρευνα και την εκπαίδευση στις επιστήμες υγείας. Στο πάνελ που ακολούθησε, στο οποίο συμμετείχαν οι ιδρυτές τριών επιτυχημένων νεοφυών επιχειρήσεων του τομέα (Δρ. Ι. Γεωργόπουλος της Docandu, Π. Κατσαούνης της Metabio και Γ. Λούντος της BIOEMTECH), αναδείχθηκαν οι ευκαιρίες αλλά και οι δυσκολίες του εγχειρήματος, στους συμμετέχοντες. Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση των υπηρεσιών του Κέντρου Αρχιμήδης στα μέλη του ΕΚΠΑ για την ανάπτυξη και υποστήριξη καινοτόμων επιχειρηματικών ιδεών, από τον Β. Σιέμο, υπεύθυνο του Προγράμματος Επιχειρηματικής Επιτάχυνσης.Ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θάνος Δημόπουλος αναφέρθηκε στη σημασία του ΕΚΠΑ και της Σχολής Επιστημών Υγείας στην ανάπτυξη του τομέα των κλινικών μελετών στην Ελλάδα, που μπορεί να δημιουργήσει πολλαπλασιαστικά οφέλη για την επιστημονική και την επιχειρηματική κοινότητα, αλλά και για την κοινωνία εν γένει. Εκ μέρους της Bayer Ελλάς, ο Θ. Κώτσανης, Καρδιολόγος, Ιατρικός Διευθυντής για τις χώρες του Southern Mediterranean & Black Sea Cluster, τόνισε τη σημασία της ανάπτυξης της κλινικής έρευνας στην Ελλάδα, που θα εξασφαλίσει την πρώιμη πρόσβαση των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες, την ανάπτυξη των ερευνητών των Ελληνικών πανεπιστημίων αλλά και την ενίσχυση της οικονομίας στη χώρα.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Δήλωση της Ιατρικής Σχολής Αθηνών
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, η Ιατρική Σχολή Αθηνών προέβη στην ακόλουθη δήλωση:«Η ψυχική υγεία και η ευημερία παγκόσμια προτεραιότητα για όλους»: Πιο επίκαιρο από ποτέ το φετινό θέμα του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας που στόχο έχει την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης στις αυξανόμενες ψυχικές διαταραχές και τις επιπτώσεις τους στις κοινωνίες. Η πρόσφατη πανδημία επιβάρυνε τους ψυχικά πάσχοντες και ανέδειξε προβλήματα στη ψυχική υγεία του πληθυσμού σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Το ισχυρό αποτύπωμα της πανδημίας στον χώρο της ψυχικής υγείας, ειδικά στην αύξηση των καταθλίψεων και στην χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων καταγράφεται καθημερινά στην κλινική πράξη. Η Ιατρική Σχολή του Παν/μίου Αθηνών διαθέτει σήμερα σύγχρονες δομές και υπηρεσίες ψυχικής υγείας στα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία «Αιγινήτειο» και «Αττικό» καθώς και στην Παιδοψυχιατρική Κλινική. Προτεραιότητες της Ιατρικής Σχολής είναι η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν σήμερα την ψυχική υγεία και ευεξία των ατόμων και η ανάπτυξη στρατηγικών ενίσχυσης της μέσα από εκπόνηση ερευνητικών και εκπαιδευτικών μεταπτυχιακών προγραμμάτων της Ιατρικής Σχολής.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Η παραμονή στο νοσοκομείο αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη Φλεβικής Θρομβοεμβολής (ΦΘΕ). Ασθενείς με μειωμένη κινητικότητα – λόγω κατάκλισης ή ανάρρωσης ή που νοσηλεύονται λόγω χειρουργικής επέμβασης ή σοβαρού τραυματισμού είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν θρόμβωση τόνισαν όλοι οι ομιλητές κατά τη διάρκεια Συνέντευξης Τύπου που οργάνωσε το ΙΜΕΘΑ, με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Θρόμβωσης (13 Οκτωβρίου). Στον εορτασμό συμμετέχουν 19 Επιστημονικές Εταιρείες και έχει την Αρωγή και Στήριξη του Υπουργείου Υγείας.

Για την πρόληψη της Φλεβικής Θρομβοεμβολής (ΦΘΕ), το προσωπικό του νοσοκομείου θα πρέπει να αξιολογεί τους ασθενείς κατά την εισαγωγή τους για τον κίνδυνο ανάπτυξης ΦΘΕ και να χρησιμοποιεί τις κατάλληλες διαδικασίες πρόληψης και θεραπείας τόνισε ο κος Αλέξανδρος Τσελέπης, Καθηγητής Βιοχημείας-Κλινικής Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και απερχόμενος Πρόεδρος του ΙΜΕΘΑ. Η θρόμβωση είναι μία πολύ κοινή κατάσταση που περίπου οι μισοί από εμάς δεν γνωρίζουμε και συχνά παραβλέπουμε. Ένας στους τέσσερις ανθρώπους παγκοσμίως πεθαίνει από καταστάσεις που σχετίζονται με τη θρόμβωση. Σημειώστε, κατέληξε ο κος Τσελέπης ότι στη θρόμβωση γενικότερα οφείλονται  κυρίως οι 3 πρώτες καρδιαγγειακές αιτίες θανάτου παγκόσμια: Το Εγκεφαλικό Επεισόδιο, το ‘Εμφραγμα του Μυοκαρδίου και η Φλεβική Θρομβοεμβολική Νόσος.  Στη χώρα μας εκτιμάται ότι οι θάνατοι ετησίως φτάνουν τις 50.000.

Η Φλεβική Θρομβοεμβολή (ΦΘΕ), είναι η κύρια αιτία ενδονοσοκομειακών θανάτων παγκόσμια τόνισε ο κος Μιλτιάδης Ματσάγκας, Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Πρόεδρος του Ι.Μ.Ε.Θ.Α. Την νόσο αποτελούν η Θρόμβωση των περιφερικών Φλεβών και η Πνευμονική Εμβολή. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν, ότι πολλοί νοσηλευόμενοι ασθενείς που κινδυνεύουν από ΦΘΝ δεν λαμβάνουν θρομβοπροφύλαξη, η οποία γίνεται με χορήγηση των κατάλληλων αντιθρομβωτικών φαρμάκων, με εφαρμογή ελαστικών καλτσών και με κατάλληλη κιητοποίηση εντος του Νοσοκομείου ή του Κέντρου Αποκατάστασης, ενώ σε κάποιους άλλους η διάγνωση της ΦΘΕ καθυστερεί καθως προεξάρχει η νόσος για την οποία εισήλθαν στο Νοσοκομείο, επεσήμανε ο Καθηγητής.

Για την πρόληψη της σχετιζόμενης με το νοσοκομείο ΦΘΕ και της σχετικής νοσηρότητας, κάθε νοσοκομείο παγκοσμίως θα πρέπει να καθιερώσει και να επιβάλει πρωτόκολλο ΦΘΕ. Τα πρωτόκολλα μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το ίδρυμα και τη χώρα, αλλά θα πρέπει να περιλαμβάνουν αξιολόγηση κινδύνου ΦΘΕ που συνδέεται με τις κατάλληλες οδηγίες πρόληψης και θεραπείας. Ενώ ορισμένες χώρες έχουν καθιερώσει τέτοια πρωτόκολλα, η πλειονότητα δεν τα εφαρμόζει ακόμη.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η to ISTH, το ΙΜΕΘΑ και οι 19 συμμετέχουσες στον εορτασμό Επιστημονικές Εταιρείες παροτρύνουν τα νοσοκομεία, τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους οργανισμούς ελέγχου ποιότητας νοσοκομείων στην χώρα μας να καταστήσουν το πρωτόκολλο αξιολόγησης κινδύνου και πρόληψης της ΦΘΕ ως θέμα προτεραιότητας για την ασφάλεια των ασθενών και την μείωση της ενδονοσοκομειακής θνητότητας κατέληξε ο κος Ματσάγκας.

Ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις και ιατρικές διαδικασίες διευκρίνισε ο κος Δημήτρης Ρίχτερ, Διευθυντής Καρδιολογικής Κλινικής Ευρωκλινικής Αθηνών και Μέλος Δ.Σ του Ι.Μ.Ε.Θ.Α, θεωρείται ότι αυξάνουν τον κίνδυνο για ΦΘΕ. Ενδεικτικά:

• Ορθοπεδική χειρουργική (π.χ. ολική χειρουργική ισχίου ή γόνατος)
• Μείζονα γενική χειρουργική επέμβαση (ειδικά που αφορά την κοιλιά, τη λεκάνη, το ισχίο ή τα πόδια)
• Μεγάλη γυναικολογική χειρουργική επέμβαση
• Ουρολογική χειρουργική
• Νευροχειρουργική
• Καρδιοθωρακική χειρουργική
• Μείζονα αγγειοχειρουργική
• Χημειοθεραπεία για τη θεραπεία του καρκίνου

  Εάν εσείς ή ένα αγαπημένο σας πρόσωπο θα υποβληθείτε σε κάποια από αυτές τις διαδικασίες, φροντίστε να ζητήσετε μια αξιολόγηση κινδύνου ΦΘΕ και να μιλήσετε για την πρόληψη αυτής προτρέπει ο κος Ρίχτερ, συμπληρώνοντας ότι η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της θρόμβωσης θα οδηγήσει στη μείωση των θανάτων από θρόμβωση και στη σημαντική ελάττωση των συνολικών ποσοστών θνησιμότητας αλλά και θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής στην χώρα μας.

Τις δράσεις του Ι.Μ.Ε.Θ.Α, που περιλάμβαναν Δια Ζώσης Συνέντευξη Τύπου, τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σποτ, αποστολή newsletter με προωθητικό υλικό για τη Θρόμβωση και την Παγκόσμια Ημέρα & social media campaign υποστήριξαν οι εταιρείες ΒΙΑΝΕΞ, BAYER, LEO PHARMA , SANOFI.

Σχετικά με την Παγκόσμια Ημέρα Θρόμβωσης

• Η Παγκόσμια Ημέρα Θρόμβωσης έχει ως στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του κοινού για τη θρόμβωση και τις επιπτώσεις της, με την πραγματοποίηση εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων που απευθύνονται στο κοινό και στους Επαγγελματίες Υγείας.
• Η ημερομηνία της Παγκόσμιας Ημέρας για τη Θρόμβωση, 13 Οκτωβρίου, επιλέχθηκε για να τιμήσει τα γενέθλια του Γερμανού Ιατρού Rudolf Virchow, ο οποίος περιέγραψε για πρώτη φορά το φαινόμενο της θρόμβωσης και έθεσε τις βάσεις για την περαιτέρω διερεύνηση της φλεβικής θρομβοεμβολικής νόσου και ιδιαίτερα της πνευμονικής εμβολής.
• Ο πυρήνας της Παγκόσμιας Ημέρας Θρόμβωσης αποτελείται από επιστημονικές/ιατρικές εταιρείες, συλλόγους ασθενών κ.α., που προσπαθούν:
• Να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση του κοινού και των επαγγελματιών υγείας σχετικά με την σοβαρότητα της θρόμβωσης και τους κινδύνους που ενέχει για την υγεία μας.
• Να μειώσουν τον αριθμό των περιπτώσεων που δεν γίνεται διάγνωση της νόσου
• Να προωθήσουν την πρόληψη με την βοήθεια διαγνωστικών εξετάσεων
• Να παροτρύνουν τους φορείς υγείας να εφαρμόσουν στρατηγικές για την εξασφάλιση «βέλτιστων πρακτικών» για την πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία
• Να συμμετέχουν στην ανεύρεση πόρων για την υποστήριξη του κινήματος και των κλινικών ερευνών που θα συντελέσουν στην μείωση των αρνητικών επιπτώσεων που επιφέρει η θρόμβωση στην υγεία.
• Συμπερασματικά δηλαδή, να σώσουν ζωές

Η προβολή της Παγκόσμιας Ημέρας Θρόμβωσης αναδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για ενημέρωση κοινού και των επαγγελματιών υγείας καθώς και την ανάπτυξη πολύπλευρης δράσης για την καταπολέμηση της νόσου.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ήθελε να γίνει γιατρός από παιδί, αλλά ούτε στα πιο τρελά του όνειρα δεν φανταζόταν ότι θα φθάσει να ανήκει στην crème de la crème των ερευνητών παγκοσμίως. Ο καθηγητής Ογκολογίας Λεωνίδας Πλατανιάς, διευθυντής στο ερευνητικό κέντρο Robert H. Lurie στο Northwestern University του Σικάγο, είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς επιστήμονες στο πεδίο του καρκίνου παγκοσμίως, με σημαντικές επιτυχίες και με πολλές βραβεύσεις στο ενεργητικό του.

Η απώλεια του πατέρα του από λευχαιμία τον ώθησε να ασχοληθεί με την Ογκολογία. Με τους συνεργάτες του προσπαθούν να λύσουν την «σπαζοκεφαλιά» του καρκίνου, βρίσκοντας τα κομμάτια που λείπουν από αυτό το τόσο δύσκολο «παζλ». Όπως λέει χαρακτηριστικά, όλα παίζονται στην ταχύτητα, στο πόσο γρήγορα θα αναπτυχθούν νέες θεραπείες, που θα σώζουν περισσότερους ασθενείς.

Λεωνίδας Πλατανιάς: Είναι πολλά αυτά, που δεν ξέρουμε

Με μια σεμνότητα, που χαρακτηρίζει όλους τους «μεγάλους», προσηνής, απλός και χαμογελαστός, μας περιγράφει με απλά λόγια το ερευνητικό του αντικείμενο, χωρίς, ωστόσο, να αρνείται να παραδεχτεί ότι ο καρκίνος είναι για εκείνον η χειρότερη αρρώστια.

Επιπλέον επισημαίνει κατ’ επανάληψη, ότι είναι πολλά ακόμη αυτά, που δεν ξέρει η διεθνής επιστημονική κοινότητα για τον καρκίνο.

Ο διακεκριμένος καθηγητής ήρθε στη χώρα μας από την Αμερική σε ένα ταξίδι – αστραπή, προσκεκλημένος του 21^ου Health World, του συνεδρίου που διοργάνωσε το Ελληνο-Αμερικανικό Επιμελητήριο (Greek-American Chamber of Commerce) και είχαμε τη μοναδική ευκαιρία για μια «one to one» συζήτηση για τον καρκίνο.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης, που μας παραχώρησε ο κ. Λεωνίδας Πλατανιάς:

Κύριε Πλατανιά πώς επιλέξατε την Ογκολογία;

Είχα αρχίσει να το σκέφτομαι από παιδί ότι ήθελα να γίνω καρδιολόγος. Ο πατέρας μου έπαθε λευχαιμία όταν ήμουν φοιτητής και δεν υπήρχαν πολλά φάρμακα εκείνη την εποχή και αυτό μου έδειξε την κατεύθυνση. Σκέφτηκα ότι ο καρκίνος είναι πιο σημαντικός και πιο δύσκολος και άλλαξα ειδικότητα, μπήκα στην Ογκολογία.

Είδα τη ζωή διαφορετικά, όπως και το σύστημα υγείας τότε. Εν τω μεταξύ στην Πάτρα, που ήμουν φοιτητής, είχαμε πολλούς καθηγητές που είχαν έρθει από την Αμερική και αυτό με βοήθησε να σκεφτώ να πάω κι εγώ εκεί, για να κάνω έρευνα.

Στην αρχή έκανα ειδικότητα στη Νέα Υόρκη και μετά πήγα στο Σικάγο, όπου έκανα έρευνα στις ιντερφερόνες. Οι ιντερφερόνες είναι ουσίες του ανοσοποιητικού συστήματος και έχουν σχέση με το πώς ανταποκρίνεται ο ανθρώπινος οργανισμός στον καρκίνο. Το περιβάλλον εκεί ήταν πολύ ανταγωνιστικό.

Εκείνη την περίοδο είχε συμβεί κάτι πολύ σημαντικό. Επιστήμονες είχαν ανακαλύψει μια σειρά βιοχημικών αλλαγών, μια ανακάλυψη σημαντική, που όλοι νόμιζαν ότι είναι ολοκληρωμένη. Αλλά δεν ήταν. Άρχισα τότε να κάνω πολύ ριψοκίνδυνα πράγματα στην έρευνα, πράγματα που ήταν ενάντια στο τότε υπάρχον status quo. Και αποδείχτηκε ότι υπήρχαν κι άλλα να βρεθούν, τα οποία ανακαλύψαμε με δυσκολία, αλλά, τελικά, μετά από αυτό άλλαξαν πολλά πράγματα σε αυτό το πεδίο.

Οι αποτυχίες στην έρευνα πώς επιδρούν σε ένα επιστήμονα;

Μπορείς να τα παρατήσεις ή μπορείς να επιμείνεις. Αυτό, που προσωπικά έκανα πάντα, ήταν ότι προσπαθούσα ξανά και δεν με ενδιέφερε αν με απορρίπτανε. Εγώ συνέχιζα να επιμένω και να ξαναπροσπαθώ. Νομίζω αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος.

Τα τελευταία χρόνια έχει επέλθει επανάσταση στην αντιμετώπιση κάποιων μορφών καρκίνου με την ανοσοθεραπεία. Υπάρχει κάτι άλλο καινοτόμο, που περιμένουμε;

Είναι φοβερά δυνατό το ανοσοποιητικό μας σύστημα, έχει τη δυνατότητα να σταματήσει τον καρκίνο. Και τον σταματάει. Όλοι μας έχουμε λίγα καρκινικά κύτταρα, αλλά δεν παθαίνουμε καρκίνο. Γιατί τα σταματάει το ανοσοποιητικό. Όταν δημιουργηθεί καρκίνος, τότε ο τρόπος να του επιτεθεί κανείς είναι με την ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού.

Επιστήμονες, που, μάλιστα, βραβεύτηκαν με το Νόμπελ Ιατρικής το 2018, ανακάλυψαν τα λεγόμενα check points. Επειδή ο οργανισμός δεν θέλει να είναι συνέχεια επιθετικό το ανοσοποιητικό σύστημα, υπάρχουν ορισμένα «φρένα» και τα ανακάλυψαν αυτοί. Οπότε αναπτύχθηκαν φάρμακα, που σπάσανε αυτά τα «φρένα» και επέτρεψαν στο ανοσοποιητικό να επιτεθεί στους όγκους. Ωστόσο δεν ξέρουμε ακριβώς πώς να τα χρησιμοποιήσουμε ακόμη, είναι μια πολύ μεγάλη δύναμη που επιτίθεται, αλλά αυτό δεν είναι πολύ στοχευμένο, είναι πολλά αυτά που ακόμη δεν ξέρουμε.

Στα τόσα χρόνια ενασχόλησής σας με τον καρκίνο, έχετε εντοπίσει ποιο είναι εκείνο το χαρακτηριστικό του, που μπλοκάρει τις θεραπείες και ευνοεί τη διασπορά του;

Είναι πολλοί και διαφορετικοί οι καρκίνοι, με διαφορετικές μεταλλάξεις που κάνουν το νόσημα λιγότερο ή περισσότερο επιθετικό. Πιο δύσκολοι είναι οι καρκίνοι στον εγκέφαλο και στο πάγκρεας. Εκεί η ανοσοθεραπεία δεν δουλεύει, ενώ, για παράδειγμα, δουλεύει σε κάποιους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Ξέρουμε κάποια πράγματα για τη νόσο, αλλά κάποια άλλα δεν τα ξέρουμε. Για παράδειγμα δεν ξέρουμε γιατί ο καρκίνος του παγκρέατος και του εγκεφάλου είναι χειρότεροι. Στο Τμήμα μας στο Πανεπιστήμιο κάνουμε έρευνα σε αυτά τα δύο νοσήματα και σε λευχαιμίες και έχουμε ενδείξεις για το τι προξενεί αυτή την ανθεκτικότητα, αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμη, για να πούμε κάτι με σιγουριά.

Είστε αισιόδοξος για την έκβαση του καρκίνου τα επόμενα χρόνια;

Έχουν γίνει σημαντικά βήματα και υπάρχει μεγάλη ελπίδα τα τελευταία 20 χρόνια με την εφαρμογή της ανοσοθεραπείας. Αυτό, που έχει αλλάξει, είναι ότι υπάρχουν κι άλλες επιστήμες, που τις ενσωματώνουμε στην Ογκολογία και έχουμε πιο γρήγορη πρόοδο, όπως  big data, bioinformatics, bioengineer, nanotechnology, AI.

Θα έχουμε καινούριες θεραπείες για κάποιες μορφές καρκίνου, αλλά όταν μιλάμε για ολική εξάλειψη της νόσου, αυτό είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Και δε νομίζω ότι γενικά είναι κοντά σε αυτό η Ιατρική. Αλλά είμαστε κοντά σε ανακαλύψεις, που θα σώσουν πολλούς ανθρώπους.

Αυτή την περίοδο με τι ασχολείστε ερευνητικά;

Τα φάρμακα, που υπάρχουν τώρα, οι λεγόμενοι check point inhibitors, είναι στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων. Δουλεύουν σε ένα ποσοστό 10-20%, υπάρχουν διαφορές από όγκο σε όγκο.

Αυτό που πιστεύουμε εμείς, είναι ότι υπάρχουν παρόμοιες πρωτεΐνες, που δεν είναι στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων και είναι πιο δύσκολο να τους επιτεθείς. Οπότε προσπαθούμε να δημιουργήσουμε φάρμακα για check points, που είναι μέσα στο κύτταρο. Αυτό παίρνει πιο πολύ χρόνο.

Τι είναι για εσάς ο καρκίνος;

Ο καρκίνος είναι μια πολύ δύσκολη αρρώστια, θα έλεγα η χειρότερη αρρώστια. Αλλά άμα απλά τον κοιτάμε, δεν θα φύγει. Το καλό είναι ότι υπάρχουν νέα φάρμακα και σώζονται όλο και πιο πολλοί άνθρωποι. Η εξάλειψή του είναι μια μεγάλη πρόκληση για την ανθρωπότητα. Είδαμε τι έγινε με την COVID-19. Υπήρξαν συνεργασίες και έγινε γρήγορα το εμβόλιο, έγινε μεγάλη επένδυση, αλλά στον καρκίνο αντίστοιχα δεν έχει γίνει κάτι σε ανάλογο βαθμό.

Προσπαθούμε συνέχεια να αναπτύξουμε γρήγορα αυτά που βρίσκουμε. Αυτό είναι όλο. Πόσο γρήγορα θα το κάνεις. Αυτό έχει σημασία, πόσο γρήγορα μπορεί να γίνει κάτι, αυτό είναι η μεγάλη πρόκληση. Ξέρουμε ότι κάποια στιγμή θα βρεθεί ένα φάρμακο για έναν καρκίνο x, που θα σώσει ανθρώπους, αλλά το θέμα είναι πότε θα γίνει αυτό, γιατί στο ενδιάμεσο πεθαίνουν πολλοί.

 

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

Η εγκύκλιος εκδόθηκε «με αφορμή τις δυσλειτουργίες και τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά τη διάρκεια των εφημερίων», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, ενώ σύμφωνα με αυτή, οι υγειονομικές περιφέρειες και οι διοικήσεις των νοσοκομείων της χώρας, καλούνται να υλοποιήσουν τα ακόλουθα, με στόχο την προστασία των δικαιωμάτων των ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές:

• Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές να νοσηλεύονται στην πλησιέστερη, στην οικία τους, νοσηλευτική μονάδα και σε συνεργασία με το ΕΚΑΒ να αποφεύγονται φαινόμενα μεταφοράς σε άλλες περιοχές προκειμένου να νοσηλευτούν.
• Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές να νοσηλεύονται ακούσια, μόνο εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζει ο Ν. 2071/92, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.
• Να εξορθολογιστεί η κατανομή των νοσηλευόμενων ασθενών στις διαθέσιμες νοσηλευτικές κλινικές.
• Να παρακολουθείται ο χρόνος νοσηλείας των ασθενών και να εξετάζεται η παράτασή τους, συνεκτιμώντας κοινωνικούς λόγους.
• Σε συνεργασία με τις κοινωνικές υπηρεσίες, οι ασθενείς να παραπέμπονται μετά το πέρας της νοσηλείας τους στις υφιστάμενες κοινοτικές μονάδες του Τομέα Ψυχικής Υγείας στον οποίο διαβιούν, ώστε να διασφαλίζεται η θεραπευτική συνέχεια, καθώς και η πρόληψη των υποτροπών και επανεισάγωγων.
• Αναλυτικά οι Μονάδες Ψυχικής Υγείας αποτυπώνονται στο Χάρτη Ψυχικής Υγείας.

 

Για την επίτευξη των ανωτέρω στόχων, οι εμπλεκόμενοι φορείς θα πρέπει να προχωρήσουν στην ακόλουθη δέσμη ενεργειών:

• Βελτίωση, όπου αυτό απαιτείται του υφιστάμενου πλαισίου εφημεριών με ιδιαίτερη έμφαση στην Αττική.
• Παρακολούθηση και βελτίωση των δεικτών που αφορούν την μέση διάρκεια νοσηλείας, την κάλυψη των κλινών και τις επανεισαγωγές των ασθενών.
• Να επιταχυνθεί η διαδικασία ένταξης των νοσηλευόμενων ασθενών στις Μονάδες Ψυχικής Αποκατάστασης, βάσει των κριτηρίων που θέτει η Σχετική Εγκύκλιος.
• Να επιταχυνθεί η χρονίζουσα διαδικασία ανάπτυξης των κτιριακών υποδομών των ψυχιατρικών Τμημάτων.
• Να καλυφθούν άμεσα τα κενά στελέχωσης των ψυχιατρικών Τμημάτων, ώστε να τεθούν σε πλήρη λειτουργία που θα περιλαμβάνει την ακούσια νοσηλεία ασθενών.
• Να επαναλειτουργήσουν τυχόν κλίνες ή Τμήματα, η λειτουργία των οποίων είχε ανασταλεί λόγω της πανδημίας και να επανατοποθετηθεί το προσωπικό στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας που είχε μετακινηθεί λόγω της πανδημίας. Σε περίπτωση που απαιτείται περαιτέρω ενίσχυση, να εξεταστεί η μετακίνηση τουλάχιστον κατά την εφημέρευση του ιατρικού προσωπικού από άλλα νοσοκομεία.
• Να αναπτυχθούν στοχευμένες παρεμβάσεις των κοινοτικών Μονάδων Ψυχικής Υγείας για τους ασθενείς με ιστορικό επανειλημμένων νοσηλειών και ιδιαίτερα από αυτές που έχουν αναπτύξει ομάδες ολοκληρωμένης κοινοτικής θεραπείας.
• Να ληφθεί μέριμνα, ώστε να διευθετηθούν οι δυσλειτουργίες των νοσηλευτικών ψυχιατρικών Τμημάτων.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε το απόγευμα στο κλείσιμο των εργασιών του πρώτου Wellbeingr Forum, στο Ζάππειο Μέγαρο, που διοργανώθηκε με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας.

 

«Θέλω να σας μιλήσω λίγο περισσότερο για τα ζητήματα που αφορούν στην ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων και να μοιραστώ μαζί σας μία πάρα πολύ έντονη ανησυχία που έχω, όχι μόνο ως αποτέλεσμα της πανδημίας, αλλά και ως αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίον τα παιδιά κινούνται, κυρίως, στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης» είπε ο πρωθυπουργός και πρόσθεσε «φοβάμαι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα πανδημία η οποία αφορά την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων. Και, δυστυχώς, τα στοιχεία τα οποία συλλέγουμε επιβεβαιώνουν αυτόν τον φόβο μας: έξι στους δέκα εφήβους στη χώρα μας παρουσιάζουν σημάδια εξάρτησης από το διαδίκτυο. Κατά κανόνα είναι οι ίδιοι έφηβοι που εκδηλώνουν θυμό, εσωστρέφεια, χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ένα στα πέντε παιδιά -κι αυτό με συγκλόνισε ίσως το περισσότερο- εκδηλώνει σημάδια πλήρους παραίτησης από καθημερινές δραστηριότητες. Κολλημένα μπροστά σε μία οθόνη, πρακτικά δεν αθλούνται, κοιμούνται λίγο, ακατάστατα, δεν τρέφονται σωστά. Είναι ευρήματα εξαιρετικά ανησυχητικά που χτυπούν ένα μεγάλο καμπανάκι κινδύνου».

 

Επισήμανε ότι και ως πατέρας θεωρεί ότι το ζήτημα αυτό πρέπει να τύχει ενδελεχούς έρευνας. «Και δεν θα εκπλαγώ αν κάποια στιγμή δεν αναγκαστούμε, όχι μόνο σε εθνικό, σε ευρωπαϊκό, ενδεχομένως και σε παγκόσμιο επίπεδο, να παρέμβουμε ρυθμιστικά για να μπορέσουμε να μειώσουμε την έκθεση ειδικά των παιδιών και των εφήβων στον ψηφιακό αυτό κόσμο» είπε.

 

«Αυτό το οποίο σίγουρα πρέπει να κάνουμε πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο -και πιστεύω ότι μια από τις χρησιμότητες της ανάδειξης των θεμάτων ψυχικής υγείας έχει και ακριβώς αυτή την διάσταση- είναι να ενθαρρύνουμε όλους να ζητούν βοήθεια όταν αισθάνονται ότι βρίσκονται σε κάποιο αδιέξοδο. Να διώξουμε επιτέλους το στίγμα που συνοδεύει τις ψυχικές διαταραχές. Και όπως δεν ντρέπεται κάποιος να απευθυνθεί στον ορθοπεδικό αν έχει χτυπήσει το πόδι του, έτσι δεν πρέπει να νιώθει κανείς άσχημα όταν χτυπάει την πόρτα ενός ψυχιάτρου ή ενός ψυχολόγου» υπογράμμισε.

 

 

Ακολουθεί η ομιλία του πρωθυπουργού:

 

«Κύριε Υπουργέ, κυρία Αναπληρώτρια Υπουργέ, κυρία Υφυπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κύριε Περιφερειάρχα, κύριοι Δήμαρχοι,

 

Κατ’ αρχάς επιτρέψτε μου να συγχαρώ από καρδιάς τους διοργανωτές αυτού του σημαντικού πρώτου συνεδρίου που γίνεται με αυτόν τον τίτλο, με αυτήν την θεματολογία, στην Αθήνα και να ευχηθώ να έχει ανάλογη συνέχεια, καθώς το θέμα το οποίο είχατε την ευκαιρία να πραγματευτείτε σήμερα είναι εξαιρετικά σύνθετο, εξαιρετικά ενδιαφέρον και τολμώ να πω και εξαιρετικά “προκλητικό” από πλευράς καινοτόμων δημόσιων πολιτικών.

 

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας -αυτό εξάλλου συμβολίζει και αυτός ο μικρός πράσινος φιόγκος τον οποίον όλοι μας φοράμε- και μου δίνεται η ευκαιρία σήμερα να μοιραστώ μαζί σας λίγες σκέψεις για ένα ζήτημα το οποίο είναι εξαιρετικά επίκαιρο, εξαιρετικά ευαίσθητο, μία διαχρονική πρόκληση η οποία στην εποχή μας οξύνεται, καθώς την καθημερινότητα του ανθρώπου δυστυχώς πολιορκούν πολλές διαφορετικές δοκιμασίες.

 

Από την πρόσφατη πανδημία που τόσο δραματικές -τώρα το διαπιστώνουμε- επιπτώσεις είχε στην ψυχική υγεία όλων των κοινωνιών, αλλά κυρίως των παιδιών και των εφήβων, μέχρι την οικονομική κρίση, τις συνέπειες της κλιματικής ανατροπής, τις αντιφάσεις που μπορεί να υπάρχουν στις διαπροσωπικές σχέσεις.

 

Και οι έρευνες είναι δυστυχώς αμείλικτες: ένας στους έξι πολίτες, ένα στα τέσσερα παιδιά ή έφηβοι στην Ευρώπη, καταγράφουν κάποιο ψυχικό πρόβλημα. Είναι τα υψηλότερα ποσοστά από ποτέ. Αυτή είναι η μία όψη της πραγματικότητας, η άλλη είναι ότι έχουμε προχωρήσει πολύ περισσότερο στη διάγνωση και στην ευαισθητοποίηση, στον εντοπισμό ψυχικών παθήσεων.

 

Όμως αυτό το οποίο μας ανησυχεί περισσότερο δεν είναι μόνο η ποιότητα του προβλήματος, αλλά και η ποσότητά του. Κάθε περίπτωση είναι, δυστυχώς, ξεχωριστή και δύσκολα μία γενική επιλογή απέναντι σε ένα τέτοιο μαζικό πρόβλημα μπορεί να βρει μία εξατομικευμένη εφαρμογή. Αυτή, όμως, είναι η πρόκληση την οποία έχουμε απέναντί μας.

 

Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν και γενικόλογες πολιτικές διακηρύξεις δεν χωρούν εδώ. Χρειάζονται συγκεκριμένες πολιτικές και σίγουρα αυτό το οποίο απαιτείται είναι να μπορέσουμε να αναδείξουμε τα ζητήματα της ψυχικής υγείας αλλά και της ευεξίας -θα έρθω σε λίγο στο πώς στο μυαλό μου συνδέονται αυτές οι δύο έννοιες- ως κεντρικές επιλογές, πολιτικές επιλογές προτεραιότητας. Εξάλλου γι’ αυτό και αναδείξαμε τα ζητήματα της ψυχικής υγείας σε αυτοτελή τομέα πολιτικής σε επίπεδο Υφυπουργείου. Και θέλω να συγχαρώ συνολικά την ηγεσία του υπουργείου Υγείας, γιατί έχουμε κάνει μια σημαντική δουλειά, να βάλουμε τη χώρα μας στον παγκόσμιο χάρτη του WHO ως μία χώρα η οποία αποδίδει μεγάλη σημασία σε αυτές τις πολιτικές και τολμά να καινοτομεί και να δοκιμάζει λύσεις οι οποίες ξεφεύγουν από τις πεπατημένες οδούς.

 

Γι’ αυτό και πιστεύω ακράδαντα ότι όταν μιλάμε για ζητήματα ψυχικής υγείας ευρύτερα αυτά δεν πρέπει να περιορίζονται στο στενό ορίζοντα της ιατρικής ατζέντας. Όπως είπε σωστά η κα υφυπουργός, η ψυχική υγεία, η ευεξία είναι κάτι πολύ περισσότερο, κάτι πολύ ευρύτερο, από την ψυχική νόσο. Γι’ αυτό εξάλλου και ο ίδιος ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει την ψυχική υγεία -και διαβάζω τον ορισμό, που θεωρώ ότι είναι πολύ εύστοχος- ως την κατάσταση ευεξίας κατά την οποία κάθε άτομο αντιμετωπίζει με επιτυχία τα προβλήματα της ζωής, εργάζεται παραγωγικά και συμμετέχει στον κοινωνικό του κύκλο.

 

Με άλλα λόγια, το νέο ζητούμενο είναι μια έννοια η οποία μας είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Και αναφέρομαι φυσικά σε αυτό το οποίο ο Αριστοτέλης αποκαλούσε ευδαιμονία, θεωρώντας την αρετή ως τον καλό δαίμονα, δηλαδή τον καλό Θεό των ανθρώπων.

 

Και νομίζω ότι αυτήν την αρετή, αυτήν την έννοια της ευδαιμονίας θα την συναντήσουμε ξανά όταν αξιολογήσουμε συνολικά το πλαίσιο των συμπεριφορών μας, τις βασικές μας προτεραιότητες, τους κώδικες αξιών που μας επιτρέπουν να ζούμε σε ισορροπία με τη φύση. Τη μεγάλη σημασία την οποία πρέπει να αποδίδουμε στην ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων, τη σχέση μας με τον πολιτισμό αλλά και τον τρόπο με τον οποίον αντιμετωπίζουμε μεγάλες πληγές της σύγχρονης πραγματικότητας, όπως η μοναξιά, ένα φαινόμενο πολύ έντονο, ειδικά στις μεγαλουπόλεις μας.

 

Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται ολίγον αφηρημένα, σας διαβεβαιώνω όμως ότι πρέπει να μπουν στο επίκεντρο των δημόσιων πολιτικών κάθε πολιτείας. Διότι αν αναλογιστεί κανείς συνολικά το κόστος το οποίο επωμιζόμαστε από την ψυχική υγεία, αυτό σίγουρα μπορεί να μετρηθεί οικονομικά.

 

Διάβαζα κάπου ότι μπορεί η μειωμένη παραγωγικότητα από ψυχικές ασθένειες να αγγίζει το 1 τρισ. δολάρια το χρόνο. Τεράστιο ποσό. Αλλά βέβαια το μεγαλύτερο κόστος αφορά τον ίδιο τον πόνο των ανθρώπων οι οποίοι αισθάνονται ότι βρίσκονται, πολλές φορές, σε έναν σκοτεινό κόσμο, σε ένα σκοτεινό δωμάτιο από το οποίο δεν μπορούν να ξεφύγουν. Δεν μπορούν να αναπτύξουν στο μέγιστο τις δυνατότητές τους και αναζητούν απεγνωσμένα μια βοήθεια και από κάπου να πιαστούν.

 

Δεν θα αναφέρω αναλυτικά όλα όσα έχουμε κάνει ως υπουργείο Υγείας στον τομέα της ψυχικής υγείας: τις πολλές νέες δομές οι οποίες έχουν ιδρυθεί σε όλη την επικράτεια. Τα κέντρα ημέρας για την υποστήριξη παιδιών και εφήβων, ενηλίκων και ηλικιωμένων, εργαζομένων, ανέργων, προσφύγων. Τις υπηρεσίες για προβλήματα αυτισμού. Τη νέα ανάδειξη των διατροφικών διαταραχών, ειδικά των εφήβων, ειδικά των κοριτσιών, ως μια κεντρική προτεραιότητα, ως παθήσεις οι οποίες επιβάλλεται να διαγνωστούν σε πρώιμο στάδιο. Την έγκαιρη παρέμβαση -και θέλω να σταθώ ιδιαίτερα σε αυτό- στις ψυχώσεις των εφήβων, ένα μεγάλο πρόβλημα στο οποίο οι προληπτικές δράσεις και η ποιοτική διάγνωση μπορούν πραγματικά να αποδειχθούν σωτήριες.

 

Γι’ αυτό και έχουμε προσπαθήσει, στο μέτρο του εφικτού, να ενισχύσουμε και το Εθνικό Σύστημα Υγείας με περισσότερους ψυχιάτρους, με περισσότερους παιδοψυχιάτρους, με εξειδικευμένους νοσηλευτές. Βέβαια, εγκαινιάσαμε και την πρώτη μονάδα ψυχογενούς ανορεξίας και μία ειδική κλινική ειδικά για εφήβους.

 

Συνεχίζουμε τη μάχη κατά των ναρκωτικών. Στην Αθήνα λειτουργεί πλέον -όπως είχαμε δεσμευτεί- ο πρώτος Χώρος Εποπτευόμενης Χρήσης. Μέσα στις φυλακές Κορυδαλλού ιδρύθηκε ειδική μονάδα για εξαρτημένους κρατούμενους. Αλλά ξέρετε ότι η μάχη αυτή είναι διαρκής και όλο αυτό το οποίο σας περιέγραψα είναι μόνο η αφετηρία, είναι το πρώτο βήμα σε έναν μακρύ δρόμο.

 

Θέλω να σας μιλήσω λίγο περισσότερο για τα ζητήματα που αφορούν στην ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων και να μοιραστώ μαζί σας μία πάρα πολύ έντονη ανησυχία που έχω, όχι μόνο ως αποτέλεσμα της πανδημίας αλλά και ως αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίον τα παιδιά κινούνται, κυρίως, στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.

 

Φοβάμαι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα πανδημία η οποία αφορά την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων. Και, δυστυχώς, τα στοιχεία τα οποία συλλέγουμε επιβεβαιώνουν αυτόν τον φόβο μας: έξι στους δέκα εφήβους στη χώρα μας παρουσιάζουν σημάδια εξάρτησης από το διαδίκτυο. Κατά κανόνα είναι οι ίδιοι έφηβοι που εκδηλώνουν θυμό, εσωστρέφεια, χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ένα στα πέντε παιδιά -κι αυτό με συγκλόνισε ίσως το περισσότερο- εκδηλώνει σημάδια πλήρους παραίτησης από καθημερινές δραστηριότητες. Κολλημένα μπροστά σε μία οθόνη, πρακτικά δεν αθλούνται, κοιμούνται λίγο, ακατάστατα, δεν τρέφονται σωστά. Είναι ευρήματα εξαιρετικά ανησυχητικά που χτυπούν ένα μεγάλο καμπανάκι κινδύνου.

 

Και δεν σας κρύβω ότι έχω έναν μεγάλο φόβο, ότι το ανθρώπινο μυαλό, ως προϊόν μίας εξελικτικής διαδικασίας εκατοντάδων χιλιάδων ετών, δεν είναι προσαρμοσμένο ώστε να μπορεί να αντιλαμβάνεται ταυτόχρονα την πραγματικότητα σε συνδυασμό με την ψηφιακή πραγματικότητα με την οποία έρχονται σε επαφή, κυρίως νεαρά παιδιά τα οποία βρίσκονται ακόμα στη φάση της ανάπτυξής τους. Και δεν έχουμε ιδέα ακόμα, φοβάμαι, για το πόσο προβληματικές μπορεί να είναι αυτές οι συνήθειες των παιδιών και των εφήβων, κυρίως ως προς την επαφή τους με τον ψηφιακό κόσμο και τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.

 

Και ως πατέρας ο ίδιος -τα παιδιά μου είναι μεγαλύτερα αλλά πρέπει να σας πω ότι ανησυχώ πάρα πολύ- θεωρώ ότι το ζήτημα αυτό πρέπει να τύχει αντικείμενο ενδελεχούς έρευνας. Και δεν θα εκπλαγώ αν κάποια στιγμή δεν αναγκαστούμε, όχι μόνο σε εθνικό, σε ευρωπαϊκό, ενδεχομένως και σε παγκόσμιο επίπεδο, να παρέμβουμε ρυθμιστικά για να μπορέσουμε να μειώσουμε την έκθεση ειδικά των παιδιών και των εφήβων στον ψηφιακό αυτό κόσμο.

 

Αυτό το οποίο σίγουρα πρέπει να κάνουμε πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο -και πιστεύω ότι μια από τις χρησιμότητες της ανάδειξης των θεμάτων ψυχικής υγείας έχει και ακριβώς αυτή την διάσταση- είναι να ενθαρρύνουμε όλους να ζητούν βοήθεια όταν αισθάνονται ότι βρίσκονται σε κάποιο αδιέξοδο. Να διώξουμε επιτέλους το στίγμα που συνοδεύει τις ψυχικές διαταραχές. Και όπως δεν ντρέπεται κάποιος να απευθυνθεί στον ορθοπεδικό αν έχει χτυπήσει το πόδι του, έτσι δεν πρέπει να νιώθει κανείς άσχημα όταν χτυπάει την πόρτα ενός ψυχιάτρου ή ενός ψυχολόγου.

 

Όμως, για να κάνω και τη σύνδεση μεταξύ των στενών θεμάτων της ψυχικής υγείας και της ευρύτερης έννοιας της ευεξίας, πιστεύω ότι ο προβληματισμός μας εδώ θα πρέπει να είναι ευρύτερος στο πώς θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε εκείνες τις συνθήκες που θα αποτρέπουν, θα μειώνουν την πιθανότητα να προκύψουν αυτές οι ανισορροπίες. Εγκαθιστώντας έναν νέο, έναν διαφορετικό τρόπο ζωής με περισσότερο σεβασμό για το περιβάλλον, με περισσότερο σεβασμό για την ίδια τη φύση του ανθρώπου, από την οποία συχνά απομακρυνόμαστε.

 

Και αυτή είναι μία -θα έλεγα- κατεύθυνση που μπορούμε να ακολουθήσουμε μέσα από πολλούς δρόμους. Έχουμε την τύχη να έχουμε μια χώρα η οποία προσφέρει ένα θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον, μια πλούσια πολιτιστική παράδοση. Μια ανοιχτή χώρα που δίνει έμφαση στις διαπροσωπικές σχέσεις, μια χώρα στην οποία ακόμα η οικογένεια, ως “κύτταρο” κοινωνικής συνοχής, παίζει έναν σημαντικό ρόλο. Και μια χώρα η οποία μπορεί να δει την έννοια της ευεξίας όχι απλά ως μια πρόκληση για την αντιμετώπιση προβλημάτων ψυχικής υγείας, αλλά και ως μία μεγάλη αναπτυξιακή ευκαιρία, καθώς ολοένα και περισσότερο θα αναζητείται παγκόσμια αυτή η σχέση ισορροπίας για την οποία τόσο όμορφα μίλησε ο Αριστοτέλης πριν από 2.300 χρόνια.

 

Έχουμε λοιπόν τη δυνατότητα και θα σας ενθάρρυνα, φίλες και φίλοι και τους διοργανωτές του συνεδρίου, ακριβώς αυτή την πτυχή της ευεξίας -ως μιας αναπτυξιακής ευκαιρίας για τη χώρα, ως μια ευκαιρία να ταυτιστεί η Ελλάδα με αυτή την καινούργια έννοια, αυτές τις επιλογές οι οποίες ακόμα βρίσκονται στα σπάργανα- να μπορούμε να τις διερευνήσουμε με μεγαλύτερη συστηματικότητα.

 

Αγγίζουν πολλά πεδία δημόσιων επιλογών, όμως θεωρώ ότι αποτελούν μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόκληση για τη χώρα μας: να είμαστε καινοτόμοι, να τολμάμε σε εφαρμογές δημόσιων πολιτικών που μπορούν να δουν το μέλλον μέσα από ένα τελείως διαφορετικό οπτικό πρίσμα, όπως καλή ώρα κάναμε με την πολιτιστική συνταγογράφηση. Και θέλω να συγχαρώ τους δύο συναρμόδιους υφυπουργούς, για την ιδέα δηλαδή ότι για να αντιμετωπίσουμε ψυχολογικές νόσους, ψυχολογικά προβλήματα, μπορεί η ίδια η έκθεση στον πολιτισμό να βοηθήσει ενδεχομένως όσο μία κλασική φαρμακευτική αγωγή. Όλα αυτά είναι σημαντικά πράγματα, είναι σημαντικές πρωτοβουλίες οι οποίες πιστεύω ότι αξίζουν να αναδειχθούν ολοένα και περισσότερο.

 

Κλείνω, λοιπόν, με τη σκέψη ότι ο αρχαίος ελληνικός όρος “ευεξία”, “wellbeing”, κάτι πολύ περισσότερο -τονίζω- από το “wellness” -το “wellness” πολλές φορές το ταυτίζουμε με την έννοια του “πηγαίνω κάπου και βρίσκω ένα ωραίο spa και κάνω κάποιες θεραπείες”. Όχι δεν μιλάμε για αυτό, μιλάμε για κάτι πολύ μεγαλύτερο, πολύ ευρύτερο. Αυτός, λοιπόν, ο όρος ευεξία που επέλεξε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για να ορίσει την ψυχική υγεία, δηλώνει από μόνος του πολλά.

 

Γιατί προέρχεται -να μην το ξεχνάμε- από τις λέξεις “ευ”, δηλαδή “καλός”, και “έξις” που σημαίνει “συνήθεια”. Παραπέμπει έτσι ευθέως στις συμπεριφορές μας ως κρίσιμους ρυθμιστές της ισορροπίας του ψυχικού μας κόσμου. Μας καλεί, λοιπόν, να την προσεγγίσουμε, αυτή την έννοια της ευεξίας, με πολύ πιο ανοιχτό μυαλό. Με κεραίες ευαίσθητες, στραμμένες στις μικρές ρωγμές που όμως αν αφεθούν μπορούν να γίνουν πολύ μεγάλες παγίδες.

 

Και αυτόν τον νέο δρόμο, τον οποίον τώρα αρχίζουμε να τον διερευνούμε, είμαι σίγουρος ότι φωτίζει και η δική σας συνάντηση στην Αθήνα. Εξάλλου η πολιτική -και ειδικά η πολιτική όπως την εφαρμόζουμε εμείς- οφείλει να βρίσκεται πάντα σε διάλογο με την επιστήμη και τις προτάσεις των ειδικών. Και να τροφοδοτείται και με τις αναζητήσεις της ίδιας της κοινωνίας των πολιτών.

 

Γι’ αυτό και εύχομαι κάθε επιτυχία στο συνέδριό σας. Θα αναμένω με ενδιαφέρον όλα τα συμπεράσματα. Νομίζω ότι κάνατε μια πολύ καλή αρχή και εύχομαι του χρόνου να είναι ακόμα πιο εμπλουτισμένο και ακόμα πιο δυναμικό, διότι αυτά τελικά θα ανιχνεύσουν την αληθινή βιώσιμη ζωή, ένα στοίχημα του καιρού μας, αλλά και της κοινής μας καθημερινότητας.

Και πάλι συγχαρητήρια. Ευχαριστώ πολύ».

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γεννήθηκαν τα τρία πρώτα μωρά στα οποία είχε πραγματοποιηθεί η πρώτη στον κόσμο θεραπεία βλαστοκυττάρων για την αντιμετώπιση της δισχιδούς ράχης (spina bifida) ή μυελομηνιγγοκήλης. Η θεραπεία αποσκοπεί στην αναστροφή -πριν τη γέννα- της παράλυσης και άλλων ανωμαλιών, λόγω της εν λόγω πάθησης.

Η πρωτοποριακή θεραπεία αναπτύχθηκε από διεπιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Ντέηβις, με επικεφαλής την πρώτη στον κόσμο γυναίκα καθηγήτρια εμβρυϊκής χειρουργικής Νταϊάνα Φάρμερ και με χρηματοδότηση 9 εκατ. δολαρίων από το πολιτειακό Ινστιτούτο Αναγεννητικής Ιατρικής της Καλιφόρνιας (CIRM). Η κλινική δοκιμή, που ξεκίνησε την άνοιξη του 2021, ονομάζεται «CuRe Trial: Cellular Therapy for In Utero Repair of Myelomeningocele» και θα συμπεριλάβει συνολικά 35 ασθενείς έως την ολοκλήρωσή της.

Η θεραπεία γίνεται όσο ακόμη το έμβρυο αναπτύσσεται στη μήτρα της μητέρας του. Για πρώτη φορά η θεραπεία δοκιμάστηκε σε μια μητέρα, την Έμιλι από το Τέξας, και την αγέννητη ακόμη κόρη της Ρόμπι. Τα τρία πρώτα μωρά που γεννήθηκαν μετά την θεραπεία, θα παρακολουθηθούν από την ερευνητική ομάδα για έξι χρόνια, ώστε να αξιολογηθεί η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της θεραπείας σε βάθος χρόνου. Προς το παρόν, οι επιστήμονες είναι επιφυλακτικοί για την εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων, καθώς θέλουν να περάσει περισσότερος χρόνος.

Η δισχιδής ράχη, μια πάθηση άγνωστης αιτιολογίας, συμβαίνει όταν δεν αναπτύσσεται ομαλά ο σπονδυλικός ιστός κατά τα αρχικά στάδια της κύησης, με αποτέλεσμα ένα εκ γενετής ελάττωμα που μπορεί να οδηγήσει στη συνέχεια σε διάφορα χρόνια προβλήματα υγείας (γνωστικά, κινητικότητας, ουρολογικά, γαστρεντερολογικά κ.α.). Εμφανίζεται περίπου σε ένα παιδί ανά 1.500 έως 2.000 (ιδίως σε έγκυες χωρίς επαρκή βιταμίνη Β9) και η διάγνωση γίνεται συνήθως μέσω του υπερηχογραφήματος κατά την εγκυμοσύνη.

Η χειρουργική επέμβαση μετά τη γέννα μπορεί να μειώσει μερικές από τις επιπτώσεις, ενώ η επέμβαση πριν τον τοκετό μπορεί να αποτρέψει ή έστω να μετριάσει τη σοβαρότητα της σπονδυλικής βλάβης στο έμβρυο, προτού επιδεινωθεί στη διάρκεια της κύησης. Η επιπρόσθετη επεμβατική εμφύτευση βλαστικών κυττάρων στο έμβρυο -με τη μορφή ενός επιθέματος που τοποθετείται πάνω στη σπονδυλική στήλη του – βοηθά να αποκατασταθεί ο κατεστραμμένος σπονδυλικός ιστός, πέρα από αυτό που μπορεί να πετύχει από μόνη της η χειρουργική επέμβαση. Η μέθοδος δοκιμάστηκε αρχικά σε ζώα προτού δοκιμαστεί σε ανθρώπους.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επικαλέστηκαν, επίσης, μια μελέτη που διαπίστωσε ότι τρεις δωδεκάδες πολιτείες έθεσαν στην άκρη κάποια από τα εμβόλια που τους αναλογούν για ορισμένους κατοίκους και κοινότητες με βάση τα μειονεκτήματα στο εισόδημα, την εκπαίδευση και τη στέγαση.

Ερευνητές: Τα ευρήματα από ένα μοντέλο νόσου που αναπτύχθηκε από ερευνητική ομάδα του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αϊόβα μπορεί να βοηθήσει τους αξιωματούχους δημόσιας υγείας να αξιολογήσουν και να βελτιώσουν τις στρατηγικές για την επόμενη πανδημία. Πριν από σχεδόν δύο χρόνια, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ δημοσίευσαν τις συστάσεις τους για μια σταδιακή ανάπτυξη του εμβολίου COVID-19. Ο οργανισμός έδωσε προτεραιότητα σε ομάδες με βάση το επάγγελμα, την ηλικία, τις συνθήκες διαβίωσης και τις ιατρικές καταστάσεις υψηλού κινδύνου, σε μια προσπάθεια να προστατευθούν οι ευάλωτοι και να μειωθούν οι θάνατοι.

Όμως, ο Claus Kadelka, επίκουρος καθηγητής μαθηματικών και επικεφαλής συγγραφέας μιας νέας δημοσίευσης στο Περιοδικό Θεωρητικής Βιολογίας, λέει ότι οι μελλοντικές αντιδράσεις για την πανδημία θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη την εθνικότητα και τα πρότυπα κοινωνικής επαφής που επηρεάζουν τη δυναμική της νόσου.

“Πολλοί ερευνητές σε αυτόν τον τομέα επικεντρώνονται κυρίως στην ηλικία. Ποιος θα πρέπει να κάνει πρώτα το εμβόλιο: οι ηλικιωμένοι που είναι οι πιο ευάλωτοι ή οι νεότεροι που έχουν περισσότερες επαφές και μπορούν να μεταδώσουν ευκολότερα την ασθένεια;

Η μη εξέταση άλλων κοινωνικών διαστάσεων κατά την ανάπτυξη μιας στρατηγικής εμβολιασμού μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικές ή λανθασμένες προβλέψεις σχετικά με τον καλύτερο τρόπο πρόληψης των θανάτων”, δήλωσε ο Kadelka.

Οι ερευνητές επισημαίνουν πολλαπλές μελέτες που δείχνουν ότι οι έγχρωμοι άνθρωποι έχουν πληγεί δυσανάλογα από την COVID-19.

Το ποσοστό μόλυνσης στις κομητείες των ΗΠΑ που κυριαρχούν οι μαύροι ήταν τρεις φορές υψηλότερο από τις κομητείες που κυριαρχούν οι λευκοί το 2020 και το έθνος Νάβαχο είχε περισσότερα κρούσματα ανά κάτοικο από οποιαδήποτε άλλη πολιτεία της χώρας.

Ένας λόγος για την ανισότητα, εξηγούν, είναι ότι οι έγχρωμοι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να εργάζονται σε θέσεις εργασίας με δημόσιο πρόσωπο και υψηλή επαφή (π.χ. υπηρεσίες μεταφορών, παντοπωλεία, εγκαταστάσεις συσκευασίας κρέατος), οι οποίες δεν επιτρέπουν εύκολα τη φυσική απομάκρυνση και την απομακρυσμένη εργασία.

Οι έγχρωμοι είναι, επίσης, πιο πιθανό να ζουν σε κατοικίες υψηλότερης πυκνότητας ή σε κατοικίες πολλών γενεών, όπου είναι πιο δύσκολο να τεθεί σε καραντίνα και να αποτραπεί η εξάπλωση του ιού.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το CDC, το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ και το Γραφείο Εργασίας των ΗΠΑ, οι ερευνητές εφάρμοσαν ένα μοντέλο που ανέπτυξαν πέρυσι και ενσωμάτωσαν διαφορετικά ποσοστά επαφής και επαγγελματικούς κινδύνους ανάλογα με την ηλικία και την εθνικότητα.

Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν τον υπερυπολογιστή της πολιτείας της Αϊόβα για να αναλύσουν 2,9 εκατομμύρια διαφορετικές στρατηγικές εμβολιασμού για να εντοπίσουν εκείνες που πέτυχαν συγκεκριμένους στόχους, όπως η ελαχιστοποίηση των λοιμώξεων ή των θανάτων από την COVID-19.

Συγκεκριμένα ευρήματα

“Το πρώτο μας μεγάλο συμπέρασμα από τη μελέτη είναι ότι η “εθνοτική ομοφυλοφιλία”, η έννοια ότι οι άνθρωποι τείνουν να αλληλεπιδρούν συχνότερα με άτομα από την ίδια δημογραφική ομάδα, έχει σημασία”, δήλωσε ο Kadelka.

“Η καλύτερη στρατηγική που περιλάμβανε την εθνοτική καταγωγή απέτρεψε περισσότερους θανάτους από την καλύτερη στρατηγική χωρίς εθνοτική καταγωγή”.

Ο Kadelka δήλωσε ότι το δεύτερο μεγάλο εύρημα είναι λιγότερο διαισθητικό.

“Όταν προσπαθείς να ελαχιστοποιήσεις τον αριθμό των θανάτων, είναι καλύτερο να κάνεις το εμβόλιο πρώτα στους πιο ηλικιωμένους έγχρωμους ανθρώπους, επειδή διατρέχουν άμεσο κίνδυνο, ακολουθούμενοι από τους μη ισπανόφωνους λευκούς σε ηλικία εργασίας και τους μη ισπανόφωνους Ασιάτες με θέσεις εργασίας υψηλής επαφής, ώστε να σταματήσουν να μεταδίδουν τον ιό μέσω της κοινότητας”.

Όσον αφορά το κατά πόσον η βέλτιστη στρατηγική εμβολιασμού στο μοντέλο θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα στον πραγματικό κόσμο, ο Kadelka δήλωσε ότι είναι δύσκολο να γνωρίζουμε, επειδή πολλά κοινωνικά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά της νόσου, όπως λεπτομερή πρότυπα επαφών και παράγοντες που επηρεάζουν την ευαισθησία στη μόλυνση, είναι ακόμη ελάχιστα κατανοητά.

Ελπίζει, όμως, ότι η μελέτη θα δώσει ώθηση σε περισσότερη έρευνα στη διασταύρωση της επιδημιολογίας και της κοινωνιολογίας.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αϊόβα ISU τόνισαν ότι η ιεράρχηση της πρόσβασης στο εμβόλιο COVID-19 με βάση την εθνικότητα δεν είναι μια θεωρητική ιδέα. Δύο πολιτείες, η Μοντάνα και το Βερμόντ, άνοιξαν την επιλεξιμότητα του εμβολίου σε έγχρωμους ανθρώπους πριν από το ευρύ κοινό την άνοιξη του 2021.

Επικαλέστηκαν, επίσης, μια μελέτη που διαπίστωσε ότι τρεις δωδεκάδες πολιτείες έθεσαν στην άκρη κάποια από τα εμβόλια που τους αναλογούν για ορισμένους κατοίκους και κοινότητες με βάση τα μειονεκτήματα στο εισόδημα, την εκπαίδευση και τη στέγαση.

Τα μοντέλα ασθενειών, όπως αυτό που ανέπτυξε η ομάδα του Kadelka και συνεχίζει να εργάζεται πάνω σε αυτά, μπορούν να βοηθήσουν τους αξιωματούχους δημόσιας υγείας να βελτιώσουν τις στρατηγικές όταν τα εμβόλια είναι σε περιορισμένη προσφορά.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

«Στην Ελλάδα υπάρχουν αξιόλογες φαρμακοβιομηχανίες που επενδύουν δυναμικά και δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από τους Ευρωπαίους εταίρους τους, παράγοντας φάρμακα υψηλής προστιθέμενης αξίας, καθώς οι προδιαγραφές είναι ίδιες σε ευρωπαϊκό επίπεδο» όπως τονίζει η κ. Ιουλία Τσέτη στο The Doctor, υπογραμμίζοντας πως «Ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, η Πολιτεία έχει συνδράμει στην απόσβεση του clawback με αντίστοιχες επενδύσεις στο πεδίο της έρευνας. Ταυτόχρονα και το RRF, το Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης στάθηκε μία καλή ευκαιρία για την ενίσχυση των επενδυτικών σχεδίων της φαρμακοβιομηχανίας»

Κυρία Τσέτη, παρά τις δύσκολες συνθήκες που επικράτησαν τα τελευταία χρόνια όσον αφορά το επιχειρείν, ο ΟΦΕΤ καταφέρνει την τελευταία τριετία να ολοκληρώσει το επενδυτικό πλάνο ύψους 40 εκατ. ευρώ, αναδεικνύοντας τον Όμιλο μεταξύ των πρωταγωνιστών της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας. Πρακτικά τι σημαίνει για την παραγωγική δυναμική του Ομίλου το πλάνο επενδύσεων και κατά πόσο επηρεάζει την εξαγωγική δραστηριότητα;

Έχουμε χρέος, όσοι από τους επιχειρηματίες διαθέτουμε ισχυρή παρουσία στην αγορά και μάλιστα πολυετή, να ανταποδίδουμε με αντίστοιχες επενδύσεις στην κοινωνία -ελληνική και παγκόσμια- η οποία μας στηρίζει.

Οι επενδύσεις συνολικά του Ομίλου την τελευταία 5ετία, ξεπέρασαν τα 80 εκατ. ευρώ. Επομένως, είναι μία αυτονόητη συνθήκη η συνεχής ανάπτυξη καθώς όπως πολύ καλά γνωρίζετε, η τεχνολογία εξελίσσεται και για να βρισκόμαστε πάντα ποιοτικά στην κορυφή, είναι απαραίτητος ο συνεχής εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση των παραγωγικών μονάδων και διαδικασιών μας.

Πολύ σύντομα δε, στη UNI-PHARMA & InterMed, θα ολοκληρώσουμε τον ψηφιακό μετασχηματισμό των λειτουργιών των μονάδων μας. Αποτέλεσμα της διαρκούς και άοκνης βελτίωσης και εκσυγχρονισμού όλων των δεικτών μας, είναι και η ανάπτυξη των εξαγωγών μας σε 66 χώρες και μάλιστα με τα δικά μας brand names by UNI-PHARMA και by InterMed.

H ενίσχυση της παραγωγικότητας και η συστηματική αύξηση των εξαγωγών είναι τα δύο μεγάλα «στοιχήματα» που επιτυγχάνει ο Όμιλος. Ωστόσο, ένα μεγάλο ζήτημα παραμένει η διασύνδεση της παραγωγής με την τεχνολογία και την καινοτομία. Κατά πόσο η Πολιτεία συνδράμει ως προς αυτή την κατεύθυνση;

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία δύο χρόνια και ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, η Πολιτεία έχει συνδράμει στην απόσβεση του clawback με αντίστοιχες επενδύσεις στο πεδίο της έρευνας.

Ταυτόχρονα και το RRF, το Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης στάθηκε μία καλή ευκαιρία για την ενίσχυση των επενδυτικών σχεδίων της φαρμακοβιομηχανίας. Επίσης όσον αφορά στον ΣΕΒ – και μέσα από τον θεσμικό μου ρόλο ως Γενική Γραμματέας πλέον αλλά και ως μέλος της Επιτροπής Καινοτομίας- την τελευταία διετία δώσαμε έμφαση στην καινοτομία, εγγράφοντας πολλά μέλη – εταιρείες start ups στην εν λόγω Επιτροπή. Πρόκειται για νεοφυείς, «έξυπνες» επιχειρήσεις και νέους ανθρώπους που επιθυμούν να επενδύσουν στην σύγχρονη Ελλάδα.

H ανάπτυξη των εξαγωγών, εξαρτάται απόλυτα από την καινοτομία που θα προσφέρουμε στους ανθρώπους μέσα από τα προϊόντα μας, ώστε η καθημερινότητά τους να βελτιώνεται και να είναι πολύ πιο απλή.

Κυρία Τσέτη, το φάρμακο υψηλών προδιαγραφών που παράγεται στην Ελλάδα με τεχνογνωσία και υποδομές εφάμιλλες των ευρωπαϊκών, μπορεί να αποτελέσει «λύση» σε θέματα επάρκειας της αγοράς;

Σαφέστατα και αυτό είναι το ζητούμενο και μπορεί. Ήδη, εδώ και δεκαετίες ζητάμε από τον ΙΦΕΤ- το Ινστιτούτο Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας ΑΕ- αντί να εισάγει προϊόντα υψηλού κόστους, να δίνει τη δυνατότητα στα εγχώρια εργοστάσια, να τα παράγουν με φθηνότερες τιμές.

Είμαστε ισότιμοι πολίτες, βιομήχανοι και επιχειρηματίες με τους άλλους εταίρους μας στην Ε.Ε., οι δε προδιαγραφές της παραγωγής είναι ενιαίες παγκοσμίως για τις φαρμακοβιομηχανίες που πραγματοποιούν έρευνα και ανάπτυξη και αυτό το κρίσιμο στοιχείο χαρακτηρίζει μεταξύ άλλων τις βιομηχανίες φαρμάκου σε όλο τον κόσμο.

Στην Ελλάδα υπάρχουν αξιόλογες φαρμακοβιομηχανίες που επενδύουν δυναμικά και δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από τους Ευρωπαίους εταίρους τους, παράγοντας φάρμακα υψηλής προστιθέμενης αξίας, καθώς οι προδιαγραφές είναι ίδιες σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ποιος ο ρόλος των Βιοεπιστημών στην ανάκαμψη της οικονομίας και της μεταπανδημικής εποχής; Πόσο πιθανή είναι η ανάπτυξη της συγκεκριμένης κατηγορίας στη χώρα μας και ποιες οι προτεραιότητες που θέτετε ως προς αυτή την κατεύθυνση από τη θέση της προέδρου στο UN Global Compact Net Work Hellas;

Οι Βιοεπιστήμες είναι ένας από τους κορυφαίους κλάδους υψηλής ζήτησης, που επιταχύνει την επιχειρηματική ανάπτυξη μέσα από την καινοτομία, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις αρχές της Βιωσιμότητας και με εξαιρετικά υψηλό πολλαπλασιαστή όσον αφορά στις θετικές επιπτώσεις στο σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας.

Επιπλέον, είναι ένας κλάδος όπου η χώρα έχει ήδη σημαντική ιστορία, υποδομές- τόσο βιομηχανικές όσο και ακαδημαϊκές και εξαιρετικό έμψυχο ανθρώπινο δυναμικό. Είναι εντυπωσιακό, πώς το 1/3 περίπου των διδακτορικών διατριβών που εκπονήθηκαν στη χώρα μας κατά το έτος 2020, σχετίζονταν με την Ιατρική και τις Επιστήμες Υγείας, στον πυρήνα των οποίων βρίσκεται ο ίδιος ο Άνθρωπος.

Διαθέτουμε πολλούς Έλληνες επιστήμονες και ερευνητές στο πεδίο των Βιοεπιστημών που ασχολούνται στο παγκόσμιο ερευνητικό γίγνεσθαι και αναδείχθηκαν μέσα από την πανδημία. Άλλωστε το είδαμε και στην πράξη καθώς ο Πρωθυπουργός κάλεσε πολλές φορές στο Μέγαρο Μαξίμου επιστήμονες που διαπρέπουν στο εξωτερικό, προκειμένου να συνομιλήσει μαζί τους, να καταθέσουν τις ιδέες τους και να έρθουν να επενδύσουν στη χώρα μας. Γνωρίζω ακόμη, ότι στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας στο πεδίο της Βιοπληροφορικής, πραγματοποιείται σημαντική δουλειά σε στατιστικά δεδομένα γνωστών πανεπιστημίων της Αμερικής.

Επίσης μέσα από τον ρόλο μου ως Πρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου Global Compact Network Hellas, φροντίζουμε να δημιουργήσουμε αυτές τις προϋποθέσεις στις επιχειρήσεις ώστε Έλληνες του εξωτερικού να αισθανθούν ότι θα εργαστούν σε εργασιακά περιβάλλοντα με διεθνείς προδιαγραφές.

Αρκετοί επιστημονικοί κύκλοι επισημαίνουν πως ο κορωνοϊός ήταν μόνο η αρχή και πως ως κοινωνίες θα βρεθούμε και πάλι αντιμέτωποι με σοβαρές υγειονομικές προκλήσεις. Ασπάζεστε την άποψη αυτή; Γιατί είμαστε εκτεθειμένοι πλέον σε τόσους μεγάλους υγειονομικούς κινδύνους;

Δεν μπορώ να γνωρίζω αν είμαστε εκτεθειμένοι σε τόσο μεγάλους υγειονομικούς κινδύνους, αλλά γνωρίζουμε αρκετούς από αυτούς, όπως η αντοχή στα αντιβιοτικά από τους πρώτους κινδύνους για τη δημόσια υγεία, η κλιματική αλλαγή με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία, τις κοινωνίες και τις οικονομίες. Χρέος μας είναι ο καθένας από την ερευνητική του πλευρά να στοχεύσει σε προληπτικές ενέργειες προς όλες τις κατευθύνσεις.

Επομένως, εκτιμώ ότι η λύση αφορά σε μία παγκόσμια συνεργασία όλων των ερευνητικών κέντρων και των ερευνητών, καθώς με την σύγχρονη τεχνολογία, μπορούν να ανταλλαχθούν απόψεις, να προβλεφθούν δύσκολες καταστάσεις, ώστε να προφυλαχθεί η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια από μελλοντικούς κινδύνους που αφορούν στη δημόσια υγεία.

H Ελλάδα μπορεί να γίνει κόμβος καινοτομίας, έρευνας και αριστείας; Οι νέοι Έλληνες επιστήμονες και ερευνητές του εξωτερικού, που θα μπορούσαν να παίξουν καταλυτικό ρόλο, επιλέγουν περισσότερο «φιλόξενους» προορισμούς από τη χώρα μας. Είναι θέμα ιδιωτικής πρωτοβουλίας ή κινήτρων από την πολιτεία;

Ο τόπος μας είναι απόλυτα φιλικός, έτοιμος να φιλοξενήσει επιστήμονες και να αναδειχθεί σε Κόμβο Έρευνας και Καινοτομίας, ενώ βλέπουμε πλέον και τους ψηφιακούς νομάδες.

Θεωρώ ότι έχει γίνει η αρχή και είμαι αισιόδοξη πώς τα επόμενα χρόνια θα δούμε ακόμη περισσότερους επιστήμονες -από τις επιστήμες υγείας και τη βιοτεχνολογία- να επιστρέφουν στην Ελλάδα και να συντάσσονται με το ερευνητικό δυναμικό της χώρας, δημιουργώντας νέα πρωτοποριακά προϊόντα για την πρόοδο και την ευημερία της ανθρωπότητας. Αρκεί βέβαια να δημιουργηθούν και οι ανάλογες υποδομές.

Πιστεύω ακράδαντα, ότι εάν ενισχυθεί ουσιαστικά το επιστημονικό δυναμικό της χώρας μας, μπορεί να αποτελέσει το πλέον ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και το «κλειδί» για πραγματική ανάπτυξη της Ελλάδας σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει.

Οι επενδύσεις συνολικά του Ομίλου την τελευταία 5ετία, ξεπέρασαν τα 80 εκατ. ευρώ. Επομένως, είναι μία αυτονόητη συνθήκη η συνεχής ανάπτυξη καθώς όπως πολύ καλά γνωρίζετε, η τεχνολογία εξελίσσεται και για να βρισκόμαστε πάντα ποιοτικά στην κορυφή, είναι απαραίτητος ο συνεχής εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση των παραγωγικών μονάδων και διαδικασιών μας.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/