Συντάκτης: grammateia

Σας επισυνάπτουμε τον ( ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ-ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ-ΕΦΚΑ ) ,το νέο νομοθετικό πλαίσιο “Κανονισμός Λειτουργίας του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.) του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.)” από το οποίο προβλέπεται η πρωτότυπη υπογραφή του θεράποντος- παραπέμποντος ιατρού στο γενικό εισηγητικό φάκελο παροχών αναπηρίας, το γνήσιο της οποίας θα είναι θεωρημένο από την Αστυνομία ή το Κ.Ε.Π. ή από άλλη δημόσια αρχή.

Η διαδικασία γνησίου της υπογραφής  μπορεί να γίνει δια μέσου της ηλεκτρονικής πύλης www.gov.gr.

Οδηγίες ψηφιακής βεβαίωσης (γνήσιο της υπογραφής)

Για τη ψηφιακή βεβαίωση θα χρειαστείτε:

• είτε τoυς προσωπικούς σας κωδικούς web banking, είτε τους προσωπικούς σας κωδικούς πρόσβασης στο Taxisnet (ώστε να επιβεβαιώσετε τον αριθμό του κινητού σας τηλεφώνου)
• το κινητό σας όπου θα σας αποσταλούν κωδικοί επιβεβαίωσης πριν την έκδοση του εγγράφου
• το έγγραφο που επιθυμείτε να βεβαιώσετε ηλεκτρονικά σε μορφή .pdf

– Είσοδος στην υπηρεσία

– Σύνδεση με τους κωδικούς σας

– Επιλογή φορέα που έχετε λογαριασμό

– Επιλογή αρχείου pdf προς υπογραφή

Με την ψηφιακή βεβαίωση, αποτυπώνεται στο κάτω μέρος κάθε σελίδας του εγγράφου σας, ο μοναδικός αναγνωριστικός αριθμός επαλήθευσης σε αλφαριθμητική μορφή και σε μορφή QR και στο τέλος του εγγράφου αποτυπώνεται η ηλεκτρονική σφραγίδα του gov.gr και τα στοιχεία του εκδότη.

Η ψηφιακή βεβαίωση που θα εκδώσετε είναι νομικά ισοδύναμη με έγγραφο που φέρει το γνήσιο της υπογραφής και μπορείτε είτε να την αποστείλετε ηλεκτρονικά, είτε να την εκτυπώσετε και να την καταθέσετε σε δημόσια υπηρεσία.

Τα τελευταία σαράντα χρόνια το πρόβλημα της παχυσαρκίας στον πλανήτη έχει τριπλασιαστεί σε μέγεθος. Το 2016 1,6 δισεκατομμύρια ενήλικες παγκοσμίως ήταν υπέρβαροι και 650 εκατομμύρια ήταν παχύσαρκοι.

Στην Ελλάδα το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο, καθώς είναι πρώτη στην ΕΕ στην παιδική παχυσαρκία, και στις πρώτες θέσεις στην παχυσαρκία των ενηλίκων. Το 63% των Ελλήνων ηλικίας άνω των 18 είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Η διαΝΕΟσις ανέθεσε σε μια ερευνητική ομάδα υπό τον συντονισμό του καθηγητή Γιάννη Μανιού από το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο την εκπόνηση μιας μελέτης που χαρτογραφεί το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις, και προτείνει μια σειρά από δράσεις σε σχολεία και στις δομές πρωτοβάθμιας υγείας για την αντιμετώπισή του.

Όπως επισημαίνεται στη μελέτη ως παχυσαρκία ορίζεται η αυξημένη συσσώρευση σωματικού λίπους στο ανθρώπινο σώμα, που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία. Αναγνωρίστηκε ως νόσος πριν από περίπου μισό αιώνα και πλέον αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χρόνια προβλήματα υγείας παγκοσμίως.

Το αν ένα άτομο είναι παχύσαρκο, υπέρβαρο ή όχι υπολογίζεται με τη μέτρηση του σωματικού του λίπους. Ωστόσο, επειδή αυτή είναι δύσκολη διαδικασία που χρειάζεται εξειδικευμένο εξοπλισμό, γι’ αυτή τη δουλειά κατά κανόνα χρησιμοποιείται ο «Δείκτης Μάζας Σώματος» (o γνωστός με το αγγλικό αρκτικόλεξο BMI), που μετρά το σωματικό βάρος σε σχέση με το ύψος, εκτιμώντας έτσι έμμεσα τη συσσώρευση λίπους στο σώμα. Ο BMI υπολογίζεται αν διαιρέσουμε το σωματικό βάρος σε κιλά με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα. Για παράδειγμα, ένα άτομο με ύψος 1,75 μέτρα και βάρος 70 κιλά έχει BMI 22,9. Όπως φαίνεται και για τον παρακάτω πίνακα, που αφορά κυρίως στα σώματα ενηλίκων Ευρωπαίων/Καυκάσιων, άτομα με ΒΜΙ άνω του 25 λογίζονται ως υπέρβαρα και άτομα με ΒΜΙ άνω του 30 ως παχύσαρκα (σε άτομα άλλης εθνοτικής καταγωγής τα όρια είναι ελαφρώς διαφορετικά).

Για τη μέτρηση της παχυσαρκίας των ανηλίκων χρησιμοποιούνται άλλες κλίμακες, οι οποίες διαφοροποιούνται και ανάλογα με την ηλικία και το φύλο.

Γιατί η παχυσαρκία αποτελεί πρόβλημα

Η παχυσαρκία συνδέεται με μια σειρά από καρδιακές και μεταβολικές διαταραχές, οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν σε χρόνια νοσήματα, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ2 -το 80-85% του ΣΔ2 στους ανθρώπους αποδίδεται στην παχυσαρκία) τα καρδιαγγειακά νοσήματα, κάποιοι καρκίνοι, η οστεοαρθρίτιδα, χολολιθιάσεις (οι πέτρες στη χολή, δηλαδή) και σοβαρές διαταραχές του ύπνου.

Για κάθε αύξηση του BMI κατά 5 μονάδες αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης στεφανιαίας νόσου κατά 27% και ο κίνδυνος εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 18%. Η παχυσαρκία έχει, επιπλέον, επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, κοινωνικό αντίκτυπο αλλά και οικονομικό κόστος (ιδιαίτερα στο σύστημα υγείας). Στα παιδιά συνδέεται με τη σιδηροπενία και την υποβιταμίνωση D οι οποίες μπορεί να επηρεάζουν αρνητικά τη γνωσιακή, μυοσκελετική και σωματική τους ανάπτυξη. Και, βεβαίως, τα παιδιά που είναι παχύσαρκα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν και παχύσαρκοι ενήλικες.

Η αύξηση του λίπους επιπλέον πυροδοτεί και μια σειρά από άλλες βιοχημικές διεργασίες, από την αύξηση του επιπέδου κάποιων ορμονών μέχρι τη διαταραχή της μεταφοράς της χοληστερόλης από το συκώτι στο έντερο (μια διαταραχή που μπορεί να δημιουργεί πέτρες στη χολή) καθώς και μια σειρά από άλλες διαταραχές, από τη συσσώρευση λίπους στο φάρυγγα που μπορεί να προκαλεί προβλήματα στην αναπνευστική λειτουργία κατά τη διάρκεια του ύπνου, μέχρι την πίεση στο μυοσκελετικό σύστημα και στις αρθρώσεις. Τα λιποκύτταρα, δε, δεσμεύουν τη βιταμίνη D, η οποία είναι λιποδιαλυτή. Τα παχύσαρκα άτομα, καθώς έχουν αυξημένο σωματικό λίπος, συχνά έχουν χαμηλότερη συγκέντρωση βιταμίνης D στο αίμα. Μεταξύ άλλων συνεπειών αυτού του φαινομένου, έρευνες έχουν δείξει ότι άτομα με έλλειψη βιταμίνης D εμφανίζουν μεγαλύτερες πιθανότητες βαριάς νόσησης ή θανάτου αν νοσήσουν με Covid-19.

Παιδιά και επιπτώσεις

Στα παιδιά, δε, τονίζεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις, πέρα από τις πιθανές επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην υγεία τους πριν από την ενηλικίωση (από αυξημένες πιθανότητες αναπνευστικών ή ορθοπεδικών προβλημάτων, μέχρι διαταραχές στην έμμηνο ρύση), αλλά και την αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν από την παιδική ή την εφηβική ηλικία παθολογικές καταστάσεις που κατά κανόνα εμφανίζονται στην ενήλικη ζωή (σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση -περίπου τα μισά παιδιά σχολικής ηλικίας με παχυσαρκία εμφανίζουν ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα αρτηριακής πίεσης) υπάρχουν και άλλες: τα υπέρβαρα παιδιά φαίνεται ότι έχουν χαμηλότερες επιδόσεις στο σχολείο και απουσιάζουν συχνότερα και για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα από τα μαθήματα. Και, βεβαίως, το 70-80% των παχύσαρκων εφήβων παραμένουν παχύσαρκοι και ως ενήλικες.

Δεν μπορούν να αγνοηθούν και οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της παχυσαρκίας. Οι προκαταλήψεις στις κοινωνίες συχνά οδηγούν σε κοινωνικό στιγματισμό και διακρίσεις κατά των παχύσαρκων ατόμων που, όπως έχει φανεί σε μελέτες, συμβάλουν στην εμφάνιση άγχους και κατάθλιψης. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ από το 2019, δε, στην παχυσαρκία οφείλεται το 9% των ετήσιων δαπανών υγείας στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, το ετήσιο ΑΕΠ στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2020-2050 θα είναι 3% μικρότερο από ό,τι θα ήταν αν δεν υπήρχαν οι οικονομικές συνέπειες της παχυσαρκίας.

Πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα στην Ελλάδα

Περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες στην Ελλάδα είναι παχύσαρκοι ή υπέρβαροι. Σύμφωνα με δεδομένα του ΠΟΥ από το 2019, το 37,9% των Ελλήνων ενηλίκων είναι υπέρβαροι και το 24,9% είναι παχύσαρκοι. Το 44% των Ελλήνων και το 30,8% των Ελληνίδων είναι υπέρβαροι/ες, ενώ τα δύο φύλα εμφανίζουν τα ίδια ποσοστά παχυσαρκίας: ένας στους τέσσερις Έλληνες και μία στις τέσσερις Ελληνίδες ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

Ενδιαφέρον έχει επίσης, όπως επισημαίνεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις, το ότι στα τρία τέταρτα των ελληνικών οικογενειών τουλάχιστον ένας από τους δύο γονείς είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος.

Παράλληλα, τα παιδιά στην Ελλάδα εμφανίζουν τα μεγαλύτερα ποσοστά παχυσαρκίας στην Ευρώπη. Το ποσοστό των παιδιών ηλικίας 4-6 ετών που είναι παχύσαρκα ή υπέρβαρα είναι 20,6%. Στα παιδιά ηλικίας 6-10 ανεβαίνει στο 38,5% και στα παιδιά ηλικίας 10-12 ετών φτάνει το 41,2%.

Τα ποσοστά υπέρβαρου και παχυσαρκίας στα παιδιά φαίνεται πως είναι μεγαλύτερα σε επαρχιακές και αγροτικές περιοχές από ό,τι στις πόλεις. Αλλά και εντός των πόλεων εμφανίζονται ανισότητες: μόνο το 2,7% των παιδιών στο Χαλάνδρι είναι παχύσαρκα -στο Κερατσίνι το ποσοστό είναι 20,3%. Ωστόσο, τα ποσοστά των υπέρβαρων παιδιών είναι παρόμοια σχεδόν παντού -περίπου ένα στα τρία παιδιά στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας είναι υπέρβαρο. Στις πολύ μικρές ηλικίες τα κορίτσια είναι πιο συχνά υπέρβαρα ή παχύσαρκα από τα αγόρια, αλλά στη συνέχεια τα ποσοστά εξισώνονται μέχρι την εφηβεία, όταν και τα αγόρια γίνεται πιο πιθανό να είναι παχύσαρκα.

Πού οφείλεται το φαινόμενο της παχυσαρκίας στην κοινωνία μας

Η μελέτη της διαΝΕΟσις επισημαίνει στη συνέχεια ότι η παχυσαρκία οφείλεται στο θετικό ενεργειακό ισοζύγιο του σώματος -το ότι δηλαδή εισάγουμε περισσότερη ενέργεια στο σώμα με τις τροφές από όση καταναλώνουμε, με αποτέλεσμα αυτή να συσσωρεύεται ως λίπος. Υπάρχουν, όμως, διάφοροι κοινωνικοί, περιβαλλοντικοί αλλά και γενετικοί παράγοντες που κάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης αυτής της ανισορροπίας μεγαλύτερο. Κάποιοι από αυτούς εμφανίζονται ακόμα και από τα πολύ πρώιμα στάδια της ζωής -ακόμα και πριν από τη γέννηση. Πριν δούμε αυτούς τους παράγοντες αναλυτικά, αξίζει να τονίσουμε ότι η επίδρασή τους στο φαινόμενο είναι συνδυαστική.

Το θέμα της παχυσαρκίας είναι πολύπλοκο και ευαίσθητο κοινωνικά και συχνά η απόδοση ευθυνών για την εμφάνισή του στο επίπεδο των προσωπικών επιλογών ή και στο επίπεδο της οικογένειας είναι απλουστευτικές και άδικες. Παρακάτω θα διαβάσετε, για παράδειγμα, ότι οι πιθανότητες ένα παιδί να είναι παχύσαρκο αυξάνονται αν η μητέρα του κάπνιζε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ή αν παίρνει βάρος πάρα πολύ γρήγορα μετά τη γέννηση. Ή, ακόμα, ότι τα παιδιά που τα φροντίζουν κυρίως οι γιαγιάδες ή η παππούδες τους έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν υπέρβαρα ή παχύσαρκα από ό,τι αυτά που τα φροντίζουν κυρίως οι γονείς. Ή ότι 3 στους 4 Έλληνες ενήλικες τρώνε λιγότερα φρούτα και λαχανικά από τις ενδεδειγμένες ποσότητες. Κανένας από αυτούς του παράγοντες δεν είναι μοναδικός και δεν προσφέρεται για την απόδοση εύκολων ευθυνών. Αντίθετα, λειτουργούν μόνο σε συνδυασμό μεταξύ τους και με τις άλλες συνθήκες που ορίζουν τη ζωή και το περιβάλλον του σύγχρονου ανθρώπου. Μάλιστα, μερικοί από τους πιο κρίσιμους είναι ελάχιστα γνωστοί και σπάνια αναφέρονται στο δημόσιο διάλογο σχετιζόμενοι με την παχυσαρκία, όπως η ασφάλεια της γειτονιάς, το πόσα σπίτια έχουν αυλή, η ποιότητα των πεζοδρομίων, η εύκολη πρόσβαση σε χώρους άθλησης ή η οικονομική άνεση μιας οικογένειας. Εδώ παραθέτουμε μερικούς από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν το φαινόμενο, οι οποίοι αναλύονται στη μελέτη.

Οι πιο γνωστοί παράγοντες

Οι πιο γνωστοί παράγοντες έχουν, βεβαίως, να κάνουν με τον τρόπο ζωής παιδιών και ενηλίκων. Το πόσες και τι είδους τροφές καταναλώνουμε, το αν αθλούμαστε ή ασκούμαστε σωματικά και το πόση ώρα αφιερώνουμε σε «καθιστικές» δραστηριότητες επηρεάζουν δραματικά την πιθανότητα αύξησης του σωματικού βάρους, ανεξαρτήτως άλλων παραγόντων. Πρόκειται για πράγματα που για κάποιους θεωρούνται αυτονόητα αλλά, από ό,τι αποδεικνύεται, για πολλούς δεν είναι. Σύμφωνα με μία από τις έρευνες που συγκέντρωσαν πολλά από τα στοιχεία που παρουσιάζονται στη μελέτη, μόνο το 8% των Ελλήνων γνωρίζουν τις συστάσεις για τη σωστή διατροφή, και μόνο το 35,2% τις συστάσεις για τη σωματική δραστηριότητα (νούμερα αρκετά χαμηλότερα από άλλων ευρωπαϊκών χωρών).

Όπως αναφέρεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις, στην Ελλάδα μόνο το 25% των ενηλίκων καταναλώνουν φρούτα και λαχανικά στις ποσότητες που προτείνονται. Αυτό το ποσοστό μπορεί να είναι μικρό, αλλά από διάφορες έρευνες τεκμηριώνεται ότι οι διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων δεν είναι πολύ χειρότερες από τις συνήθειες άλλων λαών με πολύ μικρότερα ποσοστά παχυσαρκίας. Ή κρίσιμη διαφορά ίσως να είναι το εξής: το 68% των Ελλήνων ενηλίκων δεν γυμνάζονται καθόλου και δεν ασχολούνται με κανένα άθλημα -το μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι Έλληνες, δε, καταναλώνουν πάνω από τρεις ώρες καθημερινά μπροστά σε οθόνες εκτός εργασίας -περισσότερο από τους κατοίκους 15 άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Και, βεβαίως, υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί επιβαρυντικοί παράγοντες, από το κοινωνικό περιβάλλον και τη γειτονιά στην οποία ζει κανείς, μέχρι την οικονομική κατάσταση, τον διαθέσιμο ελεύθερο χρόνο και τη διάρκεια του ύπνου. Κάποιοι από αυτούς μπορεί να εξηγούν και το γιατί οι Έλληνες δεν ασκούνται αρκετά σωματικά: σε σχετικές ερωτήσεις πρόσφατης έρευνας το ποσοστό των Ελλήνων που δήλωναν ότι δεν ασκούνται επειδή η γειτονιά τους «δεν έχει τις κατάλληλες υποδομές», «δεν έχει καλή αισθητική» ή «δεν είναι ασφαλής» ήταν διπλάσιο από το ποσοστό των ερωτηθέντων άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Υποεκτίμηση του βάρους των παιδιών

Ένα σοβαρό αλλά ελάχιστα γνωστό πρόβλημα είναι η υποεκτίμηση του βάρους των παιδιών από τους γονείς τους. Το 88% των γονέων με παιδιά προσχολικής ηλικίας που είναι υπέρβαρα και το 55,8% των γονέων με παιδιά που είναι παχύσαρκα θεωρούν ότι το παιδί τους έχει φυσιολογικό σωματικό βάρος. Κάτι που βεβαίως δεν είναι μόνο ελληνικό χαρακτηριστικό -εμφανίζεται συχνά και σε άλλες χώρες σημειώνεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις.

Αλλά αυτοί δεν είναι οι μόνοι παράγοντες που επηρεάζουν το αν ένα παιδί θα γίνει υπέρβαρο ή παχύσαρκο. Υπάρχουν και άλλοι, που δρουν από πολύ, πολύ νωρίτερα. Από ό,τι έχει τεκμηριωθεί από πολλές έρευνες, παράγοντες όπως το υπερβάλλον σωματικό βάρος της μητέρας πριν από την εγκυμοσύνη, η υπέρμετρη αύξηση βάρους της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και το κάπνισμα της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (ενεργητικό ή παθητικό) παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα εξέλιξη του παιδιού. Ένα παιδί είναι 2,6 φορές πιθανότερο να γίνει παχύσαρκο όταν η μητέρα του είναι παχύσαρκη πριν από την εγκυμοσύνη. Το 35% των Ελληνίδων μητερων αυξάνουν το βάρος τους υπέρμετρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης -τα παιδιά τους έχουν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν παχυσαρκία από τα υπόλοιπα.

Το 11,5% των Ελληνίδων μητέρων δηλώνουν ότι κάπνιζαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους. Σύμφωνα με την έρευνα Feel4Diabetes, τα παιδιά που γεννιούνται από μητέρες που κάπνιζαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν 2,6 μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα. Η συσχέτιση αυτή τεκμηριώνεται ακόμα και για το παθητικό κάπνισμα.

Παχύσαρκα παιδιά

Μετά τη γέννηση, δε, υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν το αν ένα παιδί θα γίνει υπέρβαρο ή παχύσαρκο. Βρέφη που γεννήθηκαν με βάρος υψηλότερο του φυσιολογικού έχουν 1,8 φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα ως παιδιά. Περίπου 10% των Ελληνίδων μητέρων θηλάζουν αποκλειστικά τους πρώτους έξι μήνες -τα παιδιά που τρέφονται έτσι σε αυτό το διάστημα έχουν 2 φορές μικρότερη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκα σε σχέση με τα υπόλοιπα. Επιπλέον, τα παιδιά που αυξάνουν το σωματικό τους βάρος υπερβολικά γρήγορα στα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους -πάνω από 1 στα 3 παιδιά στην Ελλάδα ανήκουν σε αυτή την κατηγορία- έχουν τετραπλάσια πιθανότητα εμφάνισης παχυσαρκίας σε επόμενα στάδια.

Όλοι αυτοί οι «περιγεννητικοί» παράγοντες λειτουργούν συνδυαστικά. Κανένας από μόνος του δεν καθορίζει αποφασιστικά το τι θα συμβεί στο μέλλον ενός παιδιού, αλλά όλοι μαζί διαμορφώνουν ένα περιβάλλον στο οποίο οι πιθανότητες ένα παιδί να γίνει παχύσαρκο αυξάνονται ή μειώνονται ανάλογα με ό,τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τους πρώτους μήνες ζωής του.

Όπως ισχύει και για τους υπόλοιπους παράγοντες, αν και ο ρόλος των περιγεννητικών παραγόντων είναι σημαντικός, δεν είναι ο μόνος, και γι’ αυτό η απόδοση ευθυνών σε μητέρες ή σε γονείς (ή σε γιαγιάδες, ή παππούδες) απομονώνοντας κάθε έναν από αυτούς τους παράγοντες ξεχωριστά είναι αναποτελεσματική και άδικη. Όλα τα επόμενα στάδια της ζωής του ανθρώπου, με κρισιμότερη την εφηβεία και το διάστημα μετά την ενηλικίωση, επηρεάζουν επίσης το φαινόμενο με πολύπλοκους και αλληλοσυμπληρώμενους τρόπους, σημειώνεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις.

Αξίζει, δε, να κρατάμε και αυτά τα στοιχεία στο μυαλό μας:

* Τα παχύσαρκα παιδιά έχουν πέντε φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες απ’ ό,τι τα παιδιά με φυσιολογικό σωματικό βάρος.

* Το 70% των παχύσαρκων εφήβων εξακολουθούν να είναι παχύσαρκοι και μετά τα 30.

Αλλά, παράλληλα,

* Το 70% των παχύσαρκων ενηλίκων δεν ήταν παχύσαρκοι ως παιδιά.

Τι προτείνει η μελέτη

Δεδομένου ότι το πρόβλημα της παχυσαρκίας οφείλεται σε τόσο πολλούς, συμπληρωματικούς παράγοντες, πολλοί από τους οποίους συνδέονται με τον τρόπο ζωής και τις προσωπικές επιλογές οικογενειών που αντιμετωπίζουν διαφορετικές και ενίοτε πολύ δύσκολες καταστάσεις και προκλήσεις, μια γενική και οριζόντια λύση για το θέμα θα ήταν πολύ δύσκολη υπόθεση.

Πάντως προσπάθειες έχουν γίνει, τονίζει η μελέτη της διαΝΕΟσις. Από τη δεκαετία του 1970 κιόλας έχουν εφαρμοστεί διάφορα προγράμματα ενημέρωσης και πρόληψης της παχυσαρκίας σε διάφορες χώρες του κόσμου, τα οποία περιλάμβαναν δράσεις ενημέρωσης παιδιών και γονέων και διάφορες μορφές παρεμβάσεων σε σχολεία και οικογένειες, κάποια από τα οποία είχαν μετρήσιμα και σημαντικά αποτελέσματα.

Οι ερευνητές, λαμβάνοντας υπ’ όψιν όλα όσα έχουν προηγηθεί (με έμφαση στα προγράμματα ToyBox και Feel4Diabetes που είχαν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί από την ίδια ερευνητική ομάδα), καταλήγουν στην πρόταση υλοποίησης ενός προτεινόμενου σχεδίου δράσης με δύο άξονες: αφενός τον σχεδιασμό και την εφαρμογή προγραμμάτων παρέμβασης σε σχολεία για την προώθηση της υγιεινής διατροφής και την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας για τα παιδιά και τις οικογένειες τους, και αφετέρου τον σχεδιασμό και την υλοποίηση μιας διαδικασίας εύκολου και έγκαιρου εντοπισμού των οικογενειών υψηλού κινδύνου για την παχυσαρκία και τα συνοδά της νοσήματα, με κέντρο της παρέμβασης τις δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ανά την Ελλάδα.

Το προτεινόμενο σχέδιο δράσης συνίσταται στην καταγραφή των δεικτών ανάπτυξης και υγείας των παιδιών, των εφήβων αλλά και των γονέων τους μέσω της ήδη θεσμοθετημένης ιατρικής εξέτασης των παιδιών για τη συμπλήρωση του Ατομικού Δελτίου Υγείας Μαθητή (ΑΔΥΜ). Το γνωστό ΑΔΥΜ, που συμπληρώνεται υποχρεωτικά από τους παιδιάτρους για τη φοίτηση των παιδιών στο σχολείο, μπορεί να εμπλουτιστεί με στοιχεία για τους γονείς (ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, συνήθειες διατροφής και άσκησης, άλλων παραγόντων κινδύνου για χρόνια νοσήματα) δημιουργώντας έτσι ένα σύστημα αξιολόγησης των δεικτών υγείας του πληθυσμού. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούν να εντοπίζονται οι οικογένειες «υψηλού κινδύνου» (πάντα, όπως τονίζει η έρευνα, μέσα από διαδικασίες αυστηρής προστασίας των προσωπικών δεδομένων). Οι οικογένειες αυτές θα παραπέμπονται στις δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΤΟΜΥ, Δημοτικά Ιατρεία, Κέντρα Υγείας) για ιατρικό έλεγχο και πρόσβαση σε συμβουλευτικές υπηρεσίες από ειδικούς, παρεμβάσεις, προγράμματα, και εργαλεία ενημέρωσης. Το προτεινόμενο σχέδιο δράσης έχει εξ αρχής στον σχεδιασμό του διαδικασίες αξιολόγησης και μέτρησης της αποτελεσματικότητάς του.

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Νέο προγεννητικό τεστ αναπτύχθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κολούμπια Προσπαθούμε να βοηθήσουμε με κάθε τρόπο: Εκτελεστικό κέντρο εγκυμοσύνης Ένα νέο τεστ που αναπτύχθηκε από ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη μπορεί να βοηθήσει τις έγκυες γυναίκες να μάθουν εάν το αναπτυσσόμενο έμβρυό τους διατρέχει αυξημένο κίνδυνο αποβολής. Το τεστ ονομάζεται Σύντομη ανάγνωση Transpore Ταχείας Καρυοτυπίας Short-read Transpore Rapid Karyotyping (STORK) και είναι ένα λιγότερο δαπανηρό, λιγότερο χρονοβόρο τεστ από εκείνα που χρησιμοποιούν δείγματα που συλλέγονται από τυπικές προγεννητικές εξετάσεις.

Τα δείγματα προέρχονται από εξετάσεις όπως η αμνιοπαρακέντηση και η δειγματοληψία χοριακής λάχνης.

Η μελέτη διεξήχθη από επιστήμονες στο Κέντρο Γονιμότητας του Πανεπιστημίου της Κολούμπια και στο Ιατρικό Κέντρο Irving του Πανεπιστημίου Κολούμπια — και υποστηρίζεται από τα Εθνικά Ινστιτούτα του Heath.

Το τεστ, που επί του παρόντος αναμένει έγκριση από το Υπουργείο Υγείας της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, θα ανιχνεύσει επιπλέον ή ελλείποντα χρωμοσώματα.

Το τεστ STORK είναι ένα φθηνό τεστ αυθημερόν για την αξιολόγηση του κινδύνου αποβολής που αναπτύχθηκε από επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

«Συνολικά, η μελέτη δείχνει ότι το STORK είναι συγκρίσιμο με τις τυπικές κλινικές δοκιμές και έχει πολλά πλεονεκτήματα», σημείωσε το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας NIH σε δελτίο τύπου. “Το STORK είναι πιο γρήγορο, παρέχοντας αποτελέσματα εντός ωρών έναντι πολλών ημερών”, ανέφερε επίσης το NIH.

“Είναι επίσης φθηνότερο, καθώς η ομάδα μελέτης εκτιμά ότι το STORK κοστίζει λιγότερο από 50 $ ανά δείγμα, εάν εκτελούνται 10 δείγματα ταυτόχρονα ή έως και 200 ​​$ εάν ένα δείγμα εκτελείται μόνο του.

Το STORK μπορεί επίσης να γίνει το σημείο φροντίδας για έναν ασθενή, εξαλείφοντας την ανάγκη αποστολής δείγματος σε κλινικό εργαστήριο».

Θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση των εμβρύων που παράγονται μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης πριν από την εμφύτευσή τους, σημείωσε το HealthDay News. Μια σύζυγος και μια μητέρα από το Κονέκτικατ που υπέστη μια αποβολή είπε στο Fox News Digital:

«Αυτό θα ήταν πολύ χρήσιμο για να διευκολύνετε τον εαυτό σας να το αντιμετωπίσετε αν διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο».

«Για παράδειγμα, αν αυτό το τεστ επανέλθει ως υψηλού κινδύνου για αποβολή, ίσως να πάρεις άδεια από την εργασία ή να επανεκτιμήσεις τις δεσμεύσεις σου εκτός της δουλειάς και του σπιτιού», πρόσθεσε.

Οι τρέχουσες προγεννητικές γενετικές εξετάσεις κοστίζουν χιλιάδες δολάρια και χρειάζονται μέρες ή και εβδομάδες για να φέρουν αποτελέσματα — προσθέτοντας στο άγχος, συναισθηματικό και οικονομικό, της θεραπείας γονιμότητας και της εγκυμοσύνης, σημείωσε το eMedNews.

Επί του παρόντος, ο γενετικός έλεγχος συνιστάται μόνο εάν ένα άτομο είχε πολλαπλές αποβολές, αλλά το STORK μπορεί να προσφερθεί μετά από μία μόνο αποβολή, ανέφερε η ίδια πηγή.

«Ελπίζουμε ότι αυτό το τεστ θα βοηθήσει στη βελτίωση της υγείας των γυναικών, στη μείωση του κόστους και στη βελτίωση της πρόσβασης στη θεραπεία», δήλωσε ένας από τους επικεφαλής της μελέτης. “Αναπτύσσουμε τις πιο προηγμένες τεχνολογίες για να λύσουμε μερικές από τις πιο αρχαίες ταλαιπωρίες – στειρότητα και απώλεια εγκυμοσύνης”, δήλωσε ένας από τους επικεφαλής της μελέτης, ο Zev Williams, M.D., Ph.D., σύμφωνα με το Science Daily.

Ο Williams είναι αναπληρωτής καθηγητής γυναικείας υγείας και επικεφαλής του τμήματος αναπαραγωγικής ενδοκρινολογίας και υπογονιμότητας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. «Ελπίζουμε ότι αυτό το τεστ θα βοηθήσει στη βελτίωση της υγείας των γυναικών, στη μείωση του κόστους και στη βελτίωση της πρόσβασης στη θεραπεία», συνέχισε ο Williams.

Εάν αυτό το τεστ μπορεί να βοηθήσει ένα μωρό «να επιβιώσει στη μήτρα της μητέρας, ελπίζω τα αποτελέσματα να συνεχίσουν να είναι θετικά», είπε μια μαμά από το Κονέκτικατ που είχε μια αποβολή. Δοκιμάζοντας 218 δείγματα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το STORK είχε ποσοστό ακρίβειας 98 – 100%, ανέφερε το NIH.

Σε ένα άλλο σύνολο 60 δειγμάτων, το STORK συμφώνησε 100% με τα αποτελέσματα από τις τυπικές κλινικές δοκιμές.

Η μαμά του Κονέκτικατ είπε ότι οτιδήποτε βοηθάει στην ανακούφιση της «λύπης μιας αποβολής» είναι ευπρόσδεκτο.

«Δεν μπορώ να φανταστώ γυναίκες που έπρεπε να υπομείνουν πολλαπλές αποβολές», είπε. «Εάν αυτό μπορεί να βοηθήσει ένα μωρό να επιβιώσει στη μήτρα, ελπίζω τα αποτελέσματα να συνεχίσουν να είναι θετικά».

Οι συγγραφείς της μελέτης λένε ότι το STORK «μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στον εντοπισμό γενετικών αιτιών αποβολής».

“Προς το παρόν, οι επαγγελματικές κοινωνίες συνιστούν γενετικές εξετάσεις μόνο εάν ένα άτομο είχε πολλαπλές αποβολές, αλλά ένα εύκολο, οικονομικό τεστ όπως το STORK μπορεί ενδεχομένως να προσφερθεί μετά την πρώτη αποβολή.

Το STORK μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τον εξορθολογισμό της διαδικασίας εξωσωματικής γονιμοποίησης”, είπε το NIH στο δελτίο τύπου του. Προσθέτει, «Χρειάζεται περισσότερη δουλειά για την επικύρωση του STORK, αλλά εάν τα αποτελέσματα συνεχίσουν να είναι υποσχόμενα, το STORK θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα της αναπαραγωγικής υγειονομικής περίθαλψης».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ωστόσο, απέρριψε την πρόταση ότι ο Λευκός Οίκος και το CDC εξέδωσαν οδηγίες απλώς για να αντιμετωπίσουν μια έλλειψη εργαζομένων. Επέμεινε ότι η καθοδήγηση έχει στόχο να διασφαλίσει ότι οι Αμερικανοί «μπορούν και να επιβιώσουν και στη συνέχεια να ευδοκιμήσουν».

Δρ Deborah Birx: H διευθύντρια του CDC λέει ότι η υπηρεσία έκανε «δημόσια λάθη» κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 Η πρώην συντονίστρια αντιμετώπισης του κορωνοϊού του Λευκού Οίκου, Δρ Ντέμπορα Μπιρξ, επαίνεσε τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) για τη σπάνια παραδοχή σφαλμάτων στον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός απάντησε στην COVID-19.

«Πολλοί σκηνοθέτες θα είχαν προσπαθήσει απλώς να το τροποποιήσουν και η προσαρμογή του πρακτορείου σε αυτό το σημείο δεν θα ήταν επιτυχής», είπε η Birx κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισής της στο «Face the Nation» την Κυριακή. «Αυτό είναι ένα σημείο καμπής».

Η Διευθύντρια του CDC, Dr. Rochelle Walensky, διέταξε την περασμένη εβδομάδα μια “επαναφορά” του οργανισμού, η οποία θα επικεντρωθεί στη δημιουργία ταχύτερης διάδοσης πληροφοριών και απάντηση σε νέες απειλές για την υγεία.

Ορισμένες κινήσεις περιλαμβάνουν εσωτερικές αλλαγές προσωπικού και βήματα που θα εξορθολογίσουν τη διαδικασία δημοσιοποίησης δεδομένων.

Η Birx είχε προηγουμένως υποστηρίξει τη συνεργασία μεταξύ ιδιωτικών και ομοσπονδιακών φορέων ως τον καλύτερο τρόπο για την επίτευξη αυτών των ίδιων στόχων – ένα σημείο που επανέλαβε την Κυριακή, λέγοντας ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι «πρόθυμος να μας βοηθήσει».

«Όλα τα δεδομένα μας που χρησιμοποιώ για να προειδοποιήσω τους Αμερικανούς σχετικά με το ποιος κινδύνευε για σοβαρή ασθένεια, νοσηλεία και θάνατο προήλθαν από τους Ευρωπαίους συναδέλφους μας», σημείωσε η Μπιρξ. «Αυτό από μόνο του θα πρέπει να είναι κατηγορητήριο για το σύστημά μας».

«Δεύτερον, οι αναφορές έρχονταν εξαιρετικά αργά από τα νοσοκομεία μέσω ενός συστήματος που είχε δημιουργήσει το CDC, και ξέρω ότι αυτό δημιούργησε διαμάχη, αλλά για τρεις μήνες, ζήτησα από το CDC να διορθώσει το σύστημά του και να αναπτύξει μια συνεργασία με κλινικές, νοσοκομεία και εργαστήρια και δεν θα το έκαναν», συνέχισε.

«Λοιπόν, γι’ αυτό ζήτησα από όλα τα νοσοκομεία να αρχίσουν να αναφέρουν και το έκαναν».

Η Birx ισχυρίστηκε επίσης ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη διαμόρφωση αποφάσεων σχετικά με την πολιτική για την COVID-19 βασίστηκαν σε λανθασμένες πληροφορίες, χρησιμοποιώντας “δεδομένα ευκολίας” αντί να εξετάζουν το συνολικό σώμα των Αμερικανών:

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι άνθρωποι εξακολουθούν να αποβάλλουν τον ιό ακόμη και μετά τις προτεινόμενες πέντε ημέρες της απομόνωσης πριν επιστρέψετε στην εργασία.

Ωστόσο, απέρριψε την πρόταση ότι ο Λευκός Οίκος και το CDC εξέδωσαν οδηγίες απλώς για να αντιμετωπίσουν μια έλλειψη εργαζομένων. Επέμεινε ότι η καθοδήγηση έχει στόχο να διασφαλίσει ότι οι Αμερικανοί «μπορούν και να επιβιώσουν και στη συνέχεια να ευδοκιμήσουν».

«Ο τρόπος με τον οποίο ανακτάς την εμπιστοσύνη του κοινού είναι να είσαι διαφανής, και νομίζω ότι αυτό είναι στην έκθεση: καλύτερα δεδομένα, καλύτερη λογοδοσία, καλύτερη διαφάνεια», είπε.

Το CDC μπορεί να χρειαστεί να βασιστεί σε αυτά τα εργαλεία νωρίτερα παρά αργότερα, καθώς η ευλογιά των πιθήκων συνεχίζει να εξαπλώνεται σε όλη τη χώρα.

Η Birx ανέδειξε μερικές ομοιότητες μεταξύ της ανταπόκρισης στην ευλογιά των πιθήκων και της ανταπόκρισης στην COVID-19, συμπεριλαμβανομένης της «μη επαρκούς δοκιμής νωρίς» και της μη παροχής εμβολίων αρκετά νωρίς.

«Έτσι, είχαν περάσει πέντε μήνες όπως ακριβώς συνέβη με την COVID: έλλειψη προετοιμασίας, έλλειψη δέσμευσης, έλλειψη χρησιμοποίησης των εργαλείων που είχαμε σε πραγματικό χρόνο για να αποτρέψουμε αυτές τις 14.000 περιπτώσεις — και μάλλον είναι πολύ πάνω από 20.000 τώρα », είπε ο Μπιρξ.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η πιθανή πορεία του κορωνοϊού το φθινόπωρο και η σημασία της υποπαραλλαγής «κένταυρος» ΒΑ.2.75, σύμφωνα με τον ΕΔΟΥ .

Ο ΕΟΔΥ αναφορικά με την πιθανή πορεία της πανδημίας κατά την περίοδο του επερχόμενου φθινοπώρου και τη συνεισφορά της παραλλαγής Όμικρον, σημειώνει :Καταρχάς, η εξέλιξη της πορείας του κορωνοϊού εξαρτάται από την ισορροπία μεταξύ της μολυσματικότητας του ιού και της ανοσίας στην κοινότητα. Οι παράμετροι που αυξάνουν τη μολυσματικότητα του ιού είναι i) κλιματολογικοί παράμετροι (π.χ. κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα η μολυσματικότητα του κορωνοϊού αυξάνεται σημαντικά  λόγω του ότι περνάμε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε εσωτερικούς χώρους), ii) από την ανάδυση νέων μεταλλαγμένων στελεχών του ιού που μπορεί να αυξάνουν τη μολυσματικότητά του ή τη δυνατότητα ανοσιακής διαφυγής, τη δυνατότητα του ιού, δηλαδή, να μολύνει άτομα με ανοσία, iii) άλλες ιδιότητες όπως, για παράδειγμα, το αν ο ιός προσβάλλει το ανώτερο αναπνευστικό, και συνεπώς μεταδίδεται πιο εύκολα, κ.λ.π.

Παράλληλα, η ανοσία στον πληθυσμό εξαρτάται από το ποσοστό εμβολιαστικής κάλυψης, τη χρονική διάρκεια που έχει μεσολαβήσει από τον εμβολιασμό, το είδος του εμβολίου και τα στελέχη που περιλαμβάνει, καθώς και το αν έχουμε μολυνθεί με τον ιό, το είδος (παραλλαγή, υποπαραλλαγή) του ιού που μας έχει μολύνει και η χρονική διάρκεια που έχει παρέλθει από τη μόλυνση.

•             Ο κορωνοϊός προκαλεί νέα κύματα όταν η ικανότητά του να προσβάλει τον πληθυσμό (μολυσματικότητα) είναι αυξημένη σε σχέση με την ανοσία στον πληθυσμό. Για τους λόγους που προαναφέρθηκαν αυτό συμβαίνει κατά τους φθινοπωρινούς/χειμερινούς μήνες και όταν η ανοσία έναντι της μόλυνσης εξασθενεί είτε λόγω ανάδυσης μιας νέας παραλλαγής/υποπαραλλαγής ή και σε συνδυασμό με την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από τον εμβολιασμό ή την έκθεση μας στον ιό.

Πρόκληση ενός νέου κύματος το φθινόπωρο

Βάση της εφιστάμενης εμπειρίας μας, η δυνατότητα κυριαρχίας μιας νέας υποπαραλλαγής, ή η πρόκληση ενός νέου κύματος λόγω μιας νέας υποπαραλλαγής εξαρτάται από το αν η νέα υποπαραλλαγή έχει σχετικό πλεονέκτημα σε σχέση με την  υποπαραλλαγή που κυκλοφορεί στον πληθυσμό. Παρότι η υποπαραλλαγή «κένταυρος» ΒΑ.2.75 έχει αναδυθεί εδώ και μερικούς μήνες, προς το παρόν παρουσιάζει αυξητική τάση μόνο στην Ινδία και σε καμία άλλη περιοχή χωρίς, συνεπώς, να υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να κυριαρχήσει έναντι της ΒΑ.5. Αυτό μεταφράζεται στο ότι η δυνατότητα κυριαρχίας σε περιοχές, όπως στη χώρα μας, που υπάρχει σε μεγάλα ποσοστά η ΒΑ.5, δεν είναι δεδομένη.

Συμπερασματικά, ένα επερχόμενο κύμα είναι πολύ πιθανό να συμβεί κατά τη φθινοπωρινή-χειμερινή περίοδο στη χώρα μας για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, αλλά τα έως σήμερα διαθέσιμα στοιχεία δεν παρέχουν τεκμηρίωση ότι αυτό θα συμβεί μετά βεβαιότητας, λόγω της πιθανής κυριαρχίας της υποπαραλλαγής ΒΑ.2.75. Επίσης, τα μεγάλα ποσοστά υβριδικής ανοσίας στον πληθυσμό και η μεγάλη ένταση του πρόσφατου κύματος με την υποπαραλλαγή ΒΑ.5 καθιστά όχι απόλυτα προβλέψιμη την πορεία του κορωνοϊού στο άμεσο μέλλον.

• Από την άλλη σκοπιά αυτό που είναι σχεδόν βέβαιο, είναι ότι η προστασία που μας παρέχει το εμβόλιο έναντι σοβαρής νόσου είναι σημαντική και ότι ο κορωνοϊός παρότι συνεχίζει να κυκλοφορεί ανάμεσα μας, αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά αναφορικά με τις ιδιότητες του ιού, προκαλεί σε μικρότερα ποσοστά σοβαρή νόσο σε σχέση με το παρελθόν.
• Η τήρηση των μέτρων προστασίας, ο εμβολιασμός, η έγκαιρη διάγνωση και σε κάθε περίπτωση όχι η καλλιέργεια πανικού αποτελούν τα όπλα μας για την αντιμετώπισή του.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Από την αρχή της πανδημίας του κορωνοϊού σε πολλές χώρες όπως και στη Γερμανία είχε δημιουργηθεί ισχυρό κίνημα που αντιτίθεται στους υγειονομικούς περιορισμούς και ειδικότερα στον εμβολιασμό.

Ο εμβολιασμός παρόλα αυτά έχει μακρά ιστορία αποτελώντας βασικό όπλο για την πρόληψη των περισσότερων μεταδοτικών νόσων που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, αποτρέποντας έτσι εκατομμύρια θανάτους ετησίως.

Μέχρι και τον 19ο αιώνα, οι μολυσματικές ασθένειες και οι μολύνσεις πληγών ήταν η υπ’ αριθμόν ένα αιτία θανάτου παγκοσμίως. Ειδικά η ευλογιά. Ο άγγλος ιστορικός Τόμας Μακόλεϊ (1800-1859) περιγράφοντας τις επιπτώσεις της ασθένειας έγραφε πως η ευλογιά «γέμιζε τα νεκροταφεία με πτώματα και βασάνιζε εφόρου ζωής όσους είχαν γλιτώσει».

Από αρχαιοτάτων χρόνων οι άνθρωποι είχαν παρατηρήσει πώς μπορούσε να καταπολεμηθεί η πανούκλα. Υπάρχουν αναφορές από την Ινδία, την Κίνα ή την Κωνσταντινούπολη πως όσοι επέζησαν από μια λοιμώδη ασθένεια προστατεύονταν από περαιτέρω μολύνσεις.

Το ίδιο συνέβαινε και όταν υγιή άτομα ήρθαν σε επαφή με εξασθενημένες μορφές του ιού. Στην Κίνα, ήδη από το 1.000 π.Χ. οι αποξηραμένες κρούστες ευλογιάς αλέθονταν σε γουδί και η σκόνη χορηγούταν ως φάρμακο.

Ο ιατρός Εντουαρντ Τζένερ, ο επονομαζόμενος και «πατέρας» του εμβολίου, ανακάλυψε το 1796 πως οι αγρότες που ερχόντουσαν σε επαφή με μολυσμένες από την ευλογιά αγελάδες, οι οποίες ήταν αβλαβείς για εκείνους, είχαν ανοσία στην ανθρώπινη ευλογιά.

Ωστόσο χρειάστηκε να φτάσουμε μέχρι τον 20ό αιώνα έως ότου η ιατρική επιστήμη κατανοήσει τον μηχανισμό των εμβολίων.

Από το 1864, όταν ο γάλλος χημικός Λουί Παστέρ παρουσίασε τη θεωρία των μικροβίων για να εξηγήσει τον τρόπο μετάδοσης των επιδημιών, έως και την ανάπτυξη του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου το 1940, μπήκαν οι βάσεις για την έρευνα των ιών που μολύνουν τον άνθρωπο και εν συνεχεία την ανάπτυξη των εμβολίων.

Η αντίσταση στον εμβολιασμό έχει μακρά παράδοση

Διαδηλώσεις κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού για την COVID-19 στο Μόναχο

Τον 19ο αιώνα ήδη τα ευρωπαϊκά κράτη ξεκίνησαν προγράμματα εμβολιασμού με πρωτοπόρο τη Γερμανία και συγκεκριμένα την περιοχή της Εσσης το 1807, ενώ το 1874 κατέστη υποχρεωτικός ο εμβολιασμός κατά της ευλογιάς.

Εξ αρχής υπήρξαν προβληματισμοί αναφορικά με την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και το κατά πόσον είναι επιβλαβή για την υγεία. Οι πρώτες αντιεμβολιαστικές οργανώσεις στη Γερμανία ιδρύθηκαν το 1869 στη Λειψία και τη Στουτγκάρδη.

Την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, η Ενωση Ράιχ (RDI) εναντίον του εμβολιασμού είχε περίπου 300.000 μέλη. Από τη δημιουργία των πρώτων εμβολίων έως και σήμερα πολλές ασθένειες μεταδίδονται επανειλημμένα στους εμβολιασμένους λόγω κακής υγιεινής και άγνοιας ενώ αλλεργικές αντιδράσεις προκάλεσαν θανάτους.

Μόλις τον 19ο η επιστημονική κοινότητα συνειδητοποίησε ότι μερικές φορές ήταν απαραίτητος ένας δεύτερος εμβολιασμός.

Ο συγγραφέας Μαλτέ Θίσεν με εξειδίκευση στην ιστορία της Ιατρικής σημειώνει πως η ιδέα να κάνεις ένεση στον εαυτό σου με κάτι που σε αρρωσταίνει ώστε να προστατευτείς προκαλεί αρχικά σκεπτικισμό.

Οσοι είναι επιφυλακτικοί απέναντι στις ωφέλειες των εμβολίων ανησυχούν για την ασφάλειά τους και συχνά καταλήγουν σε μια στάση άρνησης.

Εμβολιασμός κατα της πολιομυελίτιδας

Οι θεωρίες συνωμοσίας επί του θέματος ανθούν. Από τη μία πλευρά θεωρείται πως υπάρχει η φαρμακοβιομηχανία που εξαπλώνει τις ασθένειες για να επωφεληθεί οικονομικά. Από την άλλη πλευρά υπάρχει και η υποτιθέμενη παγκόσμια συνωμοσία που θέλει να υποτάξει τον παγκόσμιο πληθυσμό μέσω του υποχρεωτικού εμβολιασμού.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα δύο γερμανικά κράτη ακολούθησαν ξεχωριστούς δρόμους όσον αφορά τον εμβολιασμό. Στην Ανατολική Γερμανία οι άνθρωποι εμβολιάζονταν συστηματικά κατά της ευλογιάς, της ιλαράς, της φυματίωσης και άλλων νόσων.

Η Δυτική Γερμανία έδωσε έμφαση κυρίως στη διαφώτιση – σύμφωνα με ένα χαρακτηριστικό σλόγκαν της εποχής «εμβόλιο από το στόμα γλυκιά σου τύχη, η πολιομυελίτιδα κακό να μη σου τύχει».

Η γερμανική επανένωση έφερε και το τέλος του υποχρεωτικού εμβολιασμού. Μόνο από το 2020 ο εμβολιασμός κατά της ιλαράς είναι υποχρεωτικός στη Γερμανία για όλους τους πολίτες που γεννήθηκαν μετά το 1970 και εργάζονται σε κοινοτικούς οργανισμούς ή περιθάλπονται εκεί. Αυτό ισχύει επίσης για ιατρικά ιδρύματα και υπηρεσίες διάσωσης.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η επικείμενη επαναλειτουργία των σχολείων, φέρνει στο προσκήνιο το θέμα λήψης μέτρων στον παιδικό πληθυσμό.

Περισσότερα από 50 παιδιά νοσηλεύονται τις τελευταίες 24 ώρες με CoViD σε νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας. Ο αριθμός ήταν διπλάσιος (100) πριν από λίγες μέρες, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδίας εργαζομένων στα νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ).

Τα ίδια στοιχεία δείχνουν πως ο συνολικός αριθμός των νοσηλευόμενων με CoViD ανέρχεται σε 1.816 (4.542 διαθέσιμες κλίνες), με την τάση να είναι πτωτική, καθώς στις 11 Αυγούστου νοσηλεύονταν 2.245 ασθενείς με κορωνοϊό.

Η κατανομή νοσηλευόμενων παιδιών, ανά νοσοκομείο, έχει ως εξής:

• “Αγία Σοφία“: 26.
• “Αγλαΐα Κυριακού“: 5.
• Παίδων Πεντέλης: 1.
• Καραμανδάνειο Πάτρας: 3.
• “Ιπποκράτειο” Θεσσαλονίκης: 7.
• “Παπαγεωργίου” Θεσσαλονίκης: 1.
• Πανεπιστημιακό Πάτρας: 5 + 2 “ύποπτα”.
• Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης: 1 (10 την περασμένη εβδομάδα).
• Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων: 3 (έφτασαν μέχρι 8).
• Νοσοκομείο Χανίων: 1.

Λήψη μέτρων

Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλης Γιαννάκος  θεωρεί πως ο αριθμός είναι πολύ υψηλός και ζητεί να ανακοινωθούν μέτρα περιορισμού μετάδοσης του ιού στα σχολεία:

“Πώς θα ανοίξουν τα σχολεία, σε λίγες ημέρες, χωρίς μέτρα προστασίας, που την περασμένη σχολική χρονιά απέδωσαν και εκείνη τη περίοδο στα νοσοκομεία νοσηλευόνταν ελάχιστα παιδάκια'”, αναρωτιέται, προειδοποιώντας πως είναι κρίμα να χάνουν μαθήματα, στην περίπτωση που κλείνουν συνεχώς τάξεις, λόγω κρουσμάτων.

Σύμφωνα με τον κ. Γιαννάκο, τα παιδιά που προσβάλονται από κορωνοϊό έχουν πολύ καλή πρόγνωση, αλλά δεν παύουν να έχουν ηλικιωμένους ή άτομα με υποκείμενα νοσήματα στην οικογένεια, στα οποία μπορεί να μεταδώσουν τον ιό και να κινδυνέψει η ζωή τους.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σε ύφεση βρίσκεται πλέον η πανδημία, μετά από την έξαρση της παραλλαγής Όμικρον που προηγήθηκε, τόνισε την Τρίτη η καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου.

Μιλώντας στην ΕΡΤ, υπογράμμισε πως οι θάνατοι βρίσκονται ακόμη αντικειμενικά σε υψηλά επίπεδα, αφού κυμαίνονται σε 30 – 35 την ημέρα.

“Μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα για τα άτομα σε κίνδυνο, ηλικίας από 60 ετών και πάνω, που εισάγονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Ο μέσος όρος ηλικίας των ατόμων που καταλήγουν είναι τα 80 έτη”, ανέφερε μεταξύ άλλων η κ. Ψαλτοπούλου.

“Στην Ελλάδα δεν βρισκόμαστε πολύ χαμηλότερα σε σχέση με άλλες χώρες αναφορικά με την τέταρτη δόση εμβολιασμού στους πολίτες άνω των 60 ετών, δηλαδή στο 20%. Τα άτομα που δεν το έχουν ακόμα κάνει ας προχωρήσουν στον εμβολιασμό τους για να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να περάσουν ελαφρά μια πιθανή νόσηση”, πρόσθεσε, ενώ ερωτηθείσα σχετικά με τη διάθεση του νέου επικαιροποιημένου εμβολίου, είπε:

“Είμαστε κοντά. Θα έρθει στην Ευρώπη μέσα στο φθινόπωρο και τότε θα δοθούν και οι επικαιροποιημένες οδηγίες για προαιρετική χρήση από όλους. Φανταστείτε το Νοέμβριο για παράδειγμα, θα έχει για κάποιους περάσει ένας χρόνος από τον προηγούμενο εμβολιασμό. Αναλόγως των δεδομένων για το πόσο κρατά αυτή η ανοσία, θα δοθούν και επικαιροποιημένες οδηγίες”.

Για το πώς θα συνεχίσει η κατάσταση με την πανδημία πλέον, η κ. Ψαλτοπούλου υπογράμμισε: “Μαθαίνουμε να ζούμε με τον κορονοϊό, προσπαθούμε να τον αποφύγουμε, σίγουρα πρέπει να βλέπουμε και τα άλλα θέματα που προκαλούνται. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι νοσούμε και πεθαίνουμε κι από άλλα νοσήματα, όχι από τον κορονοϊό. Οι κοινωνίες πλέον προσπαθούν να ανακτήσουν τους τρόπους και τις ελευθερίες κινήσεων που υπήρχαν προηγουμένως”.

“Αναμένουμε δεδομένα για τους εμβολιασμούς και αν θα χρειάζονται κάθε χρόνο ή όχι. Μπορεί και να μην είναι απαραίτητοι, μετά από αυτούς που ηδη πραγματοποιήσαμε έως τώρα”, είπε.

Σε ό,τι αφορά τα σχολεία, σημείωσε ότι όλα θα εξαρτηθούν από την επιδημιολογική εικόνα. “Επειδή όλες οι προσπάθειες σε Ευρώπη και Αμερική είναι να ανοίξουν τα σχολεία χωρίς υποχρεωτικά μέτρα, θεωρούμε ότι τελικά θα ανοίξουμε χωρίς συστάσεις και αν υπάρξει σοβαρή επιδείνωση, τότε θα γίνουν προσαρμοστικές κινήσεις”, πρόσθεσε.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σε μελέτη με 1.837 άνδρες και γυναίκες διαπίστωσαν ότι μετά την ηλικία των 50 ετών οι γυναίκες έτειναν να έχουν χαμηλότερη νεφρική λειτουργία απ’ ό,τι οι άνδρες. Ωστόσο στους άνδρες παρατήρησαν ταχύτερη έκπτωση της λειτουργίας των νεφρών με την πάροδο του χρόνου.

Η μελέτη άρχισε την περίοδο 2007-2009 και ολοκληρώθηκε το 2020. Στο μεσοδιάστημα οι ερευνητές υπέβαλλαν τρεις φορές σε ειδικές εξετάσεις νεφρών τους εθελοντές τους. Η πρώτη ήταν κατά την έναρξη της μελέτης, η δεύτερη την περίοδο 2013-2015 και η τρίτη την περίοδο 2018-2020.

Κατά την έναρξη της μελέτης, η ηλικία των εθελοντών κυμαινόταν από 50 έως 62 ετών. Το 53% από αυτούς ήταν γυναίκες ενώ όλοι, ανεξαρτήτως φύλου, είχαν καλή υποκείμενη υγεία.

Οι εξετάσεις στις οποίες υποβάλλονταν, βασίζονταν στην ενδοφλέβια έγχυση μίας σκιαγραφικής ουσίας (λέγεται ιοεξόλη) και στην εκτίμηση του ρυθμού διήθησης των νεφρών 3-4 ώρες αργότερα.

Η εξέταση αυτή είναι η πιο αξιόπιστη για την εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας, αλλά είναι χρονοβόρα και πολύπλοκη για να εφαρμοστεί ευρέως στον γενικό πληθυσμό, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Toralf Melsom, αναπληρωτής καθηγητής Νεφρολογίας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βόρειας Νορβηγίας.

Οι ειδικοί λένε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα παρουσιάσουν έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας τους με την πάροδο του χρόνου. Ήδη το ένα δέκατο των ενηλίκων σε όλο τον κόσμο πάσχουν από χρόνια νεφρική νόσο, η οποία είναι μη αναστρέψιμη και συνήθως προοδευτικά εξελισσόμενη. Μάλιστα επειδή γερνάει ο παγκόσμιος πληθυσμός, εκτιμάται ότι μέχρι το 2040 θα αποτελεί την πέμπτη συχνότερη αιτία χαμένων ετών ζωής.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες αναπτύσσουν πιο εύκολα αρχικού σταδίου χρόνια νεφρική νόσο, αλλά οι άνδρες εκδηλώνουν συχνότερα νεφρική ανεπάρκεια.

Τα νέα ευρήματα μπορεί να εξηγούν το φαινόμενο αυτό, καθώς η ταχύτερη απώλεια της νεφρικής λειτουργίας στους άνδρες μπορεί να εξηγεί τα αυξημένα ποσοστά νεφρικής ανεπάρκειας μεταξύ τους, ανέφερε ο Dr. Melsom.

Η νέα έρευνα δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Journal of the American Society of Nephrology.

Πηγές:
Journal of the American Society of Nephrology

Πηγη: https://www.iatronet.gr/