Συντάκτης: grammateia

Καρκίνος: Βρέθηκε σχέση γενετικών μεταλλάξεων & ανθεκτικότητας στη θεραπεία

Posted on by grammateia

Ερευνητές από το Κέντρο Καρκίνου Rogel του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν περιγράφουν την σχέση μεταξύ γενετικών μεταλλάξεων και αντοχής στη θεραπεία του καρκίνου.

Ερευνητές από το Κέντρο Καρκίνου Rogel του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, μελετώντας το μοριακό τοπίο περισσότερων από 500 ασθενών με επιθετική μορφή πολλαπλού μυελώματος, ανακάλυψαν έναν επιπολασμό ενεργοποιημένων βασικών ογκογόνων οδών στους ασθενείς, πολύ περισσότερο από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως. Πάνω από 45-65% των οδών NF-κB και RAS/MAPK είχαν αλλοιώσεις. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Nature Communications.

Επιπλέον, ο Arul Chinnaiyan, M.D., Ph.D., διευθυντής του Michigan Center for Translational Pathology, και η ομάδα του βρήκαν μια σύνδεση μεταξύ μεταλλάξεων και RASopathies, μιας συγκεκριμένης ομάδα γενετικών συνδρόμων, σε ασθενείς με υποτροπιάζον πολλαπλό μυέλωμα ανθεκτικό στη θεραπεία. Πρόκειται για την πρώτη παρατήρηση αυτού του είδους. Η ομάδα συνέκρινε τη μοριακή σύνθεση των ασθενών με πολλαπλό μυέλωμα χωρίς θεραπεία με αυτούς με την υποτροπιάζουσα, ανθεκτική στη θεραπεία εκδοχή της νόσου. Η σύγκριση των ασθενών επέτρεψε στους ερευνητές να περιγράψουν τους μηχανισμούς της πιο επιθετικής μορφής πολλαπλού μυελώματος.

«Μας οδήγησε επίσης να ανακαλύψουμε μηχανισμούς αντίστασης που εμφανίζονται σε ασθενείς των οποίων η νόσος υποτροπιάζει και είναι ανθεκτική στη θεραπεία», σημείωσε ο Chinnaiyan. “Βρήκαμε ότι πάνω από το ένα τέταρτο των ασθενών είχαν αναπτύξει κάποιο είδος μηχανισμού αντίστασης. Οι γενετικές αλλοιώσεις που συμβαίνουν σε αυτούς τους ασθενείς τους καθιστούν τους καρκίνους πιο ανθεκτικούς στις κοινώς χρησιμοποιούμενες θεραπείες πολλαπλού μυελώματος.” Η μελέτη περιελάμβανε δείγματα ασθενών από την Ερευνητική Κοινοπραξία για το Πολλαπλό Μυέλωμα (MMRC) του Ιδρύματος Ερευνών για το Πολλαπλό Μυέλωμα (MMRF) – ένα συνεργατικό δίκτυο 22 κορυφαίων κέντρων καρκίνου που επικεντρώθηκαν στη διερεύνηση των πιο υποσχόμενων θεραπειών πρώιμου σταδίου. Η κλινική αλληλουχία τροφοδοτείται από το Πρόγραμμα Mi-Oncoseq στο Michigan Medicine, σε σκηνοθεσία Chinnaiyan και Dan Robinson, Ph.D.

«Η θεραπεία του υποτροπιάζοντος πολλαπλού μυελώματος μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη παρά την τεράστια πρόοδο που έχουμε σημειώσει», δήλωσε ο Hearn Jay Cho, M.D., Ph.D., Chief Medical Officer του MMRF. “Η αποκάλυψη νέων στόχων και θεραπειών που δρουν εναντίον τους μπορεί να είναι χρήσιμη στο μέλλον για ασθενείς που αναπτύσσουν αντίσταση στην τρέχουσα θεραπεία, όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα που στοχεύουν το CD38. Σύμφωνα με την αποστολή μας, το MMRF δεσμεύεται να υποστηρίζει ερευνητικές πρωτοβουλίες που επιταχύνουν την ανακάλυψη νέων θεραπείες και περαιτέρω προχωρημένη φροντίδα για όλους τους ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα».

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Παιδική ηπατίτιδα: Νέα δεδομένα για την προέλευση της μυστηριώδους παιδικής νόσου [Μελέτες]

Posted on by grammateia

Βρετανοί ερευνητές ανέφεραν μία σημαντική ανακάλυψη τη Δευτέρα 25 Ιουλίου σχετικά με τα μυστηριώδη κρούσματα ηπατίτιδας που επηρεάζουν μικρά παιδιά. Όπως σημειώνουν, η σοβαρή ηπατική πάθηση συνδέεται με τη συνλοίμωξη από δύο κοινούς ιούς.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει αναφέρει τουλάχιστον 1.010 πιθανά κρούσματα παιδικής ηπατίτιδας άγνωστης προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων 46 που χρειάστηκαν μεταμοσχεύσεις και 22 θανάτους από την ασθένεια που χρονολογείτε από τον περασμένο Οκτώβριο. Προηγούμενες θεωρίες είχαν επικεντρωθεί σε μια απότομη αύξηση των λοιμώξεων από αδενοϊούς που βρίσκονται πίσω από τα κρούσματα. Αλλά σε δύο νέες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν ανεξάρτητα και ταυτόχρονα στη Σκωτία και το Λονδίνο, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ένας άλλος ιός, ο AAV2 (αδενο-σχετιζόμενος ιός 2) έπαιξε σημαντικό ρόλο στη νόσο και ήταν παρών στο 96 τοις εκατό όλων των ασθενών που εξετάστηκαν.

Ο AAV2 δεν προκαλεί συνήθως νόσο και δεν μπορεί να αναπαραχθεί χωρίς να υπάρχει άλλος «βοηθητικός» ιός. Και οι δύο ομάδες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ταυτόχρονη μόλυνση είτε με AAV2 και έναν αδενοϊό, ή μερικές φορές με τον ιό του έρπητα HHV6, προσφέρει την καλύτερη εξήγηση για τη σοβαρή ηπατική νόσο. «Η παρουσία του ιού AAV2 συνδέεται με ανεξήγητη ηπατίτιδα στα παιδιά», δήλωσε η καθηγήτρια μολυσματικών ασθενειών Έμα Τόμσον από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, επικεφαλής της σκωτσέζικης εργασίας .

Ωστόσο, προειδοποίησε επίσης ότι δεν είναι ακόμη βέβαιο εάν το AAV2 προκάλεσε τη νόσο ή ήταν μάλλον ένας βιοδείκτης για την υποκείμενη λοίμωξη από αδενοϊό που είναι πιο δύσκολο να ανιχνευθεί, αλλά ήταν το κύριο παθογόνο.

Δεν υπάρχει σύνδεσμος για τον κορωνοϊό

Και οι δύο μελέτες απέκλεισαν το ενδεχόμενο πρόσφατης ή προηγούμενης μόλυνσης από τον SARS-CoV-2 ως άμεση αιτία της παιδικής ηπατίτιδας. Δεν βρέθηκε κορωνοϊός στα συκώτια των ασθενών και ενώ η μελέτη της Σκωτίας διαπίστωσε ότι τα δύο τρίτα των ασθενών είχαν αντισώματα κατά του κορωνοϊού, το ποσοστό αυτό ήταν παρόμοιο με τον συνολικό επιπολασμό του πληθυσμού μεταξύ των παιδιών εκείνη την εποχή. Δεν είναι σαφές γιατί τα κρούσματα ηπατίτιδας αυξήθηκαν πρόσφατα, αλλά και οι δύο ομάδες τόνισαν την πιθανότητα τα lockdown να συνέβαλαν, είτε μειώνοντας την ανοσία των παιδιών, είτε αλλάζοντας τα πρότυπα κυκλοφορίας του ιού.

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος: Το λίπος στο ήπαρ αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας

Posted on by grammateia

Περίπου το 30% των ενηλίκων σε όλο τον κόσμο έχουν συσσώρευση λίπους στο ήπαρ, μια κατάσταση που ονομάζεται μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος. Τώρα μια διεθνής ομάδα ερευνητών έχει συνδέσει την πάθηση με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας.

Η NAFLD, όπως λέγεται εν συντομία, αυξάνεται ραγδαία λόγω των αυξανόμενων ποσοστών παχυσαρκίας, σημείωσαν οι ερευνητές. Εξέτασαν 11 μακροπρόθεσμες μελέτες από πέντε χώρες (Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Νότια Κορέα, Σουηδία και Φινλανδία) που δημοσιεύτηκαν έως τον Μάρτιο του 2022. Μελέτησαν τη σχέση μεταξύ αυτού του τύπου ηπατικής νόσου και καρδιακής ανεπάρκειας σε περισσότερα από 11 εκατομμύρια ενήλικες μέσης ηλικίας.

Οι μισοί συμμετέχοντες ήταν γυναίκες, με μέση ηλικία τα 55 έτη και μέσο ΔΜΣ (δείκτης μάζας σώματος) 26, που θεωρείται ότι κάποιος είναι υπέρβαρος αλλά όχι άτομο παχυσαρκία. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι περίπου το 26%, ή 2,9 εκατομμύρια συμμετέχοντες στη μελέτη, είχαν ήδη μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος. Ο Δρ Alessandro Mantovani, του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Βερόνας στην Ιταλία, ηγήθηκε της έρευνας. Κατά τη διάρκεια της μέσης 10ετούς περιόδου παρακολούθησης, περισσότερα από 97.000 άτομα διαγνώστηκαν με καρδιακή ανεπάρκεια.

Η παρουσία NAFLD συσχετίστηκε με 50% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας την επόμενη δεκαετία, ανεξάρτητα από ηλικία, φύλο, σωματικό λίπος, διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση, εθνικότητα και άλλους κοινούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Ο κίνδυνος καρδιακής νόσου φάνηκε επίσης να είναι παράλληλος με τη σοβαρότητα της ηπατικής νόσου, ειδικά με την πιο εκτεταμένη ηπατική ίνωση (ουλές), σύμφωνα με τη μελέτη, όπου άγγιζε το 76%.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στις 25 Ιουλίου στο περιοδικό Gut.

Οι ερευνητές δεν είναι σίγουροι γιατί η συγκεκριμένη ηπατική νόσος συνδέεται με την ανάπτυξη καρδιακής ανεπάρκειας. Ωστόσο, σημειώνουν ότι το NAFLD επιδεινώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη, προάγει το σχηματισμό πλάκας και απελευθερώνει ένα κοκτέιλ φλεγμονωδών και παχυντικών χημικών ουσιών. Τα νεότερα φάρμακα για τον διαβήτη, τα οποία μειώνουν το σάκχαρο στο αίμα, φάνηκε να μειώνουν τις πιθανότητες εισαγωγής στο νοσοκομείο για καρδιακή ανεπάρκεια, επεσήμαναν οι ερευνητές.

Μεταξύ των περιορισμών της μελέτης είναι ότι οι μελέτες ήταν παρατηρητικές, επομένως δεν μπορούν να αποδείξουν την αιτία και το αποτέλεσμα. Η ερευνητική ομάδα είπε, ωστόσο, ότι τα ευρήματά της απηχούν εκείνα παλαιότερης δημοσιευμένης έρευνας. Οι συγγραφείς πρότειναν ότι οποιοσδήποτε με NAFLD πρέπει να λαμβάνει προσεκτική ιατρική παρακολούθηση λόγω της σχέσης της ηπατικής νόσου με την καρδιακή ανεπάρκεια.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τζανάκης – Σαρηγιάννης : Αργή αποκλιμάκωση στα κρούσματα, θα αυξηθούν κι άλλο οι θάνατοι – Γεμίζουν τα νοσοκομεία

Posted on by grammateia
Επαληθεύονται οι επιστημονικές προβλέψεις για κάμψη του επιδημικού κύματος της Όμικρον μέσα στο καλοκαίρι -τουλάχιστον σε επίπεδο κρουσμάτων- αλλά και για επιδείνωση στους σκληρούς δείκτες. Οι επιστήμονες που ασχολούνται κατ’ εξοχήν με τα επιδημιολογικά μοντέλα στην Ελλάδα, Καθηγητές Δημοσθένης Σαρηγιάννης και Νίκος Τζανάκης, αναλύουν στο iatropedia.gr τα νέα δεδομένα που δημοσιοποίησε ο ΕΟΔΥ το απόγευμα της Τρίτης 26/7.

Επιδείνωση στους σκληρούς δείκτες και ύφεση στα κρούσματα κατέγραψαν οι υγειονομικές υπηρεσίες, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε ο ΕΟΔΥ στηνέα εβδομαδιαία επιδημιολογική έκθεση της Τρίτης.

Τα νέα δεδομένα κάνουν λόγο για μείωση έως 10% σε επίπεδο νέων μολύνσεων με 12.358 λιγότερες διαγνώσεις να καταγράφονται αυτήν την εβδομάδα, αλλά ταυτόχρονα αύξηση στους θανάτους κατά 60 νεκρούς συνολικά (+38%) και αύξηση στους διασωληνωμένους κατά 17 ασθενείς (+15%).

Αύξηση κατά 10% σημειώθηκε και στις νέες εισαγωγές ασθενών στο σύστημα Υγείας.

Ο Καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νίκος Τζανάκης, σχολιάζει πως η αποκλιμάκωση των κρουσμάτων θα είναι αργή, όπως έχει προβλέψει ο ίδιος και η ομάδα του κατά τη μοντελοποίηση της πανδημίας:

“Έχουν υποχωρήσει τα κρούσματα περίπου 7 με 10%, δηλαδή από 150.000 πήγαμε στις 136.000 συνολικά, που σημαίνει μια μικρή πτώση κρουσμάτων. Υπάρχει μια επιπέδωση της καμπύλης σίγουρα. Το είχαμε πει από καιρό. Και αρχίζει ελαφρά πτώση. Είναι ακριβώς όση την αναμέναμε. Δηλαδή, πάρα πολύ αργή πτώση, της τάξεως του 5 με 7% ανά εβδομάδα. Που σημαίνει πως για να υποδιπλασιαστούν, δηλαδή για να φτάσουμε από τα 20.000 κρούσματα σήμερα στα 10.000 θέλουμε τουλάχιστον 2 με 3 εβδομάδες”, σημειώνει ο επιστήμονας.

Αύξηση στις επαναλοιμώξεις – Η ανοσία έχει αρχίσει να χάνεται

Πολύ σημαντική είναι και η αύξηση στις επαναλοιμώξεις. Σύμφωνα με τον Καθηγητή Περιβαλλοντικής Μηχανικής του ΑΠΘ, Δημοσθένη Σαρηγιάννη, η πτώση της ανοσίας του πληθυσμού, αλλά και η διαφυγή των νέων παραλλαγών από την ανοσία δημιουργούν αργή αποκλιμάκωση, αλλά και πολλές επαναλοιμώξεις.

Είναι ο λόγος που αυξήθηκαν κατά μία ποσοστιαία μονάδα και έφτασαν στο 19%.

“Αυτή τη στιγμή η πτώση στη διασπορά είναι λίγο πιο αργή από αυτή που είχαμε προβλέψει ότι θα ήταν. Ο λόγος είναι ότι έχουμε μεγάλη διαφυγή από την ανοσία σε σημαντικό ποσοστό. Επίσης, είναι γύρω στις 4.000 με 5.000  κρούσματα ημερησίως τα οποία είναι ουσιαστικά επαναλοιμώξεις. Οπότε είναι σημαντικό ποσοστό αυτό. Η πτώση της ανοσίας είναι σημαντική αυτή τη στιγμή γιατί αυξάνει τις επαναλοιμώξεις. Η ανοσία που είχε επιτευχθεί έχει αρχίσει να χάνεται”, σημειώνει.

Αύξηση στους θανάτους – Αναμένεται και επιδείνωση

Η αύξηση στους θανάτους κατά 38% είναι μεγαλύτερη από αυτή που ανέμεναν οι επιστήμονες. Αυτό λέει ο Καθηγητής Σαρηγιάννης:

“Εγώ περίμενα να ήταν 36 ο εβδομαδιαίος μέσος όρος των ημερήσιων θανάτων και ήταν 38. Το περίμενα να ήταν λίγο καλύτερο αυτό το νούμερο. Αυτή η αύξηση θα συνεχιστεί τις επόμενες 5 με 6 μέρες στις διασωληνώσεις και τους θανάτους. Την επόμενη εβδομάδα μάλιστα θα δούμε λίγο πιο υψηλούς αριθμούς”, σημειώνει ο ίδιος.

“Είχαμε προβλέψει την αύξηση των θανάτων. Εγώ περίμενα μεταξύ 250-260 την εβδομάδα και πήγαν στους 271 απ’ ότι είδα”, λέει ο Καθηγητής κ. Νίκος Τζανάκης και εξηγεί:

“Τώρα, έχουμε θανάτους που υπερβαίνουν τους 30 ημερησίως, είναι κάτι το οποίο επίσης το περιμέναμε, εξαιτίας του γεγονότος ότι πεθαίνουν άνθρωποι κυρίως πάνω από 85 ετών με πολύ σοβαρά συνοδά νοσήματα (νεφρικές, καρδιακές και αναπνευστικές ανεπάρκειες, πολύ βαριά ανοσοκατεσταλμένοι). Όλοι αυτοί οι άνθρωποι -πολλοί είναι εμβολιασμένοι αρκετοί είναι και ανεμβολίαστοι– δυστυχώς χάνουν τη ζωή τους από τα συνοδά νοσήματα τα οποία χειροτερεύουν και παροξύνονται. Είχαμε προβλέψει μεταξύ 35 και 40 την ημέρα. Και θα συνεχίσει αυτό δυστυχώς, ίσως και να επιδεινωθεί”, λέει.

Η αύξηση στους διασωληνωμένους κατά 17 ασθενείς  (+15%) είναι αναμενόμενη και όχι σημαντική, σύμφωνα με τους ειδικούς, καθώς δεν επιφέρει πίεση στο σύστημα Υγείας. Σύμφωνα με την επιδημιολογική έκθεση, σήμερα νοσηλεύονται διασωληνωμένοι στα νοσοκομεία όλης της χώρας 132 ασθενείς.

Νίκος Τζανάκης: Ανησυχητικός ο δείκτης των αυξημένων εισαγωγών και μειωμένων εξιτηρίων

Ένας δείκτης που ανησυχεί τον Καθηγητή Νίκο Τζανάκη, είναι αυτός των εισαγωγών στα νοσοκομεία, καθώς όχι μόνο αυξήθηκαν κατά 10% οι νέοι ασθενείς που εισήχθησαν στο ΕΣΥ, αλλά μειώθηκαν κατά το ίδιο ποσοστό τα εξιτήρια.

Αυτό αποτελεί ένα χαρακτηριστικό του πρόσφατου κύματος της Όμικρον ΒΑ.4 και ΒΑ.5, το οποίο δεν υπήρχε στις αρχές του χρόνου, κατά την έξαρση της πρώτης παραλλαγής της Όμικρον, λέει ο ειδικός:

“Υπάρχει η εξής διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα κύματα: Δεν υπάρχει πολύ μεγάλη διακίνηση των ασθενών, διότι αυτοί που εισάγονται είναι υπερήλικες με πάρα πολλά συνοδά νοσήματα, που κατά κανόνα εισάγονται λόγω παρόξυνσης των συνοδών νοσημάτωναπό τη μόλυνση και όχι από τις πνευμονίες που προκαλεί ο κορονοϊός. Αυτοί οι άνθρωποι επιβαρύνουν βασικά οργανικά συστήματα διότι έτσι κι αλλιώς είναι σοβαρά, γιατί κάνουν νεφρικές ανεπάρκειες, κάνουν ουροσύψεις, προβλήματα τα οποία τους κρατούν πολλές μέρες στο νοσοκομείο”, σημειώνει ο Καθηγητής.

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει πως στο πρόσφατο κύμα εντοπίζονται παρατεταμένες νοσηλείες σε απλές κλίνες Covid.

“Άλλη μια περίπτωση ασθενών είναι οι ανοσοκατεσταλμένοι, οι οποίοι αργούν να αρνητικοποιηθούν. Δηλαδή, αιματολογικοί, ογκολογικοί, άρρωστοι που παίρνουν ανοσοκατασταλτικά, όλοι αυτοί δυστυχώς εισάγονται στο νοσοκομείο και καθυστερούν να φύγουν, γιατί αργούν να αρνητικοποιηθούν και είναι παρακινδυνευμένο να τους στείλεις σε οποιοδήποτε περιβάλλον είτε σπιτικό είτε νοσοκομειακό, δηλαδή κάπου εκτός των κλινικών κορονοϊού”, λέει ο ίδιος.

Ο λόγος εισιτηρίων – εξιτηρίων είναι θετικός, και καταγράφεται 2 προς 1 (εισιτήρια προς εξιτήρια).

“Δηλαδή βάζουμε, π.χ. 400 ασθενείς και κάνουμε 250 εξιτήρια ή 300 εξιτήρια”, λέει ο Νίκος Τζανάκης, ο οποίος είναι και Διευθυντής Πνευμονολογικής Κλινικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου Κρήτης.

Τι πρέπει να γίνει

Ο Καθηγητής Σαρηγιάννης υποστηρίζει πως πρέπει να αυξήσουμε τους εμβολιασμούς και να επαναφέρουμε τα τεστ στις πύλες εισόδου της χώρας, καθώς όπως λέει, οι αυξημένες τουριστικές ροές του Αυγούστου μπορεί να επιβραδύνουν σημαντικά την αποκλιμάκωση της πανδημίας:

“Πρέπει να κάνουμε κάτι: είτε παραπάνω εμβολιασμό, είτε -εκτός από τις μάσκες που είναι προφανές αυτό- να κάνουμε περισσότερα τεστ. Και στις πύλες εισόδου της χώρας, ώστε να περιορίσουμε τις μολυσματικές τουριστικές εισροές. Επιλέγουμε να μην το κάνουμε, είναι φυσιολογικό το αποτέλεσμα που βλέπουμε”, λέει.

Από την πλευρά του, ο Νίκος Τζανάκης, προτείνει τρεις λύσεις:

“Πρώτον, να εμβολιάσουμε όλους τους ευάλωτους με 4η δόση γιατί δυστυχώς δεν έχουν πάει να εμβολιαστούν. Το δεύτερο είναι να προσέχουμε να μη μεταδώσουμε τη νόσο στους ηλικιωμένους και ευπαθείς, επομένως όταν τους πλησιάζουμε απροφύλαχτα να είμαστε βέβαιοι ότι δεν πάσχουμε, ή αν δεν είμαστε βέβαιοι να φοράμε οπωσδήποτε μάσκα αν είμαστε μαζί τους. Και το τρίτο είναι να τους χορηγούμε τα αντιιικά φάρμακα”, λέει.

Ο κορονοϊός δεν αναχαιτίζεται εύκολα, καταλήγει ο Καθηγητής Τζανάκης, και γι’ αυτό θα πρέπει να προσπαθήσουμε και με τα ατομικά μέτρα προστασίας και τις μάσκες, να ρίξουμε το επίπεδο της διασποράς των κρουσμάτων.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Δείτε ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές των εγχειρήσεων για τον προστάτη

Posted on by grammateia
Τι αναφέρουν επιστήμονες από τις ΗΠΑ σε πρόσφατη ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας. Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες επιπλοκές και πόσο συχνές είναι ανά είδος επέμβασης.

Οι επεμβάσεις που διενεργούνται για να αντιμετωπιστεί η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη δεν είναι άμοιρες επιπλοκών. Αντιθέτως, μπορεί να έχουν σοβαρές ή ακόμα και μακροχρόνιες επιπλοκές, για τις οποίες πρέπει εκ των προτέρων να ενημερώνονται οι ασθενείς.

Αυτό τονίζουν επιστήμονες από το Τμήμα Ουρολογίας του Πανεπιστημίου Tulane, στη Νέα Ορλεάνη, οι οποίοι δημοσίευσαν προσφάτως ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας στην ιατρική επιθεώρηση Current Urology Reports.

Όπως εξηγούν, η ανάλυσή τους βασίζεται στα ευρήματα 79 κλινικών μελετών οι οποίες δημοσιεύθηκαν την περίοδο 2005-2021. Οι μελέτες αφορούν την διάγνωση και διαχείριση των επιπλοκών μετά από εγχειρήσεις για καλοήθη υπερπλασία του προστάτη.

Τα ευρήματα της ανασκόπησης συνοψίζει ο χειρουργός-ουρολόγος δρ Ηρακλής Δ. Πούλιας, τ. διευθυντής της Ουρολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Κοργιαλένειο-Μπενάκειο ΕΕΣ και τ. πρόεδρος της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας.

Πότε γίνεται εγχείρηση

Η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη είναι μία από τις συχνότερες νόσους στους άνδρες, σημειώνουν στο άρθρο τους. Η συχνότητά της αυξάνεται προοδευτικά μετά την ηλικία των 40 ετών και υπολογίζεται ότι φθάνει στο 80% στους άνδρες ηλικίας άνω των 80 ετών. Η υπερπλασία εκδηλώνεται με συμπτώματα από το ουροποιητικό σύστημα.

Παραδοσιακά, η εγχείρηση εκτελείται σε ασθενείς οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται στις συντηρητικές θεραπείες ή οι οποίοι έχουν επιπλοκές στην υπερπλασία που χρειάζονται χειρουργική παρέμβαση. Ωστόσο η παγκόσμια τάση είναι να χειρουργούνται ασθενείς και σε πρωιμότερα στάδια της πάθησής τους, προσθέτουν.

Οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές

Στην τάση αυτή, εξηγούν, συνέβαλλαν οι ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές τεχνικές (MIST). Οι επεμβάσεις αυτές έχουν παρόμοια ποσοστά αποτελεσματικότητας, αλλά χαμηλότερη σχετιζομένη με την επέμβαση νοσηρότητα απ’ ό,τι οι παλαιότερες μέθοδοι.

Έτσι λοιπόν, η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη αντιμετωπίζεται σήμερα με  ενδοσκοπικές τεχνικές που εμπεριέχουν:

  • Εκτομή του διογκωμένου τμήματος του προστάτη (λέγεται αδένωμα του προστάτη)
  • Εξάχνωση του αδενώματος
  • Εκπυρήνιση του αδενώματος
  • Μηχανική μετατόπιση του αδενώματος
  • Θερμική καταστροφή του αδενώματος

Η μέθοδος εκλογής, όμως, είναι η διουρηθρική εκτομή του αδενώματος, τονίζουν οι επιστήμονες. Συνοπτικά, οι ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι που εφαρμόζονται στις ΗΠΑ είναι:

  • Η διουρηθρική εκτομή αδενώματος προστάτη (είναι μονοπολική ή διπολική –  μέθοδοι TURP και TURIS, αντίστοιχα)
  • Η διουρηθρική εξάχνωση του προστάτη με λέιζερ holmium ή thulium (μέθοδος TULVP)
  • Η φωτοεκλεκτική εξάχνωση του προστάτη με λέιζερ (PVP)
  • Η εκπυρήνιση του προστάτη με λέιζερ holmium ή thulium (μέθοδοι HoLEP και ThuLEP)
  • Η θεραπεία με καυτό ατμό (μέθοδος Rezūm)
  • Η ενδοσκοπική υδροδυναμική  εκτομή του αδενώματος με εφαρμογή υψηλής πίεσης φυσιολογικού ορού (Aquablation)
  • Η διεύρυνση της προστατικής ουρήθρας δια ταινιών ανάρτησης του προστάτη   (UroLift)
  • Η ανοιχτή απλή προστατεκτομή (αφαιρείται μόνο το αδένωμα, όχι ολόκληρος ο προστάτης)
  • Η ρομποτική απλή προστατεκτομή (αφαιρείται μόνο το αδένωμα)

Άλλες τεχνικές

Οι επιστήμονες του Tulane τονίζουν πως η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη μπορούσε να αντιμετωπιστεί και με άλλες τεχνικές. Ορισμένες, όμως, δεν προτιμώνται πλέον, λόγω έλλειψης αποτελεσματικότητας, υποστηρίζουν. Τέτοιες μέθοδοι είναι:

  • Η θεραπεία με μικροκύματα (μέθοδος TUMT)
  • Η διουρηθρική καταστροφή του αδενώματος δια βελόνης (μέθοδος TUNA)

Μία άλλη τεχνική που χρησιμοποιείται λέγεται εμβολισμός της προστατικής αρτηρίας (μέθοδος ΡΑΕ). Η μέθοδος αυτή έχει κάποια επιτυχία, αλλά δεν υπάρχουν ακόμα δεδομένα για την μακροχρόνια αποτελεσματικότητά της. Γι’ αυτό και δεν συνιστάται από την Αμερικανική Ουρολογική Εταιρεία, επισημαίνουν στο άρθρο τους.

Ποιες είναι οι συχνότερες επιπλοκές

Ωστόσο οι ειδικοί τονίζουν πως όποια μέθοδος και αν χρησιμοποιεί για να αντιμετωπιστεί η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη, ενέχει κίνδυνο επιπλοκών. Στις πιθανές επιπλοκές των τεχνικών που προαναφέρθηκαν συμπεριλαμβάνονται οι εξής:

  • Αιμορραγία. Παρατηρείται στο 4% των ασθενών κατά μέσον όρο. Αναλόγως με την μέθοδο κυμαίνεται από σχεδόν μηδέν (μέθοδος Urolift) έως 16% (με την ανοιχτή απλή προστατεκτομή). Μπορεί να εκδηλωθεί στη διάρκεια της επέμβασης ή κατά την πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο.
  • Τραυματισμός στον αυχένα της ουροδόχου κύστης. Παρατηρείται σε ποσοστό από σχεδόν μηδέν (μέθοδοι Urolift, TULVP) έως 12,3% (μέθοδοι TURP και TURIS).
  • Στένωση της ουρήθρας. Παρατηρείται σε ποσοστό από 0,6% (ανοιχτή και ρομποτική απλή προστατεκτομή) έως 10% (με τη διουρηθρική εκτομή αδενώματος προστάτη).
  • Κάκωση στο στόμιο του ουρητήρα. Παρατηρείται σε ποσοστό κάτω από 2% των ασθενών με τις περισσότερες τεχνικές. Εξαίρεση είναι οι μέθοδοι TURP και TURIS (με αυτές κυμαίνεται από 0,8% έως 10%).
  • Διαταραχή της εκσπερμάτισης (παλίνδρομη εκσπερμάτιση). Είναι μία από τις συχνότερες επιπλοκές. Παρατηρείται με σχεδόν όλες τις επεμβάσεις με τις οποίες αντιμετωπίζεται η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη (με εξαίρεση τις μεθόδους Urolift και Rezūm). Το ποσοστό της κυμαίνεται από περίπου 8% (με την ανοιχτή απλή προστατεκτομή) έως 90% (με την διουρηθρική εκτομή αδενώματος προστάτη με τις μεθόδους TURP και TURIS).
  • Σύνδρομο απορρόφησης υγρών (TUR). Το σύνδρομο αυτό είναι μία δυνητικά επικίνδυνη επιπλοκή που σχετίζεται με την διουρηθρική εκτομή του αδενώματος προστάτη, ιδίως τη μονοπολική (μέθοδος TURP). Παρατηρείται σε ποσοστό έως 1,4% των ασθενών.

Και κίνδυνος υποτροπής

Άλλες επιπλοκές που μπορεί να παρατηρηθούν με τις επεμβάσεις για τον προστάτη είναι:

  • Στενώματα στον αυχένα της ουροδόχου κύστης
  • Υποτροπιάζοντα συμπτώματα υπερδραστήριας κύστης
  • Κάκωση του ορθού εντέρου και δημιουργία συμφύσεων (σε σπάνιες περιπτώσεις)

Οι επεμβάσεις για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη ενέχουν επίσης κίνδυνο υποτροπής και ανάγκης για νέα θεραπεία. Το ποσοστό νέας θεραπείας κυμαίνεται από 1,4% (με τις μεθόδους TULVP και HoLEP) έως 14% (μέθοδος Urolift).

Εξατομικευμένη επιλογή

«Τα δεδομένα αυτά υποδηλώνουν ότι ο κλινικός ουρολόγος έχει στη διάθεσή του πολλές χειρουργικές τεχνικές για τους ασθενείς με συμπτωματική καλοήθη υπερπλασία του προστάτη», υπογραμμίζουν οι επιστήμονες.

Και συμπληρώνουν πως η επιλογή της κατάλληλης τεχνικής για κάθε ασθενή πρέπει να είναι εξατομικευμένη και να βασίζεται:

  • Στους στόχους κάθε παρέμβασης
  • Στο μέγεθος και την ανατομία του προστάτη
  • Στις προηγούμενες θεραπείες που έχει κάνει ο ασθενής
  • Στις δυνητικές μετεγχειρητικές επιπλοκές

«Η βούληση του ασθενούς είναι καθοριστική και γι’ αυτό τον λόγο πρέπει να ενημερώνεται αναλυτικά για τα δυνητικά οφέλη αλλά και τους κινδύνους τους», καταλήγουν.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

ΠΟΥ: Συναγερμός για τους πνιγμούς – Οδηγίες προς τα κράτη

Posted on by grammateia

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ), ο πνιγμός είναι η τρίτη κύρια αιτία όλων των θανατηφόρων τραυματισμών παγκοσμίως. Περισσότεροι από 236.000 άνθρωποι πεθαίνουν με αυτόν τον τρόπο κάθε χρόνο, ανέφερε χθες ο οργανισμός του ΟΗΕ στη Γενεύη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των πνιγμών.

Σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ, ο θάνατος στο νερό είναι μία από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου για παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Τα μεμονωμένα άτομα, οι Οργανισμοί και οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να μειώσουν τους θανάτους με δοκιμασμένες στρατηγικές.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, ο θάνατος στο νερό είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου για παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Περισσότερο από το 90% όλων των περιστατικών πνιγμού συμβαίνουν σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα – συχνά κατά τη διάρκεια καθημερινών δραστηριοτήτων όπως το μπάνιο, η συλλογή νερού, η βαρκάδα ή το ψάρεμα.

Πολλά περιστατικά οφείλονται επίσης σε ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως οι βροχές των μουσώνων, σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ. “Οι περισσότεροι από αυτούς τους θανάτους μπορούν να προληφθούν με αποδεδειγμένα και οικονομικά αποδοτικά μέτρα”, δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής του Π.Ο.Υ, Tedros Adhanom Ghebreyesus.

Αυτές περιλαμβάνουν φυσικά εμπόδια κατά της πτώσης στο νερό, εκπαίδευση σε τεχνικές διάσωσης, μαθήματα κολύμβησης και ημερήσια φροντίδα για παιδιά, κανονισμούς ασφαλείας στις θαλάσσιες μεταφορές και διαχείριση κινδύνων πλημμύρας.

Ο Π.Ο.Υ προέτρεψε τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να παρακολουθήσουν μαθήματα κολύμβησης και να μεταδώσουν συμβουλές ασφαλείας σε συγγενείς και φίλους.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Συνταγογράφηση της θεραπευτικής άσκησης κατά της υπέρτασης

Posted on by grammateia

Η συνταγογράφηση της θεραπευτικής άσκησης μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη της υπέρτασης αλλά και στην αντιμετώπιση της. Οι φυσικοθεραπευτές ως επιστήμονες υγείας και ειδικοί της άσκησης, μαζί με την υπόλοιπη διεπιστημονική ομάδα της Π.Φ.Υ, μπορούν να συμβάλλουν στην έγκυρη ενημέρωση, αξιολόγηση καθώς και στην κατάλληλη παρέμβαση με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.

Η αρτηριακή υπέρταση είναι πρόβλημα υγείας εξαιρετικά συχνό στο γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους και συνοδεύεται από σημαντική συννοσηρότητα, όπως σημαντικό κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου, ιδιαίτερα στεφανιαίας νόσου/εμφράγματος, καθώς και αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου. Για τον λόγο αυτό η πρόληψη και η επιτυχής αντιμετώπιση της αρτηριακής υπέρτασης μπορούν να συμβάλουν στην υγιή γήρανση.

Αυτό επισημαίνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών, ο οποίος συμμετείχε στις συναντήσεις που έγιναν στο Υπουργείο Υγείας για την κατάθεση προτάσεων για την υλοποίηση του 7ου Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης και Προαγωγής της Υγείας των Ηλικιωμένων Ατόμων – ΗΠΙΟΝΗ 2022 με θέμα: ‘Αρτηριακή υπέρταση στην τρίτη ηλικία. Η σημασία της πρόληψης και διαχείρισης της υπέρτασης στους ηλικιωμένους’.

Στις δυο συναντήσεις συμμετείχαν ο κ. Μπουρνουσούζης Λευτέρης,  Β΄ Αντιπρόεδρος & Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων, ο κ. Παπατσίμπας Βασίλης Γενικός Ταμίας και η κ. Πέπερα Γαρυφαλλιά, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Φυσικοθεραπείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών σε συνεργασία με το Ερευνητικό Εργαστήριο Νευρομυϊκής και Καρδιοαγγειακής Μελέτης της Κίνησης του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, το Ερευνητικό Εργαστήριο Κλινικής Φυσιολογίας της Άσκησης και Αποκατάστασης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, και το Κέντρο Καρδιακής Αποκατάστασης του Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας» κατέθεσε εισήγηση με τίτλο ‘Τα Οφέλη και ο Σχεδιασμός της Θεραπευτικής Άσκησης στην Αντιμετώπιση της Υπέρτασης στους Ηλικιωμένους’.

Παράλληλα, εκπονήθηκε ειδικό έντυπο με προγράμματα θεραπευτικής άσκησης για την πρόληψη αλλά και αντιμετώπιση της αρτηριακής υπέρτασης  σε ηλικιωμένους. Το έντυπο συντάχθηκε με τη συνεργασία του κ. Γεώργιου Παπαθανασίου, Καθηγητή, Τμήματος Φυσικοθεραπείας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, της κ. Γαρυφαλλιά Πέπερα, Επίκουρο Καθηγήτρια, Τμήμα Φυσικοθεραπείας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και της κ. Νίκη Δημάκη και κ. Μαρία Ανδριοπούλου Κέντρου Καρδιακής Αποκατάστασης, Γενικού Νοσοκομείου «Ασκληπιείο Βούλας».

Το έντυπο περιλαμβάνει συστάσεις για θεραπευτική άσκηση σε ασθενείς με προυπέρταση, υπέρταση σταδίου Ι και ΙΙ. Οι συστάσεις για θεραπευτική άσκηση είναι βασισμένες στις τελευταίες κατευθυντήριες οδηγίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν από φυσικοθεραπευτές για την υλοποίηση του προγράμματος, αλλά και από ασθενείς για βελτίωση της καρδιαγγειακής τους υγείας.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η επεξεργασία γονιδίων CRISPR μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη – μελέτη

Posted on by grammateia

Η επεξεργασία γονιδίων CRISPR μπορεί να βλάψει το γονιδίωμα και μπορεί να προκαλέσει καρκίνο.

Οι επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ (TAU) προειδοποιούν ότι ενώ η μέθοδος επεξεργασίας γονιδιώματος CRISPR είναι πολύ αποτελεσματική, δεν είναι πάντα ασφαλής και μερικές φορές, η αναδιάταξη κομματιών του DNA θέτει σε κίνδυνο τη γονιδιωματική σταθερότητα, προκαλώντας πιθανώς καρκίνο μακροπρόθεσμα.

Το CRISPR είναι ένα αρκτικόλεξο για τις «ομαδοποιημένες τακτικά διαχωριζόμενες σύντομες παλινδρομικές επαναλήψεις» και επιτρέπει την προσθήκη, την αφαίρεση ή την τροποποίηση γενετικού υλικού σε συγκεκριμένες θέσεις του γονιδιώματος. Έχουν αναπτυχθεί διάφορες προσεγγίσεις για την επεξεργασία του γονιδιώματος.

Η πιο γνωστή τεχνολογία ονομάζεται ψαλίδι γονιδίου CRISPR-Cas9 (πρωτεΐνη 9 που σχετίζεται με το CRISPR), για την οποία το βραβείο Νόμπελ Χημείας 2020 απονεμήθηκε στην Αμερικανίδα επιστήμονα Jennifer A. Doudna και τη Γαλλίδα επιστήμονα Emmanuelle Charpentier σε αναγνώριση της ανακάλυψής τους. Αναπτύχθηκε πριν από περίπου μια δεκαετία με εντυπωσιακά αποτελεσματικό στη θεραπεία μιας σειράς ασθενειών όπως ο καρκίνος, οι ασθένειες του ήπατος και τα γενετικά σύνδρομα.

Η πρώτη εγκεκριμένη κλινική δοκιμή διεξήχθη το 2020 στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, όταν οι ερευνητές εφάρμοσαν τη μέθοδο στα Τ-κύτταρα – λευκά αιμοσφαίρια του ανοσοποιητικού συστήματος. Λαμβάνοντας Τ-κύτταρα από έναν δότη, δημιούργησαν έναν κατασκευασμένο υποδοχέα που στοχεύει τα καρκινικά κύτταρα, ενώ χρησιμοποίησαν το CRISPR για να καταστρέψουν τα γονίδια που κωδικοποιούν τον αρχικό υποδοχέα – τα οποία διαφορετικά θα μπορούσαν να είχαν προκαλέσει τα Τ-κύτταρα να επιτεθούν σε κύτταρα στο σώμα του λήπτη.

Η εν λόγω κλινική δοκιμή έχει προκαλέσει μεγάλο ενθουσιασμό στην επιστημονική κοινότητα επειδή είναι ταχύτερη, φθηνότερη, ακριβέστερη και πιο αποτελεσματική από άλλες μεθόδους επεξεργασίας γονιδιώματος. Ωστόσο, η τεχνική εγείρει ηθικές ανησυχίες λόγω της δυνατότητας αλλαγής των ανθρώπινων γονιδιωμάτων.

Το CRISPR-Cas9 προσαρμόστηκε από ένα φυσικό σύστημα επεξεργασίας γονιδιώματος που τα βακτήρια χρησιμοποιούν ως ανοσολογική άμυνα. Όταν μολύνονται από ιούς, τα βακτήρια συλλαμβάνουν μικρά κομμάτια του DNA των ιών και τα εισάγουν στο δικό τους DNA σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο για να δημιουργήσουν τμήματα γνωστά ως συστοιχίες CRISPR. Οι συστοιχίες CRISPR επιτρέπουν στα βακτήρια να «θυμούνται» τους ιούς ή τους στενά συνδεδεμένους. Εάν οι ιοί επιτεθούν ξανά, τα βακτήρια παράγουν τμήματα RNA από τις συστοιχίες CRISPR που αναγνωρίζουν και προσκολλώνται σε συγκεκριμένες περιοχές του DNA των ιών. Στη συνέχεια, τα βακτήρια χρησιμοποιούν cas9 ή ένα παρόμοιο ένζυμο για να κόψουν το DNA, το οποίο απενεργοποιεί τον ιό.

Η νέα μελέτη TAU εντοπίζει τους κινδύνους από τη χρήση των θεραπευτικών μέσων CRISPR. Διερευνώντας την επίδραση αυτής της τεχνολογίας στα Τ-κύτταρα – λευκά αιμοσφαίρια του ανοσοποιητικού συστήματος – οι ερευνητές ανίχνευσαν απώλεια γενετικού υλικού σε σημαντικό ποσοστό, που αγγίζει έως και το 10% των κυττάρων που έλαβαν θεραπεία. Οι ερευνητές εξηγούν ότι μια τέτοια απώλεια μπορεί να οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση του γονιδιώματος, η οποία μπορεί να προκαλέσει καρκίνο.

Κίνδυνος έναντι οφέλους

Οι Ισραηλινοί ερευνητές προσπάθησαν να εξετάσουν εάν τα πιθανά οφέλη των θεραπευτικών μέσων CRISPR θα μπορούσαν να αντισταθμιστούν από κινδύνους που προκύπτουν από την ίδια τη διάσπαση, υποθέτοντας ότι το σπασμένο DNA δεν είναι πάντα σε θέση να ανακάμψει.

Ο Ben-David και ο ερευνητικός συνεργάτης του Eli Reuveni εξήγησαν ότι «το γονιδίωμα στα κύτταρά μας συχνά σπάει λόγω φυσικών αιτιών, αλλά συνήθως είναι σε θέση να επιδιορθωθεί, χωρίς να έχει γίνει βλάβη. Τέτοιες χρωμοσωμικές διαταραχές μπορούν να αποσταθεροποιήσουν το γονιδίωμα και συχνά το βλέπουμε αυτό στα καρκινικά κύτταρα. Έτσι, οι θεραπευτικές θεραπείες CRISPR, στις οποίες το DNA διασπάται σκόπιμα ως μέσο για τη θεραπεία του καρκίνου, θα μπορούσαν, σε ακραία σενάρια, να προωθήσουν πραγματικές κακοήθειες».

Για να εξετάσουν την έκταση της πιθανής βλάβης, οι ερευνητές επανέλαβαν το πείραμα της Πενσυλβάνια το 2020, διασπώντας το γονιδίωμα των Τ-κυττάρων ακριβώς στις ίδιες τοποθεσίες – τα χρωμοσώματα 2, 7 και 14 από τα 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων του ανθρώπινου γονιδιώματος. Χρησιμοποιώντας μια τεχνολογία αιχμής που ονομάζεται αλληλούχιση μονοκύτταρου RNA, ανέλυσαν κάθε κύτταρο ξεχωριστά και μέτρησαν τα επίπεδα έκφρασης κάθε χρωμοσώματος σε κάθε κύτταρο. Με αυτόν τον τρόπο, ανιχνεύθηκε σημαντική απώλεια γενετικού υλικού σε ορισμένα από τα κύτταρα.

Για παράδειγμα, όταν το χρωμόσωμα 14 είχε διασπαστεί, περίπου 5% των κυττάρων έδειξαν ελάχιστη ή καθόλου έκφραση αυτού του χρωμοσώματος. Όταν όλα τα χρωμοσώματα σχίστηκαν ταυτόχρονα, η βλάβη αυξήθηκε, με 9%, 10% και 3% των κυττάρων να μην μπορούν να επιδιορθώσουν το σπάσιμο στα χρωμοσώματα 14,7 και 2 αντίστοιχα. Τα τρία χρωμοσώματα διέφεραν, ωστόσο, ως προς την έκταση της βλάβης που υπέστησαν.

Ο ερευνητής και βιολόγος Madi και η μαθήτριά του Ella Goldschmidt πρόσθεσαν ότι «η αλληλούχιση RNA ενός κυττάρου και οι υπολογιστικές αναλύσεις μας επέτρεψαν να λάβουμε πολύ ακριβή αποτελέσματα. Διαπιστώσαμε ότι η αιτία για τη διαφορά στη βλάβη ήταν ο ακριβής τόπος της διάσπασης σε καθένα από τα τρία χρωμοσώματα. Συνολικά, τα ευρήματά μας δείχνουν ότι πάνω από το 9% των Τ-κυττάρων που έχουν υποστεί γενετική επεξεργασία με την τεχνική CRISPR είχαν χάσει σημαντική ποσότητα γενετικού υλικού. Μια τέτοια απώλεια μπορεί να οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση του γονιδιώματος, η οποία μπορεί να προάγει τον καρκίνο».

Συνδέστε με προσοχή

Με βάση τα ευρήματά τους, οι ερευνητές προειδοποιούν ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή κατά τη χρήση των θεραπευτικών μέσων CRISPR. Προτείνουν επίσης εναλλακτικές μεθόδους για συγκεκριμένες ιατρικές διαδικασίες και συνιστούν περαιτέρω έρευνα σε δύο είδη πιθανών λύσεων που αφορούν στη μείωση της παραγωγής κατεστραμμένων κυττάρων ή τον εντοπισμό κατεστραμμένων κυττάρων και την αφαίρεσή τους πριν από τη χορήγηση του υλικού στον ασθενή.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

«Έξυπνο» κολιέ σε ρόλο μικροβιολογικού εργαστηρίου κατασκεύασαν ερευνητές

Posted on by grammateia

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Οχάιο στις ΗΠΑ κατασκεύασαν μια συσκευή μέτρησης διαφόρων χημικών ουσιών και δεικτών του ανθρώπινου οργανισμού.

Η συσκευή που είναι σχεδιασμένη να φοριέται ως κολιέ διαθέτει τεχνολογία όπως βιοχημικούς αισθητήρες που εντοπίζουν και αναλύουν διάφορα συστατικά στον ιδρώτα του ατόμου που το φοράει. Με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Science Advances» οι ερευνητές αναφέρουν τα αποτελέσματα των δοκιμών που πραγματοποιούν με το κολιέ σε εθελοντές.

Σύμφωνα με τους ερευνητές το κολιέ μπορεί να εντοπίζει τα επίπεδα του σακχάρου. Αν τελικά το κολιέ έχει αυτή την ικανότητα θα μπορεί να αποτελέσει μια εναλλακτική και ανώδυνη επιλογή στα άτομα που πάσχουν από διαβήτη ώστε να παρακολουθούν το σάκχαρο τους χωρίς να χρειάζεται να κάνουν συνεχώς τις επώδυνες μετρήσεις αίματος. Το κολιέ καταγράφει επίσης τα επίπεδα σεροτονίνης, νατρίου, κάλιου και τα επίπεδα ιόντων υδρογόνου σε ποσοστό 98,9%.

Η τεχνολογία μπορεί να τοποθετηθεί εκτός από κολιέ και σε δαχτυλίδια ή σκουλαρίκια ενώ επίσης μπορεί να εμφυτευθεί και κάτω από το δέρμα ενημερώνοντας συνεχώς τους χρήστες της για κάθε αξιοσημείωτη μεταβολή στην οργανική τους κατάσταση. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι επέλεξαν να στοχεύσουν τον ιδρώτα επειδή αυτός περιέχει εκατοντάδες βιοδείκτες που περιέχουν σημαντικές πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας ενός ανθρώπου.

Το σύστημα που ανέπτυξαν οι ερευνητές χρειάζεται ένα πολύ μικρό δείγμα ιδρώτα του ανθρώπου στο οποίο είναι τοποθετημένο για να κάνει τις μετρήσεις. Δεν χρειάζεται δηλαδή να προσπαθήσει κάποιος να προκαλέσει την έντονη εμφάνιση ιδρώτα πάνω του για να λειτουργήσει το σύστημα και να γνωρίζει τι συμβαίνει στον οργανισμό του.

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Τα χρόνια «υγιούς ζωής» στην ΕΕ

Posted on by grammateia
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που αποτυπώνονται στο γράφημα, ο αριθμός των ετών που αναμένεται να ζήσει κάποιος χωρίς περιορισμούς δραστηριότητας, ήταν υψηλότερος για τις γυναίκες έναντι των ανδρών σε 20 κράτη μέλη της ΕΕ
Πηγη: ΑΠΕ – ΜΠΕ