Συντάκτης: grammateia

Η λήψη μέτρων για την προστασία του εαυτού σας από τον ήλιο είναι ευθύνη όλο το χρόνο. Προστατέψτε τον εαυτό σας και τους άλλους από τον ήλιο με σκιά, πουκάμισο ή αντηλιακό (SPF 15+) όλο το χρόνο.

Η υπεριώδης ακτινοβολία (UV) είναι μια μορφή μη ιονίζουσας  ακτινοβολίας που εκπέμπεται από τον ήλιο και τεχνητές πηγές, όπως το σολάριουμ. Ενώ έχει ορισμένα οφέλη για τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας βιταμίνης D, μπορεί επίσης να προκαλέσει κινδύνους για την υγεία.

• Η φυσική μας πηγή υπεριώδους ακτινοβολίας:
  • Ο ήλιος
• Μερικές τεχνητές πηγές υπεριώδους ακτινοβολίας περιλαμβάνουν:
  • Σολάριουμ
  • Φωτισμός ατμού υδραργύρου (συχνά βρίσκεται σε στάδια και σχολικά γυμναστήρια)
  • Μερικά φώτα αλογόνου, φθορισμού και πυρακτώσεως
  • Μερικοί τύποι λέιζερ

Τύποι ακτίνων υπεριώδους ακτινοβολίας

Η υπεριώδης ακτινοβολία ταξινομείται σε τρεις κύριους τύπους: την υπεριώδη Α (UVA), την υπεριώδη Β (UVB) και την υπεριώδη ακτινοβολία C (UVC), με βάση τα μήκη κύματός τους. Σχεδόν όλη η υπεριώδης ακτινοβολία που φτάνει στη γη είναι UVA, αν και κάποια ακτινοβολία UVB φτάνει στη γη. Η ακτινοβολία UVA και UVB μπορούν και οι δύο να επηρεάσουν την υγεία, αλλά η UVA διεισδύει βαθύτερα στο δέρμα και είναι πιο σταθερή καθ ‘όλη τη διάρκεια του έτους.

*nm= 0,000000001 μέτρα ή 1×10-9 μέτρα

Οφέλη

• Η παραγωγή της βιταμίνης D, μιας βιταμίνης απαραίτητης για την ανθρώπινη υγεία.

Η βιταμίνη D βοηθά το σώμα να απορροφήσει το ασβέστιο και τον φώσφορο από τα τρόφιμα και βοηθά στην ανάπτυξη των οστών. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συνιστά 5 έως 15 λεπτά έκθεση στον ήλιο 2 έως 3 φορές την εβδομάδα.

Κίνδυνοι

• Το ηλιακό έγκαυμα είναι σημάδι βραχυπρόθεσμης υπερέκθεσης, ενώ η πρόωρη γήρανση και ο καρκίνος του δέρματος είναι παρενέργειες της παρατεταμένης έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία.
• Η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία αυξάνει τον κίνδυνο δυνητικά τυφλωτικών οφθαλμικών παθήσεων, εάν δεν χρησιμοποιείται προστασία ματιών.
• Η υπερβολική έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.

Ο καρκίνος του δέρματος είναι ο πιο συχνός καρκίνος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι δύο πιο συνηθισμένοι τύποι καρκίνου του δέρματος είναι ο βασικοκυτταρικός και ο ακανθοκυτταρικός καρκίνος. Συνήθως, σχηματίζονται στο κεφάλι, το πρόσωπο, το λαιμό, τα χέρια και τα χέρια, επειδή αυτά τα μέρη του σώματος είναι τα πιο εκτεθειμένα στην υπεριώδη ακτινοβολία. Οι περισσότερες περιπτώσεις μελανώματος, του πιο θανατηφόρου είδους καρκίνου του δέρματος, προκαλούνται από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία.

Οποιοσδήποτε μπορεί να έχει επιβλαβείς επιπτώσεις στην υγεία από την υπεριώδη ακτινοβολία, αλλά οι κίνδυνοι αυξάνονται σε άτομα που:

• Περνάνε πολύ χρόνο στον ήλιο ή έχουν καεί.
• Έχουν ανοιχτόχρωμο δέρμα, μαλλιά και μάτια.
• Η λήψη ορισμένων τύπων από του στόματος και τοπικών φαρμάκων, όπως αντιβιοτικά, αντισυλληπτικά χάπια και προϊόντα υπεροξειδίου του βενζοϋλίου, καθώς και ορισμένα καλλυντικά, μπορεί να αυξήσουν την ευαισθησία του δέρματος και των ματιών στην υπεριώδη ακτινοβολία σε όλους τους τύπους δέρματος.
• Έχουν ένα μέλος της οικογένειας με καρκίνο του δέρματος.
• Είναι άνω των 50 ετών.

Για να προστατευθείτε από την υπεριώδη ακτινοβολία:

• Μείνετε στη σκιά, ειδικά τις μεσημεριανές ώρες.
• Φορέστε ρούχα που καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια σας.
• Εξετάστε επιλογές για την προστασία των παιδιών σας.
• Φορέστε ένα φαρδύ καπέλο για να σκιάσετε το πρόσωπο, το κεφάλι, τα αυτιά και το λαιμό σας.
• Φοράτε περιτυλιγμένα γυαλιά ηλίου που εμποδίζουν τις ακτίνες UVA και UVB.
• Χρησιμοποιήστε αντηλιακό με αντηλιακό δείκτη προστασίας (SPF) 15 ή μεγαλύτερο, τόσο για προστασία από τις ακτίνες UVA και UVB.
• Αποφύγετε το μαύρισμα σε εσωτερικούς χώρους. Το μαύρισμα σε εσωτερικούς χώρους είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για τους νεότερους χρήστες. άτομα που ξεκινούν το μαύρισμα σε εσωτερικούς χώρους κατά την εφηβεία ή την πρώιμη ενήλικη ζωή έχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν μελάνωμα.

Πηγη: http://healthmag.gr

Ομάδα επιστημόνων ανακάλυψε για πρώτη φορά την παρουσία μικροπλαστικών στο ανθρώπινο αίμα. Αυτά τα μικροπλαστικά χρησιμοποιήθηκαν σε μπουκάλια ποτών και σε συσκευασίες τροφίμων.

Δεν υπάρχει πραγματικά ένας «καθολικά καθιερωμένος» ορισμός για τα μικροπλαστικά, σημείωσαν οι ερευνητές μιας νέας μελέτης που  δημοσιεύθηκε    στο περιοδικό Environment International. Ωστόσο, τα μικροπλαστικά ορίζονται συχνά ως μικρά κομμάτια πλαστικού που έχουν μέγεθος μικρότερο από πέντε χιλιοστά.

Τα μικροπλαστικά μπορεί να  προέρχονται  από μεγαλύτερα πλαστικά υπολείμματα που αποικοδομούνται σε μικρότερα κομμάτια, αλλά θα μπορούσαν επίσης να κατασκευαστούν σε μικρότερα μεγέθη, όπως τα μικροσκοπικά κομμάτια πλαστικού που προστίθενται σε προϊόντα όπως οδοντόκρεμες και καθαριστικά.

Μέχρι στιγμής, δεν είναι πολλά γνωστά για τα μικροπλαστικά, αλλά μπορούν να αποτελέσουν απειλή για την υδρόβια ζωή. Προηγούμενη έρευνα βρήκε επίσης μικροπλαστικά στα δείγματα κοπράνων των ανθρώπων, με τα μωρά να έχουν  περισσότερα μικροπλαστικά  στα κόπρανα τους από τους ενήλικες.

«Τα πλαστικά σωματίδια είναι πανταχού παρόντες ρύποι στο περιβάλλον διαβίωσης και στην τροφική αλυσίδα, αλλά καμία μελέτη μέχρι σήμερα δεν έχει αναφέρει την εσωτερική έκθεση πλαστικών σωματιδίων στο ανθρώπινο αίμα», έγραψαν οι ερευνητές.

Για τη δουλειά τους, οι ερευνητές εξέτασαν δείγματα αίματος από 22 δότες από το ευρύ κοινό. «Αυτή είναι η πρώτη μελέτη του είδους της  για ανάλυση πλαστικών σωματιδίων πλήρους ανθρώπινου αίματος», ανέφεραν.

Οι ερευνητές βρήκαν πλαστικά σωματίδια σε 17 από τα δείγματα, που είναι περίπου το 80% των υποκειμένων. Τα μισά από τα άτομα είχαν πλαστικό PET, το οποίο χρησιμοποιείται συνήθως σε μπουκάλια ποτών, ενώ το ένα τρίτο είχε πολυστυρένιο, το οποίο χρησιμοποιείται σε είδη όπως συσκευασίες τροφίμων, ανέφερε  η The Guardian.

Ορισμένα δείγματα περιείχαν επίσης πολυαιθυλένιο , το οποίο λέγεται ότι είναι το “πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο πλαστικό στον κόσμο”, αφού χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή προϊόντων όπως σακούλες για ψώνια και διαφανές περιτύλιγμα τροφίμων.

«Η μελέτη μας είναι η πρώτη ένδειξη ότι έχουμε σωματίδια πολυμερούς στο αίμα μας – είναι ένα καινοτόμο αποτέλεσμα», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής Dick Vethaak από το Vrije Universiteit Amsterdam στην Ολλανδία, σύμφωνα με τον The Guardian.

“Είναι σίγουρα λογικό να ανησυχούμε. Τα σωματίδια υπάρχουν και μεταφέρονται σε όλο το σώμα”, πρόσθεσε ο Vethaak, επισημαίνοντας την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα με περισσότερους συμμετέχοντες.

Το ερώτημα τώρα είναι πώς αυτά τα σωματίδια επηρεάζουν τα σώματα των ανθρώπων. Μέχρι στιγμής, η κατανόηση της έκτασης της έκθεσης των ανθρώπων στα μικροπλαστικά καθώς και της παρουσίας τους στα διάφορα μέρη του σώματος είναι  περιορισμένη.

«Απαιτείται η κατανόηση της έκθεσης σε αυτές τις ουσίες στον άνθρωπο και του σχετικού κινδύνου μιας τέτοιας έκθεσης για να καθοριστεί εάν η έκθεση σε πλαστικά σωματίδια αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια υγεία», έγραψαν οι ερευνητές.

Πηγη: http://healthmag.gr/

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, η προηγούμενη μόλυνση με μια παλαιότερη παραλλαγή (όπως Alpha, Beta ή Delta) προσφέρει κάποια προστασία έναντι της επαναμόλυνσης με BA.4 ή BA.5 και ότι μια προηγούμενη μόλυνση από το Omicron είναι σημαντικά πιο αποτελεσματική. Αυτό ήταν το συμπέρασμα μιας μελέτης που αξιολόγησε όλα τα κρούσματα COVID-19 στο Κατάρ από τότε που ξεκίνησε το κύμα μολύνσεων από BA.4 και BA.5  .

Η εργασία, η οποία δημοσιεύτηκε στις 12 Ιουλίου και δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί  τροφοδοτεί μια ευρύτερη έρευνα σχετικά με το «πώς συνδυάζονται οι διαφορετικές ανοσίες μεταξύ τους», λέει ο συν-συγγραφέας της μελέτης Laith Abu-Raddad, ένας επιδημιολόγος ασθενειών στο Weill Cornell Medicine-Qatar στη Ντόχα.

Ο καθένας έχει διαφορετικό ιστορικό ανοσίας, επειδή οι άνθρωποι έχουν λάβει διαφορετικούς συνδυασμούς εμβολίων COVID-19 και έχουν μολυνθεί με διάφορες παραλλαγές κατά τη διάρκεια της πανδημίας. «Διαφορετικές ιστορίες εξοπλίζουν τους ανθρώπους με διαφορετική ανοσία έναντι της επερχόμενης μόλυνσης», λέει ο Abu-Raddad. Η γνώση του πώς αυτές οι διαφορετικές ανοσολογικές αντιδράσεις αλληλεπιδρούν μέσα σε ένα άτομο θα είναι «πολύ σημαντικό για το μέλλον της πανδημίας», προσθέτει.

Φυσική ανοσία

Για να δουν πόση προστασία προσφέρει η προηγούμενη μόλυνση έναντι των δύο υποπαραλλαγών του Omicron, ο Abu-Raddad και οι συνεργάτες του ανέλυσαν κρούσματα COVID-19 που καταγράφηκαν στο Κατάρ μεταξύ 7 Μαΐου του τρέχοντος έτους – όταν BA.4 και BA.5 εισήλθαν για πρώτη φορά στη χώρα – και 4 Ιουλίου. Εξέτασαν τον αριθμό των ατόμων που ήταν γνωστό ότι είχαν μολυνθεί στο παρελθόν που βρέθηκαν θετικά ή αρνητικά για COVID-19 και προσδιόρισαν ποιες λοιμώξεις προκλήθηκαν από BA.4 ή BA.5 εξετάζοντας θετικά δείγματα δοκιμής για να δουν εάν περιείχαν πρωτεΐνη που αυτές οι υπομεταβλητές λείπουν.

Οι ταχέως εξελισσόμενες παραλλαγές του COVID περιπλέκουν τις ενημερώσεις των εμβολίων

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μόλυνση με μια παραλλαγή pre-Omicron απέτρεψε την επαναμόλυνση με BA.4 ή BA.5 με αποτελεσματικότητα 28,3% και εμπόδισε τη συμπτωματική επαναμόλυνση με οποιαδήποτε υπομεταβλητή με αποτελεσματικότητα 15,1%. Η προηγούμενη μόλυνση με το Omicron χορηγούσε ισχυρότερη προστασία: ήταν 79,7% αποτελεσματικό στην πρόληψη της επαναμόλυνσης BA.4 και BA.5 και 76,1% αποτελεσματικό στην πρόληψη της συμπτωματικής επαναμόλυνσης.

Αν και φαίνεται αντιφατικό να βλέπουμε ισχυρότερη προστασία έναντι οποιασδήποτε επαναμόλυνσης από τη συμπτωματική επαναμόλυνση, οι ερευνητές λένε ότι αυτό το αποτέλεσμα είναι σύμφωνο με προηγούμενες μελέτες και πιθανότατα προκαλείται από τις εκτιμήσεις που έχουν μεγάλα διαστήματα εμπιστοσύνης.

Χρόνος μεταξύ των λοιμώξεων

«Είναι μια καλή μελέτη», λέει ο Kei Sato, ιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Ωστόσο, επισημαίνει ότι το χρονικό διάστημα μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μόλυνσης θα μπορούσε να έχει επηρεάσει τα αποτελέσματα. Οι προηγούμενες παραλλαγές ήταν περισσότερο από το Omicron, το οποίο εμφανίστηκε μόλις στα τέλη του 2021. Και αρκετές μελέτες, συμπεριλαμβανομένης μιας από την ίδια ομάδα στο Κατάρ , έδειξαν ότι η φυσική ανοσία έναντι του SARS-CoV-2 μειώνεται με την πάροδο του χρόνου.

Ο Alex Sigal, ιολόγος στο Africa Health Research Institute στο Durban της Νότιας Αφρικής συμφωνεί. «Ο χρόνος που έχει περάσει από την αρχική σας μόλυνση είναι πολύ μικρότερος με το Omicron, επομένως δεν είναι πραγματικά μια δίκαιη σύγκριση», λέει. Η Sigal προσθέτει ότι η κατάσταση εμβολιασμού των συμμετεχόντων είναι ασαφής από τα αποτελέσματα, όπως και οι πληροφορίες σχετικά με το εάν οι πρωτογενείς λοιμώξεις έλαβαν χώρα πριν ή μετά τον εμβολιασμό, κάτι που θα μπορούσε να είναι σημαντικό.

Ο Abu-Raddad λέει ότι σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει ποιος είναι αυτή τη στιγμή πιο επιρρεπής σε επαναμόλυνση, αντί να αποδοθεί φυσική ανοσία σε ένα συγκεκριμένο στέλεχος ιού. Λέει ότι ο σχεδιασμός της μελέτης ελέγχει τα αποτελέσματα του εμβολιασμού και η ομάδα διεξήγαγε μια ανάλυση ευαισθησίας για την προσαρμογή της κατάστασης του εμβολίου, τα αποτελέσματα της οποίας ήταν συνεπή με τα συνολικά συμπεράσματα.

«Η ανοσία που αποκτάτε από αυτές τις λοιμώξεις του Omicron σας προστατεύει από άλλες υποκατηγορίες του Omicron σε κάποιο βαθμό», λέει ο Sigal. Ωστόσο, «ο COVID είναι παντού», προειδοποιεί ο Sato. «Μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε μια νέα παραλλαγή».

Πηγη: http://healthmag.gr/

Καθώς ο κόσμος συνεχίζει να παλεύει με τον COVID-19 , ένα άλλο θανατηφόρο ξέσπασμα έχει φτάσει στη Δυτική Αφρική, προκαλώντας ήδη δύο θανάτους.

Η αφρικανική χώρα της Γκάνα είχε το πρώτο της ξέσπασμα του Marburg – ενός ιού που σχετίζεται με συμπτώματα όπως διάρροια, πυρετός, ναυτία και έμετος, που μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο.

Δύο άτομα έχουν προσβληθεί από το Marburg, και τα δύο πέθαναν μετά την εισαγωγή τους στο νοσοκομείο. Η μία περίπτωση αφορούσε έναν 26χρονο άνδρα, ο οποίος πέθανε στις 27 Ιουνίου, ενώ το άλλο κρούσμα ήταν ένας άνδρας 51 ετών, ο οποίος πέθανε στις 28 Ιουνίου – την ίδια μέρα που νοσηλεύτηκε για τον ιό.

Οι δύο περιπτώσεις δεν σχετίζονται μεταξύ τους και ανακαλύφθηκαν από το Ινστιτούτο Παστέρ στο Ντακάρ της Σενεγάλης, μέσω δειγματοληπτικών δοκιμών δύο ασθενών που κατάγονταν από τη νότια περιοχή Ασάντι της Γκάνας.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας διερευνά το ξέσπασμα μαζί με τις υγειονομικές αρχές στην περιοχή Ashanti. Ο οργανισμός προειδοποιεί τους κατοίκους της χώρας για τους κινδύνους και τους κινδύνους του ιού Marburg καθώς και για τη διάθεση ΜΑΠ.

Το Marburg είναι μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια που σχετίζεται με τον πυρετό από την ίδια οικογένεια με τον Έμπολα. Σύμφωνα με αξιωματούχους του ΠΟΥ, είναι μόλις η δεύτερη φορά που ανιχνεύεται ο ιός στη Δυτική Αφρική, όπου η Γουινέα επιβεβαίωσε ένα κρούσμα σε ένα μόνο ξέσπασμα το 2021.

Ο θανατηφόρος ιός μεταδίδεται από νυχτερίδες (fruit bats) και μεταδίδεται στους ανθρώπους μέσω σωματικών υγρών, επιφανειών και υλικών, δήλωσε ο ΠΟΥ. Τα άτομα που προσβάλλονται από τον ιό Marburg έχουν συνήθως απότομο πυρετό, έντονο πονοκέφαλο και κακουχία που μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρά αιμορραγικά σημεία σε μόλις επτά ημέρες.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, το ποσοστό θνησιμότητας από το Μάρμπουργκ κυμαίνεται από 24% έως 88%, ανάλογα με το στέλεχος του ιού και την ποιότητα της διαχείρισης των κρουσμάτων. Δεν υπάρχουν επί του παρόντος εγκεκριμένα εμβόλια ή θεραπείες για τη θεραπεία του ιού.

Άλλα κρούσματα και σποραδικά κρούσματα του ιού Marburg έχουν εμφανιστεί στην Αγκόλα, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Κένυα, τη Νότια Αφρική και την Ουγκάντα.

Πηγη: http://healthmag.gr/

Τα στοιχεία για τους καύσωνες, τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες είναι πλέον τόσο συντριπτικά που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας σχετικά με την κλιματική κρίση. Οι πυρκαγιές στην Ελλάδα, όπως και οι πυρκαγιές σε Ισπανία, Γαλλία και Πορτογαλία έχουν ως κοινό παρονομαστή την κλιματική κρίση.

Υψηλότερες θερμοκρασίες, ισχυρότεροι άνεμοι, πολύ μειωμένη υγρασία στο έδαφος που πέφτει κάτω από το 10% και παρατεταμένη ξηρασία, είναι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής που αναμένεται μάλιστα να επιδεινωθούν τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Η θερμοκρασία στην Ευρώπη θα συνεχίσει να ανεβαίνει με ρυθμό που θα ξεπερνά τον αντίστοιχο της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας, ενώ στην Ελλάδα τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν διπλασιασμό έως και τριπλασιασμό των λεγόμενων θερμών ημερών, όπως δηλώνει  ο φυσικός-μετεωρολόγος, ερευνητής στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, στο Ινστιτούτο Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης, Θοδωρής Γιάνναρος.

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

Πηγη: http://healthmag.gr/

Τι επισημαίνει ο πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, καθηγητής Καρδιολογίας Γεράσιμος Σιάσος.

Με αφορμή τις υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος που καταγράφονται τις τελευταίες ημέρες στη χώρα μας αλλά και πανευρωπαϊκά, πρέπει να προστατευθούν όλοι οι πολίτες και ιδιαίτερα τις ευπαθείς ομάδες, όπως οι καρδιοπαθείς, και να ενημερωθούν για τα μέτρα προστασίας που πρέπει να λαμβάνουν.

Τους θερινούς μήνες, παρατηρείται σημαντική αύξηση στη συχνότητα των οξέων καρδιακών συμβαμάτων. Σε διεθνείς καταγραφές έχει σημειωθεί αύξηση των καρδιαγγειακών νοσηλειών κατά 6-10% σε περιόδους καύσωνα καθώς και διπλασιασμός του κινδύνου αιφνίδιου καρδιαγγειακού θανάτου.

Για παράδειγμα, στον καύσωνα του Ιουλίου 1987 στην Αθήνα καταγράφηκαν 2.000 επιπλέον θάνατοι, ενώ πρόσφατα στην Ιβηρική χερσόνησο το κύμα καύσωνα άφησε πίσω του περισσότερα από 1.000 θύματα, με την συντριπτική πλειοψηφία αυτών να ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες.

Τα παραπάνω επισημαίνει ο Γεράσιμος Σιάσος , πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, καθηγητής Καρδιολογίας στη Γ’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική, στο νοσοκομείο “Σωτηρία”.

Σύμφωνα με τον κ. Σιάσο, οι καρδιοπαθείς κινδυνευουν περισσότερο, καθώς σε υψηλές εξωτερικές θερμοκρασίες. Το σώμα μας πρέπει να εργαστεί εντονότερα, προκειμένου να διατηρήσει σταθερή τη θερμοκρασία του, γεγονός που αυξάνει το φορτίο εργασίας της καρδιάς και όλου του καρδιαγγειακού συστήματος. Ο οργανισμός σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας ενεργοποιεί τους θερμορρυθμιστικούς μηχανισμούς προκειμένου να αποβάλλει την περίσσεια θερμότητας και συγκεκριμένα:

• Αυξάνεται η καρδιακή συχνότητα (ταχυκαρδία) με σκοπό να αυξηθεί η καρδιακή παροχή και να καλυφθούν οι αυξημένες απαιτήσεις του οργανισμού.
• Ενεργοποιούνται οι ιδρωτοποιοί αδένες για να αποβληθεί η θερμότητα μέσω της εξάτμισης.
• Προκαλείται αγγειοδιαστολή στα αγγεία του δέρματος, ώστε να αποβληθεί η θερμότητα,
• Η συχνότητα άλλα και το βάθος της αναπνοής αυξάνονται για την αποβολή του θερμού αέρα.

Οι μεταβολές αυτές αν και προστατευτικές δεν παύουν να αποτελούν επιβάρυνση για το καρδιαγγειακό σύστημα, και κυρίως για τους ασθενείς με προυπάρχουσα καρδιακή νόσο.

Συμπτώματα – αναζήτηση ιατρικής βοήθειας

Παράλληλα, οι υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα όπως αδυναμία, εξάντληση, κράμπες ακόμα και την απειλητική για τη ζωή θερμοπληξία. Η τελευταία εμφανίζεται μετά από παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο, κυρίως σε περιόδους καύσωνα και εκδηλώνεται με απότομη αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος (> 40 – 41°C), έντονο αίσθημα δίψας, ξηρότητα και ερυθρότητα δέρματος, συγχυτική συμπεριφορά, ακόμα και με σπασμούς και απώλεια συνείδησης – κώμα.

Επιπλέον μπορούν να επιτείνουν τη συμπτωματολογία οποιασδήποτε, προυπάρχουσας υποκείμενης καρδιακής νόσου με την εκδήλωση συμπτωμάτων όπως θωρακική δυσφορία/άλγος, δύσπνοια, αίσθημα παλμών, ζάλη, απώλεια συνείδησης. Στην περίπτωση αυτή ο ασθενής θα πρέπει να αναζητήσει άμεσα ιατρική βοήθεια από καρδιολόγο.

Τι πρέπει να κάνουν οι ευπαθείς ομάδες στον καύσωνα

Σύμφωνα με τις οδηγίες της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, για την πρόληψη και αποφυγή των ανωτέρω, δυνητικά επικίνδυνων καταστάσεων, ασθενείς με υποκείμενη καρδιακή νόσο, όπως στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, βαλβιδοπάθειες, μυοκαρδιοπάθειες, πνευμονική υπέρταση θα πρέπει να λαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα:

• Αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο και των μετακινήσεων κατά τις ώρες υψηλής ακτινοβολίας (12:00 – 16:00).
• Αποφυγή της βαριάς σωματικής εργασίας και της υπερβολικής άσκησης.
• Αποφυγή μεγάλων γευμάτων.
• Παραμονή σε δροσερό χώρο, κατά προτίμηση αεριζόμενο με φρέσκο αέρα.
• Κατανάλωση άφθονων υγρών (έως 1,5 – 2 λίτρα). Οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια οφείλουν να ελέγχουν τακτικά το σωματικό τους βάρος για την αποφυγή πιθανής συστηματικής συμφόρησης από την αυξημένη χορήγηση υγρών.
• Σε περίπτωση μεγάλης εφίδρωσης προσθήκη μικρής ποσότητας αλατιού στις τροφές για αναπλήρωση ηλεκτρολυτών.
• Περιορισμός στην κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών και καφεΐνης, καθώς επιτείνουν την αφυδάτωση.
• Κατανάλωση άφθονων φρούτων και λαχανικών, πλούσιων σε νερό (πεπόνι, ροδάκινο, αγγούρι, ντομάτες).
• Διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος με συχνά, χλιαρά ντους.
• Επιλογή κατάλληλου ρουχισμού (ελαφρύς, ανοιχτόχρωμος ρουχισμός).
• Τροποποίηση της αντιυπερτασικής αγωγής μετά από επικοινωνία με καρδιολόγο. Πιθανότατα απαιτείται η μείωση της δοσολογίας ή και της συχνότητας χορήγησης των αντιυπερτασικών φαρμάκων, ειδικότερα επί εμφάνισης συμπτωμάτων όπως αδυναμία, ζάλη.
• Τροποποίηση της δοσολογίας της διουρητικής αγωγής μετά από επικοινωνία με καρδιολόγο. Απαιτείται η μείωση της δόσης της διουρητικής αγωγής ιδιαίτερα σε περίπτωση υπότασης, αδυναμίας, σύγχυσης, ζάλης. Η τροποποίηση της διουρητικής αγωγής πρέπει να γίνεται υπό τακτικό έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και του σωματικού βάρους.

Η επαφή με το νερό της θάλασσας πρέπει να γίνεται σταδιακά και να έχουν μεσολαβήσει τουλάχιστον 2 ώρες από το τελευταίο γεύμα.

Όσον αφορά την αναπόφευκτη χρήση του κλιματιστικού, καθώς βρισκόμαστε εν μέσω περιόδου σημαντικής διασποράς του COVID-19, συστήνεται να γίνεται τακτικός αερισμός με καθαρό αέρα.

Επομένως, είναι επιβεβλημένη η προσοχή των συμπολιτών μας που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες με σημαντικότερη την επικοινωνία με τον καρδιολόγο επί εμφάνισης συμπτωμάτων (δυσφορία/άλγος, δύσπνοια, αίσθημα παλμών, ζάλη κλπ) και για τη βέλτιστη ρύθμιση της αγωγής ώστε να μην αντιμετωπίσουμε δυσάρεστες καταστάσεις.

Πηγη:  https://www.iatronet.gr/

Επίκειται συνάντηση μεταξύ Υπουργείου Υγείας με το Υπουργείο Ψηφιακής Μεταρρύθμισης.

Εγγραφο με Θέμα την έγκριση και την αποζημίωση ψηφιακών εφαρμογών υγείας έχει προωθήσει στο Υπουργείο Υγείας ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Ιατρικών και Βιοτεχνολογικών Προϊόντων, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες για το συγκεκριμένο ζήτημα θα επιδιωχθεί συνάντηση για συνεργασία του Υπουργείου Υγείας με το Υπουργείο Ψηφιακής Μεταρρύθμισης και τον ΣΕΙΒ (Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Ιατρικών και Βιοτεχνολικών Προϊόντων)

Οπως τονίζεται στο έγγραφο, “η ψηφιοποίηση της υγείας –καθώς και πολλών άλλων τομέων – στη χώρα μας αποτελεί προτεραιότητα προκειμένου να ανταποκριθούμε στις εντεινόμενες ανάγκες για αυξημένη ταχύτητα στις συναλλαγές, στις αποφάσεις, στις διαγνώσεις αλλά και στην αποθήκευση και την πρόσβαση σε αρχεία και δεδομένα.

Οι Ψηφιακές Εφαρμογές Υγείας (Digital Health Apps – DHAs/ ΨΕΥ) έχουν τη δυναμική να προσδώσουν στην υγεία την απαιτούμενη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, αφού παρέχουν τη δυνατότητα για αποθήκευση, επεξεργασία και μετάδοση/ διαβίβαση δεδομένων  σε συνδυασμό με τη διασυνδεσιμότητα και την ασφάλειά τους.

Οι ΨEΥ μπορούν να συμβάλλουν στον μετασχηματισμό του συστήματος υγείας παρέχοντας:

• Βελτίωση της πρόληψης και θεραπείας.
• Πρόσβαση σε ασφαλή και αποτελεσματική υγειονομική περίθαλψη.
• Πιο εχέγγυες επιστημονικές αποδείξεις και πληροφόρηση.

Ωστόσο, όπως υποστηρίζεται, το κυριότερο εμπόδιο στην ευρεία εφαρμογή των ΨΕΥ στη χώρα μας αποτελεί η απουσία μηχανισμών για τη χρηματοδότηση και την αποζημίωσή τους, το οποίο λειτουργεί εις βάρος των ασθενών, των επαγγελματιών υγείας και του συστήματος υγείας.

Το εμπόδιο αυτό παρατηρείται και σε πολλές ακόμα Ευρωπαικές χώρες, αν και τελευταία υπάρχει αρκετή κινητοποίηση σε μερικά συστήματα υγείας όπως του Βελγίου, της Ολλανδίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Πρόσφατα η MedTech Ευρώπης, ως σύνδεσμος εταιρειών ιατροτεχνολογικών προϊόντων δημοσίευσε ένα position paper, όπου αναλύει την τρέχουσα κατάσταση όσον αφορά στις ΨΕΥ στην Ευρώπη, δίνοντας ταυτόχρονα μια περιγραφή των πρωτοβουλιών που έχουν ληφθεί για δρομολόγηση της αποζημίωσης στις πέντε προαναφερθείσες χώρες με σκοπό την επίλυση του προβλήματος αυτού.

Επίσης, περιγράφει μια δέσμη από προτάσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κοινή βάση συζήτησης και σχεδιασμού της αποζημίωσης στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, ως εξής:

1. Διασφάλιση της διαφάνειας – η χρηματοδότηση των ΨΕΥ πρέπει να βασίζεται σε σταθερά και διαφανή κριτήρια που εναρμονίζονται με τις ανάγκες του εκάστοτε συστήματος υγείας.
2. Συσχετισμός με χρηματοδότηση – η αξιολόγηση των ΨΕΥ πρέπει να συνδέεται με τη χρηματοδότηση, την αποζημίωση και τις ενδείξεις χρήσης από τους φορείς αποζημίωσης.
3. Ανάδειξη της αξίας – οι αξιολογήσεις των ΨΕΥ πρέπει να είναι ακριβείς και να στοχεύουν στο συνολικό όφελος (πχ. επίπτωση στην πρόσβασιμότητα, ποιότητα ζωής, αποτελεσματικότητα της υγειονομικής περίθαλψης και κόστη) που μπορούν να επιφέρουν σε ασθενείς, επαγγελματίες υγείας και στο σύστημα υγείας.
4. Διαμοιρασμός των ευρημάτων – τα κράτη – μέλη πρέπει να χρηματοδοτούνται από φορείς της ΕΕ προκειμένου να αναλύουν τις ορθές πρακτικές που έχουν εφαρμοσθεί σε άλλες χώρες, και να βελτιώνονται μέσω αυτών αναζητώντας μεθόδους για ταχύτερη και ευρύτερη διάδοση των ΨΕΥ.
5. Υποστήριξη της επιστημονικής έρευνας και αποδείξεων – οι επιστημονικές αποδείξεις που θα κατατίθενται πρέπει να εναρμονίζονται με το αποτέλεσμα της χρήσης μιας ΨΕΥ στη χώρα κυκλοφορίας ή να αποτελούν κλινικά δεδομένα εκτός αυτής. Όπου απαιτούνται δεδομένα από την ίδια χώρα, θα πρέπει να υπάρχει αμοιβαία δέσμευση  για τη δημιουργία δεδομένων που συμπεριλαμβάνει τις εργασίες για την απόδειξη του οφέλους και των αποτελεσμάτων, και αντίστοιχα αποζημιώνει τους κατασκευαστές των ΨΕΥ.
6. Επένδυση στην υποδομή και την εκπαίδευση – οι ΨΕΥ πρέπει να δύνανται να χρησιμοποιηθούν σε διάφορα συστήματα/οργανισμούς. Αυτό απαιτεί επένδυση στις υποδομές (όπου χρειάζεται), την αποφυγή silos στους προϋπολογισμούς και την εκπαίδευση επαγγελματικών υγείας, ασθενών και φροντιστών υγείας.

Πρόταση του ΣΕΙΒ

Η ανασκόπηση στο position paper της MedTech για την κατάσταση και τις δράσεις σχετικά με την αποζημίωση των ΨΕΥ στις ως άνω πέντε χώρες, αναφέρει με το έγγραφο του ο ΣΕΙΒ, βοηθάει να συγκεκριμενοποιήσουμε  και να σχεδιάσουμε ένα πλάνο και για τη χώρα μας.

Τα κοινά χαρακτηριστικά της αξιολόγησης των ΨΕΥ στις προαναφερθείσες χώρες, εστιάζουν σε τρεις τομείς:

1. Στην αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας,
2. Στην αξιολόγηση των τεχνικών και νομικών παραμέτρων και
3. Στην αξιολόγηση του οφέλους και των αποτελεσμάτων.

Στην Ελληνική πραγματικότητα, όπου απουσιάζει η βάση για τέτοια οργάνωση και σχεδιασμό, και με γνώμονα την εναρμόνιση με τις δράσεις άλλων χωρών, οφείλουμε να διαχωρίσουμε τις αναγκαίες διεργασίες σε δύο βασικά στάδια, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις ξεχωριστές τους ανάγκες.

Στάδιο 1: Ένταξη στο Μητρώο Ψηφιακών Εφαρμογών Υγείας

Αρχικά απαιτείται η δημιουργία ενός Μητρώου όπου θα καταχωρούνται όλες οι Ψηφιακές Εφαρμογές Υγείας, οι οποίες πληρούν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και απαιτήσεις.

Στάδιο 2: Αποζημίωση Εφαρμογής

Κατόπιν επιτυχούς καταχώρησης στο Μητρώο, ανάλογα με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του κατασκευαστή, θα μπορούν να αιτούνται αποζημίωση.

Μητρώο ψηφιακών εφαρμογών Υγείας

Το Μητρώο ΨΕΥ θα αποτελεί τον κατάλογο όλων των εφαρμογών που έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς τη διαδικασία τεχνικής και νομικής αξιολόγησης.

Σκοπός της αξιολόγησης θα είναι να διασφαλίσει την ακρίβεια, τη διαύγεια στις διαδικασίες και το υψηλό και αυστηρό επίπεδο των εφαρμογών που θα κυκλοφορούν στο δικό σύστημα υγείας της Ελλάδας.

Η αξιολόγηση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των ασθενών, των επαγγελματιών υγείας και του συστήματος υγείας και να διασφαλίζει:

• Την κλινική ασφάλεια,
• Τη διασφάλιση προσωπικών δεδομένων,
• Την τεχνική ακεραιότητα,
• Τη διασυνδεσιμότητα και
• Τη χρηστικότητα για και την προσβασιμότητα από τους τελικούς χρήστες.

Οι κατασκευαστές θα πρέπει να πιστοποιούν κάθε χαρακτηριστικό και επίσης, να αποδεικνύουν πως η εφαρμογή έχει ελεγχθεί σχολαστικά και δεν παρουσιάζει κάποια δυσλειτουργία στην εκτέλεση/ χρήση.

 Αποζημίωση εφαρμογής 

Η αποζημίωση των ΨΕΥ είναι ένα επόμενο βήμα από αυτό της καταχώρησης στο μητρώο, καθώς προϋποθέτει την ορθή λειτουργία και ακεραιότητα και το κόστος της επιβαρύνει το τελικό προϊόν ή τον τελικό χρήστη.

Ο καθορισμός αποζημίωσης αποτελεί αποτέλεσμα αξιολόγησης πολλών παραγόντων όπως:

• Το κλινικό όφελος,
• Η κλινική προστιθέμενη αξία,
• Η προσδοκώμενη χρήση της ΨΕΥ στη διαγνωστική/θεραπευτική προσέγγιση του χρήστη,
• Οι ενδείξεις χρήσης (διάρκεια, συχνότητα, ορθή χρήση),
• Ο πληθυσμός που στοχεύει,
• Η σοβαρότητα της νόσου που απευθύνεται η ΨΕΥ,
• Η αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα της ΨΕΥ
• Όποιες ανεπιθύμητες ενέργειες,
• Βελτίωση των διαδικασιών στη διάγνωση, θεραπεία ή φροντίδα,
• Μείωση κόστους φροντίδας και
• Σχετιζόμενα ρίσκα και κίνδυνοι.

Η αποζημίωση της εκάστοτε Ψηφιακής Εφαρμογής Υγείας θα πρέπει να περιλαμβάνει τρεις διαφορετικές παραμέτρους, οι οποίες είναι εξίσου σημαντικές για τη βέλτιστη χρήση της άμεσα και μακροπρόθεσμα, ως εξής:

1. Αποζημίωση του Επαγγελματία Υγείας που χειρίζεται τις αποστολές της εφαρμογής,
2. Αποζημίωση του Επαγγελματία Υγείας που παίρνει τις κλινικές αποφάσεις με βάση τα δεδομένα της εφαρμογής και
3. Αποζημίωση του παρόχου της εφαρμογής που είναι υπεύθυνος για την συντήρησή της.

Συμπερασματικά, με βάση τα όσα αναφέρονται στην επιστολή η  δημιουργία μητρώου ΨΕΥ καθώς και η αποζημίωση τους αποτελούν ένα σημαντικό βήμα για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του συστήματος υγείας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η γνωσιακή έκπτωση μπορεί να εμφανιστεί νωρίτερα σε ασθενείς με μικρά εγκεφαλικά ή/και υπνική άπνοια που νόσησαν με κορωνοϊό. Η δημοσίευση Ελλήνων επιστημόνων στο Jama.

Μπορεί ο κορωνοϊός να προκαλέσει άνοια ή άλλης μορφής γνωσιακή έκπτωση; Μπορεί να επιταχύνει την εμφάνισή της, απαντούν Έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι με δημοσίευσή τους στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό Jama παρεμβαίνουν διευκρινιστικά σε ανακοίνωση Δανών συναδέλφων τους που συσχέτισαν αιτιολογικά τη γνωσιακή έκπτωση με τη νόσηση από COVID-19. Όπως εξηγούν, ο μηχανισμός δεν είναι ανοσολογικός, αλλά σε κάποιους ασθενείς μάλλον συσχετίζεται με ισχαιμικές βλάβες που προυπάρχουν ή με διαταραχή αναπνοής στον ύπνο.

Οι Δανοί επιστήμονες Nersesjan και συνεργάτες εξέτασαν δύο ομάδες ασθενών έξι μήνες μετά τη νόσησή τους: Οι 85 της πρώτης ομάδας είχαν νοσηλευτεί με λοίμωξη COVID-19, ενώ οι 61 της δεύτερης είχαν νοσηλευτεί για άλλη ασθένεια. Οι δύο ομάδες είχαν κοινά χαρακτηριστικά ως προς την ηλικία, το φύλο και την βαρύτητα νόσησης. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης τους, που δημοσιεύτηκαν τον Μάρτιο στο Jama, η εξασθένηση της γνωστικής λειτουργίας ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στους ασθενείς που είχαν περάσει COVID-19 σε σχέση με όσους είχαν άλλη ασθένεια.

Τρεις Έλληνες επιστήμονες, ο νευρολόγος Γιώργος Βαβουγυιός , ο κλινικός εργοφυσιολόγος Βασίλης Σταύρου και ο καθηγητής Πνευμονολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, μελέτησαν τα εργαστηριακά δεδομένα των ασθενών της δανέζικης μελέτης και διαπίστωσαν ότι αυτοί που παρουσίασαν γνωστική έκπτωση μετά από νόσηση από κορωνοϊό είχαν κάποιες συγκεκριμένες συννοσηρότητες που αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου. Βάζοντας στην εξίσωση τα ευρήματα και δικών τους μελετών, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως ο κορωνοϊός δεν προκάλεσε, αλλά μάλλον επιτάχυνε τη γνωστική έκπτωση, που θα εμφανιζόταν αργότερα.

Είχαν μικρά εγκεφαλικά και διαταραχή αναπνοής στον ύπνο

“Είδα κυρίως τις μαγνητικές τομογραφίες, συζητήσαμε και με τον καθηγητή το κομμάτι διαταραχής της αναπνοής στον ύπνο και συνειδητοποιήσαμε δύο πράγματα: ότι οι ασθενείς τους ήταν εξαιρετικοί υποψήφιοι στο να έχουν διαταραχή της αναπνοής στον ύπνο και ήταν εξαιρετικοί υποψήφιοι για μικροισχαιμική αγγειακή εγκεφαλική νόσο”, λέει στο iatronet.gr ο νευρολόγος, επισκέπτης λέκτορας Πανεπιστημίου Κύπρου και μεταδιδακτορικός ερευνητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Γιώργος Βαβουγυιός. “Αυτό σημαίνει – όπως εξηγεί – ότι ασχέτως από τον κορωνοϊό, αυτοί οι άνθρωποι είχαν ένα πολύ στέρεο υπόβαθρο για να εμφανίσουν γνωστική έκπτωση ούτως ή άλλως”.

Στις μαγνητικές των ασθενών με COVID που παρουσίασαν γνωστική έκπτωση – ένα βήμα πριν την άνοια – βρέθηκαν στοιχεία μικρών χημικών βλαβών στον εγκέφαλο, δηλαδή είχαν μικρά εγκεφαλικά επεισόδια, ή ήταν ύποπτοι να έχουν διαταραχή αναπνοής στον ύπνο.

“Η διαπίστωση, η οποία συνδυάζει παρατηρήσεις δικές μας και παρατηρήσεις των συγγραφέων, είναι ότι πιθανώς ο corona, με μηχανισμούς που ξέρουμε, δηλαδή μια μορφή επίκτητης θρομβοφιλίας η οποία παραμένει επί έξι μήνες, μπορεί να επιταχύνει το τέμπο της μικροαγγειακής ισχαιμικής νόσου και λόγω επίμονων διαταραχών στην αναπνοή να επιβαρύνει την διαταραχή της αναπνοής στον ύπνο και ενδεχομένως την υπνική άπνοια”, σημειώνει ο νευρολόγος και προσθέτει: “Ένα ερώτημα επιστημονικό είναι πως ενδεχομένως αυτοί οι άνθρωποι να είχαν ήδη το υπόβαθρο, αλλά η συνεισφορά της COVID ήταν να το επιταχύνει”.

Υπνική άπνοια και άνοια

Μελέτη των τριών Ελλήνων ερευνητών, που πρόκειται να δημοσιευτεί στο τέλος Ιουλίου στο Alzheimer’s Association 2002, αναφέρει πως η υπνική άπνοια μπορεί να προκαλέσει γνωστική έκπτωση σε ένα ικανό ποσοστό κοντά στο 30%. “Παρόλο που δεν είναι λοιμώδες νόσημα, βλέπουμε πως κάνει παρόμοια ελλείμματα με τον κορωνοϊό. Κάνει ένα δυσεκτελεστικό σύνδρομο, δηλαδή ένα σύνδρομο που δυσκολεύει τον άνθρωπο να επιτελέσει κάποιες λειτουργίες”, αναφέρει ο κ. Βαβουγυιός.

Άλλη παράλληλη εργασία, που γίνεται σε συνεργασία με το Εργαστήριο Εργοσπιρομετρίας  και Πνευμονικής  Αποκατάστασης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με επικεφαλής τον Βασίλη Σταύρου, έδειξε πως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ασθενών με long COVID δεν μπορεί να επιστρέψει με ασφάλεια στην εργασία του έξι μήνες μετά τη νόσηση, επειδή έχει και γνωσιακά ελλείμματα και ελλείμματα στην αντοχή και στην οξυγόνωσή του μετά τον κορωνοϊό.

Μια πολύ μεγάλη μετανάλυση που δημοσιεύτηκε επίσης στο Jama, με συνολικό δείγμα 4 εκατομμυρίων Αμερικανών πολιτών, έδειξε πως η υπνική άπνοια αφορά το 17% των Αμερικανών, ενώ το 26% αυτών θα εμφανίσει γνωστική έκπτωση από αυτόν τον λόγο μόνο.

“Αυτό ήταν και το νόημα του paper που δημοσιεύσαμε, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι μικροϊσχαιμικές βλάβες που προϋπήρχαν και η υπνική άπνοια. Όταν κάποιος που έχει ένα από τα δύο και νοσήσει από τον κορωνοϊό πρέπει να τον έχουμε στο νου μας για να τον ψάξουμε για γνωστική έκπτωση”, υπογραμμίζει συμπερασματικά ο κ. Βαβουγυιός και καταλήγει: “Το νόημα είναι ότι δεν θα πάθουμε όλοι γνωστική έκπτωση αν κολλήσουμε COVID. Θα πάθουν σίγουρα αυτοί που έχουν αυτά τα δύο χαρακτηριστικά γιατί ο corona την επιταχύνει και την φέρνει μπροστά μια δεκαετία σε άτομα που θα την εμφάνιζαν στα 60 – 65 τους χρόνια”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/