Γιατί ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζουν καρκίνο χωρίς εμφανείς παράγοντες κινδύνου, ενώ άλλοι παραμένουν υγιείς παρά τη μακροχρόνια έκθεσή τους σε καρκινογόνους παράγοντες; Επιστήμονες στρέφουν το ενδιαφέρον τους στα αυτοαντισώματα, τα οποία ενδέχεται να προστατεύουν από τους όγκους ή, αντίθετα, να διευκολύνουν την ανάπτυξή τους.

Τα αυτοαντισώματα, πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος που συνήθως συνδέονται με τα αυτοάνοσα νοσήματα, ενδέχεται να διαδραματίζουν πολύ ευρύτερο ρόλο στον καρκίνο. Μπορεί να επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, την ανάπτυξη των όγκων, αλλά και την ανταπόκριση των ασθενών στην ανοσοθεραπεία.

Αυτή την ερευνητική υπόθεση παρουσιάζει ομάδα επιστημόνων σε σχόλιο που δημοσιεύθηκε στις 23 Ιουλίου 2026 στο επιστημονικό περιοδικό Cell, με τίτλο «Do autoantibodies shape cancer immunosurveillance?». Το άρθρο δεν παρουσιάζει αποτελέσματα νέας κλινικής δοκιμής. Θέτει ένα ερευνητικό πλαίσιο και περιγράφει τα κρίσιμα ερωτήματα που θα εξετάσει η διεθνής ομάδα ATLAS.

Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν εμφανίζουν ποτέ καρκίνο

Η έρευνα για τον καρκίνο επικεντρώνεται εδώ και δεκαετίες στους γενετικούς, περιβαλλοντικούς και συμπεριφορικούς παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο της νόσου. Ωστόσο, οι επιστήμονες εξακολουθούν να μην κατανοούν πλήρως γιατί ορισμένοι άνθρωποι με σημαντική έκθεση σε γνωστούς κινδύνους δεν νοσούν ποτέ.

Αντίστοιχα, παραμένει ασαφές γιατί άνθρωποι χωρίς αναγνωρίσιμο οικογενειακό ιστορικό ή άλλον εμφανή παράγοντα κινδύνου αναπτύσσουν καρκίνο.

Ο Jean-Laurent Casanova, καθηγητής στο Center for the Genetics of Host Defense και στο Children’s Medical Center Research Institute του UT Southwestern, εκτιμά ότι ένα μέρος της απάντησης μπορεί να βρίσκεται στα αυτοαντισώματα. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα επηρεάζει καθοριστικά την πορεία του καρκίνου, αλλά οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη ποια αυτοαντισώματα μπορεί να προσφέρουν προστασία και ποια μπορεί να ευνοούν τη νόσο.

Τι είναι τα αυτοαντισώματα

Ο ανθρώπινος οργανισμός παράγει δισεκατομμύρια διαφορετικά αντισώματα. Οι πρωτεΐνες αυτές αναγνωρίζουν αντιγόνα που βρίσκονται σε βακτήρια, ιούς, μύκητες, τοξίνες ή αλλεργιογόνες ουσίες.

Όταν ένα αντίσωμα αναγνωρίζει έναν παθογόνο οργανισμό, μπορεί να τον εξουδετερώσει άμεσα ή να τον επισημάνει ώστε να τον καταστρέψουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τα αυτοαντισώματα λειτουργούν διαφορετικά. Αντί να στοχεύουν έναν εξωτερικό κίνδυνο, συνδέονται με φυσιολογικά μόρια του ίδιου του οργανισμού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η λανθασμένη αναγνώριση προκαλεί επίθεση σε υγιή κύτταρα και ιστούς και συμβάλλει στην εκδήλωση αυτοάνοσων παθήσεων.

Ωστόσο, οι ερευνητές εξετάζουν πλέον ένα πιο σύνθετο ενδεχόμενο: ορισμένα αυτοαντισώματα μπορεί να εμποδίζουν την αντικαρκινική άμυνα, ενώ άλλα ενδέχεται να βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίσει και να εξουδετερώσει καρκινικά κύτταρα πριν αυτά εξελιχθούν σε κλινικά ανιχνεύσιμο όγκο.

Η σύνδεση με τις κυτταροκίνες και τις λοιμώξεις

Η ομάδα του Casanova έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της ερευνητικής της δραστηριότητας στις συγγενείς διαταραχές της ανοσίας. Πρόκειται για γενετικές βλάβες που αποδυναμώνουν συγκεκριμένους μηχανισμούς άμυνας και καθιστούν ορισμένους ανθρώπους ιδιαίτερα ευάλωτους σε συγκεκριμένες λοιμώξεις.

Σε διάστημα μεγαλύτερο των τριών δεκαετιών, ο Casanova και οι συνεργάτες του έχουν εντοπίσει περισσότερα από 80 γονίδια των οποίων οι μεταλλάξεις περιορίζουν την ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει λοιμώξεις, όπως η γρίπη, ο ιός του Δυτικού Νείλου και η COVID-19.

Οι έρευνες αυτές οδήγησαν στην αναγνώριση αυτοαντισωμάτων που στοχεύουν κυτταροκίνες. Οι κυτταροκίνες αποτελούν μόρια επικοινωνίας του ανοσοποιητικού συστήματος και συντονίζουν την άμυνα απέναντι στους παθογόνους οργανισμούς.

Όταν τα αυτοαντισώματα δεσμεύουν αυτές τις πρωτεΐνες, μπορούν να εξουδετερώσουν κρίσιμα ανοσολογικά σήματα. Έτσι, το αποτέλεσμα μπορεί να μοιάζει με εκείνο μιας κληρονομικής ανοσοανεπάρκειας, ακόμη και όταν ο ασθενής δεν φέρει την αντίστοιχη γονιδιακή μετάλλαξη.

Οι επιστήμονες έχουν μέχρι σήμερα αναγνωρίσει αυτοαντισώματα εναντίον περίπου δώδεκα από τις περίπου 50 γνωστές κυτταροκίνες. Τα συγκεκριμένα αυτοαντισώματα έχουν συνδεθεί με αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις και, πιο πρόσφατα, με ορισμένες φλεγμονώδεις καταστάσεις.

Η πιθανή επίδραση στην ανάπτυξη του καρκίνου

Η ανοσολογία έχει ήδη αλλάξει ριζικά την ογκολογία. Οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου απομακρύνουν ορισμένα από τα «φρένα» του ανοσοποιητικού συστήματος, ώστε τα Τ-λεμφοκύτταρα να επιτεθούν στα καρκινικά κύτταρα.

Παράλληλα, οι θεραπείες CAR-T τροποποιούν γενετικά κύτταρα του ασθενούς, ώστε να αναγνωρίζουν συγκεκριμένους στόχους επάνω στα καρκινικά κύτταρα.

Παρά την πρόοδο, δεν ανταποκρίνονται όλοι οι ασθενείς στην ανοσοθεραπεία. Ορισμένοι εμφανίζουν σημαντικό και μακροχρόνιο όφελος, άλλοι δεν ανταποκρίνονται, ενώ σε κάποιους προκαλούνται σοβαρές ανοσολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Οι συντάκτες του σχολίου στο Cell εξετάζουν το ενδεχόμενο τα αυτοαντισώματα να αποτελούν έναν από τους παράγοντες που εξηγούν αυτές τις διαφορές. Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να μπλοκάρουν ανοσολογικά σήματα τα οποία χρειάζεται ο οργανισμός για να ελέγξει έναν όγκο. Αντίθετα, άλλα αυτοαντισώματα μπορεί να αναγνωρίζουν μόρια που σχετίζονται με τον καρκίνο και να ενισχύουν την ανοσοεπιτήρηση.

Προς το παρόν, αυτή η σχέση παραμένει υπό διερεύνηση. Οι επιστήμονες δεν διαθέτουν ακόμη κατάλογο αυτοαντισωμάτων που να προβλέπει με αξιοπιστία ποιος θα εμφανίσει καρκίνο ή ποιος θα ανταποκριθεί σε μια ανοσοθεραπεία.

Το διεθνές πρόγραμμα ATLAS

Για να εξετάσει συστηματικά αυτή την υπόθεση, η ομάδα ATLAS θα δημιουργήσει έναν ευρύ «άτλαντα» αυτοαντισωμάτων και θα μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο αυτά συνδέονται με την εμφάνιση, την αποφυγή και την εξέλιξη του καρκίνου.

Το όνομα ATLAS προέρχεται από τις λέξεις Antibody Tracking for Long-term Avoidance and Surveillance. Την ομάδα συντονίζει ο Paul Bastard από το Imagine Institute και το Νοσοκομείο Necker-Enfants Malades στο Παρίσι.

Το πρόγραμμα συγκαταλέγεται στις πέντε ομάδες που έλαβαν το 2026 χρηματοδότηση έως 25 εκατ. δολάρια η καθεμία από την πρωτοβουλία Cancer Grand Challenges. Η πρωτοβουλία ιδρύθηκε από το Cancer Research UK και το αμερικανικό National Cancer Institute, ενώ το πρόγραμμα ATLAS χρηματοδοτείται μέσω του Cancer Grand Challenges από το Cancer Research UK και το Torrey Coast Foundation.

Ποιοι θα συμμετάσχουν στην έρευνα

Η ομάδα σχεδιάζει να μελετήσει μεγάλα και διαφορετικά σύνολα εθελοντών. Οι ερευνητές θα αναλύσουν δείγματα από ανθρώπους με γενετικά σύνδρομα που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου, αλλά δεν εμφάνισαν τη νόσο.

Θα εξετάσουν επίσης ανθρώπους με μακροχρόνια έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες, όπως βαρείς καπνιστές, οι οποίοι παρέμειναν χωρίς καρκίνο. Στην έρευνα θα συμμετάσχουν ακόμη ηλικιωμένοι και αιωνόβιοι, μονοζυγωτικά και διζυγωτικά δίδυμα, καθώς και ζεύγη διδύμων στα οποία μόνο το ένα άτομο έχει εμφανίσει καρκίνο.

Παράλληλα, η ATLAS θα μελετήσει ασθενείς πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη χορήγηση ανοσοθεραπείας. Με αυτόν τον τρόπο, οι επιστήμονες θα εξετάσουν εάν συγκεκριμένα αυτοαντισώματα προϋπάρχουν, εμφανίζονται ή μεταβάλλονται κατά τη θεραπεία και εάν συνδέονται με την αποτελεσματικότητα ή τις ανεπιθύμητες ενέργειες.

Η ερευνητική ομάδα θα χρησιμοποιήσει τεχνολογίες μεγάλης κλίμακας για να χαρτογραφήσει τα αντισώματα και να αναγνωρίσει τους μοριακούς στόχους τους. Στη συνέχεια, θα εξετάσει πειραματικά εάν τα υποψήφια αντισώματα επηρεάζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις και τα μονοπάτια που σχετίζονται με τον καρκίνο.

Από την έρευνα στους βιοδείκτες και τις θεραπείες

Εάν η υπόθεση επιβεβαιωθεί, τα αυτοαντισώματα θα μπορούσαν να αποκτήσουν τρεις διαφορετικούς ρόλους στην ογκολογία.

Ορισμένα μπορεί να λειτουργούν ως βιοδείκτες και να βοηθούν στην εκτίμηση του κινδύνου καρκίνου. Άλλα θα μπορούσαν να προβλέπουν ποιοι ασθενείς έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να ανταποκριθούν στην ανοσοθεραπεία ή να εμφανίσουν τοξικότητα. Τέλος, η αναγνώριση των μηχανισμών τους μπορεί να οδηγήσει σε νέους θεραπευτικούς στόχους.

Για παράδειγμα, οι ερευνητές θα μπορούσαν να αναπτύξουν παρεμβάσεις που εξουδετερώνουν ένα επιβλαβές αυτοαντίσωμα ή να αξιοποιήσουν ένα προστατευτικό αντίσωμα ως βάση για νέα φαρμακευτική προσέγγιση.

Ωστόσο, οι εφαρμογές αυτές παραμένουν μακροπρόθεσμοι στόχοι. Η ομάδα πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι τα αυτοαντισώματα δεν αποτελούν απλώς συνοδευτικό εύρημα, αλλά επηρεάζουν άμεσα την ανοσοεπιτήρηση, τη βιολογία των όγκων και την ανταπόκριση στη θεραπεία.

Τι γνωρίζουμε και τι μένει να αποδειχθεί

Το σχόλιο στο Cell αναδεικνύει μια σημαντική και πολλά υποσχόμενη ερευνητική κατεύθυνση, αλλά δεν αποδεικνύει ότι τα αυτοαντισώματα προκαλούν ή προλαμβάνουν τον καρκίνο.

Δεν υπάρχει ακόμη εξέταση αυτοαντισωμάτων που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον γενικό πληθυσμό για την πρόβλεψη του καρκινικού κινδύνου. Επίσης, οι ασθενείς δεν πρέπει να λαμβάνουν θεραπευτικές αποφάσεις βάσει μη επικυρωμένων εργαστηριακών ευρημάτων.

Το κρίσιμο επόμενο βήμα είναι να εντοπίσουν οι επιστήμονες ποια αυτοαντισώματα έχουν πραγματική βιολογική δράση, σε ποιους τύπους καρκίνου εμφανίζονται και εάν μπορούν να προβλέψουν ή να μεταβάλουν την πορεία της νόσου.

Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα μπορεί να φωτίσει ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της ογκολογίας: γιατί ο ίδιος κίνδυνος οδηγεί σε καρκίνο σε έναν άνθρωπο, αλλά όχι σε έναν άλλον.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Μια νέα παρέμβαση για το οξύ στεγαστικό πρόβλημα των υγειονομικών στα τουριστικά νησιά ενεργοποιεί το Υπουργείο Υγείας μέσω συμφωνίας με την Airbnb. Το πιλοτικό πρόγραμμα ξεκινά στις αρχές Αυγούστου από Ρόδο, Πάρο, Τήνο, Ίο και Σαντορίνη και θα καλύπτει γιατρούς, νοσηλευτές και πληρώματα του ΕΚΑΒ.

Στη λύση της χορηγούμενης στέγασης μέσω της Airbnb στρέφεται το Υπουργείο Υγείας, επιχειρώντας να αντιμετωπίσει ένα από τα σοβαρότερα εμπόδια για τη στελέχωση των υγειονομικών δομών στα νησιά: την έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών και το υψηλό κόστος ενοικίασης κατά την τουριστική περίοδο.

Τη συμφωνία ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης σε συνέντευξή του στο OPEN, αναφέροντας ότι «τα σπίτια αυτά θα είναι διαθέσιμα από τις αρχές Αυγούστου». Οι αναλυτικές ανακοινώσεις για τον τρόπο λειτουργίας του προγράμματος αναμένονται το επόμενο διάστημα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, η εφαρμογή θα ξεκινήσει πιλοτικά από την 1η Αυγούστου σε πέντε νησιά: τη Ρόδο, την Πάρο, την Τήνο, την Ίο και τη Σαντορίνη. Δικαιούχοι θα είναι οι επαγγελματίες υγείας που μετακινούνται για να ενισχύσουν τις τοπικές δομές, δηλαδή γιατροί, νοσηλευτές και μέλη των πληρωμάτων του ΕΚΑΒ.

Γιατί επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα νησιά

Τα πέντε νησιά αντιμετωπίζουν έντονες εποχικές πιέσεις, καθώς ο πληθυσμός τους πολλαπλασιάζεται τους καλοκαιρινούς μήνες. Οι ανάγκες των νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας και των μονάδων του ΕΚΑΒ αυξάνονται, την ώρα που το διαθέσιμο προσωπικό καλείται να καλύψει τόσο τους μόνιμους κατοίκους όσο και τους χιλιάδες επισκέπτες.

Η ενίσχυση των δομών με προσωρινές μετακινήσεις εργαζομένων δεν αρκεί, όταν οι γιατροί και οι νοσηλευτές δεν μπορούν να βρουν κατοικία ή καλούνται να διαθέσουν μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για ένα δωμάτιο. Στους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, πολλά ακίνητα διατίθενται αποκλειστικά για βραχυχρόνια μίσθωση, ενώ οι μακροχρόνιες επιλογές περιορίζονται δραστικά κατά την υψηλή περίοδο.

Η Ρόδος είχε ήδη αναφερθεί από το Υπουργείο Υγείας ανάμεσα στις περιοχές όπου το πρόβλημα στελέχωσης συνδέεται άμεσα με τα υψηλά ενοίκια και τη μικρή προσφορά κατοικιών. Στις αρχές Ιουλίου, ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε δηλώσει ότι οι μεγαλύτερες δυσκολίες εντοπίζονται στα Χανιά, στη Ρόδο και στην Κω, τα οποία μοιράζονται αυτά τα δύο χαρακτηριστικά.

Η επιλογή της Πάρου, της Τήνου, της Ίου και της Σαντορίνης εντάσσεται στην ίδια λογική. Πρόκειται για νησιά με υψηλή τουριστική ζήτηση, όπου η αναζήτηση κατάλληλου καταλύματος μέσα στο καλοκαίρι μπορεί να εξελιχθεί σε ιδιαίτερα δύσκολη και δαπανηρή διαδικασία.

Πώς αναμένεται να λειτουργήσει η χορηγία

Το πρόγραμμα θα βασιστεί σε χορηγία της Airbnb για την εξασφάλιση καταλυμάτων. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί όλες οι επιχειρησιακές λεπτομέρειες.

Δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα πόσα σπίτια θα διατεθούν σε κάθε νησί, για πόσο χρονικό διάστημα θα καλύπτεται η παραμονή, ποια διαδικασία θα ακολουθούν οι υγειονομικοί για να ενταχθούν στο πρόγραμμα και εάν τα καταλύματα θα προσφέρονται από συγκεκριμένους οικοδεσπότες ή θα χρηματοδοτούνται μέσα από ειδικό μηχανισμό της πλατφόρμας.

Ανοιχτό παραμένει επίσης το ερώτημα εάν το μέτρο θα καλύψει μόνο τις έκτακτες και εποχικές μετακινήσεις ή και εργαζομένους που ήδη υπηρετούν μόνιμα στις τοπικές δομές, αλλά δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν κατοικία.

Οι διευκρινίσεις αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα καθορίσουν την πραγματική έκταση και αποτελεσματικότητα της παρέμβασης. Το μοντέλο θα πρέπει να λειτουργεί γρήγορα, χωρίς περίπλοκες διαδικασίες, καθώς το πιλοτικό πρόγραμμα αναμένεται να ξεκινήσει μέσα σε λίγες ημέρες.

Η στέγη ως κίνητρο παραμονής στο ΕΣΥ

Η συζήτηση για τα κενά στα νησιά επικεντρώνεται συχνά στους μισθούς και στα οικονομικά επιδόματα. Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει ότι η στέγαση μπορεί να αποδειχθεί εξίσου καθοριστική.

Ένας επαγγελματίας υγείας μπορεί να αποδεχθεί μια θέση ή μια προσωρινή μετακίνηση, αλλά να αναγκαστεί να την απορρίψει όταν δεν βρίσκει σπίτι ή όταν το μηνιαίο κόστος ξεπερνά τις οικονομικές του δυνατότητες. Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο για νοσηλευτές, διασώστες και νεότερους γιατρούς, των οποίων οι αποδοχές δεν μπορούν εύκολα να ανταγωνιστούν τις τιμές της τουριστικής αγοράς.

Το Υπουργείο Υγείας έχει συνδέσει πλέον την πολιτική στελέχωσης με ένα ευρύτερο σύστημα κινήτρων. Τον Μάιο προκηρύχθηκαν 42 θέσεις σε Περιφερειακά και Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία μικρών νησιών, οι οποίες συνοδεύτηκαν από πρόσθετο καθαρό επιμίσθιο 1.500 ευρώ τον μήνα μέσω δωρεάς του Stelios Philanthropic Foundation.

Από τις 42 θέσεις που παρέμεναν άγονες επί σειρά ετών, οι 26 είχαν προσελκύσει τουλάχιστον μία αίτηση έως τις αρχές Ιουλίου, σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας. Το αποτέλεσμα δείχνει ότι τα οικονομικά κίνητρα μπορούν να βελτιώσουν την ανταπόκριση, χωρίς όμως να λύνουν από μόνα τους το στεγαστικό πρόβλημα.

Ο ρόλος των δήμων και των τοπικών κοινωνιών

Στην προσπάθεια στήριξης των υγειονομικών συμμετέχουν και οι δήμοι. Το ισχύον πλαίσιο τους επιτρέπει να καλύπτουν έξοδα κατοικίας ή να παρέχουν πρόσθετα οικονομικά κίνητρα σε γιατρούς και νοσηλευτές που υπηρετούν στις περιοχές τους.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει αναφέρει ότι αρκετοί νησιωτικοί δήμοι προσφέρουν ήδη στέγη ή οικονομική ενίσχυση, ενώ το Υπουργείο βρισκόταν σε επικοινωνία με δήμους περιοχών όπου το πρόβλημα παραμένει οξύτερο.

Η ανταπόκριση, πάντως, δεν είναι ομοιόμορφη. Ορισμένοι δήμοι διαθέτουν ακίνητα ή μπορούν να συνεργαστούν με επιχειρηματίες και ιδιώτες, ενώ άλλοι δεν έχουν επαρκές κτιριακό απόθεμα. Σε μικρά νησιά, ακόμη και η ύπαρξη χρηματοδότησης δεν εγγυάται ότι θα βρεθεί διαθέσιμο σπίτι μέσα στον Αύγουστο.

Γι’ αυτό η επιτυχία του νέου προγράμματος θα εξαρτηθεί και από τη συνεργασία με τις Υγειονομικές Περιφέρειες, τα νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας, τους δήμους και τους τοπικούς οικοδεσπότες. Η Airbnb μπορεί να διευκολύνει την αντιστοίχιση της ζήτησης με διαθέσιμα ακίνητα, αλλά η καταγραφή των πραγματικών αναγκών παραμένει ευθύνη των δημόσιων φορέων.

Προηγούμενες παρεμβάσεις με κατοικίες για υγειονομικούς

Η συμφωνία με την Airbnb δεν αποτελεί την πρώτη προσπάθεια αξιοποίησης δωρεών για τη στέγαση προσωπικού του ΕΣΥ.

Τον Ιούνιο του 2025 παραδόθηκαν στη 2η Υγειονομική Περιφέρεια 16 νεόδμητα και πλήρως εξοπλισμένα διαμερίσματα στη Μύκονο, με δωρεά της οικογένειας Δακτυλίδη. Τα σπίτια προορίζονταν για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και το προσωπικό που μετακινείται στο νησί για την κάλυψη των αυξημένων θερινών αναγκών.

Το Υπουργείο έχει αναφερθεί επίσης σε κατοικίες που κατασκευάστηκαν ή διαμορφώθηκαν σε νησιά όπως η Σάμος και τα Ψαρά. Πρόκειται για πιο μόνιμες λύσεις, οι οποίες όμως απαιτούν χρόνο, δημόσια ή ιδιωτική χρηματοδότηση και διαθέσιμη γη ή κτίρια.

Η συνεργασία με την Airbnb επιδιώκει να καλύψει το άμεσο κενό, αξιοποιώντας το υπάρχον απόθεμα κατοικιών. Αν το πιλοτικό στάδιο αποδώσει, η κυβέρνηση σχεδιάζει να επεκτείνει το πρόγραμμα το επόμενο καλοκαίρι σε περισσότερα νησιά, με στόχο ευρύτερη κάλυψη των αναγκών.

Μια σύμπραξη με ιδιαίτερο συμβολισμό

Η συνεργασία παρουσιάζει και μια ενδιαφέρουσα αντιστροφή ρόλων. Μια πλατφόρμα που συνδέεται κυρίως με την τουριστική βραχυχρόνια μίσθωση καλείται τώρα να συμβάλει στη στέγαση εργαζομένων οι οποίοι δυσκολεύονται να βρουν κατοικία ακριβώς στις περιοχές με τη μεγαλύτερη τουριστική πίεση.

Η πρωτοβουλία μπορεί να λειτουργήσει θετικά, εφόσον προσθέσει πραγματικά διαθέσιμα καταλύματα για τους υγειονομικούς και δεν περιοριστεί σε μικρό αριθμό συμβολικών φιλοξενιών. Παράλληλα, θα χρειαστεί διαφάνεια ως προς τον αριθμό των δικαιούχων, το ύψος της χορηγίας, τα κριτήρια επιλογής και τα αποτελέσματα ανά νησί.

Η δημοσιοποίηση αυτών των στοιχείων θα επιτρέψει να αξιολογηθεί εάν η σύμπραξη μπορεί να αποτελέσει μοντέλο για άλλες περιοχές ή για άλλους εργαζομένους δημόσιων υπηρεσιών που αντιμετωπίζουν αντίστοιχες δυσκολίες.

Το κρίσιμο τεστ του Αυγούστου

Το πρόγραμμα ξεκινά στην πιο απαιτητική περίοδο του έτους. Ο Αύγουστος συγκεντρώνει υψηλή τουριστική κίνηση, αυξημένα επείγοντα περιστατικά και μεγαλύτερη πίεση στις διακομιδές.

Η έγκαιρη άφιξη γιατρών, νοσηλευτών και πληρωμάτων του ΕΚΑΒ μπορεί να ενισχύσει την ασφάλεια των μόνιμων κατοίκων και των επισκεπτών. Για να συμβεί αυτό, όμως, οι εργαζόμενοι χρειάζονται αξιοπρεπείς συνθήκες διαμονής, κοντά στις δομές στις οποίες θα υπηρετήσουν και για ολόκληρο το διάστημα της μετακίνησής τους.

Η συμφωνία Υπουργείου Υγείας–Airbnb δεν λύνει συνολικά το στεγαστικό πρόβλημα των νησιών. Μπορεί, ωστόσο, να αποτελέσει μια άμεση και πρακτική παρέμβαση, εφόσον εφαρμοστεί σε επαρκή κλίμακα και συνδυαστεί με μόνιμες κατοικίες, δημοτικά κίνητρα και σταθερή ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού.

Το πρώτο πραγματικό συμπέρασμα θα προκύψει μετά το τέλος της θερινής περιόδου: πόσοι υγειονομικοί στεγάστηκαν, πόσες ανάγκες καλύφθηκαν και εάν η εξασφάλιση κατοικίας συνέβαλε ουσιαστικά στην παραμονή τους στα νησιά.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Χωρίς ενδιαφέρον από τον ιατρικό κόσμο παραμένει η ρύθμιση του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη για ιδιώτες γιατρούς στο ΕΣΥ. Αν και ο Άδωνις Γεωργιάδης θεσμοθέτησε την είσοδο των ιδιωτών γιατρών στο ΕΣΥ προκειμένου να παρέχουν υπηρεσίες υγείας και να πραγματοποιούν και χειρουργικές επεμβάσεις, όμως στην πράξη η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν εφαρμόστηκε ουσιαστικά ποτέ.

Γεγονός βέβαια καθόλου τυχαίο, καθώς έγκυρες πηγές του HealthReport.gr αναφέρουν ότι η ηγεσία του υπουργείου υγείας προώθησε τον σχετικό νόμο απλώς για να επέλθει ισορροπία στην ιατρική κοινότητα, μετά και το πράσινο φως που δόθηκε επίσης με νόμο, στους γιατρούς του δημοσίου να εργάζονται και στον ιδιωτικό τομέα.

Το «άνοιγμα» του ΕΣΥ και των γιατρών του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, προκάλεσε άλλωστε αρχικά αντιδράσεις αλλά και έντονο ανταγωνισμό, καθώς φαίνεται πως κάποιοι νοσοκομειακοί γιατροί αξιοποιούν τους ασθενείς που περνούν τις πύλες του ΕΣΥ, προκειμένου να χειρουργούνται νωρίτερα στον ιδιωτικό τομέα με το σχετικό οικονομικό αντίτιμο.
Οι ιδιώτες γιατροί στο ΕΣΥ και τα εμπόδια

Από την άλλη οι ιδιώτες γιατροί είχαν απαιτήσει εδώ και καιρό να νομοθετηθεί και η δική τους είσοδος στο δημόσιο σύστημα υγείας, ώστε να πραγματοποιούν χειρουργικές επεμβάσεις με χρήματα από τις τσέπες των ασθενών.

Και μπορεί να εκδόθηκαν και οι υπουργικές αποφάσεις με τις αμοιβές αλλά και τους όρους και τις προϋποθέσεις, αλλά το ενδιαφέρον των ιδιωτών γιατρών είναι αναιμικό.
Ο υπουργός υγείας Άδωνις Γεωργιάδης άλλωστε ουδέποτε φαίνεται να είχε σκοπό να προωθηθεί η συγκεκριμένη ρύθμιση.

Πληροφορίες του HealthReport.gr σημειώνουν ότι ο ίδιος δεν θα ήθελε να προκαλέσει τριβές μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας, τόσο μεταξύ των γιατρών και των υπολοίπων εργαζομένων, όσο και μεταξύ των ασθενών που ουσιαστικά θα έβλεπαν το δημόσιο ΕΣΥ να μετατρέπεται σε ιδιωτικό. Κάτι που δεν θα συνέφερε την κυβέρνηση λίγο πριν τις κάλπες.

Τα εμπόδια που υπάρχουν και γι΄ αυτό δεν αναμένεται ούτε στο μέλλον να υλοποιηθεί το μέτρο είναι τα εξής:

-Οι εφημερίες: Οι ιδιώτες γιατροί που θα εργασθούν στο ΕΣΥ όπως αναφέρει ο νόμος: «προαιρετικώς δηλώνεται διακριτά η πρόθεση των ιατρών να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα εφημεριών του εκάστοτε νοσοκομείου/φορέα παρέχοντας υπηρεσία στο αντίστοιχο με την ειδικότητά τους τμήμα/κλινική/μονάδα».

Αν και οι εφημερίες ορίζονται ως προαιρετικές, λόγω των μεγάλων ελλείψεων στα νοσοκομεία, ουσιαστικά οι ελευθεροεπαγγελματίες γιατροί θα πρέπει και να εφημερεύουν εάν θα θέλουν να εργασθούν αποσπασματικά και σε δημόσιο νοσοκομείο.

-Οι αμοιβές: Οι αποδοχές των ιδιωτών γιατρών οι οποίοι θα χειρουργήσουν ασθενείς μέσα στα δημόσια νοσοκομεία είναι εξαιρετικά χαμηλές.
Το υπουργείο υγείας έχει ορίσει πόσα, τα οποία δεν συμφέρουν στο ιατρικό προσωπικό να μπει στο ΕΣΥ και να αναλάβει ασθενείς.

Ενδεικτικά για χειρουργικές επεμβάσεις εξαιρετικά σοβαρές το ποσό που θα λαμβάνει ο ιδιώτης γιατρός από τους ασθενείς ορίζεται στα 600 ευρώ. Για τα βαριά χειρουργεία το ποσό φθάνει στα 550 ευρώ, για τα μεσαία στα 400 ευρώ ενώ για τα μικρά χειρουργεία το ποσό ορίζεται στα 250 ευρώ. Οι ιδιώτες γιατροί στον ιδιωτικό τομέα λαμβάνουν πολλαπλάσια ποσά όταν αναλαμβάνουν επεμβάσεις ασθενών.

-Η ειδική άδεια: Άλλο ένα εμπόδιο είναι ότι για να μπει ιδιώτης γιατρός σε δημόσιο νοσοκομείο, εκτός του διοικητή θα πρέπει να δώσει το πράσινο φως και ο διευθυντής της κλινικής. Κάτι που θεωρείται απίθανο καθώς στις περιπτώσεις αυτές θα δημιουργούνταν προστριβές με το υπόλοιπο ιατρικό προσωπικό.

Να σημειωθεί πως σήμερα στα δημόσια νοσοκομεία υπάρχουν ιδιώτες γιατροί που παρέχουν υπηρεσίες υγείας με δελτίο παροχής υπηρεσιών ειδικά στις περιπτώσεις που λείπουν συγκεκριμένες ειδικότητες.

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Μια διεθνής ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Έλληνα πνευμονολόγο Σταύρο Γαραντζιώτη, συνδέει την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση με τη διαταραχή του μικροβιώματος των πνευμόνων και την ανεπαρκή λειτουργία του ανοσολογικού υποδοχέα TLR5. Τα ευρήματα υποδεικνύουν νέους πιθανούς στόχους για την αντιμετώπιση μιας νόσου με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές.

Νέα δεδομένα για τους μηχανισμούς που ενδέχεται να πυροδοτούν την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση φέρνει στο φως διεθνής ερευνητική ομάδα, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Έλληνας πνευμονολόγος Σταύρος Γαραντζιώτης.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Translational Medicine, στρέφει το ενδιαφέρον στο μικροβίωμα των πνευμόνων και στον υποδοχέα TLR5, έναν βασικό μηχανισμό του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος που αναγνωρίζει βακτηριακά σήματα.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η ανεπαρκής λειτουργία του TLR5 συνδέεται με αυξημένη ευαισθησία στην πνευμονική ίνωση. Παράλληλα, η πειραματική ενεργοποίησή του περιόρισε τη μικροβιακή ανισορροπία και προστάτευσε ζωικά μοντέλα από την ανάπτυξη σοβαρών ουλών στους πνεύμονες.

Τα αποτελέσματα δεν αποτελούν ακόμη θεραπεία για τους ασθενείς. Ανοίγουν, ωστόσο, έναν νέο δρόμο για την ανάπτυξη φαρμάκων που θα στοχεύουν είτε συγκεκριμένα μικρόβια είτε τον ίδιο τον υποδοχέα TLR5.

Μια νόσος που καταστρέφει σταδιακά τους πνεύμονες

Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση είναι μια σπάνια, προοδευτική και απειλητική για τη ζωή πνευμονοπάθεια. Στους πνεύμονες δημιουργείται ουλώδης ιστός, ο οποίος τους καθιστά σκληρότερους και δυσκολεύει σταδιακά τη μεταφορά οξυγόνου στο αίμα.

Η βλάβη δεν υποχωρεί και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια. Τα συχνότερα αρχικά συμπτώματα περιλαμβάνουν δύσπνοια, επίμονο ξηρό βήχα και έντονη κόπωση.

Επειδή τα συμπτώματα αυτά δεν είναι ειδικά, οι ασθενείς ή ακόμη και οι επαγγελματίες Υγείας μπορεί αρχικά να τα αποδώσουν στη γήρανση, σε καρδιαγγειακά προβλήματα ή στη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.

Παρότι η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση θεωρείται σπάνια, πιθανότατα εμφανίζεται συχνότερα από όσο καταγράφεται. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν περίπου μία περίπτωση ανά 5.000 έως 10.000 κατοίκους, με τη συχνότητα να αυξάνεται σημαντικά μετά την ηλικία των 50 ετών και ιδιαίτερα στους άνδρες.

Οι σημερινές θεραπείες επιβραδύνουν, αλλά δεν αναστρέφουν τη βλάβη

Η ακριβής αιτία της νόσου παραμένει άγνωστη. Ο όρος «ιδιοπαθής» χρησιμοποιείται ακριβώς επειδή δεν έχει εντοπιστεί ένας συγκεκριμένος παράγοντας που να εξηγεί όλες τις περιπτώσεις.

Το κάπνισμα, η μεγαλύτερη ηλικία, η έκθεση σε ατμοσφαιρικούς και επαγγελματικούς ρύπους και ορισμένοι γενετικοί παράγοντες έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο. Ωστόσο, κανένας από αυτούς δεν αρκεί από μόνος του για να εξηγήσει την εκδήλωση της νόσου.

Οι διαθέσιμες αντιινωτικές θεραπείες μπορούν να επιβραδύνουν την απώλεια της πνευμονικής λειτουργίας σε ορισμένους ασθενείς. Δεν μπορούν, όμως, να αποκαταστήσουν τον πνευμονικό ιστό που έχει ήδη μετατραπεί σε ουλή.

Για τον λόγο αυτό, η κατανόηση των μηχανισμών που βρίσκονται στη ρίζα της ασθένειας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων και πιο στοχευμένων θεραπειών.

«Πρέπει να καταλάβουμε από πού προέρχεται η ασθένεια»

Ο Σταύρος Γαραντζιώτης, ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Επιστημών Περιβαλλοντικής Υγείας των ΗΠΑ, επέλεξε να ασχοληθεί με την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση εξαιτίας της δυσμενούς πρόγνωσης και των περιορισμένων επιλογών που διαθέτουν οι γιατροί.

Όπως εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η αδυναμία ουσιαστικής παρέμβασης στους ασθενείς αποτέλεσε ισχυρό κίνητρο για να αναζητήσει τους μηχανισμούς που οδηγούν στην πνευμονική βλάβη.

Η σύγχρονη Ιατρική, όπως επισημαίνει, δεν αντιμετωπίζει πλέον όλες τις περιπτώσεις μιας νόσου ως απολύτως ίδιες. Οι επιστήμονες προσπαθούν να αναγνωρίσουν τους διαφορετικούς μηχανισμούς που οδηγούν κάθε ασθενή στην ίδια τελική κλινική εικόνα.

Στόχος είναι η θεραπεία να μην περιορίζεται στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, αλλά να παρεμβαίνει στη βιολογική αιτία που συντηρεί τη νόσο.

«Εάν καταλάβεις από πού προέρχεται η ασθένεια, μπορείς να τη θεραπεύσεις με μεγαλύτερη ακρίβεια», υπογραμμίζει ο Έλληνας επιστήμονας.

Οι πνεύμονες διαθέτουν το δικό τους μικροβίωμα

Για πολλά χρόνια, η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε ότι οι υγιείς πνεύμονες ήταν αποστειρωμένοι και δεν φιλοξενούσαν μικροοργανισμούς.

Η ανάπτυξη νέων μοριακών τεχνικών ανέτρεψε αυτή την αντίληψη. Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι πνεύμονες διαθέτουν το δικό τους μικροβίωμα, δηλαδή ένα σύνολο μικροοργανισμών που συνυπάρχουν με τα κύτταρα των αεραγωγών.

Οι πνεύμονες βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον. Με κάθε αναπνοή δέχονται καπνό, ατμοσφαιρικούς ρύπους, σωματίδια και μικρόβια.

Σε αντίθεση με όργανα όπως η καρδιά ή οι νεφροί, οι πνεύμονες εκτίθενται καθημερινά σε ό,τι κυκλοφορεί στον αέρα. Γι’ αυτό διαθέτουν πολύπλοκους ανοσολογικούς μηχανισμούς, οι οποίοι πρέπει να απομακρύνουν τους κινδύνους χωρίς να προκαλούν συνεχή φλεγμονή.

Η διαταραχή των μικροβίων μπορεί να προκαλεί χρόνια φλεγμονή

Η ομάδα του Σταύρου Γαραντζιώτη εξέτασε το ενδεχόμενο περιβαλλοντικές βλάβες, όπως η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου, να διαταράσσουν την ισορροπία του πνευμονικού μικροβιώματος.

Η μεταβολή αυτή ονομάζεται δυσβίωση. Δεν πρόκειται απαραίτητα για μια κλασική λοίμωξη, αλλά για αλλαγή στη σύνθεση ή στην ποσότητα των μικροοργανισμών που βρίσκονται στους αεραγωγούς.

Όταν διαταράσσεται η ισορροπία, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να παραμένει ενεργοποιημένο για μεγάλο διάστημα. Η χρόνια φλεγμονή επηρεάζει τους φυσιολογικούς μηχανισμούς επούλωσης και μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική παραγωγή ουλώδους ιστού.

Με αυτόν τον τρόπο, η μικροβιακή ανισορροπία ενδέχεται να λειτουργεί ως ένας από τους παράγοντες που μετατρέπουν μια αρχική πνευμονική βλάβη σε προοδευτική ίνωση.

Ο υποδοχέας TLR5 στο επίκεντρο της έρευνας

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στον υποδοχέα Toll-like receptor 5, γνωστό ως TLR5.

Ο TLR5 αποτελεί τμήμα της έμφυτης ανοσίας και αναγνωρίζει τη μαστιγίνη, μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στα μαστίγια πολλών βακτηρίων. Μόλις εντοπίσει το βακτηριακό σήμα, ενεργοποιεί μηχανισμούς άμυνας που βοηθούν τον οργανισμό να περιορίσει τη μικροβιακή υπερανάπτυξη.

Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε γενετικά δεδομένα από δύο μεγάλες ομάδες συμμετεχόντων. Συνολικά εξετάστηκαν περισσότεροι από 1.100 ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση και περίπου 2.500 υγιείς άνθρωποι.

Η ανάλυση ανέδειξε σαφή σύνδεση ανάμεσα στην εμφάνιση της νόσου και στην ανεπαρκή λειτουργία του TLR5.

Η γενετική συσχέτιση δεν αρκούσε από μόνη της για να αποδείξει ότι ο υποδοχέας συμμετέχει άμεσα στην ανάπτυξη της ίνωσης. Για τον λόγο αυτό, οι επιστήμονες προχώρησαν σε πειράματα με ζωικά μοντέλα.

Τα πειράματα επιβεβαίωσαν τον προστατευτικό ρόλο του TLR5

Τα ποντίκια που δεν διέθεταν ενεργό TLR5 αποδείχθηκαν περισσότερο ευάλωτα στην πνευμονική ίνωση.

Η απουσία του υποδοχέα συνδέθηκε με εντονότερη διαταραχή του μικροβιώματος, αυξημένη φλεγμονή και μεγαλύτερη ανάπτυξη ουλώδους ιστού μετά την πρόκληση πνευμονικής βλάβης.

Οι ερευνητές χορήγησαν στη συνέχεια μια βακτηριακή πρωτεΐνη που ενεργοποιεί τον TLR5. Η παρέμβαση κινητοποίησε φυσικούς αντιμικροβιακούς μηχανισμούς και περιόρισε την ανάπτυξη ίνωσης στα ζωικά μοντέλα.

Ο υποδοχέας δεν λειτουργεί ο ίδιος ως αντιβιοτικό. Η ενεργοποίησή του ενισχύει την έμφυτη άμυνα και βοηθά τον οργανισμό να ελέγξει τα μικρόβια που μπορεί να συντηρούν τη φλεγμονή.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο TLR5 λειτουργεί ως προστατευτική ασπίδα απέναντι στη μικροβιακή ανισορροπία και στην ανεξέλεγκτη ουλοποίηση των πνευμόνων.

Πιθανός ρόλος του TLR5 και στη ΧΑΠ

Η ίδια ερευνητική ομάδα εξετάζει τον υποδοχέα TLR5 και σε άλλες πνευμονοπάθειες που συνδέονται με χρόνια φλεγμονή και βακτηριακή υπερανάπτυξη.

Σε επόμενη έρευνα, η οποία βρίσκεται υπό δημοσίευση, οι επιστήμονες μελέτησαν ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, ανθρώπινα κύτταρα στο εργαστήριο και ζωικά μοντέλα.

Τα προκαταρκτικά δεδομένα δείχνουν ότι η υψηλότερη έκφραση του TLR5 στους πνεύμονες συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα δεικτών φλεγμονής στο αίμα των ασθενών με ΧΑΠ.

Παράλληλα, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι ο καπνός του τσιγάρου καταστέλλει την έκφραση του TLR5 στα επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών.

Η παρατήρηση αυτή προσφέρει μια πιθανή εξήγηση για τον τρόπο με τον οποίο το κάπνισμα αποδυναμώνει την άμυνα των πνευμόνων. Η μειωμένη λειτουργία του TLR5 μπορεί να διευκολύνει τη βακτηριακή υπερανάπτυξη και να ενισχύσει τη χρόνια φλεγμονή.

Επειδή η συγκεκριμένη μελέτη δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί, τα αποτελέσματά της παραμένουν προκαταρκτικά και χρειάζονται αξιολόγηση από την επιστημονική κοινότητα.

Οι επόμενες θεραπευτικές επιλογές

Το επόμενο στάδιο της έρευνας θα κινηθεί προς δύο βασικές κατευθύνσεις.

Η πρώτη αφορά τον εντοπισμό των μικροβίων που συμμετέχουν περισσότερο στη διαταραχή του πνευμονικού μικροβιώματος. Εφόσον οι επιστήμονες ταυτοποιήσουν συγκεκριμένους μικροοργανισμούς, θα μπορούν να εξετάσουν αν επιλεγμένα αντιβιοτικά ή άλλες αντιμικροβιακές παρεμβάσεις ωφελούν συγκεκριμένες ομάδες ασθενών.

Η δεύτερη κατεύθυνση αφορά την ενεργοποίηση του TLR5 με φαρμακευτικά μέσα. Ένα φάρμακο που θα ενισχύει με ελεγχόμενο τρόπο τη λειτουργία του υποδοχέα θα μπορούσε να περιορίζει τη δυσβίωση, τη φλεγμονή και την ανάπτυξη ίνωσης.

Οι προσεγγίσεις αυτές βρίσκονται ακόμη σε προκλινικό στάδιο. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να προσδιοριστούν η κατάλληλη ουσία, η δόση, ο τρόπος χορήγησης και οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Στη συνέχεια θα χρειαστούν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους, προκειμένου να αξιολογηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα οποιασδήποτε νέας θεραπείας.

Τα ευρήματα δεν δικαιολογούν την αυθαίρετη λήψη αντιβιοτικών από ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση. Η ακατάλληλη χρήση μπορεί να διαταράξει περαιτέρω το μικροβίωμα και να ενισχύσει την αντοχή των βακτηρίων.

Η επιστημονική διαδρομή του Σταύρου Γαραντζιώτη

Ο Σταύρος Γαραντζιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Albert-Ludwigs της Γερμανίας και συνέχισε την εκπαίδευσή του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ολοκλήρωσε την ειδικότητα της Παθολογίας στο Albert Einstein College of Medicine στη Νέα Υόρκη και στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στην Πνευμονολογία στο Πανεπιστήμιο Duke της Βόρειας Καρολίνας.

Για περίπου 15 χρόνια διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Κλινικών Ερευνών του Εθνικού Ινστιτούτου Επιστημών Περιβαλλοντικής Υγείας των ΗΠΑ.

Το επιστημονικό του ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο οι πνεύμονες αντιδρούν στις περιβαλλοντικές βλάβες, στους μηχανισμούς αποκατάστασης του ιστού και στη σχέση του μικροβιώματος με το ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι πνεύμονες δεν προσφέρουν μόνο οξυγόνο

Η Πνευμονολογία κέρδισε το ενδιαφέρον του, επειδή οι πνεύμονες αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα και πολύπλευρα όργανα του ανθρώπινου σώματος.

Η λειτουργία τους δεν περιορίζεται στην παροχή οξυγόνου. Αποτελούν σημαντικό μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος και, μαζί με την καρδιά, έρχονται σε επαφή με το σύνολο του αίματος που κυκλοφορεί στον οργανισμό.

Ό,τι εισπνέει ο άνθρωπος μπορεί, μέσω των πνευμόνων, να επηρεάσει την κυκλοφορία του αίματος και τη συνολική υγεία.

Μετά το δέρμα, οι πνεύμονες αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες επιφάνειες επαφής του σώματος με το περιβάλλον. Αυτή η συνεχής έκθεση εξηγεί γιατί ο καπνός, η ατμοσφαιρική ρύπανση και τα μικρόβια μπορούν να έχουν επιπτώσεις πολύ πέρα από το αναπνευστικό σύστημα.

Ένα σημαντικό βήμα, αλλά όχι ακόμη θεραπεία

Η νέα μελέτη προσφέρει μια πιθανή εξήγηση για ένα μέρος των περιπτώσεων ιδιοπαθούς πνευμονικής ίνωσης και δημιουργεί προοπτικές για πιο εξατομικευμένες παρεμβάσεις.

Στο μέλλον, η ανάλυση του μικροβιώματος και της λειτουργίας του TLR5 θα μπορούσε να βοηθήσει τους γιατρούς να διακρίνουν διαφορετικές βιολογικές υποομάδες ασθενών.

Μια τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε την επιλογή θεραπείας με βάση τον μηχανισμό που οδηγεί κάθε ασθενή στη νόσο και όχι αποκλειστικά με βάση τα συμπτώματα ή την απεικονιστική εικόνα.

Η απόσταση από τα εργαστηριακά ευρήματα μέχρι μια εγκεκριμένη θεραπεία παραμένει μεγάλη. Ωστόσο, η σύνδεση του πνευμονικού μικροβιώματος με έναν συγκεκριμένο ανοσολογικό υποδοχέα προσφέρει έναν σαφή στόχο για την επόμενη φάση της έρευνας.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Ο ΙΣΑ με επιστολή του στον διοικητή του ΕΟΠΥΥ κ. Α. Ζαμάνη ζητά την άμεση διόρθωση τυχόν σφαλμάτων στον τρόπο υπολογισμού του Μεσοσταθμικού Δείκτη Εξομάλυνσης και την αναδρομική αποκατάσταση των εκκαθαρίσεων προς τους ιατρούς.

Ο Πρόεδρος του ΙΣΑ Γ. Πατούλης δήλωσε:

«Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών παρεμβαίνει άμεσα κάθε φορά που ανακύπτουν ζητήματα τα οποία δημιουργούν οικονομικές αδικίες σε βάρος των ιατρών. Ζητούμε από τον ΕΟΠΥΥ να διερευνήσει χωρίς καθυστέρηση τις καταγγελίες των μελών μας και, εφόσον διαπιστωθεί οποιοδήποτε σφάλμα, να προχωρήσει άμεσα στην αποκατάστασή του και στην αναδρομική απόδοση των οφειλόμενων ποσών».

Ειδικότερα, στην επιστολή του ΙΣΑ αναφέρονται τα εξής :

«Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών τις τελευταίες ημέρες γίνεται αποδέκτης έντονων διαμαρτυριών από ιατρούς-μέλη μας σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού του Μεσοσταθμικού Δείκτη Εξομάλυνσης ( ΜΔΕ ), ο οποίος φαίνεται να οδηγεί σε εσφαλμένη υποβολή δαπανών και, κατ’ επέκταση, σε λανθασμένη καταβολή των σχετικών ποσών.

Το πρόβλημα, όπως μας έχει γνωστοποιηθεί, εντοπίζεται κυρίως στις υποβολές που αφορούν τις εξετάσεις Stress Echo και Triplex, χωρίς ωστόσο να μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να επηρεάζονται και άλλες κατηγορίες ιατρικών πράξεων.

Παρακαλούμε για την άμεση διερεύνηση του ζητήματος και, εφόσον διαπιστωθεί ότι υφίσταται πρόβλημα στον τρόπο υπολογισμού του ΜΔΕ, για την αποκατάστασή του, με αναδρομική διόρθωση των σχετικών εκκαθαρίσεων, ώστε να αποδοθούν τα ορθά ποσά στους παρόχους».

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΙΣΑ

Δυσυπνίες και παραϋπνίες συσχετίστηκαν με μειώσεις στον θάλαμο, την περιοχή του εγκεφάλου που φιλτράρει τις αισθητηριακές πληροφορίες, υποστηρίζει τη συγκέντρωση και συμμετέχει σε ανώτερες γνωστικές λειτουργίες.

Οι επιπτώσεις των διαταραχών ύπνου εκτείνονται πέρα από την υπνηλία και την εξάντληση. Σύμφωνα με νέα μελέτη, συνδέονται με κοινές αλλά και διακριτές μεταβολές σε εγκεφαλικές περιοχές που ελέγχουν την προσοχή, τη λήψη αποφάσεων και τον έλεγχο των συναισθημάτων. Τα ευρήματα της μελέτης, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Scientific Reports» θα μπορούσαν μελλοντικά να συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση και στην ανάπτυξη πιο εξατομικευμένων θεραπειών.

Κοινές εγκεφαλικές αλλαγές σε διαφορετικές διαταραχές

Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα της ιστοσελίδας Scitechdaily υπολογίζεται ότι 50 έως και 70 εκατομμύρια Αμερικανοί ζουν με κάποια διαταραχή ύπνου. Αναζητώντας κοινά νευρολογικά μοτίβα, ερευνητές από το Κέντρο για Παιδιά και Οικογένειες του Πανεπιστημίου Florida International (FIU) πραγματοποίησαν μετα-ανάλυση, συνδυάζοντας τα αποτελέσματα 57 μελετών απεικόνισης εγκεφάλου.

Αντί να εξετάσουν κάθε πάθηση ξεχωριστά, οι επιστήμονες συνέκριναν δύο βασικές κατηγορίες:

• Δυσυπνίες (dyssomnias), όπως η αϋπνία και η υπνική άπνοια, που δυσκολεύουν την έλευση ή τη διατήρηση του ύπνου.
• Παραϋπνίες (parasomnias), όπως η υπνοβασία, οι διαταραχές με εφιάλτες και οι νυχτερινοί τρόμοι, οι οποίες χαρακτηρίζονται από ασυνήθιστα επεισόδια που διαταράσσουν τον κύκλο του ύπνου.

«Καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν τη σημασία του ύπνου, γίνεται επιτακτική η ανάγκη να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στον εγκέφαλο», δήλωσε ο Μάθιου Σάδερλαντ, γνωστικός νευροεπιστήμονας στο FIU και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

«Συνδυάζοντας τα αποτελέσματα πολλών ερευνών, αποκτούμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για το πώς οι διαταραχές ύπνου επηρεάζουν τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου και σε ποια σημεία πρέπει να επικεντρωθεί η μελλοντική έρευνα», πρόσθεσε.

Η προσοχή επηρεάζεται ανεξαρτήτως διαταραχής

Και οι δύο κατηγορίες διαταραχών συσχετίστηκαν με μειώσεις στον θάλαμο, μια περιοχή του εγκεφάλου που φιλτράρει τις αισθητηριακές πληροφορίες, υποστηρίζει τη συγκέντρωση και συμμετέχει σε ανώτερες γνωστικές λειτουργίες.

Οι ερευνητές εντόπισαν αλλαγές συγκεκριμένα στο προσκέφαλο (pulvinar), μια περιοχή εντός του θαλάμου που κατευθύνει την προσοχή και συμβάλλει στη διαχείριση του γνωστικού ελέγχου. Οι αλλαγές αυτές συνδέθηκαν με ευρύτερα εγκεφαλικά δίκτυα που υποστηρίζουν τη συγκέντρωση και την εκτέλεση καθηκόντων. Το εύρημα ενδέχεται να εξηγεί γιατί η διαταραγμένη ποιότητα ύπνου σχετίζεται με πιο αργούς χρόνους αντίδρασης, χειρότερη ικανότητα λήψης αποφάσεων και αυξημένη πιθανότητα λαθών και ατυχημάτων.

Παραϋπνίες και έλεγχος των συναισθημάτων

Οι παραϋπνίες εμφάνισαν επίσης ένα ξεχωριστό πρότυπο δομικών αλλαγών. Οι ερευνητές εντόπισαν μεταβολές στον οπίσθιο φλοιό του προσαγωγίου (posterior cingulate cortex), περιοχή που συμβάλλει στην κινητοποίηση, στη λήψη αποφάσεων και στη ρύθμιση των συναισθημάτων. Το εύρημα αυτό μπορεί να συμβάλει στην εξήγηση των μεταβολών στη διάθεση, στη συμπεριφορά και στον συναισθηματικό έλεγχο που βιώνουν μερικές φορές τα άτομα με αυτές τις διαταραχές ύπνου.

Αντίθετα, στις δυσυπνίες δεν παρατηρήθηκαν σταθερές δομικές μεταβολές, γεγονός που υποδηλώνει ότι κάθε τύπος διαταραχής ύπνου επηρεάζει τον εγκέφαλο με διαφορετικό τρόπο.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπτυξη παρεμβάσεων που όχι μόνο θα βελτιώνουν τον ύπνο, αλλά και θα προστατεύουν τα εγκεφαλικά δίκτυα που σχετίζονται με την προσοχή, τη λήψη αποφάσεων και τη συναισθηματική ρύθμιση.

Στα επόμενα στάδια της έρευνας, η ομάδα θα επικεντρωθεί σε επιμέρους παραϋπνίες, όπως η υπνοβασία και η διαταραχή συμπεριφοράς κατά τον ύπνο REM. Παράλληλα, οι επιστήμονες θα διερευνήσουν εάν οι εγκεφαλικές αλλαγές συμβάλλουν στην εμφάνιση διαταραχών ύπνου, αποτελούν συνέπειά τους ή οφείλονται σε συνδυασμό των δύο παραγόντων.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

28η Ιουλίου: Παγκόσμια ημέρα ιογενούς ηπατίτιδας – 270.000 φορείς της B και C στην Ελλάδα

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ιογενούς Ηπατίτιδας (28 Ιουλίου),  ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης, της έγκαιρης διάγνωσης και της πρόσβασης στη θεραπεία για την αντιμετώπιση των ιογενών ηπατιτίδων Β και C, οι οποίες εξακολουθούν να αποτελούν ένα σοβαρό αλλά συχνά «σιωπηλό» πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Η εξάλειψη των ιογενών ηπατιτίδων Β και C έως το 2030 αποτελεί στρατηγικό στόχο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Στην Ελλάδα, το υπουργείο Υγείας και ο ΕΟΔΥ υλοποιούν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο παρεμβάσεων που περιλαμβάνει εμβολιαστικά προγράμματα, επιδημιολογική επιτήρηση, δράσεις ενημέρωσης και πρόληψης, καθώς και δωρεάν πρόσβαση στις σύγχρονες θεραπείες.

Παράλληλα, η ολοκλήρωση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Ηπατίτιδα Β ενισχύει τη συντονισμένη εθνική προσπάθεια για την εξάλειψη της νόσου, συμβάλλοντας στην αποτελεσματικότερη προστασία της δημόσιας υγείας και στη βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων.

Αν και υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι ιών ηπατίτιδας (Α έως Ε), οι ηπατίτιδες Β και C είναι οι πιο σοβαρές, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε χρόνια ηπατίτιδα με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κίρρωσης και ηπατοκυτταρικού καρκίνου, επιπλοκές που είναι υπεύθυνες για 1,3 εκατομμύρια θανάτους ετησίως.

Ιδιαίτερο γνώρισμα των χρόνιων ηπατιτίδων είναι ο ασυμπτωματικός χαρακτήρας τους, με αποτέλεσμα πολλά από τα άτομα που έχουν μολυνθεί να μην το γνωρίζουν. Υπάρχουν απλές εξετάσεις αίματος οι οποίες εντοπίζουν τους ιούς της ηπατίτιδας και διώχνουν κάθε αμφιβολία.

Στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι περίπου 200.000 άνθρωποι είναι χρόνιοι φορείς της ηπατίτιδας Β και 70.000 άτομα της ηπατίτιδας C.

Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια, έχουν γίνει σημαντικά βήματα στην πρόληψη και αντιμετώπιση των ιογενών ηπατιτίδων:

• Δημιουργία Εθνικών Σχεδίων για την εξάλειψη της Ηπατίτιδας Β και C, τα οποία συνιστούν την πολιτική και διοικητική δέσμευση της πολιτείας για την αντιμετώπιση της νόσου.
• Ένταξη του εμβολιασμού έναντι της ηπατίτιδας Β στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού καθώς αποτελεί το μόνο αποτελεσματικό τρόπο για την πρόληψη της νόσου και των επιπλοκών της.

• Χρήση συνδυασμού αντι-ιικών φαρμάκων για την αντιμετώπιση της ιογενούς ηπατίτιδας Β.
• Χρήση φαρμάκων νέας γενιάς τα οποία οδηγούν στην πλήρη κάθαρση του ιού και την ίαση της ηπατίτιδας C. Τα νέα αυτά φάρμακα έχουν πάρει έγκριση για τη θεραπεία των παιδιών ηλικίας >3 ετών.
• Δωρεάν πρόσβαση στα νέα θεραπευτικά σχήματα. Μέχρι σήμερα έχουν λάβει αγωγή για την ηπατίτιδά C και έχουν θεραπευτεί περίπου 18.000 άτομα.

Για το έτος 2026, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και η World Hepatitis Alliance προτρέπουν τα άτομα να ευαισθητοποιηθούν σε σχέση με τις ηπατίτιδες, με τη φράση:

“World Hepatitis Day-Let’s break it down.”. «Ας βάλουμε τέλος στην ηπατίτιδα!». Ας ενώσουμε τη φωνή μας, ας μάθουμε την αλήθεια και ας κάνουμε το πρώτο βήμα: την εξέταση. Η πρόληψη και η θεραπεία είναι στα χέρια μας.

Το Τμήμα Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Πρόληψης Ηπατιτίδων του ΕΟΔΥ είναι στη διάθεση του κοινού και των επαγγελματιών υγείας για οποιαδήποτε διευκρίνιση ή πληροφορία στα τηλέφωνα: 210 5212178 και 210 5212183, καθώς και το Κέντρο Επιχειρήσεων (ΚΕΠΙΧ) του ΕΟΔΥ στο τηλέφωνο: 210 5212054 (λειτουργία 24/7), ενώ σχετικές πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα του οργανισμού.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ένα διαβόητο υπερμικρόβιο που προκαλεί νοσοκομειακές λοιμώξεις έχει εξαπλωθεί τελευταία από κατοικίδια ζώα στους ανθρώπους, προειδοποιούν Κινέζοι επιστήμονες σε μια νέα μελέτη.

Το βακτήριο Acinetobacter baumannii είναι ένα από τα παθογόνα που έχουν χαρακτηριστεί ως “Προτεραιότητας 1” από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (POY), που σημαίνει ότι αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την ανθρώπινη υγεία και έχει αναπτύξει υψηλό επίπεδο αντοχής στα αντιβιοτικά.

Προκαλεί παθήσεις όπως μηνιγγίτιδα και πνευμονία στους ανθρώπους και έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί παρόμοια συμπτώματα – όπως πνευμονία, λοιμώξεις του αναπνευστικού και του ουροποιητικού συστήματος – σε κατοικίδια σκυλιά, γάτες και άλογα.

Ζώα που είναι γνωστό ότι πάσχουν από λοιμώξεις από A. baumannii περιλαμβάνουν άλογα, γάτες, σκύλους, πρόβατα, βιζόν και γεράκια.

Τώρα, οι επιστήμονες έχουν αξιολογήσει ποιες ποικιλίες αυτού του βακτηρίου που μολύνουν τα ζώα αποτελούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο.

Στη μελέτη, οι ερευνητές αξιολόγησαν γενετικά δεδομένα σε πάνω από 500 δείγματα A. baumannii που συλλέχθηκαν από ζώα σε 17 χώρες, τα οποία κάλυπταν 33 είδη, συμπεριλαμβανομένων λευκών πελαργών από την Πολωνία, καθώς και γατών, σκύλων και αλόγων σε κτηνιατρικές κλινικές σε όλη την Ευρώπη.

Ανέλυσαν επίσης δείγματα του βακτηρίου από ανθρώπους στις ίδιες περιοχές.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το A. baumannii από ζώα μπορεί να χωριστεί σε δύο ομάδες ποικίλου κινδύνου για τον άνθρωπο.

Η μία είναι μια ομάδα χαμηλού κινδύνου που κυριαρχείται από ξενιστές όπως τα ζώα, τα πουλερικά και η άγρια ​​ζωή.

Υπάρχει όμως και μια ομάδα με υψηλή αντιμικροβιακή αντοχή (AMR) που κυριαρχείται από ξενιστές όπως άλογα, γάτες και σκύλους, προειδοποιεί η μελέτη.

Η παραλλαγή του υπερβακτηρίου από γάτες, σκύλους και άλογα είναι γενετικά σχεδόν αδιαίρετη από εκείνες που μολύνουν ανθρώπους σε κοντινά νοσοκομεία, διαπίστωσαν ερευνητές.

Η ομοιότητα γονιδιώματος μεταξύ των στελεχών σε ανθρώπους και κατοικίδια ζώα ήταν σχεδόν 99% και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και πάνω από 99,5%, ανέφεραν.

«Η μελέτη μας υποδηλώνει ότι το A. baumannii έχει υψηλότερο δυναμικό διαμετάδοσης μεταξύ ζώων συντροφιάς και ανθρώπων σε σύγκριση με τα ζώα συντροφιάς, τα πουλερικά και την άγρια ​​ζωή», έγραψαν οι επιστήμονες στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Applied and Environmental Microbiology.

«Αυτό το αυξημένο δυναμικό μπορεί να σχετίζεται με τη στενή επαφή των ζώων συντροφιάς με τους ανθρώπους», έγραψαν.

Στελέχη του υπερβακτηρίου σε κατοικίδια ζώα έφεραν δύο γονίδια που το καθιστούν ανθεκτικό στα αντιβιοτικά καρβαπενέμης, τα οποία είναι τα φάρμακα έσχατης ανάγκης που καταφεύγουν οι γιατροί όταν δεν υπάρχει τίποτα άλλο που να λειτουργεί.

Οι επιστήμονες ελπίζουν να διεξάγουν περισσότερες δειγματοληψίες παθογόνων βακτηρίων ανά είδος, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα τον κίνδυνο που θέτουν τα υπερμικρόβια από κατοικίδια και άλλα ζώα συντροφιάς.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/