Το χάπι παχυσαρκίας aleniglipron δεν έδειξε σημάδια ηπατικής βλάβης

Το πειραματικό χάπι παχυσαρκίας της Structure Therapeutics, aleniglipron, δεν έδειξε ενδείξεις φαρμακογενούς ηπατικής βλάβης, σύμφωνα με νέα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της American Diabetes Association. Οι ασθενείς συνέχισαν να χάνουν βάρος ακόμη και με χαμηλότερες δόσεις, στοιχείο που ενισχύει το ενδιαφέρον για την από του στόματος κατηγορία των GLP-1 θεραπειών.

Θετικά μηνύματα για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του πειραματικού της χαπιού κατά της παχυσαρκίας ανακοίνωσε η Structure Therapeutics, καθώς το aleniglipron δεν εμφάνισε σημάδια φαρμακογενούς ηπατικής βλάβης, ένα από τα σημεία που παρακολουθούν στενά οι ρυθμιστικές αρχές και οι επενδυτές στην κατηγορία των GLP-1 θεραπειών.

Τα δεδομένα παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της American Diabetes Association στη Νέα Ορλεάνη και δημοσιεύθηκαν σε ιατρικό περιοδικό. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι οι συμμετέχοντες συνέχισαν να χάνουν βάρος ακόμη και σε χαμηλότερες δόσεις του φαρμάκου, ενώ το ποσοστό διακοπής της θεραπείας διαμορφώθηκε στο 10,4%.

Το aleniglipron είναι ένα μικρομοριακό, από του στόματος φάρμακο, το οποίο χορηγείται μία φορά την ημέρα και δρα ως αγωνιστής του υποδοχέα GLP-1. Η ανάπτυξή του παρακολουθείται στενά, καθώς θα μπορούσε να ενταχθεί στην ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά των θεραπειών παχυσαρκίας, όπου κυριαρχούν σήμερα ενέσιμες θεραπείες.

Ανταγωνισμός με Eli Lilly και Novo Nordisk

Η από του στόματος μορφή του aleniglipron θεωρείται δυνητικό πλεονέκτημα σε μια αγορά όπου οι ασθενείς και οι γιατροί αναζητούν θεραπείες με υψηλή αποτελεσματικότητα, αλλά και καλύτερη ευκολία χορήγησης. Το φάρμακο έχει παρουσιαστεί ως πιθανός ανταγωνιστής του Foundayo της Eli Lilly και του χαπιού Wegovy της Novo Nordisk.

Η δυνατότητα χορήγησης χωρίς ένεση μπορεί να αυξήσει την αποδοχή από ασθενείς που αποφεύγουν τις ενέσιμες θεραπείες ή αναζητούν πιο απλή καθημερινή αγωγή. Ωστόσο, στην αγορά των φαρμάκων παχυσαρκίας η ανεκτικότητα αποτελεί πλέον κρίσιμο πεδίο διαφοροποίησης, καθώς τα γαστρεντερικά συμπτώματα συχνά επηρεάζουν τη συμμόρφωση στη θεραπεία.

Σύμφωνα με τη Structure Therapeutics, τα νέα δεδομένα υποστηρίζουν τον σχεδιασμό του προγράμματος φάσης III, το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει το τρίτο τρίμηνο του 2026.

Συνέχιση της απώλειας βάρους χωρίς πλατό

Σε μελέτη μέσης φάσης που είχε ανακοινωθεί τον Μάρτιο, οι ασθενείς που έλαβαν το aleniglipron έχασαν έως 39 λίβρες με τη δόση των 180 mg έπειτα από 44 εβδομάδες, σε σύγκριση με placebo. Στη δόση των 240 mg, η απώλεια βάρους έφτασε τις 37 λίβρες ή περίπου το 16% του σωματικού βάρους.

Σε προηγούμενα δεδομένα, τον Δεκέμβριο, το φάρμακο είχε δείξει απώλεια βάρους έως 15,3% με τη δόση των 240 mg στις 36 εβδομάδες, ενώ οι ασθενείς που έλαβαν 120 mg είχαν placebo-adjusted μέση απώλεια βάρους 11,3%.

Η εταιρεία ανακοίνωσε τώρα ότι οι συμμετέχοντες που παρέμειναν σε ανοιχτή επέκταση της μελέτης συνέχισαν να χάνουν βάρος μετά από διάμεση παρακολούθηση 20 εβδομάδων. Η απώλεια βάρους έφτασε το 13,3% στη δόση των 45 mg, το 16,2% στη δόση των 90 mg και το 15,3% στη δόση των 120 mg.

Το γεγονός ότι δεν παρατηρήθηκε πλατό στην απώλεια βάρους θεωρείται σημαντικό. Ο Julio Rosenstock, πρόεδρος της steering committee του προγράμματος aleniglipron, ανέφερε ότι αυτό αποτελεί ουσιαστική διαφοροποίηση για έναν από του στόματος, μη πεπτιδικό αγωνιστή του GLP-1, ο οποίος θα μπορούσε να προσφέρει επιπλέον θεραπευτική επιλογή στους ασθενείς.

Το ζήτημα της ανεκτικότητας

Η Structure Therapeutics ανέφερε ότι η ανεκτικότητα βελτιώθηκε όταν η θεραπεία ξεκίνησε από χαμηλότερη αρχική δόση 2,5 mg. Το στοιχείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η προσεκτική τιτλοποίηση της δόσης μπορεί να περιορίσει τις ανεπιθύμητες ενέργειες και να βοηθήσει τους ασθενείς να παραμείνουν στη θεραπεία.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες με το aleniglipron ήταν γαστρεντερικές και περιλάμβαναν ναυτία, διάρροια, έμετο και δυσκοιλιότητα. Η εταιρεία σημείωσε ότι, αν και ορισμένοι ασθενείς χρειάστηκαν προσωρινή διακοπή ή μείωση της δόσης, ο έμετος σπάνια επανεμφανίστηκε όταν η θεραπεία ξανάρχισε ή όταν η δόση αυξήθηκε εκ νέου.

Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες καταγράφηκαν σε έναν συμμετέχοντα που έλαβε τη δόση των 45 mg, σε κανέναν από όσους έλαβαν 90 mg και σε τέσσερις συμμετέχοντες στη δόση των 120 mg.

Χωρίς ενδείξεις ηπατικής βλάβης

Το πιο κρίσιμο μήνυμα των νέων δεδομένων αφορά την ηπατική ασφάλεια. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι δεν παρατηρήθηκαν σημάδια drug-induced liver injury, δηλαδή φαρμακογενούς ηπατικής βλάβης, σε ασθενείς που έλαβαν το πειραματικό φάρμακο.

Η απουσία σχετικού σήματος ασφάλειας έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για τα από του στόματος μικρομοριακά φάρμακα της κατηγορίας, καθώς οι επενδυτές και οι αναλυτές παρακολουθούν στενά όχι μόνο την αποτελεσματικότητα στην απώλεια βάρους, αλλά και την ασφάλεια σε μακρύτερη έκθεση.

Ο αναλυτής της J.P. Morgan, Hardik Parikh, ανέφερε ότι το aleniglipron συνεχίζει να δείχνει ανταγωνιστικό ως προς την αποτελεσματικότητα, ενώ υπάρχει προοπτική βελτιωμένης ανεκτικότητας στη μελέτη τελικού σταδίου.

Η επόμενη μάχη στα φάρμακα παχυσαρκίας

Η αγορά των φαρμάκων για την παχυσαρκία εξελίσσεται με ταχύτητα, καθώς οι GLP-1 θεραπείες αλλάζουν τα δεδομένα στη διαχείριση του σωματικού βάρους. Μέχρι σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς στηρίζεται σε ενέσιμες θεραπείες, όμως οι εταιρείες επενδύουν όλο και περισσότερο σε από του στόματος σκευάσματα.

Για τη Structure Therapeutics, τα νέα δεδομένα ενισχύουν την προοπτική του aleniglipron ενόψει του προγράμματος φάσης III. Το στοίχημα πλέον είναι διπλό: να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα σε μεγαλύτερους πληθυσμούς και να διατηρηθεί ένα προφίλ ασφάλειας και ανεκτικότητας που θα επιτρέψει στο φάρμακο να ανταγωνιστεί ισχυρούς παίκτες όπως η Eli Lilly και η Novo Nordisk.

Αν τα επόμενα δεδομένα επιβεβαιώσουν την εικόνα που παρουσιάστηκε, το aleniglipron θα μπορούσε να διεκδικήσει θέση στην επόμενη γενιά φαρμάκων παχυσαρκίας, όπου η απώλεια βάρους, η ευκολία λήψης και η ανεκτικότητα θα κρίνουν την πραγματική εμπορική και κλινική αξία κάθε θεραπείας.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

ORGANMEETINGS -Ιούνιος 2026| Όλοι μαζί δυναμώνουμε την αλυσίδα ζωής

ORGANMEETINGS: Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Το ενημερωτικό πρόγραμμα Organmeetings επιστρέφει την Τετάρτη 24 Ιουνίου, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση, συνεχίζοντας τις προσπάθειες ανάδειξης και πληροφόρησης σχετικά με τη δωρεά οργάνων και τις μεταμοσχεύσεις.

8 επιτυχημένες συναντήσεις, πάνω από 2.000 «Πολύτιμοι Κρίκοι»

24.06.2026 |15:00 | μέσα από το livemedia.gr

Το Ίδρυμα Ωνάση, σε συνεργασία με τον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) και το Ωνάσειο Νοσοκομείο, συνεχίζει να διευρύνει και να ενισχύει το επιτυχημένο διαδικτυακό του πρόγραμμα Organmeetings, ενημερώνοντας για τη δωρεά οργάνων και τις μεταμοσχεύσεις. Έχοντας ήδη προσελκύσει πάνω από 2.000 συμμετέχοντες, σε 8 διαδικτυακές συναντήσεις, το πρόγραμμα προσκαλεί εταιρείες, οργανισμούς και συλλόγους να ενταχθούν στο δίκτυο των «Πολύτιμων Κρίκων» στην επόμενη διαδικτυακή συνάντηση, την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026, στις 15:00.

Το πρόγραμμα αποτελεί βασικό πυλώνα της Εθνικής Πρωτοβουλίας για τη Δωρεά Οργάνων και τις Μεταμοσχεύσεις, με στόχο τη διάχυση έγκυρης και επιστημονικά τεκμηριωμένης πληροφόρησης, ώστε να διαχωριστεί η αλήθεια από τον μύθο, να εξηγηθεί η λειτουργία του ελληνικού συστήματος μεταμοσχεύσεων και να αναδειχθεί ο κρίσιμος ρόλος του κάθε ανθρώπου σε αυτή την υπέρτατη πράξη προσφοράς.

«Η δωρεά οργάνων είναι μια πράξη υπέρτατης αγάπης και αλληλεγγύης, ένα δώρο ζωής για χιλιάδες συνανθρώπους μας. Μέσω των Organmeetings, στοχεύουμε να καταρρίψουμε τους μύθους, να προσφέρουμε έγκυρη γνώση και να εμπνεύσουμε συλλογική δράση» επισημαίνει ο Υπεύθυνος των Προγραμμάτων Υγείας του Ιδρύματος Ωνάση, Αλέξανδρος Μωρέλλας. «Η ανταπόκριση μέχρι σήμερα από εταιρείες και εργαζομένους είναι σταθερά ανοδική, επιβεβαιώνοντας την αυξανόμενη ανάγκη για ουσιαστική ενημέρωση και την επιθυμία της κοινωνίας να συμβάλει ενεργά στη μάχη υπέρ της ζωής».

Η πρόοδος στον τομέα των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα είναι εμφανής: μόνο το 2025 προστέθηκαν 30.000 νέοι δωρητές στο Εθνικό Μητρώο, φτάνοντας τους 57.000 συνολικά, ενώ από το 2022 καταγράφονται συνεχώς ρεκόρ μεταμοσχεύσεων. Ωστόσο, παρά τα σημαντικά αυτά βήματα, η Ελλάδα παραμένει κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (20-25 δωρητές ανά εκατομμύριο κατοίκους), αναδεικνύοντας την επιτακτική ανάγκη για εντατικοποίηση της συλλογικής προσπάθειας.

Η συμμετοχή στα Organmeetings είναι δωρεάν και τη φόρμα έχουν τη δυνατότητα να συμπληρώσουν στελέχη που μπορούν να οργανώσουν δράσεις με συλλογική συμμετοχή εργαζομένων ή μελών, όπως Διευθυντές Ανθρώπινου Δυναμικού, Διευθυντές Marketing και Πρόεδροι Συλλόγων. Οι οργανισμοί που συμμετέχουν λαμβάνουν επίσημη πιστοποίηση από τον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων και εντάσσονται στο δίκτυο των «Πολύτιμων Κρίκων», αναδεικνύοντας έμπρακτα την εταιρική τους κοινωνική ευθύνη.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα Organmeetings και τις πρωτοβουλίες του Ιδρύματος Ωνάση, οι πολίτες μπορούν να επισκεφθούν το www.onassis.org.

Γιατί η δωρεά οργάνων δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι μια επιλογή ζωής. Και η σωστή ενημέρωση είναι το πρώτο και πιο ουσιαστικό βήμα.

 

Για εγγραφή στην επόμενη διαδικτυακή συνάντηση, την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026, εταιρείες, φορείς, οργανισμοί, νοσοκομεία και σύλλογοι μπορούν να συμπληρώσουν τη σχετική φόρμα στο παρακάτω link: https://form.jotform.com/260261567476362

 

Πώς μπορώ να συμμετάσχω στα Organmeetings

Τα Organmeetings απευθύνονται σε εταιρείες, δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, μέσα ενημέρωσης, νοσοκομεία, συλλόγους με κοινωνική προσφορά κ.α., γεγονός που σημαίνει ότι σε αυτά μπορεί να συμμετάσχει κάθε ενήλικος πολίτης. Ωστόσο, τη φόρμα συμμετοχής μπορούν να συμπληρώσουν μόνο τα στελέχη των παραπάνω οργανισμών, τα οποία έχουν τη δυνατότητα οργάνωσης δράσεων με συλλογική συμμετοχή εργαζομένων/ μελών, βάσει του ρόλου και της ιδιότητάς τους (π.χ. Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού, Διευθυντής Marketing, Πρόεδρος Συλλόγου κ.λπ.).

Γιατί η δωρεά οργάνων μάς αφορά όλους.

 

 

 

 

Οι Ευρωβουλευτές ζητούν 1 εκατ. επιπλέον εργαζόμενους στον τομέα της Υγείας

Και επαρκή χρηματοδότηση για τη βιωσιμότητα των
συστημάτων υγείας
Η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων και η
Επιτροπή Δημόσιας Υγείας του Ευρωκοινοβουλίου ενέκριναν έκθεση
με 85 ψήφους υπέρ, 3 κατά και 2 αποχές, με στόχο τη διασφάλιση
της βιωσιμότητας των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης και τη
βελτίωση των συνθηκών απασχόλησης και εργασίας στον τομέα της υγείας.
Οι ευρωβουλευτές καλούν την Επιτροπή να καταρτίσει μια φιλόδοξη στρατηγική
για την αύξηση του ανθρώπινου δυναμικού στον τομέα της υγειονομικής
περίθαλψης κατά τουλάχιστον ένα εκατομμύριο εργαζομένους κατά
την επόμενη περίοδο του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (2028-2034).
Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας πρέπει να αμείβονται
δίκαια και να έχουν πρόσβαση σε ψυχολογική στήριξη και εργασιακή
ασφάλεια. Για την προσέλκυση περισσότερων επαγγελματιών υγείας,
οι ευρωβουλευτές προτείνουν μέτρα που θα ενθαρρύνουν περισσότερους
νέους στα επαγγέλματα υγείας, τη χορήγηση υποτροφιών μέσω
ευρωπαϊκών κονδυλίων, την ενίσχυση της διασυνοριακής συνεργασίας και
στοχευμένες παρεμβάσεις για τη διασφάλιση δίκαιων αμοιβών και
εργασιακής σταθερότητας. 
Παράλληλα, η έκθεση τονίζει την ανάγκη επαρκούς χρηματοδότησης για
τη διατήρηση της βιωσιμότητας των συστημάτων υγείας.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Ελπιδοφόρα θεραπευτική εξέλιξη για τον καρκίνο του παγκρέατος

Τι ανακοινώθηκε στο ASCO
Μία νέα ελπιδοφόρα θεραπευτική εξέλιξη ανακοινώθηκε στο φετινό Αμερικανικό
Συνέδριο Ογκολογίας (ASCO) που αλλάζει την επιβίωση σε μία θανατηφόρα
νόσο όπως ο μεταστατικός καρκίνος του παγκρέατος. Ο Θάνος Δημόπουλος
(Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) και
η Δρ. Αγγελική Ανδρικοπούλου συνοψίζουν τα κύρια ευρήματα της μελέτης, η
οποία δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine.
Πως λειτουργεί το νέο φάρμακο
Πρόκειται για το daraxonrasib (RMC-6236), ένα νέο αντικαρκινικό φάρμακο
που χορηγείται από του στόματος και που στοχεύει την οικογένεια πρωτεϊνών
RAS (KRAS, NRAS, HRAS), οι οποίες συχνά είναι μεταλλαγμένες σε καρκίνους
όπως ο καρκίνος του παγκρέατος, των πνευμόνων και του παχέος εντέρου.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η πρωτεΐνη RAS λειτουργεί ως ένας μοριακός
«διακόπτης» και παραμένει απενεργοποιημένη. Ωστόσο, σε πολλούς καρκίνους,
μεταλλάξεις της RAS την κρατούν συνεχώς ενεργή με αποτέλεσμα τον
ανεξέλεγκτο κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Το daraxonrasib αντί να στοχεύει μία
συγκεκριμένη μετάλλαξη μπορεί να αναστείλει πολλές διαφορετικές μορφές της
ενεργοποιημένης RAS πρωτεΐνης. Το φάρμακο το πετυχαίνει αυτό αναστέλλοντας
την ενεργοποιημένη RAS πρωτεΐνη και τα επαγόμενα μοριακά της μονοπάτια. Έτσι
εμποδίζεται ο ανεξέλεγκτος κυτταρικός πολλαπλασιασμός και η ογκογένεση. Αυτό
είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τον καρκίνο του παγκρέατος αφού οι ογκογόνες RAS
μεταλλάξεις είναι υπεύθυνες για παραπάνω από το 90% των περιπτώσεων.
Εντυπωσιακά αποτελέσματα
Τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της μελέτης φάσης 3 του φαρμάκου
ανακοινώθηκαν στο Αμερικανικό Συνέδριο Ογκολογίας (ASCO) 2026 και
εντυπωσίασαν την ογκολογική κοινότητα. Το φάρμακο χορηγήθηκε ως θεραπεία
δεύτερης γραμμής σε ασθενείς με μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος
(mPDAC) μετά από αποτυχία προηγούμενης χημειοθεραπείας. Συμμετείχαν
περίπου 500 ασθενείς, οι οποίοι έλαβαν είτε daraxonrasib από το στόμα μία
φορά ημερησίως είτε χημειοθεραπεία επιλογής του ερευνητή. Το daraxonrasib
διπλασίασε τη συνολική επιβίωση (από 6,7 σε 13,2 μήνες) προσφέροντας ένα
πρωτοφανές όφελος επιβίωσης για θεραπεία δεύτερης γραμμής στον μεταστατικό
καρκίνο παγκρέατος. Επίσης, η θεραπεία αυτή μείωσε τον κίνδυνο θανάτου κατά
περίπου 60% και διπλασίασε τον χρόνο χωρίς εξέλιξη της νόσου. Το 31.6% των
ασθενών ανταποκρίθηκε στην θεραπεία με daraxonrasib έναντι μόλις του 11.2%
αυτών που έλαβαν χημειοθεραπεία. Οι συχνότερες τοξικότητες ήταν εξάνθημα,
στοματίτιδα/έλκη στόματος και γαστρεντερικές διαταραχές. Η νέα αυτή θεραπεία
αλλάζει την κλινική πρακτική στους ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο παγκρέατος.
Είναι σε εξέλιξη μελέτες του daraxonrasib σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία
ως θεραπεία πρώτης γραμμής για την αντιμετώπιση του μεταστατικού καρκίνου
παγκρέατος και ως προεγχειρητική θεραπευτική αγωγή για ασθενείς με
εντοπισμένη νόσο. Επίσης, θα πραγματοποιηθούν μελέτες με το daraxonrasib
και σε άλλους καρκίνους που χαρακτηρίζονται από RAS μεταλλάξεις όπως ο μη
μικροκυτταρικός καρκίνος των πνευμόνων, καρκίνος του παχέος εντέρου, κ.λπ..
Για πρώτη φορά έχουμε τη δυνατότητα να στοχεύουμε την πρωτεΐνη RAS και το
γεγονός αυτό αποτελεί πραγματική επανάσταση στην Ογκολογία.

 

 

Πηγη:HealthDaily

ΕΟΠΕ: Οι εξελίξεις στην Ογκολογία γεννούν αισιοδοξία

Αλλά απαιτούν υπεύθυνη ενημέρωση
Με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα που παρουσιάζουν νέες θεραπευτικές
προσεγγίσεις ως «εμβόλια που σβήνουν τον καρκίνο» ή ως «θαυματουργές
θεραπείες», η Εταιρεία Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας (ΕΟΠΕ) θεωρεί
σημαντικό να συμβάλει στην ορθή και επιστημονικά τεκμηριωμένη ενημέρωση
των ασθενών και του κοινού. Το Ετήσιο Συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας
Κλινικής Ογκολογίας (ASCO 2026) επιβεβαιώνει για ακόμη μία χρονιά τη
σημαντική πρόοδο που συντελείται στην ογκολογία.
Νέα δεδομένα παρουσιάστηκαν σε τομείς όπως η ανοσοθεραπεία, οι στοχεύουσες
θεραπείες, τα φάρμακα συζευγμένα με αντισώματα (ADCs), οι κυτταρικές
θεραπείες και τα θεραπευτικά εμβόλια που βρίσκονται υπό κλινική ανάπτυξη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσαν τα νέα δεδομένα στη θεραπεία του
μεταστατικού καρκίνου του παγκρέατος, έναν από τους πλέον επιθετικούς όγκους
με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές, όπου παρουσιάστηκαν πολύ σημαντικά
αποτελέσματα από καινοτόμο στοχεύουσα θεραπευτική προσέγγιση.
Παράλληλα, σημαντικές εξελίξεις ανακοινώθηκαν και στον τομέα των νέων
ανοσοθεραπευτικών στρατηγικών, οι οποίες σε επιλεγμένες ομάδες ασθενών
οδήγησαν σε ιδιαίτερα ενθαρρυντικές αποκρίσεις.
Οι νέες θεραπευτικές εξελίξεις βρίσκονται ακόμα σε στάδιο
κλινικής αξιολόγησης
Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι πολλές από αυτές τις θεραπευτικές
προσεγγίσεις βρίσκονται ακόμη σε στάδιο κλινικής αξιολόγησης και δεν
αποτελούν θεραπευτικές επιλογές για άμεση κλινική εφαρμογή.
Η ΕΟΠΕ καλεί τους ασθενείς και τις οικογένειές τους να αντιμετωπίζουν με
προσοχή δημοσιεύματα που χρησιμοποιούν όρους όπως «επανάσταση»,
«θαύμα» ή «οριστική θεραπεία», καθώς η επιστημονική πρόοδος βασίζεται
σε αυστηρή αξιολόγηση των δεδομένων και σε σταδιακά βήματα που
επιβεβαιώνονται μέσα από κλινικές μελέτες. Η πρόοδος στην ογκολογία είναι
πραγματική και συνεχής. Ωστόσο, για κάθε πληροφορία που αφορά νέες
θεραπείες ή ερευνητικά αποτελέσματα, οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται
τον θεράποντα Παθολόγο-Ογκολόγο, ο οποίος μπορεί να αξιολογήσει την
αξιοπιστία των δεδομένων και τη δυνητική εφαρμογή τους στη περίπτωση τους

 

 

Πηγη:HealthDaily

7+1 Μαθήματα Υγείας από την εποχή του COVID

Η πανδημία του COVID -19 υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες δοκιμασίες της σύγχρονης εποχής. Άλλαξε τον τρόπο που ζούμε, εργαζόμαστε, επικοινωνούμε κι αντιλαμβανόμαστε την υγεία. Πέρα από τις απώλειες και τις δυσκολίες που άφησε πίσω της, μας δίδαξε πολύτιμα μαθήματα που δεν πρέπει να ξεχάσουμε.

1.Η πρόληψη σώζει ζωές.

Η πανδημία μας υπενθύμισε ότι η πρόληψη αποτελεί το ισχυρότερο όπλο της ιατρικής. Η υγιεινή των χεριών, η χρήση μέτρων ατομικής προστασίας, οι εμβολιασμοί και η έγκαιρη διάγνωση αποδείχθηκαν καθοριστικοί παράγοντες για τον περιορισμό της νόσου.

Άμεσα προτείναμε την δημιουργία προγραμμάτων πρόληψης αξιοποιώντας τους ενωσιακούς πόρους. Το πρόγραμμα «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» κινείται σ’ αυτή, στην σωστή κατεύθυνση. Προσεγγίζει οργανωμένα τους συμπολίτες μας υπενθυμίζοντάς τους ότι η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές. Μειώνει τις ανισότητες στην πρόσβαση στις εξετάσεις. Αξιοποιεί την τεχνολογία. Αποσυμφορεί μακροπρόθεσμα το σύστημα υγείας, σε βάθος χρόνου μπορεί να μειώσει το clawback των εργαστηριακών γιατρών. Μειώνει το κόστος θεραπείας μέσω της έγκαιρης διάγνωσης. Διαμορφώνει τέλος συνειδήσεις ενισχύοντας την κουλτούρα της πρόληψης.

2.Η δημόσια υγεία αφορά όλους μας.

Καταλάβαμε ότι η υγεία είναι συλλογική υπόθεση. Οι επιλογές του καθενός επηρεάζουν την υγεία της οικογένειας, των φίλων, ολόκληρης της κοινωνίας. Η αλληλεγγύη και η ατομική ευθύνη αποδείχθηκαν εξίσου σημαντικές με τις ιατρικές παρεμβάσεις. Σ’ αυτόν τον «υπέρ υγείας» πόλεμο, που οι δυνατοί του κόσμου στην αρχή υποτίμησαν, εμείς ως Χώρα βάλαμε πρώτα τη ζωή.

Συνειδητοποιήσαμε ως επαγγελματίες υγείας αλλά κυρίως ως Πολιτεία πως η Δημόσια Υγεία έχει δύο σημαντικούς πυλώνες, τον κρατικό και τον ιδιωτικό σε απόλυτη συνεργασία για το κοινό καλό. Οι γιατροί του κρατικού τομέα, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα εργάστηκαν με κίνδυνο της ζωής τους φροντίζοντας τους συμπολίτες μας που είχαν ανάγκη νοσηλείας.

Κι οι γιατροί του ιδιωτικού τομέα όλων των ειδικοτήτων, την ίδια στιγμή, με κίνδυνο της υγείας τους κι αυτοί λειτούργησαν ως πρώτη γραμμή ανάσχεσης συμβάλλοντας αποτελεσματικά στην αποτροπή της διάδοσης του Covid-19 και στην αποσυμφόρηση των Νοσοκομείων.

Όλοι μαζί αποδείξαμε πως είμαστε γιατροί, κι όχι πάροχοι όπως συστηματικά τα τελευταία χρόνια μας ονομάζουν. Εμείς δεν έχουμε πελάτες. ‘Εχουμε ασθενείς. Φροντίζουμε την υγεία των συμπολιτών μας, δεν παρέχουμε απλά υπηρεσίες. Αντιληφθήκαμε επίσης πως η Δημόσια Υγεία διακρίνεται σε προ-νοσοκομειακή (ιδιωτικός τομέας, Κέντρα Υγείας) και νοσοκομειακή (κρατικά και ιδιωτικά νοσοκομεία) φροντίδα. Είμαστε οι πρώτοι σε εμβολιασμούς κατ΄ οίκον με την ενεργοποίηση των ιδιωτών γιατρών κι οι πρώτοι που αναπτύξαμε κινητές μονάδες υγείας (ΚΟΜΥ) στην Ευρώπη.

3.Οι επαγγελματίες υγείας είναι η μεγαλύτερη δύναμη του συστήματος

Γιατροί, νοσηλευτές, διασώστες, όλοι οι εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή. Η πανδημία ανέδειξε τη σημασία της επένδυσης στο ανθρώπινο δυναμικό της υγείας, στις συνθήκες εργασίας και στη συνεχή εκπαίδευσή του.

Σήμερα η Χώρα μας έχει την μεγαλύτερη επιστημονική παρακαταθήκη. Διαθέτει τους περισσότερους γιατρούς με ειδικότητα (ειδικούς) παγκοσμίως. Κι αυτό ακριβώς δίνει την δυνατότητα στους συμπολίτες μας να επισκέπτονται άμεσα και χωρίς καθυστέρηση -αναμονή τον γιατρό που θα λύσει- θεραπεύσει το πρόβλημα υγείας που τους απασχολεί.

Κι αυτό ακριβώς οι πολλοί ειδικοί γιατροί είναι το πλεονέκτημα της Ελλάδας έναντι των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, γιατί απλά υγεία χωρίς γιατρούς δεν γίνεται. Είμαστε εμείς, οι γιατροί, που καθημερινά μετατρέπουμε την γνώση σε δράση προς όφελος της υγείας των συμπολιτών μας.

4. Το ισχυρό συστήματα υγείας είναι εθνική ανάγκη

Καμία χώρα δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής χωρίς ένα καλά οργανωμένο και επαρκώς στελεχωμένο σύστημα υγείας. Η πανδημία ανέδειξε την ανάγκη για καλύτερες υποδομές, επαρκή στελέχωση, αποτελεσματικό σχεδιασμό. Η ποιότητα της υγείας τελικά φαίνεται από το αν οι συμπολίτες μας αισθάνονται ασφαλείς.

Η μεγάλη πρόκληση, η μεγάλη μεταρρύθμιση είναι μπροστά. Είναι η αξιοποίηση των ειδικών γιατρών σε όλα τα επίπεδα -προ-νοσοκομειακό και νοσοκομειακό- επενδύοντας στην επιστημονική παρακαταθήκη της χώρας, κάνοντας το δικό μας Σύστημα Υγείας, πρωτοπόρο και μοναδικό, χωρίς αντιγραφές χωρίς μιμήσεις, προς όφελος πάντα της υγείας των συμπολιτών μας.

Να γίνει το σύστημα υγείας ελκυστικό στους γιατρούς, ιδίως στους νέους γιατρούς. Αυξάνοντας τις αμοιβές των γιατρών του κρατικού τομέα. Στην Ευρώπη ο μισθός εισόδου στο σύστημα είναι τριπλάσιος του κατώτατου μισθού. Στην Χώρα μας η αναλογία είναι πολύ μικρότερη (περίπου 1,5 φορά του κατώτερου) παρόλη την προσπάθεια αύξησης που έχει γίνει.

Διαμορφώνοντας καλύτερες εργασιακές συνθήκες με ξεκάθαρες εργασιακές σχέσεις με κίνητρα παραμονής και παραγωγικότητας. Χρειαζόμαστε ένα σύστημα που να ακούει περισσότερο, να προλαμβάνει νωρίτερα και να φροντίζει ουσιαστικότερα. Ένα σύστημα που να εμπνέει εμπιστοσύνη τόσο στους πολίτες όσο και στους ανθρώπους που το υπηρετούν καθημερινά.

5.Η επιστήμη και η έρευνα είναι η ελπίδα

Τον καιρό της πανδημίας μέσα σε ελάχιστο χρόνο η επιστημονική κοινότητα κατάφερε να αναπτύξει διαγνωστικά εργαλεία, θεραπείες και εμβόλια. Η πανδημία απέδειξε τη σημασία της επιστημονικής γνώσης, της διεθνούς συνεργασίας και της επένδυσης στην έρευνα. Η επιστήμη αναζητά τις απαντήσεις. Η έρευνα χτίζει το αύριο. Είναι η δύναμη που μετατρέπει τη γνώση σε πρόοδο, την αβεβαιότητα σε λύσεις, την ελπίδα σε πραγματικότητα.

6.Η ψυχική υγεία είναι εξίσου σημαντική

Η απομόνωση, η αβεβαιότητα και ο φόβος επηρέασαν εκατομμύρια ανθρώπους. Η πανδημία μας δίδαξε ότι η ψυχική υγεία δεν είναι πολυτέλεια αλλά βασικό στοιχείο της συνολικής υγείας και ευημερίας.

7.Η τεχνολογία μπορεί να φέρει την υγεία πιο κοντά στον πολίτη

Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση και οι ψηφιακές υπηρεσίες υγείας απέδειξαν ότι μπορούν να βελτιώσουν την πρόσβαση και την ποιότητα της υγείας. Αποδείχθηκε επίσης με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει καταλυτικά το σύστημα υγείας, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον γιατρό.

Η τηλεϊατρική, η τεχνητή νοημοσύνη, μπορούν να μειώσουν τις ανισότητες και να φέρουν την εξειδικευμένη ιατρική γνώση πιο κοντά σε κάθε άνθρωπο. Το ζητούμενο ωστόσο είναι η αξιοποίηση της καινοτομίας με επίκεντρο τον ασθενή, χωρίς να χαθεί η ανθρώπινη διάσταση της ιατρικής.
Κι ένα μάθημα που δεν πρέπει να ξεχάσουμε… Ο COVID-19 μας θύμισε πόσο εύθραυστη είναι η ζωή, πόσο πολύτιμη είναι η υγεία.

Μας δίδαξε ότι η υγεία είναι το σημαντικότερο κοινωνικό αγαθό και ότι η προστασία της απαιτεί γνώση, υπευθυνότητα, συνεργασία και διαρκή επαγρύπνηση, και κυρίως πόσο αναντικατάστατοι είναι οι γιατροί, οι άνθρωποι της υγείας γενικότερα, για ένα ανθεκτικό, ανθρώπινο, αποτελεσματικό και αξιόπιστο σύστημα υγείας.

ΧΑΡΗΣ Χ. ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗΣ

ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

 

 

 

Μεταμοσχεύσεις χωρίς λίστες αναμονής; Τι δείχνει το νέο πείραμα με όργανα χοίρου

Ένα βήμα που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε περισσότερο με μακρινό ερευνητικό στόχο παρά με άμεση ιατρική δυνατότητα ανακοίνωσαν επιστήμονες στην Κίνα. Η ερευνητική ομάδα πραγματοποίησε την πρώτη στον κόσμο ταυτόχρονη μεταμόσχευση πλήρους ήπατος και δύο νεφρών από γενετικά τροποποιημένο χοίρο σε άνθρωπο που είχε υποστεί εγκεφαλικό θάνατο.

Η επέμβαση δεν αφορά θεραπευτική πράξη σε ζώντα ασθενή, αλλά πειραματικό μοντέλο σε ανθρώπινο σώμα μετά από εγκεφαλικό θάνατο, με τη συγκατάθεση της οικογένειας. Ωστόσο, τα αποτελέσματα θεωρούνται σημαντικά, καθώς δείχνουν ότι πολλαπλά όργανα χοίρου μπορούν να διατηρήσουν βασικές λειτουργίες μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Med, εντάσσεται στη διεθνή προσπάθεια για την αντιμετώπιση της έλλειψης διαθέσιμων οργάνων. Η ξενομεταμόσχευση, δηλαδή η μεταμόσχευση οργάνων ή ιστών μεταξύ διαφορετικών ειδών, προσελκύει αυξανόμενο ενδιαφέρον, καθώς χιλιάδες ασθενείς σε όλο τον κόσμο πεθαίνουν κάθε χρόνο περιμένοντας συμβατό μόσχευμα.

Πώς έγινε η πειραματική επέμβαση

Ο λήπτης ήταν ένας άνδρας 53 ετών με σοβαρή χρόνια νεφρική νόσο, ο οποίος είχε υποστεί εγκεφαλικό θάνατο μετά από αιμορραγικό επεισόδιο. Μετά τη συναίνεση της οικογένειας, οι γιατροί προχώρησαν στη μεταμόσχευση οργάνων από χοίρο που είχε υποβληθεί σε ειδική γενετική τροποποίηση.

Οι ερευνητές αφαίρεσαν τρία γονίδια του χοίρου που σχετίζονται με την απόρριψη του μοσχεύματος και πρόσθεσαν τρία ανθρώπινα γονίδια, με στόχο να περιορίσουν προβλήματα πήξης και ανοσολογικής αντίδρασης. Με αυτόν τον τρόπο προσπάθησαν να κάνουν τα όργανα πιο συμβατά με το ανθρώπινο περιβάλλον.

Η ομάδα μεταμόσχευσε πλήρες ήπαρ και δύο νεφρούς στην ανατομική τους θέση. Πρόκειται για κρίσιμο στοιχείο, καθώς η συνδυασμένη λειτουργία πολλαπλών οργάνων αποτελεί πολύ πιο σύνθετη πρόκληση από τη μεμονωμένη μεταμόσχευση ενός οργάνου.

Τα όργανα λειτούργησαν σχεδόν για πέντε ημέρες

Τα πρώτα δεδομένα έδειξαν ότι τα όργανα ανταποκρίθηκαν γρήγορα μετά την επέμβαση. Το ήπαρ άρχισε να παράγει χολή, ενώ οι δείκτες που συνδέονται με τη νεφρική λειτουργία βελτιώθηκαν και επέστρεψαν σε φυσιολογικά επίπεδα.

Οι ερευνητές δεν κατέγραψαν υπεροξεία απόρριψη, δηλαδή την άμεση και καταστροφική ανοσολογική αντίδραση που αποτελούσε στο παρελθόν ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην ξενομεταμόσχευση. Αυτό το στοιχείο ενισχύει την άποψη ότι οι γενετικές τροποποιήσεις μπορούν να περιορίσουν τις πρώτες, πιο βίαιες αντιδράσεις του ανοσοποιητικού.

Παρά τα θετικά αρχικά ευρήματα, η λειτουργία των οργάνων παρέμεινε βραχυπρόθεσμη. Τα μοσχεύματα διατήρησαν φυσιολογικές λειτουργίες για σχεδόν πέντε ημέρες, χρονικό διάστημα αρκετό για να δώσει πολύτιμα δεδομένα, αλλά όχι για να αποδείξει μακροχρόνια ασφάλεια ή αποτελεσματικότητα.

Τα πρώτα σημάδια απόρριψης μετά τις 36 ώρες

Η εικόνα άρχισε να αλλάζει περίπου 36 ώρες μετά την επέμβαση. Οι γιατροί εντόπισαν πρώιμα σημάδια ανοσολογικής αντίδρασης, μικρές περιοχές νέκρωσης και μεταβολές στους ιστούς, καθώς και ενεργοποίηση κυττάρων που συμμετέχουν στη φλεγμονή.

Αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι η ξενομεταμόσχευση δεν έχει ξεπεράσει ακόμη το βασικό της εμπόδιο: την ικανότητα του ανθρώπινου ανοσοποιητικού να αναγνωρίζει τα ζωικά όργανα ως ξένα και να κινητοποιεί μηχανισμούς απόρριψης.

Ωστόσο, για τους επιστήμονες, τα σημάδια αυτά δεν ακυρώνουν τη σημασία της επέμβασης. Αντίθετα, προσφέρουν πρακτικές πληροφορίες για το πώς εξελίσσεται η απόρριψη σε πραγματικές συνθήκες ανθρώπινου οργανισμού και πού πρέπει να στοχεύσουν οι επόμενες θεραπείες ανοσοκαταστολής.

Γιατί οι χοίροι βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας

Οι γενετικά τροποποιημένοι χοίροι αποτελούν σήμερα τον βασικότερο υποψήφιο ζωικό δότη για μελλοντικές μεταμοσχεύσεις. Τα όργανά τους έχουν μέγεθος και φυσιολογικά χαρακτηριστικά που μπορούν να προσεγγίσουν τις ανάγκες του ανθρώπου, ενώ η πρόοδος στη γονιδιακή επεξεργασία επιτρέπει πιο στοχευμένες παρεμβάσεις.

Το ζητούμενο, όμως, δεν περιορίζεται στη λειτουργία ενός οργάνου για λίγες ημέρες. Οι ερευνητές πρέπει να αποδείξουν ότι τέτοια μοσχεύματα μπορούν να λειτουργήσουν για μήνες ή χρόνια, χωρίς σοβαρή απόρριψη, χωρίς επικίνδυνες θρομβώσεις και χωρίς μετάδοση ζωικών παθογόνων στον άνθρωπο.

Γι’ αυτό και οι ειδικοί αντιμετωπίζουν την κινεζική επέμβαση ως σημαντικό πειραματικό βήμα, όχι ως άμεση θεραπευτική λύση. Η μετάβαση σε ζώντες ασθενείς απαιτεί ακόμη αυστηρές δοκιμές, μακροχρόνια παρακολούθηση και σαφές ρυθμιστικό πλαίσιο.

Η επόμενη ημέρα της αναγεννητικής ιατρικής

Ο συντονιστής της μελέτης, Xuyong Sun, ανέφερε ότι η ερευνητική ομάδα θα συνεχίσει τα πειράματα σε ανθρώπινα μοντέλα μετά από εγκεφαλικό θάνατο και σε πρωτεύοντα θηλαστικά, πριν εξετάσει αντίστοιχες παρεμβάσεις σε ζώντες ασθενείς.

Η ταυτόχρονη χρήση πολλαπλών οργάνων από χοίρο απέχει ακόμη από την καθημερινή ιατρική πράξη. Ωστόσο, η συγκεκριμένη επέμβαση δείχνει ότι η ιδέα δεν ανήκει πλέον μόνο στη θεωρία. Η ξενομεταμόσχευση περνά σε μια πιο ώριμη, αλλά και πιο απαιτητική φάση, όπου οι επιστήμονες καλούνται να μετατρέψουν τη βραχυπρόθεσμη λειτουργία σε ασφαλή και διαρκή θεραπευτική επιλογή.

Αν οι επόμενες μελέτες επιβεβαιώσουν την ασφάλεια και τη διάρκεια λειτουργίας των μοσχευμάτων, τα γενετικά τροποποιημένα όργανα χοίρου θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μελλοντικά ως γέφυρα για ασθενείς που περιμένουν ανθρώπινο μόσχευμα ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, ως εναλλακτική λύση απέναντι στη χρόνια ανεπάρκεια οργάνων.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Κουνούπι-φορέας της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας εξαπλώνεται στην Ελλάδα

Νέα δεδομένα για την παρουσία κουνουπιών που μπορούν να μεταδώσουν νοσήματα καταγράφουν οι επικαιροποιημένοι χάρτες του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) και της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα έχει η περαιτέρω εξάπλωση του Culex tritaeniorhynchus, ενός είδους που διεθνώς αναγνωρίζεται ως βασικός φορέας της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας σε ενδημικές περιοχές της Ασίας.

Τι δείχνει η νέα χαρτογράφηση του ECDC

Η επικαιροποίηση των ευρωπαϊκών χαρτών για κουνούπια, τσιμπούρια, σκνίπες και άλλα έντομα-φορείς φέρνει την Ελλάδα στο επίκεντρο της επιδημιολογικής επιτήρησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ECDC και της EFSA, το Culex tritaeniorhynchus εμφανίζει περαιτέρω επέκταση στη χώρα, με τα περισσότερα νέα δεδομένα παρουσίας στην Ευρώπη να προέρχονται από ελληνικές περιοχές.

Η χαρτογράφηση βασίζεται στο VectorNet, την κοινή ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που συλλέγει και επικυρώνει πληροφορίες για είδη τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τη δημόσια υγεία και την υγεία των ζώων. Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται για απλή καταγραφή παρατήρησης, αλλά για οργανωμένη βάση δεδομένων που χρησιμοποιούν οι ευρωπαϊκές αρχές ώστε να αποτυπώνουν την πραγματική γεωγραφική διασπορά των φορέων.

Η νέα εικόνα δεν σημαίνει ότι η ιαπωνική εγκεφαλίτιδα κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Σημαίνει, όμως, ότι ένα κουνούπι με γνωστή ικανότητα μετάδοσης του ιού σε ενδημικά περιβάλλοντα έχει πλέον ευρύτερη καταγραφή στη χώρα. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που απαιτεί επιτήρηση χωρίς πανικό: άλλο η παρουσία του φορέα και άλλο η κυκλοφορία του παθογόνου.

Γιατί έχει σημασία το Culex tritaeniorhynchus

Το Culex tritaeniorhynchus αποτελεί διεθνώς έναν από τους σημαντικότερους διαβιβαστές της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας. Η νόσος παραμένει κυρίως πρόβλημα της νότιας, νοτιοανατολικής και ανατολικής Ασίας, καθώς και περιοχών της Ωκεανίας. Ωστόσο, η μετακίνηση ειδών, οι αλλαγές στο κλίμα, οι διεθνείς μεταφορές και η αυξημένη επιτήρηση δημιουργούν νέα δεδομένα για την Ευρώπη.

Το συγκεκριμένο κουνούπι συνδέεται κυρίως με υγροτοπικά και αγροτικά οικοσυστήματα, με περιοχές χαμηλού υψομέτρου, στάσιμα νερά, αρδευτικά δίκτυα, ορυζώνες, λίμνες, τάφρους και σημεία όπου η παρουσία ζώων δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την αναπαραγωγή του. Τα θηλυκά κουνούπια τρέφονται συχνά με αίμα μεγάλων ζώων, όπως χοίροι και βοοειδή, αλλά μπορούν να τσιμπήσουν και ανθρώπους.

Αυτή η συμπεριφορά αποκτά σημασία επειδή η ιαπωνική εγκεφαλίτιδα δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ο ιός διατηρείται στη φύση μέσα από έναν κύκλο που περιλαμβάνει κουνούπια, υδρόβια πτηνά και χοίρους. Ο άνθρωπος μπορεί να μολυνθεί αν τσιμπηθεί από μολυσμένο κουνούπι, αλλά δεν αναπτύσσει συνήθως ιαιμία τέτοιας διάρκειας και έντασης ώστε να συνεχίσει την αλυσίδα μετάδοσης.

Η ευρωπαϊκή διάσταση: Τα κουνούπια αλλάζουν χάρτη

Η υπόθεση του Culex tritaeniorhynchus δεν είναι μεμονωμένη. Τα τελευταία χρόνια, η Ευρώπη βλέπει να μεταβάλλεται σταθερά ο χάρτης των νοσημάτων που μεταδίδονται με κουνούπια. Το ECDC έχει προειδοποιήσει ότι η ήπειρος εισέρχεται σε μια νέα φάση, με μεγαλύτερες περιόδους μετάδοσης και με περισσότερες περιοχές να γίνονται κατάλληλες για την εγκατάσταση ή την επέκταση ειδών-φορέων.

Το φαινόμενο δεν αφορά μόνο την ιαπωνική εγκεφαλίτιδα. Ο δάγκειος πυρετός, ο ιός chikungunya, ο ιός Zika και ο ιός του Δυτικού Νείλου βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο ευρωπαϊκών συστημάτων επιτήρησης. Η παρουσία του Aedes albopictus σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και η επανεμφάνιση του Aedes aegypti σε περιοχές της Ευρώπης έχουν εντείνει τη συζήτηση για την ανάγκη προληπτικής δράσης.

Στη νέα ενημέρωση των χαρτών, το ECDC καταγράφει επίσης την πρώτη αναφορά εισαγωγής του Aedes aegypti στο Λουξεμβούργο. Το στοιχείο αυτό δείχνει ότι η Ευρώπη δεν παρακολουθεί μόνο τα κουνούπια που ήδη έχουν εγκατασταθεί, αλλά και τα πρώτα σημάδια εισαγωγής ειδών με υψηλή επιδημιολογική σημασία.

Τι είναι η ιαπωνική εγκεφαλίτιδα

Η ιαπωνική εγκεφαλίτιδα προκαλείται από ιό της οικογένειας των φλαβοϊών, στην οποία ανήκουν και άλλοι ιοί με σημασία για τη δημόσια υγεία, όπως ο ιός του Δυτικού Νείλου και ο δάγκειος. Η νόσος θεωρείται μία από τις σημαντικότερες αιτίες ιογενούς εγκεφαλίτιδας στην Ασία.

Οι περισσότερες λοιμώξεις δεν προκαλούν συμπτώματα ή οδηγούν σε ήπια νόσο, με πυρετό και πονοκέφαλο. Ωστόσο, σε μικρό ποσοστό των μολύνσεων, η νόσος εξελίσσεται σε σοβαρή νευρολογική κατάσταση. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν υψηλό πυρετό, έντονο πονοκέφαλο, δυσκαμψία αυχένα, αποπροσανατολισμό, σύγχυση, σπασμούς, παράλυση, διαταραχές συνείδησης και κώμα.

Η σοβαρή νόσος μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο ή να αφήσει μόνιμες νευρολογικές και γνωστικές επιπτώσεις. Για τον λόγο αυτό, η διεθνής εμπειρία αντιμετωπίζει την ιαπωνική εγκεφαλίτιδα ως νόσο χαμηλής συχνότητας αλλά υψηλής βαρύτητας.

Υπάρχει κίνδυνος για την Ελλάδα;

Η κρίσιμη απάντηση είναι ότι η παρουσία του κουνουπιού δεν ισοδυναμεί με παρουσία της νόσου. Για να υπάρξει κίνδυνος μετάδοσης, χρειάζεται να συνυπάρχουν περισσότερα στοιχεία: ο κατάλληλος φορέας, ο ιός, ευνοϊκές περιβαλλοντικές συνθήκες, κατάλληλοι ξενιστές και επαρκείς πληθυσμοί κουνουπιών.

Μέχρι σήμερα, η ιαπωνική εγκεφαλίτιδα δεν αποτελεί εγκατεστημένο νόσημα στην Ευρώπη. Ωστόσο, η ύπαρξη κατάλληλων κουνουπιών και ξενιστών καθιστά αναγκαία την επιτήρηση. Η Ευρώπη έχει ήδη εμπειρία από νοσήματα που θεωρούνταν «τροπικά» ή «εξωτικά» και πλέον εμφανίζουν τοπική μετάδοση σε συγκεκριμένες περιοχές, κυρίως όταν συνδυάζονται εισαγόμενα περιστατικά, κατάλληλοι φορείς και ευνοϊκές θερμοκρασίες.

Για την Ελλάδα, η εμπειρία του ιού του Δυτικού Νείλου έχει δείξει ότι τα νοσήματα που μεταδίδονται με κουνούπια χρειάζονται σταθερή, εποχική και διατομεακή επιτήρηση. Η χώρα διαθέτει περιοχές με υγροτοπικά συστήματα, αγροτικές ζώνες, αρδευτικά δίκτυα και υψηλές θερμοκρασίες κατά τους θερινούς μήνες. Αυτές οι συνθήκες δεν σημαίνουν αυτόματα κίνδυνο ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας, αλλά ενισχύουν την ανάγκη για συνεχή παρακολούθηση των πληθυσμών κουνουπιών.

Η κλιματική αλλαγή και οι νέες διαδρομές μετάδοσης

Οι αλλαγές στη θερμοκρασία, η παράταση των θερμών περιόδων, οι ήπιοι χειμώνες και οι μεταβολές στις βροχοπτώσεις επηρεάζουν τη βιολογία των κουνουπιών. Μεγαλύτερες περίοδοι δραστηριότητας σημαίνουν περισσότερες ευκαιρίες για αναπαραγωγή, επιβίωση και πιθανή μετάδοση παθογόνων.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι υγειονομικές αρχές παρακολουθούν πλέον με μεγαλύτερη ένταση τα νοσήματα που μεταδίδονται με διαβιβαστές. Η επιτήρηση μετακινείται από την εκ των υστέρων αντιμετώπιση στην προληπτική χαρτογράφηση κινδύνου.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι χάρτες του ECDC δεν λειτουργούν ως προειδοποίηση πανικού, αλλά ως εργαλείο ετοιμότητας. Δείχνουν πού υπάρχουν οι φορείς, πού επεκτείνονται και πού οι αρχές πρέπει να επενδύσουν σε δειγματοληψίες, εργαστηριακή επιβεβαίωση, ενημέρωση του κοινού και έλεγχο εστιών αναπαραγωγής.

Τι πρέπει να κάνουν οι αρχές

Η εξάπλωση του Culex tritaeniorhynchus στην Ελλάδα απαιτεί συστηματική εντομολογική επιτήρηση. Αυτό σημαίνει τακτικές δειγματοληψίες, ταυτοποίηση ειδών, παρακολούθηση της εποχικότητας και σύνδεση των δεδομένων με κτηνιατρικές και περιβαλλοντικές πληροφορίες.

Εξίσου σημαντική είναι η έγκαιρη διαχείριση των εστιών. Τα στάσιμα νερά, οι αρδευτικές τάφροι, οι δεξαμενές, τα εγκαταλελειμμένα δοχεία, τα φρεάτια και οι μικρές συλλογές νερού κοντά σε κατοικίες ή αγροτικές εγκαταστάσεις αποτελούν σημεία που χρειάζονται έλεγχο.

Η εμπειρία από άλλα νοσήματα δείχνει ότι η επιτυχής πρόληψη δεν βασίζεται μόνο στους ψεκασμούς. Χρειάζεται συνδυασμός μέτρων: χαρτογράφηση εστιών, περιβαλλοντική διαχείριση, ενημέρωση των πολιτών, συντονισμός δήμων και περιφερειών, αξιοποίηση εργαστηριακών δεδομένων και διαρκής αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των παρεμβάσεων.

Τι μπορούν να κάνουν οι πολίτες

Σε ατομικό επίπεδο, τα μέτρα προστασίας από τα κουνούπια παραμένουν απλά αλλά ουσιαστικά. Η απομάκρυνση στάσιμων νερών από αυλές, μπαλκόνια, γλάστρες, κουβάδες, πιατάκια, υδρορροές και δοχεία περιορίζει τις εστίες αναπαραγωγής.

Παράλληλα, η χρήση εντομοαπωθητικών σύμφωνα με τις οδηγίες, τα μακριά ρούχα τις ώρες αυξημένης δραστηριότητας των κουνουπιών, οι σίτες, τα κουνουπιέρες και ο κλιματισμός μπορούν να μειώσουν την έκθεση. Τα μέτρα αυτά έχουν σημασία ιδιαίτερα σε περιοχές με έντονη παρουσία κουνουπιών, κοντά σε υγροτόπους, στάσιμα νερά ή αγροτικές ζώνες.

Οι ταξιδιώτες προς ενδημικές περιοχές της Ασίας και του Δυτικού Ειρηνικού πρέπει να ζητούν ιατρική συμβουλή πριν από το ταξίδι, καθώς υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο για την ιαπωνική εγκεφαλίτιδα που συστήνεται σε συγκεκριμένες κατηγορίες ταξιδιωτών, ανάλογα με τη διάρκεια, τον προορισμό, την εποχή και τις δραστηριότητές τους.

Το πραγματικό μήνυμα των νέων στοιχείων

Η καταγραφή περαιτέρω εξάπλωσης του Culex tritaeniorhynchus στην Ελλάδα δεν σημαίνει ότι η χώρα βρίσκεται μπροστά σε άμεση απειλή ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας. Σημαίνει όμως ότι οι υγειονομικές αρχές πρέπει να αντιμετωπίζουν τα νοσήματα που μεταδίδονται με κουνούπια ως πεδίο μόνιμης επιτήρησης και όχι ως εποχικό πρόβλημα χαμηλής σημασίας.

Η Ελλάδα, λόγω γεωγραφίας, κλίματος, υγροτοπικών συστημάτων και εμπειρίας από τον ιό του Δυτικού Νείλου, έχει λόγους να ενισχύσει την επιτήρηση των κουνουπιών και την ενημέρωση των πολιτών. Το ζητούμενο είναι να εντοπίζονται εγκαίρως οι αλλαγές στο περιβάλλον και στους πληθυσμούς των διαβιβαστών, πριν μετατραπούν σε υγειονομικό κίνδυνο.

Η νέα χαρτογράφηση του ECDC υπενθυμίζει ότι η δημόσια υγεία στην Ευρώπη αλλάζει εποχή. Η πρόληψη δεν περιορίζεται πλέον στα νοσοκομεία και στα εργαστήρια. Ξεκινά από το περιβάλλον, το νερό που λιμνάζει, τις τοπικές παρεμβάσεις, την επιτήρηση των ζώων και την έγκαιρη προειδοποίηση. Εκεί θα κριθεί και η ικανότητα της Ελλάδας να προλάβει, αντί απλώς να αντιδράσει.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Μη μεταστατικός καρκίνος προστάτη: Οι εξελίξεις στη θεραπευτική αντιμετώπιση

Ο μη μεταστατικός καρκίνος προστάτη αποτελεί μία από τις συχνότερες μορφές καρκίνου στους άνδρες παγκοσμίως.

Πρόκειται για τη νόσο που παραμένει εντοπισμένη στον προστάτη ή στην ευρύτερη περιοχή του, χωρίς να έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα όργανα του σώματος.

Η έγκαιρη διάγνωση, χάρη στις σύγχρονες διαγνωστικές εξετάσεις και την αυξημένη ενημέρωση του πληθυσμού, έχει συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση της πρόγνωσης και των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.

Μία πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη που αλλάζει την θεραπευτική αντιμετώπιση του μη μεταστατικού καρκίνου προστάτη ανακοινώθηκε την 3η ημέρα του Αμερικανικού Συνεδρίου Ογκολογίας (ASCO) που διεξάγεται από τις 29 Μαΐου 2026 στο Σικάγο.

Μη μεταστατικός καρκίνος προστάτη: Ενθαρρυντικά αποτελέσματα από νέα θεραπευτική στρατηγική

Πρόκειται για τη μελέτη PROTEUS η οποία εξετάζει την προσθήκη του νεότερου αντιανδρογόνου απαλουταμίδη στην ορμονοθεραπεία ως περιεγχειρητική θεραπεία σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με εντοπισμένο ή τοπικά προχωρημένο καρκίνο προστάτη που επρόκειτο να υποβληθούν σε προστατεκτομή.

Ο Θάνος Δημόπουλος (καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, Νοσοκομείο “Αλεξάνδρα”, τ. πρύτανης ΕΚΠΑ) και η δρ Αγγελική Ανδρικοπούλου αναφέρουν ότι παρά τις θεραπευτικές εξελίξεις στην ριζική προστατεκτομή περίπου το 50% των ασθενών υψηλού κινδύνου τείνουν να υποτροπιάσουν εντός 5 ετών.

Πρόκειται για ασθενείς με εντοπισμένο αλλά τοπικά προχωρημένο καρκίνο προστάτη υψηλού κινδύνου δηλαδή με Gleason score μεγαλύτερο από 8, PSA > 20ng/ml ή κλινικά νόσο σταδίου Τ3.

Η μελέτη PROTEUS είναι η πρώτη μελέτη φάσης 3 που δείχνει κλινικό όφελος από την χρήση του νεότερου αντιανδρογόνου ως θεραπευτική αγωγή πριν την προστατεκτομή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η απαλουταμίδη είναι ήδη εγκεκριμένη θεραπεία για το μη μεταστατικό ευνουχοάντοχο καρκίνο προστάτη με βάσει τα αποτελέσματα της μελέτης SPARTAN και για τον ορμονοευαίσθητο μεταστατικό καρκίνο προστάτη με βάσει τα θετικά αποτελέσματα της μελέτης TITAN.

Η απαλουταμίδη είναι ένας από του στόματος αναστολέας του υποδοχέα των ανδρογόνων δηλαδή εμποδίζει την πρόσδεση των ανδρογόνων στον υποδοχέα τους.

Συμπεριελήφθησαν 2109 ασθενείς οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν είτε να λάβουν το νεότερο αντιανδρογόνο απαλουταμίδη σε συνδυασμό με θεραπεία στέρησης ανδρογόνων είτε μόνο θεραπεία στέρησης ανδρογόνων για συνολικά ένα χρόνο περιεγχειρητικά, δηλαδή 6 μήνες πριν την προστατεκτομή και 6 μήνες μετά την προστατεκτομή. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 12% των ασθενών είχε απεικονιστική ένδειξη μεταστάσεων σε λεμφαδένες.

Η μελέτη έδειξε πως οι ασθενείς που έλαβαν το νεότερο αντιανδρογόνο είχαν εννέα φορές μεγαλύτερη πιθανότητα για ελάχιστη υπολειπόμενη ή καθόλου νόσο μετά το χειρουργείο.

Ακόμη πιο σημαντικό είναι πως μειώθηκε κατά 20% η πιθανότητα ανάπτυξης μεταστάσεων και παρατάθηκε ο χρόνος μέχρι την ανάγκη έναρξης επόμενης θεραπείας για περισσότερο από έξι χρόνια. Η θεραπεία ήταν καλά ανεκτή με μόλις το 7.4% των ασθενών να αναγκάζεται να σταματήσει την θεραπεία με απαλουταμίδη λόγω παρενεργειών.

Η μελέτη αυτή είναι η πρώτη μελέτη που δείχνει όφελος από την χορήγηση φαρμάκου αυτής της κατηγορίας ως περιεγχειρητική θεραπεία στον πρώιμο καρκίνο προστάτη και έρχεται να αλλάξει σημαντικά την κλινική πρακτική.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Εξατομικευμένο εμβόλιο για το μελάνωμα: Ελπίδες από νέο συνδυασμό

Ένας νέος θεραπευτικός συνδυασμός για το μελάνωμα, την πιο θανατηφόρα μορφή καρκίνου του δέρματος, φαίνεται να μειώνει σχεδόν στο μισό τον κίνδυνο υποτροπής μέσα σε πέντε χρόνια. Το σχήμα συνδυάζει το εξατομικευμένο mRNA εμβόλιο intismeran της Moderna με το αντικαρκινικό φάρμακο Keytruda της Merck.

Μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για ασθενείς με μελάνωμα μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο επανεμφάνισης της νόσου, σύμφωνα με ερευνητές του NYU Langone Perlmutter Cancer Center στη Νέα Υόρκη.

Το μελάνωμα αποτελεί την πιο θανατηφόρα μορφή καρκίνου του δέρματος. Αν και οι περισσότερες υποτροπές εμφανίζονται μέσα στα πρώτα δύο έως τρία χρόνια μετά τη θεραπεία, η νόσος μπορεί να επιστρέψει ακόμη και περισσότερο από μία δεκαετία αργότερα, σύμφωνα με το AIM at Melanoma Foundation.

Τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι ο συνδυασμός ενός πειραματικού εξατομικευμένου mRNA εμβολίου της Moderna με το αντικαρκινικό φάρμακο Keytruda της Merck μπορεί να βελτιώσει την έκβαση για ασθενείς των οποίων οι όγκοι είχαν αφαιρεθεί χειρουργικά.

Το intismeran της Moderna στο επίκεντρο

Το πειραματικό εμβόλιο της Moderna, γνωστό ως intismeran, σχεδιάζεται με βάση τον όγκο του ίδιου του ασθενούς. Οι ερευνητές ανέλυσαν τους καρκινικούς όγκους μετά τη χειρουργική αφαίρεση και δημιούργησαν για κάθε ασθενή ένα εξατομικευμένο εμβόλιο.

Η λογική της θεραπείας στηρίζεται στην ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Το εμβόλιο εκπαιδεύει τον οργανισμό να παράγει προστατευτικά Τ-κύτταρα, τα οποία αναζητούν ανώμαλες πρωτεΐνες που παράγουν τα καρκινικά κύτταρα, γνωστές ως νεοαντιγόνα.

Με αυτόν τον τρόπο, το ανοσοποιητικό μπορεί να αναγνωρίζει καλύτερα καρκινικά κύτταρα που ενδέχεται να έχουν διαφύγει μετά τη χειρουργική επέμβαση, ακόμη και όταν δεν υπάρχει πλέον ορατή νόσος.

Συνδυασμός με Keytruda για ισχυρότερη ανοσολογική απάντηση

Το Keytruda, που χρησιμοποιείται ήδη ευρέως στη θεραπεία του μελανώματος, βοηθά επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα να εντοπίζει καρκινικά κύτταρα που διαφορετικά μπορεί να παραμείνουν «αόρατα».

Ωστόσο, η θεραπεία με Keytruda δεν λειτουργεί σε όλους τους ασθενείς. Επιπλέον, τα κύτταρα του μελανώματος μπορεί να αναπτύξουν αντίσταση στα αντικαρκινικά φάρμακα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι ερευνητές στρέφονται σε εμβόλια που μπορούν να ενισχύσουν πιο στοχευμένα την ανοσολογική απάντηση.

Στο νέο θεραπευτικό σχήμα, το intismeran και το Keytruda λειτουργούν συμπληρωματικά. Το εμβόλιο κατευθύνει το ανοσοποιητικό προς τα νεοαντιγόνα του όγκου, ενώ το Keytruda βοηθά τα κύτταρα άμυνας να επιτεθούν πιο αποτελεσματικά στα καρκινικά κύτταρα.

Τα αποτελέσματα της μελέτης

Στη μελέτη συμμετείχαν 107 ασθενείς από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία, οι οποίοι έλαβαν το εμβόλιο σε συνδυασμό με το Keytruda. Σχεδόν το 69% αυτών των ασθενών παρέμεινε χωρίς καρκίνο μετά από πέντε χρόνια.

Αντίθετα, στην ομάδα των ασθενών που έλαβαν μόνο Keytruda, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 49% στο ίδιο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με το NYU Langone, η προσθήκη του intismeran στο Keytruda μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής ή θανάτου κατά 49%. Παράλληλα, ο συνδυασμός μείωσε κατά 59% τον κίνδυνο εξάπλωσης του καρκίνου σε άλλα σημεία του σώματος.

Τα στοιχεία δείχνουν επίσης βελτίωση άνω του 20% στην επιβίωση για όσους έλαβαν το εμβόλιο, ένα εύρημα που ενισχύει την προοπτική της εξατομικευμένης ανοσοθεραπείας στο μελάνωμα.

Γιατί τα mRNA εμβόλια ενδιαφέρουν την ογκολογία

Το intismeran ανήκει στην κατηγορία των mRNA εμβολίων. Η ίδια τεχνολογική βάση έγινε ευρέως γνωστή κατά την πανδημία COVID-19, όμως στην ογκολογία αξιοποιείται με διαφορετικό στόχο: όχι για την πρόληψη μιας λοίμωξης, αλλά για την εκπαίδευση του ανοσοποιητικού απέναντι στον καρκίνο.

Στην περίπτωση του μελανώματος, το mRNA εμβόλιο σχεδιάζεται εξατομικευμένα, ώστε να ανταποκρίνεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του όγκου κάθε ασθενούς. Αυτό το στοιχείο το διαφοροποιεί από τα κλασικά εμβόλια μαζικής χρήσης.

Η προσέγγιση βασίζεται στην ιδέα ότι κάθε καρκίνος έχει μοναδικές μεταλλάξεις και παράγει νεοαντιγόνα που μπορούν να γίνουν στόχος του ανοσοποιητικού. Όσο καλύτερα αναγνωρίζονται αυτά τα σημεία, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα το ανοσοποιητικό να εντοπίσει και να καταστρέψει υπολειπόμενα καρκινικά κύτταρα.

Προοπτικές και επόμενα βήματα

Η νέα θεραπεία βρίσκεται ήδη σε μελέτη φάσης 3, στην οποία συμμετέχουν 1.000 ασθενείς. Η φάση αυτή θα έχει καθοριστική σημασία, καθώς θα δείξει αν τα ενθαρρυντικά ευρήματα μπορούν να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερο πληθυσμό και να στηρίξουν ευρύτερη χρήση του θεραπευτικού συνδυασμού.

Παράλληλα, το εμβόλιο δοκιμάζεται και σε άλλους τύπους καρκίνου, με στόχο να αξιολογηθεί αν μπορεί να προλαμβάνει την υποτροπή σε καρκίνο του πνεύμονα και σε άλλες κακοήθειες.

Η Δρ Janice Mehnert, αναπληρώτρια διευθύντρια κλινικής έρευνας στο NYU Langone Perlmutter Cancer Center, ανέφερε ότι τα ευρήματα ενθαρρύνουν τους ερευνητές διεθνώς να εξετάσουν αν mRNA εμβόλια όπως το intismeran μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά σε συνδυασμό με ανοσοθεραπεία και σε άλλους καρκίνους με υψηλά ποσοστά μεταλλάξεων.

Το βάρος του μελανώματος στις ΗΠΑ

Ο καρκίνος του δέρματος είναι η συχνότερη μορφή καρκίνου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για το 2026 εκτιμάται ότι θα καταγραφούν περίπου 112.000 νέα περιστατικά μελανώματος και 8.500 θάνατοι, σύμφωνα με την American Cancer Society.

Το μελάνωμα μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιθετικό, ιδίως όταν διαγνωστεί αργά ή όταν εμφανίσει υποτροπή μετά την αρχική θεραπεία. Γι’ αυτό η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και οι νέες θεραπευτικές στρατηγικές παραμένουν κρίσιμες.

Η νέα μελέτη δεν αλλάζει μόνο την προοπτική για μια ομάδα ασθενών με μελάνωμα. Δείχνει και τη μετατόπιση της ογκολογίας προς πιο εξατομικευμένες θεραπείες, όπου το γενετικό και ανοσολογικό προφίλ του όγκου καθορίζει την ίδια τη θεραπευτική στρατηγική.

Ένα βήμα προς την εξατομικευμένη ανοσοθεραπεία

Ο συνδυασμός intismeran και Keytruda δεν αποτελεί ακόμη καθιερωμένη θεραπεία για όλους τους ασθενείς. Ωστόσο, τα πενταετή δεδομένα προσφέρουν ισχυρή ένδειξη ότι τα εξατομικευμένα mRNA εμβόλια μπορούν να αποκτήσουν κεντρικό ρόλο στην πρόληψη της υποτροπής.

Για τους ασθενείς με μελάνωμα, αυτό σημαίνει ότι η θεραπεία μετά τη χειρουργική αφαίρεση του όγκου μπορεί στο μέλλον να γίνει πιο στοχευμένη και πιο προσαρμοσμένη στον ίδιο τον καρκίνο τους.

Για την επιστημονική κοινότητα, τα ευρήματα ενισχύουν την άποψη ότι η επόμενη μεγάλη τομή στην ογκολογία μπορεί να έρθει από τη σύζευξη δύο τεχνολογιών: της ανοσοθεραπείας και των εξατομικευμένων mRNA εμβολίων.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr