Συντάκτης: grammateia

Η εταιρεία σημειώνει ότι στο παρελθόν πραγματοποιούνταν εκτεταμένοι έλεγχοι σε μαθητές σε όλη τη χώρα, ωστόσο σήμερα η πρακτική αυτή φαίνεται ότι έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί, με συνέπεια αρκετές οφθαλμολογικές παθήσεις να μην εντοπίζονται έγκαιρα.

Εξάλλου η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι ο έλεγχος της όρασης στην ηλικία των 3 έως 5 ετών, από οφθαλμιάτρους και όχι από άλλα συναφή επαγγέλματα, είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς επιτρέπει την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση προβλημάτων πριν ολοκληρωθεί η κρίσιμη περίοδος ανάπτυξης του οπτικού συστήματος, σύμφωνα με την Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία.

Με βάση τις συστάσεις της US Preventive Services Task Force (USPSTF), όλα τα παιδιά ηλικίας 3 έως 5 ετών θα πρέπει να υποβάλλονται τουλάχιστον μία φορά σε έλεγχο όρασης από οφθαλμίατρο, ώστε να ανιχνεύεται η αμβλυωπία -γνωστή και ως «τεμπέλικο μάτι»- καθώς και οι παράγοντες κινδύνου που συνδέονται με αυτή.

Η συχνότητα εμφάνισης προβλημάτων όρασης στα παιδιά

Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι περίπου το 1% έως 6% των παιδιών κάτω των 6 ετών εμφανίζουν αμβλυωπία ή παράγοντες κινδύνου για την εμφάνισή της, όπως στραβισμό ή ανισομετρωπία.

Συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις καταγράφουν ότι η συχνότητα της αμβλυωπίας κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 1% και 5%, ενώ στην Ευρώπη εκτιμάται ότι φτάνει περίπου στο 2,6% του παιδικού πληθυσμού.

Η αξία του πληθυσμιακού ελέγχου αποτυπώνεται και σε συγκεκριμένους δείκτες αποτελεσματικότητας. Μελέτες πληθυσμού έχουν δείξει ότι ο έλεγχος όρασης στην ηλικία των 3-4 ετών μπορεί να προλάβει μία περίπτωση αμβλυωπίας για κάθε περίπου 48 παιδιά που εξετάζονται.

Όραση και σχολικές επιδόσεις

Η καλή λειτουργία της όρασης επηρεάζει άμεσα τη μαθησιακή διαδικασία. Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες ή διαταραχές αυτιστικού φάσματος είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υποβάλλονται σε πλήρη έλεγχο από οφθαλμίατρο, ώστε να αποκλείονται παράγοντες όρασης που μπορεί να επιβαρύνουν τη μαθησιακή τους πορεία.

Πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι οι Ειδικές Μαθησιακές Διαταραχές αφορούν περίπου στο 5% έως 15% των παιδιών σχολικής ηλικίας, ενώ η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος εμφανίζεται περίπου σε 1 στα 31 παιδιά.

Για τον λόγο αυτό, διεθνείς επιστημονικοί φορείς όπως η American Academy of Pediatrics, η American Academy of Ophthalmology και η American Association for Pediatric Ophthalmology and Strabismus υπογραμμίζουν ότι κάθε παιδί με μαθησιακές δυσκολίες πρέπει να υποβάλλεται σε πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο, ώστε να αποκλειστεί πιθανή οφθαλμολογική παθολογία που μπορεί να επηρεάζει τη σχολική του απόδοση.

Τι περιλαμβάνει ο οφθαλμολογικός έλεγχος

Ο προσυμπτωματικός έλεγχος (screening) αποτελεί το πρώτο στάδιο ανίχνευσης πιθανών προβλημάτων και δεν ταυτίζεται με πλήρη ιατρική διάγνωση. Η απλή μέτρηση της οπτικής οξύτητας δεν επαρκεί για την ολοκληρωμένη αξιολόγηση της οπτικής λειτουργίας.

Μια οφθαλμολογική εξέταση δεν αποτελεί παρεμβατική ιατρική πράξη. Ο οργανωμένος προσχολικός έλεγχος στοχεύει αποκλειστικά στην έγκαιρη ανίχνευση παθήσεων και δεν συνεπάγεται θεραπευτικές παρεμβάσεις ούτε περιορισμό ατομικών δικαιωμάτων. Αντίθετα, συμβάλλει στην πρόληψη καθυστερημένων διαγνώσεων σε παθήσεις όπου η έγκαιρη αντιμετώπιση είναι καθοριστική για την οπτική ανάπτυξη.

Ο πλήρης έλεγχος της όρασης αποτελεί ιατρική πράξη και διενεργείται από οφθαλμίατρο. Περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, έλεγχο της οφθαλμοκινητικότητας και του στραβισμού, εξέταση των δομών του οφθαλμού, αξιολόγηση του πρόσθιου και οπίσθιου ημιμορίου, καθώς και εξειδικευμένες εξετάσεις όπως η κυκλοπληγική διάθλαση όπου απαιτείται. Η ολοκληρωμένη αυτή προσέγγιση επιτρέπει την έγκαιρη διάγνωση όχι μόνο της αμβλυωπίας αλλά και άλλων οφθαλμικών παθήσεων.

Το ζήτημα της καθολικής πρόσβασης

Η Ελλάδα διαθέτει σημαντικό αριθμό οφθαλμιάτρων και τη δυνατότητα να εξασφαλίσει καθολική πρόσβαση σε πλήρη ιατρική εξέταση πριν από την έναρξη της σχολικής ζωής. Η αξιοποίηση αυτής της δυνατότητας μπορεί να μειώσει καθυστερημένες διαγνώσεις, να αποτρέψει μόνιμες οπτικές βλάβες και να διασφαλίσει ισότιμες εκπαιδευτικές ευκαιρίες για όλα τα παιδιά.

Η Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία θεωρεί ότι ο προσχολικός έλεγχος της όρασης δεν είναι μια τυπική διαδικασία, αλλά ουσιαστικό μέτρο πρόληψης και δημόσιας υγείας.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται:

• Η επαναφορά οργανωμένου, καθολικού, υποχρεωτικού προσχολικού οφθαλμολογικού ελέγχου πριν την εγγραφή στο Δημοτικό.
• Η διασφάλιση ότι η εξέταση πραγματοποιείται από οφθαλμίατρο, ως πλήρης ιατρική πράξη.
• Η καταγραφή της εξέτασης στον επίσημο φάκελο υγείας παιδιού.

Κάθε παιδί αξίζει να ξεκινά το σχολείο με τη βεβαιότητα ότι η όρασή του έχει αξιολογηθεί έγκαιρα, υπεύθυνα και ιατρικά τεκμηριωμένα.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

παραπάνω διαπίστωση δεν είναι θεωρητική, σύμφωνα με την κυρία Καίτη Αντωνοπούλου Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα. Σύμφωνα με την κυρία Αντωνοπούλου αντανακλά την καθημερινότητα χιλιάδων γυναικών που ζουν με ρευματικά και μυοσκελετικά νοσήματα και ταυτόχρονα περνούν στην εμμηνόπαυση -μια περίοδο που παραμένει σε μεγάλο βαθμό εκτός της συνολικής προσέγγισης φροντίδας.

Η λύση υπάρχει – αλλά δεν εφαρμόζεται συστηματικά. Η επιστημονική γνώση και η κλινική εμπειρία συμφωνούν σε ένα βασικό συμπέρασμα: η εμμηνόπαυση πρέπει να ενσωματώνεται στη διαχείριση του ρευματικού νοσήματος.

Αυτό πρακτικά σημαίνει:

• ενσωμάτωση της εμμηνόπαυσης στη ρευματολογική παρακολούθηση
• συστηματική συνεργασία μεταξύ ρευματολόγων και γυναικολόγων
• αξιολόγηση των συμπτωμάτων με βάση τη συνολική εικόνα της γυναίκας
• ενημέρωση και ενεργό συμμετοχή της ασθενούς

Αν και τα παραπάνω αποτελούν πλέον διεθνώς αναγνωρισμένη κατεύθυνση όπως η EULAR, στην πράξη εξακολουθούν να εφαρμόζονται αποσπασματικά.

Ένα από τα πιο κρίσιμα προβλήματα είναι η επικάλυψη των συμπτωμάτων. Κόπωση, πόνος στις αρθρώσεις, διαταραχές ύπνου και γνωστική δυσκολία μπορεί να αποδοθούν είτε στην εμμηνόπαυση είτε στο ρευματικό νόσημα.

Αυτό οδηγεί σε καθυστερημένη αναγνώριση της πραγματικής αιτίας, μη βέλτιστη προσαρμογή της θεραπείας και αυξημένη επιβάρυνση για τη γυναίκα.

Η επίδραση δεν περιορίζεται μόνο στην υγεία. Σύμφωνα με διεθνή δεδομένα, έως και 1 στις 4 γυναίκες αναφέρει ότι η εμμηνόπαυση επηρεάζει την εργασία της ενώ τα ρευματικά νοσήματα αποτελούν βασική αιτία απουσιών και μειωμένης παραγωγικότητας.

Ο συνδυασμός των δύο δημιουργεί ένα σημαντικό – αλλά υποτιμημένο – κοινωνικοοικονομικό βάρος. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη γνώσης. Είναι η έλλειψη εφαρμογής.Η ανάγκη για αλλαγή είναι σαφής:

• από την αποσπασματική αντιμετώπιση σε ολιστική φροντίδα
• από τη σιωπή σε ανοιχτή συζήτηση
• από τον παθητικό ρόλο σε ενεργή συμμετοχή της ασθενούς

Αυτό όμως δεν αφορά μόνο την κλινική πράξη αλλά και τις πολιτικές υγείας. Η ενσωμάτωση της εμμηνόπαυσης στη διαχείριση των ρευματικών νοσημάτων πρέπει να γίνει προτεραιότητα, μέσα από κατευθυντήριες οδηγίες, εκπαίδευση επαγγελματιών υγείας και συστηματική ενημέρωση των ασθενών.

Μιλάμε για μια διπλή επιβάρυνση με μεγάλη κλίμακα.Τα ρευματικά και μυοσκελετικά νοσήματα επηρεάζουν περισσότερους από 120 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη και αποτελούν την κύρια αιτία χρόνιου πόνου και αναπηρίας.

Οι γυναίκες πλήττονται δυσανάλογα: Σε νοσήματα όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η αναλογία φτάνει έως και 3:1 και πολλά ρευματικά νοσήματα εμφανίζονται ή επιδεινώνονται σε ηλικίες που συμπίπτουν με την εμμηνόπαυση.

Την ίδια στιγμή, έως και 80% των γυναικών εμφανίζουν εξάψεις , περίπου 60% έχουν διαταραχές ύπνου και πάνω από 50% βιώνουν έντονη κόπωση. Όταν αυτά συνδυάζονται με χρόνιο πόνο, φλεγμονή και δυσκαμψία δημιουργείται μια σωρευτική επιβάρυνση, που συχνά δεν αναγνωρίζεται επαρκώς.

Η πτώση των οιστρογόνων φαίνεται να επηρεάζει τη φλεγμονώδη δραστηριότητα, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένους μυοσκελετικούς πόνους , αλλαγές στη δραστηριότητα του ρευματικού νοσήματος και διαφοροποίηση στην ανταπόκριση στη θεραπεία .

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τα δεδομένα υποδεικνύουν συσχετίσεις και όχι απόλυτες αιτιώδεις σχέσεις, με σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά νόσημα.

Η εμμηνόπαυση στις γυναίκες με ρευματικά νοσήματα δεν είναι «δευτερεύον» θέμα. Είναι κρίσιμος παράγοντας που επηρεάζει το ρευματικό νόσημα, τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής.

Η ενσωμάτωσή της στη φροντίδα δεν είναι επιλογή. Είναι αναγκαιότητα.

Πηγη:HealthDaily

Ειδικοί μίλησαν για διάφορες παγκόσμιες προκλήσεις όπως η κλιματική αλλαγή, η απώλεια βιοποικιλότητας, η ανάπτυξη ανθεκτικότητας στα φάρμακα και οι πιέσεις στο σύστημα διατροφής επηρεάζουν άμεσα τα αποτελέσματα στον τομέα της υγείας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται στον τομέα της μετάδοσης ασθενειών από τα ζώα στον άνθρωπο και την ανάγκη μιας ενιαίας και ολοκληρωμένης προσέγγισης ώστε να μπορούν οι εμπλεκόμενοι φορείς να αντιληφθούν τι συμβαίνει και να αντιδράσουν συντονισμένα σε μια πιθανή κρίση επισημαίνει ο πρόεδρος της εταιρείας «Οικοανάπτυξη» Σπύρος Μουρελάτος, με αφορμή τη συμμετοχή του σε διαδικτυακό σεμινάριο που συνδιοργάνωσε το Δίκτυο Περιφερειών για την Υγεία (RHN) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Υγιών Πόλεων του ΠΟΥ.

«Ο ιός του δυτικού Νείλου, που μεταδίδεται από τα κουνούπια στον άνθρωπο, πάει βόρεια και μπαίνει σε αστικά περιβάλλοντα. Γενικότερα ο ιός είναι ενδημικός ωστόσο το κουνούπι τίγρης ενέχεται στην περίπτωση και άλλων ασθενειών όπως η λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό Τσικουνγκούνια και ο Δάγκειος Πυρετός. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πέρσι είχαμε 1300 κρούσματα στην Ευρώπη» αναφέρει χαρακτηριστικά και υπογραμμίζει την σημασία της αντιμετώπισης της κατάστασης που δημιουργείται μέσα από μια προσέγγιση «Ενιαίας Υγείας» (One Health). Η προσέγγιση αυτή για την εφαρμογή της οποίας γίνεται παγκόσμια προσπάθεια, αναγνωρίζει τη διασύνδεση μεταξύ της υγείας των ανθρώπων, των ζώων, των φυτών και του οικοσυστήματος. Παράλληλα μέσω αυτής γίνεται αντιληπτό ότι παγκόσμιες προκλήσεις όπως η κλιματική αλλαγή, η απώλεια βιοποικιλότητας, η ανάπτυξη ανθεκτικότητας στα φάρμακα και οι πιέσεις στο σύστημα διατροφής επηρεάζουν άμεσα τα αποτελέσματα στον τομέα της υγείας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Επί του συγκεκριμένου, ο κ. Μουρελάτος σχολιάζει τα εξής: «ο ιός του Δυτικού Νείλου, επειδή ακριβώς είναι μια κλασσική ανθρωποζωονόσος και μεταδίδεται από τα πουλιά στα κουνούπια και μέσω αυτών στον άνθρωπο, χωρίς όμως ο ένας άνθρωπος να τον μεταδίδει σε άλλους ανθρώπους, είναι ο ορισμός της έννοιας της ενιαίας υγείας. Αν δεν υπάρξει παρακολούθηση της κατάστασης από ειδικότητες όπως η ιατρική, η επιστήμη του περιβάλλοντος, η επιδημιολογία κα. δεν είναι εφικτό να γίνει αντιληπτό αυτό που συμβαίνει και να υπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία για την αντιμετώπισή του». Ο Πρόεδρος της «Οικοανάπτυξης» παρουσίασε στο διαδικτυακό σεμινάριο την πρακτική που εφαρμόζεται στον τομέα της καταπολέμησης των κουνουπιών, στο πλαίσιο της συνεργασίας της εταιρείας με Περιφέρειες της χώρας.

Από την πλευρά της η κυρία Άννα Μαστοράκου, Αντιπεριφερειάρχης Υγείας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, η οποία μίλησε στο διαδικτυακό σεμινάριο, τόνισε ότι η υιοθέτηση μιας προσέγγισης ενιαίας υγείας είναι ζήτημα μετασχηματισμού της διακυβέρνησης. «Δεν έχουμε πλέον να κάνουμε με απομονωμένα συστήματα αλλά με κινδύνους που απαιτούν συντονισμένες αντιδράσεις» είπε και υπογράμμισε την ανάγκη να γίνει κατανοητή η επίδραση που μπορεί να έχει μια τέτοια αντιμετώπιση ενιαίας υγείας, με πυλώνες τις περιφέρειες, τις μεγάλες πόλεις, την επικοινωνία των επιστημονικών, των ακαδημαϊκών και των κρατικών φορέων μεταξύ τους.

«Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας συζήτησης, στην οποία συμμετείχαν πάρα πολλές χώρες, αναδείχτηκε η σημασία του να είναι κανείς προετοιμασμένος με το εργαλείο αυτό, την ενιαία υγεία, φέροντας όλες τις επιστημονικές ομάδες κοντά στο να αντιμετωπίσει κανείς αποτελεσματικά τις προκλήσεις και ουσιαστικά τις κρίσεις που φέρνει και η κλιματική αλλαγή. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν οι επιστήμονες από διαφορετικές επιστημονικές ομάδες να συζητούν μεταξύ τους ώστε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη διαχείριση σε τοπικό επίπεδο της όποιας κρίσης όσον αφορά την κλιματική αλλαγή. Ειπώθηκε επίσης ότι είναι πολύ σημαντική η ενεργοποίηση των τοπικών αρχών, δηλαδή των περιφερειών, των πόλεων και των δήμων στη συγκρότηση ενός ενιαίου δικτύου υγείας, ώστε να υπάρχει μια καλύτερη προετοιμασία και συνεργασία όταν θα υπάρξουν οποιεσδήποτε κρίσεις που δεν αφορούν μόνο την πολιτική προστασία αλλά και τη δημόσια υγεία» είπε η κυρία Μαστοράκου στο ΑΠΕ – ΜΠΕ.

Η ίδια γνωστοποίησε ότι «πολύ σύντομα θα ενεργοποιηθεί πλέον ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σε επιτελικό επίπεδο, συνομιλώντας με όλες τις χώρες, προκειμένου να αναπτυχθούν οι πυλώνες πάνω στους οποίους πρέπει να δουλέψουν οι αντίστοιχες κυβερνήσεις των κρατών ώστε να υπάρχει μια ενιαία συγκρότηση και ένα πλαίσιο συνεργασίας στη διαχείριση των κρίσεων».

Ιδιαίτερη αναφορά στην κατάσταση που επικρατεί στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έκανε ο David T. Dyjack, Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Ένωσης Περιβαλλοντικής Υγείας (NEHA), ΗΠΑ, επισημαίνοντας ότι υπάρχει μια εθνική στρατηγική και ένα πλαίσιο ενιαίας υγείας με συγκεκριμένες αρχές. Ωστόσο ανέφερε ότι εμπλέκονται πολλοί επιμέρους τοπικοί φορείς και τόνισε την ανάγκη συστηματικής οργάνωσής τους ώστε να ενσωματωθούν στην προσέγγιση της εναίας υγείας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Μετά την έγκριση του πρώτου φαρμάκου της κατηγορίας των GLP-1 αγωνιστών σε χάπι για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων (FDA) στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου και την κυκλοφορία του στις ΗΠΑ στις αρχές Ιανουαρίου 2026, η σεμαγλουτίδη σε χάπι (wegovy) αναμένεται να εγκριθεί και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όταν λάβει το πράσινο φως από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ), ακολουθεί εντός 40-67 ημερών η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που καθιστά το νέο φάρμακο αυτόματα εγκεκριμένο και στην Ελλάδα (από τον ΕΟΦ). Έτσι θα μπορέσει να κυκλοφορήσει προσεχώς και στην ελληνική αγορά ως μια εναλλακτική από του στόματος θεραπεία, που προσφέρει μια πιο «φιλική» λύση στους ασθενείς με παχυσαρκία, οι οποίοι είτε έχουν βελονοφοβία είτε δεν νιώθουν άνετα με τις ενέσεις.

Έτσι σε αντίθεση με τα υπάρχοντα φάρμακα (σεμαγλουτίδη, λιραγλουτίδη και τιρζεπατίδη), που μιμούνται μια φυσική ορμόνη για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 και της παχυσαρκίας, οι νέες «αφίξεις» θα συνδυάζουν ποικίλους μηχανισμούς δράσης σε μια θεραπεία.

Στο στόχαστρο και η λιπώδης διήθηση του ήπατος

Παράλληλα, προστίθενται νέοι στόχοι στην λίστα των παράπλευρων οφελών των θεραπειών της παχυσαρκίας που αναπτύσσει η Novo Nordisk, όπως είναι η λιπώδης διήθησης του ήπατος. Η λιπώδης διήθηση του ήπατος (ή στεάτωση) είναι μια κοινή πάθηση που χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση υπερβολικού λίπους (κυρίως τριγλυκεριδίων) στα ηπατικά κύτταρα. Αν και σε αρχικό στάδιο θεωρείται μια καλοήθης κατάσταση, αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να προκαλέσει χρόνια φλεγμονή (στεατοηπατίτιδα), η οποία ενδέχεται να οδηγήσει σε σοβαρές βλάβες όπως είναι η κίρρωση ή ο καρκίνος του ήπατος.

Οι νέες θεραπείες που άλλαξαν το τοπίο στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας πέρα από την μείωση του σωματικού βάρους διαθέτουν παράπλευρα ευεργετικά αποτελέσματα στον τομέα της καρδιομεταβολικής υγείας, κυρίως μειώνοντας τον κίνδυνο των καρδιαγγειακών και νεφρολογικών επιπλοκών που αποτελούν βασική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας και ταυτόχρονα ευθύνονται για ένα σημαντικό μερίδιο των ετήσιων δαπανών υγείας.

Δύσκολο έως αδύνατο να καλυφθούν με δωρεάν χορήγηση όλες οι ανάγκες

Αυτή ακριβώς η ανταποδοτικότητα των θεραπειών αποτελεί το συγκριτικό τους πλεονέκτημα καθώς μακροπρόθεσμα βοηθούν στην εξοικονόμηση πόρων στο Σύστημα Υγείας.

Σε αυτές τις περιπτώσεις τίθεται το θέμα της συμμετοχής των ασθενών στη δαπάνη με μια δίκαιη πολιτική υγείας να ορίζει πως όσο μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει το άτομο με παχυσαρκία, τόσο μικρότερο θα πρέπει να είναι το ποσοστό συμμετοχής του.

Αξιοποίηση των δεικτών του ατομικού ηλεκτρονικού φακέλου υγείας σε ανταποδοτικές πολιτικές υγείας

Μέσα από την ψηφιοποίηση της υγείας και τον ατομικό ηλεκτρονικό φάκελο υγείας που είναι διαθέσιμος για κάθε πολίτη στο my health app, θα συλλέγονται και δεδομένα διαθέσιμα για το κράτος, ώστε ανάλογα με την εξέλιξη των δεικτών υγείας του πληθυσμού, το (αρμόδιο) Υπουργείο Υγείας να χαράσσει την κατάλληλη πολιτική.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης επεσήμανε πως τα προγράμματα «Προλαμβάνω» αποτελούν το σημαντικότερο επίτευγμα του υπουργείου Υγείας από την ίδρυσή του και πρόσθεσε πως σχεδόν 6 εκατ. Έλληνες έχουν συμμετάσχει στις προσυμπτωματικές εξετάσεις. Τα δύο προγράμματα που υλοποιούνται για την πρόληψη και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, το πρόγραμμα για τους ενήλικες σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και το πρόγραμμα για τα παιδιά σε συνεργασία με τη Unicef έχουν ως στόχο να μειώσουν τα επόμενα «κύματα» ασθενών με παχυσαρκία και ταυτόχρονα να περιορίσουν την συχνότητα εμφάνισης πολλών χρόνιων νοσημάτων όπως η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης που είναι άμεσα συνδεδεμένα με το υπερβάλλον σωματικό βάρος.

Πηγη: https://www.insider.gr/

Επανεξετάζεται ως εναλλακτική μορφή ορμονικού χειρισμού
Η ανδρογονική στέρηση παραμένει βασικός θεραπευτικός άξονας στον τοπικά
προχωρημένο και μεταστατικό καρκίνο του προστάτη, με κύριο στόχο την επίτευξη
πολύ χαμηλών επιπέδων τεστοστερόνης. Η συνήθης πρακτική βασίζεται στους
αγωνιστές της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (LHRH agonists), οι οποίοι
καταστέλλουν αποτελεσματικά την παραγωγή ανδρογόνων, αλλά συνοδεύονται
από σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Πέραν της πτώσης της τεστοστερόνης,
η θεραπεία αυτή προκαλεί και σημαντική μείωση της οιστραδιόλης, γεγονός
που συνδέεται με εξάψεις, απώλεια οστικής πυκνότητας, αυξημένο κίνδυνο
οστεοπόρωσης και καταγμάτων, μεταβολικές διαταραχές, καθώς και συνολική
επιβάρυνση της ποιότητας ζωής. Στο πλαίσιο αυτό, η διαδερμική χορήγηση
οιστραδιόλης μέσω επιθεμάτων επανεξετάζεται ως εναλλακτική μορφή ορμονικού
χειρισμού, με σκοπό τη διατήρηση της αντικαρκινικής αποτελεσματικότητας
και ταυτόχρονα τον περιορισμό των τοξικοτήτων που σχετίζονται με την ένδεια
οιστρογόνων. Η μελέτη των Langley και συνεργατών που δημοσιεύτηκε πρόσφατα
στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine, στο
πλαίσιο των κλινικών μελετών PATCH και STAMPEDE-1, αξιολόγησε τη χρήση
διαδερμικών επιθεμάτων οιστραδιόλης σε άνδρες με τοπικά προχωρημένο, μη
μεταστατικό καρκίνο του προστάτη υψηλού κινδύνου. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής
Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία
Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης
ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η διαδερμική
οιστραδιόλη ήταν μη κατώτερη έναντι των LHRH αγωνιστών ως προς την 3ετή
επιβίωση ελεύθερη μεταστάσεων.
Η διαδερμική οιστραδιόλη στον ενδοκρινικό έλεγχο της νόσου
Σε ό,τι αφορά τον ενδοκρινικό έλεγχο της νόσου, η διαδερμική οιστραδιόλη
πέτυχε ταχεία και διατηρήσιμη καταστολή της τεστοστερόνης σε ευνουχιστικά
επίπεδα. Κατά τον πρώτο μήνα, το ποσοστό των ασθενών που είχαν ήδη
επιτύχει ευνουχιστικά επίπεδα τεστοστερόνης ήταν υψηλότερο στην ομάδα
των επιθεμάτων, πιθανώς επειδή αποφεύγεται το αρχικό testosterone flare
(παροδική αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης κατά την έναρξη θεραπείας)
που παρατηρείται με τους LHRH αγωνιστές. Στους 3, 6 και 12 μήνες, τα ποσοστά
διατήρησης της καταστολής της τεστοστερόνης ήταν ουσιαστικά παρόμοια μεταξύ
των δύο ομάδων, ενώ κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους η παρατεταμένη
διατήρηση ευνουχιστικών επιπέδων καταγράφηκε στο 85% των ασθενών και στις
δύο θεραπευτικές στρατηγικές.
Το προφίλ τοξικότητας είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες βαθμού 3 ή 4 ήταν ελαφρώς λιγότερες στην ομάδα
της διαδερμικής οιστραδιόλης σε σχέση με τους LHRH αγωνιστές.
Οι εξάψεις ήταν σημαντικά λιγότερο συχνές με τη διαδερμική οιστραδιόλη, ενώ
επίσης αναφέρθηκαν χαμηλότερα ποσοστά κόπωσης και αυπνίας. Αντίθετα, η
γυναικομαστία ήταν σαφώς συχνότερη στην ομάδα των επιθεμάτων, αποτελώντας
το κύριο μειονέκτημα της θεραπείας. Οι τοξικότητες που σχετίζονται με τα χαμηλά
επίπεδα τεστοστερόνης, όπως η στυτική δυσλειτουργία και η μείωση της libido,
εμφανίστηκαν με παρόμοια συχνότητα και στα δύο σκέλη.

Πηγη: HealthDaily

Τα λιγότερα βρίσκονται στα νησιά του Ιουνίου, στην Ήπειρο
και στα νησιά του Β. Αιγαίου
Το 2024 στην Ελλάδα λειτούργησαν 266 θεραπευτήρια, με το μεγαλύτερο
ποσοστό εξ’αυτών (53,0%) να είναι ιδιωτικά. Τα παραπάνω αναφέρονται
στην ετήσια απογραφική έρευνα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ),
που δημοσιεύθηκε χθες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, ο αριθμός των
θεραπευτηρίων την τετραετία 2021-2024 μειώθηκε κατά 0,4%. Το 2024,
66,5% των θεραπευτηρίων ήταν Γενικά, 29,4%. Ειδικά διαφόρων ειδικοτήτων
(Παθολογικά, Νευροψυχιατρικά, Αντικαρκινικά, Οφθαλμολογικά, Μαιευτικά-
Γυναικολογικά, Παιδιατρικά και Λοιπών Ειδικοτήτων) και 4,1% Μικτά.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των Ειδικών θεραπευτηρίων αποτελούν τα
Νευροψυχιατρικά (15,4%) και ακολουθούν τα Παθολογικά (4,5%) και τα
Μαιευτικά Γυναικολογικά. Όσον αφορά στην ποσοστιαία κατανομή των
θεραπευτηρίων στις 13 Περιφέρειες της Χώρας, το 2024 τα περισσότερα
θεραπευτήρια (33,5%) βρίσκονταν στην Περιφέρεια της Αττικής και ακολουθούν
οι Περιφέρειες Κεντρικής Μακεδονίας (15,4%) και Θεσσαλίας (12,0%).
Το μικρότερο ποσοστό θεραπευτηρίων παρατηρήθηκε στις Περιφέρειες Ιονίων
Νήσων, Ηπείρου και Βορείου Αιγαίου, όπου τα θεραπευτήρια συνολικά, στις
τρεις προαναφερθείσες Περιφέρειες, αντιστοιχούν σε 7,2% του συνόλου της
Χώρας. Την περίοδο 2021-2024 οι αναπτυγμένες κλίνες κλειστής νοσηλείας
παρουσίασαν μείωση κατά 1,7% (749 κλίνες). Tο 2024 σε σχέση με το 2023
παρατηρήθηκε μείωση 0,2% (88 κλίνες). Την περίοδο 2021-2024 οι κλίνες
ανοικτής νοσηλείας («κλίνες ημέρας») αυξήθηκαν κατά 13,0% (495 κλίνες).
Το 2024 σε σχέση με το 2023 η αύξηση ήταν 0,1% (5 κλίνες). Tο 2024 το
μεγαλύτερο ποσοστό των κλινών (67,8%) παρατηρήθηκε στα θεραπευτήρια
με νομικό καθεστώς Δημοσίου Δικαίου και ακολουθούν οι Ιδιωτικές Κλινικές
(30,2%). Την τετραετία 2021-2024 παρατηρήθηκε συνολική αύξηση 5,6%
στον αριθμό του Ιατρικού Προσωπικού που απασχολείται στα θεραπευτήρια
υπό καθεστώς μόνιμης εργασίας (πλήρους ωραρίου), ενώ το έτος 2024 σε
σχέση με το 2023 η αύξηση ήταν 2,3%. Στο τέλος της τετραετίας 2021-2024
παρατηρήθηκε αύξηση 0,2% στο Νοσηλευτικό Προσωπικό, μείωση 2,4%
στο Παραϊατρικό Προσωπικό και μείωση 2,0% στο Βοηθητικό Νοσηλευτικό
Προσωπικό των θεραπευτηρίων.

Πηγη:HealthDaily

Με αντικείμενο την εξ αποστάσεως παρακολούθηση ασθενών
Η εξ αποστάσεως παρακολούθηση των ασθενών που συμμετέχουν στο Πρόγραμμα
Νοσοκομειακής Φροντίδας στο Σπίτι» είναι το αντικείμενο σύμβασης του ΟΔΙΠΥ
(Οργανισμός Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία) με τις εταιρείες IKNOWHOW
& IKNOWHEALTH. Το ποσό της σύμβασης χωρίς ΦΠΑ ανέρχεται σε 2.945.039,00
ευρώ και με ΦΠΑ ανέρχεται σε 3.651.848,36 ευρώ. Φορέας χρηματοδότησης
της παρούσας σύμβασης είναι το Υπουργείο Υγείας.Η σύμβαση αποσκοπεί στην
προμήθεια και αξιοποίηση μιας ψηφιακής πλατφόρμας για την εξ αποστάσεως
παρακολούθησης ασθενών για την υποστήριξη της φροντίδας στο σπίτι ασθενών.
Συγκεκριμένα θα περιλαμβάνονται προμήθεια Πληροφοριακού Συστήματος το
οποίο θα περιλαμβάνει τις βασικές παραμέτρους παρακολούθησης. Σημειώνεται
ότι το σύστημα αυτό θα λειτουργεί και ως μητρώο ασθενών των ωφελούμενων του
προγράμματος ΝΟΣΠΙ από τα ΚΑ.
Τι θα περιλαμβάνει το σύστημα
Ενδεικτικά θα περιλαμβάνει: α) Δημογραφικά στοιχεία ασθενούς και γονέα/
φροντιστή, καταχώρηση διάγνωσης νοσήματος κατά ICD-10-GrM (Ημερομηνία
Διάγνωσης και Κέντρο Διάγνωσης/Παρακολούθησης), β) Στοιχεία θεραπείας
(χειρουργείο, κυτταρική θεραπεία, ΜΜΟ, ΧΜΘ ή άλλα θεραπευτικά πρωτόκολλα),
γ) καταγραφή παρακολούθησης κατ’ οίκον νοσηλείας (υποστήριξη αναπνοής, σίτιση,
ενδοφλέβιες χορηγήσεις, δ) καταγραφή πορείας νόσου (υποτροπές, επιπλοκές,
νοσηλείες σε αριθμό και διάρκεια), ε) φάρμακα και υλικό-τεχνολογικού εξοπλισμό,
στ) καταγραφή αιτίας θανάτου από το θεράποντα ιατρό. Το σύστημα θα παρέχει
δυνατότητα πρόσβασης στο προσωπικό ΝΟΣΠΙ τόσο από το Νοσοκομείο όσο και
από το σπίτι του ασθενούς, θα υποστηρίζει την εξ αποστάσεως παρακολούθηση
των ασθενών μέσω ψηφιακών συσκευών καταγραφής βιολογικών σημάτων
(τόσο φορετών όσο και εξωτερικών), θα έχει δυνατότητα διαλειτουργικότητας με
τα τοπικά πληροφοριακά συστήματα του ΚΑ για όπου απαιτείται. Επίσης, θα έχει
δυνατότητα διαλειτουργικότητας με όλες τις αναγκαίες συσχετιζόμενες υπηρεσίες
(ΕΟΠΥΥ, ΗΔΙΚΑ, ΚΑ, eΔΑΠΥ, ΣΗΠ, ΕΟΦ, ΑΗΦΥ κ.ά.) που θα αποτυπωθούν στη
μελέτη εφαρμογής. Η εφαρμογή θα μπορεί να ενσωματώσει τις παραμέτρους του
Μητρώου ασθενών με χρόνια αναπνευστικά νοσήματα και χρήση αναπνευστικών
συσκευών στο σπίτι (https://hmv-registry.gr/), πρωτοβουλία που συντονίζεται
από το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Βιοεπιστημών του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και
Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΙΝΕΒ|ΕΚΕΤΑ)
Συλλογή δεδομένων για πάνω από 7,5 χιλιάδες ασθενείς
Η διαδικτυακή αυτή πλατφόρμα στην οποία συλλέγονται τα δεδομένα των ασθενών
έχει αναπτυχθεί με βάση τεχνολογίες ανοικτού κώδικα, ενώ έχουν συλλεχθεί
δεδομένα για πάνω από 7,5 χιλιάδες ασθενείς, από 18 τμήματα νοσοκομείων σε
όλη την Ελλάδα. Οι παράμετροι του Μητρώου ασθενών με χρόνια αναπνευστικά
νοσήματα και χρήση αναπνευστικών συσκευών στο σπίτι καθώς και ο αναλυτικός
σχεδιασμός της σχετικής εφαρμογής θα δοθούν στον ανάδοχο του παρόντος έργου
κατά την διάρκεια της εκπόνησης της μελέτης εφαρμογής ώστε να είναι εφικτή η
ενσωμάτωση λειτουργιών και δεδομένων στο νέο πληροφοριακό σύστημα ΝΟΣΠΙ.
Η εφαρμογή θα διαχειρίζεται τον ασθενή ως ένα «εσωτερικό ασθενή» του
αντίστοιχου Κέντρου Αναφοράς (ΚΑ) το οποίο έχει την ευθύνη θεραπείας του, υπό
την μορφή νοσηλείας στην Κλινική ΝΟΣΠΙ.

Πηγη:HealthDaily

Χαρτογραφεί την πρόοδο και τις προκλήσεις στη φροντίδατων ασθενών
Η Διεθνής Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας (ΔΟΘ) δημοσιεύει τη νέα, 5η έκδοση
της Παγκόσμιας Ανασκόπησης για τη Θαλασσαιμία (Global Thalassaemia
Review 2025), ενός εμβληματικού έργου τεκμηρίωσης που καταγράφει
διεξοδικά το επίπεδο της πρόληψης, του ελέγχου και της θεραπευτικής
διαχείρισης σε περισσότερες από 70 χώρες όπου απαντάται αυτή η
χρόνια, σύνθετη και κληρονομική αιματολογική νόσος.
Η έκδοση συγκεντρώνει και αναλύει έναν εκτενή όγκο δεδομένων σχετικά
με τη θαλασσαιμία, αξιοποιώντας πληροφορίες που έχουν προκύψει
μέσα από τη μακρόχρονη συνεργασία της ΔΟΘ με εθνικά συστήματα
υγείας, εξειδικευμένα κέντρα και επιστημονικούς φορείς, καθώς και από
τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία.
Παράλληλα, ενσωματώνει νεότερα επιστημονικά δεδομένα από ένα ευρύ
δίκτυο διεθνών συνεργατών, μεταξύ των οποίων οργανώσεις ασθενών,
ακαδημαϊκά ιδρύματα, φορείς κοινωνικής πρόνοιας, η φαρμακευτική
και βιοτεχνολογική βιομηχανία, καθώς και διεθνείς οργανισμοί όπως ο
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
Σε περίπου 500 σελίδες, η Ανασκόπηση παρουσιάζει
τεκμηριωμένα στοιχεία και στατιστικά για βασικούς τομείς, όπως τα
προγράμματα πρόληψης, η κλινική διαχείριση, η ασφάλεια του αίματος,
το οικονομικό κόστος της νόσου και τα συστήματα κοινωνικής προστασίας
της υγείας. Επιπρόσθετα, η νέα έκδοση περιλαμβάνει σημαντικές
επικαιροποιήσεις, μεταξύ των οποίων ένα εκτενώς ανανεωμένο κεφάλαιο για
την επιδημιολογία της θαλασσαιμίας, το οποίο συμβάλλει στην πληρέστερη
κατανόηση της γεωγραφικής κατανομής της νόσου και των τάσεων που
διαμορφώνονται διεθνώς.

Πηγη:HealthDaily

Πώς πέτυχε η Αυστραλία
Το παράδειγμα της Αυστραλίας στη γονιδιωματική, τους κύριους παράγοντες
επιτυχίας του και τις πιθανότητες να εφαρμοστεί η γονιδιωματική ιατρική στο
ελληνικό σύστημα υγείας, παρουσίασε ο καθηγητής Ιωάννης Χριστοδούλου,
Director, Genomic Medicine Theme, Murdoch Children’s Research Institute,
Melbourne, Victoria, Australia στην εισαγωγική ομιλία του στο 6ο Διεθνές
Συνέδριο για τις Σπάνιες Παθήσεις. Όπως ανέφερε, το υπουργείο Υγείας της
Αυστραλίας χρηματοδότησε αρχικά το έργο “Australian Genomics”, το οποίο
τελικά έλαβε σε μια περίοδο 10 ετών περίπου 40 εκατομμύρια δολάρια.
Αυτό επέτρεψε να δημιουργηθούν δίκτυα με επιστήμονες, ερευνητές και
εφευρέτες, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του τοπίου και
στην καθοδήγηση της πολιτικής.
Το Μοντέλο της Αυστραλίας (Australian Genomics)
Mέσω της συμμαχίας Australian Genomics, υλοποιήθηκε ένα δεκαετές ερευνητικό
πρόγραμμα με στόχο να αποδείξει σε εθνικό επίπεδο τα οφέλη της πρόσβασης
στις γονιδιωματικές τεχνολογίες. Το πρόγραμμα εστίασε στην οικονομική
αποδοτικότητα, στον εντοπισμό των εμποδίων εφαρμογής και στην ενίσχυση
της μεταφραστικής έρευνας. Δύο εμβληματικά προγράμματα αναδεικνύουν τη
σημασία αυτής της προσέγγισης:
1. Mackenzie’s Mission: Ένα πρόγραμμα προληπτικού ελέγχου φορέων σε
ζευγάρια για 1.300 γονίδια ασθενειών. Διαπιστώθηκε ότι 1 στα 50 ζευγάρια
διατρέχει αυξημένο κίνδυνο να αποκτήσει παιδί με σοβαρή γενετική διαταραχή,
συχνά πέρα από τις τρεις συνήθεις παθήσεις (κυστική ίνωση, εύθραυστο Χ,
μυϊκή δυστροφία).
2. Πιλοτικό Πρόγραμμα Νεογνικού Ελέγχου: Εξετάστηκαν 1.000 βρέφη για
600 σοβαρές καταστάσεις πρώιμης έναρξης που διαθέτουν θεραπευτική επιλογή.
Η τεχνολογία επέτρεψε αποτελέσματα σε μόλις 2 εβδομάδες, εντοπίζοντας
περιπτώσεις που δεν θα ανιχνεύονταν με τα κλασικά προγράμματα νεογνικού
ελέγχου, επιτρέποντας στοχευμένη θεραπεία και πρόληψη.
Προτάσεις για τον Μετασχηματισμό στην Ελλάδα
Για την αναβάθμιση της φροντίδας των σπανίων παθήσεων στην Ελλάδα,
προτείνονται τα εξής κρίσιμα βήματα: Ενίσχυση και ενσωμάτωση των
τεχνολογιών γονιδιωματικής αλληλούχισης στο εθνικό σύστημα υγείας.
Ανάπτυξη προγραμμάτων νεογνικού ελέγχου με ηθικά τεκμηριωμένο τρόπο.
Υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, όπως η πρωτεομική και η αλληλούχιση RNA (RNA
sequencing), για την ενίσχυση της διαγνωστικής ακρίβειας. Εφαρμογή Τεχνητής
Νοημοσύνης (AI) και μηχανικής μάθησης σε συνδυασμό με τους ηλεκτρονικούς
ιατρικούς φακέλους για ακριβέστερη διάγνωση και θεραπεία. Προετοιμασία για τις
αναδυόμενες θεραπείες, όπως η επαναχρησιμοποίηση φαρμάκων ή οι προηγμένες
γονιδιακές θεραπείες. Ο τελικός στόχος πρέπει να είναι ένα σύστημα υγείας που
διέπεται από τις αρχές των 4P: Nα είναι Προγνωστικό (Predictive), Προληπτικό
(Preventive), Εξατομικευμένο (Personalized) και Συμμετοχικό (Participatory).
Ο καθηγητής επεσήμανε ότι για να υπάρξει επιτυχής μεταφορά τεχνογνωσίας
από την Αυστραλία στην Ελλάδα, θα πρέπει να προσδιοριστούν οι κρίσιμοι
παράγοντες επιτυχίας και οι απαραίτητες αλλαγές στην εθνική πολιτική υγείας για
τον πλήρη γονιδιωματικό μετασχηματισμό του συστήματος.

Πηγη:HealthDaily

Εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο Keele
Επτά εκατομμύρια παιδιά έχουν γεννηθεί παγκοσμίως με την ιατρικώς
υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Οι αριθμοί διαφέρουν από χώρα σε χώρα,
ανάλογα με τις δυνατότητες που δίνει η νομοθεσία και η πρόοδος της επιστήμης.
40.000 κύκλοι υποβοήθησης και 6.000 γεννήσεις λαμβάνουν χώρα ετησίως
στην Ελλάδα. Επίσης, το διακεκριμένο επιστημονικό δυναμικό της χώρας, σε
συνδυασμό με τις εκτεταμένες επενδύσεις σε ιατρική τεχνολογία και υποδομές
αιχμής, καθιστούν την Ελλάδα έναν παγκόσμιο προορισμό αριστείας στην
αναπαραγωγική ιατρική. Σε μια πρωτοβουλία που επαναπροσδιορίζει τον
ρόλο του σύγχρονου Πανεπιστημίου ως φορέα κοινωνικού διαλόγου, το νέο
παράρτημα του δημόσιου Βρετανικού Πανεπιστήμιου Keele στην Ελλάδα
συνέχισε τον επιτυχημένο κύκλο ανοιχτών συζητήσεων “Reflections”, θέτοντας
στο επίκεντρο το ζήτημα της Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Η εκδήλωση,
που πραγματοποιήθηκε με τη στρατηγική συνεργασία της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς
Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, συγκέντρωσε διακεκριμένους επιστήμονες από
την Ελλάδα και το εξωτερικό, ακαδημαϊκούς, νομικούς, φιλοσόφους, θεολόγους
και εξειδικευμένους δικηγόρους, φωτίζοντας τις σύνθετες ηθικές προκλήσεις
και τις νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως οι συναινέσεις των δοτών, η προστασία των
υπογόνιμων ατόμων και τα θέματα της παρένθετης μητρότητας. Το πλαίσιο του
προβληματισμού έθεσε η Ισμήνη Κριάρη, Κοσμήτωρ της Σχολής Ανθρωπιστικών
και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Keele και Πρόεδρος της Εθνικής
Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Η κ. Κριάρη προχώρησε σε
μια διεισδυτική σύγκριση των ευρωπαϊκών μοντέλων, συνδέοντας τη νομοθεσία
με τη θρησκευτική και πολιτισμική κληρονομιά κάθε χώρας. Όπως εξήγησε, στις
χώρες με προτεσταντική παράδοση, όπως η Σουηδία, η Νορβηγία και η Μεγάλη
Βρετανία, κυριαρχεί μια φιλοσοφία απόλυτης διαφάνειας που επιβάλλει τον
«επώνυμο δότη», ώστε το παιδί να γνωρίζει την καταγωγή του. Αντίθετα, στην
Ελλάδα, όπως και σε άλλες μεσογειακές χώρες, η υπογονιμότητα παραμένει ένα
ιδιότυπο κοινωνικό ταμπού. Παρά την παραδοσιακή εξωστρέφεια του Έλληνα,
ο οποίος συζητά ανοιχτά για κάθε άλλη ιατρική περιπέτεια ή θεραπεία, το θέμα
της αναπαραγωγής καλύπτεται από μια «απόλυτη δυσκολία» παραδοχής και
δήλωσης της αλήθειας στα παιδιά που γεννιούνται από δότη.

Πηγη:HealthDaily