Συντάκτης: grammateia

κάλυψη θέσης σε σύγχρονη ιδιωτική κλινική στη Λάρνακα, στην Κύπρο. Αφορά Γενικούς Ιατρούς – Παθολόγους, ή ανειδίκευτους Ιατρούς, που επιθυμούν να εξελιχθούν σε ένα σύγχρονο και ευρέως αναγνωρισμένο περιβάλλον εργασίας.

Στο συνημμένο αρχείο υπάρχουν οι απαραίτητες πληροφορίες για τις συνθήκες εργασίας, τις αρμοδιότητες και τις απολαβές, ώστε να τις αναρτήσετε, εάν συμφωνείτε, στην ηλεκτρονική σας σελίδα ή να τις προωθήσετε στα μέλη του Συλλόγου σας.

Γενικός Ιατρός-Παθολόγος_Grecruitment

Οι ενδιαφερόμενοι/-ες μπορούν φυσικά να επικοινωνήσουν μαζί μου για περαιτέρω συζήτηση και διευκρινίσεις ή να αποστείλουν απευθείας αίτηση στη συνάδελφό μου, Λουκία Λιάπη.

________________________________________________________________________

Με εκτίμηση | Kind Regards,

Nikoleta Daikou

Team Leader

(General Recruitment)

 

Gamveta 161, 54248, Thessaloniki, Greece

+30 2316 019948

[email protected]

https://grecruitment.com

Ανωμαλίες στον εγκέφαλο των παιδιών μπορούν πλέον να εντοπιστούν ήδη πριν από τη γέννηση, χάρη στις εμβρυϊκές μαγνητικές τομογραφίες (MRI), οι οποίες επιτρέπουν στους ειδικούς να εξετάζουν λεπτομερώς την ανάπτυξη του εγκεφάλου και να εκτιμούν τις πιθανές επιπτώσεις διαφόρων δυσπλασιών.

Οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα αυτό παρουσιάζονται στο Παγκόσμιο Συνέδριο Εμβρυϊκής Ιατρικής, που πραγματοποιείται στη Βιέννη από τις 28 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου.

Σύμφωνα με τον Γκρέγκορ Κάσπριαν, επικεφαλής της Κλινικής Νευροακτινολογίας και Μυοσκελετικής Ακτινολογίας του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης, η υγεία του εγκεφάλου ξεκινά ήδη πριν από τη γέννηση μέσω προγεννητικών εξετάσεων, όπως το υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία, που βοηθούν στον σχεδιασμό της καλύτερης δυνατής φροντίδας για το έμβρυο.

Οι εμβρυϊκές μαγνητικές τομογραφίες πραγματοποιούνται συνήθως μετά τη 18η εβδομάδα κύησης, όταν οι υπερηχογραφικοί έλεγχοι ή οι γενετικές εξετάσεις υποδεικνύουν πιθανές ανωμαλίες.

Σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου οι γιατροί περιορίζονταν κυρίως στη μέτρηση της περιμέτρου του κεφαλιού και του μεγέθους των εγκεφαλικών κοιλιών, σήμερα μπορούν να εξετάζουν και τον ίδιο τον εγκεφαλικό ιστό, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση ενός πολύ ευρύτερου φάσματος διαταραχών της εγκεφαλικής ανάπτυξης.

Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βιέννης πραγματοποιούνται περίπου 600 εμβρυϊκές MRI ετησίως, αριθμός αυξημένος κατά ένα τρίτο σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.

Η συχνότερη ανωμαλία που εντοπίζεται είναι η διεύρυνση των εγκεφαλικών κοιλιών, δηλαδή των κοιλοτήτων που παράγουν και κυκλοφορούν το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Όταν το πλάτος τους υπερβαίνει τα δέκα χιλιοστά, η εμβρυϊκή MRI βοηθά να διαπιστωθεί αν πρόκειται για φυσιολογική παραλλαγή ή για ένδειξη σοβαρότερης εγκεφαλικής πάθησης.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, στο 90% των περιπτώσεων δεν παρατηρούνται μετέπειτα προβλήματα υγείας, ενώ στο υπόλοιπο 10% υπάρχει αυξημένη πιθανότητα νευρολογικών βλαβών και διαφόρων λειτουργικών περιορισμών. Μια άλλη σημαντική δυσπλασία είναι η αγενεσία του μεσολοβίου, κατά την οποία απουσιάζει ή είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένη η σύνδεση μεταξύ των δύο εγκεφαλικών ημισφαιρίων.

Οι επιπτώσεις της μπορεί να κυμαίνονται από μια απολύτως φυσιολογική ζωή έως σοβαρές σωματικές και νοητικές αναπηρίες. Η εμβρυϊκή MRI συμβάλλει σημαντικά στην εκτίμηση της μελλοντικής πορείας της υγείας του παιδιού.

Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει επίσης την ταχύτερη έναρξη παρακολούθησης και θεραπευτικών παρεμβάσεων μετά τη γέννηση. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου επιληψίας, όπου τα νεογνά μπορούν να υποβάλλονται σε τακτικές νευρολογικές εξετάσεις και ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα, ώστε να εντοπίζονται έγκαιρα οι πρώτες ενδείξεις της νόσου. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η πρώιμη θεραπευτική παρέμβαση μπορεί να συμβάλει στον περιορισμό των μακροχρόνιων εγκεφαλικών βλαβών.

Σημαντικό ρόλο στην πρόοδο της προγεννητικής διάγνωσης διαδραματίζει και η τεχνητή νοημοσύνη. Τα σύγχρονα συστήματα AI αναλύουν τις απεικονιστικές εξετάσεις και εντοπίζουν πρότυπα και λεπτομέρειες που συχνά δεν είναι ορατές στο ανθρώπινο μάτι.

Παράλληλα, τρισδιάστατα μοντέλα του εμβρυϊκού εγκεφάλου που δημιουργούνται με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης διευκολύνουν την αναγνώριση αποκλίσεων από τη φυσιολογική ανάπτυξη.

Στόχος των ερευνητών είναι στο μέλλον οι εμβρυϊκές μαγνητικές τομογραφίες να μπορούν να αποτυπώνουν όχι μόνο τη δομή αλλά και τη λειτουργία του εγκεφάλου πριν από τη γέννηση, κάτι που θα επιτρέψει ακόμη ακριβέστερες προβλέψεις για την υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η συσχέτιση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) των γονέων και του ΔΜΣ των παιδιών τους μπορεί να οφείλεται κυρίως σε γενετική κληρονομικότητα και όχι σε κάποια άμεση βιολογική επίδραση του βάρους των γονέων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο PLOS Medicine από τον Tom Bond του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ στο Ηνωμένο Βασίλειο και συναδέλφους του από το Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία.

Ο υψηλότερος ΔΜΣ των γονέων σχετίζεται σταθερά με υψηλότερο ΔΜΣ στην παιδική ηλικία. Οι ερευνητές δυσκολεύονται να διακρίνουν σε ποιο βαθμό αυτή η συσχέτιση οφείλεται στη γενετική και σε ποιο βαθμό στις βιολογικές επιπτώσεις του μητρικού βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτό μπορεί να έχει επιπτώσεις σε παρεμβάσεις που στοχεύουν στον έλεγχο του ΔΜΣ στην παιδική ηλικία, στοχεύοντας στο βάρος των γονέων πριν από τη σύλληψη.

Παρακολούθηση οικογενειών από γενιά σε γενιά

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από τη Νορβηγική Μελέτη Κοόρτης Μητέρας, Πατέρα και Παιδιού.

‘Ηταν διαθέσιμα δεδομένα για 86.000 παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του βάρους γέννησης και του ΔΜΣ τους από 6 μηνών έως 8 ετών, καθώς και διατροφικών συμπεριφορών που σχετίζονται με την όρεξη στην ηλικία των 8 ετών. Οι ερευνητές εξέτασαν τις σχέσεις διδύμων, αδελφών και ετεροθαλών αδελφών σε πολλαπλές γενιές για να ποσοτικοποιήσουν άμεσα το ποσοστό της συσχέτισης του ΔΜΣ γονέα-παιδιού που θα μπορούσε να αποδοθεί σε γενετική σύγχυση.

Το βάρος γέννησης διαφέρει από τον μελλοντικό ΔΜΣ 

Ο μητρικός ΔΜΣ συσχετίστηκε ισχυρότερα με το βάρος γέννησης του απογόνου από ό,τι ο πατρικός ΔΜΣ, γεγονός που συνάδει με την επίδραση του μητρικού σωματικού βάρους στο βάρος γέννησης μέσω του περιβάλλοντος μέσα στη μήτρα.

Ωστόσο, μετά τη γέννηση, οι συσχετίσεις του ΔΜΣ της μητέρας και του πατέρα με τον ΔΜΣ των απογόνων ήταν σε γενικές γραμμές παρόμοιες από την ηλικία των 2 έως 8 ετών. Τα μοντέλα έδειξαν ότι οι γενετικές επιδράσεις εξηγούσαν περίπου το 79% της στατιστικής συσχέτισης μεταξύ του ΔΜΣ της μητέρας και του ΔΜΣ του παιδιού της στην ηλικία των 8 ετών και το 94% της συσχέτισης για τους πατέρες.

Ο υψηλότερος ΔΜΣ των γονέων συσχετίστηκε επίσης με διατροφικές συμπεριφορές που σχετίζονται με την παχυσαρκία στα παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης ανταπόκρισης στο φαγητό και της συναισθηματικής υπερφαγίας, αν και η μελέτη δεν μπόρεσε να προσδιορίσει οριστικά κατά πόσον αυτό οφειλόταν σε γενετικά αίτια.

Οι συγγραφείς προειδοποιούν ότι τα ευρήματα δεν υποστηρίζουν την ιδέα ότι η παιδική παχυσαρκία είναι αναπόφευκτη για τα παιδιά υπέρβαρων γονέων. Τα παιδιά που κληρονομούν γενετική προδιάθεση για υψηλότερο ΔΜΣ μπορεί να εξακολουθούν να εκφράζουν αυτά τα γονίδια διαφορετικά ανάλογα με το περιβάλλον τους.

Τα αποτελέσματα επίσης δεν αμφισβητούν τη σημασία της μητρικής υγείας κατά την εγκυμοσύνη, λένε οι συγγραφείς. Η μητρική παχυσαρκία είναι καλά τεκμηριωμένο ότι αυξάνει τον κίνδυνο δυσμενών περιγεννητικών αποτελεσμάτων τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί.

«Τα αποτελέσματά μας μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, όταν λαμβάνονται υπόψη παράλληλα με προηγούμενα στοιχεία», γράφουν. «Ο ΔΜΣ της μητέρας μπορεί να είναι απίθανο να έχει μεγάλη αιτιώδη επίδραση στον ΔΜΣ του παιδιού μετά τη γέννηση και οποιαδήποτε αιτιώδης επίδραση του ΔΜΣ του πατέρα στον ΔΜΣ της παιδικής ηλικίας των απογόνων είναι πιθανό να είναι παρόμοια ή μικρότερη από αυτή του ΔΜΣ της μητέρας. Κατά συνέπεια, οι μειώσεις του ΔΜΣ οποιουδήποτε γονέα πριν από την εγκυμοσύνη μπορεί να είναι απίθανο να προκαλέσουν μεγάλες μειώσεις στην παιδική παχυσαρκία».

Ο Μποντ δηλώνει: «Η παχυσαρκία είναι κληρονομική, αλλά είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει αυτό. Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι η σύνδεση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) μιας μητέρας ή ενός πατέρα και του ΔΜΣ των παιδιών τους έως την ηλικία των 8 ετών οφείλεται κυρίως σε κληρονομικά γονίδια. Οι μέλλοντες γονείς θα πρέπει να ενθαρρύνονται να διατηρούν ένα υγιές βάρος, αλλά αυτό μπορεί να μην είναι αρκετό για να διασφαλιστεί ότι και τα παιδιά τους θα έχουν υγιές βάρος».

Ο Ντέιβιντ Έβανς σημειώνει: «Μας ενδιέφερε να εξετάσουμε εάν η παχυσαρκία στις μητέρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα μπορούσε επίσης να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον κίνδυνο παχυσαρκίας στα παιδιά τους όταν αυτά μεγαλώσουν».

«Διαπιστώσαμε ότι ενώ ο δείκτης μάζας σώματος της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ήταν πιθανό να επηρεάσει αρνητικά το βάρος γέννησης των απογόνων, δεν φάνηκε να έχει μεγάλες επιπτώσεις στον κίνδυνο παχυσαρκίας των απογόνων αργότερα στη ζωή, πέρα ​​από αυτό που εξηγείται μέσω της μετάδοσης γονιδίων από τις μητέρες στους απογόνους τους».

Η Alexandra Havdahl προσθέτει: «Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η σύνδεση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος των γονέων και των παιδιών καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από κοινά γονίδια και όχι από το ενδομήτριο περιβάλλον ή τη γονεϊκή συμπεριφορά».

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι κοινωνικοί παράγοντες που καθορίζουν την υγεία, όπως οι περιβαλλοντικές συνθήκες, οι συνήθειες υγείας, η πρόσβαση σε πόρους και η κοινωνική ευημερία, μπορούν να διαδραματίσουν εξίσου ή και πιο σημαντικό ρόλο από τη γενετική στον κίνδυνο εμφάνισης συχνών νοσημάτων. Αυτό διαπιστώνει έρευνα από την Ιατρική Σχολή Icahn στο Mount Sinai, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The American Journal of Human Genetics».

Οι ερευνητές αξιοποίησαν δεδομένα από το πρόγραμμα έρευνας «All of Us», μια εθνική πρωτοβουλία των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ και ανέλυσαν γενετικές πληροφορίες, ηλεκτρονικούς ιατρικούς φακέλους και απαντήσεις ερωτηματολογίων από συμμετέχοντες σε ολόκληρη τη χώρα.

Η ανάλυση επικεντρώθηκε σε έξι συχνές παθήσεις: το άσθμα, τη χρόνια νεφρική νόσο, τη στεφανιαία νόσο, την υψηλή χοληστερόλη, τον καρκίνο του μαστού και τον καρκίνο του προστάτη.

Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η ενσωμάτωση των κοινωνικών παραγόντων βελτίωνε σημαντικά την πρόβλεψη του κινδύνου νόσησης σε σύγκριση με τη χρήση μόνο γενετικών δεδομένων. Μάλιστα, για τέσσερις από τις έξι ασθένειες που μελετήθηκαν, οι κοινωνικοί, συμπεριφορικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες είχαν εξίσου μεγάλη ή και μεγαλύτερη συμβολή από τους γενετικούς δείκτες κινδύνου που χρησιμοποιούνται. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι ερευνητές παρατήρησαν συσχετίσεις μεταξύ του κινδύνου ασθένειας και παραγόντων που εξετάζονται λιγότερο συχνά, όπως η μοναξιά.

«Τα γονίδια αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της εξίσωσης, αλλά δεν καθορίζουν τη μοίρα μας», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Σαμίρα Ασγκάρι, επίκουρη καθηγήτρια Γενετικής και Γονιδιωματικών Επιστημών στην Ιατρική Σχολή Icahn του Mount Sinai. «Διαπιστώσαμε ότι οι συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν οι άνθρωποι -το περιβάλλον τους, οι συμπεριφορές τους και οι κοινωνικές τους εμπειρίες- μπορούν να συμβάλουν εξίσου με τη γενετική στην πρόβλεψη του κινδύνου εμφάνισης ασθενειών. Για να κατανοήσουμε πραγματικά την υγεία, πρέπει να βλέπουμε τον άνθρωπο ως σύνολο και όχι μόνο το DNA του», πρόσθεσε.

Οι συγγραφείς διευκρινίζουν ότι η μελέτη δεν εντοπίζει απλές αιτίες των ασθενειών και δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως απόδειξη ότι ένας μεμονωμένος παράγοντας οδηγεί άμεσα στην εμφάνιση κάποιας νόσου. Επιπλέον, επειδή πολλά από τα δεδομένα προέρχονταν από ερωτηματολόγια που συμπληρώθηκαν σε μία μόνο χρονική στιγμή, η έρευνα δεν μπορεί να αποδείξει αν ένας συγκεκριμένος παράγοντας προηγήθηκε της εκδήλωσης της νόσου.

Αντίθετα, υποστηρίζουν ότι η μελέτη προσφέρει ένα νέο πλαίσιο ενσωμάτωσης γενετικών και μη γενετικών δεδομένων, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε πιο ολοκληρωμένα μοντέλα πρόβλεψης του κινδύνου ασθενειών. Συμπληρώνουν ότι η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να ενισχύσει την έρευνα για τη δημόσια υγεία, να βελτιώσει τις στρατηγικές πρόληψης, να αναβαθμίσει την αξιολόγηση του κινδύνου και να συμβάλει στην ανάπτυξη πιο εξατομικευμένων προσεγγίσεων στην ιατρική φροντίδα.

 

 

Πηγη: https://www.insider.gr/

Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό αντιμετωπίζει μια δύσκολη επιδημία της νόσου Έμπολα, που προκαλείται από το στέλεχος του ιού Μπουντιμπουγκιό, και η οποία είναι μια από τις δεκάδες που έχουν καταγραφεί στην ιστορία. Κι ενώ η κατάσταση ακόμα δεν έχει εκτονωθεί, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσιεύει τις πρώτες ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την κλινική διαχείριση της νόσου από φιλοϊό, οι οποίες περιλαμβάνουν όλους τους τύπους των ιών Έμπολα και Μάρμπουργκ.

Οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες υπογραμμίζουν τη σημασία της έγκαιρης υποστηρικτικής φροντίδας για τη βελτίωση της επιβίωσης των ασθενών, περιγράφοντας 16 συστάσεις, βασισμένες σε τεκμηριωμένα στοιχεία.

72 επιδημίες Έμπολα και Μάρμπουργκ έχουν καταγραφεί

Οι δύο λοιμώδεις ασθένειες Έμπολα και Μάρμπουργκ ανήκουν στην κατηγορία των αιμορραγικών πυρετών και αποτελούν σοβαρά και συχνά θανατηφόρα νοσήματα, με τα ποσοστά θνησιμότητας να κυμαίνονται από 25% έως 90% στις πιο σοβαρές επιδημίες. Έχουν αναφερθεί 72 επιδημίες Έμπολα και Μάρμπουργκ στην Αφρική από το 1967, όταν ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά ο ιός Μάρμπουργκ.

Αυτές οι επιδημίες συχνά έχουν σημαντικό κοινωνικοοικονομικό και ψυχολογικό αντίκτυπο στις πληγείσες κοινότητες. Επειδή δεν υπάρχουν αδειοδοτημένα εμβόλια και ειδικές θεραπείες για τη νόσο του ιού Μάρμπουργκ, τις ασθένειες του ιού Μπουντιμπουγκιό και του ιού του Σουδάν, η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση.

«Οι νέες οδηγίες αποτελούν ένα τέλειο παράδειγμα του πώς ο ΠΟΥ αξιοποιεί την επιστήμη για την καλύτερη προστασία και φροντίδα των ανθρώπων κατά τη διάρκεια επιδημιών και έκτακτων αναγκών στον τομέα της υγείας». Η τρέχουσα επιδημία του ιού Μπουντιμπουγκιό αποτελεί μια έντονη υπενθύμιση της ανάγκης για επιμελή, ολιστική και ανθρωποκεντρική ιατρική περίθαλψη, για να σωθούν ζωές και να διατηρηθεί η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ενθαρρύνουμε τις κυβερνήσεις και τις αρχές να ενσωματώσουν αυτές τις νέες συστάσεις στην ετοιμότητα και την αντιμετώπιση των επιδημιών, ώστε να διασφαλιστεί υψηλής ποιότητας φροντίδα για όλους» επισημαίνει ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ, Δρ. Tedros Adhanom Ghebreyesus.

Οι κατευθυντήριες οδηγίες, οι οποίες αναπτύχθηκαν μέσω διαβουλεύσεων με ειδικούς σε παγκόσμιο επίπεδο και βασίζονται στα πιο πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία και κλινικές γνώσεις, μεταφράζουν τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τις πρόσφατες επιδημίες Έμπολα και Μάρμπουργκ σε πρακτικές συστάσεις για βελτιωμένη φροντίδα των ασθενών. Ο ΠΟΥ έχει εκδώσει στο παρελθόν αρκετές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την κλινική φροντίδα και τις θεραπείες ειδικά για τη νόσο του ιού Έμπολα.

Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές έχουν αναπτυχθεί κυρίως για να καθοδηγήσουν τους εργαζομένους στον τομέα της υγείας κατά τη φροντίδα των ασθενών, να εναρμονίσουν τις κλινικές προσεγγίσεις και να επιτρέψουν στους διαχειριστές των μονάδων υγείας και στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να σχεδιάζουν, να προετοιμάζονται και να ανταποκρίνονται καλύτερα σε επιδημίες ασθενειών από φιλοϊό μέσω της επαρκούς παροχής ιατρικών εφοδίων, βιοϊατρικού εξοπλισμού, εργαστηριακής υποστήριξης και ανθρώπινου δυναμικού.

Πρακτικές συστάσεις

Οι πρακτικές συστάσεις στοχεύουν στην υποστήριξη των εργαζομένων στον τομέα της υγείας στην πρώτη γραμμή στον εντοπισμό της κλινικής επιδείνωσης, στη διαχείριση της αφυδάτωσης και του σοκ, στη βελτίωση της παρακολούθησης των ασθενών, στην ασφαλή παροχή κρίσιμων υποστηρικτικών παρεμβάσεων και στην παροχή δομημένης παρακολούθησης για ασθενείς που ανάρρωσαν από τις ασθένειες Έμπολα και Μάρμπουργκ. Ορισμένες από τις βασικές συστάσεις περιλαμβάνουν:

• Χρήση ιεραρχημένων κλινικών εργαστηριακών εξετάσεων για την παρακολούθηση ασθενών με νόσο από φιλοϊό, για τον εντοπισμό και τη διαχείριση θεραπεύσιμου προβλήματος (όπως υπογλυκαιμία, μεταβολικές διαταραχές).
• Γρήγορη και ακριβής αντιμετώπιση της αφυδάτωσης σε ασθενείς με νόσο από φιλοϊό χρησιμοποιώντας από του στόματος και ενδοφλέβια ενυδάτωση.
• Προώθηση της έγκαιρης και ακριβούς χρήσης ενδοφλέβιων υγρών και αγγειοδραστικών φαρμάκων για την αντιμετώπιση του σοκ σε ασθενείς με νόσο από φιλοϊό (χαμηλή αρτηριακή πίεση που προκαλείται από τη λοίμωξη, η οποία εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά οδηγεί σε οργανική ανεπάρκεια), καθοδηγούμενη από διαδοχική παρακολούθηση ζωτικών σημείων και δεικτών αιμάτωσης.
• Διασφάλιση ότι εάν υπάρχουν άλλες βακτηριακές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της βακτηριακής σήψης, σε ασθενείς με νόσο από φιλοϊό, ξεκινά άμεσα η απαιτούμενη θεραπεία με αντιβιοτικά.
• Παροχή δομημένης μετεγχειρητικής φροντίδας σε ασθενείς που έχουν επιβιώσει από τη νόσο φιλοϊού για την προώθηση της ευεξίας και την πρόληψη περαιτέρω λοιμώξεων που συνδέονται με την υποτροπή σε άτομα που ανάρρωσαν από την ασθένεια.

Για τη νόσο του ιού Μπουντιμπουγκιό, όπως και με άλλες ασθένειες που προκαλούνται από φιλοϊό, η έγκαιρη αναγνώριση, η ταχεία παραπομπή και η βελτιστοποιημένη υποστηρικτική φροντίδα παραμένουν θεμελιώδη συστατικά της φροντίδας των ασθενών. Η βελτιστοποιημένη υποστηρικτική φροντίδα μπορεί να μειώσει τις επιπλοκές και να προσφέρει τη βάση πάνω στην οποία παρέχονται όλες οι άλλες κλινικές παρεμβάσεις. Αποτελεί επίσης προϋπόθεση για την κλινική έρευνα που αξιολογεί τις αντιιικές θεραπείες. Αυτές οι κλινικές οδηγίες συμπληρώνουν τις υπάρχουσες οδηγίες του ΠΟΥ και τα λειτουργικά εργαλεία που έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν την ασφαλή και αποτελεσματική παροχή φροντίδας.

 

 

Πηγη: https://www.insider.gr/

Οι διαπραγματευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρώπης κατέληξαν σε προσωρινή συμφωνία για τη θέσπιση νέων κανόνων που ενισχύουν τα πρότυπα προστασίας των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την έκθεση σε επικίνδυνες ουσίες.

 

Ηέκτη αναθεώρηση της Οδηγίας για τις καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες και τοξικές για την αναπαραγωγή ουσίες (CMRD) περιλαμβάνει νέα όρια επαγγελματικής έκθεσης για συγκεκριμένες επικίνδυνες χημικές ουσίες, βασισμένα στα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα.

Νέα όρια για επικίνδυνες ουσίες

Οι συννομοθέτες ενέκριναν νέα όρια έκθεσης για:

• το κοβάλτιο και τις ανόργανες ενώσεις του, που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή μπαταριών,
• τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες, οι οποίοι χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία χάλυβα,
• την παραγωγή σιδήρου και αλουμινίου,
• τη 1,4-διοξάνη, που χρησιμοποιείται στη χημική βιομηχανία και την κλωστοϋφαντουργία.

Έπειτα από επιμονή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξετάσει επίσης την ανάγκη καθορισμού πρόσθετων ορίων για ουσίες που περιέχονται στους καπνούς συγκόλλησης.

Νέα όρια και για το ισοπρένιο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο συμφώνησαν να καθορίσουν μακροπρόθεσμο όριο επαγγελματικής έκθεσης για το ισοπρένιο, το οποίο χρησιμοποιείται στη χημική βιομηχανία και στην παραγωγή καουτσούκ.

Η ουσία αυτή θεωρείται καρκινογόνα. Η έκθεση σε ισοπρένιο μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό στη μύτη, τον λαιμό και τους πνεύμονες, ενώ η μακροχρόνια και υψηλή έκθεση ενδέχεται να οδηγήσει σε καρκίνο του ήπατος και αναιμία.

Σημεία της προσωρινής συμφωνίας

Οι δύο πλευρές συμφώνησαν επίσης:

• να αποσαφηνιστούν οι κανόνες σχετικά με τα μέσα ατομικής προστασίας, όπως οι αναπνευστικές συσκευές, καθώς και το δικαίωμα των εργαζομένων σε τακτικά διαλείμματα σε χώρους απαλλαγμένους από κινδύνους μόλυνσης·
• να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην κατάλληλη εκπαίδευση των εργαζομένων που εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν σε επικίνδυνα φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στο προσωπικό του τομέα υγείας εάν δεν χρησιμοποιούνται σωστά·
• να εξασφαλιστούν πρόσθετα μέτρα προστασίας για τους πυροσβέστες και τα στελέχη των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, τα οποία κατά την άσκηση των καθηκόντων τους έρχονται σε επαφή με ποικίλα επικίνδυνα υλικά·
• να πραγματοποιούνται ειδικές αξιολογήσεις κινδύνου για τα επαγγέλματα υψηλού κινδύνου από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (EU-OSHA)·
• να παρέχεται υποστήριξη στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ώστε να συμμορφωθούν με τις νέες απαιτήσεις.

«Κάθε χρόνο 120.000 διαγνώσεις επαγγελματικών καρκίνων»

Η εισηγήτρια της έκθεσης, Liesbet Sommen (ΕΛΚ, Βέλγιο), δήλωσε: «Κάθε χρόνο περίπου 120.000 εργαζόμενοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαγιγνώσκονται με επαγγελματικό καρκίνο που συνδέεται με την έκθεση σε καρκινογόνες ουσίες στον χώρο εργασίας. Πρόκειται για μια τραγωδία που μπορεί να προληφθεί και δεν μπορούμε να την αποδεχθούμε. Με την εισαγωγή αυστηρότερων ορίων έκθεσης, η συμφωνία αυτή θα προστατεύσει καλύτερα την υγεία των εργαζομένων, θα μειώσει τους κινδύνους στους χώρους εργασίας και θα ενισχύσει τις αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, παρέχοντας παράλληλα στις επιχειρήσεις την απαραίτητη νομική ασφάλεια και τον χρόνο προσαρμογής στα νέα πρότυπα».

Τα επόμενα βήματα

Η προσωρινή συμφωνία θα πρέπει να εγκριθεί επισήμως τόσο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και από το Συμβούλιο της ΕΕ, μετά την ολοκλήρωση του νομικού και γλωσσικού ελέγχου.

Η ψηφοφορία στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναμένεται να πραγματοποιηθεί κατά τη δεύτερη σύνοδο του Οκτωβρίου.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Το πρόγραμμα «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» δεν αποτελεί μια αποσπασματική δράση, αλλά έναν μόνιμο μηχανισμό προληπτικών ελέγχων, με τα σχετικά ενημερωτικά sms να αποστέλλονται στους πολίτες σε ετήσια βάση για τα νοσήματα που περιλαμβάνονται στα προγράμματα πρόληψης».

«Τα προγράμματα δεν αποτελούν μια εφάπαξ δράση, αλλά μια σταθερή πολιτική δημόσιας υγείας. Το ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ ήρθε για να μείνει», τόνισε, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη. Υπογράμμισε ότι τα sms θα συνεχίσουν να αποστέλλονται στους πολίτες κάθε χρόνο για τα νοσήματα που περιλαμβάνονται στις δράσεις του. Πρόσθεσε ότι το πρόγραμμα «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» αποτελεί μια μεγάλη αλλαγή στη δημόσια υγεία, καθώς δίνει τη δυνατότητα σε εκατομμύρια πολίτες να πραγματοποιούν δωρεάν προληπτικούς ελέγχους για σοβαρές παθήσεις.

«Η Ελλάδα αποκτά για πρώτη φορά ένα οργανωμένο σύστημα πρόληψης. Με βάση τις ευρωπαϊκές αρχές, έχουμε ένα από τα πιο πλήρη συστήματα πρόληψης στην Ευρώπη», σημείωσε η κ. Αγαπηδάκη.

Συμπλήρωσε ότι «είναι η πρώτη φορά που η χώρα καταφέρνει να έχει Υπουργείο Υγείας και όχι Υπουργείο Ασθένειας. Για πρώτη φορά εντοπίζουμε έγκαιρα νοσήματα σε πολίτες, ακόμη και σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν και δεν έχουν εμφανίσει συμπτώματα».

Οι δωρεάν προληπτικές εξετάσεις αφορούν τον καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου, του τραχήλου της μήτρας, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τη νεφρική λειτουργία. Δικαιούχοι είναι ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι.

Μέχρι σήμερα περισσότεροι από 6 εκατομμύρια πολίτες έχουν πραγματοποιήσει τις δωρεάν εξετάσεις, ενώ έχουν εντοπιστεί πολλές περιπτώσεις σοβαρών νοσημάτων που οι ίδιοι οι πολίτες δεν γνώριζαν ότι είχαν, τόνισε η κ. Αγαπηδάκη.

«Έχουμε εντοπίσει ανθρώπους με καρκίνους, με σοβαρά καρδιαγγειακά προβλήματα, οι οποίοι χρειάζονταν άμεση αντιμετώπιση. Αν δεν είχαν κάνει τον προληπτικό έλεγχο, θα έφταναν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας με πολύ πιο σοβαρή νόσο. Προσπαθούμε να αναπτύξουμε μια κουλτούρα πρόληψης που θα μας κάνει να ζούμε καλύτερα και περισσότερο. Διότι όλοι μας είναι σπουδαίο να ζούμε περισσότερο και καλύτερα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι τώρα στη χώρα μας περίπου 60.000 άνθρωποι θα κινδύνευαν με έμφραγμα αν δεν είχαμε το “ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ”».

Για την πρόληψη και την ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων:

«Είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ότι υπάρχουν δωρεάν συμβουλευτικές και ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες σε όλη τη χώρα για παιδιά, εφήβους και οικογένειες», ανέφερε η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας. Σημείωσε μάλιστα ότι «πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους εφήβους κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς η αλλαγή της καθημερινότητας και η απομάκρυνση από το σχολικό περιβάλλον μπορεί να επηρεάσουν την ψυχική τους υγεία».

Για τις Κινητές Ομάδες Υγείας:

Σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε η κ. Αγαπηδάκη, πάνω από 50.000 άνθρωποι έχουν εξεταστεί. «Οι Κινητές Ομάδες Υγείας είναι οχήματα πλήρως στελεχωμένα που πηγαίνουν στην περιφέρεια. Είναι ιατρικά κλιμάκια» που διενεργούν δωρεάν για ασφαλισμένους και ανασφάλιστους, εξετάσεις όπως καρδιογραφήματα, υπερηχογραφήματα, σπιρομετρήσεις, κ.α..

«Έχουμε 180 κλιμάκια σε όλη τη χώρα με πάνω από 1.000 επαγγελματίες υγείας, γιατρούς και νοσηλευτές. Πάμε με τον γιατρό στην πόρτα του πολίτη. Με ένα τηλεφώνημα στο 1135, ηλικιωμένοι, άτομα με αναπηρία και πολίτες που δεν μπορούν να μετακινηθούν μπορούν να ζητήσουν βοήθεια και να πάμε στο σπίτι τους».

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν έρευνες που διεξάγονται στο Εργαστήριο Βιοχημείας, Φυσιολογίας και Διατροφής της Άσκησης του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για τη σχέση που έχει η άσκηση με το εντερικό μικροβίωμα και τον διαβήτη τύπου 2. Μεταξύ άλλων η συστηματική άσκηση μπορεί να επηρεάζει το εντερικό μικροβίωμα, ανοίγοντας νέες προοπτικές για την πρόληψη και τη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2.

Η ερευνητική δουλειά γίνεται από την Χαρά Δελή, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, με την οποία συζητήσαμε για τις ερευνητικές εξελίξεις.

Ο διαβήτης τύπου 2 (ΔΤ2) αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως. Σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη, περισσότεροι από 537 εκατομμύρια ενήλικες ηλικίας 20-79 ετών ζούσαν με διαβήτη το 2021, ενώ σχεδόν οι μισοί παρέμεναν αδιάγνωστοι. Η νόσος χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, κυρίως λόγω μειωμένης αποτελεσματικότητας της ινσουλίνης, ενώ αρκετά χρόνια πριν από την εμφάνισή της προηγείται συνήθως ένα ενδιάμεσο στάδιο, γνωστό ως προδιαβήτης.

Στους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη του ΔΤ2, σύμφωνα με όσα τονίζει η κ. Δελή στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, περιλαμβάνονται η γενετική προδιάθεση, η παχυσαρκία και η ανεπαρκής σωματική δραστηριότητα. Οι σκελετικοί μύες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση του σακχάρου, καθώς ευθύνονται για περίπου 80-90% της πρόσληψης γλυκόζης που διεγείρεται από την ινσουλίνη. Για τον λόγο αυτό, η αντίσταση των μυών στη δράση της ινσουλίνης αποτελεί έναν από τους βασικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν στην εμφάνιση του διαβήτη τύπου 2.

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, σύμφωνα με την ίδια, η επιστημονική κοινότητα στρέφει όλο και περισσότερο το ενδιαφέρον της σε έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα: το εντερικό μικροβίωμα. Πρόκειται για μια εξαιρετικά πολύπλοκη κοινότητα περισσότερων από 100 τρισεκατομμυρίων μικροοργανισμών, οι οποίοι αποικίζουν τον γαστρεντερικό σωλήνα και επηρεάζουν πλήθος λειτουργιών του οργανισμού, από τον μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό σύστημα μέχρι τη φλεγμονή και την ενεργειακή ισορροπία.

Όταν η σύσταση του εντερικού μικροβιώματος, τονίζει η κ. Δελή, βρίσκεται σε ισορροπία, η σχέση του με τον ανθρώπινο οργανισμό είναι συμβιωτική και συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας. Αντίθετα, η διαταραχή αυτής της ισορροπίας, γνωστή ως δυσβίωση, έχει συσχετισθεί με την ανάπτυξη πολλών χρόνιων νοσημάτων, μεταξύ των οποίων και ο διαβήτης τύπου 2.

Οι περισσότερες μελέτες δείχνουν ότι το εντερικό μικροβίωμα των ατόμων με διαβήτη τύπου 2 διαφέρει σημαντικά από εκείνο των υγιών ατόμων. Η δυσβίωση χαρακτηρίζεται από αυξημένη παρουσία μικροοργανισμών που ενισχύουν τις φλεγμονώδεις διεργασίες και μειωμένη παρουσία βακτηρίων με αντιφλεγμονώδη δράση. Παράλληλα, παρατηρείται μείωση ωφέλιμων βακτηρίων που παράγουν λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου (short-chain fatty acids, SCFAs), ουσίες οι οποίες φαίνεται να συμβάλλουν στη βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και στην ρύθμιση του μεταβολισμού της γλυκόζης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι μεταβολές αυτές δεν εμφανίζονται μόνο μετά την εγκατάσταση της νόσου, όπως τονίζει επίσης η κ. Δελή. Επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η δυσβίωση του εντερικού μικροβιώματος μπορεί να παρατηρηθεί ήδη από το στάδιο του προδιαβήτη, γεγονός που υποδηλώνει ότι συμμετέχει στα πρώτα στάδια της εξέλιξης της νόσου.

Με βάση τα παραπάνω, η ανάπτυξη στρατηγικών που μπορούν να βελτιώσουν τη σύσταση του εντερικού μικροβιώματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την πρόληψη ή την καθυστέρηση της εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2. Η συστηματική άσκηση φαίνεται να αποτελεί μία από αυτές τις στρατηγικές.

Είναι ήδη γνωστό ότι η αερόβια άσκηση, δεν παραλείπει να τονίσει η κ. Δελή, η άσκηση με αντιστάσεις, ο συνδυασμός τους, αλλά και η διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης (HIIT), συμβάλλουν αποτελεσματικά στην πρόληψη και αντιμετώπιση της νόσου. Τα οφέλη αυτά αποδίδονται κυρίως στη βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη, στην καλύτερη λειτουργία των σκελετικών μυών και στη μείωση της χρόνιας φλεγμονής χαμηλού βαθμού.

Πρόσφατα, όμως, μελέτες ανέδειξαν έναν ακόμη πιθανό μηχανισμό μέσω του οποίου η άσκηση ασκεί τις ευεργετικές της επιδράσεις. Η συστηματική φυσική δραστηριότητα, τονίζει η κ. Δελή, φαίνεται να αυξάνει την ποικιλομορφία του εντερικού μικροβιώματος, να μειώνει την παρουσία παθογόνων μικροοργανισμών και να ενισχύει την ανάπτυξη ευεργετικών βακτηρίων. Έρευνες σε αθλητές και ιδιαίτερα δραστήρια άτομα έχουν δείξει υψηλότερη αφθονία βακτηρίων όπως τα Akkermansia, Bifidobacterium, Faecalibacterium και Roseburia, τα οποία σχετίζονται με καλύτερη μεταβολική υγεία και αυξημένη παραγωγή ωφέλιμων μεταβολιτών.

Παρότι τα ευρήματα αυτά είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, η επίδραση της άσκησης στο εντερικό μικροβίωμα ατόμων με προδιαβήτη και διαβήτη τύπου 2 δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί πλήρως και η έρευνα στο πεδίο αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη. Για να καταλήξει τονίζοντας:

«Στο Εργαστήριο Βιοχημείας, Φυσιολογίας και Διατροφής της Άσκησης του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας πραγματοποιείται αυτή την περίοδο ερευνητική μελέτη με στόχο τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ συστηματικής άσκησης, εντερικού μικροβιώματος και διαβήτη τύπου 2. Οι ερευνητές εξετάζουν κατά πόσο η σύσταση του μικροβιώματος διαφοροποιείται από τον φυσιολογικό μεταβολισμό γλυκόζης στον προδιαβήτη και στον διαβήτη τύπου 2, καθώς και αν η συστηματική άσκηση μπορεί να επιφέρει ευεργετικές μεταβολές στη μικροβιακή κοινότητα του εντέρου.

Παράλληλα, διερευνάται εάν οι αλλαγές αυτές συνοδεύονται από βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου και άλλων φυσιολογικών και βιοχημικών δεικτών υγείας. Τα αποτελέσματα της μελέτης αναμένεται να συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση του ρόλου που μπορεί να διαδραματίζει η άσκηση στη διαμόρφωση του εντερικού μικροβιώματος και, κατ’ επέκταση, στην πρόληψη και αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2».

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις 8 εκατ. βρέφη γεννιούνται κάθε χρόνο με συγγενείς ανωμαλίες οι οποίες ευθύνονται για το 8% των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών.

 

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καλεί σήμερα τις χώρες να επεκτείνουν τα προγράμματα νεογνικού ελέγχου για συγγενείς ανωμαλίες, τονίζοντας ότι η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορούν να σώσουν ζωές και να μειώσουν τις μακροχρόνιες αναπηρίες για εκατομμύρια παιδιά.

Μια νέα έκθεση του ΠΟΥ με τίτλο «Strengthening capacity for newborn screening, diagnosis and management of birth defects» αναδεικνύει τον νεογνικό έλεγχο ως σημαντική ευκαιρία για την επιτάχυνση της προόδου στην επιβίωση των παιδιών.

Πολλές παθήσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά εφόσον εντοπιστούν έγκαιρα μετά τη γέννηση. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ο συγγενής υποθυρεοειδισμός, η δρεπανοκυτταρική νόσος, η βαρηκοΐα και ορισμένες μεταβολικές διαταραχές. Ωστόσο, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να διαγιγνώσκονται πολύ αργά ή να μην λαμβάνουν ποτέ θεραπεία.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμάται ότι 8 εκατομμύρια βρέφη γεννιούνται κάθε χρόνο με κάποια συγγενή ανωμαλία, ενώ οι συγγενείς ανωμαλίες ευθύνονται πλέον για σχεδόν το 8% όλων των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών. Περίπου το 90% των παιδιών με σοβαρές συγγενείς ανωμαλίες γεννιούνται σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, όπου η πρόσβαση σε έλεγχο, διάγνωση και θεραπεία παραμένει περιορισμένη.

«Κανένα παιδί δεν θα πρέπει να στερείται την ευκαιρία για ένα υγιές μέλλον επειδή μια συγγενής πάθηση δεν ανιχνεύθηκε έγκαιρα», δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ, Δρ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους. «Σε όλο τον κόσμο, οι χώρες αποδεικνύουν ότι ο νεογνικός έλεγχος για μία ή περισσότερες παθήσεις μπορεί να σώσει ζωές, να προλάβει αναπηρίες και να προσφέρει στα νεογνά την καλύτερη δυνατή ευκαιρία να αναπτύξουν πλήρως τις δυνατότητές τους».

Οι μεγάλες ανισότητες μεταξύ των χωρών

Η διαφορά μεταξύ των χωρών είναι εντυπωσιακή: ορισμένες εξετάζουν όλα τα νεογνά για περισσότερες από 50 παθήσεις, ενώ άλλες δεν διαθέτουν καθόλου προγράμματα ελέγχου. Ο ΠΟΥ ενθαρρύνει κάθε χώρα να ξεκινήσει με τον έλεγχο μιας πάθησης προτεραιότητας και να επεκτείνει σταδιακά το πρόγραμμα καθώς αυξάνονται οι δυνατότητές της.

Η έκθεση δείχνει ότι οι συγγενείς ανωμαλίες αντιπροσωπεύουν ολοένα μεγαλύτερο ποσοστό των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών σε πολλές περιοχές. Από το 2000 έως το 2023, το ποσοστό των θανάτων που αποδίδονται σε συγγενείς ανωμαλίες αυξήθηκε:

• από 1% σε 4% στην υποσαχάρια Αφρική,
• από 3% σε 11% στη Νότια Ασία.

Μέρος αυτής της μεταβολής αντανακλά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στη μείωση των θανάτων από λοιμώδη και άλλα προλήψιμα αίτια.

Παραδείγματα επιτυχημένων προγραμμάτων

Η έκθεση του ΠΟΥ αποσκοπεί στην υποστήριξη των υπουργείων Υγείας, ιδιαίτερα στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, ώστε να καθορίζουν ποιες παθήσεις θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Παρουσιάζονται επίσης χώρες που έχουν ενσωματώσει επιτυχώς μεγάλης κλίμακας προγράμματα νεογνικού ελέγχου στις συνήθεις υπηρεσίες υγείας:

• Αργεντινή: αύξησε την κάλυψη του νεογνικού ελέγχου σε σχεδόν καθολικά επίπεδα.
• Βραζιλία: επέκτεινε τον πανεθνικό έλεγχο για πολλαπλές απειλητικές για τη ζωή παθήσεις.
• Αίγυπτος: ενσωμάτωσε καθολικό έλεγχο για την ακοή και τον συγγενή υποθυρεοειδισμό στις υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.
• Ινδία: μέσα σε τρία χρόνια εξετάστηκαν περισσότερα από 28 εκατομμύρια παιδιά· περίπου 900.000 διαγνώστηκαν με συγγενείς ανωμαλίες και συνδέθηκαν με υπηρεσίες διάγνωσης, θεραπείας, αποκατάστασης και μακροχρόνιας φροντίδας.
• Φιλιππίνες: ένα πιλοτικό πρόγραμμα σε 24 νοσοκομεία εξελίχθηκε σε εθνικό δίκτυο άνω των 7.000 μονάδων, με έλεγχο για 29 παθήσεις. Το πρόγραμμα καλύπτεται από την εθνική ασφάλιση υγείας και είναι κατοχυρωμένο νομοθετικά.
• Σρι Λάνκα: ο νεογνικός έλεγχος έχει ενσωματωθεί στη συνήθη φροντίδα και περίπου το 80% των νεογνών εξετάζονται για συγγενή υποθυρεοειδισμό.
• Ουγκάντα: κρατικό πρόγραμμα για τη δρεπανοκυτταρική νόσο σε περιοχές υψηλού κινδύνου επιτρέπει την έγκαιρη διάγνωση και τη σωτήρια θεραπεία των βρεφών.

Έκκληση του ΠΟΥ

Ο ΠΟΥ καλεί τις κυβερνήσεις να ενσωματώσουν τον νεογνικό έλεγχο, τη διάγνωση και τη θεραπεία στις συνήθεις υπηρεσίες υγείας και στα προγράμματα καθολικής υγειονομικής κάλυψης, ξεκινώντας από τις παθήσεις που αποτελούν προτεραιότητα για κάθε χώρα και μπορούν να ανιχνευθούν και να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά μέσα στο εκάστοτε σύστημα υγείας.

Η έκθεση βασίστηκε σε παγκόσμια διαβούλευση του ΠΟΥ, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι κυβερνήσεων, ειδικοί επιστήμονες, κλινικοί γιατροί, ερευνητές, επαγγελματικές ενώσεις, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και οικογένειες που έχουν επηρεαστεί από συγγενείς ανωμαλίες, με στόχο τον καθορισμό προτεραιοτήτων για την ενίσχυση του νεογνικού ελέγχου, της διάγνωσης και της μακροχρόνιας φροντίδας.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η εθελοντική αιμοδοσία στην Ελλάδα παρουσιάζει θετικά σημάδια, με αύξηση των νέων αιμοδοτών. Ωστόσο, οι καλοκαιρινοί μήνες συνεχίζουν να προκαλούν ελλείψεις αίματος, γι’ αυτό το ΕΚΕΑ ενισχύει τις δράσεις ενημέρωσης και καλεί τους πολίτες να αιμοδοτούν τακτικά

 

Αύξηση των νεαρών σε ηλικία αιμοδοτών, των αιμοδοτών που επανέρχονται και των ατόμων που δίνουν εθελοντικά αίμα για πρώτη φορά είναι τα στατιστικά που γεννούν αισιοδοξία σε σχέση με την προσφορά αίματος στη χώρα μας. Διαχρονικά, όμως, οι καλοκαιρινοί μήνες αποτελούν τον… εχθρό της συλλογής αίματος κυρίως λόγω απουσίας των αιμοδοτών, με αποτέλεσμα να καταγράφονται ελλείψεις.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ) βρίσκεται επί ποδός να προλάβει τις εποχικές ελλείψεις αίματος.

«Παρά το γεγονός ότι φέτος συλλέξαμε 545.309 μονάδες αίματος, ποσότητα που φαντάζει επαρκής, δεν έχουμε καταφέρει ακόμα ως χώρα να εξαλείψουμε το φαινόμενο των εποχικών ελλείψεων. Επομένως παρότι η συνολική εικόνα στην χώρα μας είναι θετική, υπάρχουν περίοδοι, πχ του Αυγούστου, οπότε και σωρευτικά παράγοντες όπως απουσία λόγω διακοπών ή/ και αύξησης του πληθυσμού λόγω τουρισμού, έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση των «εποχικών» ελλείψεων, αφού οι ανάγκες δεν πάνε διακοπές και η αιμοδοσία δεν λειτουργεί με απόθεμα (το αίμα και τα προϊόντα του δίδονται περίπου έως και ένα μήνα μετά την αιμοδοσία)», σημειώνει στο ygeiamou.gr η πρόεδρος ΔΣ του ΕΚΕΑ, κυρία Έλενα Τσάγκαρη.

Πώς γίνεται να εξαλειφθούν οι εποχικές ελλείψεις; Σύμφωνα με την κυρία Τσάγκαρη, μέσω των εξής στρατηγικών: Καταρχάς, με αλλαγή κουλτούρας, δηλαδή όταν οι πολίτες βγουν από τη λογική αιμοδοσίας για το συγγενικό περιβάλλον και εκπαιδευτούν στην τακτική εθελοντική αιμοδοσία τρεις φορές τον χρόνο.

Όπως προκύπτει από τα πιο πρόσφατα επίσημα στοιχεία του ΕΚΕΑ, το τρίμηνο Μαρτίου – Μαΐου 2026 συλλέχθηκαν 142.742 μονάδες αίματος έναντι 145.440 το 2025 και 137.871 το 2024. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάγνωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών των αιμοδοτών που δείχνει θετικές μεταβολές στην εθελοντική αιμοδοσία τα τελευταία χρόνια.

Πιο αναλυτικά, με την προσπάθεια που κατέβαλλε το ΕΚΕΑ να προσεγγίσει τους νέους αιμοδότες (πανεπιστήμιο, πολυτεχνείο, εξορμήσεις) τα δύο τελευταία χρόνια παρατηρείται εξαιρετικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των αιμοδοτών ηλικίας 18- 25 ετών καθώς από 10,84% επί του συνόλου των αιμοδοτών που ήταν το 2024 αυξήθηκε σε 16,13% το 2026.

Την ίδια στιγμή, τα δύο τελευταία χρόνια αυξήθηκε το ποσοστό των αιμοδοτών 1ης φοράς από 11% που ήταν το 2024 σε 17% επί του συνόλου των αιμοδοτών το 2026. Εξαιρετική είναι και η αύξηση επαναφοράς αιμοδοτών που είχαν δώσει μόνο μία φορά πριν δύο χρόνια και επανήλθαν, αφού το ποσοστό των «dormant donors» αυξήθηκε από 21,5% το 2024 στο 34,60% το 2026 επί των συνολικών αιμοδοτών.

«Επιπλέον είναι σαφές ότι απαιτείται παραπάνω προσπάθεια ώστε να καταστήσουμε τους αιμοδότες τακτικούς εθελοντές αιμοδότες, όπως και να προσεγγίσουμε παραπάνω τις γυναίκες καταπολεμώντας ίσως «μύθους» που τις συγκρατούν», σημειώνει στο ygeiamou.gr η κυρία Τσάγκαρη.

Προγραμματισμένες αιμοδοσίες για το ευρύ κοινό από τον Ιούλιο έως και τον Σεπτέμβριο

1/7 Πολεμικό Μουσείο Αθήνας
13/7 Μετρό Συντάγματος
14/7 Μετρό Συντάγματος
29/7 Σεράφειο Δήμου Αθηναίων

25/8 Μετρό Συντάγματος
26/8 Μετρό Συντάγματος
27/8 Μετρό Συντάγματος

3/9 Μετρό Συντάγματος
4/9 Μετρό Συντάγματος
16/9 Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο
17/9 Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο

Παράλληλα, το ΕΚΕΑ απευθύνει έκκληση σε όλο τον γενικό πληθυσμό ηλικίας 18 με 65 ετών να σπεύσει να δώσει αίμα είτε στις αιμοδοσίες των νοσοκομείων, είτε σε εξορμήσεις του ΕΚΕΑ ή/ και συλλόγων και να το πράξει όλους τους καλοκαιρινούς μήνες, ώστε κανείς απολύτως συνάνθρωπός μας να μην βιώσει έλλειψη. Κάθε μέρα από Δευτέρα έως Παρασκευή τα πρωινά λειτουργούν 96 Αιμοδοσίες δημοσίων νοσοκομείων όπου μπορεί οποιοσδήποτε εθελοντής να δώσει αίμα χωρίς ραντεβού

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/