Συντάκτης: grammateia

H εξέταση του κυκλοφορούντος καρκινικού DNA μαζί με τους καρκινικούς δείκτες μπορεί να έχει χρησιμότητα για την μη επεμβατική διάγνωση του καρκίνου ωοθηκών, σύμφωνα με μελέτη. Η εξέταση φαίνεται ότι είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για να διακρίνει την παρουσία κακοήθειας σε ασθενείς που έχουν βλάβες στις ωοθήκες.

Πρόσφατη μελέτη που ανακοινώθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Έρευνας για τον Καρκίνο (AACR) εξέτασε κατά πόσο η τεχνολογία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρώιμη διάγνωση του καρκίνου ωοθηκών.

Ο καρκίνος των ωοθηκών

Πρόκειται για το γυναικολογικό νεόπλασμα με τη μεγαλύτερη θνητότητα, εξαιτίας της διάγνωσης  συνήθως σε προχωρημένο στάδιο. Η πλήρης χειρουργική εξαίρεση της νόσου σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και νεότερες στοχευμένες θεραπείες αποτελούν αυτή τη στιγμή τη βέλτιστη θεραπευτική αντιμετώπιση. Επομένως, υπάρχει μεγάλη ιατρική ανάγκη για την πρώιμη διάγνωση του καρκίνου ωοθηκών που πιστεύεται ότι θα μειώσει τη θνητότητα.
Ελάχιστα επεμβατικές εξετάσεις όπως είναι το υπερηχογράφημα έσω γεννητικών οργάνων και ο αιματολογικός έλεγχος για τον καρκινικό δείκτη CA125 μπορούν να συμβάλλουν με αρκετή ευαισθησία στη διάγνωση της νόσου αναφέρουν οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής Ογκολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου (Δρ. Παθολόγος – Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Ογκολογίας – Αιματολογίας και Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής).

Βιοδείκτης: Τμήματα DNA

Στο πλαίσιο  της μελέτης συλλέχθηκαν δείγματα πλάσματος από 500 περίπου γυναίκες. Ο πληθυσμός περιελάμβανε γυναίκες με καρκίνο ωοθηκών, υγιείς γυναίκες καθώς και ασθενείς με αλλοιώσεις στις ωοθήκες. Όλα τα δείγματα υποβλήθηκαν σε πλήρη αλληλούχηση του γονιδιώματος του κυκλοφορούντος καρκινικών DNA καθώς και σε μέτρηση δύο καρκινικών δεικτών που σχετίζονται με τον καρκίνο ωοθηκών, του CA125 και του ΗΕ4. Οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης για να αναγνωρίζει τις ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών με βάση τα αποτελέσματα των τριών αυτών εξετάσεων.

Ειδικότερα, διαπιστώθηκε ότι σε σχέση με τη χρήση μόνο του CA125, ο νέος αλγόριθμός αύξησε κατά 20-30% την δυνατότητα ανίχνευσης του καρκίνου ωοθηκών κυρίως στα αρχικά στάδια της νόσου. Μάλιστα, ο εξωτερικός έλεγχος αποτελεσματικότητας της μεθόδου, έδειξε ότι μπορεί να ανιχνεύει το 65% των περιπτώσεων καρκίνου ωοθηκών.  Άξιο λόγου είναι πως στον πληθυσμό των ασθενών που είχαν κάποια βλάβη στις ωοθήκες, η εξέταση είχε ειδικότητα 95% και ευαισθησία 60% για την παρουσία καρκίνου.

Συνεπώς, αυτή η εξέταση εμφανίζει ιδιαίτερη χρησιμότητα για να προβλέψει την παρουσία καρκίνου σε γυναίκες που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργείο για την παρουσία βλάβης στις ωοθήκες.  Ο συγκεκριμένος διαγνωστικός έλεγχος να αποτελέσει ένα νέο παράδειγμα προσυμπτωματικού και διαγνωστικού ελέγχου για τον καρκίνο ωοθηκών θα μπορούσε να διερευνηθεί σε μεγαλύτερες κλινικές μελέτες.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

O Παγκόσμιος Οργανισμός Αιμορροφιλίας (World Federation of Hemophilia – WFH) στέλνει το μήνυμα «Ισότιμη πρόσβαση για όλους: Αναγνώριση όλων των αιμορραγικών διαταραχών» με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αιμορροφιλίας.  Στόχος είναι να προβληθεί η αναγκαιότητα εξασφάλισης ισότιμης πρόσβασης των ασθενών σε διάγνωση, νέες καινοτόμες θεραπείες και ολοκληρωμένη φροντίδα.

Η ημερομηνία εορτασμού καθιερώθηκε το 1989 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Αιμορροφιλίας (WFH) για να προβληθούν  τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα που ζουν με αιμορροφιλία,ανεξάρτητα από τον τύπο της αιμορραγικής διαταραχής, το φύλο, την ηλικία ακόμα και τον τόπο διαμονής τους. Η 17η Απριλίου επιλέχθηκε για να τιμηθεί η γέννηση του Καναδού επιχειρηματία Frank Schnabel, ιδρυτή της οργάνωσης, ο οποίος έπασχε από βαριάς μορφής αιμορροφιλία.

Η αιμορροφιλία

Πρόκειται για μία σπάνια κληρονομική διαταραχή στην πήξη του αίματος, η οποία οφείλεται σε έλλειψη του παράγοντα VIII (Αιμορροφιλία Α) ή του παράγοντα IX (Αιμορροφιλία Β), μια κατηγορία πρωτεϊνών με σημαντικό ρόλο στον έλεγχο των αιμορραγιών. Συνήθως εκδηλώνεται με αιμορραγία στις αρθρώσεις, τους μυς, τον εγκέφαλο και σε άλλα εσωτερικά όργανα. Ακόμη, ενδεχόμένως να επιφέρει έντονο πόνο, βλάβη των αρθρώσεων και να οδηγήσει ακόμα και σε αναπηρία. Η ασθένεια εμφανίζεται από τη γέννηση του ατόμου, εκδηλώνεται σχεδόν αποκλειστικά στους άνδρες, και διαρκεί για όλη τους τη ζωή, ενώ η βαρύτητά της κυμαίνεται από ήπια έως σοβαρή, ανάλογα με το βαθμό λειτουργικότητας ή το ποσοστό έλλειψης της αντίστοιχης πρωτεΐνης.

Η συχνότητα εμφάνισης

Παγκοσμίως, η συχνότητα εμφάνισης της αιμορροφιλίας Α είναι περίπου 21 περιπτώσεις ανά 100.000 γεννήσεις, ενώ η αιμορροφιλία Β είναι πιο σπάνια, με τέσσερις περιπτώσεις ανά 100.000 γεννήσεις. Σε επίπεδο πληθυσμού σήμερα εκτιμάται ότι περίπου 400.000 άτομα παγκοσμίως πάσχουν από αιμορροφιλία, ενώ στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι ζουν 1.016 άτομα με αιμορροφιλία Α και Β.

Θεραπευτικές λύσεις

Χάρη στην επιστήμη οι άνθρωποι  με αιμορροφιλία μπορούν να ζήσουν μία καθημερινότητα απαλλαγμένη από περιορισμούς. Οι νέες θεραπευτικές λύσεις επικεντρώνονται στην πρόληψη, όπως επίσης στην αντιμετώπιση των αιμορραγιών και των επιπλοκών αυτών. Αυτό έχει ουσιαστικά αλλάξει τη ζωή τους, καθώς παλαιότερα έπρεπε να περιορίζουν σημαντικά τις δραστηριότητές τους προκειμένου να αποφεύγουν τραυματισμούς και αιμορραγίες, ενώ σήμερα οι καινοτόμες θεραπείες τους προσφέρουν μεγαλύτερη αυτονομία και υψηλότερα επίπεδα προστασίας.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Μετά από χτύπημα οβίδας του Ισραήλ σε Κέντρο Εξωσωματικής Γονιμοποίησης
Όταν μια ισραηλινή οβίδα έπληξε τη μεγαλύτερη κλινική γονιμότητας της Γάζας τον Δεκέμβριο, η έκρηξη έκανε ζημιά στα καπάκια πέντε δεξαμενών υγρού αζώτου που ήταν αποθηκευμένες σε μια γωνία της εμβρυολογικής μονάδας. Καθώς το εξαιρετικά κρύο υγρό εξατμίστηκε, η θερμοκρασία μέσα στις δεξαμενές αυξήθηκε, καταστρέφοντας περισσότερα από 4.000 έμβρυα συν 1.000 ακόμη δείγματα σπέρματος και μη γονιμοποιημένων ωαρίων που ήταν αποθηκευμένα στο κέντρο εξωσωματικής γονιμοποίησης Al Basma της πόλης της Γάζας. Ο αντίκτυπος αυτής της έκρηξης ήταν εκτεταμένος – μία ακόμα παράπλευρη απώλεια της εδώ και έξη μήνες τώρα επίθεσης του Ισραήλ στους 2,3 εκατομμύρια κατοίκους της Γάζας. Τα έμβρυα σε αυτές τις δεξαμενές ήταν η τελευταία ελπίδα για εκατοντάδες ζευγάρια από την παλαιστίνη που αντιμετωπίζουν προβλήματα στειρότητας. «Γνωρίζουμε πολύ καλά τι σήμαιναν αυτές οι 5.000 ζωές, ή οι πιθανές ζωές, για τους γονείς», δήλωσε ο Bahaeldeen Ghalayini, μαιευτήρας και γυναικολόγος που ίδρυσε την κλινική το 1997. Τουλάχιστον τα μισά από αυτά τα ζευγάρια – που δεν μπορούν πλέον να παράγουν σπέρμα ή ωάρια – δεν θα έχουν άλλη ευκαιρία για να γίνουν γονείς, είπε.

 

 

Πηγη: HealthDaily

9972469Η2Γ-ΧΗΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟ – ΚΥ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

 

 

..

Αξιότιμες κυρίες / Αξιότιμοι κύριοι,

 

Με το παρόν email, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για την έναρξη υποβολής αιτήσεων του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Μ.Σ.) με τίτλο «Αλγολογία και Ανακουφιστική/Παρηγορική Φροντίδα» για το ακαδημαϊκό έτος 2024-2025, από την Αναισθησιολογική Κλινική, του Τμήματος Ιατρικής, της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Στο Π.Μ.Σ. γίνονται δεκτοί ως Μεταπτυχιακοί Φοιτητές (ΜΦ), μετά από επιλογή, πτυχιούχοι των Σχολών Επιστημών Υγείας, των Σχολών Ψυχοκοινωνικής Κατεύθυνσης καθώς και πτυχιούχοι λοιπών συναφών με το αντικείμενο του Προγράμματος τμημάτων Πανεπιστημίων και πρώην ΑΤΕΙ, της ημεδαπής ή των ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής.

Το Π.Μ.Σ. «Αλγολογία και Ανακουφιστική/Παρηγορική Φροντίδα» με Διευθύντρια την Καθηγήτρια Αναισθησιολογίας κα Ελένη Αρναούτογλου είναι πλήρους παρακολούθησης. Η χρονική διάρκεια σπουδών για την απονομή του Δ.Μ.Σ. είναι τρία (3) ακαδημαϊκά εξάμηνα.

Από την Παρασκευή 19 Απριλίου 2024 έως και την Παρασκευή 24 Μαΐου 2024, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καταθέσουν τον φάκελο της υποψηφιότητάς τους, ταχυδρομικά ή ηλεκτρονικά, στη Γραμματεία του ΠΜΣ.

Επισυνάπτεται η σχετική Προκήρυξη, καθώς και η αφίσα.

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΜΣ 2024-2025

 

Για επιπλέον πληροφορίες, παρακαλούμε επικοινωνήστε με τη Γραμματεία του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών, στο τηλ. 2410 685724.

Η νόσος Πάρκινσον είναι μια νευροεκφυλιστική κινητική διαταραχή που εξελίσσεται ακατάπαυστα. Σταδιακά βλάπτει την ικανότητα ενός ατόμου να λειτουργήσει έως ότου τελικά ακινητοποιηθεί εντελώς, ενώ κάποιες φορές αναπτύσσει και άνοια.

Επί του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία για την επιβράδυνση ή την αναστολή της νόσου Πάρκινσον. Τα διαθέσιμα φάρμακα δεν επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου και μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνο ορισμένα συμπτώματα. Ωστόσο, τα φάρμακα που δρουν στην αρχή της νόσου, όπως το λεβοντόπα, γενικά καθίστανται αναποτελεσματικά με την πάροδο των ετών, απαιτώντας αυξημένες δόσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητες ενέργειες.

Χωρίς να κατανοήσουν τη θεμελιώδη μοριακή αιτία της νόσου, είναι απίθανο οι ερευνητές να μπορέσουν να αναπτύξουν ένα φάρμακο που θα εμποδίζει τη σταθερή επιδείνωση της νόσου στους ασθενείς. Πολλοί παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου, τόσο περιβαλλοντικοί όσο και γενετικοί. Μέχρι πρόσφατα, τα υποκείμενα γενετικά αίτια ήταν άγνωστα. Οι πιο πολλές περιπτώσεις δεν είναι κληρονομικές αλλά σποραδικές και οι πρώτες μελέτες υπεδείκνυαν ότι η γενετική βάση ήταν απίθανη.

Γονίδια της νόσου Πάρκινσον

Χρησιμοποιώντας ανάλυση σύνδεσης, οι επιστήμονες εντόπισαν μια νέα γενετική μετάλλαξη για τη νόσο Πάρκινσον που ονομάζεται RAB32 Ser71Arg. Αυτή η μετάλλαξη συνδέθηκε με τον παρκινσονισμό σε τρεις οικογένειες και βρέθηκε σε άλλα 13 άτομα σε πολλές χώρες, όπως ο Καναδάς, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Πολωνία, η Τουρκία, η Τυνησία, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Αν και τα προσβεβλημένα άτομα και οικογένειες κατάγονται από πολλά μέρη του κόσμου, μοιράζονται ένα πανομοιότυπο τμήμα του χρωμοσώματος 6 που περιέχει RAB32 Ser71Arg. Αυτό υποδηλώνει ότι όλοι αυτοί οι ασθενείς σχετίζονται με το ίδιο άτομο -προγονικά, είναι μακρινά ξαδέρφια. Υποδηλώνει επίσης ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα ξαδέρφια προς ταυτοποίηση.

Με περαιτέρω ανάλυση, διαπιστώθηκε ότι το RAB32 Ser71Arg αλληλεπιδρά με αρκετές πρωτεΐνες που προηγουμένως συνδέονταν με παρκινσονισμό πρώιμης και όψιμης έναρξης καθώς και με τη μη οικογενή νόσο Πάρκινσον. Η παραλλαγή RAB32 Ser71Arg προκαλεί επίσης παρόμοια δυσλειτουργία εντός των κυττάρων.

Μαζί, οι πρωτεΐνες που κωδικοποιούνται από αυτά τα συνδεδεμένα γονίδια βελτιστοποιούν τα επίπεδα του νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη. Η ντοπαμίνη χάνεται στη νόσο Πάρκινσον καθώς τα κύτταρα που την παράγουν σταδιακά πεθαίνουν. Μαζί, αυτά τα συνδεδεμένα γονίδια και οι πρωτεΐνες που κωδικοποιούν, ρυθμίζουν τις εξειδικευμένες διαδικασίες αυτοφαγίας. Επιπλέον, αυτές οι κωδικοποιημένες πρωτεΐνες επιτρέπουν την ανοσία εντός των κυττάρων.

Τέτοια συνδεδεμένα γονίδια υποστηρίζουν την ιδέα ότι αυτές οι αιτίες του κληρονομικού παρκινσονισμού εξελίχθηκαν για να βελτιώσουν την επιβίωση στην πρώιμη ζωή, επειδή ενισχύουν την ανοσολογική απόκριση στα παθογόνα. Το RAB32 Ser71Arg προτείνει πώς και γιατί έχουν προκύψει πολλές μεταλλάξεις, παρά το γεγονός ότι δημιούργησε ένα ευαίσθητο γενετικό υπόβαθρο για τη νόσο Πάρκινσον στη μετέπειτα ζωή.

Το RAB32 Ser71Arg είναι το πρώτο συνδεδεμένο γονίδιο που εντόπισαν οι ερευνητές που ενώνει άμεσα τις κουκκίδες μεταξύ προηγούμενων συνδεδεμένων ανακαλύψεων. Οι πρωτεΐνες που κωδικοποιούνται συνδυάζουν τρεις σημαντικές λειτουργίες του κυττάρου: την αυτοφαγία, την ανοσία και τη μιτοχονδριακή λειτουργία.

Ενώ η αυτοφαγία απελευθερώνει ενέργεια που αποθηκεύεται στα σκουπίδια του κυττάρου, πρέπει να συντονιστεί με ένα άλλο εξειδικευμένο συστατικό εντός του κυττάρου, τα μιτοχόνδρια, που είναι ο κύριος προμηθευτής ενέργειας. Τα μιτοχόνδρια βοηθούν επίσης στον έλεγχο της κυτταρικής ανοσίας επειδή εξελίχθηκαν από βακτήρια που το ανοσοποιητικό σύστημα του κυττάρου αναγνωρίζει ως «εαυτό» και όχι ως παθογόνο που εισβάλλει προς καταστροφή.

Εντοπισμός των λεπτών γενετικών διαφορών

Η εύρεση του μοριακού σχεδίου για την οικογενή νόσο Πάρκινσον είναι το πρώτο βήμα για τη διόρθωση των ελαττωματικών μηχανισμών πίσω από τη νόσο. Όπως ο κατασκευαστής του αυτοκινήτου σας προσφέρει ένα εγχειρίδιο για τον κινητήρα, έτσι και το μοριακό σχέδιο παρέχει έναν πρακτικό οδηγό για το τι πρέπει να ελέγχετε όταν ο κινητήρας δεν λειτουργεί σωστά.

Ακριβώς όπως κάθε κινητήρας είναι διακριτικά διαφορετικός, ό,τι κάνει κάθε άτομο γενετικά ευαίσθητο στη μη οικογενή νόσο Πάρκινσον είναι επίσης διακριτικά διαφορετικό. Ωστόσο, η ανάλυση γενετικών δεδομένων μπορεί τώρα να ελέγξει για τύπους δυσλειτουργίας στο κύτταρο που είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα της νόσου. Αυτό θα βοηθήσει τους ερευνητές να εντοπίσουν περιβαλλοντικούς παράγοντες που επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης, καθώς και φάρμακα που μπορεί να βοηθήσουν στην προστασία από τη νόσο.

Απαιτούνται περισσότεροι ασθενείς και οικογένειες που συμμετέχουν στη γενετική έρευνα για να βρεθούν πρόσθετα εξαρτήματα του «κινητήρα» πίσω από τη νόσο Πάρκινσον. Το γονιδίωμα κάθε ατόμου έχει περίπου 27 εκατομμύρια παραλλαγές από τα 6 δισεκατομμύρια δομικά στοιχεία που αποτελούν τα γονίδιά του. Υπάρχουν πολλά γενετικά συστατικά για τη νόσο Πάρκινσον που δεν έχουν ακόμη βρεθεί.

Όπως δείχνει η ανακάλυψη των επιστημόνων, κάθε νέο γονίδιο που εντοπίζουν οι ερευνητές μπορεί να βελτιώσει βαθιά την ικανότητά μας να προβλέψουμε και να αποτρέψουμε τη νόσο Πάρκινσον.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Μια κλινική δοκιμή αποκάλυψε ότι τα βλαστοκύτταρα που λαμβάνονται από το σωματικό λίπος μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της κίνησης σε ασθενείς που πάσχουν από παράλυση και μπορούν να βελτιώσουν την αίσθηση.

Η μικρή δοκιμή που διεξήχθη στην Mayo Clinic, το μη κερδοσκοπικό αμερικανικό ακαδημαϊκό ιατρικό κέντρο, έχει ρίξει φως στα πιθανά οφέλη των βλαστοκυττάρων και της αναγεννητικής ιατρικής. Χάρη στη θεραπεία με βλαστοκύτταρα, ένας ασθενής που έμεινε παράλυτος από τον λαιμό και κάτω μετά από ένα ατύχημα μπόρεσε να περπατήσει ξανά.

«Αυτή η μελέτη τεκμηριώνει την ασφάλεια και τα πιθανά οφέλη των βλαστοκυττάρων και της αναγεννητικής ιατρικής», δήλωσε ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Mohamad Bydon, νευροχειρουργός της Mayo Clinic, και πρόσθεσε:

«Στον τραυματισμό του νωτιαίου μυελού, ακόμη και μια ήπια βελτίωση μπορεί να κάνει σημαντική διαφορά στην ποιότητα ζωής του ασθενούς».

Πώς διεξήχθη η μελέτη;

Στη μελέτη φάσης 1 συμμετείχαν 10 ασθενείς στους οποίους αφαιρέθηκαν τα βλαστοκύτταρα από την κοιλιά ή τον μηρό. Μετά από αυτό, εκατομμύρια νέα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα αναπτύχθηκαν στο εργαστήριο τις επόμενες εβδομάδες. Αυτά τα κύτταρα στη συνέχεια εγχύθηκαν στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης κάθε ασθενούς.

Παρατηρήθηκε λοιπόν ότι αυτά τα κύτταρα μετανάστευσαν στο τραυματισμένο μέρος της σπονδυλικής στήλης και βοήθησαν στην ανάρρωση. Οι ασθενείς αξιολογήθηκαν για τα επόμενα δύο έως τρία χρόνια για την ανταπόκρισή τους στην ένεση.

«Ο τραυματισμός του νωτιαίου μυελού είναι μια περίπλοκη κατάσταση. Μελλοντική έρευνα μπορεί να δείξει εάν τα βλαστοκύτταρα σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος ενός νέου παραδείγματος θεραπείας για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων για τους ασθενείς», σημείωσε ο Δρ. Bydon.

Τα αποτελέσματα της μελέτης

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Communications, έδειξαν ότι επτά από τους 10 ασθενείς παρουσίασαν βελτιώσεις στην αίσθηση και την κίνηση. Επιπλέον, οι ασθενείς εμφάνισαν ισχυρότερους μύες και καλύτερες αντιδράσεις στα ελαφρά αγγίγματα.

Τα πιο ελπιδοφόρα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν σε έναν ασθενή με το όνομα Chris Barr. Ο άνδρας από την Καλιφόρνια έμεινε παράλυτος το 2017 μετά από ένα ατύχημα. Στους 18 μήνες μετά από την ένεση βλαστοκυττάρων, ο Barr ήταν σε θέση να περπατήσει ξανά.

«Ποτέ δεν ονειρευόμουν ότι θα είχα μια ανάκαμψη όπως αυτή. Μπορώ να φάω μόνος μου. Μπορώ να περπατήσω. Μπορώ να είμαι ανεξάρτητος και να κάνω καθημερινές δραστηριότητες», είπε ο Barr σύμφωνα με το ABC News.

Οι επιστήμονες είπαν ότι η θεραπεία δεν έδειξε ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν πονοκέφαλος και μυοσκελετικός πόνος που υποχώρησαν με θεραπεία χωρίς ιατρική συνταγή.

Εκτός από την αξιολόγηση της ασφάλειας, αυτή η κλινική δοκιμή φάσης 1 είχε ένα δευτερεύον αποτέλεσμα αξιολόγησης των αλλαγών στην κινητική και αισθητηριακή λειτουργία. Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι τα κινητικά και αισθητηριακά αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή δεδομένου των ορίων των δοκιμών φάσης 1. Πρόσθετη έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ μιας μεγαλύτερης ομάδας συμμετεχόντων για την περαιτέρω αξιολόγηση των κινδύνων και των οφελών.

Τα πλήρη δεδομένα για τους 10 ασθενείς ακολουθούν μια αναφορά περιστατικού του 2019 που ανέδειξε την εμπειρία του πρώτου συμμετέχοντα στη μελέτη δείχνοντας σημαντική βελτίωση στην κινητική και αισθητηριακή λειτουργία.

 

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Ένα εμβόλιο φαίνεται να δίνει ελπίδες για την αντιμετώπιση των χλαμυδίων, ένα από τα πλέον διαδεδομένα σεξουαλικά νοσήματα και στην εποχή μας.

Συγκεκριμένα, το εμβόλιο για τα χλαμύδια έδειξε πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα σε πρώιμες κλινικές δοκιμές, ενισχύοντας τις προσδοκίες για τον περιορισμό της εξάπλωσης της σεξουαλικά μεταδιδόμενης λοίμωξης που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε υπογονιμότητα τις γυναίκες.

Με επικεφαλής ερευνητές από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Δανία, η κλινική δοκιμή φάσης 1 διαπίστωσε ότι το πειραματικό εμβόλιο ήταν ασφαλές και προκάλεσε ανοσοαπόκριση. Στην κλινική δοκιμή συμμετείχαν άνδρες και γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 26 έτη. Οι συμμετέχοντες έλαβαν είτε το εμβόλιο είτε ένα εικονικό φάρμακο για σχεδόν τέσσερις μήνες.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν τώρα μια μεγαλύτερη δοκιμή φάσης 2 προκειμένου να εξετάσουν την αποτελεσματικότητα του εμβολίου. Ωστόσο, ορισμένα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα.

«Προστατεύει από τη μόλυνση με χλαμύδια; Εάν έχετε κάποια λοίμωξη, σημαίνει ότι έχετε περισσότερες πιθανότητες να έχετε ασυμπτωματική λοίμωξη; Δεν το γνωρίζουμε αυτό και αυτή θα είναι η επόμενη φάση της έρευνας», δήλωσε στο NBC η Δρ. Χίλαρι Ρένο, καθηγήτρια ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον.

Η χλαμυδίωση αποτελεί γενικά μια «σιωπηρή νόσο» επειδή το 75% των γυναικών και το 50% των ανδρών που έχουν μολυνθεί δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Αν όμως υπάρξουν συμπτώματα, εμφανίζονται 1-3 εβδομάδες μετά την πιθανή επαφή με το μικρόβιο. Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα χλαμύδια μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονώδη νόσο της πυέλου. Εάν δεν αντιμετωπιστούν μπορεί να οδηγήσουν σε ουλώδη ιστό που καθιστά πιο δύσκολη την εγκυμοσύνη. Τα χλαμύδια μπορούν επίσης να προκαλέσουν δυνητικά θανατηφόρα έκτοπη ή εξωμήτρια κύηση.

Η ασθένεια μεταδίδεται μέσω της σεξουαλικής επαφής χωρίς προφυλάξεις (χωρίς προφυλακτικό) και είναι ιδιαίτερα συχνή σε σεξουαλικά ενεργούς εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Μπορεί να μεταδοθεί και μέσω των χεριών, όταν έρθουν σε επαφή με τα γεννητικά όργανα. Επίσης η μητέρα που έχει μολυνθεί, μπορεί να μεταδώσει στο μωρό, κατά τον φυσιολογικό τοκετό. Τα βακτήρια αυτά μπορούν επίσης να προκαλέσουν μόλυνση των ματιών που ευθύνεται για την απώλεια όρασης 1,9 εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως.

Πηγή: ΕΡΤNEWS

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί το γυναικολογικό νεόπλασμα με τη μεγαλύτερη θνητότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή η διάγνωση της νόσου γίνεται συνήθως σε προχωρημένο στάδιο, όταν έχει ήδη πραγματοποιηθεί διασπορά της νόσου στην περιτοναϊκή κοιλότητα (κοιλιά).

 

Ηπλήρης χειρουργική εξαίρεση της νόσου σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και νεότερες στοχευμένες θεραπείες αποτελούν αυτή τη στιγμή τη βέλτιστη θεραπευτική αντιμετώπιση. Επομένως, υπάρχει μεγάλη ιατρική ανάγκη για την πρώιμη διάγνωση του καρκίνου ωοθηκών που πιστεύεται ότι θα μειώσει τη θνητότητα.

Όπως αναφέρουν οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής Ογκολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου (Δρ. Παθολόγος – Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Ογκολογίας – Αιματολογίας και Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής), ελάχιστα επεμβατικές εξετάσεις όπως είναι το υπερηχογράφημα έσω γεννητικών οργάνων και ο αιματολογικός έλεγχος για τον καρκινικό δείκτη CA125 μπορούν να συμβάλλουν με αρκετή ευαισθησία στη διάγνωση της νόσου. Μάλιστα, μεγάλες κλινικές μελέτες στο παρελθόν έχουν διερευνήσει τον ρόλο αυτών των εξετάσεων στον προσυμπτωματικό έλεγχο της νόσου. Ωστόσο, από τις μελέτες δεν προέκυψε όφελος επιβίωσης στο γενικό πληθυσμό.

Τα τελευταία χρόνια γνωρίζουμε ότι στο αίμα κυκλοφορούν τμήματα DNA τόσο των φυσιολογικών κυττάρων όσο και των καρκινικών. Μάλιστα, τα τμήματα DNA από τα καρκινικά κύτταρα (κυκλοφορούν καρκινικό DNA- ctDNA) έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και πλέον έχουμε τη δυνατότητα να τα ανιχνεύουμε σε δείγμα αίματος από μια απλή αιμοληψία. Αυτή η τεχνολογία έχει λάβει ήδη έγκριση στην κλινική πράξη ως βιοδείκτης που προβλέπει την πιθανότητα υποτροπής ασθενών με χειρουργημένο καρκίνο παχέος εντέρου.

Πρόσφατη μελέτη που ανακοινώθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Έρευνας για τον Καρκίνο (AACR) εξέτασε κατά πόσο η τεχνολογία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρώιμη διάγνωση του καρκίνου ωοθηκών. Πιο συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν δείγματα πλάσματος από 500 περίπου γυναίκες. Ο πληθυσμός περιελάμβανε γυναίκες με καρκίνο ωοθηκών, υγιείς γυναίκες καθώς και ασθενείς με αλλοιώσεις στις ωοθήκες. Όλα τα δείγματα υποβλήθηκαν σε πλήρη αλληλούχηση του γονιδιώματος του κυκλοφορούντος καρκινικών DNA καθώς και σε μέτρηση δύο καρκινικών δεικτών που σχετίζονται με τον καρκίνο ωοθηκών, του CA125 και του ΗΕ4. Οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης για να αναγνωρίζει τις ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών με βάση τα αποτελέσματα των τριών αυτών εξετάσεων.

Η χρησιμότητα αυτού του εργαλείου ως εξέταση προσυμπτωματικού ελέγχου στον πληθυσμό αλλά και ως διαγνωστική εξέταση σε ασθενείς με παρουσία εξεργασιών στις ωοθήκες αξιολογήθηκε ακολούθως σε δύο ομάδες ασθενών. Σε σχέση με τη χρήση μόνο του CA125, ο νέος αλγόριθμός αύξησε κατά 20-30% την δυνατότητα ανίχνευσης του καρκίνου ωοθηκών κυρίως στα αρχικά στάδια της νόσου. Μάλιστα, ο εξωτερικός έλεγχος αποτελεσματικότητας της μεθόδου, έδειξε ότι μπορεί να ανιχνεύει το 65% των περιπτώσεων καρκίνου ωοθηκών. Ειδικά για τον πληθυσμό των ασθενών που είχαν κάποια βλάβη στις ωοθήκες, η εξέταση είχε ειδικότητα 95% και ευαισθησία 60% για την παρουσία καρκίνου. Φαίνεται επομένως ότι αυτή η εξέταση εμφανίζει ιδιαίτερη χρησιμότητα για να προβλέψει την παρουσία καρκίνου σε γυναίκες που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργείο για την παρουσία βλάβης στις ωοθήκες.

Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δείχνουν ότι εξέταση του κυκλοφορούντος καρκινικού DNA μαζί με τους καρκινικούς δείκτες μπορεί να έχει χρησιμότητα για την μη επεμβατική διάγνωση του καρκίνου ωοθηκών. Η εξέταση αυτή φαίνεται ότι είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για να διακρίνει την παρουσία κακοήθειας σε ασθενείς που έχουν βλάβες στις ωοθήκες. Θα μπορούσε επομένως ο συγκεκριμένος διαγνωστικός έλεγχος να αποτελέσει ένα νέο παράδειγμα προσυμπτωματικού και διαγνωστικού ελέγχου για τον καρκίνο ωοθηκών που αξίζει να διερευνηθεί σε μεγαλύτερες κλινικές μελέτες.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

 

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/