Συντάκτης: grammateia

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα στη Σουηδία διαπίστωσαν ότι τα άτομα που ζουν με τον ιό του απλού έρπητα έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν άνοια.

Στις ΗΠΑ, οι ιοί του απλού έρπητα (HSV), συμπεριλαμβανομένου του τύπου 1 (HSV-1) και του τύπου 2 (HSV-2) είναι τόσο είναι κοινοί στον γενικό πληθυσμό που σύμφωνα με το Αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων αφορούν ο μεν πρώτος έως και το 80% των ατόμων ηλικίας μεταξύ 14 και 49 ετών, ο δε δεύτερος ένα ποσοστό σχεδόν 10%.

Ο HSV-1, ο λεγόμενος και στοματικός έρπης, προκαλεί κυρίως επώδυνες φουσκάλες γύρω από το στόμα, ενώ ο HSV-2, ή έρπης των γεννητικών οργάνων, εμφανίζεται συνήθως με παρόμοιο δερματικό εξάνθημα πέριξ από των γεννητικών οργάνων.
Πρόκειται για ένα ιό εξαιρετικά μεταδοτικό και μολονότι οι αντιικές θεραπείες μπορούν να μειώσουν τον αριθμό των εξάρσεων που βιώνει ένα άτομο, θεωρείται δια βίου πάθηση.

Παλαιότερες έρευνες είχαν ήδη εντοπίσει σχέση μεταξύ του HSV και της νόσου του Αλτσχάιμερ. Τώρα, μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Alzheimer’s Disease συγκέντρωσε περισσότερα στοιχεία που συνδέουν τον HSV με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας.
Τα ευρήματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι που απέκτησαν HSV κάποια στιγμή στη ζωή τους μπορεί να διατρέχουν ακόμα και διπλάσιο κίνδυνο σε σύγκριση με εκείνους που δεν εκδήλωσαν ποτέ έρπη.

Πώς έγινε η μελέτη

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ως δείγμα 1.002 συμμετέχοντες 70 ετών που δεν είχαν συμπτώματα άνοιας και τους παρακολούθησαν για μια περίοδο 15 ετών. Η επιστημονική ομάδα ανέλυσε εργαστηριακά δείγματα για να καθορίσει τα επίπεδα των αντισωμάτων του HSV στο αίμα τους καθώς η παρουσία τους υποδηλώνει ότι κάποιος «κουβαλάει» τον ιό στον οργανισμό του.

Εκείνοι που βρέθηκαν με αντισώματα HSV στο αίμα τους ήταν η ομάδα με υπερδιπλάσιο κίνδυνο ανάπτυξης άνοιας.

Από την στιγμή που προκύπτουν ενδείξεις οι οποίες υποδεικνύουν τον ιό του απλού έρπητα ως παράγοντα κινδύνου για άνοια, ανοίγουν νέοι δρόμοι έρευνας με ορίζοντα θεραπευτικής προσέγγισης μέσω φαρμάκων κατά του ιού του έρπητα ή με την προσπάθεια αποτροπής νόσησης από ερπητοϊό ως προληπτικό μέτρο και για την άνοια, υπογραμμίζουν οι συγγραφείς της μελέτης. Προσθέτουν μάλιστα τα συμπεράσματα προηγούμενης έρευνας που είχε καταλήξει ότι η θεραπεία του HSV με αντιιικά φάρμακα μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου για άνοιας ακόμα και κατά 70%.
Τα συμπεράσματα ωστόσο είναι διφορούμενα αφού υπάρχουν και άλλες συναφείς έρευνες που υποστηρίζουν ότι τελικώς αυτές οι θεραπείες δεν φαίνεται να είναι τόσο αποτελεσματικές στην μείωση του κινδύνου γνωστικής εξασθένησης σε άτομα με HSV.

Πηγή: Healthnews.com

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Με την ανάλυση εκατομμυρίων μικρών γενετικών διαφορών στο γονιδίωμα ενός ατόμου, οι ερευνητές μπορούν να υπολογίσουν μια βαθμολογία πολυγονιδιακού κινδύνου.

Με την ανάλυση εκατομμυρίων μικρών γενετικών διαφορών στο γονιδίωμα ενός ατόμου, οι ερευνητές μπορούν να υπολογίσουν μια βαθμολογία πολυγονιδιακού κινδύνου για να υπολογίσουν τις πιθανότητες κάποιου να αναπτύξει μια συγκεκριμένη ασθένεια στη διάρκεια της ζωής του. Την τελευταία δεκαετία, οι επιστήμονες ανέπτυξαν αυτές τις βαθμολογίες κινδύνου για δεκάδες ασθένειες, όπως καρδιακές παθήσεις, νεφρικές παθήσεις, διαβήτη και καρκίνο, με την ελπίδα ότι οι ασθενείς θα μπορούσαν κάποια μέρα να χρησιμοποιήσουν αυτές τις πληροφορίες για να μειώσουν τον αυξημένο κίνδυνο ασθένειας.

Τώρα, μια ομάδα ερευνητών στο Broad Institute του MIT και του Χάρβαρντ, σε συνεργασία με 10 ακαδημαϊκά ιατρικά κέντρα στις ΗΠΑ, έχει εφαρμόσει 10 τέτοιες δοκιμές για χρήση στην κλινική έρευνα. Στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature Medicine, η ομάδα περιέγραψε πώς επέλεξαν, βελτιστοποίησαν και επικύρωσαν τις δοκιμές για 10 κοινές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών παθήσεων, του καρκίνου του μαστού και του διαβήτη τύπου 2. Βαθμονόμησαν επίσης τα τεστ για χρήση σε άτομα με μη ευρωπαϊκές καταβολές.

Οι επιστήμονες εργάστηκαν σε συνεργασία με το εθνικό δίκτυο Ηλεκτρονικών Ιατρικών Αρχείων και Γονιδιωματικών (eMERGE) για να μελετήσουν πώς τα γενετικά δεδομένα των ασθενών μπορούν να ενσωματωθούν στα ηλεκτρονικά τους ιατρικά αρχεία για τη βελτίωση της κλινικής φροντίδας και των αποτελεσμάτων υγείας. Τα 10 συνεργαζόμενα ιατρικά κέντρα συμμετείχαν 25.000 συμμετέχοντες, ενώ ερευνητές στο Broad Clinical Labs, θυγατρική του Broad Institute, πραγματοποίησαν τη δοκιμή βαθμολογίας πολυγονικού κινδύνου για αυτούς τους συμμετέχοντες.

«Υπήρξαν πολλές συνεχείς συζητήσεις και συζητήσεις σχετικά με τις βαθμολογίες πολυγονιδιακού κινδύνου και τη χρησιμότητα και τη δυνατότητα εφαρμογής τους στο κλινικό περιβάλλον», δήλωσε ο Niall Lennon, επικεφαλής επιστημονικός υπεύθυνος της Broad Clinical Labs, επιστήμονας ινστιτούτου στο Broad, και πρώτος συγγραφέας του νέου χαρτί. “Με αυτήν την εργασία, κάναμε τα πρώτα βήματα για να δείξουμε τη δυνητική δύναμη και τη δύναμη αυτών των βαθμολογιών σε έναν διαφορετικό πληθυσμό. Ελπίζουμε στο μέλλον αυτού του είδους οι πληροφορίες να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην προληπτική ιατρική για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να λάβουν μέτρα που μειώνουν τους κίνδυνος ασθένειας».

Οι περισσότερες βαθμολογίες πολυγονιδιακού κινδύνου έχουν αναπτυχθεί με βάση γενετικά δεδομένα σε μεγάλο βαθμό από άτομα ευρωπαϊκής καταγωγής, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με το εάν οι βαθμολογίες ισχύουν για άτομα άλλων καταβολών. Για να βελτιστοποιήσουν τις βαθμολογίες πολυγονιδιακού κινδύνου για μια ποικιλία ανθρώπων, ο Lennon και οι συνεργάτες του χτένισαν πρώτα τη βιβλιογραφία αναζητώντας βαθμολογίες πολυγονικού κινδύνου που είχαν δοκιμαστεί σε άτομα από τουλάχιστον δύο διαφορετικές γενετικές καταβολές.

Αναζήτησαν επίσης βαθμολογίες που υποδεικνύουν έναν κίνδυνο ασθένειας που οι ασθενείς θα μπορούσαν να μειώσουν με ιατρικές θεραπείες, προληπτικό έλεγχο ή/και αλλαγές στον τρόπο ζωής. «Ήταν σημαντικό ότι δεν δίναμε στους ανθρώπους αποτελέσματα για τα οποία δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα», είπε ο Λένον. Η ομάδα επέλεξε 10 καταστάσεις στις οποίες θα επικεντρωθεί για τις βαθμολογίες πολυγονιδιακού κινδύνου:

• κολπική μαρμαρυγή,
• καρκίνο του μαστού,
• χρόνια νεφρική νόσο,
• στεφανιαία νόσο,
• υπερχοληστερολαιμία,
• καρκίνο του προστάτη,
• άσθμα,
• διαβήτη τύπου 1,
• παχυσαρκία,
• και διαβήτη τύπου 2.

Για κάθε πάθηση, οι ερευνητές εντόπισαν τα ακριβή σημεία στο γονιδίωμα που θα ανέλυσαν για να υπολογίσουν τη βαθμολογία κινδύνου. Επιβεβαίωσαν ότι όλα αυτά τα σημεία θα μπορούσαν να προσδιοριστούν με ακρίβεια γονότυπου, συγκρίνοντας τα αποτελέσματα των δοκιμών τους με αλληλουχίες ολόκληρου του γονιδιώματος από το δείγμα αίματος κάθε ασθενούς.

Τέλος, οι ερευνητές ήθελαν να κάνουν τις βαθμολογίες πολυγονιδιακού κινδύνου να λειτουργούν σε διαφορετικές γενετικές καταβολές. Μελέτησαν πώς διαφέρουν οι γενετικές παραλλαγές μεταξύ των πληθυσμών αναλύοντας δεδομένα από το ερευνητικό πρόγραμμα All of Us του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας, το οποίο συλλέγει πληροφορίες υγείας από ένα εκατομμύριο άτομα από διαφορετικά υπόβαθρα στις ΗΠΑ. Η ομάδα χρησιμοποίησε αυτές τις πληροφορίες για να δημιουργήσει ένα μοντέλο για τη βαθμονόμηση βαθμολογία πολυγονιδιακού κινδύνου του ατόμου σύμφωνα με τη γενετική καταγωγή του ατόμου.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τι προκύπτει από τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας. Τι εκτιμάται για τη λειτουργία των απογευματινών χειρουργείων.

Στη Μακεδονία βρίσκονται οι περισσότεροι ασθενείς που περιμένουν – έως και πάνω από έναν χρόνο – να χειρουργηθούν σε δημόσιο νοσοκομείο.

Ο αριθμός τους ξεπερνάει τις 15.000, διαμορφώνοντας μία δυσάρεστη εικόνα για τα νοσοκομεία της Βόρειας Ελλάδας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, στο τέλος του περασμένου έτους, 102.634 ασθενείς περίμεναν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση σε δημόσια νοσοκομεία.

Από αυτούς, οι 44.459 περιμένουν έως τέσσερις μήνες, οι 31.954 από 4 – 12 μήνες και οι 26.221 πάνω από 12 μήνες. Η εκτίμηση είναι πως ένα μέρος θα εξυπηρετηθεί από τα απογευματινά χειρουργεία, τα οποία αναμένεται να λειτουργήσουν στις αρχές Μαρτίου.

Οι περιοχές με τις μεγαλύτερες λίστες αναμονής – ανά χρόνο αναμονής – είναι οι ακόλουθες:

Αναμονή 4 – 12 μήνες (σύνολο ασθενών 31.954)

Μακεδονία: 7.669 ασθενείς σε αναμονή (24% του συνόλου).

Αττική: 7.349 ασθενείς (23%).

Θράκη: 6.391 ασθενείς (20% του συνόλου).

Πειραιάς – Αιγαίο: 3.834 ασθενείς (12% του συνόλου).

Κρήτη: 3.515 ασθενείς (11% του συνόλου).

Πελοπόννησος – Ιόνια – Δυτική Ελλάδα: 2.557 ασθενείς (8% του συνόλου).

Θεσσαλία – Στερεά Ελλάδα: 639 ασθενείς (2% του συνόλου).

Αναμονή πάνω από 12 μήνες (σύνολο ασθενών 26.221)

Μακεδονία: 7.604 ασθενείς σε αναμονή (29% του συνόλου).

Θράκη: 6.293 ασθενείς (24% του συνόλου).

Πειραιάς – Νησιά Αιγαίου: 4.468 ασθενείς (17% του συνόλου).

Κρήτη: 4.447 ασθενείς (17% του συνόλου).

Αττική: 2.098 ασθενείς (8% του συνόλου).

Πελοπόννησος – Ιόνια – Δυτική Ελλάδα: 1.049 ασθενείς (4% του συνόλου).

Θεσσαλία – Στερεά Ελλάδα: 262 ασθενείς (1% του συνόλου).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Παράλληλα με το βαρύ φορτίο που καλούνται να σηκώσουν στην καθημερινότητά τους, οι ασθενείς που υποφέρουν από ημικρανίες διατρέχουν και αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΑΕΕ), όπως και έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεγαλύτερο κίνδυνο για ΑΕΕ διατρέχουν οι γυναίκες, ενώ επιπλέον παράγοντες που τον αυξάνουν είναι η λήψη αντισυλληπτικών και το κάπνισμα.

Η συχνότητα των ημικρανικών κρίσεων και η παρουσία αύρας φαίνεται πως αποτελούν επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, ενώ οι τριπτάνες μπορούν να χορηγούνται με σχετική ασφάλεια ως μέσο θεραπείας, καθώς η όποια πιθανή συμβολή τους στην αύξηση του κινδύνου θεωρείται αμελητέα.

Παρότι σε απόλυτους αριθμούς δεν είναι υψηλός, ο κίνδυνος είναι υπαρκτός, ανέφερε ο αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας του ΑΠΘ, Θεόδωρος Καραπαναγιωτίδης (φωτογραφία), μιλώντας στη διημερίδα που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη η Ελληνική Νευρολογική Εταιρεία, με θέμα “Ημικρανία η νέα εποχή”.

Τι δείχνουν οι μελέτες

Μετανάλυση του 2018, σε πάνω από 1 εκατομμύριο ασθενείς, κατέληξε πως η ημικρανία αυξάνει τον κίνδυνο για μείζονα καρδιαγγειακά και εγκεφαλοαγγειακά συμβάματα σε ποσοστό 40%.

Δανοί επιστήμονες, που μελέτησαν περισσότερους από 50.000 ημικρανικούς ασθενείς και πάνω από 500.000 άτομα στον γενικό πληθυσμό στη Δανία, βρήκαν ότι η ημικρανία είναι παράγοντας κινδύνου και για έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά σχεδόν 50%, και για φλεβικό θρομβοεμβολισμό κοντά στο 60%, αλλά και για κολπικό πτερυγισμό ή κολπική μαρμαρυγή. Ο κίνδυνος φαίνεται να αυξάνεται αν η ημικρανία συνοδεύεται με αύρα, ενώ το γυναικείο φύλο συντελεί στην περαιτέρω αύξηση του κινδύνου.

Άλλη μετανάλυση έδειξε ότι η ημικρανία αυξάνει κατά 70% τον κίνδυνο για ισχαιμικό ΑΕΕ. Ο κίνδυνος διπλασιάζεται στις γυναίκες και σχεδόν διπλασιάζεται αν η ημικρανία συνοδεύεται με αύρα.

Αντισυλληπτικά και κύηση

“Μια γυναίκα που έχει ημικρανία με αύρα έχει διπλάσιο κίνδυνο για ισχαιμικό ΑΕΕ. Αν αυτή η κυρία παίρνει αντισυλληπτικά επταπλασιάζεται ο κίνδυνος, ενώ αν καπνίζει και παίρνει αντισυλληπτικά τότε δεκαπλασιάζεται”, επισήμανε ο κ. Καραπαναγιωτίδης, διευκρινίζοντας αναφορικά με τα αντισυλληπτικά πως ο κίνδυνος εξαρτάται από την περιεκτικότητά τους σε οιστρογόνο. Τα ορμονικά σκευάσματα που δεν περιέχουν οιστρογόνο αλλά μόνο προγεσταγόνο δεν συνδέονται με αυξημένο αγγειακό κίνδυνο.

Η ημικρανία είναι παράγοντας αυξημένου κινδύνου στις γυναίκες για αγγειακά συμβάματα και κατά τη διάρκεια της κύησης. “Οι ημικρανικές γυναίκες έχουν 23% με 68% μεγαλύτερη πιθανότητα για υπέρταση κατά τη διάρκεια της κύησης, αυξημένη πιθανότητα για προεκλαμψία, πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο για ισχαιμικό ΑΕΕ κατά τη διάρκεια της κύησης, για έμφραγμα του μυοκαρδίου, για εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση και για πνευμονική εμβολή”, ανέφερε.

Εκτός από τα ισχαιμικά, η ημικρανία αυξάνει και τον κίνδυνο αιμορραγικών ΑΕΕ, από 43% ως και 90% σύμφωνα με τις αναλύσεις. Και εδώ η ύπαρξη αύρας έχει περαιτέρω επίδραση, ενώ το γυναικείο φύλο φαίνεται πως έχει σχετικά πιο περιορισμένο ρόλο.

Συχνότητα κρίσεων

Ένα ενδιαφέρον εύρημα της δανέζικης μελέτης είναι πως ο κίνδυνος για κάποιο καρδιαγγειακό ή εγκεφαλοαγγειακό σύμβαμα είναι μεγαλύτερος κατά τον πρώτο χρόνο μετά τη διάγνωση, κάτι που ισχύει τόσο για ισχαιμικά όσο και για αιμορραγικά ΑΕΕ και επιδέχεται διάφορων ερμηνειών.

Σε ό,τι αφορά τη συχνότητα, φαίνεται πως οι ασθενείς που είχαν πάνω από μια ημικρανική κρίση την εβδομάδα παρουσίαζαν αυξημένη συχνότητα ισχαιμικών ΑΕΕ. Στον αντίποδα, η συχνότητα δεν φαίνεται να επηρεάζει άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα, όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου, τη στηθάγχη κ.ά. Σύμφωνα με τον αν. καθηγητή, πάντως, αυτό το εύρημα σηκώνει συζήτηση, καθώς στη μελέτη παρατήρησης ήταν μικρός ο αριθμός των ασθενών με μεγάλη συχνότητα κρίσεων.

Ασφαλείς οι τριπτάνες

Αναφορικά με τις θεραπευτικές παρεμβάσεις της ημικρανίας, ο κ. Καραπαναγιωτίδης σημείωσε πως οι τριπτάνες –η κυριότερη θεραπεία των ημικρανικών κρίσεων- δεν αυξάνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. “Μπορούν να χορηγηθούν με σχετική ασφάλεια. Ακόμη κι αν έχουν μια μικρή αύξηση του κινδύνου, σε απόλυτα νούμερα αυτή είναι σχεδόν αμελητέα”, παρατήρησε.

Η αυξημένη συχνότητα των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων δεν φαίνεται, επίσης, να σχετίζεται με την αυξημένη αθηροσκλήρυνση, όπως κατέδειξε ολλανδική μελέτη.

Γιατί αυξάνει τον κίνδυνο

Οι ερμηνείες που μπορεί να δώσει κάποιος αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους η ημικρανία αυξάνει τον αγγειακό κίνδυνο, είναι πολλές. Ορισμένες από αυτές είναι:

• Γνωρίζουμε ότι η ημικρανία μπορεί να σχετίζεται με ενδοθηλιακή δυσλειτουργία.
• Μπορεί να επιδράσει στην ενεργοποίηση και τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων.
• Το ανοικτό ωοειδές τρήμα μεταξύ των δύο κόλπων της καρδιάς, που είναι πιο συχνό στους ημικρανικούς και ειδικά σε αυτούς με αύρα, το οποίο από μόνο του είναι εν δυνάμει παράγοντας αγγειακού κινδύνου.
• Οι ημικρανικοί μπορεί να κάνουν καταχρήσεις μη στεροειδών αντιφλεγμωνωδών που έχουν αυξημένο αγγειακό κίνδυνο.
• Υποφέρουν πιο συχνά από κατάθλιψη και άγχος που είναι επίσης επιπλέον παράγοντες κινδύνου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ιατροί του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν πρόσφατη δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine.

Τα ηλεκτρονικά συστήματα παροχής νικοτίνης – που ονομάζονται επίσης ηλεκτρονικά τσιγάρα – χρησιμοποιούνται από ορισμένους καπνιστές για να βοηθήσουν στη διακοπή του καπνίσματος.

Ο πρωταρχικός στόχος της μελέτης που μόλις δημοσιεύτηκε στο διεθνές έγκριτο περιοδικό NEJM (New England Journal of Medicine) είναι να παρουσιάσει στοιχεία σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (παθολόγος, καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) και Παναγιώτα Ζαχαράκη (βιολόγος) συνοψίζουν τα νεότερα δεδομένα της μελέτης.

Σε αυτήν την ανοιχτή, ελεγχόμενη δοκιμή, έγινε τυχαία κατανομή ενηλίκων που κάπνιζαν τουλάχιστον πέντε τσιγάρα καπνού ημερησίως και που ήθελαν να ορίσουν ημερομηνία διακοπής του καπνίσματος σε μια ομάδα παρέμβασης, η οποία έλαβε δωρεάν ηλεκτρονικά τσιγάρα και υγρά αναπλήρωσης, συμβουλευτική για τη διακοπή του καπνίσματος και προαιρετική (όχι δωρεάν) θεραπεία υποκατάστασης με νικοτίνη.

Η ομάδα συγκρίθηκε με μια ομάδα ελέγχου, η οποία έλαβε τυπική συμβουλευτική και ένα κουπόνι, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για οποιονδήποτε σκοπό, συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας υποκατάστασης με νικοτίνη. Η κύρια έκβαση ήταν βιοχημικά επικυρωμένη, συνεχής αποχή από το κάπνισμα στους 6 μήνες. Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα περιελάμβαναν αποχή από τον καπνό και από οποιαδήποτε νικοτίνη (συμπεριλαμβανομένου του καπνίσματος, των ηλεκτρονικών τσιγάρων και της θεραπείας υποκατάστασης με νικοτίνη) στους 6 μήνες, αναπνευστικά συμπτώματα και σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Αυτή η μελέτη περιελάμβανε συνολικά 1246 συμμετέχοντες που υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση. Η κατανομή έγινε ως εξής: 622 συμμετέχοντες τοποθετήθηκαν στην ομάδα παρέμβασης και 624 στην ομάδα ελέγχου.

• Το ποσοστό των συμμετεχόντων με επικυρωμένη συνεχή αποχή από το κάπνισμα ήταν 28,9% στην ομάδα παρέμβασης και 16,3% στην ομάδα ελέγχου.
• Το ποσοστό των συμμετεχόντων που απείχαν από το κάπνισμα τις 7 ημέρες πριν από την 6μηνη επίσκεψη ήταν 59,6% στην ομάδα παρέμβασης και 38,5% στην ομάδα ελέγχου, αλλά το ποσοστό που απείχε από οποιαδήποτε χρήση νικοτίνης ήταν 20,1% στην ομάδα παρέμβασης και 33,7% στην ομάδα ελέγχου.
• Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν σε 25 συμμετέχοντες (4,0%) στην ομάδα παρέμβασης και σε 31 (5,0%) στην ομάδα ελέγχου, ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν σε 272 συμμετέχοντες (43,7%) και 229 συμμετέχοντες (36,7%) στην ομάδα ελέγχου (χωρίς ηλεκτρονικά τσιγάρα) αντίστοιχα.

Η μελέτη αυτή κατέληξε στο ότι η προσθήκη των ηλεκτρονικών τσιγάρων στην καθιερωμένη συμβουλευτική για τη διακοπή του καπνίσματος θα μπορούσε να οδηγήσει σε  μεγαλύτερη αποχή από τη χρήση καπνού μεταξύ των καπνιστών από ότι η τυπική συμβουλευτική για διακοπή καπνίσματος από μόνη της.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ερευνήτρια από το Ίνσμπρουκ στιγματίζει το γεγονός ότι τα ιατρικά βιολογικά χαρακτηριστικά (βιοδείκτες) ερευνώνται και συλλέγονται με μη ενιαίο τρόπο. Προτείνονται νέες κατευθυντήριες γραμμές

Κάθε άνθρωπος έχει βιολογικά χαρακτηριστικά (βιοδείκτες) που μπορούν να αλλάξουν κατά τη διάρκεια της ζωής του. Παρέχουν στους γιατρούς πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της υγείας, τις διαδικασίες γήρανσης και τις αναφυόμενες ασθένειες.

Προκειμένου να χρησιμοποιηθούν βέλτιστα στην κλινική έρευνα, θα πρέπει να τυποποιηθούν και να συλλεχθούν όσο το δυνατόν πληρέστερα, δήλωσε η ερευνήτρια από το Ίνσμπρουκ της Αυστρίας, Chiara Herzog. Μαζί με συναδέλφους της, παρουσίασε κατευθυντήριες γραμμές για την τυποποίηση των βιοδεικτών στο επιστημονικό περιοδικό “Nature Medicine”.

Οι κλασικοί βιοδείκτες περιλαμβάνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τη θερμοκρασία του σώματος και το σωματικό βάρος.

Στη σύγχρονη ιατρική και έρευνα καταγράφεται και αξιολογείται επίσης μια μεγάλη ποικιλία μορίων στο σώμα, όπως οι μεταβολίτες του αίματος, οι πρωτεΐνες, τα γονίδια κινδύνου (π.χ. για τον καρκίνο του μαστού) και οι “επιγενετικές” αλλαγές στο γονιδίωμα που επηρεάζουν την ανάγνωση των γονιδίων.

“Η χρήση βιοδεικτών για την αξιολόγηση της βιολογικής γήρανσης μπορεί να συμβάλει στην πρόβλεψη του προσδόκιμου ζωής και της ποιότητας ζωής”, δήλωσε η Herzog, η οποία εργάζεται στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Μεταφραστικής Ογκολογίας Πρόληψης και Προληπτικού Ελέγχου του Πανεπιστημίου του Ίνσμπρουκ.

Αυτό συμβαίνει επειδή υποδεικνύει την αύξηση των μοριακών και κυτταρικών βλαβών με την πάροδο του χρόνου. Ωστόσο, η αξιοπιστία των διαφόρων βιοδεικτών δεν καταγράφεται και δεν επικυρώνεται (ελέγχεται ως προς την εγκυρότητα) ομοιόμορφα, ανέφερε, λέγοντας πως αυτή είναι μια απαραίτητη διαδικασία για να εξασφαλιστούν ακριβή και αξιόπιστα αποτελέσματα στην κλινική έρευνα.

Οι ερευνητές συμβουλεύουν ότι πρέπει να καταγράφονται ταυτόχρονα όσο το δυνατόν περισσότεροι βιοδείκτες για κάθε άτομο, όπως μεταβολίτες του αίματος, πρωτεΐνες και γενετικές αλλαγές.

“Αυτή η “multi-omics” προσέγγιση θα παρείχε καλύτερη εικόνα για την προγνωστική δύναμη των βιοδεικτών”, εξήγησαν.

Επιπλέον, οι βιοδείκτες γήρανσης θα πρέπει να συνδεθούν με άλλους παράγοντες υγείας, όπως η αδυναμία, η απώλεια (σωματικής) λειτουργίας, οι χρόνιες ασθένειες και οι αναπηρίες.

Τα δεδομένα και οι μέθοδοι εξέτασης θα πρέπει επίσης να τυποποιηθούν.  Για το σκοπό αυτό έχουν αναπτύξει νέες κατευθυντήριες γραμμές.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Συνήθως χρειάζονται πολλά χρόνια μέχρι να κυκλοφορήσουν στην αγορά νέα καινοτόμα φάρμακα για ασθενείς με ανεπαρκώς θεραπεύσιμες ασθένειες. Ωστόσο, η τεχνητή νοημοσύνη αρχίζει τώρα να επιταχύνει τις εργασίες ανάπτυξης και εξέλιξης φαρμάκων.

Ενδεικτικό παράδειγμα σε αυτό αποτελούν φαρμακευτικές εταιρείες όπως η Amgen, η Bayer και η Novartis.

Κύριος στόχος τους είναι να χρησιμοποιήσουν λογισμικό υπολογιστών για να συντομεύσουν τη φάση των κλινικών μελετών.

Στην ανάπτυξη φαρμάκων, οι κλινικές μελέτες με συμμετέχοντες για τον προσδιορισμό της ανεκτικότητας, της δοσολογίας και της αποτελεσματικότητας είναι η πιο δαπανηρή και συχνά η πιο χρονοβόρα φάση.

Επιπλέον, προκύπτουν συχνά αποτυχίες, με αποτέλεσμα την απώλεια εκατομμυρίων ευρώ σε επενδυμένο κεφάλαιο.

Εδώ και πολύ καιρό, ο στόχος είναι να μειωθεί ο χρόνος που απαιτείται για τις κλινικές μελέτες όλων των φάσεων, όσο και ο αριθμός των δοκιμαζόμενων ατόμων και ενδεχομένως να αποφευχθούν οι ομάδες ελέγχου εικονικού φαρμάκου.

Για να επιτευχθούν όλα αυτά, οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες βασίζονται όλο και περισσότερο σε συστήματα εξοπλισμένα με τεχνητή νοημοσύνη και ικανότητες αυτοεκμάθησης (machine learning).

“Βρισκόμαστε πραγματικά σε μια ιστορική στιγμή όπου βιώνουμε έναν συνδυασμό πρωτοφανούς πρόσβασης σε δεδομένα και προηγμένα αναλυτικά εργαλεία”, δήλωσε ο Rob Lenz, αντιπρόεδρος της παγκόσμιας ανάπτυξης της Amgen.

Η εταιρεία ξεκίνησε πριν από λίγο καιρό το έργο “ATOMIC” (Analytical Trial Optimisation Module).

“Θέλαμε να σχεδιάσουμε κλινικές μελέτες, στοχεύοντας σε υψηλότερο ποσοστό επιτυχίας “, δήλωσε ο Matt Austin, Head of Data Analytics της φαρμακευτικής εταιρείας.

Οι χρήστες τεχνητής νοημοσύνης στη φαρμακευτική βιομηχανία θέλουν πρώτα να επιλέγουν ταχύτερα εξειδικευμένα νοσοκομειακά τμήματα για κλινικές δοκιμές στις καταλληλότερες τοποθεσίες.

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι το 15% όλων των Κέντρων που θέλουν να συμμετάσχουν σε κλινικές μελέτες, δεν εγγράφουν ούτε έναν ασθενή κατά τη διάρκεια της μελέτης. Πολλά συμμετέχοντα ιδρύματα, μάλιστα, δεν εγγράφουν τον προγραμματισμένο αριθμό ασθενών.

Ο μισός χρόνος που απαιτείται για την κλινική φάση της έρευνας πιθανών νέων φαρμάκων, δαπανάται μόνο για την εγγραφή.

Το πρόγραμμα “ATOMIC” της Amgen τροφοδοτείται με μία άνευ προηγουμένου πληρότητα δεδομένων.

Περιέχει λοιπόν, μεταξύ άλλων, πληροφορίες από μελέτες που έχουν ήδη διεξαχθεί στα επιμέρους κέντρα μελέτης, πληροφορίες από δημόσια προσβάσιμες βάσεις δεδομένων, περιφερειακά δεδομένα (πόσο συχνή είναι μια ασθένεια σε μια συγκεκριμένη περιοχή) αλλά και πληροφορίες σχετικά με τα ίδια τα κέντρα μελέτης.

Αυτά μπορούν να αναλυθούν μόνο με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.

Το αποτέλεσμα είναι ένας κατάλογος κατάταξης των ιδρυμάτων που είναι καταλληλότερα για την απάντηση ενός συγκεκριμένου ιατρικού ερωτήματος.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/