Κατηγορία: Ενημέρωση

Οι υπεύθυνοι του Ινστιτούτου Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας αναζητούν για 8.500 συσκευασίες της κλασικής μορφής του φαρμάκου.

Σε αδιέξοδο βρίσκεται η αγορά των ηπαρινών, με τους ασθενείς να σπάνε τα τηλέφωνα προς πάσα κατεύθυνση καθώς πληθαίνουν οι φήμες ότι έρχεται έλλειψη. Ετσι εξηγείται η έντονη ανησυχία ασθενών για το σωτήριο αυτό σκεύασμα, καθώς είναι απαραίτητο σε όλα τα χειρουργεία, για όσους είναι κλινήρεις και όλους όσους αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο θρομβώσεων, ενώ είναι αναντικατάστατο τόσο στην περίπτωση των αιμοκαθαρόμενων, καθώς δεν μπορεί να γίνει η αιμοκάθαρση χωρίς ηπαρίνη, όσο και στην περίπτωση των εγκύων.

Σύμφωνα με τον κ. Γρηγόρη Λεοντόπουλο, πρόεδρο στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Νεφροπαθών, με αφορμή τη φημολογία απόσυρσης που έχει φτάσει και στα δικά του αυτιά θέλει να ξέρει αν το Υπουργείο Υγείας έχει σχεδιάσει πλάνο κάλυψης των αναγκών σε ηπαρίνες, καθώς ως γνωστόν όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Δεν μπορούν, να περιμένουν οι 12.000 αιμοκαθαρόμενοι στην Ελλάδα, κινήσεις της τελευταίας στιγμής. Οι εβδομαδιαίες αιμοκαθάρσεις ανά άτομο φτάνουν τις 3 και άρα στο μήνα γίνονται  12 ή 13. Μιλάμε για ζήτημα ζωής και θανάτου και αναμένουμε από το Υπουργείο Υγείας να δείξει την αντίστοιχη υπευθυνότητα “.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες λένε ότι ο ΙΦΕΤ πήρε εντολή εδώ και δύο εβδομάδες για ανεύρεση ηπαρίνης καθώς υπάρχει ενδεχόμενο ελλείψεων από το τέλος Ιανουαρίου. Η εντολή είναι για κλασική ηπαρίνη και αφορά σε πρώτη φάση 8.500 κουτιά των 0,5 mg που χρησιμοποιείται κατά βάση στα χειρουργεία. To κάθε κουτί, βάσει της εντολής να έχει 10 αμπούλες.

Σημειώνεται ότι οι μηνιαίες ανάγκες της χώρας σε κλασική ηπαρίνη (διάρκεια ζωής 4 ώρες) είναι 10.000 κουτιά, ενώ σε ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους (διάρκεια ζωής 24 ωρών) είναι εκατοντάδες χιλιάδες -χρησιμοποιείται και από αιμοκαθαρόμενους- και χορηγείται ως θρομβοπροφύλαξη.

Φαίνεται λοιπόν ότι και να βρεθούν οι ποσότητες, δεν θα μπορέσουν να καλύψουν ούτε τις ανάγκες ενός μήνα. Ενώ για ηπαρίνες που χρησιμοποιούν οι αιμοκαθερόμενοι, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την κάλυψη των αναγκών τους.

Τα δύο ερωτήματα 

1) Το πρώτο ερώτημα είναι αν τελικά θα βρει ηπαρίνη ο ΙΦΕΤ καθώς υπάρχει παγκόσμια έλλειψη (λόγω της γρίπης των χοίρων που θανατώθηκαν πολλά ζώα αλλά και επειδή το σκεύασμα χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στο Κορωνοϊό για αποφυγή των θρομβώσεων)

2) Σε τι τιμή θα το αγοράσει; Στην Ελλάδα η τιμή παραγωγού είναι 30,07 ευρώ το κουτί, ενώ ο μέσος όρος των δύο φθηνότερων χαρών της ευρωζώνης είναι 83,48 ευρώ.

Επικίνδυνη τακτική

Σαν να μην έφταναν αυτά τα προβλήματα, το “κερασάκι στην τούρτα” ήρθε την Παρασκευή, και ενώ ο αρμόδιος κρατικός φορέας έχει αναγνωρίσει το Παγκόσμιο και Εθνικό πρόβλημα αποφάσισε να μειώσει τις τιμές των ηπαρινών, αντί να τους δώσει τις αυξήσεις που δικαιούνται βάση νομοθεσία. Σημειώνουμε ότι την περασμένη εβδομάδα, η Ουγγαρία αποφάσισε να αυξήσει τις τιμές, προκειμένου να διατηρήσει τα σκευάσματα στην χώρα.

Το ιστορικό της αίτησης απόσυρσης

Τέλη Οκτωβρίου, κατά πληροφορίες, δύο εταιρείες που καλύπτουν το 75% της αγοράς και δεκάδες χιλιάδες ασθενείς κατέθεσαν στους αρμόδιους φορείς αίτηση απόσυρσης της ηπαρίνης που διαθέτουν, λόγω των υψηλών περικοπών πουτους επιβάλλονται. Οι περικοπές ξεπερνούν το 40%. Το κονδύλι για τις ηπαρίνες είναι της τάξεως των 45 εκατ. ευρώ στην ιδιωτική αγορά και άλλα 12 εκατ. ευρώ στα νοσοκομεία. Η μόνη χρονιά που δεν επιβλήθηκαν περικοπές ήταν το 2021 και μόνο στην ιδιωτική αγορά, ενώ στα νοσοκομεία το Clawback ήταν πάνω από 50%.

Παρά λοιπόν την αρχική πρόθεση του Υπουργείου Υγείας και τις συνεχείς δεσμεύσεις για την επίλυση του θέματος από τον Μάιο του 2022 και παρά την επίσημη ενημέρωση των εταιρειών ότι από τον Ιανουάριο δεν θα υπάρχουν τα σκευάσματά τους στην αγορά, το Υπουργείο δεν έχει προβεί σε καμία ακόμη κίνηση επίλυσης του ζωτικού αυτού θέματος. Την ίδια στιγμή, οι εταιρείες έχουν γίνει “μπαλάκι” μεταξύ των φορέων που υποτίθεται ότι θα έλυναν το πρόβλημα με σαφείς ενδείξεις ότι δεν έχουν ενδιαφερθεί πραγματικά.

Ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός, ότι στην επιστολή αυτή που είχε προωθηθεί με τα αιτήματα απόσυρσης ήταν και τα σκιαγραφικά (να αποσυρθούν και αυτά ως αιτήματα κάποιων εταιρειών). Τα τελευταία όμως, οι αρμόδιοι τα προχώρησαν και ολοκλήρωσαν την διαπραγμάτευση τους και άρα έδωσαν το “πράσινο φως” για τη συνέχιση της παρουσίας τους στην ελληνική αγορά.

Με μαθηματική ακρίβεια, η αδράνεια του Υπουργείου και των εμπλεκόμενων φορέων, οδηγεί στην έξοδο τα σκευάσματα από την ελληνική αγορά, μειώνοντας τις τιμές τους και επιβάλλοντας υποχρεωτικές εκπτώσεις πάνω από 50%. Ο κίνδυνος για τις ανθρώπινες ζωές που χρειάζονται τα συγκεκριμένα σκευάσματα είναι ορατός, ενώ την ίδια στιγμή ως απόρροια των πολιτικών επιλογών ετοιμάζονται να εκτοξεύσουν την κρατική δαπάνη σε δυσθεώρητα επίπεδα. Και αν πιστεύεται ότι αυτό δεν γίνεται… θα θυμίσουμε την περίπτωση των ανοσοσφαιρινών, όπου πέραν των τεράστιων ελλείψεων που δημιουργήθηκαν πριν από μερικούς μήνες, σήμερα εισάγονται από τον ΙΦΕΤ με τριπλάσιο κόστος.

Στοιχεία για τους θρόμβους

Οι θάνατοι που οφείλονται σε θρόμβωση κάθε χρόνο είναι πολύ περισσότεροι από τους θανάτους που οφείλονται σε καρκίνο του μαστού, καρκίνο του προστάτη και  αυτοκινητιστικά ατυχήματα. Έτσι κρίνεται απαραίτητη η αύξηση της γνώσης του κοινού και των επαγγελματιών υγείας σχετικά με τον επιπολασμό και τους παράγοντες κινδύνου για θρόμβωση, τα συμπτώματά της και τους τρόπους πρόληψης και θεραπείας.

Τι είναι η θρόμβωση

Ως  θρόμβωση ορίζεται ο σχηματισμός  ενός θρόμβου μέσα σε ένα αιμοφόρο αγγείο, που εμποδίζει τη ροή του αίματος μέσω του κυκλοφορικού συστήματος. Μετά από τον τραυματισμό  ενός αγγείου (φλέβα ή  αρτηρία), ο οργανισμός μας  χρησιμοποιεί  τα αιμοπετάλια και το ινώδες για να σχηματίσει  έναν θρόμβο  και να αποτρέψει την απώλεια αίματος. Ακόμη και όταν ένα αιμοφόρο αγγείο δεν έχει τραυματιστεί, μπορεί να σχηματιστούν θρόμβοι αίματος στο σώμα σε ορισμένες συνθήκες υπερπηκτικότητας (εγκυμοσύνη, καρκίνος).

Η φλεβική θρόμβωση οδηγεί σε θρόμβο αίματος στο προσβεβλημένο αγγείο, ενώ η αρτηριακή θρόμβωση (και, σπάνια, σοβαρή φλεβική θρόμβωση) επηρεάζει την παροχή αίματος και οδηγεί σε βλάβη του ιστού που αρδεύεται από αυτήν την αρτηρία ( οδηγώντας σε ισχαιμία και νέκρωση). Ένα κομμάτι είτε ενός αρτηριακού ή ενός φλεβικού θρόμβου μπορεί να  αποσπαστεί από τη θέση του αρχικού σχηματισμού του, να ταξιδέψει μέσω της κυκλοφορίας και να εγκατασταθεί κάπου αλλού (π.χ. πνεύμονες) ως εμβολή. Αυτός ο τύπος εμβολής είναι γνωστός ως θρομβοεμβολή.

Πόσο συχνή είναι η θρόμβωση

Η φλεβική θρόμβωση, συμπεριλαμβανομένης της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης (DVT) και της πνευμονικής εμβολής (PE), εμφανίζεται με ετήσια επίπτωση περίπου 1 ανά 1.000 ενήλικες. Τα ποσοστά αυξάνονται  μετά την ηλικία περίπου των 45 ετών και είναι ελαφρώς υψηλότερα στους άνδρες από τις γυναίκες.

Η DVT και η PE συχνά υποδιαγιγνώσκονται. Η DVT εμφανίζεται σε έως και 900.000 άτομα ετησίως. Η PE επηρεάζει περίπου 300.000 άτομα κάθε χρόνο. Περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι πεθαίνουν από θρόμβωση κάθε χρόνο.

Σε άτομα που εισάγονται στο νοσοκομείο, η θρόμβωση είναι μια κύρια αιτία επιπλοκών και περιστασιακά, θανάτου. Για την πρόληψη της θρόμβωσης είναι συχνή η χρήση ηπαρίνης μετά από χειρουργικές επεμβάσεις εάν δεν συνυπάρχει αιμορραγία. Γενικά, απαιτείται ανάλυση κινδύνου-οφέλους εξατομικευμένα σε κάθε ασθενή καθώς όλα τα αντιπηκτικά οδηγούν σε αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας.

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για θρόμβωση;

Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου για θρόμβωση, εκτός από την ηλικία, περιλαμβάνουν εξωγενείς παράγοντες όπως η χειρουργική επέμβαση, η νοσηλεία, η ακινησία, το τραύμα, η εγκυμοσύνη και η λοχεία, η χρήση ορμονών (αντισυλληπτικά/HRT), τα υπερατλαντικά ταξίδια καθώς και ενδογενείς παράγοντες όπως ο καρκίνος, η παχυσαρκία και η κληρονομική και επίκτητη θρομβοφιλία.

Ποια είναι τα συμπτώματα της θρόμβωσης

Τα συμπτώματα μιας θρόμβωσης  περιλαμβάνουν:  κράμπα, πόνο, οίδημα, ερυθρότητα και θερμότητα  σε κάποιο άκρο (πόδι ή  χέρι), ξαφνική δύσπνοια, οξύ πόνο στο στήθος (μπορεί να είναι χειρότερος στην εισπνοή) και βήχα που μπορεί να συνοδεύεται με αίμα.

Ποια είναι τα αντιπηκτικά φάρμακα

Tα φάρμακα που χρησιμοποιούμε για την πρόληψη και τη θεραπεία της θρόμβωσης είναι τα αντιπηκτικά που χορηγούνται παρεντερικά όπως η ηπαρίνη και οι χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνες, η φονταπαρινόξη και τα αντιπηκτικά που χορηγούνται από του στόματος όπως τα κουμαρινικά, η  νταμπιγκατράνη, η ριβαροξαμπάνη, η απιξαμπάηνη, η ασπιρίνη και η κλοπιδογρέλη.

Θρόμβωση και  COVID

Στα σημαντικά μαθήματα που πήραμε από την περίοδο της πανδημίας Covid-19 θα πρέπει οπωσδήποτε να συμπεριλάβουμε και τη βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών της ανοσοθρόμβωσης που επέκτεινε τις γνώσεις μας για τη Φλεβική Θρομβοεμβολική Νόσο.

Πολύ σύντομα από την έναρξη της εξάπλωσης του ιού, η λοίμωξη COVID -19 συσχετίστηκε με αυξημένα ποσοστά θρομβωτικών επιπλοκών και καταγράφηκε ο υψηλός κίνδυνος για τους ασθενείς να αναπτύξουν τόσο αρτηριακή όσο και φλεβική θρόμβωση. Φαίνεται πως η ανοσοθρόμβωση όπως είναι ο ακριβής όρος που περιγράφει αυτές τις στενές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της εγγενούς ανοσίας (ουδετερόφιλα, μονοκύτταρα, συμπλήρωμα), της φλεγμονής και της πήξης πυροδοτείται από την υπερέκκριση προ-φλεγμονωδών παραγόντων και την ενεργοποίηση πολλών παραγόντων του καταρράκτη της πήξης οδηγώντας σε κλινικό επίπεδο σε ανάπτυξη θρόμβωσης.

Για τη διαχείριση της «Θρόμβωσης σχετιζόμενης με τη νόσο COVID-19», η επιστημονική κοινότητα λαμβάνοντας υπόψη τη διαφορετική παθοφυσιολογία και την ανάγκη να αντιμετωπιστεί η γενικευμένη ενεργοποίηση των μηχανισμών πήξης σε διάφορα επίπεδα, προέκρινε τόσο στις διεθνείς όσο και στις εγχώριες κατευθυντήριες οδηγίες την έναρξη αντιπηκτικής αγωγής για θρομβοπροφύλαξη σε όλους τους νοσηλευόμενους ασθενείς με COVID-19, κατά προτίμηση με χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνες.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Την τελευταία δεκαετία, ο Δρ. Ντον Ίνγκμπερ, βιομηχανικός στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, έχει κατασκευάσει περισσότερα από 15 τσιπ που μοιάζουν και λειτουργούν όπως τα ανθρώπινα όργανα, πνεύμονες, συκώτι, έντερο, ακόμη και δέρμα.

Το νέο του εγχείρημα σύμφωνα με άρθρο των New York Times είναι να φτιάξει ένα τσιπάκι που να λειτουργεί όπως ο κόλπος.

Το συγκεκριμένο τσιπάκι κατασκευάστηκε από κολπικά κύτταρα που δώρισαν δύο γυναίκες. Πρόκειται για ένα τσιπ από καουτσούκ σιλικόνης στο μέγεθος τσίχλας.

«Πρόκειται για το πιο ρεαλιστικό εργαστηριακό μοντέλο που έχει κατασκευαστεί από εμένα», δήλωσε ο Δρ Ίνγκμπερ προσθέτοντας πως το μοντέλο έχει πολλές παρόμοιες λειτουργίες με έναν γυναικείο κόλπο.

Στο πλάνο η βακτηριακή κολπίτιδα

Ο ίδιος και άλλοι ερευνητές είναι αισιόδοξοι ότι το εργαλείο θα μπορούσε να προσφέρει μία λύση στη δοκιμή θεραπειών για τη βακτηριακή κολπίτιδα, μια λοίμωξη από επιβλαβή μικρόβια στον κόλπο που προσβάλλει περίπου το 30% των γυναικών κάθε χρόνο.

«Πρόκειται για μια σπουδαία εξέλιξη» δήλωσε ο Δρ Λεβ Σαγκί, γυναικολόγος στο Ιατρικό Κέντρο Hadassah στην Ιερουσαλήμ, ο οποίος μελετά το κολπικό μικροβίωμα και δεν συμμετείχε στη νέα μελέτη.

Όπως αναφέρει ο γυναικολόγος η εξέλιξη αυτή είναι σημαντική καθώς δεν είναι δύσκολο να βρεθούν γυναίκες πρόθυμες να δωρίσουν κολπικά δείγματα, ωστόσο είναι δύσκολο να προθυμοποιηθεί κάποια να συμμετάσχει σε μελέτες με φάρμακα.

Η μελέτη, η οποία χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Gates, χρησιμοποίησε το τσιπ προκειμένου να μιμηθεί τον τρόπο με τον οποίο ένας πραγματικός κόλπος ανταποκρίνεται στα καλά και τα κακά βακτήρια.

Επιβλαβή βακτήρια

O τρόπος που λειτουργεί το τσιπ είναι παρόμοιος με αυτό που συμβαίνει όταν κάποια γυναίκα προσβάλλεται από βακτηριακή κολπίτιδα, δηλαδή από επιβλαβή βακτήρια που καταλαμβάνουν το κολπικό μικροβίωμα και μειώνουν την οξύτητά του κόλπου προκαλώντας μερικές φορές κνησμό και αυξημένες εκκρίσεις.

Σημειώνεται πως η βακτηριακή κολπίτιδα αντιμετωπίζεται συνήθως με αντιβιοτικά, αλλά τα ποσοστά υποτροπής είναι υψηλά. Επίσης όταν δεν αντιμετωπίζεται, αυξάνεται ο κίνδυνος σεξουαλικών μεταδιδόμενων λοιμώξεων και καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Στις έγκυες γυναίκες, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού.

Πάντως παρά τα οφέλη που μπορεί να έχει το συγκεκριμένο τσιπ, η μελέτη δεν συμπεριέλαβε μερικά σημαντικά δεδομένα σύμφωνα με τους επιστήμονες.

«Η πραγματική ζωή είναι πολύ πιο περίπλοκη από την λειτουργία ενός τσιπ» , δήλωσε ο Δρ. Λεβ Σαγκί προσθέτοντας πως «στον κόλπο, γνωρίζαμε ότι τα βακτήρια είναι ζωτικής σημασίας πριν από περισσότερα από εκατό χρόνια. Σχετικές έρευνες γίνονται εδώ και πολλά χρόνια, ωστόσο έχουμε ακόμη πολύ δρόμο», κατέληξε ο Δρ Σαγκί.

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Τα παραπάνω ανέφερε ο Βασίλης Κοντοζαμάνης, πρώην Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας και Σύμβουλος του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη σε θέματα Υγείας, μιλώντας στο 24ο Ετήσιο Φόρουμ Capital Link Invest in Greece.

Σύμφωνα με τον κ. Κοντοζαμάνη, η Ελλάδα μπορεί να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην καινοτόμα βιοφαρμακευτική βιομηχανία και έχουν τεθεί τα θεμέλια που θα καταστήσουν τη χώρα ανταγωνιστική διεθνώς στον τομέα αυτόν.

«Υποστηρίζουμε την επιχειρηματικότητα στον τομέα της υγείας ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο την καινοτομία, την Έρευνα και Ανάπτυξη και την απασχόληση. Τα αποτελέσματα της πολιτικής μας είναι ήδη ορατά.

Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία ανακοίνωσε πρόσφατα επενδυτικά σχέδια ύψους 300 εκατ. ευρώ.

Η Pfizer, μια κορυφαία φαρμακευτική εταιρεία παγκοσμίως, έχει έδρα ενός διεθνούς κέντρου ψηφιακής τεχνολογίας στη Θεσσαλονίκη, ενώ η πολυεθνική φαρμακευτική βιομηχανία Boehringer Ingelheim επενδύει πάνω από 100 εκατ. ευρώ στην περίοδο 2019-2025, για να επεκτείνει τις παραγωγικές δραστηριότητες του εργοστασίου της στο Κορωπί Αθηνών», επισήμανε.

Επίσης, ανακοίνωσε το σχέδιο της Κυβέρνησης να μετατρέψει την Ελλάδα σε Κέντρο Αριστείας στον τομέα των Κλινικών Δοκιμών.

«Στόχος μας δεν είναι μόνο να συμβάλουμε στην πρόοδο της ιατρικής επιστήμης, αλλά και να ενισχύσουμε την οικονομία που βασίζεται στη γνώση και να δώσουμε τη δυνατότητα σε Έλληνες που εργάζονται στο εξωτερικό να επιστρέψουν στη χώρα.

Επιπλέον, εργαζόμαστε ώστε η Ελλάδα να γίνει κόμβος στην παροχή υπηρεσιών Τεχνητής Νοημοσύνης, Ανάλυσης Μεγαδεδομένων, δεδομένων Real World Evidence, Μητρώων Ασθενών και άλλων υπηρεσιών ψηφιακής υγείας.

Επίσης, να προσελκύσουμε εταιρείες που αλληλοεπιδρούν με τη διαδικασία ανακάλυψης, ανάπτυξης και εμπορίας φαρμάκων.

Η χώρα διαθέτει μοναδικά χαρακτηριστικά, όπως καταρτισμένο και κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, σύγχρονες υποδομές και προηγμένη ιατρική τεχνολογία», τόνισε.

Η Ελλάδα αναμφίβολα αποτελεί έναν ελκυστικό επενδυτικό προορισμό, είπε καλώντας την επενδυτική κοινότητα να αδράξει τις ευκαιρίες που έχουν προκύψει στον τομέα της Υγείας.

Το ΕΣΥ ισχυροποιήθηκε στην πανδημία

Μιλώντας στο Φόρουμ, ο πρώην Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας εξήρε το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Ελλάδος, το οποίο κατάφερε να ανταποκριθεί στο ρόλο του με απόλυτη επιτυχία κάτω από αντίξοες συνθήκες, όπως ήταν η μακρά περίοδος της πανδημίας.

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας – σημείωσε ο κ. Κοντοζαμάνης – όχι μόνο δεν κατέρρευσε λόγω των αυξημένων αναγκών την περίοδο της πανδημίας.

Τουναντίον έγινε ισχυρότερο, γεγονός που αναγνωρίζει και η διεθνής επενδυτική κοινότητα.

Το ΕΣΥ στηρίχθηκε με επιπλέον χρηματοδότηση και ανθρώπινο δυναμικό, ανέπτυξε επιπλέον κρίσιμες υποδομές, όπως Μονάδες Εντατικής Θεραπείας ενώ εισήχθησαν στο Σύστημα νέες ψηφιακές υπηρεσίες.

«Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για ένα ισχυρό, αποτελεσματικό και ανθεκτικό σύστημα υγείας που θα καλύπτει όλες τις ανάγκες των πολιτών και η αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα του θα μετριέται σε όρους αξίας της υγειονομικής παρέμβασης. Οι διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, δημιουργούν ένα ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον, με σημαντικό αριθμό διεθνών επενδυτών να έχουν ήδη ένα ισχυρό αποτύπωμα στη χώρα», τόνισε.

Συνάντηση με Αντιπροσωπεία της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας της Νέας Υόρκης

Στο πλαίσιο των εργασιών του 24ου Capital Link Invest in Greece Forum, ο κ. Κοντοζαμάνης συναντήθηκε με την Πρόεδρο και εκπροσώπους της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας της Νέας Υόρκης (Hellenic Medical Society of New York).

Οι Έλληνες ιατροί εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τις ενέργειες της Κυβέρνησης στον τομέα της Υγείας κατά την περίοδο της πανδημίας και τις επιδόσεις του συστήματος υγείας.

Ο κ. Κοντοζαμάνης αναφέρθηκε εκτενώς στις μεταρρυθμίσεις που ήδη υλοποιούνται στον χώρο της Υγείας.

Δεδομένης της εμπειρίας από την αποτελεσματική διαχείριση της πανδημίας και της παρακαταθήκης που έχει δημιουργηθεί, στόχος είναι ο εκσυγχρονισμός του συστήματος υγείας, ώστε οι παρεχόμενες υπηρεσίες του να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των πολιτών και στην αξία που παράγει κάθε υγειονομική παρέμβαση.

Με την Πρόεδρο και την αντιπροσωπεία της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας της Νέας Υόρκης, ο κ. Κοντοζαμάνης συζήτησε επίσης επιστημονικά θέματα που αφορούν κυρίως: 
⦁ Την επιμόρφωση και διαρκή εκπαίδευση των Ελλήνων ιατρών,
⦁ Την προώθηση της κλινικής-εργαστηριακής έρευνας στα Ελληνικά Νοσοκομεία, ενισχύοντας συνεργασίες μεταξύ Ελλήνων ιατρών στις ΗΠΑ και ιατρών σε Ελληνικά Νοσοκομεία και
τη διασύνδεση της ελληνικής ιατρικής κοινότητας με κέντρα αριστείας στις ΗΠΑ για τις σπάνιες παθήσεις.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

H Διεθνής άσκηση έγινε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινής Δράσης «SHARP» (Strengthened International Health Regulations & Preparedness in the EU) στην οποία συμμετέχει ο ΕΟΔΥ και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, την Πέμπτη 8 και Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2022, στο ξενοδοχείο Royal Olympic, στην Αθήνα.

Η άσκηση πραγματοποιήθηκε υβριδικά και συμμετείχαν δεκαεννέα χώρες (19) και 134 άτομα από σχετικούς με το θέμα φορείς, καθώς και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ECDC, WHO. Τον έλεγχο της άσκησης είχε ο κ. Ι. Μικρόπουλος από το Ευρωπαϊκό Γραφείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Στόχος της Διεθνούς άσκησης ήταν να ενισχύσει και να καθοδηγήσει τη διαχείριση των περιστατικών στις πύλες εισόδου, εφαρμόζοντας και ασκώντας βέλτιστες πρακτικές και συζητώντας τον κατάλληλο τρόπο και τις διαδικασίες. Επίσης αναφορά έγινε και στην επικοινωνία κινδύνου, η οποία αποτελεί κρίσιμη και μείζονα πτυχή στη διαχείριση κρίσεων δημόσιας υγείας, ειδικά σε διασυνοριακά συμβάντα.

Η κοινή δράση SHARP στοχεύει στην ενίσχυση της ετοιμότητας των κρατών μελών της Ε.Ε. έναντι σοβαρών διασυνοριακών απειλών για την υγεία και στην υποστήριξη της εφαρμογής του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού ΔΥΚ (2005).

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΕΟΔΥ, ως Εθνικό Σημείο Επαφής (National Focal Point) για τον Διεθνή Υγειονομικό Κανονισμό και στο πλαίσιο των υποχρεώσεών του στο Πακέτο Εργασίας 8 της ευρωπαϊκής δράσης, πραγματοποίησε την διεθνή άσκηση με στόχο την καταγραφή της ετοιμότητας των εμπλεκομένων φορέων, τον εντοπισμό αδυναμιών και την βελτίωση εν γένει της επιχειρησιακής απόκρισης σε πιθανές υγειονομικές κρίσεις.

Ο σχεδιασμός, η εφαρμογή καλών πρακτικών σε εθνικό επίπεδο για τον έλεγχο της εξάπλωσης διασυνοριακών και μη απειλών, καθώς και η αποτύπωση της γενικής κατάστασης ετοιμότητας των χωρών χρησιμοποιώντας σύγχρονα εργαλεία, αποτέλεσε βασικό στόχο της άσκησης προκειμένου να βοηθήσει στη βελτίωση της προστασίας της Δημόσιας Υγείας.

Με την εδραίωση των υφιστάμενων δυνατοτήτων των Κρατών Μελών και την υποστήριξη της βελτίωσης τους, όπου διαπιστώνονται κενά στην εφαρμογή του ΔΥΚ, η κοινή δράση SHARP θα συμβάλλει στη διασφάλιση ενός ασφαλέστερου περιβάλλοντος για όλους τους πολίτες της Ε.Ε.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

«Αναλογιστείτε την εικόνα του πρώτου ογκολογικού ασθενούς που θα υποδεχθεί, στην άνεση του σπιτιού του, το γιατρό και τους νοσηλευτές για να του χορηγήσουν τη θεραπεία του, χωρίς καμία ταλαιπωρία και έξοδα, χωρίς κόστος για την υπηρεσία». Με αυτά τα λόγια η Διοικήτρια του ΓΑΟΝΑ «Άγιος Σάββας», του μεγαλύτερου ογκολογικού νοσοκομείου της χώρας, περιγράφει στο News4Health τι σημαίνει η εφαρμογή του «Οίκοθεν», ενός προγράμματος κατ’ οίκον θεραπείας σε ασθενείς με καρκίνο.

Είναι τόσο ο τόνος της φωνής της όσο και οι λέξεις που επιλέγει, που καθιστούν σαφή τη σημασία του «Οίκοθεν» για τους ασθενείς, τους οικείους τους, το νοσοκομείο αλλά και το ΕΣΥ.

«Μοντέλα όπως το «Οίκοθεν» είναι το μέλλον του συστήματος υγείας», επισημαίνει, εξηγώντας πως μπορεί να συμβάλει στη μείωση της ταλαιπωρίας των ασθενών, αλλά και των φροντιστών τους, καθώς και στον περιορισμό των εξόδων τους, στην αύξηση των διαθέσιμων κλινών, διευρύνοντας τις δυνατότητες των νοσοκομείων, αλλά και στην εξοικονόμηση πόρων για το σύστημα υγείας.

• Κυρία Μπαλαούρα, να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τι προβλέπει το πρόγραμμα «Οίκοθεν»;

Το πρόγραμμα «Οίκοθεν» δεν είναι απλά ένα πρόγραμμα κατ’ οίκον νοσηλείας, τουλάχιστον όχι όπως μπορεί να γνωρίζαμε την κατ’ οίκον νοσηλεία μέχρι σήμερα. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα κατ’ οίκον χορήγησης θεραπείας, που εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό, το Hospital@Home, το οποίο έχει ανακοινώσει και ο Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας, Ι. Κωτσιόπουλος.

Είναι ένα πρόγραμμα το οποίο κατατέθηκε στο Υπουργείο Υγείας έπειτα από μια ιδιαιτέρως λεπτομερή μελέτη, που μας επιτρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στην υλοποίηση του. Με τη μελέτη καταγράψαμε, βήμα – βήμα, ό,τι απαιτείται για την εφαρμογή του προγράμματος, σε ανθρώπινο δυναμικό και λοιπούς πόρους.

Ουσιαστικά λοιπόν, μέσω του «Οίκοθεν», μεταφέρουμε μέρος του νοσοκομείου στο σπίτι. Μεταφέρουμε στο σπίτι του ασθενούς ένα σημαντικό τμήμα των υπηρεσιών που θα λάμβανε στο νοσοκομείο.  Στο πρόγραμμα αυτό εντάσσονται ογκολογικοί ασθενείς συγκεκριμένων κατηγοριών, εφόσον το επιθυμούν και πληρούν τα κριτήρια που έχουν τεθεί, κριτήρια τόσο ιατρικά όσο και κοινωνικά.

Ο ασθενής για να ενταχθεί στο πρόγραμμα της κατ’ οίκον χορήγησης θεραπείας, θα πρέπει να έχει λάβει αρχικά έναν αριθμό θεραπειών στο νοσοκομείο. Έχει καθοριστεί ολόκληρη η διαδικασία, στο πλαίσιο της οποίας μία ομάδα γιατρών και νοσηλευτών, με συγκεκριμένο πρόγραμμα επισκέψεων, χορηγούν τη θεραπεία κατ’ οίκον. Ο κάθε ασθενής παρακολουθείται από την ιατρονοσηλευτική ομάδα από το σπίτι του και αν παρουσιαστεί το οποιοδήποτε θέμα τότε ενεργοποιείται η διαδικασία που εφαρμόζεται και στη βραχεία νοσηλεία του ΓΑΟΝΑ «Αγ. Σάββας» και μεταφέρεται άμεσα στο νοσοκομείο, αν κριθεί απαραίτητο από το θεράποντα ιατρό.  Έχουν, λοιπόν, τεθεί όλες οι απαραίτητες δικλείδες ασφαλείας, ώστε να ξεκινήσουμε άμεσα το πρόγραμμα.

• Τι μπορεί να σημαίνει για ένα νοσοκομείο η εφαρμογή ενός προγράμματος κατ’ οίκον χορήγησης θεραπείας; Ειδικά όταν μιλάμε για ένα ογκολογικό νοσοκομείο όπως ο «Αγ. Σάββας» και για ογκολογικούς ασθενείς; Τι αλλάζει;

Πρόκειται για ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα, στη «γέννηση» του οποίου συνέβαλαν και όσα βιώσαμε στην πανδημία της COVID-19. Η ταλαιπωρία των ασθενών, που εν μέσω αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης έπρεπε να έρθουν στο νοσοκομείο για να λάβουν τη θεραπεία τους, μας έκανε να αναρωτηθούμε πως θα μπορούσαμε να λύσουμε το πρόβλημα, αίροντας τα εμπόδια. Οι υποδομές είναι διαθέσιμες, οπότε πήγαμε στο επόμενο βήμα και με τη συνεργασία της Ernst Young και της Roche Hellas εξετάσαμε τι μπορούμε να κάνουμε για τον ογκολογικό ασθενή, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής του. Στο πλαίσιο, λοιπόν, της έρευνας μας μιλήσαμε με ασθενείς αλλά και με νοσοκομεία του εξωτερικού, που εφαρμόζουν παρόμοια προγράμματα. Έγινε γρήγορα εμφανές πόσο επωφελές μπορεί να είναι για τον ίδιο τον ασθενή και την ψυχολογία του, αλλά και για όλο το δίκτυο φροντίδας που τον πλαισιώνει.

Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως με ένα πρόγραμμα χορήγησης θεραπείας κατ’ οίκον, όπως το «Οίκοθεν», ο ασθενής αποφεύγει την ταλαιπωρία και τα έξοδα της μετακίνησης από και προς το νοσοκομείο, την πιθανή αναμονή κοκ. Το ίδιο ισχύει και για τους συνοδούς των ασθενών.

Είναι, λοιπόν, ένα απόλυτα πρωτοποριακό πρόγραμμα, που προσφέρει ποιότητα ζωής σε ογκολογικούς ασθενείς, που αποτελεί και τη βασική μας προτεραιότητα, σε συνδυασμό με την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών.

Αναλογιστείτε την εικόνα του πρώτου ογκολογικού ασθενούς που θα υποδεχθεί, στην άνεση του σπιτιού του, το γιατρό και τους νοσηλευτές για να του χορηγήσουν τη θεραπεία του, χωρίς καμία ταλαιπωρία και έξοδα, χωρίς κόστος για την υπηρεσία.

• Το «Οίκοθεν» λοιπόν φιλοδοξεί να φέρει σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα των ογκολογικών ασθενών;

Αλλαγές για τους ασθενείς, αλλά και για το Σύστημα Υγείας. Αναλογιστείτε τις δομικές αλλαγές για το σύστημα υγείας και τις παροχές του στους πολίτες, όταν θα είναι σε θέση να προσφέρει αυτό που χρειάζονται οι ασθενείς στο σπίτι τους.

• Ποια είναι λοιπόν, αυτά τα οφέλη για το ίδιο το νοσοκομείο αλλά και το Σύστημα Υγείας;

Σε ό,τι αφορά το Νοσοκομείο, τα πρώτα οφέλη είναι άμεσα, καθώς απελευθερώνονται κλίνες, οι οποίες θα μπορέσουν να διατεθούν ταχύτερα για ασθενείς που χρειάζονται νοσηλεία και δεν μπορούν να λάβουν θεραπεία στο σπίτι. Διευρύνουμε, λοιπόν, άμεσα τον αριθμό των διαθέσιμων κλινών και κατ’ επέκταση τη δυνατότητα να εξυπηρετήσουμε περισσότερους ανθρώπους.

Δευτερευόντως, υπάρχουν οφέλη και στο οικονομικό κομμάτι. Για τον ασθενή και το φροντιστή του σε πρώτο επίπεδο, αλλά και για το νοσοκομείο και το σύστημα υγείας. Παρότι, σε αυτή τη φάση, όπως μπορεί κανείς να υποθέσει, χρειαζόμαστε αυξημένους πόρους, ωστόσο σε βάθος χρόνου θα οδηγηθούμε σε σημαντικές εξοικονομήσεις για το σύστημα υγείας. Η εξοικονόμηση μπορεί να προκύψει, μεταξύ άλλων, από τον έλεγχο των θεραπειών και τη στενότερη παρακολούθηση των ασθενών, τις περιορισμένες παρενέργειες και άρα την αποφυγή επιπλέον φαρμάκων, καθώς και τη μείωση των νοσηλειών. Η εξοικονόμηση για το νοσοκομείο, αλλά και η μείωση του κόστους των ασθενών και των φροντιστών τους συνεπάγεται, άλλωστε, και εξοικονόμηση για το σύστημα υγείας.

• Καταλαβαίνω ότι μιλάμε για ένα εντελώς νέο μοντέλο νοσηλείας, τουλάχιστον συγκριτικά με όσα έχουμε συνηθίσει στη χώρα μας. Θα μπορούσε αυτό το μοντέλο να εφαρμοστεί και ευρύτερα;

Στόχος μας είναι αυτός ακριβώς. Η αρχή γίνεται από τον «Αγ. Σάββα» γιατί πραγματοποιήσαμε αυτή την μελέτη και γνωρίζουμε ακριβώς τις ανάγκες που απαιτούνται για να αναπτύξουμε άμεσα ένα πρόγραμμα όπως το «Οίκοθεν», στο πλαίσιο του Hospital@Home. Στόχος είναι, όμως, η διεύρυνση αυτού του προγράμματος, να μπορέσουν δηλαδή και άλλα νοσοκομεία να πάρουν το μοντέλο αυτό και να το «τρέξουν». Σύμφωνα με την ανακοίνωση του κ. Κωτσιόπουλου είναι άλλα 8 τα πιλοτικά νοσοκομεία, που θα αναπτύξουν ανάλογα προγράμματα κατ’ οίκον χορήγησης θεραπείας σε δεύτερο χρόνο.

• Γιατί λοιπόν επελέγη ο «Αγ. Σάββας», ένα αντικαρκινικό νοσοκομείο, για να ξεκινήσει ένα τόσο φιλόδοξο πρόγραμμα;

Ουσιαστικά, γιατί πραγματοποιήσαμε τη μελέτη που ήταν απαραίτητη για να αναγνωρίσουμε τι χρειάζεται για να υλοποιηθεί ένα τέτοιο πρόγραμμα. Το «Οίκοθεν» αναπτύχθηκε από τον «Αγ. Σάββα» και ήμασταν οι πρώτοι που δηλώσαμε στο Υπ. Υγείας, καταθέτοντας τη μελέτη, ότι είμαστε έτοιμοι να κάνουμε το επόμενο βήμα. Ξέρουμε τι χρειαζόμαστε και τι χρειάζονται οι ασθενείς και ακριβώς επειδή είμαστε εξειδικευμένο ογκολογικό νοσοκομείο, το μεγαλύτερο ογκολογικό νοσοκομείο της χώρας, ξέρουμε ότι μπορούμε και να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις αυτού του προγράμματος. Δουλεύουμε το πρόγραμμα εδώ και δύο χρόνια και αναγνωρίζουμε και τα ρίσκα, αλλά έχουμε μελετήσει κάθε λεπτομέρεια και διαβλέπουμε και τα πολλαπλά οφέλη.

Καταλαβαίνουμε όλοι πως ο ογκολογικός ασθενής χαρακτηρίζεται από πολυπλοκότητα στη διαχείριση του, αλλά υπάρχουν πλέον θεραπείες που μπορούν να χορηγηθούν στο περιβάλλον του ασθενή και είναι απόλυτα διαχειρίσιμες.

• Αυτά τα δύο χρόνια που εργάζεστε πάνω στο «Οίκοθεν», υπήρξαν εμπόδια που έπρεπε να ξεπεραστούν και ποια ήταν αυτά;

Σε τέτοιου είδους εγχειρήματα, πάντα υπάρχουν εμπόδια. Ζητούμενο, για παράδειγμα, ήταν η διασφάλιση της επάρκειας του ανθρώπινου δυναμικού, ο σωστός προσδιορισμός του ρόλου του κάθε επαγγελματία υγείας, δηλαδή του γιατρού και του νοσηλευτή, πως θα γίνει η μεταφορά των φαρμάκων, αλλά και άλλα διαδικαστικά θέματα. Ωστόσο, αυτά τα εμπόδια ξεπεράστηκαν γρήγορα, κυρίως γιατί όλοι είχαμε ένα κοινό όραμα και γνώμονα το όφελος του ασθενούς.

• Είναι μοντέλα όπως το «Οίκοθεν» το μέλλον της παροχής υπηρεσιών υγείας ή είναι πρόωρο να του αποδώσουμε αυτό το χαρακτηριστικό;

Μπορεί να είναι πρόωρο, αλλά θεωρώ πως, ναι, μοντέλα όπως το «Οίκοθεν» είναι το μέλλον. Συστήματα υγείας διεθνώς άρχισαν, ήδη από την περίοδο της πανδημίας, να στρέφονται σε τέτοιες υπηρεσίες. Τάση συστημάτων υγείας σε Ευρώπη και ΗΠΑ είναι να μένει ο ασθενής μακριά από νοσοκομειακές δομές, όταν και όσο είναι εφικτό, παρέχοντας του φροντίδα σε οικείο περιβάλλον, ώστε να ενισχύεται η θετική ψυχολογική κατάσταση, που τελικά θα έχει και θετική επίδραση στην εξέλιξη της νόσου του, βελτιώνοντας την ποιότητα της ζωής του.

Άλλωστε, η επιστήμη μιλάει πλέον για εξατομικευμένη θεραπεία και ιατρική φροντίδα, οπότε κινούμαστε αναπόφευκτα προς αυτή την κατεύθυνση.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πολύ αυτονόητα, αλλά δυστυχώς μετά από δύο χρόνια πανδημίας, βλέπουμε ακόμη πώς φοράει ο κόσμος τη μάσκα κάτω από τη μύτη, όταν τη φοράει”, σχολιάζει.

Στρεπτόκοκκος: Η καθηγήτρια του ΑΠΘ, Λ. Σκούρα, αποκωδικοποιεί το βακτήριο. Τα στελέχη που μπορεί να φέρουν τοξική καταπληξία, πότε χτυπάει καμπανάκι. Η έξαρση σοβαρών λοιμώξεων στο Ηνωμένο Βασίλειο, που συνδέονται με τον στρεπτόκοκκο της Ομάδας Α και έχουν προκαλέσει 15 θανάτους παιδιών τις τελευταίες εβδομάδες, έχει θέσει σε εγρήγορση και τον ΕΟΔΥ για την πιθανή ανίχνευση ανάλογων περιστατικών και στην Ελλάδα.

Η καθηγήτρια Βιοπαθολογίας – Μικροβιολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ και διευθύντρια του Εργαστηρίου Μικροβιολογίας του πανεπιστημιακού νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, Λεμονιά Σκούρα, μιλά για τις ιδιότητες του βακτηρίου, που συνήθως προκαλεί ελαφρές λοιμώξεις σε παιδιά και ενήλικες. Σπανίως, κάποια στελέχη του μπορούν να διεισδύσουν στο αίμα και να προκαλέσουν το σύνδρομο της τοξικής καταπληξίας, οδηγώντας σε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις. Η ίδια επισημαίνει πως δεν υπάρχει λόγος πανικού, και δίνει πρακτικές συμβουλές τόσο για την πρόληψη όσο και για την “ανάγνωση” των συμπτωμάτων που πρέπει να χτυπήσουν καμπανάκι, οδηγώντας στον γιατρό.

Φαρυγγοαμυγδαλίτιδα

“Ο στρεπτόκοκκος είναι ένα κοινό βακτήριο, που αποικίζει το δέρμα και τον στοματοφάρυγγα σε ορισμένους ανθρώπους και προκαλεί συχνά την φαρυγγοαμυγδαλίτιδα. Σε ένα 15% – 30% των παιδιών που έχουν φαρυγγοαμυγδαλίτιδα, ο λόγος είναι ο στρεπτόκοκκος, ενώ μπορεί να την προκαλέσει και σε ενήλικες”, αναφέρει η κ. Σκούρα και προσθέτει: “Προκαλεί επίσης κάτι που δεν το βλέπουμε συχνά, την οστρακιά: έχεις πάλι αμυγδαλίτιδα και ένα εξάνθημα στο δέρμα, ενώ η γλώσσα έχει την υφή της φράουλας. Επίσης, μπορεί να προκαλέσει λοιμώξεις στο δέρμα, όπως το μολυσματικό κηρίο ή το ερυσίπελας”. Ορισμένα στελέχη, όπως αυτά που φαίνεται ότι κυκλοφορούν στο Ηνωμένο Βασίλειο περισσότερο από όσο στο παρελθόν, μπορεί να προκαλέσουν πιο σοβαρές καταστάσεις, όπως το σύνδρομο της τοξικής καταπληξίας. “Είναι αυτά τα στελέχη του λεγόμενου διεισδυτικού στρεπτόκοκκου, που φαίνεται ότι ξεφεύγουν, μπαίνουν στην κυκλοφορία του αίματος και παράγουν μια τοξίνη. Λόγω αυτής της τοξίνης μπορούν να προκαλέσουν αυτό το σύνδρομο: σοκάρεται ο άνθρωπος, μπορεί να εμφανίσει υπόταση, ταχυκαρδία και ταχύπνοια. Και επειδή μπορεί να υπάρχει διασπορά σε πολλά όργανα, μπορεί να έχουμε πολυοργανική ανεπάρκεια και να καταλήξει”, επισημαίνει. Όπως διευκρινίζει, δεν είναι κάτι συνηθισμένο.

“Δεν υπάρχει λόγος πανικού. Σύμφωνα με τη δήλωση του Colin Brown (σ.σ. του Οργανισμού Υγειονομικής Ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου – UKHSA), δεν πρόκειται για ένα καινούργιο στέλεχος, αλλά για γνωστά στελέχη που μπορούν να παράγουν αυτή την τοξίνη και βρίσκονται υπό διερεύνηση”, σημειώνει η καθηγήτρια. Η ίδια θεωρεί πως είναι νωρίς για να υπάρξει ακριβής ερμηνεία της αυξημένης κυκλοφορίας αυτών των στελεχών στην κοινότητα. “Συνήθως, είναι πολυπαραγοντικές οι συνθήκες που ευνοούν κάτι τέτοιο. Μπορεί να συνδέονται με τον αυξημένο συγχρωτισμό, που οδηγεί σε αυξημένη διασπορά, σε σύγκριση με τα περασμένα χρόνια που υπήρχαν περιορισμοί στην κυκλοφορία”.

Στην Ελλάδα

Από την έως τώρα εμπειρία της στο Εργαστήριο Μικροβιολογίας του ΑΧΕΠΑ η κα. Σκούρα δεν έχει ανιχνεύσει τέτοιου είδους στελέχη του στρεπτόκοκκου. Για την γενικότερη εικόνα πανελλαδικά παραπέμπει στον ΕΟΔΥ, όπου θα δηλώνονται τα πιθανά κρούσματα από τα κατά τόπους εργαστήρια, μέσα από τη φόρμα για τα υποχρεωτικώς δηλούμενα νοσήματα. “Έχουμε φαρυγγοαμυγδαλίτιδες, όπως και στο παρελθόν, αλλά αυτά τα περιστατικά δεν πηγαίνουν στο νοσοκομείο. Είναι ήπιες καταστάσεις που αντιμετωπίζονται από τον οικογενειακό γιατρό, τον παιδίατρο ή και δεν πηγαίνουν καν στον γιατρό αν είναι πολύ ελαφριά”, αναφέρει, προσθέτοντας πως είναι αυξημένες γενικά οι λοιμώξεις του αναπνευστικού, κυρίως αυτή την εποχή από τον ιό του αναπνευστικού συγκυτίου.

Τι θα χτυπήσει καμπανάκι

Τα συμπτώματα της φαρυγγοαμυγδαλίτιδας είναι πονόλαιμος, πυρετός, ρίγη, μυαλγίες και δύσπνοια και συνήθως είναι πιο ελαφριά από αυτά που προκαλούν άλλες λοιμώξεις. Αυτό που θα χτυπήσει το καμπανάκι και θα οδηγήσει στον γιατρό είναι η μη ύφεση των συμπτωμάτων. “Όταν δεν βλέπουμε βελτίωση, όταν έχουμε ανορεξία στο παιδί ή σημεία αφυδάτωσης ή υψηλό πυρετό, ευερεθιστότητα και μεγάλη αδιαθεσία, όλα αυτά είναι οι λόγοι για να επικοινωνήσει άμεσα ο γονιός με τον παιδίατρο και τον κλινικό γιατρό», τονίζει η καθηγήτρια. Επισημαίνει πως είναι πολύ κρίσιμης σημασίας να μην υπάρχει πύλη εισόδου του βακτηρίου, όπως μια ανοιχτή πληγή, ενώ υπενθυμίζει την αξία της τήρησης των μέτρων υγιεινής και ατομικής προστασίας. «Είναι πολύ σημαντικό ο γονιός να διδάξει στο παιδί του να πλένει σωστά τα χέρια του για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα, δηλαδή όσο διαρκεί το ‘Happy birthday’. Βήχουμε ή φταρνιζόμαστε βάζοντας τον αγκώνα, ή ένα χαρτομάντηλο που το πετάμε μετά. Όταν αισθανόμαστε αδιαθεσία απομονωνόμαστε. Πολύ αυτονόητα, αλλά δυστυχώς μετά από δύο χρόνια πανδημίας, βλέπουμε ακόμη πώς φοράει ο κόσμος τη μάσκα κάτω από τη μύτη, όταν τη φοράει”, σχολιάζει.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η περίοδος της γρίπης έχει ξεκινήσει και είναι απαραίτητο να προστατεύσουμε τόσο τους οικείους μας όσο και τον εαυτό μας με τον ετήσιο αντιγριπικό εμβολιασμό.

Το εμβόλιο της γρίπης σχεδιάζεται κάθε χρόνο με βάση τα τέσσερα πιο συχνά κυκλοφορούντα στελέχη του ιού της γρίπης και γενικά έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό. Ωστόσο, δεν μπορεί να εμποδίσει μία μελλοντική εμφάνιση νεότερων ιών που περνάνε από τα ζώα στον άνθρωπο και δυνητικά μπορούν να προκαλέσουν μία πανδημία γρίπης.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Πάνος Μαλανδράκης, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα νεότερα δεδομένα, που δημοσιεύτηκαν στο έγκριτο διεθνές περιοδικό »Science». Μία ομάδα στο NIH σχεδιάζει ένα νέο mRNA εμβόλιο μίας δόσης που επάγει την ανοσία έναντι των 20 γνωστών υποτύπων του ιού της γρίπης. Το εμβόλιο αυτό έχει δείξει ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε προκλινικά μοντέλα και αναμένεται να δοκιμαστεί άμεσα και σε ανθρώπους.

Σοβαρές περιπτώσεις

Δεν αναμένεται όπως και με το εμβόλιο του SARS-CoV-2, να εξαλειφθεί η γρίπη αλλά να μειωθούν οι σοβαρότερες περιπτώσεις γρίπης και η θνητότητα. Παλαιότερα είχαν χρησιμοποιηθεί διάφορα αντιγόνα της γρίπης για εμβόλιο, με το σκεπτικό να επάγουν ανοσία ευρέως φάσματος έναντι της γρίπης. Όμως με αυτή την τεχνική δεν ήταν εφικτό να συμπεριληφθούν αντιγόνα πάνω από 4 στελεχών.

‘Ετσι η mRNA τεχνολογία εμβολίων μπορεί με βάση τη γνώση του γενετικού κώδικα των ιών να συμπεριλάβει στο εμβόλιο γενετικό υλικό από πολλούς ιούς, επεκτείνοντας έτσι το εύρος της ανοσίας που επάγει το εμβόλιο. Τα εμβόλια στοχεύουν συνήθως σε μία πρωτεΐνη της ιικής επιφάνειας γνωστή ως αιμαγγλουτίνη (Η). Τα μόρια mRNA που κωδικοποιούν τμήματα της πρωτεΐνης H, εντάσσονται μέσα σε «νανοσωματίδια» πριν ενταχθούν στα κύτταρα.

Στα ζωικά μοντέλα το mRNA εμβόλιο της γρίπης ήταν αποτελεσματικό έναντι στη σοβαρή νόσο, τόσο σε ζώα που δεν είχαν προηγούμενη ανοσία όσο και σε όσα είχαν νοσήσει προηγουμένως από κάποιο στέλεχος γρίπης. Με βάση τα δεδομένα αυτά, αναμένεται να ξεκινήσουν μελέτες και σε ανθρώπους μέσα στον επόμενο χρόνο.

Έτσι η γνώση που έχει κατακτηθεί από την πανδημία COVID-19, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την πρόληψη μελλοντικών πανδημιών.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Μια πολύ λεπτή και ιδιαίτερη επέμβαση, από τις λίγες που γίνονται στην Ελλάδα, πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2022 στο Metropolitan Hospital, από μια ομάδα ιατρών που αποτελείτο από τους νευροχειρουργούς κ.κ. Παντελή Σταυρινού, Χρήστο Κουτσαρνάκη και Σωτήριο Αποστολάκη, με την πολύτιμη υποστήριξη της αναισθησιολόγου κ. Θεανώς Δεμέστιχα, της νευροψυχολόγου κ. Εύας Λιούτα και του διεγχειρητικού νευροφυσιολόγου κ. Κώστα Παπαδόπουλου.

Επρόκειτο για την αφαίρεση όγκου, ο οποίος αναπτυσσόταν στην περιοχή του λόγου, στον εγκέφαλο νεαρής ασθενούς. Λόγω της εντοπίσεως του όγκου, η επέμβαση έπρεπε να ισορροπήσει ανάμεσα στην επιθετική αφαίρεσή του αλλά και τη διατήρηση των σημαντικότατων για την ασθενή λειτουργιών.

Για το λόγο αυτό, η κρανιοτομία για την αφαίρεση του όγκου πραγματοποιήθηκε με την ασθενή σε εγρήγορση καθ’ όλη τη διάρκειά της. Δηλαδή, η ασθενής ήταν ξύπνια και απαντούσε σε προσυμφωνημένες ερωτήσεις ή εκτελούσε απλές δραστηριότητες (όπως μέτρημα) και κινήσεις, προκειμένου να είναι δυνατή η εκτίμηση, σε πραγματικό χρόνο, της επίδρασης των χειρουργικών χειρισμών στην εκφορά του λόγου και στη γενική λειτουργική ικανότητά της.

Σύγχρονα τεχνολογικά μέσα

Για να πραγματοποιηθεί η επέμβαση επιστρατεύτηκαν τα πιο σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, όπως η διεγχειρητική χαρτογράφηση του εγκεφάλου, η νευροπλοήγηση και ο διεγχειρητικός υπέρηχος, ενώ προεγχειρητικά έγινε λεπτομερής απεικονιστικός έλεγχος για να διαπιστωθεί το πού βρίσκονταν οι λειτουργικές περιοχές και τα λειτουργικά δεμάτια του εγκεφάλου και το πόσο κοντά περνούσαν από τον όγκο.

Στη συνέχεια, η ασθενής υπεβλήθη σε λεπτομερή νευροψυχολογικό έλεγχο, για να μελετηθεί με ακρίβεια η κατάσταση των εγκεφαλικών λειτουργιών και να προσδιοριστούν οι ερωτήσεις και οι δραστηριότητες που θα έπρεπε να απαντήσει ή να εκτελέσει κατά τη διάρκεια της επέμβασης.

Η επέμβαση ήταν απολύτως επιτυχής. Η χειρουργική ομάδα λειτούργησε σαν μια άψογη ορχήστρα, επιτυγχάνοντας το ιδανικό αποτέλεσμα για την υγεία της ασθενούς, η οποία και πήρε εξιτήριο την 4η μόλις μετεγχειρητική μέρα.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Η παχυσαρκία δεν είναι ούτε αισθητικό πρόβλημα ούτε επιλογή καθώς ήδη στην Αρχαία Ελλάδα θεωρούταν ιατρική διαταραχή, ενώ σύμφωνα με τον Ιπποκράτη «Η παχυσαρκία δεν είναι απλά μια ασθένεια, αλλά ο προάγγελος άλλων». Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) την έχει αναγνωρίσει ως ασθένεια, και την έχει κατατάξει ως παγκόσμια επιδημία από το 1997.

Μελέτες έχουν αποδείξει αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης άλλων παθήσεων σε πάσχοντες από παχυσαρκία. Η παχυσαρκία οδηγεί σε κακή ποιότητα ζωής με το πέρασμα του χρόνου. Καρδιαγγειακά, αναπνευστικά και ορθοπαιδικά προβλήματα κάνουν ακόμα και τις πιο απλές καθημερινές ασχολίες να φαίνονται βουνό. Και τελικά η παχυσαρκία, σε συνδυασμό με τις παθήσεις που προκαλεί και την κακή ποιότητα ζωής, έχει αποτέλεσμα οι παχύσαρκοι να πεθαίνουν νέοι.

Πριν αναφέρουμε τις προσωπικές μας γνώμες για το χαρακτηρισμό της παχυσαρκίας, ας αναλύσουμε μερικούς ορισμούς.

Ορισμός της νόσου:

Κάθε μορφολογική ή λειτουργική μεταβολή από την κατάσταση που εξασφαλίζει σε ένα άτομο πλήρη σωματική, ψυχική και κοινωνική ευεξία’ Χρηστική προσέγγιση της νόσου= Ευεξία

Η παχυσαρκία, σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό είναι νόσος, αφού σε όλους τους πάσχοντες υπάρχει διαρκής έλλειψη του αγαθού της ευεξίας.

Φυσιοκρατικός ορισμός της νόσου σύμφωνα με τη φιλοσοφία της ιατρικής: “Κάθε ανώμαλη κατάσταση του οργανισμού που παρεκκλίνει από το φυσιολογικό”. Στην περίπτωση αυτή ως “φυσικό’ θεωρείται το “υγιές”. Υπάρχει ευρύτατα διαδεδομένη, από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους μέχρι τους Σχολαστικούς του Μεσαίωνα, ότι “φυσικό” = “υγιές” και “αφύσικο” = “νοσηρό”.

Το βάρος και η κατανομή του σωματικού λίπους αποτελούν βιολογικές παραμέτρους και τα φυσιολογικά τους όρια καθορίζονται από εκείνα τα επίπεδα που συνοδεύονται από τη μικρότερη νοσηρότητα και τη μικρότερη θνησιμότητα. Επομένως, ΔΜΣ (Δείκτης Μάζας Σώματος) >25 είναι “αφύσικος” και επομένως “νοσηρός”.

Ορισμός χρόνιας σωματικής νόσου:

“Μεγάλη χρονική διάρκεια, σημαντικός βαθμός σοβαρότητάς και δυσμενής επίδραση στη λειτουργικότητα του ατόμου ώστε να υπάρχει ανάγκη διαρκούς φροντίδας από τις υπηρεσίες υγείας’. Η καθημερινότητα, η παγκόσμια εμπειρία αλλά και σχεδόν το σύνολο των επιδημιολογικών μελετών υπογραμμίζουν τα μεγάλα ποσοστά επανάκτησης του σωματικού βάρους, μετά από οποιαδήποτε θεραπευτική μέθοδο. Αλλά και το θεραπευτικό κόστος της συν-νοσηρότητας της παχυσαρκίας είναι ασύλληπτα υψηλό σε όλες τις δυτικού τύπου κοινωνίες. Επομένως, η παχυσαρκία πληροί όλα τα κριτήρια του ορισμού της χρόνιας νόσου.

Τελικά, στη χώρα των καθοριστικών αποφάσεων, η Αμερικάνικη Ιατρική Ένωση, στην ετήσια συνάντηση του 2013, αναγνώρισε την παχυσαρκία ως “νόσο”, μια ενέργεια που σκοπό έχει να ευαισθητοποιήσει τους γενικούς γιατρούς και τις ασφαλιστικές εταιρείες για την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και της συνοδού νοσηρότητας. Ένας επί πλέον λόγος για την απόφαση αυτή ήταν και η άμβλυνση του κοινωνικού στίγματος ότι η παχυσαρκία είναι απλώς αποτέλεσμα υπερφαγίας και μείωσης της σωματικής δραστηριότητας.

Στη χώρα μας, αν και στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση υπάρχει η διάγνωση “παχυσαρκία”, η φαρμακευτική θεραπεία δεν καλύπτεται, η δε χειρουργική θεραπεία καλύπτεται μόνο μερικώς (φαίνεται ότι αναγνωρίζεται ως ..μισονόσος).

Σήμερα, στην ταξινόμηση των νόσων ICD 10 η παχυσαρκία έχει αποκτήσει τους δικούς της κωδικούς ως κάτωθι:

Ε 66: Υπέρβαροι και παχύσαρκοι
Ε66.0: Υπερφαγική παχυσαρκία
Ε66.1: Παχυσαρκία απότοκος φαρμακευτικής θεραπείας
Ε66.2: Σοβαρή (κατηγορία ΙΙΙ) παχυσαρκία με σύνδρομο υποαερισμού.
Ε66.3: Υπέρβαροι
Ε66.8: Άλλα είδη παχυσαρκίας
Ε66.9: Παχυσαρκία απροσδιόριστης αιτιολογίας.

Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν: “Παν μέτρον άριστον” Στην περίπτωση της τροφής, αυτή είναι απαραίτητη για την επιβίωσή μας. Χωρίς αυτή θα αποβιώσουμε, αλλά και η υπερφαγία έχει συχνά το ίδιο τελικό αποτέλεσμα. Όπως π.χ. συμβαίνει με το αλάτι: είναι απαραίτητο για τη ζωή αλλά η υπερβολική πρόσληψη αλατιού προκαλεί υπέρταση και καρδιοπάθειες. Όσον αφορά την παχυσαρκία, το πρόβλημα δεν είναι η φυσιολογική και απαραίτητη εναπόθεση λίπους, αλλά η υπερβολικά μεγαλύτερη, απότοκος της υπερφαγίας….

Τι παθήσεις προκαλεί η παχυσαρκία;

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, οφείλεται στο ότι παχύσαρκα άτομα, εμφανίζουν αντίσταση στην ινσουλίνη (ορμόνη που ρυθμίζει το σάκχαρο αίματος).

Υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση), που μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικά επεισόδια, στεφανιαία νόσο, έμφραγμα, και άλλα προβλήματα από καρδιά και νεφρούς.

Οστεοαρθρίτιδα μεγάλων αρθρώσεων, καθώς το επιπλέον βάρος επιταχύνει την καταστροφή των αρθρώσεων των ισχίων, γονάτων, καθώς και της σπονδυλικής στήλης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη άσκηση λόγω συμπτωμάτων, και άρα περαιτέρω αύξηση του σωματικού βάρους.

Υπνική άπνοια, αναπνευστικά προβλήματα, λόγω διόγκωσης των μαλακών μορίων του ρινοφάρυγγα με αποτέλεσμα απόφραξη των αναπνευστικών οδών την ώρα του ύπνου, κακή ποιότητα ύπνου, εύκολη κόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας, και μακροχρόνια πιθανά αναπνευστικά προβλήματα.

Γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση, λόγω αυξημένης πίεσης εντός της κοιλιάς με αποτέλεσμα δυσλειτουργία της βαλβίδας μεταξύ στομάχου και οισοφάγου. Υπολογίζεται ότι η παλινδρόμηση έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζεται στο 10-15% των παχύσαρκων οισοφάγος Barrett που είναι προκαρκινική κατάσταση.

Κατάθλιψη, λόγω κοινωνικού στιγματισμού, αποτυχημένων προσπαθειών απώλειας βάρους, ρατσισμού στην αγορά εργασίας. Οι ψυχολογικές διαταραχές στις περισσότερες περιπτώσεις οδηγούν σε μεγαλύτερη υπερκατανάλωση τροφής ως παρηγοριά, και άρα περαιτέρω αύξηση του σωματικού βάρους.

Υπογονιμότητα, το επιπλέον σωματικό βάρος ενέχεται στην πρόκληση πολυκυστικών ωοθηκών στις γυναίκες, και σε γενικότερες ορμονικές διαταραχές, ενώ στους άντρες εμφανίζεται στυτική δυσλειτουργία.

Ακράτεια ούρων, λόγω αυξημένης πίεσης εντός της κοιλιάς και αδυναμίας των μυών της πυέλου να ανταπεξέλθουν.

Καρκίνος, η παχυσαρκία αποτελεί αναγνωρισμένο παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη διαφόρων καρκίνων όπως παγκρέατος, παχέως εντέρου, οισοφάγου, ενδομητρίου.

Συμπέρασμα: Η παχυσαρκία είναι νόσος, χρόνια και νοσογόνος

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Στα 48 εκατομμύρια θα ανέλθουν στα επόμενα 40 χρόνια οι ασθενείς σε όλο τον κόσμο, που θα έχουν ανάγκη παρηγορητικής φροντίδας.

Σήμερα, το 88% των παγκόσμιων αναγκών παρηγορικής φροντίδας δεν καλύπτεται από τα εθνικά συστήματα υγείας.

Στην Ελλάδα, οι ασθενείς που χρειάζονται παρηγορητική φροντίδα ανέρχονται κατά προσέγγιση σε 62.000, ενώ η δυνατότητα παροχής παρηγορητικής φροντίδας σήμερα είναι λιγότερη από 1%. Στη χώρα μας, οι συνολικές ανάγκες για παρηγορητική φροντίδα με νοσηλεία σε εσωτερική δομή υπολογίζονται γύρω στις 500 κλίνες, ενώ διαθέσιμες είναι μόνο 9 τέτοιες κλίνες, αριθμός που αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 0,5% των συνολικών αναγκών.

Τα παραπάνω στοιχεία παρουσίασε η αναισθησιολόγος – εντατικολόγος, τέως συντονίστρια διευθύντρια ΜΕΘ και Ιατρείου Πόνου του Θεαγενείου, Γεωργία Αναστασιάδου, κατά την έναρξη της 3ης Διημερίδας Εντατικής και Παρηγορητικής Φροντίδας «Όταν η Εντατική Συνάντησε τον Πόνο».

Για να αντιμετωπιστούν οι σημερινές ανάγκες

Η κ. Αναστασιάδου επισήμανε ότι για να αντιμετωπιστούν οι σημερινές ανάγκες της κατ’ οίκον φροντίδας απαιτούνται περίπου 300 ομάδες και τα μέλη της κάθε ομάδας να εξυπηρετούν 50 ασθενείς ημερησίως. Η παρηγορική φροντίδα, όπως εξήγησε, στοχεύει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών και των οικογενειών τους που έχουν παθήσεις δυνητικά απειλητικές για τη ζωή. Είναι η φροντίδα που παρέχεται συνήθως σε ασθενείς τελικού σταδίου και παρεμβαίνει κατευναστικά, εκεί που η κλασική ιατρική παύει να ασχολείται με όλα τα προβλήματα που έχουν οι ασθενείς κάτω από το φάσμα του επικείμενου τέλους της ζωής. Στόχος της είναι η καταπολέμηση τους έντονου και ανυπόφορου πόνου που συνοδεύει τον καρκινοπαθή στο τελικό στάδιο, η αντιμετώπιση των καθημερινών του αναγκών και η ψυχολογική του υποστήριξη.

Το 95% των ασθενών που καταφεύγουν στην παρηγορική φροντίδα είναι καρκινοπαθείς, ενώ τα χαμηλά ποσοστά των μη καρκινοπαθών οφείλονται στην αντίληψη ότι η παρηγορική φροντίδα αφορά μόνο τους καρκινοπαθείς.

Η κ. Αναστασιάδου χαρακτήρισε την παροχή της παρηγορικής φροντίδας στην Ελλάδα αποσπασματική και περιορισμένη, τονίζοντας ότι δεν χρηματοδοτείται πλήρως από το κράτος. Σημείωσε ότι η Ελλάδα ανήκει στις χώρες που χαρακτηρίζονται από μικρό αριθμό ξενώνων και υπηρεσιών εξειδικευμένης παροχής παρηγορικής φροντίδας και πρόσθεσε ότι οι ΜΚΟ που παρέχουν τις σχετικές υπηρεσίες χρηματοδοτούνται από χορηγούς. Όσον αφορά τα Ιατρεία Πόνου, ανέφερε ότι παρέχουν μέρος της γενικής παρηγορικής φροντίδας και πρόσθεσε ότι θα μπορούσαν να συσταθούν στα νοσοκομεία ομάδες παρηγορικής φροντίδας, με απόφαση των Διοικητικών Συμβουλίων.

«Η Πολιτεία οφείλει να χαράξει την πολιτική εκείνη που θα διασφαλίζει ένα βασικό πακέτο παρηγορικής φροντίδας για όλους όσοι το χρειάζονται. Να συμπεριλάβει την παρηγορική φροντίδα ως ζωτικό κομμάτι στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ο γιατρός που παρακολουθεί ασθενείς με καρκίνο γνωρίζει ή οφείλει να αναγνωρίζει πόση μοναξιά κρύβεται στο τελικό στάδιο, εκεί που όλοι παίζουν θέατρο, εκεί που άλλα γιγαντώνονται και άλλα προσπερνιούνται ως ασήμαντα, εκεί που σε συντροφεύει ο πόνος. Οφείλουμε το 2022 να μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι οι ασθενείς, που μπορεί να είναι η μητέρα, ο πατέρας, ο αδερφός, ο φίλος μας ή οποιοσδήποτε άλλος, θα έχουν ομαλή μετάβαση, σεβόμενοι πάντοτε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», επισήμανε η κ. Αναστασιάδου.

«Έπειτα από μία μακρά επιστημονική διαδρομή ανακαλύπτω ότι ένα από τα πιο δύσκολα μέρη της κλινικής μου ζωής είναι η φροντίδα ασθενούς τελικού σταδίου και η προσέγγιση στα άδυτα του επικείμενου τέλους», σημείωσε και πρόσθεσε: «Πολλές φορές, είμαστε τα τελευταία πρόσωπα που αντικρίζει ο ασθενής με καρκίνο προτού περάσει στο επέκεινα. Στο “τράνζιτ για τον κάτω κόσμο”, οι άνθρωποι δικαιούνται γαλήνη. Έχουν να αποχαιρετήσουν τόσα και τόσα μάτια αγαπημένα. Τόσος ψυχής πόνος… Ας κατευναστεί τουλάχιστον ο σωματικός… Όσα τα επιτεύγματα της ιατρικής, άλλα τόσα πρέπει να είναι τα βήματα της παρηγορικής φροντίδας».

Η κ. Αναστασιάδου τόνισε ακόμη πως «σε όλες τις χώρες του πολιτισμένου κόσμου προσφέρεται αυτή η υπηρεσία στον πολίτη. Θέλω να πιστεύω ότι η ηγεσία του τόπου μας θα αφυπνιστεί, θα αντιληφθεί και θα δράσει για τη λειτουργία σύγχρονων δομών παρηγορητικής φροντίδας. Αποτελεί δείκτη πολιτισμού ενός λαού».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/