Τετάρτη 9/11/2022, 17:00, Α. Τσελέπης
|
|
|
|
|
|
Τετάρτη 9/11/2022, 17:00, Α. Τσελέπης
|
|
|
|
|
|
Πόσο καλά γνωρίζετε τη Συνθετική Βιολογία και τις εφαρμογές της στον τομέα της Ιατρικής; Ποιες οι δυνατότητες της εν λόγω επιστήμης στην έγκαιρη διάγνωση σοβαρών ασθενειών όπως ο καρκίνος του πνεύμονα; Στα παραπάνω ερωτήματα επιχειρεί να δώσει απάντηση μία ερευνητική ομάδα φοιτητών του Πανεπιστημίου Πατρών μέσω της συμμετοχής της στο μεγαλύτερο διαγωνισμό Συνθετικής Βιολογίας παγκοσμίως, iGEM Competition. Το όνομα iGEM αναφέρεται στα αρχικά γράμματα του όρου international Genetically Engineered Machine. Αποτελεί έναν ανεξάρτητο και μη – κερδοσκοπικό διαγωνισμό με βασικό πυλώνα τη Συνθετική Βιολογία, ο οποίος έλαβε χώρα, για πρώτη φορά, το 2003 ως αυτόνομο πρόγραμμα σπουδών στο Massachusetts Institute of Technology (MIT). Τo iGEM τότε ξεκίνησε με μόλις 4 ερευνητικές ομάδες, με τον αριθμό τους να ανέρχεται στις 350 παγκοσμίως το 2021 και με περισσότερους από 7.3 συμμετέχοντες. Τα επιτεύγματα καθεμίας από αυτές παρουσιάζονται στην τελική φάση, το Grand Jamboree, το οποίο τα τελευταία δύο χρόνια διεξάγεται στο Παρίσι. Patras Medicine, iGEM 2022. Η ομάδα μας φέτος, απαρτιζόμενη από έμπειρα και αφοσιωμένα μέλη, θέτει τις βάσεις για την ερευνητική προσέγγιση ιατρικών θεμάτων από φοιτητές, στα πλαίσια του διαγωνισμού iGEM Competition 2022 Εστιάζοντας, λοιπόν στον τομέα της Ιατρικής, η Patras Medicine επιδιώκει να επεκτείνει το ερευνητικό της έργο στην ιατρική διάγνωση, στοχεύοντας στην καλύτερη δυνατή διάκριση. Η φετινή ομάδα αποτελείται από φοιτητές των τμημάτων Φαρμακευτικής, Ιατρικής, Νοσηλευτικής, Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανολόγων Μηχανικών και Αεροναυπηγών και σχηματίστηκε έπειτα από συνεργασία του Εργαστηρίου Αναλυτικής Χημείας του Χημικού Τμήματος και του Εργαστηρίου Βιοχημείας / Μεταστατικής σηματοδότησης στον τομέα Γενετικής, Βιολογίας Κυττάρου και Ανάπτυξης του Βιολογικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών. Η φετινή ιδέα προσανατολίζεται γύρω από την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα, ο οποίος αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων από καρκίνο παγκοσμίως. Υπάρχουν δύο τύποι καρκίνου του πνεύμονα, ο μικροκυτταρικός και ο μη μικροκυτταρικός τύπος (87% των περιπτώσεων).
Η διάγνωση και των δύο τύπων πραγματοποιείται με ιστολογική βιοψία, μία επέμβαση κατά την οποία μέρος του καρκινικού όγκου απομακρύνεται για να αναλυθεί στο εργαστήριο.
Ωστόσο πρόκειται για μία επώδυνη, χρονοβόρα και δαπανηρή διαδικασία, που μπορεί να επιφέρει επιπλοκές στον ασθενή. Η υγρή βιοψία, δηλαδή η λήψη βιολογικών υγρών με τη χρήση σύριγγας, συνιστά έναν πολύ ωφέλιμο τρόπο διάγνωσης του καρκίνου. Είναι γρήγορη, απλή, ασφαλής, ανώδυνη και μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές. Τα δείγματα που λαμβάνονται κατά την υγρή βιοψία, μπορούν να συντηρηθούν σχετικά εύκολα σε σχέση με τα δείγματα των ιστών. Επιπλέον διαθέτουν πολλούς βιοδείκτες, μέσω της ανίχνευσης και ποσοτικοποίησης των οποίων εξάγουμε συμπεράσματα για την υγεία ενός ατόμου. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, το φετινό project της Patras Medicine στοχεύει στην ανάπτυξη ενός διαγνωστικού test για την ανίχνευση του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα στα αρχικά στάδια. Για το σκοπό αυτό, θα χρησιμοποιηθεί η μέθοδος των υγρών βιοψιών και συγκεκριμένα η λήψη δείγματος αίματος από τον ασθενή. Η τεχνική αυτή μπορεί να λειτουργήσει ως μια εξέταση (check up) σε άτομα με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης αυτού του τύπου καρκίνου, όπως για παράδειγμα χρόνιοι καπνιστές. Η ανάλυση του δείγματος, μπορεί να γίνει σε μόλις 70 λεπτά, με εξοπλισμό που υπάρχει στα περισσότερα εργαστήρια. Προτείνοντας, λοιπόν, την παραπάνω μέθοδο που συνδυάζει ασφάλεια,ταχύτητα και αξιοπιστία, η ομάδα μας θέτει ως στόχο την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα, αυξάνοντας την ανταπόκριση των ασθενών στη θεραπεία κατά 80%.
Πηγη: https://www.news4health.gr/
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΤΟΜΙΚΗΣ
9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2022
Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Παθολογικής Ανατομικής, στις 9 Νοεμβρίου 2022, η Ελληνική οικογένεια των Παθολογοανατόμων έρχεται, για μια ακόμη φορά, να σας συστηθεί και να ενημερώσει για τον εξαιρετικά σημαντικό ρόλο της, στην Ιατρική.
Κάθε μέρα, οι Παθολογοανατόμοι επηρεάζουν σχεδόν όλες τις πτυχές της φροντίδας των ασθενών, από τη διαχείριση χρόνιων ασθενειών, όπως οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, έως και την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου.
Διαγιγνώσκουν όλους τους τύπους καλοήθων και κακοήθων αλλοιώσεων, όλων των οργάνων του ανθρώπινου οργανισμού, με μελέτη βιοπτικών (μικρών) ιστικών δειγμάτων από κάποιο όργανο ή χειρουργικών παρασκευασμάτων. Γνωρίζουμε όλοι άλλωστε, ότι οποιαδήποτε αλλοίωση εξαιρεθεί από το σώμα μας, όσο αθώα και να φαίνεται, είναι απαραίτητο να εξετασθεί ιστολογικά.
Θέτουν, λοιπόν, οι Παθολογοανατόμοι την τελική διάγνωση και σε συνεργασία με γιατρούς άλλων ειδικοτήτων, καθοδηγούν τη σωστή εξέταση, τη σωστή στιγμή, για τον κατάλληλο ασθενή, καθορίζοντας, έτσι τον καίριο ρόλο τους στην ιατρική περίθαλψη των ασθενών.
Παράλληλα με την κλασσική Παθολογική Ανατομική, στη σημερινή εποχή της μοριακής επανάστασης, ο Παθολογοανατόμος έχει γίνει ο γιατρός, που είναι υπεύθυνος για την ενσωμάτωση και ερμηνεία των μορφολογικών (ιστολογικών) ευρημάτων, σε συνδυασμό με τις μοριακές πληροφορίες. Είναι ο γιατρός, που έχοντας στα χέρια του και χειριζόμενος κατάλληλα το πολύτιμο ΥΛΙΚΟ του κάθε ασθενούς, παρέχει κρίσιμες απαντήσεις σε διαγνωστικά, προγνωστικά και προβλεπτικά ερωτήματα, κυρίως όταν πρόκειται για κακοήθη νεοπλάσματα, αποκτώντας εξέχουσα θέση στο σενάριο της εξατομικευμένης ιατρικής.
Τα σύγχρονα Παθολογοανατομικά Εργαστήρια, εκτός από τις μονάδες ανοσοϊστοχημείας εμπλουτίζονται, κατά το δυνατόν, (παρά των ελλείψεων υλικοτεχνικής υποδομής, αλλά και ειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού), με μονάδες Μοριακής Παθολογικής Ανατομικής, απαραίτητες για την τεκμηριωμένη τελική διάγνωση, αλλά και για την ανεύρεση των μοριακών αλλαγών, που θα προδικάσουν την κατάλληλη θεραπεία ακριβείας. Προοδευτικά, στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού της ειδικότητας, τα Παθολογοανατομικά Εργαστήρια θα πρέπει να ενισχυθούν με συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και υπολογιστές ιδιαίτερων προδιαγραφών.
Αυξανομένων των αρμοδιοτήτων μας, των ειδικών εξετάσεων που διενεργούμε, αλλά και του πλήθους των υλικών προς εξέταση, αυξάνονται και οι ανάγκες σε ειδικευμένους Παθολογοανατόμους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Αντίθετα, ο αριθμός των μάχιμων Παθολογοανατόμων ελαττώνεται, η δε έλλειψη ειδικευομένων γιατρών είναι εξαιρετικά ανησυχητική.
Με βάση το μέσο όρο των Παθολογοανατόμων / πληθυσμό στον κόσμο, η Ελλάδα χρειάζεται περί τους 450 Παθολογοανατόμους. Σήμερα, εργάζονται σε δημόσια και ιδιωτικά εργαστήρια, λιγότεροι από 340. Η φθίνουσα πορεία των αριθμών δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο για το μέλλον της ειδικότητας και απαιτεί την προσοχή της πολιτείας και της ιατρικής κοινότητας.
Παρά των δυσοίωνων στοιχείων για την ειδικότητα της Παθολογικής Ανατομικής, όλοι εμείς οι Παθολογοανατόμοι, γιορτάζουμε μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στα Παθολογοανατομικά Εργαστήρια: Βιολόγους, Τεχνολόγους, Παρασκευαστές και Γραμματείς, καθώς αποτελούμε μια συνεργατική ομάδα, για το καλό του ασθενούς.
Μην διστάζετε να μας συναντήσετε και να συζητήσουμε, ότι σχετικό σας απασχολεί κι αν θέλετε, να μάθετε κάτι παραπάνω για τη σπουδαία αυτή ειδικότητά μας, σας προσκαλούμε να επισκεφτείτε την Ιστοσελίδα μας (www.pathology.gr), ή και να απευθυνθείτε στο 2106725532.
Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) αλλάζει. Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) του Οργανισμού ενισχύεται και οδεύει στη νέα εποχή. Σύμφωνα με πληροφορίες του HS, κάποια μέλη του αποχωρούν και θα αντικατασταθούν από άλλα, ενώ στη θέση του παραμένει ο πρόεδρος Θεοκλής Ζαούτης.
Πιο συγκεκριμένα αποχωρεί ο αντιπρόεδρος για τα μεταδοτικά νοσήματα Γεώργιος Παναγιωτακόπουλος, παθολόγος, επίκουρος καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας Πανεπιστημίου Πατρών, με εξειδίκευση στις λοιμώξεις στα νοσοκομεία St George’s και St Thomas’ του Λονδίνου.
Στη θέση του κ. Παναγιωτακόπουλου θα αναλάβει καθήκοντα – σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες – ο Σπύρος Σαπουνάς, ενδοκρινολόγος – διαβητολόγος, προϊστάμενος της Διεύθυνσης Ετοιμότητας και Απόκρισης του ΕΟΔΥ.
Ο κ. Σαπουνάς είναι ένας νέος άνθρωπος 42 ετών, δραστήριος, με όραμα και με στόχους. Όντας και ο ίδιος χρόνιος ασθενής – πάσχει από αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα – γνωρίζει από πρώτο χέρι τις ανάγκες των ασθενών. Μάλιστα μέσω του HS έχει δώσει το δικό του μήνυμα προς όλους, όσοι αντιμετωπίζουν αυτοάνοσα νοσήματα. Δηλώνει περήφανος μπαμπάς του μικρού Θεμιστοκλή, που ήρθε στη ζωή πριν από λίγους μήνες, τον περασμένο Μάρτιο.
Οι αλλαγές, όμως, στο ΔΣ του ΕΟΔΥ δεν σταματούν εδώ. Επιπλέον αποχωρεί ο Δημοσθένης Παναγιωτάκος, καθηγητής Βιοστατιστικής – Επιδημιολογίας στη Σχολή Επιστημών Υγείας και Αγωγής του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου.
Στη θέση του αναλαμβάνει καθήκοντα ο παθολόγος – λοιμωξιολόγος Χαράλαμπος Γώγος. Ο κ. Γώγος έγινε ευρύτατα γνωστός ως μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας, μέσα από τις παρεμβάσεις του από τις πρώτες κιόλας μέρες της πανδημίας.
Ο κ. Ζαούτης παραμένει επικεφαλής του Οργανισμού. Πρόσφατα συμπλήρωσε έναν χρόνο στη θέση του προέδρου και πλέον καλείται να οργανώσει έτσι το σύστημα, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις, που συνιστούν παράλληλα και μελλοντικές απειλές για τη δημόσια υγεία.
Ο Θεοκλής Ζαούτης ουσιαστικά ανέλαβε τα ηνία του ΕΟΔΥ εν μέσω πανδημίας και παρά τις αγκυλώσεις του συστήματος και τα γραφειοκρατικά γρανάζια, κατάφερε ως έναν σημαντικό βαθμό να αφήσει ισχυρό αποτύπωμα.
Μεθοδικός, συνεπής, με όρεξη για δουλειά, ο κ. Ζαούτης έφυγε από τις ΗΠΑ, για να έρθει στην Ελλάδα και διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων – ένα μεγάλο σχολείο, όπως το έχει χαρακτηρίσει.
Παράλληλα με την COVID-19, το τελευταίο διάστημα ο ΕΟΔΥ κλήθηκε να αντιμετωπίσει δύο, ακόμη, σοβαρές απειλές για την υγεία του πληθυσμού, που εμφανίστηκαν “από το πουθενά”. Μιλάμε για την ευλογιά των πιθήκων και για την οξεία ηπατίτιδα στα παιδιά, που τις διαχειρίστηκε χωρίς προβλήματα.
Πλέον η στόχευση είναι να καταπολεμηθούν οι παθογένειες του Οργανισμού, να υπάρξει περαιτέρω πρόοδος στη συλλογή στοιχείων και γενικότερα να φτιαχτεί ένα νέο οργανόγραμμα, προκειμένου ο ΕΟΔΥ να μπει στην ψηφιακή εποχή.
Νούμερο 1 απειλή παραμένουν οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις. Ένα διεθνές πρόβλημα, εξαιτίας του οποίου χάνονται πολλές ανθρώπινες ζωές.
Η θητεία του παρόντος Διοικητικού Συμβουλίου έχει ολοκληρωθεί εδώ και μία εβδομάδα, αλλά ακόμη δεν έχει βγει το σχετικό ΦΕΚ, που θα αναφέρει τη σύσταση του νέου ΔΣ.
Η θητεία είναι τριετής για όλα τα μέλη, ακόμη και αν αυτά εισήλθαν αργότερα από την έναρξη της τριετίας. Η νομοθεσία προβλέπει ότι το ΔΣ (λογικά και μέλη του) μπορούν να ανανεώσουν για άλλη μια τριετία τη θητεία τους.
Τις αποφάσεις για το συγκεκριμένο θέμα λαμβάνει το Υπουργείο Υγείας, κατόπιν αξιολόγησης του έργου των μελών.
Πηγη: https://healthstories.gr/
Την άμεση απόσυρση σκευασμάτων για την παχυσαρκία ζήτησε ο ΕΟΦ.
Η PRAC επιβεβαίωσε τη σύστασή της να αποσυρθούν οι άδειες κυκλοφορίας για τα σκευάσματα αμφεπραμόνης για την παχυσαρκία. Αυτό έπεται μίας επανεξέτασης της προηγούμενης σύστασης του Ιουνίου 2022, την οποία αιτήθηκαν οι εταιρείες που κυκλοφορούν τα σκευάσματα αυτά.
Η σύσταση έπεται μίας ανασκόπησης η οποία βρήκε ότι τα μέτρα για να περιοριστεί η χρήση των σκευασμάτων αυτών για λόγους ασφάλειας δεν ήταν αρκετά αποτελεσματικά. Βρέθηκε ότι τα σκευάσματα χρησιμοποιούνταν για μεγαλύτερη από τη συνιστώμενη μέγιστη περίοδο των 3 μηνών, ως εκ τούτου αυξάνοντας δυνητικά τον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών , όπως η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (υψηλή αρτηριακή υπέρταση στους πνεύμονες) και εξάρτηση.
Τα σκευάσματα χρησιμοποιούνταν επίσης σε ασθενείς με ιστορικό καρδιακής νόσου ή ψυχιατρικών διαταραχών, αυξάνοντας τον κίνδυνο καρδιακών και ψυχιατρικών προβλημάτων. Επιπλέον, υπήρχε ένδειξη χρήσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης , η οποία θα μπορούσε να θέσει κινδύνους στο αγέννητο μωρό.
Η επισκόπηση εξέτασε όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες που σχετίζονται με αυτούς τους κινδύνους, συμπεριλαμβάνοντας δεδομένα από δύο μελέτες για τη χρήση των σκευασμάτων αμφεπραμόνης στη Γερμανία και στη Δανία. Επιπλέον, η PRAC δέχθηκε συμβουλές από μία ομάδα ειδικών, που αποτελούνταν από ενδοκρινολόγους, καρδιολόγους και έναν εκπρόσωπο ασθενών.
Η PRAC εξέτασε την εισαγωγή επιπλέον μέτρων για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος των παρενεργειών αλλά δεν μπόρεσε να αναγνωρίσει κανένα το οποίο θα μπορούσε να είναι αρκετά αποτελεσματικό. Η PRAC κατέληξε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι τα οφέλη των σκευασμάτων αμφεπραμόνης δεν υπερτερούν των κινδύνων τους και συνέστησε τα σκευάσματα αυτά να βγουν από την αγορά στην ΕΕ.
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Τη ραγδαία αύξηση των συμπολιτών μας που νοσούν από διαβήτη διαβήτη καταγράφει για το 2022 το σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης της ΗΔΙΚΑ, η οποία διαμορφώνεται στο +10% σε σχέση με το 2021. Η κατάσταση αυτή αποτελεί μία αρνητική έκπληξη για την υγεία του πληθυσμού αλλά και για το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ), τη στιγμή μάλιστα που λόγω γραφειοκρατίας, έχει «παγώσει» εδώ και τέσσερα χρόνια η διαδικασία απόκτησης της εξειδίκευσης του διαβητολόγου από τους νέους γιατρούς μας.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ), κ. Χρήστο Δαραμήλα, τα άτομα στην Ελλάδα για τα οποία συνταγογραφήθηκε τουλάχιστον μία αντιδιαβητική θεραπεία μέσα στον τρέχον έτος, ξεπερνούν τα 1.150.000 ήτοι περί τα 100.000 περισσότερα έναντι αυτών που είχαν καταγραφεί το 2021!
Πρόκειται μια σημαντική αύξηση η οποία επιβεβαιώνει ότι πλέον ο επιπολασμός της νόσου στην Ελλάδα ξεπερνά το 10%.
Από τις βασικές αιτίες για την εμφάνιση του συγκεκριμένου φαινομένου, αποτελεί ο κορωνοϊός καθώς σύμφωνα με μελέτες η πανδημία αύξησε την εμφάνιση διαβήτη σε μικρές ηλικίες, και όχι μόνο. Επίσης και οι συνθήκες lockdown με την αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, την αύξηση κατανάλωσης πρόχειρου φαγητού (junk food) και τη μείωση της σωματικής άσκησης συνέβαλαν αποδίδοντας επίσης στην πανδημία την αύξηση των περιπτώσεων διαβήτη.
Μια ακόμη παράμετρος είναι και η πιθανή «ψευδής» καταγραφή διαβητικών προκειμένου να συνταγογραφείται φάρμακο το οποίο συμβάλλει στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Όμως αυτό δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να αποδειχτεί εύκολα καθώς το σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης φαρμάκων δεν «κουμπώνει» με την καταγραφή των αποτελεσμάτων των εξετάσεων για τη διάγνωση του διαβήτη. Πάντως αυτή η παράμετρος θεωρείται ότι επηρέασε σε ένα μικρό ποσοστό την καταγραφή των νέων διαγνώσεων διαβήτη.
Μειώνονται οι γιατροί με εξειδίκευση στο διαβήτη
Ένα σημαντικό πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί την τελευταία τριετία και μάλιστα εντάθηκε λόγω της πανδημίας, είναι η ανυπαρξία ενδιαφέροντος νέων γιατρών για τη λήψη της εξειδίκευσης του διαβητολόγου. Την εν λόγω εξειδίκευση της λαμβάνουν παθολόγοι και ενδοκρινολόγοι.
Το γεγονός αυτό αποδίδεται σε γραφειοκρατικά ζητήματα και ειδικότερα στο ότι δεν έχουν προσδιοριστεί οι εφαρμοστικές διατάξεις μετά την αλλαγή στον τρόπο λήψης της εν λόγω εξειδίκευσης το 2018. Όπως μάλιστα ανέφερε χαρακτηριστικά στο συνέδριο της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ ο Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας (ΕΔΕ) κ. Κωνσταντίνος Μακρυλάκης, από το 2018 μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει κανείς γιατρός την εξειδίκευση του διαβητολόγου και τα δε διαβητολογικά ιατρεία ανά τη χώρα είναι υπό διάλυση.
«Αν αυτό συνεχιστεί για μια ακόμη 4ετία, δεν θα υπάρχουν εκπαιδευτές να εκπαιδεύσουν νέους γιατρούς. Ο διαβήτης είναι μια πολύπλοκη πάθηση. Δεν είναι κάτι απλό, δεν μετράω μόνο σάκχαρο. Έχουμε δύσκολη τεχνολογία, διαγνώσεις διαφόρων μορφών του διαβήτη καθώς δεν είναι μόνο Τύπου 1 και 2, όπου ακόμη κι εκεί η προσπάθεια να ρυθμιστεί ο διαβήτης είναι πολυποίκιλη, υπάρχουν πολλές επιπλοκές. Οι επιπλοκές αυτές δεν θα εμφανιστούν εάν υπάρχει καλή αντιμετώπιση. Αλλά η καλή αντιμετώπιση θέλει εκπαίδευση», ανέφερε ο κ. Μακρυλάκης.
Ο Γενικός Γραμματέας της ΕΔΕ εντόπισε επίσης ένα άλλο ζήτημα. Λόγω της θεσμοθέτησης της εξειδίκευσης η οποία έχει μείνει στον «αέρα» από το 2018, σταμάτησε και η ετήσια μετεκπαίδευση των γιατρών στο διαβήτη. Όσοι γιατροί είχαν μπει στα συγκεκριμένα προγράμματα, αναγκάστηκαν να σταματήσουν αφού πλέον υπήρξε επίσημα η εξειδίκευση.
«Δυστυχώς, οι άνθρωποι με διαβήτη δεν θα βρίσκουν τα επόμενα χρόνια στο δημόσιο σύστημα υγείας γιατρούς εκπαιδευμένους με διαβήτη», εκτίμησε ο κ. Μακρυλάκης.
Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/
Η νανοτεχνολογία είναι ο χειρισμός της ύλης σε σχεδόν ατομική κλίμακα για την παραγωγή νέων δομών, υλικών και συσκευών. Η τεχνολογία υπόσχεται επιστημονική πρόοδο σε πολλούς τομείς όπως η ιατρική, τα καταναλωτικά προϊόντα, η ενέργεια, τα υλικά και η κατασκευή. Η νανοτεχνολογία αναφέρεται σε κατασκευασμένες δομές, συσκευές και συστήματα. Τα νανοϋλικά έχουν κλίμακα μήκους μεταξύ 1 και 100 νανόμετρα. Σε αυτό το μέγεθος, τα υλικά αρχίζουν να παρουσιάζουν μοναδικές ιδιότητες που επηρεάζουν τη φυσική, χημική και βιολογική συμπεριφορά. Η έρευνα, η ανάπτυξη και η χρήση αυτών των ιδιοτήτων βρίσκεται στο επίκεντρο της νέας τεχνολογίας.
Οι ιδέες και οι έννοιες πίσω από τη νανοεπιστήμη και τη νανοτεχνολογία ξεκίνησαν με μια ομιλία με τίτλο « Υπάρχει άφθονο δωμάτιο στο κάτω μέρος » από τον φυσικό Richard Feynman σε μια συνάντηση της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (CalTech) στις 29 Δεκεμβρίου 1959, πολύ πριν από την χρησιμοποιήθηκε ο όρος νανοτεχνολογία. Στην ομιλία του, ο Feynman περιέγραψε μια διαδικασία κατά την οποία οι επιστήμονες θα μπορούσαν να χειριστούν και να ελέγξουν μεμονωμένα άτομα και μόρια. Πάνω από μια δεκαετία αργότερα, στις εξερευνήσεις του στη μηχανική κατεργασία υπερακρίβειας, ο καθηγητής Norio Taniguchi επινόησε τον όρο νανοτεχνολογία. Μόλις το 1981, με την ανάπτυξη του μικροσκοπίου σάρωσης σήραγγας που μπορούσε να «βλέπει» μεμονωμένα άτομα, ξεκίνησε η σύγχρονη νανοτεχνολογία.
Μελέτες έχουν δείξει ότι τα νανοσωματίδια χαμηλής διαλυτότητας είναι πιο τοξικά από τα μεγαλύτερα σωματίδια σε βάση μάζας. Η επιφάνεια των σωματιδίων και η χημεία της επιφάνειας είναι ισχυροί δείκτες για τις παρατηρούμενες αποκρίσεις σε κυτταροκαλλιέργειες και ζώα. Μελέτες δείχνουν ότι ορισμένα νανοσωματίδια μπορούν να μετακινηθούν από το αναπνευστικό σύστημα σε άλλα όργανα. Η έρευνα συνεχίζεται για να κατανοηθεί πώς αυτές οι μοναδικές ιδιότητες μπορούν να οδηγήσουν σε συγκεκριμένες επιπτώσεις στην υγεία.
Η NIOSH ηγείται της ομοσπονδιακής κυβερνητικής πρωτοβουλίας για την υγεία και την ασφάλεια για τη νανοτεχνολογία. Το NIOSH Nanotechnology Research Centre (NTRC), που ιδρύθηκε το 2004, συντονίζει την έρευνα και τις δραστηριότητες.
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
Μετά τη «συσπείρωση» των φαρμακευτικών εταιρειών προκειμένου να αντιμετωπίσουν την «μάχη» κατά COVID-19 στη διάρκεια της πανδημίας, επτά κολοσσοί του κλάδου συνεργάζονται για να τη συλλογική αντιμετώπιση μιας ακόμα μεγάλης παγκόσμιας απειλής για την υγεία: την κλιματική αλλαγή.
Ανώτερα στελέχη από τις ευρωπαϊκές φαρμακευτικές εταιρείες AstraZeneca, GSK, Merck KGaA, Novo Nordisk, Roche και Sanofi, καθώς και η Samsung Biologics με έδρα την Κορέα, έχουν «συνδεθεί» προκειμένου να επιτύχουν τους στόχους μείωσης των εκπομπών.
Στόχος της «οικολογικής ομάδας» είναι να απαλλάξει την αλυσίδα εφοδιασμού του κλάδου από τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, καθώς και τα συστήματα φροντίδας ασθενών, αλλά και τις κλινικές δοκιμές. Η «κοινοπραξία», συνεργάζεται με την ομάδα εργασίας Sustainable Markets Initiative, η οποία έκανε το ντεμπούτο της στην περσινή Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή.
Αρκετοί παραγωγοί φαρμάκων εργάζονται ήδη σκληρά προκειμένου να εκμηδενίσουν το αποτύπωμα άνθρακα με στρατηγικές όπως: νέοι στόλοι πώλησης με ηλεκτρικά οχήματα και συμφωνίες αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι δραστηριότητες μιας εταιρείας που μπορούν να συμβάλουν στην κλιματική αλλαγή. Τους τελευταίους μήνες, στελέχη βιωσιμότητας στον κλάδο έχουν τονίσει τη σημασία της εστίασης στις εκπομπές από το δίκτυο των προμηθευτών, τους διανομείς και τους παραγωγούς. Αυτές οι έμμεσες εκπομπές, γνωστές ως εκπομπές Scope 3, αποτελούν -για παράδειγμα- το 90% του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της Novartis, όπως δήλωσε ο James Goudreau, επικεφαλής του τομέα περιβαλλοντικής βιωσιμότητας της εταιρείας, σε πάνελ της Fierce Biotech, αυτό το καλοκαίρι.
Εκτός από την ευθυγράμμιση σε ένα σύνολο «κοινών προτύπων προμηθειών» που θα βοηθήσουν στην παροχή κινήτρων για την απαλλαγή από τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού φαρμάκων, η νέα ομάδα εργασίας θα στραφεί επίσης και στη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, διευρύνοντας από κοινού συμφωνίες αγοράς ενέργειας από την Κίνα και την Ινδία στο επόμενο έτος.
Όσον αφορά την περίθαλψη ασθενών, η ομάδα στοχεύει να συνεργαστεί με φορείς χάραξης πολιτικής για την υγεία, τις ρυθμιστικές αρχές, του παρόχους, τους επαγγελματίες υγείας και τις ομάδες ασθενών για να διαδώσει τη σημασία των προσπαθειών απαλλαγής από τις εκπομπές ρύπων.
Τέλος, όσον αφορά τις κλινικές δοκιμές, η ομάδα θα δεσμευτεί σε ένα κοινό πλαίσιο έως το 2023 και στη συνέχεια θα ξεκινήσει τη μέτρηση εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, σε μελέτες μεσαίας και τελικής φάσης. Οι εμπλεκόμενες εταιρείες σχεδιάζουν να ξεκινήσουν να αναφέρουν τις δοκιμαστικές εκπομπές Φάσης 2 και Φάσης 3 το 2025.
Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, η ομάδα εργασίας ελπίζει να ευθυγραμμίσει τις νέες δοκιμές με τους στόχους απαλλαγής από τον άνθρακα και να θέσει δοκιμαστικούς στόχους μείωσης των εκπομπών «το αργότερο για το 2030».
Πέρυσι, η Novartis, η AstraZeneca, η Novo Nordisk και άλλες επτά μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες παρουσίασαν το πρόγραμμα Energize, με τις Schneider Electric και Carnstone. Η προσπάθεια στοχεύει να δεσμεύσει «εκατοντάδες προμηθευτές σε μια τολμηρή δράση για το κλίμα και την απαλλαγή από τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στην εφοδιαστική αλυσίδας», όπως δήλωσε η Schneider Electric.
Εν τω μεταξύ, η GSK πρόσφατα σημείωσε ότι θα απαιτήσει από τους προμηθευτές να αναλάβουν δεσμεύσεις αειφορίας και να χαράξουν πρακτικές μείωσης στις εκπομπές, την ενέργεια, τη θερμότητα, τις μεταφορές, τα απόβλητα, το νερό και τη βιοποικιλότητα, από το επόμενο έτος.
Η Merck & Co. δημοσίευσε επίσης την τελευταία έκθεση προόδου σχετικά με τους περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς στόχους της εταιρείας, επισημαίνοντας ότι είναι «σε καλό δρόμο» να επιτύχει ουδετερότητα άνθρακα, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας.
Πηγη: https://healthpharma.gr/
Πολλές θεραπείες κατά της νόσου Covid-19 ξεκίνησαν με την ελπίδα μιας “επιστημονικής υπόθεσης”, αλλά ελάχιστες πέρασαν στις “αποδεδειγμένα αποτελεσματικές”. Αυτές που τελικά κατάφεραν να κόψουν το νήμα, ήταν κυρίως οι αντιικές θεραπείες και κάποια λίγα μονοκλωνικά αντισώματα.
Πρόσφατα, ο πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας και επικεφαλής της επιστημονικής επιτροπής που εγκρίνει τις χορηγούμενες θεραπείες στους ασθενείς με Covid-19, Καθηγητής, Στέλιος Λουκίδης, μίλησε για το θέμα αυτό, στο 28ο Ιατρικό Συνέδριο των Ενόπλων Δυνάμεων που έγινε στο Ξενοδοχείο Makedonia Palace, στη Θεσσαλονίκη.
“Κάποιες από αυτές τις θεραπείες ήταν κάποιες εικασίες και κάποιες υποθέσεις ιατρικές, οι οποίες δεν επιβεβαιώθηκαν με τίποτα. Έγιναν, δηλαδή και λανθασμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Δεν μπορεί δηλαδή ο γιατρός να δίνει συνέχεια αντιβιοτικά σε ιογενείς λοιμώξεις. Αυτό το μαθαίναμε από το Πανεπιστήμιο. Τα εισπνεόμενα, ας πούμε, δεν είχαν ποτέ καμία θέση στην Covid”, τονίζει ο ίδιος μιλώντας στο iatropedia.gr.
Πραγματική τομή στην πανδημία, όπως λέει, αποτέλεσαν τα αντιιικά φάρμακα και τα εμβόλια:
“Θεωρούμε ότι η κοινωνία βοηθήθηκε και “άνοιξε” από τη στιγμή που βγήκαν τα εμβόλια και μπήκαν στη θεραπευτική φαρέτρα από τις αρχές Ιανουαρίου συντεταγμένα τα αντιιικά. Αυτά ήταν που άλλαξαν τα δεδομένα στην κοινωνία. Αλλιώς δεν θα υπήρχε αλλαγή μεγάλη”, λέει.
Ας εξετάσουμε κάθε μία θεραπεία αναλυτικά, με τη βοήθεια του Καθηγητή Πνευμονολογίας, Στέλιου Λουκίδη.
Τα μονοκλωνικά αντισώματα απέδειξαν αρχικά την αποτελεσματικότητά τους, ως θεραπευτική παρέμβαση ενάντια στην Covid-19, όμως, στην πορεία αποδείχθηκαν πολύ ευάλωτα στις μεταλλάξεις.
Όπως τόνισε ο Καθηγητής κ. Λουκίδης, κάθε μία νέα μετάλλαξη που έβγαινε, έθετε εκτός κι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα:
“Εκλαϊκευμένα, κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Διότι σκεφτείτε πως οι θεραπείες που δίναμε εμείς πέρυσι τον Δεκέμβριο, «χάθηκαν» σε ένα μήνα. Γιατί φάνηκε πως στην Όμικρον δεν έκαναν τίποτα. Το Sotrovimab -που έκανε ένα μεγάλο κλινικό πρόγραμμα- μόλις ετοιμαζόταν να πάρει άδεια και να κυκλοφορήσει “χάθηκε”, γιατί βγήκαν η Όμικρον 1, 4 και 5 απέναντι στις οποίες δεν είχε καμία δράση”.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα μονοκλωνικά αντισώματα άρχισαν να χορηγούνται στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 2021, και μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου χορηγήθηκαν 1.500 θεραπείες.
Το μονοκλωνικό αντίσωμα Εvusheld δίνεται ως προφυλακτική θεραπεία (προληπτική χορήγηση) σε ευπαθείς ομάδες, καθώς προλαμβάνει την εμφάνιση βαρέων συμπτωμάτων, νοσηλείας και θανάτου.
Έχουν χορηγηθεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα περίπου 1.200 σκευάσματα.
Ωστόσο, και αυτό το “όπλο” της επιστήμης δεν έχει αποφύγει τον γενικό κανόνα των μονοκλωνικών, που “υποχωρούν” έναντι των μεταλλάξεων.
“Το Εvusheld δρα προληπτικά και όχι θεραπευτικά προς το παρόν, παρ’ ότι έχει και μια μελέτη για θεραπευτική χρήση. Κι αυτό, όμως λίγο μετά που πήρε αδειοδότηση, άρχισε να γίνεται συζήτηση για τη δόση του. Ότι η δόση των 300 mg ίσως να μην είναι επαρκής και πρέπει να δώσουμε 600 mg, γιατί υπάρχουν μελέτες που λένε ότι στην Όμικρον χάνει τη δράση και την αποτελεσματικότητά του”, σημειώνει ο Στέλιος Λουκίδης.
“Το remdesivir πέρασε από πολλά κύματα”, λέει ο Καθηγητής. Στην αρχή, ως θεραπεία ενδονοσοκομειακής χορήγησης, δεν έδειξε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Όμως, στην πορεία αποδείχθηκε σωτήρια θεραπεία, για μια συγκεκριμένη μερίδα ασθενών.
“Σίγουρα δεν είχε τα data (δεδομένα) τα υποστηρικτικά για να δώσει εντυπωσιακά αποτελέσματα, χρησιμοποιήθηκε όμως σε νοσηλευόμενους ως θεραπεία ρουτίνας, εφόσον έρχονταν στο νοσοκομείο μέσα στις πρώτες 7 μέρες. Μετά απ’ ότι φαίνεται δεν δρα. Αλλά εκεί που έπαιξε για μένα πολύ σημαντικό ρόλο -και το τόνισα και στο συνέδριο αυτό- ήταν στην περίοδο που αρχίσαμε να έχουμε περιστατικά ατόμων που κόλλαγαν μέσα στο νοσοκομείο και ενώ νοσηλεύονταν”.
Στους ασθενείς στους οποίους το remdesivir χορηγήθηκε αμέσως είχε καταλυτικά θετική επίδραση, όμως, αποδείχθηκε:
“Τους το δίναμε αμέσως, σε δύο τρεις ώρες, όχι σε 4 και 5 μέρες. Όποτε δηλαδή βρισκόταν κάποιος θετικός το πρωί, πχ. όταν έμπαινε για να κάνει ένα χειρουργείο, έπαιρνε αμέσως το φάρμακο και μετά από δύο τρεις μέρες που του το χορηγούσαμε, έφευγε από το νοσοκομείο, χάρη στο φάρμακο”, σημειώνει ο Διευθυντής Πνευμονολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου “Αττικόν”.
Το remdesivir αποδείχθηκε τελικά εξαιρετικά αποτελεσματικό σε ποσοστό πάνω από 80% έως 85% των ασθενών, καθώς μετά τη χορήγηση η νόσος δεν εξελίσσονταν σε κάτι πιο δύσκολο. Και ήταν όλοι είτε άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, είτε άτομα με υποκείμενα νοσήματα.
Η μολνοπιραβίρη της αμερικανικής Merck (MSD στην Ευρώπη και την Ελλάδα), ήταν το πρώτο αντιιικό από του στόματος χορηγούμενο φάρμακο, που έλαβε άδεια έκτακτης χορήγησης, ενώ στην Ελλάδα, δόθηκαν περίπου 10.000 σκευάσματα.
Στην συνέχεια, όμως, δεν έλαβε κανονική έγκριση κυκλοφορίας. Οι κλινικές μελέτες της συγκεκριμένης αντιιικής θεραπείας έδειξαν μια αρχική αποτελεσματικότητα, αλλά στο τέλος, φάνηκε πως δεν είχε το θετικό πρόσημο του Paxlovit για να πάρει τελική έγκριση κυκλοφορίας, λέει ο Καθηγητής:
Ωστόσο, “είναι για μας, πάλι πολύ σημαντική θεραπεία. Γιατί σε ασθενείς που δεν μπορούν να πάρουν Paxlovit και βρίσκονται στο σπίτι, είναι μια επιλογή πλέον, χάρη στα αποθέματα που έχουμε. Κι εγώ που ήμουν χθες σε υπηρεσία στα αντιιικά, είδα ένα περιστατικό από την Αλεξανδρούπολη με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, το οποίο μπαίνει στο τεχνητό νεφρό και δεν μπορεί να πάρει Paxlovit και αμέσως κινητοποιήθηκα, μιλήσαμε με τη γιατρό και έφυγε το αίτημα, ώστε σήμερα πρωί πρωί να πάει η μολνοπιραβίρη στην Αλεξανδρόπουλη για να την πάρει ο ασθενής”, τονίζει.
Το αντιιικό χάπι της Pfizer, με την εμπορική ονομασία Paxlovit αποδείχθηκε πολύ ισχυρό όπλο, καθώς πραγματικά άλλαξε την πορεία της πανδημίας.
“Έχει τα θέματά του, γιατί χρειάζεται να κοιτάξεις πολύ τις αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα και δεν μπορείς να το δώσεις σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ή σε πολύ σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, αλλά αυτό είναι σε ένα ποσοστό όχι πάρα πολύ μεγάλο”, λέει ο Στέλιος Λουκίδης.
Το χάπι που μειώνει σε αστραπιαίο χρόνο το ιικό φορτίο από την Covid-19 στον ανθρώπινο οργανισμό, δόθηκε στην Ελλάδα από τον Μάρτιο του 2022 και μέχρι σήμερα σε 60.000 άτομα, σε σχήμα των τριών χαπιών (πρωί-βράδυ επί 5 μέρες).
“ Νομίζω, ότι βοήθησε αρκετά”, σχολιάζει ο επιστήμονας και εξηγεί:
“Δεν έχει δώσει ακόμη τα επίσημα στοιχεία το Υπουργείο, αλλά εγώ πιστεύω ότι από τα στοιχεία που έχω πάρει από τους πνευμονολόγους που το χρησιμοποιούν, η αποτελεσματικότητά του είναι ανάλογη των βιβλιογραφικών δεδομένων και ευρημάτων, δηλαδή κοντά στο 75% με 80%”, λέει.
Η χορήγηση πλάσματος που περιέχει πολυκλωνικά αντισώματα από αναρρώσαντες σε ασθενείς σε ασθενείς με βαριά COVID-19, θεραπεία στην οποία στηρίχτηκε σειρά επιστημόνων μελετών στην αρχή της πανδημίας, αποδείχθηκε ότι δεν πήγε καθόλου καλά, καθώς δεν έδωσε ενθαρρυντικά αποτελέσματα.
“Νομίζω πως δεν θα πρέπει να ασχοληθεί κανείς ξανά με το ζήτημα αυτό. Είναι πολύ αμφιλεγόμενα τα αποτελέσματα και μάλλον δεν θα πρέπει να ξανασχοληθούμε. Ασχοληθήκαμε με πολλές θεραπείες που τελικά με την είσοδο του Paxlovit χάθηκαν και εγκαταλείφθηκαν”, σημειώνει ο κ. Λουκίδης.
Καταληκτικά, ο επιστήμονας τονίζει πως πλέον έχουμε αρκετά όπλα στη φαρέτρα μας για την καταπολέμηση των σοβαρών επιπτώσεων της πανδημίας. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένα νέο εμβόλιο το οποίο θα μας καλύπτει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, όπως λέει.
“Νομίζω ναι, καλά είμαστε τώρα. Το κύριο μεγάλο πρόβλημα της νόσου, που ήταν οι αναπνευστικές επιπλοκές, έχει μειωθεί πλέον σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό. Έχουμε καλυφθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό θεραπευτικά και προληπτικά με τα εμβόλια, απέναντι στην πανδημία. Αυτό που λείπει είναι μόνο ένα εμβόλιο που θα έχει μεγαλύτερη διάρκεια. Γιατί όσο ζητάμε συχνά δόσεις από τους πολίτες, τόσο θα έχουμε απέναντί μας την κόπωση και την αμφισβήτηση. Όσο λέμε κάθε 4 μήνες κάνε μία δόση, τόσο λιγότεροι θα πηγαίνουν να την κάνουν”, καταλήγει ο Καθηγητής.
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/