Κατηγορία: Ενημέρωση

Η νόσος του Αλτσχάιμερ (AD) επί του παρόντος δεν έχει θεραπεία και προβλέπεται ότι θα επηρεάσει πάνω από 100 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως έως το 2050.

Η νόσος του Αλτσχάιμερ (AD) επί του παρόντος δεν έχει θεραπεία και προβλέπεται ότι θα επηρεάσει πάνω από 100 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως έως το 2050. Η συνεχιζόμενη έρευνα επικεντρώνεται σε δύο βασικές νευροτοξικές πρωτεΐνες: το αμυλοειδές βήτα (Αβ) και το ταυ. Ενώ αυτές οι πρωτεΐνες έχει αποδειχθεί ότι σχετίζονται με AD, για ορισμένα άτομα με τη νόσο, τα επίπεδα του Aβ και του tau δεν εξηγούν ή συσχετίζονται σταθερά με τη σοβαρότητα της γνωστικής έκπτωσης.

Νόσος Αλτσχάιμερ

Για τον εντοπισμό άλλων πρωτεϊνών που μπορεί να εμπλέκονται άμεσα με θεμελιώδεις πτυχές της AD, όπως η συναπτική απώλεια και ο νευροεκφυλισμός, οι ερευνητές στο Brigham and Women’s Hospital, ιδρυτικό μέλος του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης Mass General Brigham, εξέθεσαν εργαστηριακούς νευρώνες σε εκχυλίσματα ανθρώπινου εγκεφάλου από περίπου 40 άτομα. που είτε είχαν AD, προστατεύονταν από την AD παρά το γεγονός ότι είχαν υψηλά επίπεδα Αβ και ταυ, ή προστατεύονταν από ΝΑ με ελάχιστη ή καθόλου Αβ και ταυ στον εγκέφαλό τους.

Οι ερευνητές εντόπισαν και επικύρωσαν τον ενεργοποιητή γαγγλιοσίδης GM2 (GM2A) ως πρωτεΐνη ικανή να μειώσει την πυροδότηση των νευρώνων και να προκαλέσει απώλεια ακεραιότητας νευρίτη. Αυτά τα πρωτεϊνικά χαρακτηριστικά μπορεί να συμβάλλουν στην αιτία της AD, στην εξέλιξη της νόσου ή και στα δύο.

«Τα δεδομένα μας βοηθούν στον εντοπισμό μιας νέας και δυνητικά σημαντικής πρωτεΐνης που μπορεί να σχετίζεται με την παθογένεση της νόσου του Αλτσχάιμερ», δήλωσε η ανώτερη συγγραφέας Tracy Young-Pearse, PhD, από το Τμήμα Νευρολογίας.

«Είναι ενδιαφέρον ότι το GM2A είχε προηγουμένως ενοχοποιηθεί ως αιτιολογικός παράγοντας σε μια διαταραχή λυσοσωμικής αποθήκευσης πολύ παρόμοια με τη νόσο Tay-Sachs, μια άλλη πάθηση όπως η AD που καταστρέφει τους νευρώνες».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ο Δρ Seder και οι συνεργάτες του έχουν αναπτύξει ένα δεύτερο μονοκλωνικό αντίσωμα κατά της ελονοσίας, το L9LS, το οποίο είναι πολύ πιο ισχυρό από το CIS43LS και επομένως μπορεί να χορηγηθεί σε μικρότερη δόση ως ένεση κάτω από το δέρμα (υποδόρια) και όχι με ενδοφλέβια έγχυση.

Μονοκλωνικό Αντίσωμα: Ένα αντισωματικό φάρμακο που ονομάζεται CIS43LS αποτρέπει τη μόλυνση από ελονοσία διακόπτοντας τον κύκλο ζωής του παρασίτου Plasmodium falciparum. Το αντίσωμα συνδέεται και εξουδετερώνει τους σποροζωίτες, το στάδιο του παρασίτου που μεταδίδεται από τα κουνούπια στον άνθρωπο. Μια δόση ενός φαρμάκου αντισώματος προστάτευσε με ασφάλεια υγιείς, μη έγκυους ενήλικες από τη μόλυνση από ελονοσία κατά τη διάρκεια μιας έντονης εξάμηνης περιόδου ελονοσίας στο Μάλι της Αφρικής, σύμφωνα με κλινική δοκιμή των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας. Το αντίσωμα ήταν έως και 88,2% αποτελεσματικό στην πρόληψη της λοίμωξης σε μια περίοδο 24 εβδομάδων, αποδεικνύοντας για πρώτη φορά ότι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα μπορεί να αποτρέψει τη μόλυνση από ελονοσία σε μια ενδημική περιοχή. Τα ευρήματα αυτά δημοσιεύθηκαν σήμερα στο The New England Journal of Medicine και παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Τροπικής Ιατρικής και Υγιεινής 2022 στο Σιάτλ.

“Πρέπει να διευρύνουμε το οπλοστάσιο των διαθέσιμων παρεμβάσεων για την πρόληψη της λοίμωξης από την ελονοσία και να επιταχύνουμε τις προσπάθειες για την εξάλειψη της νόσου”, δήλωσε ο Anthony S. Fauci, M.D., διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID), που αποτελεί μέρος του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIH). “Αυτά τα αποτελέσματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα θα μπορούσε ενδεχομένως να συμπληρώσει άλλα μέτρα για την προστασία των ταξιδιωτών και των ευάλωτων ομάδων, όπως τα βρέφη, τα παιδιά και οι έγκυες γυναίκες, από την εποχική ελονοσία και να συμβάλει στην εξάλειψη της ελονοσίας από καθορισμένες γεωγραφικές περιοχές”.

Επικεφαλής της δοκιμής ήταν ο Peter D. Crompton, M.D., M.P.H., και ο Kassoum Kayentao, M.D., M.P.H., Ph.D.

Ο Δρ Crompton είναι επικεφαλής του τμήματος Βιολογίας της λοίμωξης από την ελονοσία και ανοσίας στο Εργαστήριο Ανοσογενετικής του
Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργίας και Λοιμωδών Νοσημάτων και ο Δρ Kayentao είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Επιστημών, Τεχνικών και Τεχνολογιών (USTTB) του Μπαμάκο, Μάλι.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το 2020 εκτιμάται ότι θα εμφανιστούν 241 εκατομμύρια κρούσματα ελονοσίας παγκοσμίως, με αποτέλεσμα να εκτιμάται ότι θα προκληθούν 627.000 θάνατοι, κυρίως σε παιδιά στην υποσαχάρια Αφρική. Στα κρούσματα αυτά περιλαμβάνονται περισσότερες από 11 εκατομμύρια έγκυες γυναίκες στην Αφρική, με αποτέλεσμα να εκτιμάται ότι 819.000 νεογέννητα θα έχουν χαμηλό βάρος γέννησης και συνεπώς αυξημένο κίνδυνο ασθένειας και θανάτου.

Το μοναδικό εμβόλιο κατά της ελονοσίας που συνιστάται επί του παρόντος από τον ΠΟΥ, το οποίο ονομάζεται RTS,S (Mosquirix), παρέχει μερική προστασία κατά της κλινικής ελονοσίας κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής, όταν χορηγείται σε παιδιά ηλικίας 5 έως 17 μηνών σε τέσσερις δόσεις σε διάστημα 20 μηνών. Άλλα φάρμακα που αποτελούνται από μικρές χημικές ενώσεις που προλαμβάνουν αποτελεσματικά τη μόλυνση από ελονοσία είναι επίσης διαθέσιμα για βρέφη και μικρά παιδιά καθώς και για ταξιδιώτες. Ωστόσο, η απαίτηση για συχνή δοσολογία αυτών των φαρμάκων μπορεί να περιορίσει τη συμμόρφωση και η εμφάνιση ανθεκτικότητας στα φάρμακα μπορεί επίσης να περιορίσει τη χρησιμότητά τους. Έτσι, υπάρχει επείγουσα ανάγκη για νέες, ταχείας δράσης, σπάνιας δοσολογίας παρεμβάσεις που παρέχουν με ασφάλεια ισχυρή προστασία από τη μόλυνση από την ελονοσία.

Η ελονοσία προκαλείται από τα παράσιτα του Plasmodium, τα οποία μεταδίδονται στους ανθρώπους μέσω του τσιμπήματος ενός μολυσμένου κουνουπιού. Το κουνούπι εισάγει τα παράσιτα σε μορφή που ονομάζεται σποροζωίτες στο δέρμα και στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτοί ταξιδεύουν στο ήπαρ, όπου ωριμάζουν και πολλαπλασιάζονται. Στη συνέχεια, το ώριμο παράσιτο εξαπλώνεται σε όλο το σώμα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος για να προκαλέσει ασθένεια. Το P. falciparum είναι το είδος Plasmodium που είναι πιο πιθανό να οδηγήσει σε σοβαρές λοιμώξεις ελονοσίας, οι οποίες -αν δεν αντιμετωπιστούν αμέσως- μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο.

Η δοκιμή Φάσης 2 NIAID-USTTB αξιολόγησε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα μιας εφάπαξ ενδοφλέβιας έγχυσης ενός μονοκλωνικού αντισώματος που ονομάζεται CIS43LS. Αυτό το αντίσωμα είχε προηγουμένως αποδειχθεί ότι εξουδετερώνει τους σποροζωίτες του P. falciparum στο δέρμα και στο αίμα πριν μπορέσουν να μολύνουν τα ηπατικά κύτταρα. Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Robert A. Seder, M.D., απομόνωσαν μια φυσική μορφή αυτού του αντισώματος από το αίμα ενός εθελοντή που είχε λάβει ένα ερευνητικό εμβόλιο κατά της ελονοσίας και στη συνέχεια τροποποίησαν το αντίσωμα ώστε να παρατείνουν το χρονικό διάστημα που θα παρέμενε στην κυκλοφορία του αίματος. Ο Δρ Seder είναι ο εκτελών χρέη επικεφαλής ιατρού και εκτελών χρέη αναπληρωτή διευθυντή του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργίας και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID) του Κέντρου Έρευνας Εμβολίων (VRC) και επικεφαλής του τμήματος κυτταρικής ανοσολογίας του Κέντρου Έρευνας Εμβολίων (VRC).

Η ομάδα μελέτης για τη δοκιμή Φάσης 2 συμπεριέλαβε 369 υγιείς, μη έγκυους ενήλικες ηλικίας 18 έως 55 ετών στις αγροτικές κοινότητες Kalifabougou και Torodo στο Μάλι, όπου η έντονη μετάδοση του P. falciparum συμβαίνει συνήθως από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο κάθε έτους.

Το πρώτο μέρος της δοκιμής αξιολόγησε την ασφάλεια τριών διαφορετικών δόσεων του CIS43LS-5 σε χιλιοστόγραμμα ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους, 10 mg/kg και 40 mg/kg-που χορηγήθηκαν με ενδοφλέβια έγχυση σε 18 συμμετέχοντες στη μελέτη, με έξι συμμετέχοντες ανά επίπεδο δόσης. Η ομάδα μελέτης παρακολούθησε αυτούς τους συμμετέχοντες για 24 εβδομάδες και διαπίστωσε ότι οι εγχύσεις αντισωμάτων ήταν ασφαλείς και καλά ανεκτές.

Στο δεύτερο μέρος της δοκιμής αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα δύο διαφορετικών δόσεων του CIS43LS σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο. Τριακόσιοι τριάντα συμμετέχοντες ανατέθηκαν τυχαία να λάβουν είτε 10 mg/kg του αντισώματος, είτε 40 mg/kg, είτε εικονικό φάρμακο μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης. Κανείς δεν γνώριζε ποιος είχε κατανεμηθεί σε ποια ομάδα μέχρι το τέλος της δοκιμής. Η ομάδα μελέτης παρακολούθησε τα άτομα αυτά για 24 εβδομάδες, εξετάζοντας το αίμα τους για P. falciparum εβδομαδιαία για τις πρώτες 28 ημέρες και στη συνέχεια κάθε δύο εβδομάδες. Όποιος συμμετέχων εμφάνιζε συμπτωματική ελονοσία κατά τη διάρκεια της δοκιμής λάμβανε την καθιερωμένη θεραπεία από την ομάδα μελέτης.

Οι ερευνητές ανέλυσαν την αποτελεσματικότητα του CIS43LS με δύο τρόπους. Με βάση τον χρόνο μέχρι την πρώτη λοίμωξη από P. falciparum κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης των 24 εβδομάδων, η υψηλή δόση (40 mg/kg) του CIS43LS ήταν 88,2% αποτελεσματική στην πρόληψη της λοίμωξης και η χαμηλότερη δόση (10 mg/kg) ήταν 75% αποτελεσματική. Από την ανάλυση του ποσοστού των συμμετεχόντων που μολύνθηκαν με P. falciparum οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης των 24 εβδομάδων διαπιστώθηκε ότι η υψηλή δόση ήταν 76,7% αποτελεσματική στην πρόληψη της λοίμωξης και η χαμηλότερη δόση ήταν 54,2% αποτελεσματική.

“Αυτά τα πρώτα αποτελέσματα πεδίου που αποδεικνύουν ότι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα παρέχει με ασφάλεια υψηλού επιπέδου προστασία από την έντονη μετάδοση της ελονοσίας σε υγιείς ενήλικες ανοίγουν τον δρόμο για περαιτέρω μελέτες προκειμένου να διαπιστωθεί εάν μια τέτοια παρέμβαση μπορεί να αποτρέψει τη μόλυνση από ελονοσία σε βρέφη, παιδιά και έγκυες γυναίκες”, δήλωσε ο Δρ Seder. “Ελπίζουμε ότι τα μονοκλωνικά αντισώματα θα μεταμορφώσουν την πρόληψη της ελονοσίας στις ενδημικές περιοχές”.

Ο Δρ Seder και οι συνεργάτες του έχουν αναπτύξει ένα δεύτερο μονοκλωνικό αντίσωμα κατά της ελονοσίας, το L9LS, το οποίο είναι πολύ πιο ισχυρό από το CIS43LS και επομένως μπορεί να χορηγηθεί σε μικρότερη δόση ως ένεση κάτω από το δέρμα (υποδόρια) και όχι με ενδοφλέβια έγχυση. Μια δοκιμή του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID) σε πρώιμη φάση για το L9LS στις Ηνωμένες Πολιτείες διαπίστωσε ότι το αντίσωμα ήταν ασφαλές και απέτρεψε τη μόλυνση από ελονοσία για 21 ημέρες σε 15 από τους 17 υγιείς ενήλικες που εκτέθηκαν σε P. falciparum σε ένα προσεκτικά ελεγχόμενο περιβάλλον. Δύο μεγαλύτερες, χρηματοδοτούμενες από το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID) δοκιμές φάσης 2 που αξιολογούν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του L9LS σε βρέφη, παιδιά και ενήλικες βρίσκονται σε εξέλιξη στο Μάλι και την Κένυα.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Αυτή η σημαντική μελέτη βοηθά να ανοίξει ο δρόμος για να γίνει η χειρουργική επέμβαση σημαντικά ασφαλέστερη για χιλιάδες ασθενείς σε όλον τον κόσμο.

Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ: Ειδικοί σε θέματα χειρουργικής περίθαλψης παρουσίασαν δύο μελέτες στο περιοδικό The Lancet, οι οποίες θα συμβάλουν στην παροχή ασφαλέστερων χειρουργικών επεμβάσεων για χιλιάδες ασθενείς σε όλον τον κόσμο -ιδιαίτερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος (LMIC). Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η τακτική αλλαγή γαντιών και εργαλείων λίγο πριν από το κλείσιμο των τραυμάτων θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τις λοιμώξεις χειρουργικής περιοχής (SSI) -την πιο κοινή μετεγχειρητική επιπλοκή στον κόσμο. Δεύτερον, δοκίμασαν μια νέα εργαλειοθήκη που μπορεί να καταστήσει τα νοσοκομεία καλύτερα προετοιμασμένα για πανδημίες, καύσωνες, χειμερινές πιέσεις και φυσικές καταστροφές, γεγονός που θα μπορούσε να μειώσει τις ακυρώσεις προγραμματισμένων επεμβάσεων σε όλον τον κόσμο.

Οι ασθενείς στις χώρες  χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος πλήττονται δυσανάλογα από λοιμώξεις τραυμάτων, αλλά μετά από μια δοκιμή της διαδικασίας στο Μπενίν, τη Γκάνα, την Ινδία, το Μεξικό, τη Νιγηρία, τη Ρουάντα και τη Νότια Αφρική, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η συνήθης αλλαγή των γαντιών και των εργαλείων κατά το κλείσιμο των κοιλιακών τραυμάτων θα μπορούσε να αποτρέψει έως και 1 στις 8 περιπτώσεις λοιμώξεων χειρουργικής περιοχής (SSI).

Ο συν-συγγραφέας της μελέτης Aneel Bhangu από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ σχολίασε: “Η λοίμωξη του χειρουργικού πεδίου είναι η πιο συχνή μετεγχειρητική επιπλοκή παγκοσμίως – ένα σημαντικό βάρος τόσο για τους ασθενείς όσο και για τα συστήματα υγείας. Η εργασία μας αποδεικνύει ότι η συνήθης αλλαγή των γαντιών και των εργαλείων δεν είναι μόνο εφικτή σε όλον τον κόσμο, αλλά και ότι μειώνει τις λοιμώξεις σε μια σειρά από χειρουργικές ρυθμίσεις. Η λήψη αυτού του απλού βήματος θα μπορούσε να μειώσει τις λοιμώξεις χειρουργικής περιοχής (SSI) κατά 13% -απλά και οικονομικά αποδοτικά”.

Οι ασθενείς που εμφανίζουν λοιμώξεις χειρουργικής περιοχής (SSI) βιώνουν πόνο, αναπηρία, κακή επούλωση με κίνδυνο διάσπασης του τραύματος, παρατεταμένο χρόνο ανάρρωσης και ψυχολογικές προκλήσεις. Στα συστήματα υγείας όπου οι ασθενείς πρέπει να πληρώνουν για τη θεραπεία, αυτό μπορεί να είναι καταστροφικό και αυξάνει τον κίνδυνο οι ασθενείς να βυθιστούν στη φτώχεια μετά τη θεραπεία τους. Η απλή και χαμηλού κόστους πρακτική της αλλαγής γαντιών και εργαλείων λίγο πριν από το κλείσιμο του τραύματος είναι κάτι που μπορεί να γίνει από τους χειρουργούς σε οποιοδήποτε νοσοκομείο γύρω, πράγμα που σημαίνει τεράστιο δυνητικό αντίκτυπο. Ο κ. Aneel Bhangu μιλάει για δύο μελέτες που θα βοηθήσουν στην παροχή ασφαλέστερων χειρουργικών επεμβάσεων για χιλιάδες ασθενείς σε όλον τον κόσμο – ιδίως σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Πηγή: Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ

Δείκτης χειρουργικής ετοιμότητας

Οι εμπειρογνώμονες της Μονάδας Παγκόσμιας Έρευνας Υγείας του Εθνικού Ινστιτούτου Ερευνών Υγείας (NIHR) για την Παγκόσμια Χειρουργική παρουσίασαν επίσης σήμερα στο The Lancet τον “Δείκτη Χειρουργικής Ετοιμότητας” (SPI) – μια βασική μελέτη που αξιολογεί τον βαθμό στον οποίο τα νοσοκομεία σε όλον τον κόσμο ήταν σε θέση να συνεχίσουν τις εκλεκτικές χειρουργικές επεμβάσεις κατά τη διάρκεια της COVID-19. Οι ερευνητές εντόπισαν διάφορα χαρακτηριστικά των νοσοκομείων που τα καθιστούσαν περισσότερο ή λιγότερο “προετοιμασμένα” για περιόδους αυξημένης πίεσης. Χρησιμοποίησαν την COVID-19 ως σημαντικό παράδειγμα, αλλά τόνισαν ότι τα συστήματα υγείας υποβάλλονται σε πίεση για κάθε είδους λόγους κάθε χρόνο – από εποχιακές πιέσεις έως φυσικές καταστροφές και πολεμικές συγκρούσεις. Μια ομάδα κλινικών ιατρών από 32 χώρες σχεδίασε τον “Δείκτη Χειρουργικής Ετοιμότητας” (SPI), ο οποίος βαθμολογεί τα νοσοκομεία με βάση τις υποδομές, τον εξοπλισμό, το προσωπικό και τις διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για την παροχή εκλεκτικών χειρουργικών επεμβάσεων. Όσο υψηλότερη είναι η προκύπτουσα βαθμολογία του “Δείκτη Χειρουργικής Ετοιμότητας” (SPI), τόσο πιο προετοιμασμένο είναι ένα νοσοκομείο για διαταραχές.

Μετά τη δημιουργία του εργαλείου του “Δείκτη Χειρουργικής Ετοιμότητας” (SPI), οι εμπειρογνώμονες ζήτησαν από 4.714 κλινικούς ιατρούς σε 1.632 νοσοκομεία σε 119 χώρες να αξιολογήσουν την ετοιμότητα του τοπικού χειρουργικού τους τμήματος. Συνολικά, τα περισσότερα νοσοκομεία σε όλον τον κόσμο ήταν ανεπαρκώς προετοιμασμένα και υπέστησαν μεγάλη πτώση στον αριθμό των επεμβάσεων που ήταν σε θέση να παράσχουν κατά τη διάρκεια της COVID-19. Η ομάδα διαπίστωσε ότι μια αύξηση κατά 10 μονάδες στη βαθμολογία του “Δείκτη Χειρουργικής Ετοιμότητας” (SPI) αντιστοιχούσε σε τέσσερις περισσότερους ασθενείς που χειρουργήθηκαν ανά 100 ασθενείς στη λίστα αναμονής. Ο επικεφαλής συγγραφέας James Glasbey από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ σχολίασε: “Το νέο μας εργαλείο θα βοηθήσει τα νοσοκομεία διεθνώς να βελτιώσουν την προετοιμασία τους για εξωτερικές πιέσεις που κυμαίνονται από πανδημίες έως καύσωνες, χειμερινές πιέσεις και φυσικές καταστροφές. Πιστεύουμε ότι θα βοηθήσει τα νοσοκομεία να διεκπεραιώσουν τις λίστες αναμονής τους ταχύτερα και να αποτρέψουν περαιτέρω καθυστερήσεις για τους ασθενείς. Το εργαλείο μπορεί να συμπληρωθεί εύκολα από τους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και τους διευθυντές που εργάζονται σε οποιοδήποτε νοσοκομείο παγκοσμίως – αν χρησιμοποιείται τακτικά, θα μπορούσε να προστατεύσει τα νοσοκομεία και τους ασθενείς από μελλοντικές διαταραχές”.

Ο καθηγητής Dion Morton, Barling Chair of Surgery στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ και Διευθυντής Κλινικής Έρευνας στο Royal College of Surgeons of England, σχολίασε: “Παρόλο που δεν μπορούν να αποφευχθούν όλοι οι μετεγχειρητικοί θάνατοι, πολλοί μπορούν να αποφευχθούν με την αύξηση των επενδύσεων στην έρευνα, την εκπαίδευση του προσωπικού, τον εξοπλισμό και τις καλύτερες νοσοκομειακές εγκαταστάσεις. Πρέπει να επενδύσουμε στη βελτίωση της ποιότητας της χειρουργικής σε όλον τον κόσμο”. Η δρ Sarah Puddicombe, βοηθός διευθυντή για την παγκόσμια υγεία στο συντονιστικό κέντρο του Εθνικού Ινστιτούτου Ερευνών Υγείας (NIHR), δήλωσε: “Αυτή η σημαντική μελέτη βοηθά να ανοίξει ο δρόμος για να γίνει η χειρουργική επέμβαση σημαντικά ασφαλέστερη για χιλιάδες ασθενείς σε όλον τον κόσμο. Είναι ένα μόνο από τα πολλά συναρπαστικά ευρήματα που αρχίζουν να προκύπτουν από τις χρηματοδοτούμενες από το  Εθνικό Ινστιτούτο Ερευνών Υγείας (NIHR) ερευνητικές μονάδες, ομάδες και έργα για την παγκόσμια υγεία που συνεργάζονται με εταίρους σε όλο τον κόσμο. Δεσμευόμαστε στην έρευνα που συμβάλλει στην υγεία και τον πλούτο του έθνους και ωφελεί τους ανθρώπους και τις κοινότητες σε παγκόσμιο επίπεδο”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Από την επιβεβαίωση του πρώτου κρούσματος στις 5 Οκτωβρίου 2022, έχουν αναφερθεί πάνω από 1400 ύποπτα κρούσματα σε ολόκληρη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων 381 εργαστηριακά επιβεβαιωμένων κρουσμάτων και 17 θανάτων.

Ενώ η επιδημία αρχικά περιοριζόταν στις βόρειες συνοικίες, εξαπλώθηκε γρήγορα, με εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα να αναφέρονται πλέον και από τις οκτώ επαρχίες και τις 18 από τις 26 περιφέρειες. Ο ορότυπος Vibrio cholerae O1 El-Tor Ogawa αναγνωρίστηκε ως το τρέχον κυκλοφορούν στέλεχος χολέρας, παρόμοιο με αυτό που κυκλοφορεί στη Συρία.

«Η χολέρα είναι θανατηφόρα, αλλά μπορεί επίσης να προληφθεί μέσω των εμβολίων και της πρόσβασης σε ασφαλές νερό και αποχέτευση. Μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί με έγκαιρη ενυδάτωση από το στόμα ή αντιβιοτικά για πιο σοβαρές περιπτώσεις», λέει ο Δρ Abdinasir Abubakar, εκπρόσωπος του ΠΟΥ στο Λίβανο.

«Η κατάσταση στον Λίβανο είναι εύθραυστη καθώς η χώρα ήδη αγωνίζεται να καταπολεμήσει άλλες κρίσεις – που επιδεινώνονται από την παρατεταμένη πολιτική και οικονομική επιδείνωση».

Ο ΠΟΥ συνεργάζεται με το Υπουργείο Δημόσιας Υγείας και άλλους εταίρους στον τομέα της υγείας για τον περιορισμό της εξελισσόμενης επιδημίας χολέρας. Για παράδειγμα, ο ΠΟΥ και άλλοι ανθρωπιστικοί εταίροι έχουν υποστηρίξει το Υπουργείο για την ανάπτυξη ενός εθνικού σχεδίου ετοιμότητας και αντιμετώπισης κατά της χολέρας, περιγράφοντας τις πιο επείγουσες παρεμβάσεις αντιμετώπισης που απαιτούνται, ενώ παράλληλα κλιμακώνεται η επιτήρηση και η ενεργός ανίχνευση περιστατικών σε περιοχές με hotspot.

Δεδομένης της έλλειψης υγειονομικού προσωπικού και ιατρικών προμηθειών στη χώρα, ο ΠΟΥ παρείχε στα δύο εργαστήρια αναφοράς, τις τρεις φυλακές και τα 12 νοσοκομεία που έχουν οριστεί για τη θεραπεία της χολέρας, εργαστηριακά αντιδραστήρια, κιτ θεραπείας και γρήγορες διαγνωστικές εξετάσεις, και χρησιμοποίησε νοσοκόμες και γιατρούς ως αυξημένη ικανότητα στα νοσοκομεία των περιοχών που έχουν πληγεί περισσότερο. Ολοκληρώνεται επίσης η προμήθεια και η τοποθέτηση πρόσθετων προμηθειών χολέρας.

Επιπλέον, ο ΠΟΥ διασφαλίζει ότι υπάρχουν κατάλληλες πρακτικές κλινικής διαχείρισης, πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων, καθώς και πρωτόκολλα δοκιμών χολέρας για την επαρκή παραπομπή των περιπτώσεων στο απαιτούμενο επίπεδο φροντίδας. Τις τελευταίες εβδομάδες, ο ΠΟΥ υποστήριξε μια σειρά από εκπαιδευτικές συνεδρίες σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο για τη βελτίωση της έγκαιρης ανίχνευσης και αναφοράς ύποπτων περιπτώσεων, την ενίσχυση της κλινικής διαχείρισης και την ευαισθητοποίηση του κοινού και των εργαζομένων υγείας πρώτης γραμμής για την πρόληψη και τον έλεγχο της χολέρας.

Παρά τις παγκόσμιες ελλείψεις σε εμβόλιο κατά της χολέρας, ο ΠΟΥ υποστηρίζει το Υπουργείο Δημόσιας Υγείας να εξασφαλίσει 600.000 δόσεις εμβολίου χολέρας για τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων πρώτης γραμμής, των κρατουμένων, των προσφύγων και των κοινοτήτων υποδοχής τους. Πρόσθετες προσπάθειες για τη διασφάλιση περισσότερων δόσεων συνεχίζονται δεδομένης της ταχείας εξάπλωσης της επιδημίας.

Η ευπάθεια των ανθρώπων στον Λίβανο επιδεινώνεται από τις παρατεταμένες δύσκολες οικονομικές συνθήκες και την περιορισμένη πρόσβαση σε καθαρό νερό και την κατάλληλη αποχέτευση σε ολόκληρη τη χώρα. Η μετανάστευση εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, οι διαταραγμένες αλυσίδες εφοδιασμού και ο μη προσιτός ενεργειακός εφοδιασμός έχουν αποδυναμώσει σοβαρά την ικανότητα ανταπόκρισης των νοσοκομείων και των εγκαταστάσεων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, τα οποία απειλούνται πλέον από την αυξανόμενη επιδημία και τον αυξανόμενο όγκο κρουσμάτων.

«Υπάρχει ακόμη μια ευκαιρία να περιοριστεί η εξάπλωση και ο αντίκτυπος της επιδημίας εντείνοντας τις παρεμβάσεις αντιμετώπισης, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης της ποιότητας του νερού και της αποχέτευσης. Πρέπει επίσης να αυξήσουμε την ευαισθητοποίηση σχετικά με τον τρόπο πρόληψης της μόλυνσης από τη χολέρα, ώστε να μπορέσουμε να άρουμε την πίεση από τα νοσοκομεία. Ο καλύτερος τρόπος για να αποφευχθεί το ξέσπασμα της χολέρας είναι να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό και την κατάλληλη αποχέτευση και υγιεινή. Μακροπρόθεσμα, πρέπει να κλιμακώσουμε την παγκόσμια διαθεσιμότητα εμβολίων ως μέρος μιας ολιστικής στρατηγικής για την πρόληψη και τον τερματισμό των επιδημιών χολέρας παγκοσμίως», τονίζει ο Δρ Abubakar.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η ανακοίνωση των Ενώσεων ελευθεροεπαγγελματιών ιατρών για το νομοσχέδιο που καταθέτει προς διαβούλευση και στη συνέχεια προς ψήφιση η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας κ. Γκάγκα είναι η εξής.

Με μεγάλη έκπληξη και οργή διαβάζουμε το νομοσχέδιο που καταθέτει προς διαβούλευση και στη συνέχεια προς ψήφιση η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας κ. Γκάγκα με ονομασία «Δευτεροβάθμια περίθαλψη, ιατρική εκπαίδευση και λοιπές διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας».

• Το νομοσχέδιο πλήττει τόσο το δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας όσο και  τους ελευθεροεπαγγελματίες ιατρούς. Δίνοντας το δικαίωμα ιδιωτικού ιατρείου στους μόνιμους, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης ιατρούς του ΕΣΥ, δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού για τον ελευθεροεπαγγελματία ιατρό, οδηγεί στη διάλυση του μικρού ιδιωτικού ιατρείου ευνοώντας παράλληλα λόγω της επακόλουθης  αύξησης των προσφερόμενων υπηρεσιών, μόνο τα μεγάλα ιδιωτικά πολυιατρεία.
• Οδηγεί στην πλήρη διάλυση και απαξίωση το ΕΣΥ. Αντί να προωθεί την στελέχωση των νοσοκομείων με το απαραίτητο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και την αύξηση – βάσει και της επίσημης απόφασης του συμβουλίου της επικρατείας – των μισθών των ιατρών του ΕΣΥ, οδηγεί σε κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των ιατρών.
• Επίσης πλήττει την εκπαίδευση των ειδικευόμενων ιατρών οι οποίοι μετατρέπονται σε αναλώσιμο ιατρικό δυναμικό με τη μετακίνηση τους σε νοσοκομεία – ακόμη και εκτός υγειονομικής τους περιφέρειας – με βάση τις ανάγκες του συστήματος και όχι με βάση ουσιαστικό πρόγραμμα εκπαίδευσης, οδηγώντας τους τελικά και αυτούς σε χώρες του εξωτερικού.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, βρίσκει αντίθετους όλους τους επίσημους φορείς των νοσοκομειακών και ιδιωτών ιατρών, αφού καταργεί ουσιαστικά τον δημόσιο χαρακτήρα της υγείας, οδηγεί σε αφανισμό τα μικρά ιατρεία και πλήττει τελικά τον ίδιο τον πολίτη.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν την ετήσια αναφορά από τις ΗΠΑ, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cancer.

Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνεται μεγάλη πρόοδος στην αντιμετώπιση του καρκίνου. Οι εξελίξεις περιλαμβάνουν νέες μεθόδους προσυμπτωματικού ελέγχου, διάγνωσης αλλά και θεραπευτικές μεθόδους που αυξάνουν την επιβίωση των ασθενών. Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας όλων αυτών των παρεμβάσεων γίνεται με επιδημιολογικές μελέτες που καταγράφουν την επίπτωση αλλά και την θνητότητα από τη νόσο ανά χώρα αλλά και παγκοσμίως.

Στο πλαίσιο αυτό οι καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Μιχάλης Λιόντος (επίκουρος καθηγητής), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (καθηγήτρια), Φλώρα Ζαγουρή (καθηγήτρια), και Θάνος Δημόπουλος (καθηγητής και πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν την πρόσφατη δημοσίευση των στατιστικών δεδομένων για τον καρκίνο από τις ΗΠΑ.

Όπως κάθε χρόνο, αυτές τις ημέρες δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer, η ετήσια εθνική αναφορά για τον καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αναφορά αυτή βασίζεται στα δεδομένα μεγάλων καταγραφικών προγραμμάτων που υπάρχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς και στα δεδομένα θανάτων που υπάρχουν στη βάση του CDC (Center for Disease Control). Η φετινή αναφορά αξιολογεί τα δεδομένα που υπάρχουν για τα έτη 2015 – 2019, δηλαδή περιγράφει την κατάσταση πριν από την έναρξης της πανδημίας COVID-19.

Με βάση τα δεδομένα, την πενταετία 2015 – 2019 υπάρχει σταθερή μείωση της θνητότητας από καρκίνο και για τα δύο φύλα με ρυθμό 2,1% ετησίως. Μάλιστα, αξιολογώντας τα δεδομένα από το 2001, ο ρυθμός μείωσης της θνητότητας επιταχύνθηκε κατά την τελευταία πενταετία. Η μείωση της θνητότητας ήταν μεγαλύτερη για τον καρκίνο του πνεύμονα και το μελάνωμα, αντανακλώντας το σημαντικό όφελος στην επιβίωση που έχει επιφέρει στα νεοπλάσματα αυτά η χρήση της ανοσοθεραπείας.

Αντίθετα, η επίπτωση της νόσου στο σύνολό της δεν μεταβλήθηκε σημαντικά την πενταετία 2014 – 2018. Μεταξύ, όμως, των επιμέρους νεοπλασμάτων που παρατηρήθηκε αύξηση της επίπτωσης και στα δύο φύλα ήταν ο καρκίνος παγκρέατος. Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι μια δυσίατη νόσος που δυστυχώς διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο και έχει πτωχή επιβίωση. Για το λόγο αυτό, ο καρκίνος παγκρέατος βρέθηκε στο επίκεντρο της φετινής μελέτης.

Πάγκρεας

Τα νεότερα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι από το 2001 η επίπτωση του καρκίνου του παγκρέατος αυξάνεται με ρυθμό 1% ετησίως και η θνητότητα με 0.2%. Υπάρχουν όμως και ενθαρρυντικά μηνύματα από την έρευνα καθώς προκύπτει ότι η ετήσια και η πενταετής επιβίωση για το νεόπλασμα αυτό έχει αρχίσει να αυξάνεται συνέπεια των νέων θεραπευτικών επιλογών.

Τέλος, από την έρευνα προκύπτουν και σημαντικές ανισότητες αναφορικά με την επίπτωση και τη θνητότητα του καρκίνου μεταξύ των διαφόρων φυλετικών ομάδων που απαρτίζουν τον πληθυσμό των ΗΠΑ. Οι επιστημονικές οργανώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες λαμβάνουν υπ’ όψιν τους τις διαφορές αυτές ώστε να υπάρχουν προγράμματα που θα αντιμετωπίσουν τις ιδιαίτερες προκλήσεις που εμφανίζει κάθε φυλετική ομάδα στο θέμα του καρκίνου.

Είναι προφανές ότι τα ετήσια επιδημιολογικά δεδομένα για τον καρκίνο παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την ορθότερη αντιμετώπιση της νόσου. Επιπλέον όμως καταδεικνύουν και τη συνεχιζόμενη πρόοδο στη πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία της νόσου, ενώ αναδεικνύονται και οι τομείς που χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση της έρευνας ώστε να καταστεί ο καρκίνος μία χρόνια νόσος.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκε μεγάλη βάση δεδομένων 10 εκατομμυρίων ανθρώπων στην Αγγλία.

Στη μεγαλύτερη έρευνα του είδους της, που δημοσιεύτηκε στο PLOS ONE, ερευνητές του University of Surrey και του University of Oxford, εξέτασαν γνωστά συμπτώματα καρκίνου στο πάγκρεας- απώλεια βάρους, υψηλό σάκχαρο και διαβήτη-και εστίασαν στο πότε αναπτύσσονται σε σχέση με τον καρκίνο.

Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκε μεγάλη βάση δεδομένων 10 εκατομμυρίων ανθρώπων στην Αγγλία.

Το μεγάλο μέγεθος των στοιχείων ήταν σημαντικό για να εξασφαλίσει ότι τα ευρήματα αντιπροσωπεύουν όλο τον πληθυσμό.

Οι ερευνητές πήραν τις πληροφορίες για τον καρκίνο στο πάγκρεας και τους 3 τομείς ενδιαφέροντος και εξέτασαν πώς αλλάζουν για τους ανθρώπους με τον καιρό.

Οι ερευνητές συνέκριναν τον ΔΜΣ και τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c σχεδόν 9.000 ανθρώπων που διαγνώστηκαν με καρκίνο στο πάγκρεας με αυτά ομάδας 35.000 ανθρώπων χωρίς τη νόσο.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν οτι σημαντική απώλεια βάρους σε ανθρώπους με καρκίνο στο πάγκρεας άρχισε 2 χρόνια πριν τη διάγνωση.

Την ώρα της διάγνωσης, ο μέσος ΔΜΣ ανθρώπων με καρκίνο παγκρέατος ήταν σχεδόν 3 μονάδες χαμηλότερος από ανθρώπους που δεν είχαν καρκίνο.

Αυξημένα επίπεδα γλυκόζης εντοπίστηκαν ακόμα νωρίτερα-από 3 χρόνια πριν τη διάγνωση.

Η ανάλυση αποκάλυψε ότι η απώλεια βάρους σε ανθρώπους με διαβήτη συνδεόταν με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στο πάγκρεας έναντι ανθρώπων χωρίς διαβήτη.

Τα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης σε ανθρώπους χωρίς διαβήτη συνδέονταν με υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου στο πάγκρεας σε σχέση με ανθρώπους χωρίς διαβήτη.

Tα αποτελέσματα δείχνουν ότι ανεξήγητη απώλεια βάρους -κυρίως σε ανθρώπους με διαβήτη- θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με καχυποψία.

Επίσης, αύξηση επιπέδων γλυκόζης ιδιαίτερα σε ανθρώπους χωρίς αύξηση βάρους θα πρέπει να θεωρείται αιτία κινητοποίησης για ενδεχόμενο καρκίνο παγκρέατος.

Αυτές οι αλλαγές είναι σημαντικοί υποψήφιοι για εξετάσεις υγείας, που αν γίνονται τακτικά, θα μπορούσαν να βοηθούν γιατρούς να εντοπίζουν ανθρώπους που ενδεχομένως έχουν μη διαγνωσμένο καρκίνο στο πάγκρεας.

Αυτοί θα μπορούσαν στη συνέχεια να παραπεμφθούν για αξονική τομογραφία για έλεγχο πιθανής ύπαρξης καρκίνου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

“Κλείδωσαν”, και μάλιστα όπως ακούγεται και με σημαντική εξοικονόμηση κονδυλίων για το κράτος, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Επιτροπής Διαπραγμάτευσης και των φαρμακοβιομηχανιών που διαχειρίζονται σκευάσματα με τη δραστική ουσία trastuzumab και των βιο-ομοειδών του  η οποία αφορά τον καρκίνο του μαστού.

Ηδη, όπως μαθαίνουμε, οι εταιρείες που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις έχουν λάβει τις συμβάσεις συνεργασίας με την Επιτροπή Διαπραγμάτευσης, με τις περισσότερες να τις έχουν υπογράψει.

Στις διαπραγματεύσεις, εκτός από το προϊόν αναφοράς, συμμετείχαν 4 ελληνικές εταιρείες, οι οποίες εκπροσωπούν  βιο-ομοειδή σκευάσματα ισάριθμων πολυεθνικών οίκων και επιπλέον μια πολυεθνική. Ολα τα σκευάσματα χορηγούνται ενδοφλεβίως. Επίσης όλα τα σκευάσματα που υποβλήθηκαν για ένταξη στο Θ. Κατάλογο εγκρίθηκαν, εκτός από ένα.

Τα μεγέθη

Η δαπάνη για το 2022 με αναδρομική ισχύ, λένε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, θα κυμανθεί στα 13 εκατ. ευρώ, ενώ ανάλογο ποσό έχει προβλεφθεί και για το 2023.

Η μεικτή κατ’ έτος δαπάνη είχε υπολογιστεί στα 37 εκατ. ευρώ περίπου και κατέληξε τελικά στα 13 εκατ. ευρώ μετά και τις εκπτώσεις που έκαναν οι συμμετέχουσες εταιρείες, οι οποίες φαίνεται να είναι και υψηλότερες από τα προηγούμενα χρόνια. Λέγεται ότι το 2020 η μεικτή δαπάνη ήταν περίπου στα 37-38 εκατ. ευρώ για να καταλήξει στα 16 εκατ. ευρώ μετά από την επιβολή του clawback και των rebate.

Δόθηκαν μεγαλύτερες ποσότητες φτάνοντας στα 100.000 vials των 150mg, γεγονός που βοήθησε στην απόδοση μεγαλύτερων εκπτώσεων από μέρους των εταιρειών.

Ως εκ τούτου, η επιπλέον εξοικονόμηση για το κράτος για τα έτη 2022 και 2023 εκτιμάται τουλάχιστον στα 5 εκατ. ευρώ ανά έτος.

Παράλληλα, μάθαμε ότι ολοκληρώθηκε και η διαπραγμάτευση για τα ομοειδή του trastuzumab και των σκευασμάτων με συνδυασμούς του σε άλλο πλαίσιο συμφωνίας, το οποίο όμως πάλι θα επιφέρει μεγάλη εξοικονόμηση στο σύστημα, χωρίς να στερηθούν ασθενείς τις άνωθεν καινοτόμες θεραπείες.

Καρκίνος του μαστού: Ορισμένοι αριθμοί δίνουν τη κοινωνική διάσταση της ασθένειας.

Ο καρκίνος του μαστού Παγκοσμίως

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περισσότερες από 1.600.000 γυναίκες τον χρόνο διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού

Ο καρκίνος του μαστού στην Ευρώπη

Στην Ευρώπη, περισσότερες από 450.000 γυναίκες εμφανίζουν καρκίνο στο μαστό. Περίπου 140.000 χάνουν τη ζωή τους λόγω της ασθένειας

Ο καρκίνος μαστού στις ΗΠΑ

Στις ΗΠΑ το 2004, οι νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού στις γυναίκες ήταν 217.000 περίπου. Σήμερα, στη χώρα αυτή ζουν περισσότερα από δύο εκατομμύρια γυναίκες με καρκίνο του μαστού.

Ο καρκίνος του μαστού στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα αναφέρονται 7.772 περίπου νέες περιπτώσεις το χρόνο, ενώ υπολογίζεται ότι 1 στις 7 γυναίκες παγκοσμίως θα παρουσιάσει καρκίνο μαστού σε κάποια φάση της ζωής της. Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο σε γυναίκες.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/