Πάνω από 100 φοιτητές Ιατρικής προσφέρουν εθελοντική εργασία

«Η εθελοντική εργασία είναι οκτώ ώρες. Ωστόσο, μπορεί να επιλέξουμε να καθίσουμε και περισσότερο, γιατί η εμπειρία είναι πολύ ενδιαφέρουσα» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η φοιτήτρια Ιατρικής Μαρία Παγιάντζα.

Κάποιοι θα επιχειρήσουν το πρώτο χειρουργικό ράμμα σε ένα μικρό «σχίσιμο» στο γόνατο ή θα κάνουν την πρώτη ένεση της ζωής τους.

Άλλοι θα κληθούν να αντιμετωπίσουν για πρώτη φορά στην πράξη ένα περιστατικό θερμοπληξίας, μέθης ή γαστρεντερίτιδας ή θα χρειαστεί να ανακουφίσουν ένα παιδάκι που κλαίει και διαμαρτύρεται στα αγγλικά, γιατί υποφέρει από μια ήπια ωτίτιδα, που το «χτύπησε» στη μέση των καλοκαιρινών διακοπών του, μακριά από την πατρίδα του. Θα αντιμετωπίσουν αυτά τα περιστατικά, όχι πλέον «στα βιβλία» του πανεπιστημίου, αλλά στην πράξη, με τον επείγοντα ρυθμό, που επιβάλλει ο πόνος ή η ταλαιπωρία ενός ανθρώπου που υποφέρει.

Ο λόγος για τους περισσότερους από 100 φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), που θα αφιερώσουν οκτώ εβδομάδες από το καλοκαίρι τους, προκειμένου να προσφέρουν εθελοντική υποστήριξη σε επτά κέντρα υγείας, κυρίως δημοφιλών τουριστικών προορισμών της Βόρειας Ελλάδας, και στο νοσοκομείο Πολυγύρου στη Χαλκιδική.

Καθεμία και καθένας από αυτούς χρειάζεται να παραμείνει στο κέντρο υγείας αρκετές ώρες κάθε ημέρα, αλλά δεν είναι λίγες και λίγοι αυτοί που επιλέγουν να μείνουν «επί ποδός» περισσότερο, γιατί βιώνουν εμπειρίες, καταστάσεις και συνθήκες, που τους φέρνουν για πρώτη φορά «μέσα» σε χώρους και πραγματικότητες, που θα αποτελέσουν αύριο την καθημερινότητα της επαγγελματικής ζωής τους. «Η εθελοντική εργασία είναι οκτώ ώρες. Ωστόσο, μπορεί να επιλέξουμε να καθίσουμε και περισσότερο, γιατί η εμπειρία είναι πολύ ενδιαφέρουσα» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η φοιτήτρια Ιατρικής Μαρία Παγιάντζα, η οποία το 2021, έχοντας μόλις ολοκληρώσει το τρίτο έτος των σπουδών της και οδεύοντας προς το τέταρτο, συμμετείχε στο πρόγραμμα εθελοντικής εργασίας στο Κέντρο Υγείας της Κασσανδρείας στη Χαλκιδική.

«Τα περιστατικά που συναντούσαμε είχαν να κάνουν με ό,τι συχνά βλέπουμε κατά τη θερινή περίοδο σε τουριστικές περιοχές: θερμοπληξία, δηλητηρίαση, γαστρεντερίτιδες, ωτίτιδες σε παιδιά… Μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι τα περιστατικά ήταν πάρα πολλά. Ιδίως τον Αύγουστο το Κέντρο Υγείας ήταν γεμάτο! Εκεί έκανα το πρώτο μου ράμμα και την πρώτη μου ένεση. Επίσης, επειδή σε κάποια κέντρα υγείας υπάρχει η δυνατότητα της διανυκτέρευσης.

Ήταν εντυπωσιακό ότι μπορούσαμε να βρισκόμαστε επιτόπου όλο το βράδυ και να βλέπουμε τα περιστατικά που έρχονταν ή τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ένα κέντρο υγείας τις νυχτερινές ώρες» λέει. Στο ερώτημα «τι παίρνει από αυτή την εμπειρία μια φοιτήτρια» απαντά: «αρχικά γνώσεις, γνώσεις πέρα από το βιβλίο, πολύ πρακτικές. Από τα πιο απλά πράγματα, όπως να δεις επί το έργο ποια χάπια παίρνει συνήθως ένας άνθρωπος μέσης ηλικίας μέχρι το να κάνεις ένα ράμμα για πρώτη φορά. Κάτι πολύ βασικό είναι επίσης ότι αντιλαμβάνεσαι στη πράξη πώς ακριβώς λειτουργεί το εθνικό σύστημα υγείας» λέει η Μαρία Παγιάντζα.

Τα Κέντρα Υγείας (ΚΥ) τα οποία περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα είναι τα εξής: Καλλικράτειας, Κασσανδρείας, Μουδανιών, Νέας Μαδύτου, Αγίου Νικολάου, καθώς και το Νοσοκομείο του Πολύγυρου. Φέτος το πρόγραμμα επεκτείνεται γεωγραφικά, συμπεριλαμβάνοντας δύο νέα Κέντρα Υγείας, το ΚΥ Παλαιοχωρίου και το ΚΥ Χρυσούπολης. Σε τρία από αυτά -Καλλικράτειας, Κασσανδρείας, Μουδανίων- υπάρχει δυνατότητα διαμονής.

Η δράση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος, με τίτλο «Ε.Κ.Υ.Β.Ε. 2023 – Ενίσχυση Κέντρων Υγείας Βορείου Ελλάδος», και αποτελεί μία πρωτοβουλία του Παραρτήματος Θεσσαλονίκης της Επιστημονικής Εταιρείας Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδας (ΕΕΦΙΕ). Το πρόγραμμα τελεί υπό την αιγίδα του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ.

Στόχος του είναι η ενίσχυση του έργου των ιατρών των Μονάδων Υγείας στη Βόρεια Ελλάδα από τους φοιτητές του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, κατά τους θερινούς μήνες, όπου παρουσιάζονται αυξημένες ανάγκες, αλλά και η πρακτική άσκηση και βελτίωση των ιατρικών δεξιοτήτων των φοιτητών Ιατρικής του ΑΠΘ.

Το πρόγραμμα, συνολικής χρονικής διάρκειας οκτώ εβδομάδων, ξεκίνησε στις 17 Ιουλίου και αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 10 Σεπτεμβρίου 2023.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Διεισδυτικός στρεπτόκοκκος στα παιδιά: Λάθη στη διάγνωση και η «πίεση» στον γιατρό για αντιβίωση

Ψυχραιμία και όχι πανικό συνιστούν οι Παιδίατροι για τα αυξημένα περιστατικά διεισδυτικής στρεπτοκοκκικής νόσου που εντοπίζονται κατά τον τελευταίο χρόνο σε παιδιά στην Ευρώπη, αλλά και στη χώρα μας.

Απαιτείται επαναπροσδιορισμός στον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος του διεισδυτικού στρεπτόκοκκου Α, τόσο από τους ίδιους τους γιατρούς όσο και από τους γονείς, αναφέρει παιδίατρος σε άρθρο της στο iatropedia.gr.

Οι στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις στα παιδιά, συνήθως προκαλούν ήπιες εκδηλώσεις, όπως είναι η πυώδης αμυγδαλίτιδα, χωρίς ή με συμμετοχή από το δέρμα (οστρακιά) και λοιμώξεις του δέρματος (μολυσματικό κηρίο), ενώ πολύ σπάνια είναι το αίτιο ιδιαίτερα σοβαρών διεισδυτικών λοιμώξεων (βακτηριαιμία/σηψαιμία). Οι τελευταίες, αν και παραμένουν πάντα σε χαμηλά επίπεδα, έχουν σημειώσει πανευρωπαϊκά μικρή αύξηση τον τελευταίο χρόνο, προκαλώντας την εύλογη ανησυχία των γονέων και την κινητοποίηση της ιατρικής κοινότητας.

Η προσέγγιση της στρεπτοκοκκικής αμυγδαλίτιδας πρέπει να περιλαμβάνει κατ’ εξοχήν την κλινική εξέταση και αν θεωρηθεί χρήσιμο, να συμπληρωθεί από διαγνωστικές εξετάσεις. Τέτοιες είναι η γρήγορη ανιχνευτική δοκιμασία του στρεπτοκοκκικού αντιγόνου (strep test) και η καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος, η οποία ακολουθεί το strep test, όταν αυτό είναι αρνητικό. Έτσι μόνο μπορεί να εντοπιστεί και να ταυτοποιηθεί το μικρόβιο.

Το αυξημένο άγχος των γονέων, εξαιτίας της δραματικής κατάληξης των λίγων, ευτυχώς, παιδιών, από αυτά που παρουσίασαν διεισδυτική στρεπτοκοκκική νόσο τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας, τους οδηγεί σε κάθε περίπτωση πυρετού ή/και φαρυγγαλγίας κατ’ ευθεία στην αναζήτηση άμεσης εργαστηριακής εξέτασης για την ανίχνευση του μικροβίου.

Η εξοικείωση και η εφαρμογή των αυτοδιαγνωστικών τεστ για τον κορωνοϊό δεν έχει ανάλογη εφαρμογή στην περίπτωση των γρήγορων strep tests, (που τη φετινή χρονιά ήταν διαθέσιμα σε αφθονία από τα φαρμακεία), καθώς η λήψη του φαρυγγικού επιχρίσματος πρέπει να γίνει με σωστή τεχνική από τις παρίσθμιες αμυγδαλές και την οπίσθια φαρυγγική αμυγδαλή, χωρίς να ακουμπήσει τη γλώσσα, κάτι που ούτε οι γονείς αλλά ούτε και οι φαρμακοποιοί μπορούν να κάνουν.

Ως συνέπεια είναι, η αναζήτηση ιατρικής εκτίμησης του παιδιού να έρχεται σε δεύτερη μοίρα, παραγνωρίζοντας το γεγονός πως η κλινική εικόνα είναι πιο σημαντική από οποιαδήποτε εργαστηριακή εξέταση προκειμένου το παιδί να λάβει τη σωστή αγωγή.

Στρεπτόκοκκος Α: Τα λάθη στη διάγνωση και η πίεση στον γιατρό για συνταγογράφηση αντιβίωσης

Ένα θετικό τεστ για στρεπτόκοκκο, που έγινε κάπου…, ερμηνεύεται κακώς ως ανάγκη για άμεση συνταγογράφηση αντιβίωσης. Κι όταν έχει προηγηθεί της κλινικής εξέτασης, προκύπτει το επόμενο μεθοδολογικό σφάλμα, αυτό της αναζήτησης ιατρού που θα πρέπει να αναλάβει το ρόλο του «συνταγογράφου».

Έτσι, ο ιατρός δέχεται πίεση να δώσει αντιβιοτική αγωγή χωρίς ποτέ να έχει εκτιμήσει το παιδί, κάποιες φορές χωρίς καν να το ξέρει, αν είναι ο εφημερεύων παιδίατρος ενός κέντρου υγείας, γεγονός που ενέχει τον κίνδυνο να παραβλεφθεί το πραγματικό πρόβλημα του παιδιού και ενδεχομένως να κινδυνεύσει, αν τελικά πάσχει από κάποια άλλη αιτία και ο στρεπτόκοκκος έτυχε να συνυπάρχει στο φάρυγγα ή να έχει σοβαρή λοίμωξη που χρήζει άμεσης νοσηλείας, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος μέσα σε όλο αυτό το «κυνηγητό».

Οι γιατροί, θα πρέπει να επιμείνουν στην εφαρμογή του ιατρικού αξιώματος, σύμφωνα με το οποίο όταν υπάρχει πυρετός ή γενικά επιβαρυμένη κλινική εικόνα, τα παιδιά θα πρέπει πρώτα να αξιολογούνται από τον παιδίατρο, που ξέρει να αναγνωρίζει τα κλινικά σημεία της κάθε νόσου, ιδιαίτερα της στρεπτοκοκκικής αμυγδαλίτιδας, μετά να ακολουθήσει, αν χρειάζεται, η στοχευμένη εργαστηριακή αναζήτηση και τελευταία να γίνει η συνταγογράφηση της φαρμακευτικής αγωγής.

Οι περιπτώσεις διεισδυτικής στρεπτοκοκκικής νόσου επιτηρούνται πλέον συστηματικά στη χώρα μας από τον ΕΟΔΥ και ακολουθούνται συγκεκριμένες οδηγίες διερεύνησης και αντιμετώπισης τους.

Αυτό σημαίνει, πως δε χρειάζονται υπερβολές και πανικός, παρά εφαρμογή των ορθών μεθοδολογικών βημάτων που υπήρχαν ανέκαθεν για κάθε παιδί όταν αρρωστήσει, προκειμένου αυτό να λάβει τη σωστή αγωγή με ασφάλεια, τον λιγότερο κόπο και το μικρότερο κόστος.

*Χρύσα Κουτσαυτίκη Παιδίατρος – Εντατικολόγος

Επιμελήτρια Α’ Παιδιατρικού Ιατρείου

Κέντρο Υγείας Ραφήνας

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Σωτήρια για τους ασθενείς η άμεση έναρξη της θεραπείας

Πως επηρεάζει την πορεία της νόσου η έναρξη θεραπείας μέσα σε λίγους ή πολλούς μήνες από τα πρώτα συμπτώματα.

Οι ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση που αρχίζουν θεραπεία με τις πρώτες ενδείξεις της νόσου διατρέχουν σημαντικά μειωμένο κίνδυνο να εκδηλώσουν αναπηρία στην πορεία της, αναφέρουν επιστήμονες από την Ισπανία. Έχουν επίσης μειωμένες πιθανότητες να εξελιχθεί η ασθένειά τους σε πιο σοβαρή μορφή.

Η πολλαπλή σκλήρυνση (η σύγχρονη ονομασία της σκληρύνσεως κατά πλάκας) είναι μία χρόνια πάθηση του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Αρχίζει όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς επιτίθεται και αρχίζει να καταστρέφει την μυελίνη ουσία.

Η ουσία αυτή είναι το φυσικό, προστατευτικό «περίβλημα» των νευρικών ινών. Επιτρέπει επίσης την «επικοινωνία» των νευρικών κυττάρων μεταξύ τους. Η καταστροφή της προκαλεί διάφορα επίμονα συμπτώματα, όπως θάμπωμα της όρασης, ίλιγγο, αστάθεια στη βάδιση, μούδιασμα στο χέρι ή το πόδι κ.λπ.

Η νόσος χωρίζεται σε δύο βασικές μορφές. Η πρώτη εκδηλώνεται με εξάρσεις και υφέσεις (υποτροπιάζουσα/διαλείπουσα), ενώ η δεύτερη εξελίσσεται εξ αρχής (πρωτοπαθώς προϊούσα).

Στη νέα μελέτη, επιστήμονες από τη Βαρκελώνη θέλησαν να εξακριβώσουν πως εξελίσσεται η πολλαπλή σκλήρυνση αναλόγως με τον χρόνο έναρξης τουλάχιστον μίας νοσοτροποποιητικής θεραπείας. Οι θεραπείες αυτές είναι ειδικά φάρμακα για τη νόσο.

Η νέα μελέτη

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύονται στην ιατρική επιθεώρηση Neurology. Όπως εξηγούν οι ερευνητές, ενέταξαν σε αυτήν 580 ασθενείς, οι οποίοι είχαν εκδηλώσει τα πρώτα συμπτώματα σε ηλικία 16-50 ετών.

Οι ασθενείς χωρίσθηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη συμπεριέλαβε 194 άτομα που άρχισαν θεραπεία για την πολλαπλή σκλήρυνση εντός 6 μηνών από τα πρώτα συμπτώματα. Στη δεύτερη ομάδα εντάχθηκαν 192 ασθενείς που είχαν αρχίσει θεραπεία 7-16 μήνες από τα πρώτα συμπτώματα. Στην τρίτη ομάδα εντάχθηκαν 194 ασθενείς οι οποίοι είχαν αρχίσει θεραπεία μετά τους 16 μήνες.

Οι επιστήμονες παρακολουθούσαν επί 11 χρόνια τους ασθενείς. Στην πορεία τους υπέβαλλαν σε τομογραφίες για να αξιολογούν τις βλάβες που προκαλεί η πολλαπλή σκλήρυνση στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Αναλόγως με τις αναπηρίες που εκδήλωσαν οι ασθενείς με την πάροδο του χρόνου, βαθμολογήθηκαν με μία κλίμακα από 0 έως 10. Όσο υψηλότερη ήταν η βαθμολογία, τόσο μεγαλύτερη ήταν η αναπηρία τους.

Τα ευρήματα

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσοι ασθενείς είχαν αρχίσει θεραπεία εντός του πρώτου 6μηνου είχαν κατά 45% λιγότερες πιθανότητες να λάβουν βαθμολογία 3 στο τέλος της μελέτης, έναντι όσων είχαν αρχίσει τη θεραπεία μετά από 16 μήνες ή περισσότερο. Στην πραγματικότητα, από τους ασθενείς που άρχισαν νωρίς θεραπεία μόνο το 23% είχαν βαθμολογία 3. Το αντίστοιχο ποσοστό, όμως, μεταξύ όσων την είχαν αρχίσει αργά, ήταν 43%.

Η βαθμολογία αυτή σημαίνει ότι ο ασθενής μπορεί ακόμα να βαδίζει χωρίς βοήθεια, αλλά έχει μετρίου βαθμού αναπηρία σε τομείς, όπως:

  • Η κινητική λειτουργία
  • Η όραση
  • Η ικανότητα σκέψεως

Οι ασθενείς που είχαν αρχίσει νωρίς θεραπεία είχαν επίσης 60% λιγότερες πιθανότητες να έχει εξελιχθεί η υποτροπιάζουσα/διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση σε δευτεροπαθώς προϊούσα νόσο. Η φάση αυτή έχει μια σταθερά επιδεινούμενη πορεία, με μερικές ξαφνικές επιδεινώσεις, μικρές υφέσεις ή σταθεροποιήσεις.

Το σχεδόν 7% των ασθενών που άρχισαν νωρίς θεραπεία εξελίχθηκαν σε δευτεροπαθώς προϊούσα σκλήρυνση. Το αντίστοιχο ποσοστό σε όσους άρχισαν θεραπεία μετά από τουλάχιστον 16 μήνες ήταν 23%.

Επιπλέον, οι ασθενείς που άρχισαν νωρίς θεραπεία ανέφεραν λιγότερη αναπηρία και λιγότερες δυσκολίες στην καθημερινότητά τους.

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν πως «όταν το θέμα είναι η θεραπεία για την πολλαπλή σκλήρυνση, όσο νωρίτερα αρχίζει, τόσο το καλύτερο», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Alvaro Cobo Calvo, από το Κέντρο Πολλαπλής Σκλήρυνσης της Καταλονίας.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Διευθύνων σύμβουλος στον ΕΟΔΥ – Προσόντα και αρμοδιότητες

Τι αναφέρεται σε τροπολογία που κατατέθηκε χθες στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία κυρώνεται σήμερα στη Βουλή.

Αλλαγές στο μοντέλο διοίκησης του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), προωθούνται από το υπουργείο Υγείας.

Με τροπολογία που κατατέθηκε χθες στην υπό κύρωση Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από τη Βουλή (παρατίθεται πιο κάτω), καταργούνται οι δύο θέσεις αντιπροέδρων και προβλέπεται θέση διευθύνοντος συμβούλου.

Ο διευθύνων σύμβουλος πρέπει να είναι κάτοχος πτυχίου στο γνωστικό αντικείμενο των επιστημών Υγείας, καθώς και μεταπτυχιακού και διδακτορικού διπλώματος στο γνωστικό αντικείμενο συναφές προς τους σκοπούς του έργου του, ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμου πτυχίου και τίτλου, αντίστοιχα, από ακαδημαϊκό ίδρυμα αλλοδαπής αναγνωρισμένο κατά την κείμενη νομοθεσία.

Ορίζεται με απόφαση του υπουργού Υγείας και είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης.

Με βάση τις αλλαγές, όργανα διοίκησης του ΕΟΔΥ είναι το διοικητικό συμβούλιο, ο πρόεδρος του επταμελούς διοικητικού συμβουλίου και ο διευθύνων σύμβουλος.

Από τα επτά μέλη του διοικητικού συμβουλίου, τα έξι διορίζονται απόψαση του υπουργού Υγείας και το έβδομο από τον σύλλογο των εργαζομένων.

Η θητεία του προέδρου, του διευθύνσντος συμβούλου και των μελών του διοικητικού συμβουλίου είναι τριετής, με δυνατότητα ανανέωσης για μία ακόμη θητεία.

Ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ έχει ως αρμοδιότητες να συγκαλεί το διοικητικό συμβούλιο, να προεδρεύει στις συνεδριάσεις του και να μεριμνά για την εφαρμογή των αποφάσεών του.

Σε περίπτωση κωλύματος ή απουσίας του, ο πρόεδρος αναπληρώνεται από τακτικό μέλος του διοιητικού συμβουλίου, με εξαίρεση τον διευθύνοντα σύμβουλο. Το μέλος που αναπληρώνει τον πρόεδρο πρέπει να είναι κάτοχος πτυχίου στο γνωστικό αντικείμενο των επιστημών Υγείας, καθώς και μεταπτυχιακού και διδακτορικού διπλώματος με συναφές γνωστικό αντικείμενο.

Ο πρόεδρος δύναται να μεταβιβάζει για όσο χρόνο διαρκεί θητεία του αρμοδιότητα δικαστικής και εξώδικης εκπροσώπησης του Οργανισμού προς τον διευθύνοντα σύμβουλο.

Αρμοδιότητες

Ο διευθύνων σύμβουλος του ΕΟΔΥ έχει τις αρμοδιότητες:

  • Προΐσταται διοικητικά όλων των υπηρεσιών του Οργανισμού και μεριμνά για οργάνωση, συντονισμό και καθοδήγηση του εκτελούμενου έργου.
  • Υπογράφει τις συμβάσεις εργασίας έργου όσων προσλαμβάνονται με αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου.
  • Κατανέμει το πάσης φύσεως προσωπικό του Οργανισμού, ύστερα από απόφαση του διοικητικού συμβουλίου.
  • Εγκρίνει τις πάσης φύσεως δαπάνες, ύστερα από απόψαση του διοικητικού συμβουλίου.
  • Αποφασίζει για τις πάσης φύσεως υπηρεσιακές μεταβολές του προσωπικού του Οργανισμού και εγκρίνει τις μετακινήσεις του για εκτέλεση υπηρεσίας στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ύστερα από απόφαση του διοικητικού συμβουλίου.
  • Ασκεί πειθαρχικό έλεγχο ως πειθαρχικός προϊστάμενος όλου του προσωπικού του Οργανισμού, εφόσον του είδος του παραπτώματος δεν αποτελεί αρμοδιότητα άλλου οργάνου.

Μέχρι τη συγκρότηση του νέου διοικητικού συμβουλίου του ΕΟΔΥ, οι αρμοδιότητές του ασκούνται από υψιστάμενο.

Επιπλέον Πληροφορίες

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

 

 

Ηπατίτιδα Β και C: Οι 300.000 ‘Ελληνες πάσχοντες και ο στόχος της εκρίζωσης

Εξέταση, εμβολιασμός και θεραπεία στο επίκεντρο των δράσεων της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Ήπατος με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηπατίτιδας.

Περίπου 200.000 άνθρωποι εκτιμάται ότι πάσχουν από ηπατίτιδα Β και άλλοι 80.000 με 100.000 από ηπατίτιδα C στην Ελλάδα. Η αποτελεσματική πρόληψη με τον εμβολιασμό για την ηπατίτιδα Β και οι νέας γενιάς θεραπείες για την ηπατίτιδα C έχουν μειώσει σημαντικά την επίπτωση των ηπατιτίδων στη χώρα μας, η οποία πλέον κατατάσσεται στις χώρες χαμηλού επιπολασμού.

Ο στόχος που έχει τεθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και έχει υιοθετηθεί από την Ελλάδα για την δραστική μείωση ή και την εκρίζωση ως το 2030, θεωρείται αρκετά φιλόδοξος, αλλά επιτεύξιμος μέσα στην επόμενη δεκαετία, αν γίνουν όσα χρειάζονται και επανενεργοποιηθεί το Εθνικό Σχέδιο Δράσης που «πάγωσε» στην περίοδο της πανδημίας.

Τα παραπάνω ειπώθηκαν σε συνέντευξη τύπου της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Ήπατος (ΕΕΜΗ), στο πλαίσιο δράσεών της για την ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, με σύνθημα “Ενημερώσου, Εξετάσου, Εμβολιάσου”, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηπατίτιδας στις 28 Ιουλίου.

Αποτελεσματική πρόληψη και θεραπεία

“Πλέον, δεν αρκούμαστε μόνο στη διάγνωση των ηπατιτίδων, έχουμε και τη δυνατότητα να τις αντιμετωπίσουμε”, επεσήμανε ο πρόεδρος της ΕΕΜΗ, καθηγητής Γαστρεντερολογίας στο ΑΠΘ, Ιωάννης Γουλής (φωτογραφία). Όπως είπε, αφενός η ηπατίτιδα Β μπορεί να προληφθεί με εμβολιασμό – η Ελλάδα έχει καθιερώσει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό εδώ και σχεδόν 30 χρόνια- και αφετέρου υπάρχουν σήμερα πολύ αποτελεσματικά φάρμακα για την αντιμετώπιση της ηπατίτιδας C. “Έχουμε πλέον τη δυνατότητα να εκριζώσουμε τον ιό της ηπατίτιδας C, δίνοντας μια θεραπεία, σύντομη, εύκολη στην ανοχή της και εξαιρετικά αποτελεσματική σε πάρα πολύ υψηλά ποσοστά”, τόνισε, σημειώνοντας πως αν επιτευχθεί ο στόχος της εκρίζωσης θα είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται με φάρμακα και όχι με εμβόλια.

Ο ίδιος υπογράμμισε την ανάγκη «να ξαναπιάσουμε το νήμα» του Εθνικού Σχεδίου Δράσης, που είχε ξεκινήσει να υλοποιείται, αλλά ο βηματισμός του χάθηκε λόγω του κορωνοϊού, ενώ αναφέρθηκε στα δύο σημαντικά προγράμματα, που πραγματοποιούνται σε ειδικούς πληθυσμούς με στόχο τον εντοπισμό και την έγκαιρη θεραπεία: σε χρήστες ουσιών (πρόγραμμα “Τιτυός” σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ) και στα σωφρονιστικά καταστήματα, σε συνεργασία με το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και τον σύλλογο ασθενών “Προμηθεας”.

Είναι εφικτή η εκρίζωση το 2030;

Ελλείψει εθνικού συστήματος επιτήρησης για τη χρόνια ηπατίτιδα Β και C, η ακριβής προσέγγιση του επιπολασμού είναι εξαιρετικά δύσκολη. Όπως ανέφερε ο αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας – Ηπατολογίας στο ΑΠΘ και γενικός γραμματέας της ΕΕΜΗ, Εμμανουήλ Σινάκος (φωτογραφία), τα διαθέσιμα δεδομένα προέρχονται από ερευνητικές προσπάθειες επιστημόνων, από τα στοιχεία που αντλούνται στα προγράμματα ειδικών ομάδων και από τον αριθμό των ασθενών που δίνει ο ΕΟΔΥ για όσους λαμβάνουν αντιική θεραπεία. Επίσης υπάρχουν προβλεπτικά μοντέλα που δίνουν μια εκτίμηση του επιπολασμού στην Ελλάδα.

Αναφορικά με τον στόχο της εκρίζωσης το 2030, ο κ. Σινάκος σημείωσε πως “αν δεν τον πετύχουμε ως το 2030 θα καταβάλλουμε όλες τις δυνατές προσπάθειες να το πετύχουμε την επόμενη δεκαετία κι αυτό θα γίνει αν συνεχίσουμε αυτή τη φλόγα ανεύρεσης των ασθενών”.

Οξεία ηπατίτιδα σε παιδιά

Αναφορικά με τα επεισόδια οξείας ηπατίτιδας στα παιδιά, που είχαν προκαλέσει παγκόσμια ανησυχία τον περασμένο χρόνο, ο κ. Γουλής εκτίμησε πως βρισκόμαστε σε πορεία λήξης συναγερμού. “Τουλάχιστον τους τελευταίους 9 μήνες δεν έχουν ανακοινωθεί νέα περιστατικά. Φαίνεται πως πράγματι ο συναγερμός οδηγείται στη λήξη”, ανέφερε, για να προσθέσει πως η επιστημονική κοινότητα δεν έχει συμφωνήσει ακόμα στο αίτιο που προκάλεσε την κρίση.

“Παρά τις δημοσιευμένες μελέτες στα εγκυρότερα ιατρικά περιοδικά, δεν μπορώ να πω ότι έχουμε πειστεί ότι βρήκαμε το αίτιο που προκάλεσε αυτά τα επεισόδια οξείας ηπατίτιδας, και μάλιστα σε συσχέτιση με την περίοδο του κορωνοϊού και της καραντίνας σε όλο τον πλανήτη”, είπε.

Δράσεις ΕΕΜΥ

Στο πλαίσιο των πολύπλευρων δράσεων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της ΕΕΜΗ για τις ιογενείς ηπατίτιδες, ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας, την Παρασκευή 28 Ιουλίου, ο Δήμος Αθηναίων θα φωταγωγήσει το Συντριβάνι της Ομόνοιας με τον συνδυασμό των χρωμάτων κόκκινου – κίτρινου, που έχουν καθιερωθεί ως χαρακτηριστικά της διεθνούς εκστρατείας ευαισθητοποίησης για την Ηπατίτιδα. Στα ίδια χρώματα θα φωταγωγηθεί το γλυπτό “Ομπρέλες” του Γιώργου Ζογγολόπουλου, στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης, με πρωτοβουλία του Ιδρύματος “Γιώργου Ζογγολόπουλου”.

Παράλληλα, “τρέχει” καμπάνια ενημέρωσης στα social media της ΕΕΜΗ, μέσω medical infographics για τις Ηπατίτιδες Β και C, με σημαντικές πληροφορίες, ενώ σε podcast για τις Ιογενείς Ηπατίτιδες, ο πρόεδρος της Ένωσης, καθηγητής Ιωάννης Γουλής απαντά σε καίρια ερωτήματα.

Η ηπατίτιδα

Ο όρος “ηπατίτιδα” αναφέρεται σε φλεγμονή του ήπατος. Είναι συχνά λοιμώδους αιτιολογίας, αλλά υπάρχουν και άλλες μορφές, όπως η αυτοάνοση και η φαρμακευτική. Οι ιογενείς ηπατίτιδες οφείλονται κυριότερα σε πέντε ιούς (Α έως Ε), που μεταδίδονται, είτε παρεντερικά, είτε μέσω τροφών.

Η ιογενής ηπατίτιδα εξακολουθεί να μαστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη και αποτελεί τεράστιο πρόβλημα Δημόσιας Υγείας.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Προσοχή στον εξαερισμό λέει νέα εγκύκλιος

Σε επικαιροποίηση των συστάσεων προς τις δομές υγείας (ιδιωτικές και δημόσιες) και σε κλειστές δομές κοινωνικής φροντίδας όσον αφορά στη χρήση των κλιματιστικών μονάδων, και τον αερισμό εν γένει προχώρησε με νέα εγκύκλιο η αναπληρώτρια υπουργός υγείας κα. Ε. Αγαπηδάκη.

Οι συστάσεις αποσκοπούν στην συχνή ανανέωση του αέρα και τη μείωση του ενδεχόμενου ιικού φορτίου στο χώρο και στον περιορισμό της μετάδοσης του ιού μέσω των ρευμάτων αέρα που μπορεί να δημιουργηθούν κατά τη χρήση κλιματιστικών ή άλλων συσκευών (π.χ. ανεμιστήρες).

Διότι ο κορωνοϊός είναι εδώ.

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νέα προσέγγιση στη θεραπεία της κατάθλιψης [πιλοτική μελέτη]

Εάν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν σε περαιτέρω μελέτες, το αποτέλεσμα μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα.

 

Μια νέα θεραπεία για την κατάθλιψη που αναπτύχθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε να είναι αποτελεσματική και φθηνή.

Σε μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη με συμμετέχοντες λίγο περισσότερους από 80 ενήλικες με μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο και χαρακτηριστικά ανηδονίας, η επαυξημένη θεραπεία κατάθλιψης (Augmented Depression Therapy – ADepT) οδήγησε σε μεγαλύτερη μείωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων από ό,τι η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία.

Η νέα παρέμβαση θα μπορούσε να ενσωματωθεί στην πράξη με ελάχιστη προσπάθεια.

Τα προηγούμενα θεραπευτικά πρότυπα, όπως η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT), συνδέονται με υψηλά ποσοστά υποτροπής έως και 50%. Στην κατάσταση υποτροπής, οι πάσχοντες αντιλαμβάνονται τα υπολειπόμενα συμπτώματα, όπως η ανηδονία και άλλα ελλείμματα στην ευημερία, ως ιδιαίτερα επιβαρυντικά.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, τα τρέχοντα θεραπευτικά πρότυπα δεν αντιμετωπίζουν επαρκώς αυτές τις συνθέσεις συμπτωμάτων.

Ως εκ τούτου, ανέπτυξαν μια νέα προσέγγιση που στοχεύει ειδικά στα συμπτώματα της ανηδονίας και έχει ως στόχο να συμβάλει στην αύξηση της ευημερίας.

Επιπλέον, η προσέγγιση αυτή σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε οι επαγγελματίες που κάνουν αξονική τομογραφία να μπορούν εύκολα να ενσωματώσουν τη νέα παρέμβαση στην καθημερινή τους πρακτική.

“Το νέο στην ADepT είναι ότι η θεραπεία εστιάζει στις διαταραχές του θετικού καθώς και του αρνητικού συστήματος αξιών και ότι η αύξηση της ευημερίας είναι το πρωταρχικό σημείο της θεραπείας”, εξήγησε η Andrea Benecke, πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Επιμελητηρίου Ψυχοθεραπευτών της Γερμανίας (BPtK).

Η ADepT χρησιμοποιεί στοιχεία γνωστικής συμπεριφορικής θεραπείας, όπως γνωστικές τεχνικές εστιασμένες στη λύση και συμπεριφορική ενεργοποίηση.

“Στην ADepT ενθαρρύνουμε τους πάσχοντες να αναπτύξουν μια νέα οπτική για τα προβλήματά τους, προκειμένου να ζουν καλύτερα με την καταθλιπτική διάθεση”, εξήγησε ο επικεφαλής της μελέτης Barney Dunn, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Exter στο Τμήμα Κλινικής Ψυχολογίας.

Πρωταρχικός στόχος, είπε, είναι οι πάσχοντες να συνειδητοποιήσουν τι είναι σημαντικό για αυτούς και να προσδιορίσουν τα βήματα που απαιτούνται για να το επιτύχουν. Μόνο τότε θα μπορούσε να επιστρέψει η ευεξία και η χαρά για να ζήσουν μια ζωή που να συνάδει με αυτές τις αξίες.

Η ομάδα από το Ηνωμένο Βασίλειο διερεύνησε τώρα για πρώτη φορά την επαυξημένη θεραπεία κατάθλιψης σε μια μελέτη απόδειξης της έννοιας όσον αφορά τη σκοπιμότητα, την αποτελεσματικότητα και τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας.

Οι συμμετέχοντες έλαβαν είτε 20 συνεδρίες CBT είτε ADepT από συμπεριφορικούς θεραπευτές, με σύντομη πρόσθετη εκπαίδευση.

Μια επαρκής ελάχιστη διάρκεια θεραπείας επιτεύχθηκε από το 88% της ομάδας KVT και το 85% της ομάδας ADepT.

Παρατηρήθηκαν δύο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε κάθε σκέλος (απόπειρες αυτοκτονίας), οι οποίες όμως δεν ταξινομήθηκαν ως σχετιζόμενες με τη μελέτη ή τη θεραπεία.

Η ADepT εξακολουθεί να πλεονεκτεί έναντι της KVT μετά από 18 μήνες.

Για τις αναλύσεις ήταν διαθέσιμα δεδομένα εκκίνησης και 6 μηνών από το 90% της κοόρτης KVT και το 78% της κοόρτης ADepT.

Οι επιδράσεις της θεραπείας ήταν μεγαλύτερες στην κοόρτη ADepT από ό,τι στην κοόρτη KVT.

Τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι η ADepT ήταν οικονομικά αποδοτική.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η χορήγησή της κόστισε εξίσου πολύ με τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, αλλά οδήγησε σε μεγαλύτερη βελτίωση της ποιότητας ζωής. “Η μελέτη δείχνει ότι η ADepT έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει περαιτέρω τη θεραπεία για μια συγκεκριμένη ομάδα ασθενών με κατάθλιψη”, είναι η εκτίμηση του προέδρου της BPtK.

Μέχρι στιγμής, η επαυξημένη θεραπεία κατάθλιψης δεν έχει παίξει ρόλο για τη φροντίδα στη Γερμανία, δήλωσε η Benecke στη Γερμανική Ιατρική Εφημερίδα.

“Εάν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν σε περαιτέρω μελέτες και μπορεί να αποδειχθεί ποιοι ασθενείς με κατάθλιψη επωφελούνται ιδιαίτερα από αυτήν, η θεραπεία αυτή μπορεί να αποτελέσει μια λογική περαιτέρω εξέλιξη των ψυχοθεραπευτικών θεραπευτικών προσφορών”, θεωρεί η Benecke.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ακτινογραφία θώρακος: Η τεχνητή νοημοσύνη ανιχνεύει καρδιακές βλάβες

Τι αλλαγές μπορεί να επιφέρει στο μέλλον και πόσο βοηθά στην αξιοποίηση των ευρημάτων.

Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) ανιχνεύει περισσότερα σε μια ακτινογραφία θώρακος από τους έμπειρους ακτινολόγους. Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο “Lancet Digital Health”, το λογισμικό μπόρεσε να εκτιμήσει το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας αρκετά καλά και να ανιχνεύσει ελαττώματα βαλβίδας ακόμη και χωρίς ιατρική εμπειρογνωμοσύνη.

Οι καρδιακές παθήσεις οδηγούν σε διάφορες αλλαγές που μπορούν να παρατηρηθούν σε μια ακτινογραφία θώρακος. Έτσι, η καρδιακή ανεπάρκεια αυξάνει τη σκιά της καρδιάς. Σε ελαττωματικές μιτροειδούς ή τριγλώχινας βαλβίδες, οι κόλποι διευρύνονται, στους οποίους το αίμα ρέει προς τα πίσω με κάθε καρδιακό παλμό.

Στη στένωση, οι κοιλίες διευρύνονται επειδή ο καρδιακός μυς πρέπει να αναγκάσει το αίμα μέσω της συστολής ενάντια στην αντίσταση και επομένως αυξάνει τη μάζα. Ορισμένες καρδιακές βλάβες μπορούν να εντοπιστούν με βάση ασβεστοποιήσεις στις βαλβίδες, ενώ άλλες οδηγούν σε πνευμονική συμφόρηση, η οποία είναι επίσης καλά ορατή στην ακτινογραφία θώρακος.

Δεδομένου ότι όλοι οι συμπτωματικοί ασθενείς αποστέλλονται ούτως ή άλλως για ηχοκαρδιογράφημα, η διαίσθηση του ακτινολόγου σε αυτόν τον τομέα δεν είναι πλέον τόσο απαιτητική σήμερα και πολλοί είναι πιθανό να είναι εγκρατείς στις προβλέψεις τους, ώστε να μην διαψευστούν. Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει στο μέλλον εάν η τεχνητή νοημοσύνη παράσχει στους ακτινολόγους τις κατάλληλες ενδείξεις.

Ο ακτινολόγος Daiju Ueda από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα και οι συνεργάτες του εκπαίδευσαν μία τεχνητή νοημοσύνη σε 17.293 ακτινογραφίες θώρακος. Η AI συνέκρινε τις εικόνες με τα αποτελέσματα του ηχοκαρδιογραφήματος και δημιούργησε έναν αλγόριθμο που στη συνέχεια επικυρώθηκε σε άλλους ασθενείς.

Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά: ανιχνεύθηκε πτώση του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας σε λιγότερο από 40%, γεγονός που υποδηλώνει σαφή αδυναμία καρδιακής άντλησης, με ευαισθησία 82% και ειδικότητα 86% (η τιμή AUC που συνδυάζει τα δύο ήταν 0,92, η οποία είναι αρκετά κοντά στο μέγιστο 1,0). Οι ακτινολόγοι πέτυχαν μόνο ευαισθησία 51% και 64% και ειδικότητα 79% και 71% αντίστοιχα σε 2 προηγούμενες μελέτες.

Η στένωση της τριγλώχινας βαλβίδας ανιχνεύθηκε επίσης με ακρίβεια με AUC 0,93. Για ρυθμό παλινδρόμησης τουλάχιστον 2,8 m/s, η τιμή AUC ήταν 0,88. Ακολούθησε παλινδρόμηση μιτροειδούς (τιμή AUC 0,92), στένωση μιτροειδούς βαλβίδας (τιμή AUC 0,83), παλινδρόμηση πνευμονικής βαλβίδας (τιμή AUC 0,85) και παλινδρόμηση αορτικής βαλβίδας (τιμή AUC 0,83). Η διάταση της κατώτερης κοίλης φλέβας ανιχνεύθηκε επίσης με ακρίβεια με τιμή AUC 0,94.

Κάθε φορά που είναι διαθέσιμο ένα ηχοκαρδιογράφημα, η τεχνητή νοημοσύνη είναι απίθανο να πει την τελευταία λέξη. Ωστόσο, στα επείγοντα περιστατικά ή όταν δεν υπάρχει καρδιολόγος στο χώρο, η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να είναι μια σημαντική βοήθεια στο μέλλον, λέει ο Ueda.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα χαμηλά επίπεδα HIV συνδέονται με «σχεδόν μηδενικό» κίνδυνο για σεξουαλική μετάδοση

Άτομα με μη ανιχνεύσιμα ή πολύ χαμηλά επίπεδα του ιού HIV έχουν «σχεδόν μηδενικό» κίνδυνο να μεταδώσουν τον ιό σεξουαλικά, εάν λαμβάνουν κατασταλτικά φάρμακα, σύμφωνα με τις νέες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Η ανακοίνωση έγινε ταυτόχρονα με τη δημοσίευση το Σαββατοκύριακο μίας νέας έρευνας, που δημοσιεύτηκε στο The Lancet και οριοθετεί το ζήτημα. Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο 12ο Διεθνές Συνέδριο για το θέμα (AIDS Society Conference on HIV Science) που πραγματοποιείται στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας.

Η νέα μελέτη έδειξε ότι οι άνθρωποι που έχουν ιικό φορτίο μικρότερο από 1.000 αντίγραφα ανά χιλιοστόλιτρο αίματος έχουν πολύ λίγες πιθανότητες να μεταδώσουν τον ιό στους σεξουαλικούς συντρόφους. Από τις 320 περιπτώσεις μετάδοσης που εξετάστηκαν κατά τη διάρκεια της μελέτης, μόνο δύο μεταδόσεις αφορούσαν ένα σύντροφο με φορτίο κάτω από αυτό το όριο.

Να σημειωθεί ότι στις προηγούμενες οδηγίες για μηδενικό κίνδυνο μετάδοσης ο όριο ήταν μόλις 200 αντίγραφα ανά χιλιοστόλιτρο. Τα νέα ευρήματα δεν ισχύουν για τη μετάδοση του HIV από τη μητέρα στο παιδί, συμπεριλαμβανομένης της εγκυμοσύνης, του τοκετού και του θηλασμού.

Ο ΠΟΥ εκτιμά ότι το 76% των 39 εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως που ζουν με HIV λαμβάνουν αντιρετροϊκή θεραπεία (ART). «Η αντιρετροϊκή θεραπεία συνεχίζει να μεταμορφώνει τη ζωή των ανθρώπων που ζουν με τον ιό HIV, σημειώνει ο διεθνής οργανισμός.

Τα άτομα που ζουν με HIV και δεν λαμβάνουν ART μπορεί να έχουν ιικά φορτία που κυμαίνονται από 30.000 έως περισσότερα από 500.000 αντίγραφα ανά χιλιοστόλιτρο!

“Ο απώτερος στόχος της αντιρετροϊκής θεραπείας για τα άτομα που ζουν με HIV είναι να διατηρήσει μη ανιχνεύσιμα ιικά φορτία, τα οποία θα βελτιώσουν την υγεία τους και θα αποτρέψουν τη μετάδοση στους σεξουαλικούς συντρόφους και τα παιδιά τους”, δήλωσε η ερευνήτρια Lara Vojnov, εκ μέρους του ΠΟΥ.

“Αλλά αυτά τα νέα ευρήματα είναι επίσης σημαντικά καθώς υποδεικνύουν ότι ο κίνδυνος σεξουαλικής μετάδοσης του HIV σε χαμηλά ιικά φορτία είναι σχεδόν μηδενικός. Αυτό παρέχει μια ισχυρή ευκαιρία για να βοηθήσουμε στον αποστιγματισμό του HIV, να προωθήσουμε τα οφέλη από την τήρηση της αντιρετροϊκής θεραπείας και να υποστηρίξουμε τους ανθρώπους που ζουν με HIV.”

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Headway – Ένας νέος οδικός χάρτης για την Υγεία του Εγκεφάλου: Εστιάζοντας στην Επιληψία

Τη δεύτερη έκδοση της έκθεσης «Headway – Ένας νέος οδικός χάρτης για την Υγεία του Εγκεφάλου: Εστιάζοντας στην Επιληψία» ανακοίνωσε η Angelini Pharma. Πρόκειται για επίκαιρα στοιχεία και πρόσθετες αναλύσεις προηγούμενων ευρημάτων, με πανευρωπαϊκά και τοπικά δεδομένα,  σε μια προσπάθεια εξεύρεσης λύσεων που θα μειώσουν την επιβάρυνση της επιληψίας στην υγειονομική περίθαλψη και στην κοινωνία ευρύτερα.

Ο οδικός χάρτης εκδόθηκε σε συνεργασία με το European House – Ambrosetti, ένα ιταλικό Think Tank. Τα ευρήματα ανακοινώθηκαν την ίδια μέρα στην εκδήλωση που φιλοξενήθηκε στο Spazio Europa στη Ρώμη,  του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ιταλία και της Αντιπροσωπείαςτης Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ιταλία, με στόχο την προώθηση της ανταλλαγής γνώσεων και τη συζήτηση για ευρωπαϊκά θέματα.  Για το θέμα τοποθετήθηκε μια πολυεπιστημονική ομάδα εμπειρογνωμόνων στον τομέα της επιληψίας σε όλο τον ακαδημαϊκό τομέα, και τους ευρύτερους τομείς της υγειονομικής περίθαλψης.

Συγκεκριμένα, από τα δεδομένα προέκυψε ένα συνεχές θεραπευτικό κενό στη φροντίδα της επιληψίας στην Ευρώπη, με σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών όσον αφορά στην πρόσβαση σε θεραπεία. Περίπου το 70% των ατόμων με επιληψία είναι πιθανό να ανταποκριθεί στη θεραπεία, σχεδόν το 40% σε όλη την Ευρώπη και έως και το 90% σε ορισμένες περιοχές -δεν λαμβάνουν την βέλτιστη φροντίδα.

 

Πηγές του κακού είναι η άνιση κατανομή των πόρων και η χαμηλή ιεράρχηση που λαμβάνει η φροντίδα για την επιληψία,  με αποτέλεσμα το υψηλό κόστος για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Συνέπεια είναι και η υποβάθμιση της ποιότητα ζωής των ασθενών.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έκθεσης πρέπει να εστιάσουμε:

  • στην ανάπτυξη ικανοτήτων, συμπεριλαμβανομένης περισσότερης κλινικής και οικονομικής έρευνας για την βαρύτητα της Επιληψίας,
  • στην ανάπτυξη ερευνητικών εργαλείων και μεθόδων συλλογής δεδομένων και την δημιουργία ευκαιριών κατάρτισης και καθοδήγησης για τους ενδιαφερόμενους, η οποία θα συμβάλλει σε μεγαλύτερη ανταπόκριση στις ανάγκες των ανθρώπων που πάσχουν από επιληψία σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο και σε επίπεδο υγείας.
  • Στην εναρμόνιση μιας διακρατικής πολιτικής και των κατευθυντήριων γραμμών για τη διασφάλιση μιας ολιστικής ευρωπαϊκής προσέγγισης και στον εξορθολογισμό της εφαρμογής του Διατομεακού Παγκόσμιου Σχεδίου Δράσης για την Επιληψία και Άλλες Νευρολογικές Διαταραχές (IGAP) στις χώρες αυτές.
  • Στη διαρκή εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού και των μέσων ενημέρωσης με στόχο την ανταπόκριση και συμπερίληψη σε επίπεδο εργασιακού, εκπαιδευτικού και κοινωνικού περιβάλλοντος.

«Η έκθεση Headway όχι μόνο παρουσιάζει πόσα περισσότερα πρέπει να γίνουν για να βελτιωθεί η φροντίδα στον τομέα της επιληψίας στην Ευρώπη, αλλά και την αναγκαιότητα για συνεργασία μεταξύ της βιομηχανίας, των κλινικών και των συλλόγων ασθενών, του ακαδημαϊκού κόσμου και των κυβερνήσεων ώστε να μπει η Επιληψία στην κορυφή της ατζέντας για την δημόσια υγεία»,  τόνισεο Jacopo Andreose, Διευθύνων Σύμβουλος της Angelini Pharma. «Αν και μια από τις πιο διαδεδομένες χρόνιες νευρολογικές ασθένειες στην Ευρώπη, μόνο λίγες χώρες έχουν εφαρμόσει εθνικά σχέδια για τη διαχείριση αυτής της πάθησης και ακόμη λιγότερες την αναγνωρίζουν ως εγκεφαλική διαταραχή. Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να ρίχνουμε φως στην πραγματική βαρύτητα αυτής της ασθένειας για τους ασθενείς και τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης στην Ευρώπη» σημείωσε  ο κ. Andreose.

Με την σειρά της η Elisa Milani, Συντονίστρια Έργου και Σύμβουλος, Healthcare Area στο The European House – Ambrosetti ανέφερε τον βαθύ αντίκτυπο σε όσους ζουν με αυτή την ασθένεια αλλά και  τις συνέπειες «του στιγματισμού στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, την αυτοεκτίμηση, την ανεξαρτησία, τη μνήμη, τον ύπνο και την ψυχική υγεία». Τον υψηλότερο κίνδυνο για τους ασθενείς ανεξέλεγκτων κρίσεων και πολλών συνοδών νοσημάτων, συμπεριλαμβανομένης της αδυναμίας εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων, τραυματισμών, ακόμη και πρόωρου θανάτου σε ορισμένες περιπτώσεις, επεσήμανε η DrFrancesca Sofia, Πρόεδρος, Διεθνές Γραφείο Επιληψίας.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/