Κατηγορία: Γενικά

Τα προβλήματα που ταλανίζουν τα δημόσια νοσοκομεία εξέθεσε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΙΝΑΠ, παρουσιάζοντας τις ελλείψεις σε 14 νοσοκομεία και Κέντρα Υγεία της Αττικής.

Στο σύνολό τους οι γιατροί ζητούν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μονιμοποίησή των επικουρικών γιατρών, αλλά και άμεσες προκηρύξεις θέσεων. Παράλληλα, θεωρούν απαραίτητη την λειτουργία του νοσοκομείου Αγία Βαρβάρα, εκφράζοντας την άποψη ότι θα μπορέσει να συμβάλλει στην αντιμετώπιση αναμονών και ράντζων στα νοσοκομεία και παράλληλα ζητούν να μη μεταφερθεί το Παιδοψυχιατρικό τμήμα του τζαμιού στο νοσοκομείο Αγία Βαρβάρα. Μάλιστα, καταγγέλλουν πως τα ράντζα «κρύβονται» με τη μεταφορά ασθενών σε όποια κλινική έχει διαθέσιμες κλίνες.

Σύμφωνα με την πρόεδρο της ΕΙΝΑΠ, Μ. Παγώνη, πάγια θέση των νοσοκομειακών γιατρών είναι η αύξηση της χρηματοδότησης για όλα τα δημόσια νοσοκομεία. Παράλληλα υπογράμμισε την ανάγκη επανεξέτασης του μισθολογίου των νοσοκομειακών γιατρών από την αρχή, ειδικά μετά τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και τις αναπροσαρμογές των μισθών.

Η κα Παγώνη τόνισε πως είναι απαραίτητη η μονιμοποίησή του επικουρικού προσωπικού, αλλά κι η πρόσληψη μόνιμων γιατρών, νοσηλευτών και λοιπών εργαζομένων, επιταχύνοντας τις διαδικασίες προκηρύξεων και προσλήψεων.

Όπως δήλωσε ο Ταμίας, Κ. Λιβαδάς χρειάζονται τουλάχιστον 5 χιλιάδες γιατροί και συνολικά 30 χιλιάδες εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία. «Αυτή δεν είναι περίθαλψη είναι πολεμική ιατρική», ανέφερε με νόημα.

Παράλληλα, η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ τόνισε τη σημασία της ενίσχυσης της εκπαίδευσης των νέων γιατρών, καθώς τα δυόμιση χρόνια της πανδημίας περιορίστηκαν στην αντιμετώπιση περιστατικών Covid, ενώ μειώθηκαν δραστικά και τα τακτικά χειρουργεία.

Για την κυρία Παγώνη, ζητούμενο αποτελεί και οι πληρωμές των γιατρών, καθώς υπάρχουν χρήματα που θα έπρεπε να είχαν λάβει και δεν τους έχουν καταβληθεί, με βασικότερο το ποσό των 250 ευρώ για την κάλυψη έκτακτων αναγκών. «Τα 250 ευρώ δεν τα έλαβαν οι επικουρικοί γιατροί παρότι δούλεψαν κανονικά», συμπλήρωσε η Όλγα Κοσμοπούλου, μέλος του ΔΣ.

Οι ελλείψεις που αναδεικνύουν οι ιατροί των νοσοκομείων (5μελείς)

1. Παίδων Αγ. Σοφία: ζητούν προσλήψεις προσωπικού σε Νευροχειρουργικό (όπου λόγω υποστελέχωσης συνεφημερεύει με το Αγλαΐα Κυριακού), Τμήμα Ανοσολογίας, Τμήμα Μεσογειακής Αναιμίας, Αναισθησιολογικό, Μικροβιολογικό, Παιδιατρίκό, Νευρολογικό, Ακτινολογικό, Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής και Βιοπαθολόγους. Επίσης ζητάνε νοσηλευτικό προσωπικό, βιολόγους και τεχνολόγος (τελευταία ενημέρωση 9.2.2023).
2. Παμμακάριστος: Ζητούν 3 Παθολόγους, Ακτινολόγους. Επίσης, στελέχωση του Αναισθησιολογικού και Χειρουργικού (τελευταία ενημέρωση 24.1.2023).
3. Σισμανόγλειο: Άμεση πρόσληψη 2 Θωρακοχειρουργών (έχει μείνει μόνο ένας), 6 Παθολόγων, 5 Χειρουργών και Πνευμονολόγων (τελευταία ενημέρωση 18.1.2023).
4. Γεννηματάς: Ζητούν Παθολόγους και άμεσες προσλήψεις από λίστες άλλων νοσοκομείων (τελευταία ενημέρωση 20.1.2023)
5. Μεταξά: Ζητούν την πρόσληψη 8 Ακτινολόγων (ώστε να είναι πάλι 14 όπως παλαιότερα) και φαρμακοποιών (τελευταία ενημέρωση 10.1.2023).
6. ΨΝΑ: Ζητούν προσλήψεις προσωπικού και 24ωρη κάλυψη των ειδικοτήτων πρώτης γραμμής (τελευταία ενημέρωση 9.1.2023).
7. Αττικόν: Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Σοβαρό πρόβλημα με τα ράντζα (τελευταία ενημέρωση 10.2.2023).
8. ΓΟΝΚ: Ζητούν πρόσληψη πνευμονολόγων (τελευταία ενημέρωση 7.2.2023).
9. Άγιος Σάββας: Ζητούν προσλήψεις τεχνολόγων ακτινολόγων (τελευταία ενημέρωση 5.1.2023).
10. Κ.Υ. Μαρκοπούλου: Ζητούν προσλήψεις 2 Γενικών Ιατρών, Παιδιάτρων και 3 Εργαστηριακών (τελευταία ενημέρωση 3.2.2023).
11. Κ.Υ. Λαυρίου: Ζητούν προσλήψεις 6 μόνιμων γιατρών (τελευταία ενημέρωση 3.2.2023).
12. Κ.Υ. Καπανδριτίου: Ζητούν προσλήψεις 4 Γενικών Γιατρών, 1 Καρδιολόγου, 1 Πνευμονολόγου και Οφθαλμίατρους (τελευταία ενημέρωση 3.2.2023).
13. Κ.Υ. Σπάτων: Ζητούν προσλήψεις 6 μόνιμων γιατρών (τελευταία ενημέρωση 3.2.2023).
14. Κ.Υ. Νέας Μάκρης: Ζητούν προσλήψεις 3 μόνιμων γιατρών (τελευταία ενημέρωση 3.2.2023).

Υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση, υποβάθμιση

Καθημερινές είναι οι καταγγελίες για υποστελεχωμένα νοσοκομεία και τα προβλήματα που συνεπάγονται οι ελλείψεις προσωπικού, σύμφωνα με την Γενική Γραμματέα της ΕΙΝΑΠ, Μαρία Αγρογιάννη, η οποία ανέδειξε και τις αναμονές για χειρουργεία.

Η κα Αγρογιάννη υποστήριξε πως νόμος για το νέο ΕΣΥ οδηγεί ουσιαστικά σε περαιτέρω ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση, με αύξηση των πληρωμών από ασθενείς.

«Στο νοσοκομείο της Νίκαιας όπου εργάζομαι έχουμε τραυματίες από τροχαία που αναγκάζονται να στέκονται όρθιοι στην αναμονή, ενώ πρέπει να είναι ξαπλωμένοι και ακίνητοι», ανέφερε.

Η Γ.Γ. της ΕΙΝΑΠ αναφέρθηκε στο τρίπτυχο «υποχρηματοδότηση- υποστελέχωση- υποβάθμιση», ενώ σε ό,τι αφορά τα ράντζα υποστήριξε ότι επιλέγεται να χρηματοδοτούνται ιδιωτικά νοσοκομεία για λίγα κρεβάτια, «αντί να χρηματοδοτούνται γενναία τα δημόσια νοσοκομεία».

Η κα Κοσμοπούλου αναφέρθηκε στο θέμα των κενών σε ιατρικό προσωπικό, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως στην κλινική που εργάζεται στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, εργάζονται 5 ειδικοί γιατροί, ενώ θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον 10 και αυτοί οι 5 είναι άνω των 55 ετών.

Σε ό,τι αφορά τα ράντζα, τόνισε πως θα έπρεπε να ανοίξουν οι κλειστές κλίνες στην Αττική. «Θα μπορούσε να λυθεί το θέμα των ράντζων αν άνοιγαν το Αγ. Βαρβάρα στη Δ. Αττική, η Παμμακάριστος και στο Αμ. Φλέμινγκ», ανέφερε.

«Από τις 20 χειρουργικές θέσεις που μπορούμε να αναπτύξουμε, λειτουργούν περίπου οι μισές», τόνισε ο Φ. Καλοκάθης, μέλος της ΕΙΝΑΠ, γιατρός στο Αττικόν.

«Μας έχουν κλέψει περίπου το 50% του μισθού από το 2009 και μας δίνουν πίσω ένα 10%, που έχει ήδη εξαλειφθεί από τον πληθωρισμό», ανέφερε ο κ. Λιβαδάς, ενώ οι αυξήσεις δεν έχουν καν εφαρμοστεί ακόμα.

Κατά τον κ. Λιβαδά δεν έχει προκηρυχθεί θέση εδώ και 3,5 χρόνια. Όπως υποστήριξε δε, όποτε προκηρύχθηκαν θέσεις οι γιατροί ανταποκρίνονταν, ακόμη και «με αυτούς τους μισθούς, τους χαμηλότερους στην Ευρώπη, που μόνο η Βουλγαρία και η Ρουμανία ήταν χαμηλότερα, αλλά και η Ρουμανία τους αύξησε σημαντικά».

«Δεν πάει άλλο η κατάσταση στα νοσοκομεία», ξεκαθάρισε η Γ. Φίλιππα από το Γεννηματάς και προειδοποίησε πως «κινδυνεύουν οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς».

«Δεν είναι όλα καλά στα νοσοκομεία, παρότι λέει η κυβέρνηση», τόνισε.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου Λοιμώξεων (ECDC) για την πιθανότητα διασποράς σοβαρών λοιμωδών ασθενειών στις σεισμόπληκτες περιοχές.

Οι άμεσες υγειονομικές ανάγκες μετά τους σεισμούς στην Τουρκία και τη Συρία σχετίζονται κυρίως με τραυματισμούς και διακοπή της υγειονομικής περίθαλψης, ωστόσο, οι απειλές μολυσματικών ασθενειών μπορεί να είναι ανησυχητικές τις επόμενες δύο έως τέσσερις εβδομάδες, αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Eυρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) και επισημαίνει ότι οι κίνδυνοι μπορεί να προέλθουν -ειδικά στη Συρία- από μολυσμένα τρόφιμα και νερό.

Κύμα κρουσμάτων χολέρας στις πληγείσες περιοχές είναι μια σημαντική πιθανότητα τις επόμενες εβδομάδες, σημειώνει το ECDC. Η χολέρα προκαλεί ανησυχία στη σπαρασσόμενη από τον πόλεμο βορειοδυτική Συρία, όπου οι αρχές έχουν αναφέρει χιλιάδες κρούσματα καθώς η χώρα προσπαθεί να ελέγξει ένα ξέσπασμα από τον Σεπτέμβριο του 2022. Θα πρέπει να επιταχυνθεί μια προγραμματισμένη εκστρατεία εμβολιασμού που διαταράχθηκε από τους σεισμούς, επισημαίνεται.

ΕCDC: Κίνδυνος από μολυσμένα τρόφιμα και νερό

To ΕCDC σημειώνει ότι οι ασθένειες που μεταδίδονται από τα τρόφιμα και το νερό, οι λοιμώξεις του αναπνευστικού και οι λοιμώξεις που μπορεί να προληφθούν με εμβόλιο αποτελούν κίνδυνο την επόμενη περίοδο, με πιθανότητα να προκαλέσουν εστίες, ιδίως καθώς οι επιζώντες μετακομίζουν σε προσωρινά καταφύγια.

Οι κατεστραμμένες υποδομές κοινής ωφελείας, που οδηγούν σε περιορισμένη πρόσβαση σε καθαρό νερό, ανεπαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής, ακατάλληλα συστήματα ψύξης και μαγειρέματος, ενδέχεται να αυξήσουν την εμφάνιση και τη μετάδοση ασθενειών που μεταδίδονται από τα τρόφιμα και το νερό.

Επιπλέον, άλλες ασθένειες που μεταδίδονται μέσω τρόφιμων ή μέσω του νερού μπορούν να προκαλέσουν εστίες σε καταυλισμούς: ιογενείς λοιμώξεις, όπως ηπατίτιδα Α, νοροϊός και ροταϊός, λοιμώξεις που προκαλούνται από παράσιτα ή βακτηριακές λοιμώξεις. Η διαθεσιμότητα καθαρού νερού και ο έλεγχος που σχετίζεται με τα τρόφιμα είναι μεταξύ των κορυφαίων μέτρων για την αποφυγή της εξάπλωσης αυτών των ασθενειών.

Κίνδυνος από τις λοιμώξεις του αναπνευστικού

Επίσης το ECDC υπογραμμίζει ότι οι λοιμώξεις του αναπνευστικού προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία, ειδικά σε κρύο καιρό, και ο κίνδυνος εστιών αυξάνεται καθώς οι επιζώντες μεταφέρονται σε προσωρινούς οικισμούς, όπου δεν μπορεί να αποφευχθεί ο συνωστισμός.

Η COVID-19, η εποχική γρίπη και άλλοι ιοί του αναπνευστικού κυκλοφορούν σε μέτρια έως υψηλά επίπεδα στην περιοχή. Οι πολύ νέοι και οι ηλικιωμένοι είναι πιο ευάλωτοι σε επιπλοκές από αυτές τις λοιμώξεις και σε περίπτωση κρουσμάτων θα ασκηθεί πρόσθετη πίεση στα ήδη κατεστραμμένα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης.

Άλλοι κίνδυνοι

Παρόμοια με τις ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού, οι συνθήκες συνωστισμού σε προσωρινούς οικισμούς μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο μετάδοσης ασθενειών που μπορούν να προληφθούν με εμβόλιο, όπως η ιλαρά, η ανεμοβλογιά, η μηνιγγίτιδα ή η πολιομυελίτιδα.

Οι διασώστες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο τετάνου από τραυματισμούς και ανοιχτές πληγές που προκαλούνται από την επαφή με τα συντρίμμια. Η προφύλαξη από τον τέτανο πρέπει να προσφέρεται σύμφωνα με τις υπάρχουσες εθνικές κατευθυντήριες γραμμές.

Τέλος, το ECDC αναφέρει ότι η δημιουργία συστημάτων επιτήρησης της υγείας από το δημόσιο υγειονομικό προσωπικό θα διευκολύνει την έγκαιρη προειδοποίηση και ανίχνευση εστιών. Διεθνείς οργανισμοί σχεδιάζουν να αναπτύξουν κινητά εργαστήρια στις πληγείσες περιοχές και μπορούν επίσης να παρέχουν βοήθεια εμπειρογνωμόνων στις δύο πληγείσες χώρες.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ένας 53χρονος άνδρας στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας – ο πέμπτος κατά σειρά – θεραπεύτηκε από τον ιό HIV αφού έλαβε μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων αίματος για τη θεραπεία της λευχαιμίας. Πρόκειται για άνδρα που δεν έχει σημάδια ενεργού λοίμωξης τέσσερα χρόνια αφότου σταμάτησε να παίρνει αντιρετροϊκά φάρμακα.

Ο άνδρας δεν έχει σημάδια ενεργού λοίμωξης τέσσερα χρόνια αφότου σταμάτησε να παίρνει αντιρετροϊκά φάρμακα. Ο «ασθενής του Ντίσελντορφ» βρέθηκε θετικός στον HIV το 2008. Το 2011, εμφάνισε λευχαιμία που αντιμετωπίστηκε με χημειοθεραπεία, αλλά ο καρκίνος επανήλθε τον επόμενο χρόνο. Έτσι, το 2013, τα βλαστοκύτταρα αίματος στον μυελό των οστών του άνδρα που δημιουργούν ανοσοκύτταρα – συμπεριλαμβανομένων των καρκινικών – καταστράφηκαν από χημειοθεραπεία και στη συνέχεια αντικαταστάθηκαν με βλαστοκύτταρα από αίμα που έδωσε συμβατός δότης.

Μετάλλαξη…

Σημειώνεται πως το πιο σημαντικό για την επιτυχή μεταμόσχευση ήταν το γεγονός ότι οι γιατροί βρήκαν έναν δότη με μια μετάλλαξη που απενεργοποιεί τον υποδοχέα CCR5 που χρησιμοποιεί ο HIV για να μολύνει κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Έτσι λοιπόν η μεταμόσχευση έκανε το ανοσοποιητικό σύστημα του άνδρα ανθεκτικό στον HIV.

Υπενθυμίζεται ότι λίγες ημέρες αφότου έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 89 ετών, ο Γάλλος ιολόγος Λικ Μοντανιέ, ο οποίος βραβεύτηκε με Νόμπελ Ιατρικής για τη συνεισφορά του στην ανακάλυψη του ιού της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) που προκαλεί το AIDS, τα νέα για τις θεραπείες αντιμετώπισης του ιού αποδεικνύουν τα σημαντικά βήματα που έχει διανύσει η επιστημονική κοινότητα τις τελευταίες δεκαετίες.

Και αυτό διότι στις 15 Φεβρουαρίου αταγράφηκε ακόμη μια σημαντική κατάκτηση: Επρόκειτο για τον τρίτο άνθρωπο που θεραπεύτηκε από τον ιό HIV. Η μέθοδος ίασης συνιστά μια σημαντική πρωτοπορία. Χρησιμοποιήθηκε μια νέα μέθοδος μεταμόσχευσης που περιλαμβάνει αίμα ομφάλιου λώρου.

Το αίμα του ομφάλιου λώρου είναι πιο εύκολα διαθέσιμο από τα αδιαφοροποίητα κύτταρα που χρησιμοποιούνται συνήθως σε μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών. Την ίδια στιγμή, δεν χρειάζεται το αίμα του ομφάλιου λώρου να είναι απολύτως συμβατό με εκείνο του παραλήπτη. Οι περισσότεροι δότες στα μητρώα είναι καυκάσιας καταγωγής, όμως λόγω του γεγονότος ότι το αίμα που δωρίζεται δεν χρειάζεται να ταιριάζει απόλυτα με εκείνο του παραλήπτη, ανοίγει η δυνατότητα θεραπείας για δεκάδες Αμερικανούς που υποφέρουν από HIV μαζί με καρκίνο.

Αίμα ομφάλιου λώρου

Η Αμερικανίδα, που θεραπεύτηκε από HIV και έπασχε επίσης από λευχαιμία, έλαβε αίμα ομφάλιου λώρου για να θεραπεύσει τον καρκίνο. Το αίμα προήλθε από έναν εν μέρει συμβατό δότη, ενώ δεν εφαρμόστηκε η πρακτική εύρεσης δότη μυελού των οστών, διαδικασία κατά την οποία αναζητείται δοτης παρόμοιας εθνικότητας με του ασθενούς.

Η γυναίκα που θεραπεύτηκε ελαβε αίμα από στενό συγγενή της για να παράσχει στο σώμα της προσωρινή ανοσολογική άμυνα ενόσω πραγματοποιείτο η μεταμόσχευση. Είναι κοντά στην τρίτη ηλικία, ενώ διαγνώστηκε το 2013 με HIV και το 2017 με λευχαιμία. Τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς έλαβε αίμα ομφάλιου λώρου από δότη με μετάλλαξη που εμποδίζει την είσοδο του HIV στα κύτταρα. Παρασχέθηκαν, ακόμη στη γυναίκα συμβατά αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα από συγγενή πρώτου βαθμού.

Όπως εκτιμούν οι επιστήμονες, το γεγονός ότι το φύλο και η εθνικότητα δεν διαδραματίζουν πια στη θεραπεία κατά του HIV δεσμευτικό ρόλο, συνιστά καθοριστικής σημασίας βήμα για την επέκταση των εξελιγμένων θεραπειών κατά του ιού.

Εκτιμάται, την ίδια στιγμή, ότι η μόλυνση από τον HIV λειτουργεί διαφορερικά σε άντρες και γυναίκες, ενώ ανάμεσα στους φορείς του HIV, οι γυναίκες απαρτίζουν πάνω από τις μισές περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, συμμετέχουν σε ποστοστό μόνο 11% σε θεραπευτικές δοκιμές.

Οι δύο άλλες περιπτώσεις φορέων του HIV που θεραπεύτηκαν ήταν ο «ασθενής του Βερολίνου», Τίμοθι Ρέι Μπράουν, που κατάφερε να ζήσει χωρίς τον ιό για 12 χρόνια, κατέληξε όμως από καρκίνο το 2020, και ο άλλος ασθενής ήταν ο Άνταμ Καστιγιέχο, «ασθενής του Λονδίνου», ύστερα από μεταμόσχευση μυελού των οστών για τη θεραπεία του λεμφώματος του Hodgkin.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Οι κρυφές κληρονομικές καρδιακές παθήσεις και πότε η ιατροδικαστική δεν έχει τις απαντήσεις. Ο σωστός προαγωνιστικός έλεγχος και η αξία του οικογενειακού ιστορικού.

Περίπου 200 νέοι – αθλητές και μη – χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο στην Ελλάδα, με πρώτη αιτία τις καρδιαγγειακές νόσους, κατά βάση τις κληρονομικές παθήσεις της καρδιάς. Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, οι αιφνίδιοι θάνατοι είναι αγνώστου αιτιολογίας, καθώς τόσο η νεκροψία όσο και οι τοξικολογικές – ιστολογικές εξετάσεις δεν παρουσιάζουν ευρήματα.

Το ζήτημα απασχόλησε ειδική ενότητα στο πλαίσιο των Πανελλήνιων Σεμιναρίων Ομάδων Εργασίας της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας που πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

Ο Στάθης Παπαθεοδώρου, καρδιολόγος με ειδίκευση στην αθλητική Καρδιολογία, ανέλυσε τα ευρήματα ελληνικών και διεθνών μελετών. Εκτός από την κλασική γνώση, που αποδίδει τις κύριες αιτίες των αιφνίδιων θανάτων νέων – αθλητών και μη – στην υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια και στην αρρυθμιογόνο μυοκαρδιοπάθεια δεξιάς κοιλίας, οι περιπτώσεις όπου η ιατροδικαστική δεν μπορεί να φωτίσει τα αίτια δημιούργησαν την οντότητα “θάνατος αγνώστου αιτιολογίας”. Τι κρύβεται πίσω από έναν τέτοιο θάνατο;

“Σε ένα 40% με 50% των οικογενειών που θα έρθουν στο ιατρείο μετά από ένα τέτοιο τραγικό συμβάν, στον κλινικό έλεγχο βρίσκεται μια κληρονομική πάθηση καρδιάς“, ανέφερε ο κ. Παπαθεοδώρου, συμπληρώνοντας πως η πρώτη αιτία είναι καναλοπάθειες και ακολουθούν οι δομικές μυοκαρδιοπάθειες και οι μυοκαρδιοπάθειες. “Αν κάνουμε και έναν γενετικό έλεγχο, συν ένα 10% θα μας δώσει την απάντηση σε αυτό που ρωτάνε και οι γονείς σε μια τέτοια περίπτωση ‘γιατί πέθανε το παιδί μας και αν κινδυνεύουμε και οι υπόλοιποι στην οικογένεια’. Επομένως, όταν ένας άνθρωπος δυστυχώς πεθαίνει, πρέπει να ελέγχονται οι οικογένειες, για να μπορέσουμε να δώσουμε αποτελέσματα και να σώσουμε τις υπόλοιπες ζωές“, επισήμανε.

Η επίπτωση του αιφνίδιου θανάτου κυμαίνεται σε έναν μέσο όρο 1 προς 50.000. Τα νέα αγόρια από ό,τι φαίνεται είναι πολύ πιο ευάλωτα από τα κορίτσια. ενώ πιο πολύ επηρεάζονται οι μαύροι αθλητές από τους λευκούς. Για την Ελλάδα, μεγάλη μελέτη που βρίσκεται σε εξέλιξη, με την συνεργασία ιατροδικαστών από όλη τη χώρα, αναμένεται σε ένα χρόνο να δώσει νέα δεδομένα από την τελευταία τριετία, που θα συμπεριλάβει και την επίπτωση της COVID-19, καθώς και την Κάρτα Υγείας Αθλητή.

Προαγωνιστικός έλεγχος

Μόνο το 45% των νεαρών αθλητών που πεθαίνουν αιφνίδια είχαν συμπτώματα και μάλιστα πολλά από αυτά άτυπα, όχι ικανά να χτυπήσουν «καμπανάκι» για ενδελεχή έλεγχο. Με βάση αυτό το στοιχείο, είναι κρίσιμη η πρόληψη.

Ο προαγωνιστικός έλεγχος βασίζεται στο καρδιογράφημα και στο οικογενειακό ιστορικό. “Δεν μπορούμε να δώσουμε κάρτα υγείας αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό αιφνιδίου θανάτου. Επίσης, δεν αρκεί ένα φυσιολογικό καρδιογράφημα για να πούμε ότι προχωράμε, αν υπάρχουν συμπτώματα”, σημείωσε ο κ. Παπαθεοδώρου, προσθέτοντας πως ο έλεγχος στα 16 χρόνια είναι απλά μια «φωτογραφία» και πρέπει να επαναλαμβάνεται, καθώς οι μυοκαρδιοπάθειες αναδύονται σε αυτή την ηλικία.

Ο ίδιος διευκρίνισε, τέλος, πως ο προαγωνιστικός έλεγχος δεν είναι πανάκεια, καθώς μπορεί να “χάσει” περιστατικά. Για αυτό, πρέπει να συνδυάζεται με την ύπαρξη απινιδωτών και ανθρώπων που έχουν εκπαιδευτεί στην χρήση τους σε όλα τα γήπεδα.

Μεγαλύτεροι αθλητές και αθλούμενοι

Στους αθλητές και αθλούμενους μεγαλύτερης ηλικίας (άνω των 35 ετών) η κύρια αιτία αιφνίδιου θανάτου είναι η στεφανιαία νόσος, με αύξηση του κινδύνου κυρίως στην έντονη άσκηση. Προφανώς, οι άνθρωποι που δεν αθλούνται συστηματικά διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο από αυτούς που αθλούνται, όπως διευκρίνισε ο καρδιολόγος Εμμανουήλ Παξιμαδάκης.

Στον προαθλητικό έλεγχο των μεγαλύτερων ηλικιών πρέπει να προσδιορίζεται ο καρδιαγγειακός κίνδυνος. “Αν είναι χαμηλού κινδύνου, το καρδιογράφημα και η κλινική εξέταση μας αρκεί για τη χορήγηση πιστοποιητικού για να αθληθούν. Στους υψηλού και πολύ υψηλού κινδύνου πρέπει να γίνει αξιολόγηση ανάλογα με την ένταση της άσκησης. Για υψηλή ένταση πρέπει να πηγαίνουμε σε μέγιστη δοκιμασία φόρτισης κι αν το αποτέλεσμα είναι φυσιολογικό δίνουμε άδεια για συμμετοχή χωρίς περιορισμούς“, είπε.

Ο ίδιος τάχθηκε υπέρ της καθιέρωσης ενιαίας στρατηγικής προαθλητικού ελέγχου, όπως αυτή που ίσχυσε με τους εμβολιασμούς: “Κάρτα υγείας σε όλους για συμμετοχή ή όχι στις αθλητικές δραστηριότητες, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του αθλούμενου –ηλικία, φύλλο, νοσηρότητα- τη φύση της άσκησης και το επίπεδο έντασής της”.

Ε. Κουϊδή: Ο ασθενής παίρνει την απόφαση αν θα αθληθεί

Οι τελευταίες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας σε ό,τι αφορά τον προαγωνιστικό έλεγχο ατόμων άνω των 35 ετών για πιθανή εμφάνιση στεφανιαίας νόσου, εισάγουν τρεις καινοτομίες, όπως ανέφερε η Ευαγγελία Κουϊδή, καρδιολόγος, καθηγήτρια Αθλητιατρικής στα ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης:

• Ο στόχος των καρδιολόγων είναι να συστήνουν άσκηση – κυρίως μέτρια φυσική δραστηριότητα – γνωρίζοντας τα οφέλη.
• Πρέπει να κάνουν έναν πολύ καλό έλεγχο, με κατηγοριοποίηση κινδύνου και εξατομίκευση των οδηγιών.
• Η απόφαση για το αν κάποιος πρέπει να ασκείται πρέπει να γίνεται σε συνεργασία με τον ίδιο τον αθλητή ασθενή εξεταζόμενο, αφού βέβαια του εξηγήσουμε τα υπέρ και τα κατά.

“Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε εμείς οι καρδιολόγοι, αλλά την απόφαση θα την πάρει ο ασθενής. Αν παρόλο που εμείς απαγορεύσουμε την άσκηση αυτός θέλει να ασκηθεί εμείς πρέπει να έχουμε το plan B και κάθε μέσο ώστε να χειριστούμε κάθε τυχόν συμβάν“, επισήμανε.

Η κ. Κουϊδή παρατήρησε σημαντικές διαφορές ανάμεσα στην Αμερικάνικη και την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία σε ό,τι αφορά τις οδηγίες σε αθλητές με χρόνια στεφανιαία νόσο. “Παρόλο που οι ευρωπαϊκές οδηγίες εκδόθηκαν το 2020, πέντε χρόνια μετά τις αμερικανικές, συνεχίσουν να είναι πιο συντηρητικές: Δεν συνιστούν ανταγωνιστικού τύπου δραστηριότητες σε άτομα με στεφανιαία νόσο και επίσης ανεβάζουν το παράθυρο στους 12 μήνες για έλεγχο των αθλητών μετά από ένα οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, αντίθετα με τους Αμερικάνους που λένε πως οι τρεις πρώτοι μήνες είναι οι κρίσιμοι“, σημείωσε.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πόσα πληρώνουν Ευρώπη και ΗΠΑ για την αντιμετώπισή της. Τι δείχνουν τα στοιχεία από 11 χώρες.

Έως και το 2% των ενηλίκων στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και το Ισραήλ πιθανότατα έχουν καρδιακή ανεπάρκεια και διατρέχουν υψηλό κίνδυνο θανάτου και πρόσθετες σοβαρές επιπλοκές, αναφέρουν πρόσφατες εκτιμήσεις που βασίζονται σε ψηφιακά αρχεία Υγείας για 11 χώρες και δημοσιεύονται στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού Heart.

Ο υψηλός επιπολασμός της πάθησης, οι σχετικοί κίνδυνοι για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της στεφανιαίας νόσου και της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, και το κόστος – ανθρώπινο και  οικονομικό – δικαιολογούν την επείγουσα δράση, λένε οι ερευνητές.

Η καρδιακή ανεπάρκεια επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, αλλά ο αριθμός των περιπτώσεων αναμένεται να αυξηθεί καθώς ο πληθυσμός γερνά και η διάγνωση βελτιώνεται, επισημαίνουν οι ερευνητές.

Η αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας κοστίζει, με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ να διαθέτουν το 1% – 2% των ετήσιων προϋπολογισμών τους για την υγειονομική περίθαλψη για την αντιμετώπισή του.

Λίγες μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει τόσο ψηφιακούς ιατρικούς φακέλους όσο και δεδομένα εθνικού μητρώου για να αξιολογήσουν τον αντίκτυπο της καρδιακής ανεπάρκειας. Και όσοι το έχουν κάνει, έχουν βασιστεί σε ιδιαίτερα επιλεγμένες ομάδες ασθενών, πράγμα που σημαίνει ότι τα ευρήματα είναι απίθανο να είναι γενικά αντιπροσωπευτικά, λένε οι ερευνητές.

Για να το ξεπεράσουν αυτό, σχεδίασαν τη μελέτη καρδιακής ανεπάρκειας της Καρδιονεφρικής και Μεταβολικής νόσου (CaReMe) για να εκτιμήσουν τον επιπολασμό, τα βασικά δυσμενή αποτελέσματα και το κόστος της πάθησης για 11 χώρες.

Αυτές ήταν: Σουηδία, Νορβηγία, Ηνωμένο Βασίλειο, Βέλγιο, Γερμανία, Ελβετία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ισραήλ και Καναδάς.

Οι ερευνητές συνόψισαν και συγκέντρωσαν τα δεδομένα των επιμέρους συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης για περισσότερα από 600.000 άτομα με διαγνωσμένη καρδιακή ανεπάρκεια στις συμμετέχουσες χώρες μεταξύ 2018 και 2020.

Η καρδιακή ανεπάρκεια ορίστηκε ευρέως ως οποιαδήποτε εγγεγραμμένη διάγνωση καρδιακής ανεπάρκειας και ορίστηκε αυστηρά ως η απαίτηση εισαγωγής στο νοσοκομείο για την πάθηση. Η μέση ηλικία των ασθενών, χρησιμοποιώντας τον ευρύ ορισμό, ήταν 75 έτη, εκ των οποίων το 45% ήταν γυναίκες.

Περίπου το 42% των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια είχαν διατηρήσει το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας, το οποίο συμβαίνει όταν ο κάτω αριστερός θάλαμος της καρδιάς (αριστερή κοιλία) δεν μπορεί να γεμίσει σωστά με αίμα (διαστολική φάση), μειώνοντας έτσι την ποσότητα του αίματος που αντλείται πίσω στο σώμα.

Σχεδόν οι μισοί (49%) ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια είχαν ισχαιμική καρδιακή νόσο. Το 44% είχε αρρυθμία (κολπική μαρμαρυγή) και λίγο περισσότερο από το ένα τρίτο (34,5%) είχε διαβήτη.

Μεταξύ των 170.000 ατόμων με καρδιακή ανεπάρκεια των οποίων μετρήθηκε η νεφρική λειτουργία, τα μισά άτομα (49%) είχαν μέτρια έως σοβαρή χρόνια νεφρική νόσο.

Τα επεισόδια ασθένειας αναφέρθηκαν σωρευτικά ανά 100 έτη ασθενών – με άλλα λόγια, το ποσοστό των ασθενών που είχαν ένα ετήσιο επεισόδιο – και το σωρευτικό κόστος νοσοκομειακής περίθαλψης υπολογίστηκε για κάθε άτομο για έως και 5 χρόνια.

Με βάση τα δεδομένα, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι ο επιπολασμός της καρδιακής ανεπάρκειας μεταξύ των ενηλίκων ήταν 2% κατά την εφαρμογή του γενικού ορισμού και 1% κατά την εφαρμογή του αυστηρού ορισμού, και στις 11 χώρες και σε περισσότερους από 32 εκατομμύρια ανθρώπους.

Ο υψηλότερος επιπολασμός (ευρύς ορισμός) ήταν στην Πορτογαλία (λίγο κάτω από 3%). Ο χαμηλότερος ήταν στο Ηνωμένο Βασίλειο (σχεδόν 1,5%).

Οι κίνδυνοι ετήσιας εισαγωγής στο νοσοκομείο ήταν υψηλότεροι για εκείνους με καρδιακή ανεπάρκεια και χρόνια νεφρική νόσο (19%) και χαμηλότεροι για εκείνους με άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως καρδιακή προσβολή (3%), εγκεφαλικό επεισόδιο (2%) και περιφερική αρτηριακή νόσο (1 %). Το ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας ήταν 13%.

Αυτά τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι η προληπτική θεραπεία θα πρέπει πρωτίστως να επικεντρωθεί στη διακοπή της περαιτέρω επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας και της νεφρικής λειτουργίας, λένε οι ερευνητές.

Το κόστος της νοσοκομειακής περίθαλψης—διαθέσιμο για 6 χώρες και 462.825 ασθενείς— ήταν υψηλότερο για εκείνους με καρδιακή και νεφρική νόσο και υψηλότερο από εκείνα που προέρχονται από στεφανιαία νόσο και εγκεφαλικό.

Αυτή είναι μια μελέτη παρατήρησης και οι ερευνητές υπογραμμίζουν αρκετούς περιορισμούς στα ευρήματά τους, συμπεριλαμβανομένου του ότι μπορεί να μην είναι εφαρμόσιμοι σε άλλες φυλές ή άτομα με διαφορετικούς πόρους ή πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

Ο επιπολασμός της καρδιακής ανεπάρκειας δεν ήταν διαθέσιμος για 3 από τις 11 χώρες, ούτε ήταν δυνατό να ληφθεί υπόψη η μη αναφερόμενη και μη διαγνωσμένη καρδιακή ανεπάρκεια. Και η μελέτη επικεντρώθηκε μόνο στα αποτελέσματα που απαιτούσαν νοσοκομειακή περίθαλψη, προσθέτουν.

Αλλά τα ευρήματά τους δείχνουν την ανάγκη για επείγουσα δράση, λένε. « Το καρδιονεφρικό φορτίο, οι κίνδυνοι και το κόστος σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη για βελτιωμένη διαχείριση κινδύνου και έναν τομέα που οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να δώσουν προτεραιότητα κατά τον σχεδιασμό της υγειονομικής περίθαλψης για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια», καταλήγουν .

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αίτημα για αλλαγή χωροθέτησης του Παιδιατρικού Νοσοκομείου συζητήθηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Χρειαζόμαστε Παιδιατρικό “χθες”, λέει ο Α. Τζιτζικώστας.

Η δημιουργία ενός πρότυπου “Πάρκου Υγείας” στην περιοχή της Δυτικής Θεσσαλονίκης, με πυρήνα τα υπάρχοντα νοσοκομεία “Παπαγεωργίου” και 424 ΓΣΝ, αποτελεί διακηρυγμένη πρόθεση της κυβέρνησης και του υπουργείου Υγείας. Σε αυτό το πλαίσιο, σε τμήμα του πρώην στρατοπέδου Καρατάσου έχει χωροθετηθεί η δημιουργία του υπό μελέτη νέου Ογκολογικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.

Με αφορμή την ακύρωση του διαγωνισμού για το Πανεπιστημιακό Παιδιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, λόγω των ιδιαίτερα υψηλών προσφορών από τους υποψήφιους αναδόχους, δύο παρατάξεις του Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας ζητούν να ανοίξει διάλογος για την δυνατότητα αλλαγής χωροθέτησης, ώστε και το Παιδιατρικό να ενταχθεί στο “Πάρκο Υγείας”.

Η πρόταση για συζήτηση του θέματος κατατέθηκε στη συνεδρίαση της Δευτέρας από τον Χρήστο Παπαστεργίου, επικεφαλής της παράταξης “Πράξεις για τη Μακεδονία” και είχε τη σύμφωνη γνώμη του Φίλιππου Γκανούλη της παράταξης “Οικολογία Πράσινη Λύση”. Ο κ. Παπαστεργίου υποστήριξε πως η χωροθέτηση του Παιδιατρικού Νοσοκομείου στην περιοχή του Φιλύρου ήταν λανθασμένη και ζήτησε να συζητηθεί η δυνατότητα αλλαγής της και μεταφοράς στην περιοχή πέριξ του «Παπαγεωργίου» και του 424 ΓΣΝ. Παράλληλα, κάλεσε την διοίκηση της Περιφέρειας να ζητήσει από την κυβέρνηση να εντάξει στο Ταμείο Ανάκαμψης την εκπόνηση μελέτης για τον υγειονομικό χάρτη της Θεσσαλονίκης.

Απαντώντας ο περιφερειάρχης, Απόστολος Τζιτζικώστας, παρότι συμφώνησε για το λάθος της χωροθέτησης, πρόσθεσε πως η “συζήτηση αυτή έχει τελειώσει”, καθώς το άνοιγμα μιας τέτοιας συζήτησης θα μπορούσε να λειτουργήσει σε βάρος της ολοκλήρωσης του έργου.

Ο κ.Τζιτζικώστας επισήμανε πως η Θεσσαλονίκη χρειάζεται «χθες» ένα αυτόνομο, αυτοτελές και ανεξάρτητο Παιδιατρικό Νοσοκομείο. Χαρακτήρισε ως “προβληματικές και βαθιά ανησυχητικές” τις τελευταίες εξελίξεις, ενώ έκανε γνωστό πως από τις συζητήσεις που είχε με κυβερνητικά στελέχη αποκόμισε την εντύπωση πως η διαδικασία της προκήρυξης θα επανεκκινήσει το ταχύτερο δυνατό.

Ο ίδιος τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας του “Πάρκου Υγείας” με πυρήνα τα δύο λειτουργούντα νοσοκομεία στη Δυτική Θεσσαλονίκη και σημείωσε πως στην ίδια περιοχή σχεδιάζεται επιπλέον η δημιουργία του υπερσύγχρονου ερευνητικού κέντρου για τον καρκίνο, ενός “μίνι CERN” που διεκδικεί η περιοχή.

Ο περιφερειάρχης πρότεινε τη διεξαγωγή συζήτησης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας με αντικείμενο τον υγειονομικό χάρτη της περιοχής, παρουσία εκπροσώπων του υπουργείου Υγείας, του Ιατρικού Συλλόγου και άλλων συναρμόδιων φορέων.

Από την πλευρά του ο επικεφαλής της παράταξης “Κοιτάμε Μπροστά”, Χρήστος Γιαννούλης, πρότεινε να συναντηθεί ο περιφερειάρχης με τη διοίκηση του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος “για να δοθεί ένα μήνυμα προς τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς της ακύρωσης του διαγωνισμού”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Είναι πιθανό μελλοντικές αγωγές που θα αντικαθιστούν τα επίπεδα του γονιδίου PAX5 να μπορούν να αποδειχτούν ιδιαίτερα ωφέλιμες σε αυτή την ομάδα ασθενών.

Eρευνητές εντόπισαν 395 γονίδια που εκφράζονται διαφορετικά σε ανθρώπους με διαβήτη τύπου 2. Ένα από τα γονίδια αποδείχτηκε να συνδέεται πολύ ισχυρά με βλάβη στην έκκριση ινσουλίνης. Τώρα ερευνητές θέλουν να ερευνήσουν αν είναι πιθανό να επιδιορθώσουν τη γονιδιακή δραστηριότητα  με γενετικά ψαλίδια  CRISPR/Cas9.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Journal of Clinical Investigation (JCI) και έδειξε ότι 395 γονίδια εκφράζονται διαφορετικά στα νησίδια του παγκρέατος σε ανθρώπους με διαβήτη τύπου 1. Από αυτά 94 ήταν γνωστά. Η έρευνα βασίστηκε σε αναλύσεις κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη, 283 ανθρώπων με ή χωρίς διαβήτη τύπου 2.

Ο Karl Bacos, του Lund University, δήλωσε ότι επίσης η ερευνητική ομάδα μπόρεσε να εντοπίσει γονίδια που αποδείχτηκε να συνδέεται πολύ στενά με βλάβη στην έκκριση ινσουλίνης.

Πρόκειται για το PAX5, το οποίο παλαιότερα φάνηκε πως συνδέεται με τη λευχαιμία αλλά δεν υπάρχουν γνωστές έρευνες για τον ρόλο του στα νησίδια του παγκρέατος και στον διαβήτη. Έγιναν διάφορα πειράματα από την ερευνητική ομάδα σε κύτταρα ανθρώπων και ζώων στα οποία μελετήθηκαν πώς αλλοιωμένη έκφραση του PAX5 επηρέαζε την έκκριση ινσουλίνης. Το πείραμα έδειξε ότι αυτή είχε βλάβη και ότι ο κυτταρικός θάνατος αυξανόταν όταν το PAX5 υπερεκφραζόταν.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι αυτή η γνώση θα χρησιμοποιηθεί σε δοκιμές για την ανάπτυξη νέων αγωγών.

Προηγούμενη έρευνα του  LUDC έδειξε ότι υπάρχουν ομάδες ασθενών που έχουν δυσκολίες με την έκκριση ινσουλίνης.

Είναι πιθανό μελλοντικές αγωγές που θα αντικαθιστούν τα επίπεδα του PAX5 να μπορούν να αποδειχτούν ιδιαίτερα ωφέλιμες σε αυτή την ομάδα ασθενών.

Πηγές:
Journal of Clinical Investigation

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Ένας άνθρωπος που είχε στο παρελθόν αρρωστήσει λόγω Covid-19, αντιμετωπίζει κίνδυνο νοσηλείας ή θανάτου κατά 88% μικρότερο για τουλάχιστον δέκα μήνες μετά, σε σύγκριση με κάποιον που δεν είχε προηγουμένως μολυνθεί από κορονοϊό. Αυτό δείχνει μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα, η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα σχετικά με τον βαθμό προστασίας λόγω φυσικής ανοσίας μετά από προηγούμενη λοίμωξη Covid-19.

Η βασική διαπίστωση είναι ότι έστω και μία φορά να μολύνθηκε κάποιος από κορονοϊό, διαθέτει στη συνέχεια αρκετά ισχυρή και μακρόχρονη ανοσία έναντι της βαριάς Covid-19 που συνεπάγεται νοσηλεία ή θάνατο. Αυτό μάλιστα φαίνεται να ισχύει για όλες τις παραλλαγές του ιού, συμπεριλαμβανομένης της Όμικρον.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Στέφεν Λιμ του Ινστιτούτου Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας (ΙΗΜΕ) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “The Lancet”, πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση όλων των σχετικών δημοσιευμένων ερευνών, συνολικά 65 μελετών από 19 χώρες.

Η ανάλυση συμπέρανε ότι, μετά από προηγηθείσα λοίμωξη Covid-19, το επίπεδο και η διάρκεια της προστασίας έναντι της πιθανότητας επαναμόλυνσης, της νόσησης με συμπτώματα και της σοβαρής νόσου είναι τουλάχιστον ανάλογα με εκείνα που παρέχουν δύο δόσεις εμβολίων mRNA έναντι των παραλλαγών ‘Αλφα, Δέλτα και Όμικρον ΒΑ.1.

Από την άλλη, οι επιστήμονες προειδοποίησαν ότι τα ευρήματα τους σχετικά με τη φυσική ανοσία δεν πρέπει να αποθαρρύνουν τους ανθρώπους από το να εμβολιάζονται, καθώς αυτός παραμένει ο ασφαλέστερος τρόπους για να αποκτά κανείς ανοσία.

“Ο εμβολιασμός είναι ο πιο ασφαλής τρόπος για απόκτηση ανοσίας, ενώ για την απόκτηση φυσικής ανοσίας πρέπει να ληφθούν υπόψη οι κίνδυνοι βαριάς νόσου και θανάτου που σχετίζονται με την αρχική λοίμωξη”, ανέφερε ο δρ Λιμ.

“Τα εμβόλια συνεχίζουν να είναι σημαντικά για όλους προκειμένου να προστατεύσουν τους πληθυσμούς υψηλού κινδύνου όπως τους άνω των 60 ετών, εκείνους με συννοσηρότητες, καθώς επίσης πληθυσμούς που δεν είχαν προηγουμένως μολυνθεί και τους ανεμβολίαστους ή όσους αφότου μολύνθηκαν ή έκαναν την τελευταία δόση εμβολίου, έχουν περάσει πάνω από έξι μήνες”, δήλωσε η ερευνήτρια δρ Καρολάιν Στάιν.

Η νέα μελέτη υπολόγισε ότι η προστασία που προσέφερε μια αρχική λοίμωξη με κορονοϊό πριν την Όμικρον έναντι του κινδύνου επαναλοίμωξης με παραλλαγή Όμικρον ΒΑ.1 ήταν 74% μετά από έναν μήνα και έπεφτε στο 36% μετά από περίπου δέκα μήνες.

Όταν όμως ληφθεί υπόψη μόνο ο κίνδυνος νοσηλείας και θανάτου λόγω επαναλοίμωξης, τότε η προστασία μετά ένα δεκάμηνο από την αρχική λοίμωξη παραμένει υψηλή: η μείωση του κινδύνου εκτιμάται στο 90% για τις παραλλαγές ‘Αλφα και Δέλτα και στο 88% για την Όμικρον ΒΑ.1.

Γενικότερα, κατά την τρέχουσα εποχή όπου επικρατούν οι υποπαραλλαγές της Όμικρον, η προστασία από φυσική ανοσία έναντι σοβαρής νόσησης μετά από επαναλοίμωξη είναι υψηλότερη όταν η αρχική λοίμωξη από κορονοϊό αφορούσε πάλι την Όμικρον, αλλά μικρότερη αν αρχικά είχε κανείς αρρωστήσει από ‘Αλφα ή Δέλτα. Αυτό, κατά τους ερευνητές, οφείλεται στο ότι στο μεταξύ ο ιός έχει αποκτήσει μεταλλάξεις που τον διευκολύνουν να διαφεύγει της ανοσιακής προστασίας, είτε φυσικής λόγω προηγηθείσας λοίμωξης, είτε εμβολιαστικής.

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

Πηγη: https://healthmag.gr/