Κατηγορία: Γενικά

Στη θεσμική ρύθμιση των υπηρεσιών αντιγήρανσης και μακροζωίας προχωρά το υπουργείο Υγείας, συγκροτώντας 27μελή Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή με εξάμηνη προθεσμία ολοκλήρωσης του έργου της. Στο επίκεντρο βρίσκονται η ασφάλεια των παρεμβάσεων, οι επαγγελματικές αρμοδιότητες, η αδειοδότηση των δομών, η ενημερωμένη συναίνεση των ασθενών και οι διαφημιστικοί ισχυρισμοί περί παράτασης της ζωής.

Ένα νέο πεδίο ρύθμισης ανοίγει στην ελληνική πολιτική υγείας, καθώς το υπουργείο Υγείας επιχειρεί να καθορίσει τους κανόνες υπό τους οποίους μπορούν να παρέχονται υπηρεσίες αντιγήρανσης και μακροβιότητας (longevity).

Με απόφαση του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β΄ 6126 της 9ης Οκτωβρίου 2026, συγκροτήθηκε Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή με αντικείμενο την κατάρτιση προσχεδίου νόμου για τις ιατρικές και μη ιατρικές πράξεις που σχετίζονται με την αντιγήρανση και τη μακροζωία.

Η Επιτροπή θα εξετάσει ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων, από την επιστημονική τεκμηρίωση των παρεμβάσεων έως τις προϋποθέσεις λειτουργίας των φορέων που τις προσφέρουν, επιχειρώντας να αποσαφηνίσει τα όρια μιας ταχέως αναπτυσσόμενης αγοράς.

Πρόεδρος ορίστηκε η γενική γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας του υπουργείου Υγείας, Λίλιαν-Βενετία Βιλδιρίδη, ενώ στη σύνθεση συμμετέχουν πανεπιστημιακοί, εκπρόσωποι επιστημονικών εταιρειών, επαγγελματικών συλλόγων, στελέχη της δημόσιας διοίκησης και νομικοί.

Έξι μήνες για το νέο πλαίσιο αντιγήρανσης και longevity

Η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή έχει προθεσμία έξι μηνών για την ολοκλήρωση του έργου της και την υποβολή των προτάσεών της.

Βασική αποστολή της είναι να καθορίσει ποιες υπηρεσίες και παρεμβάσεις θα υπάγονται στο νέο πλαίσιο, ποιοι επαγγελματίες θα έχουν δικαίωμα να τις πραγματοποιούν και υπό ποιες συνθήκες θα μπορούν να λειτουργούν οι αντίστοιχες δομές.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η διάκριση μεταξύ καθιερωμένων ιατρικών πράξεων, παρεμβάσεων με περιορισμένη επιστημονική τεκμηρίωση και υπηρεσιών που προβάλλονται εμπορικά ως μέσα επιβράδυνσης της βιολογικής γήρανσης.

Η οριοθέτηση αυτή θεωρείται κρίσιμη, καθώς ο όρος «αντιγήρανση» χρησιμοποιείται σήμερα για διαφορετικές πρακτικές, από υπηρεσίες αισθητικής και μεταβολικής υγείας έως περισσότερο επεμβατικές ή πειραματικές παρεμβάσεις.

Το γεγονός ότι μια υπηρεσία διαφημίζεται ως θεραπεία μακροζωίας δεν σημαίνει ότι έχει αποδειχθεί πως παρατείνει τη ζωή ή προλαμβάνει συγκεκριμένες ασθένειες.

Ποιες υπηρεσίες θα μπουν στο μικροσκόπιο

Το νέο θεσμικό πλαίσιο καλείται να αντιμετωπίσει ένα σύνθετο επιστημονικό και νομικό ζήτημα: πού τελειώνει η καθιερωμένη ιατρική φροντίδα και πού αρχίζει η εφαρμογή πρακτικών που προβάλλονται ως αντιγηραντικές, χωρίς να διαθέτουν απαραίτητα επαρκή κλινική τεκμηρίωση.

Στο πεδίο της λεγόμενης ιατρικής μακροζωίας συναντώνται διαφορετικές προσεγγίσεις, όπως εξειδικευμένες μεταβολικές αξιολογήσεις, ορμονικές παρεμβάσεις, ενδοφλέβιες εγχύσεις, θεραπείες που υπόσχονται αναζωογόνηση και τεχνικές που παρουσιάζονται ως μέθοδοι βιολογικής ανανέωσης.

Ορισμένες μπορεί να διαθέτουν αναγνωρισμένες ιατρικές ενδείξεις σε συγκεκριμένους ασθενείς. Άλλες παραμένουν υπό έρευνα ή δεν έχουν αποδείξει κλινικό όφελος όταν χρησιμοποιούνται για γενικούς σκοπούς αντιγήρανσης.

Η υπουργική απόφαση δεν συνιστά εκ των προτέρων απαγόρευση συγκεκριμένων μεθόδων ούτε επικυρώνει την αποτελεσματικότητά τους.

Αναθέτει στην Επιτροπή να διαμορφώσει κριτήρια ταξινόμησης και προϋποθέσεις εφαρμογής, λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό παρέμβασης, τον σκοπό και την επιστημονική τεκμηρίωση κάθε πράξης.

Αδειοδότηση και επαγγελματικά δικαιώματα στο επίκεντρο

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα αφορά τον καθορισμό των επαγγελματικών αρμοδιοτήτων.

Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει ποιοι επαγγελματίες υγείας μπορούν να διενεργούν συγκεκριμένες πράξεις, με βάση την επιστημονική τους εκπαίδευση, την ειδικότητα και τις νόμιμες επαγγελματικές τους αρμοδιότητες.

Παράλληλα, θα διερευνηθούν οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι χώροι παροχής υπηρεσιών αντιγήρανσης, καθώς και οι απαιτήσεις που αφορούν τον εξοπλισμό και την ασφάλεια.

Η ανάγκη σαφών κανόνων γίνεται εντονότερη όταν μια παρέμβαση περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ενδοφλέβια χορήγηση ουσιών, χρήση ιατροτεχνολογικών προϊόντων ή εξειδικευμένες επεμβατικές πράξεις.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ασφάλεια δεν εξαρτάται μόνο από την εκπαίδευση του επαγγελματία, αλλά και από τις δυνατότητες παρακολούθησης, αναγνώρισης και αντιμετώπισης πιθανών επιπλοκών.

Το νέο πλαίσιο θα πρέπει επομένως να αντιμετωπίσει τόσο τα ζητήματα αδειοδότησης όσο και τη συστηματική εποπτεία των φορέων.

Συναίνεση ασθενών και υποχρέωση ουσιαστικής ενημέρωσης

Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελεί η προστασία των πολιτών που επιλέγουν υπηρεσίες αντιγήρανσης και μακροβιότητας.

Η Επιτροπή καλείται να εξετάσει τους κανόνες ενημερωμένης συναίνεσης, ώστε ο ενδιαφερόμενος να γνωρίζει τη φύση της πράξης, τον σκοπό της, το αναμενόμενο όφελος, τους πιθανούς κινδύνους και τις επιστημονικές αβεβαιότητες.

Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν μια παρέμβαση δεν αποσκοπεί στην αντιμετώπιση διαγνωσμένης νόσου, αλλά στην υποτιθέμενη βελτίωση της βιολογικής ηλικίας ή στην παράταση της ζωής.

Η ενημερωμένη συναίνεση δεν μπορεί να περιορίζεται στην υπογραφή ενός τυποποιημένου εντύπου. Προϋποθέτει κατανοητή ενημέρωση, ελεύθερη επιλογή και σαφή παρουσίαση των διαθέσιμων επιστημονικών δεδομένων.

Εξίσου κρίσιμο είναι να αποφεύγεται η δημιουργία υπερβολικών προσδοκιών, ιδίως όταν οι ισχυρισμοί στηρίζονται σε πρώιμες εργαστηριακές μελέτες ή σε αποτελέσματα που δεν έχουν επιβεβαιωθεί σε επαρκείς κλινικές δοκιμές.

Νέοι κανόνες για τη διαφήμιση θεραπειών αντιγήρανσης

Η ρύθμιση της επικοινωνίας και της διαφήμισης αποτελεί επίσης βασικό αντικείμενο της Επιτροπής.

Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση, ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί στους ισχυρισμούς που αφορούν την πρόληψη ή την επιβράδυνση της γήρανσης, την παράταση του προσδόκιμου ζωής και τη βελτίωση της υγείας ή της λειτουργικότητας.

Η συγκεκριμένη πρόβλεψη αγγίζει έναν από τους πιο ευαίσθητους τομείς της αγοράς longevity.

Η επιστημονική έρευνα έχει αναδείξει βιολογικούς μηχανισμούς που συνδέονται με τη γήρανση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε παρέμβαση που επηρεάζει έναν τέτοιο μηχανισμό προσφέρει αποδεδειγμένο όφελος στους ανθρώπους.

Για παράδειγμα, η μεταβολή ενός εργαστηριακού βιοδείκτη δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με μείωση της θνησιμότητας ή αύξηση του προσδόκιμου ζωής.

Η ανάγκη αυτής της διάκρισης αποκτά μεγαλύτερη σημασία σε μια αγορά όπου οι καταναλωτές συναντούν συχνά διαφημιστικές υποσχέσεις περί «αναστροφής της γήρανσης» ή «αναζωογόνησης του οργανισμού».

Η υπόθεση της οδού Καρνεάδου και τα ερωτήματα για την εποπτεία

Η πρωτοβουλία του υπουργείου Υγείας έρχεται μετά τις έντονες συζητήσεις που προκάλεσε ο θάνατος του τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη, στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, σε ιδιωτικό ιατρείο της οδού Καρνεάδου στο Κολωνάκι.

Η υπόθεση ανέδειξε ερωτήματα σχετικά με τις παρεμβατικές διαδικασίες που πραγματοποιούνται σε ιδιωτικούς χώρους, τον έλεγχο του εξοπλισμού, την παρουσία κατάλληλα εκπαιδευμένου προσωπικού και τη διαχείριση επειγόντων περιστατικών.

Η δικαστική διερεύνηση των συνθηκών του θανάτου αποτελεί ξεχωριστή διαδικασία από την εργασία της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής.

Δεν έχει τεκμηριωθεί, με βάση τα διαθέσιμα δημόσια στοιχεία, ότι συγκεκριμένη πράξη προκάλεσε τον θάνατο, ενώ η υπόθεση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως απόδειξη ότι όλες οι υπηρεσίες μακροζωίας είναι επικίνδυνες.

Ωστόσο, η δημόσια συζήτηση που ακολούθησε επανέφερε την ανάγκη για σαφή όρια στην παροχή ιατρικών και μη ιατρικών υπηρεσιών, αποτελεσματικούς ελέγχους και ξεκάθαρη κατανομή ευθυνών.

Η συμμετοχή του ΕΟΦ και των επιστημονικών φορέων

Η σύνθεση της Επιτροπής υποδηλώνει ότι το υπουργείο Υγείας αντιμετωπίζει την αντιγήρανση και τη μακροζωία ως πεδίο που εκτείνεται πέρα από μία ιατρική ειδικότητα.

Στην Επιτροπή συμμετέχουν εκπρόσωποι της παθολογίας, της ενδοκρινολογίας, της καρδιολογίας, της δερματολογίας, της πνευμονολογίας, της ουρολογίας, της πλαστικής χειρουργικής, της φυσικοθεραπείας και της διατροφής.

Παράλληλα, η συμμετοχή του προέδρου του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Σπυρίδωνα Σαπουνά, προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στη φαρμακευτική και ρυθμιστική διάσταση της συζήτησης.

Αυτό αφορά κυρίως τις περιπτώσεις όπου παρεμβάσεις μακροζωίας περιλαμβάνουν φάρμακα, βιολογικά προϊόντα ή ουσίες που προβάλλονται με ισχυρισμούς θεραπευτικής αποτελεσματικότητας.

Η παρουσία νομικών συμβούλων και εκπροσώπων επαγγελματικών συλλόγων μπορεί επίσης να συμβάλει στην αποσαφήνιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, των ευθυνών των παρόχων και των διαδικασιών εποπτείας.

Τα 27 μέλη της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής

Επικεφαλής της Επιτροπής είναι η γενική γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας, Λίλιαν-Βενετία Βιλδιρίδη.

Στην Επιτροπή συμμετέχουν οι:

1. Λίλιαν-Βενετία Βιλδιρίδη, γενική γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας του υπουργείου Υγείας – Πρόεδρος.
2. Αναστασία Κοτανίδου, ομότιμη καθηγήτρια Πνευμονολογίας και Εντατικής Θεραπείας ΕΚΠΑ, πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του ΚΕΣΥ.
3. Γεώργιος Χρούσος, ακαδημαϊκός, ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας ΕΚΠΑ, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ και του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγιούς Μακροζωίας.
4. Μαρινέλλα Τζανέλα, διευθύντρια Ενδοκρινολογικής Κλινικής και Μεταβολισμού του Ευαγγελισμού, αντιπρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του ΚΕΣΥ.
5. Νικόλαος Τεντολούρης, καθηγητής Παθολογίας ΕΚΠΑ, ΓΝΑ «Λαϊκό».
6. Βάια Λαμπαδιάρη, καθηγήτρια Παθολογίας-Ενδοκρινολογίας ΕΚΠΑ, ΠΓΝ «Αττικόν».
7. Αλέξανδρος Κόκκινος, καθηγητής Παθολογίας ΕΚΠΑ, ΓΝΑ «Λαϊκό».
8. Σωτήριος Θεοχάρης, δερματολόγος-αφροδισιολόγος, πρόεδρος της Ελληνικής Δερματολογικής και Αφροδισιολογικής Εταιρείας.
9. Σπυρίδων Σαπουνάς, πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων.
10. Πέτρος Λυμπερίδης, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών.
11. Αλέξιος Παραράς, δικηγόρος, νομικός σύμβουλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών.
12. Σταματίνα (Ματίνα) Παγώνη, πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, συντονίστρια διευθύντρια της Γ΄ Παθολογικής Κλινικής του ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς».
13. Κωνσταντίνος Τούτουζας, καθηγητής Καρδιολογίας ΕΚΠΑ, πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας.
14. Βασίλειος Πρωτογέρου, καθηγητής του Εργαστηρίου Ανατομίας ΕΚΠΑ, χειρουργός ουρολόγος στο ΠΓΝ «Αττικόν».
15. Πέτρος Βλασταράκος, επανορθωτικός και αισθητικός πλαστικός χειρουργός.
16. Έλενα Παπαευαγγέλου, δικηγόρος, νομική σύμβουλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.
17. Πασχάλης Βούτσας, ιατρός αναισθησιολόγος.
18. Παντελεήμων Μεσσαρόπουλος, μαιευτήρας-γυναικολόγος, πρόεδρος του Κέντρου Τεκμηρίωσης και Κοστολόγησης Νοσοκομειακών Υπηρεσιών.
19. Ευστάθιος Γκόνος, διευθυντής του Ινστιτούτου Χημικής Βιολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
20. Χρήστος Δερδεμέζης, διαιτολόγος-διατροφολόγος, μέλος της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του Συλλόγου Διαιτολόγων-Διατροφολόγων Ελλάδος.
21. Ευστάθιος Μιχαλόπουλος, επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Βιοϊατρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.
22. Μάριος Πολυζώης, ειδικός παθολόγος με εξειδίκευση στην Υπερβαρική Ιατρική.
23. Παγώνα Λάγιου, κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας ΕΚΠΑ, καθηγήτρια Υγιεινής και Επιδημιολογίας.
24. Ειρήνη Κυριακάκη, δικηγόρος, διευθύντρια του Γραφείου της Γενικής Γραμματέως Υπηρεσιών Υγείας.
25. Φωτεινή Κουλούρη, προϊσταμένη της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Ποιότητας Ζωής του υπουργείου Υγείας.
26. Χριστίνα Τζώρτζη, προϊσταμένη της Γενικής Διεύθυνσης Υπηρεσιών Υγείας του υπουργείου Υγείας.
27. Λάμπρος Γεωργακόπουλος, δικηγόρος, νομικός σύμβουλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.

Πηγη:https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://medicalmanage.gr

Την ολοκλήρωση της εγκατάστασης και αναβάθμισης των πληροφοριακών συστημάτων αιμοδοσίας σε 96 νοσοκομεία ανακοίνωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης. Παράλληλα, γνωστοποίησε τη μεταφορά του Εθνικού Μητρώου Αιμοδοτών στις υποδομές της ΗΔΥΚΑ και την προώθηση υπουργικών αποφάσεων για την κεντρική ψηφιακή οργάνωση της αιμοδοσίας, με στόχο καλύτερη διαχείριση των αποθεμάτων και μεγαλύτερη ασφάλεια στις διαδικασίες.

Ένα ακόμη βήμα προς την ψηφιακή ενοποίηση της αιμοδοσίας περιέγραψε ο υπουργός Υγείας σε ανάρτησή του. Στο επίκεντρο βρίσκεται η δημιουργία ενός ενιαίου, κεντρικά συντονισμένου συστήματος, το οποίο θα υποστηρίζει τα νοσοκομεία, το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας και τους αιμοδότες.

Σύμφωνα με τον Άδωνι Γεωργιάδη, το έργο της ΗΔΥΚΑ Μ.Α.Ε. για τα πληροφοριακά συστήματα των Νοσοκομειακών Υπηρεσιών Αιμοδοσίας ολοκληρώθηκε με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Η επόμενη θεσμική κίνηση αφορά τις υπουργικές αποφάσεις για τη σύσταση και λειτουργία του Κεντρικού Πληροφοριακού Συστήματος Αιμοδοσίας και του Εθνικού Μητρώου Αιμοδοτών. Όπως ανέφερε ο υπουργός, η διαδικασία υπογραφής τους προχωρά σήμερα, 12 Οκτωβρίου.

Αιμοδοσία: Τι αλλάζει στα πληροφοριακά συστήματα

Το έργο καλύπτει την εγκατάσταση και αναβάθμιση πληροφοριακών συστημάτων σε 96 νοσοκομεία της χώρας. Στόχος, σύμφωνα με την ανάρτηση, είναι οι υπηρεσίες αιμοδοσίας να λειτουργούν μέσα σε ένα ενιαίο ψηφιακό πλαίσιο, με κεντρικό συντονισμό.

Ο υπουργός συνέδεσε την παρέμβαση με την ενίσχυση της διαλειτουργικότητας, δηλαδή της δυνατότητας των επιμέρους συστημάτων να ανταλλάσσουν και να αξιοποιούν πληροφορίες.

Παράλληλα, έθεσε ως βασικές επιδιώξεις την αποτελεσματικότερη διαχείριση των αποθεμάτων αίματος, την ιχνηλασιμότητα και την ασφάλεια των διαδικασιών. Οι αλλαγές αυτές αφορούν τόσο την καθημερινή λειτουργία των υπηρεσιών όσο και την υποστήριξη των ασθενών που χρειάζονται μετάγγιση.

Στις υποδομές της ΗΔΥΚΑ το Εθνικό Μητρώο Αιμοδοτών

Ξεχωριστό σκέλος της ανακοίνωσης αποτελεί η μεταφορά του Εθνικού Μητρώου Αιμοδοτών στις υποδομές της ΗΔΥΚΑ Μ.Α.Ε.

Σύμφωνα με τον κ. Γεωργιάδη, η μεταφορά ολοκληρώθηκε το πρωί της Δευτέρας. Το Μητρώο λειτουργεί πλέον σε «πλήρως ελεγχόμενο περιβάλλον επιχειρησιακής επαλήθευσης», για την εξυπηρέτηση των νοσοκομείων, του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας και των αιμοδοτών.

Η αναφορά στην επιχειρησιακή επαλήθευση προσδιορίζει το στάδιο λειτουργίας που περιγράφει η ανακοίνωση. Η ανάρτηση δεν δίνει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση αυτού του ελέγχου.

Αποθέματα αίματος και ασφάλεια των μεταγγίσεων

Ο υπουργός παρουσίασε την ψηφιακή ενοποίηση ως παρέμβαση με τελικούς ωφελούμενους, κυρίως, τους ασθενείς που έχουν ανάγκη μετάγγισης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κεντρικός συντονισμός θα ενισχύσει τη διαχείριση των διαθέσιμων αποθεμάτων. Ταυτόχρονα, η διασύνδεση των πληροφοριακών συστημάτων στοχεύει στην καλύτερη παρακολούθηση των διαδικασιών αιμοδοσίας.

«Κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα προς ένα σύγχρονο, ασφαλές και ενιαίο Εθνικό Σύστημα Αιμοδοσίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στην ανάρτηση δεν περιλαμβάνονται ακόμη μετρήσιμα αποτελέσματα για την επίδραση του έργου στη διαχείριση των αποθεμάτων ή στην εξυπηρέτηση των νοσοκομείων. Ο υπουργός περιγράφει τα συγκεκριμένα οφέλη ως στόχους της μεταρρύθμισης.

Η χρηματοδότηση και η απάντηση στην κριτική

Ο Άδωνις Γεωργιάδης αναφέρθηκε επίσης στην πολιτική αντιπαράθεση που συνόδευσε το έργο. Όπως υποστήριξε, είχε δεχθεί έντονη κριτική τόσο στη Βουλή όσο και μέσα από διαδοχικά δημοσιεύματα.

Ο ίδιος δήλωσε ότι επέμεινε στην υλοποίησή του και χαρακτήρισε τον χρόνο ολοκλήρωσης ιδιαίτερα σύντομο. Πρόσθεσε ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση απαντά σε μια συζήτηση που, κατά τον ίδιο, απασχολεί το υπουργείο Υγείας και τους αιμοδότες εδώ και 20 χρόνια.

Τέλος, υπογράμμισε ότι η χρηματοδότηση προήλθε από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Υποστήριξε, μάλιστα, ότι το έργο δεν επιβάρυνε τον κρατικό προϋπολογισμό.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Συστάθηκε από το υπουργείο Υγείας η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή, η οποία θα αναλάβει να διαμορφώσει την πρόταση για το νέο θεσμικό πλαίσιο που θα διέπει τις υπηρεσίες αντιγήρανσης και μακροβιότητας, γνωστές διεθνώς ως longevity.

Σύμφωνα με την απόφαση του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, η επιτροπή έχει προθεσμία έξι μηνών για να ολοκληρώσει το έργο της και να καταθέσει τις προτάσεις της για τη ρύθμιση των συγκεκριμένων υπηρεσιών καθώς σήμερα στην Ελλάδα επικρατεί το απόλυτο χάος στον τομέα αυτό.

Ιδιαίτερη έμφαση αναμένεται να δοθεί από την Επιτροπή στην προστασία των πολιτών, στην ενημερωμένη συναίνεση των ασθενών και στην αποτροπή παραπλανητικών ισχυρισμών σχετικά με τα οφέλη των σχετικών θεραπειών.

Παράλληλα, στο επίκεντρο θα βρεθούν οι κανόνες προβολής και διαφήμισης υπηρεσιών που υπόσχονται πρόληψη ή επιβράδυνση της γήρανσης, παράταση του προσδόκιμου ζωής ή βελτίωση της υγείας και της λειτουργικότητας.

Υπουργείο Υγείας: Ποιοι συμμετέχουν στην επιτροπή

Πρόεδρος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής ορίζεται η γενική γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας του υπουργείου Υγείας, Λίλιαν-Βενετία Βιλδιρίδη. Στα μέλη περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η καθηγήτρια Αναστασία Κοτανίδου, ο καθηγητής Γεώργιος Χρούσος, ο πρόεδρος του ΕΟΦ Σπυρίδων Σαπουνάς και η πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου Ματίνα Παγώνη.

Αναλυτικά όλα τα ονόματα της επιτροπής:

2. ΚΟΤΑΝΙΔΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Ομότιμη Καθηγήτρια Πνευμονολογίας και Εντατικής Θεραπείας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (Κε.Σ.Υ.), ως Μέλος.

3. ΧΡΟΥΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Ομότιμος Καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κάτοχος της Έδρας UNESCO στην Εφηβική Υγεία και Ιατρική, Διευθυντής του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Υγείας Μητέρας-Παιδιού και Ιατρικής Ακρίβειας, Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγιούς Μακροζωίας, ως Μέλος.

4. ΤΖΑΝΕΛΑ ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ Διευθύντρια της Ενδοκρινολογικής Κλινικής και Μεταβολισμού «Γ.Ν.Α. Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ», Αντιπρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (Κε.Σ.Υ.), ως Μέλος.

5. ΤΕΝΤΟΛΟΥΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Καθηγητής Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Λαϊκό», ως Μέλος.

6. ΛΑΜΠΑΔΙΑΡΗ ΒΑΪΑ , Καθηγήτρια Παθολογίας-Ενδοκρινολογίας, Β’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική, Μονάδα Έρευνας και Διαβητολογικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ», ως Μέλος.

7. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, Καθηγητής Παθολογίας στην Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «ΛΑΪΚΟ», ως Μέλος.

8. ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ, Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος, Πρόεδρος της Ελληνικής Δερματολογικής και Αφροδισιολογικής Εταιρείας (ΕΔΑΕ), ως Μέλος.

9. ΣΑΠΟΥΝΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκου (Ε.Ο.Φ.), ως Μέλος.

10. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ ΠΕΤΡΟΣ Φυσικοθεραπευτής, Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών, ως Μέλος.

11. ΠΑΡΑΡΑΣ ΑΛΕΞΙΟΣ Δικηγόρος, Νομικός Σύμβουλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών, ως Μέλος.

12. ΠΑΓΩΝΗ ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ (ΜΑΤΙΝΑ) Πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (Π.Ι.Σ.), Συντονίστρια Διευθύντρια Γ’ Παθολογικής Κλινικής Γ.Ν.Α. «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ», ως Μέλος.

13. ΤΟΥΤΟΥΖΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Καθηγητής Καρδιολογίας στην Α’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ», Πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, ως Μέλος.

14. ΠΡΩΤΟΓΕΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ , Καθηγητής του Εργαστηρίου Ανατομίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Χειρουργός Ουρολόγος Γ’ Πανεπιστημιακής Κλινικής Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ», ως Μέλος.

15. ΒΛΑΣΤΑΡΑΚΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Επανορθωτικός-Αισθητικός Πλαστικός Χειρουργός, ως Μέλος.

16. ΠΑΠΑΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΕΛΕΝΑ, Δικηγόρος, Νομική Σύμβουλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, ως Μέλος.

17. ΒΟΥΤΣΑΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ Ιατρός – Αναισθησιολόγος, ως Μέλος.

18. ΜΕΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ Μαιευτήρας-Γυναικολόγος, Πρόεδρος του Κέντρου Τεκμηρίωσης και Κοστολόγησης Νοσοκομειακών Υπηρεσιών, ως Μέλος.

19. ΓΚΟΝΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ Διευθυντής του Ινστιτούτου Χημικής Βιολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (Ε.Ι.Ε.), ως Μέλος.

20. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, μέλος της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του Συλλόγου Διαιτολόγων-Διατροφολόγων Ελλάδος (Σ.Δ.Δ.Ε.), ως Μέλος.

21. ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ , Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Βιοϊατρικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, ως Μέλος.

22. ΠΟΛΥΖΩΗΣ ΜΑΡΙΟΣ Ειδικός Παθολόγος, με εξειδίκευση στην Υπερβαρική Ιατρική, ως Μέλος.

23. ΛΑΓΙΟΥ ΠΑΓΩΝΑ , Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγήτρια Υγιεινής-Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ως Μέλος.

24. ΚΥΡΙΑΚΑΚΗ ΕΙΡΗΝΗ ΔΝ, Δικηγόρος, LLM, Διευθύντρια του Γραφείου Γενικής Γραμματέως Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας, ως Μέλος.

25. ΚΟΥΛΟΥΡΗ ΦΩΤΕΙΝΗ Προϊσταμένη της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Ποιότητας Ζωής του Υπουργείου Υγείας, ως Μέλος.

26. ΤΖΩΡΤΖΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, Προϊσταμένη της Γενικής Διεύθυνσης Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας, ως Μέλος.

27. ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΛΑΜΠΡΟΣ Δικηγόρος, Νομικός Σύμβουλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, ως Μέλος.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Αντισύλληψη, Εγκυμοσύνη, Εμμηνόπαυση
Ο κίνδυνος θρόμβωσης δεν παραμένει ίδιος σε όλη τη διάρκεια της ζωής μιας
γυναίκας. Η αντισύλληψη, η εγκυμοσύνη, η περίοδος μετά τον τοκετό και η
εμμηνόπαυση είναι ορισμένες από τις περιόδους της ζωής της κατά τις οποίες ο
κίνδυνος θρόμβωσης μπορεί να μεταβάλλεται, ανάλογα και με τους ατομικούς
παράγοντες κινδύνου.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θρόμβωσης, το ISTH και το Ι.Μ.Ε.Θ.Α.
τονίζουν ότι η φετινή διεθνής εκστρατεία εστιάζει στην υγεία των γυναικών,
με το μήνυμα «Κάθε γυναίκα. Κάθε ηλικία. Κάθε στάδιο.
Αναγνώρισε τον κίνδυνο. Δράσε.», υπογραμμίζοντας τη σημασία της
ενημέρωσης, της έγκαιρης αναγνώρισης των συμπτωμάτων και της
εξατομικευμένης εκτίμησης του κινδύνου.
Για τις περισσότερες υγιείς γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, ο απόλυτος
κίνδυνος θρόμβωσης παραμένει χαμηλός. Ωστόσο, είναι υψηλότερος με τη
χρήση ορμονικής αντισύλληψης που περιέχει οιστρογόνα, όπως τα συνδυασμένα
αντισυλληπτικά χάπια, τα διαδερμικά επιθέματα και ο κολπικός δακτύλιος, σε
σύγκριση με τη μη χρήση ορμονικής αντισύλληψης.
Η εγκυμοσύνη αυξάνει τον κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής
περίπου 4 έως 5 φορές
Ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος κατά τις πρώτες έξι εβδομάδες μετά τον
τοκετό, όπου μπορεί να είναι περίπου 20 φορές υψηλότερος σε σύγκριση με
γυναίκες που δεν κυοφορούν.
Στην εμμηνόπαυση, η από του στόματος θεραπεία με οιστρογόνα συνδέεται με
περίπου 2 έως 3 φορές αυξημένο κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής, ενώ η
διαδερμική χορήγηση οιστρογόνων συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο.
Η εκτίμηση του ατομικού κινδύνου πριν από την έναρξη θεραπείας παραμένει
ιδιαίτερα σημαντική.
Ο κίνδυνος θρόμβωσης επηρεάζεται επίσης από παράγοντες όπως προηγούμενο
επεισόδιο θρόμβωσης, οι κληρονομικές διαταραχές πήξης, το κάπνισμα, η
παχυσαρκία, η ηλικία και ορισμένα νοσήματα. Αυξημένο κίνδυνο μπορεί επίσης
να έχουν ασθενείς με καρκίνο, διαβήτη ή καρδιοπάθεια.
Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων είναι καθοριστική.

Πηγη: HealthDaily

«Πραγματοποίησε τα όνειρά σου» και «Ο καλύτερος έλεγχος
της νόσου δεν είναι μόνο αριθμοί»
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αρθρίτιδας, στις 12 Οκτωβρίου, η Ελληνική
Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α.) αναδεικνύει δύο συμπληρωματικά
μηνύματα: «Πραγματοποίησε τα όνειρά σου» της EULAR και το μήνυμα της
Global Remission Coalition (GRC), το οποίο αποδίδει ως «Ο καλύτερος έλεγχος
της νόσου δεν είναι μόνο αριθμοί». Κοινό τους ζητούμενο είναι η έγκαιρη
διάγνωση, η πρόσβαση στην κατάλληλη θεραπεία και η υποστήριξη που
χρειάζεται κάθε άνθρωπος για να διεκδικεί τη ζωή που επιθυμεί.
Το «Achieve Your Dreams» («Πραγματοποίησε τα όνειρά σου»), που συνεχίζεται
ως μήνυμα της EULAR για το 2026, αναδεικνύει τις προσδοκίες των ανθρώπων
με ρευματικά και μυοσκελετικά νοσήματα, αλλά και τις προϋποθέσεις για
να γίνουν πραγματικότητα. Ο πόνος, η κόπωση και η αβεβαιότητα συχνά
επηρεάζουν την καθημερινότητα, την εργασία και τις σχέσεις τους, ακόμη κι όταν
οι δυσκολίες αυτές δεν είναι ορατές στους άλλους.
Η δυνατότητα να κυνηγήσουν τους στόχους τους χρειάζεται έγκαιρη φροντίδα,
κατανόηση και ισότιμες ευκαιρίες συμμετοχής. Παράλληλα, η καμπάνια της GRC
“Remission is More Than a Number” («Ο καλύτερος έλεγχος της νόσου δεν είναι
μόνο αριθμοί») θέτει στο επίκεντρο την επιδίωξη καλύτερου ελέγχου της νόσου
στα φλεγμονώδη ρευματικά νοσήματα και τη σημασία του για την ποιότητα ζωής.
Οι εξετάσεις και οι δείκτες ενεργότητας της νόσου είναι απαραίτητοι για την
ιατρική αξιολόγηση. Χρειάζεται, όμως, να συνεκτιμώνται με όσα βιώνει ο
άνθρωπος: πόσο πόνο και κόπωση αισθάνεται, πόσο ανεξάρτητος είναι και κατά
πόσο μπορεί να ανταποκριθεί στις δραστηριότητες που έχουν αξία για εκείνον
καθημερινά. Σύμφωνα με την EULAR, περισσότεροι από 120 εκατομμύρια
άνθρωποι στην Ευρώπη ζουν με κάποιο από τα περισσότερα από 200 ρευματικά
και μυοσκελετικά νοσήματα.

Πηγη;HealthDaily

Παρά την πολύμηνη μετάθεση από το υπουργείο υγείας της έναρξης του συστήματος, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση εξακολουθεί να παρουσιάζει σοβαρές δυσλειτουργίες.

Αν και ο υπουργός υγείας Άδωνις Γεωργιάδης ενημέρωσε όλους τους διοικητές των νοσοκομείων του ΕΣΥ ότι θα πρέπει στις 12 Οκτωβρίου να ξεκινήσει επισήμως να λειτουργεί, τα προβλήματα παραμένουν πολλά με τους εργαζομένους να διαμαρτύρονται για το ίδιο το σύστημα καθώς όπως σημειώνουν δεν πρόκειται για την κλασσική ηλεκτρονική συνταγογράφηση αλλά για ένα απλό σύστημα καταγραφής.
Ηλεκτρονική συνταγογράφηση με αγκάθια

Ένα από τα βασικά προβλήματα αφορά την εκπαίδευση του προσωπικού. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε αρκετά νοσοκομεία γιατροί, νοσηλευτές αλλά και φαρμακοποιοί δεν έχουν εκπαιδευτεί επαρκώς στη χρήση του νέου συστήματος. Η εκκρεμότητα αυτή δημιουργεί ανησυχίες για πιθανές δυσλειτουργίες, καθυστερήσεις και δυσκολίες στην εξυπηρέτηση των ασθενών.

Έντονο προβληματισμό εκφράζει και η Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Αθήνας – Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), η οποία επισημαίνει ότι η νέα διαδικασία ενδέχεται να μεταφέρει στις Ιατρικές Υπηρεσίες των νοσοκομείων πρόσθετες διοικητικές υποχρεώσεις, αλλά και ευθύνες που σχετίζονται με τη διαθεσιμότητα και τη χορήγηση των φαρμάκων.

Ειδικότερα, οι γιατροί θέτουν ερωτήματα για το ποιος θα αναλαμβάνει την ευθύνη όταν ένα φαρμακευτικό σκεύασμα δεν είναι διαθέσιμο στο νοσοκομειακό φαρμακείο ή όταν η χορήγησή του δεν εγκρίνεται.

Παράλληλα, ζητούν να αποσαφηνιστεί ποιος θα λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις και βάσει ποιων κριτηρίων, καθώς θεωρούν ότι η νέα διαδικασία μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετη γραφειοκρατία χωρίς να έχουν προσδιοριστεί επαρκώς οι αρμοδιότητες των εμπλεκομένων.

Ιατρικές επισκέψεις με εμπόδια

Ένα ακόμη ζήτημα αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιείται η πλατφόρμα κατά την επίσκεψη των γιατρών στους ασθενείς.

Όπως επισημαίνουν οι νοσοκομειακοί γιατροί, κατά τη διάρκεια της ιατρικής επίσκεψης μπορεί να απαιτείται η ταυτόχρονη καταχώριση των αλλαγών στη φαρμακευτική αγωγή σε ηλεκτρονικό υπολογιστή ή άλλο διαθέσιμο τερματικό. Η διαδικασία αυτή, όπως υποστηρίζουν, είναι δύσκολο να εφαρμοστεί στην πράξη, καθώς μπορεί να αναγκάζει τον γιατρό να διακόπτει την εξέταση και την επικοινωνία με τον ασθενή προκειμένου να ενημερώσει το σύστημα.

Οι δυσκολίες ενδέχεται να είναι μεγαλύτερες στα νοσοκομεία με αυξημένο φόρτο εργασίας και ελλείψεις προσωπικού. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, οι ασθενείς νοσηλεύονται σε διαφορετικές πτέρυγες ή σε χώρους εκτός των κανονικών κλινών, γεγονός που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την πρόσβαση σε σταθερούς υπολογιστές.

Για τον λόγο αυτό, οι γιατροί υπογραμμίζουν την ανάγκη να υπάρχουν διαθέσιμες κινητές συσκευές, όπως tablets, με ασφαλή σύνδεση στο δίκτυο του νοσοκομείου. Με αυτόν τον τρόπο, οι αλλαγές στη θεραπεία θα μπορούν να καταχωρίζονται άμεσα, χωρίς να διακόπτεται η ιατρική επίσκεψη.

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Ο εμβολιασμός αποτελεί βασικό μέτρο προστασίας από σοβαρές λοιμώξεις για ασθενείς με συμπαγείς όγκους και αιματολογικές κακοήθειες. Η Θεραπευτική Κλινική του ΕΚΠΑ στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» παρουσιάζει τις συστάσεις ανά εμβόλιο, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανοσοκαταστολή, στο προηγούμενο εμβολιαστικό ιστορικό και στα ειδικά σχήματα μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων.

Οι λοιμώξεις αποτελούν σημαντική αιτία νοσηρότητας στους ασθενείς με καρκίνο και μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και στον θάνατο. Τόσο η ίδια η κακοήθεια όσο και η αντικαρκινική θεραπεία ενδέχεται να περιορίσουν την ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει λοιμώξεις, αυξάνοντας την ανάγκη πρόληψης.

Ο Θάνος Δημόπουλος, διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής του ΕΚΠΑ στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» και καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, υπογραμμίζει την καθοριστική σημασία του εμβολιασμού για την προστασία των ασθενών από σοβαρές λοιμώξεις.

Η σύνοψη της Κλινικής συγκεντρώνει συστάσεις από το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών και τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ογκολογίας και της Αιματολογίας. Τα σχήματα διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία, τον βαθμό ανοσοκαταστολής, το ιστορικό εμβολιασμών και την ενδεχόμενη μεταμόσχευση.

Η εξατομίκευση έχει ιδιαίτερη σημασία: τα εμβόλια με ζώντες εξασθενημένους ιούς, όπως το MMR και της ανεμευλογιάς, γενικά αντενδείκνυνται σε σοβαρή ανοσοκαταστολή. Αντίθετα, τα μη ζώντα εμβόλια θεωρούνται γενικά ασφαλή, αν και η ανοσολογική απόκριση μπορεί να είναι μειωμένη. Ο θεράπων ογκολόγος ή αιματολόγος καθορίζει τον κατάλληλο χρόνο και το σχήμα χορήγησης.

Γρίπη: Ετήσιος εμβολιασμός και ειδικό σχήμα στο πολλαπλούν μυέλωμα

Η Κλινική συστήνει ετήσιο αντιγριπικό εμβολιασμό για όλους τους ασθενείς, με ιδιαίτερη έμφαση σε όσους έχουν ανοσοκαταστολή ή έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση μυελού των οστών ή συμπαγούς οργάνου.

Για τους ασθενείς άνω των 65 ετών, η σύνοψη προκρίνει τα ενισχυμένα τριδύναμα αδρανοποιημένα εμβόλια TIV-HD, υψηλής δόσης, και aTIV, με ανοσοενισχυτικό.

Ειδικά για το πολλαπλούν μυέλωμα, αναφέρει δύο δόσεις με μεσοδιάστημα ενός μήνα, σύμφωνα με τις οδηγίες της Παγκόσμιας Ομάδας Μελέτης του Πολλαπλού Μυελώματος. Μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, προβλέπει μία δόση στους 3–6 μήνες.

COVID-19: Επικαιροποιημένο εμβόλιο και επανεμβολιασμός μετά τη μεταμόσχευση

Για τον SARS-CoV-2, η σύνοψη συστήνει αναμνηστικό εμβολιασμό με επικαιροποιημένο εμβόλιο, τουλάχιστον τρεις μήνες μετά την τελευταία δόση ή την τελευταία νόσηση. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στα άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω και σε όσους έχουν ανοσοκαταστολή.

Για ασθενείς μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, αναφέρει σχήμα τριών δόσεων, με έναρξη στους 3–6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση. Το εμβόλιο κατά της COVID-19 μπορεί να συγχορηγηθεί με το αντιγριπικό.

Πνευμονιόκοκκος: Το προηγούμενο ιστορικό καθορίζει τον χρόνο χορήγησης

Η βασική σύσταση αφορά μία δόση του συζευγμένου εμβολίου PCV20. Ο χρόνος χορήγησης εξαρτάται από τα εμβόλια που έχει ήδη λάβει ο ασθενής.

Εάν έχει προηγηθεί εμβολιασμός και με PCV13 και με PPSV23, η σύνοψη προβλέπει μία δόση PCV20 τουλάχιστον πέντε χρόνια μετά την τελευταία δόση. Εάν ο ασθενής έχει λάβει μόνο ένα από τα δύο, προβλέπει μία δόση PCV20 ένα έτος αργότερα. Εάν δεν έχει λάβει κανένα, συστήνει μία δόση PCV20.

Μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, το σχήμα περιλαμβάνει τρεις δόσεις PCV20 ανά 1–2 μήνες, με έναρξη στους 3–6 μήνες. Ακολουθεί τέταρτη δόση τουλάχιστον έξι μήνες μετά την τρίτη ή 12 μήνες μετά τη μεταμόσχευση, σύμφωνα με το ειδικό χρονοδιάγραμμα.

RSV: Προστασία για μεγαλύτερες ηλικίες και ομάδες αυξημένου κινδύνου

Για τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV), η Κλινική αναφέρει μία δόση σε άτομα ηλικίας 75 ετών και άνω, καθώς και σε άτομα 60–74 ετών με αυξημένο κίνδυνο, όπως ανοσοκαταστολή λόγω νόσου ή φαρμακευτικής αγωγής.

Για όσους έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, η σύνοψη τοποθετεί τον εμβολιασμό μετά τους τρεις μήνες. Το Εθνικό Πρόγραμμα προσδιορίζει έναρξη στους 3–6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση και, στον σχετικό πίνακα, αφορά άτομα 60 ετών και άνω. Η επιλογή χρειάζεται, επομένως, να λαμβάνει υπόψη και την ηλικιακή ένδειξη.

Αιμόφιλος τύπου b: Τρεις δόσεις μετά τη μεταμόσχευση

Για τον αιμόφιλο της ινφλουένζας τύπου b (Hib), η σύνοψη προβλέπει τρεις δόσεις, με έναρξη έξι μήνες μετά τη μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων και μεσοδιάστημα 1–2 μηνών.

Για τα υπόλοιπα άτομα με ανοσοκαταστολή, αναφέρει μία δόση, εφόσον δεν έχουν εμβολιαστεί στο παρελθόν.

Μηνιγγιτιδόκοκκος: Ειδικά σχήματα μετά τη μεταμόσχευση

Από τους έξι μήνες μετά τη μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, η Κλινική συστήνει εμβολιασμό έναντι του μηνιγγιτιδοκόκκου.

Η σύνοψη περιλαμβάνει 2–3 δόσεις MenB, για τον μηνιγγιτιδόκοκκο Β, και 2–3 δόσεις του τετραδύναμου MenACWY, με μεσοδιάστημα δύο μηνών. Ο θεράπων καθορίζει το σχήμα ανάλογα με το εμβόλιο και τις ειδικές οδηγίες.

Τέτανος, διφθερίτιδα και κοκκύτης: Αναμνηστική δόση κάθε δεκαετία

Η Κλινική αναφέρει μία δόση Tdap, εφόσον δεν έχει προηγηθεί ο αντίστοιχος εμβολιασμός, και στη συνέχεια αναμνηστική δόση Td ή Tdap κάθε δέκα χρόνια.

Μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, προβλέπει τρεις δόσεις DTaP, με έναρξη έξι μήνες μετά τη μεταμόσχευση.

Έρπης ζωστήρας: Δύο δόσεις και προσοχή στην αντιιική προφύλαξη

Για τον έρπητα ζωστήρα, η σύνοψη συστήνει δύο δόσεις ανασυνδυασμένου εμβολίου RZV. Στους ανοσοεπαρκείς ηλικίας 60 ετών και άνω, το μεσοδιάστημα είναι 2–6 μήνες. Στα άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω με ανοσοκαταστολή, η δεύτερη δόση ακολουθεί 1–2 μήνες μετά την πρώτη.

Η Κλινική αναφέρει χορήγηση του RZV έναν χρόνο μετά από νόσηση από έρπητα ζωστήρα και πέντε ή περισσότερα χρόνια μετά από προηγούμενο εμβολιασμό με το ζων εξασθενημένο εμβόλιο ZVL.

Μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, προβλέπει δύο δόσεις με απόσταση 1–2 μηνών, ξεκινώντας στους έξι μήνες.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η διαχείριση της προφυλακτικής αντιιικής αγωγής. Η διακοπή της μετά τον εμβολιασμό απαιτεί συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες και την κατάσταση κάθε ασθενούς, καθώς ορισμένοι μπορεί να εμφανίζουν μειωμένη ανοσολογική απόκριση.

Ηπατίτιδα Β: Εμβολιασμός και έλεγχος αντισωματικής απάντησης

Για την ηπατίτιδα Β, η σύνοψη προβλέπει τρεις δόσεις σε επίνοσους ενήλικες, δηλαδή σε όσους δεν έχουν ανοσία, δεν έχουν εμβολιαστεί στην παιδική ηλικία και ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου.

Στις ομάδες αυτές περιλαμβάνει άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, χρόνια ηπατική νόσο, ηπατίτιδα C, ασθενείς σε αιμοδιάλυση και άτομα με σεξουαλικές συμπεριφορές αυξημένου κινδύνου.

Μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, αναφέρει έναρξη του σχήματος στους έξι μήνες, με επακόλουθο έλεγχο της αντισωματικής απάντησης.

Ηπατίτιδα Α: Δύο δόσεις όταν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου

Για την ηπατίτιδα Α, η Κλινική συστήνει δύο δόσεις σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για τη συγκεκριμένη λοίμωξη.

HPV: Τρεις δόσεις για ασθενείς με ανοσοκαταστολή

Το εννεαδύναμο εμβόλιο HPV9 συνιστάται, σύμφωνα με τη σύνοψη, σε ανεμβολίαστους άνδρες και γυναίκες ηλικίας 19–45 ετών με κακοήθη νεοπλάσματα ή ανοσοκαταστολή. Η σύσταση περιλαμβάνει επίσης ανεμβολίαστες γυναίκες που έχουν υποβληθεί ή πρόκειται να υποβληθούν σε κωνοειδή εκτομή για αλλοιώσεις CIN2+.

Η σύνοψη περιγράφει σχήμα δύο δόσεων με μεσοδιάστημα έξι μηνών, αλλά εξαιρεί τα άτομα με HIV λοίμωξη, ανοσοκαταστολή ή λήψη ανοσοκατασταλτικής αγωγής. Για αυτές τις ομάδες προβλέπει τρεις δόσεις, στους μήνες 0, 1–2 και 6.

Μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, συστήνει επίσης τρεις δόσεις, με έναρξη από τον έκτο μήνα και μετά.

Πολιομυελίτιδα: Αδρανοποιημένο εμβόλιο μετά τη μεταμόσχευση

Για ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, η Κλινική συστήνει τρεις δόσεις αδρανοποιημένου εμβολίου πολιομυελίτιδας (IPV), μετά τους έξι μήνες από τη μεταμόσχευση.

Ιλαρά, ερυθρά και παρωτίτιδα: Καθοριστικός ο χρόνος πριν από την ανοσοκαταστολή

Για το εμβόλιο MMR, η σύνοψη αναφέρει ότι τα άτομα που γεννήθηκαν πριν από το 1970 θεωρούνται άνοσα. Για όσους γεννήθηκαν μετά το 1970, προβλέπει δύο δόσεις με μεσοδιάστημα τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων, εκτός εάν υπάρχει αντένδειξη ή ιστορικό νόσου.

Στους ασθενείς με κακοήθειες, ο εμβολιασμός πρέπει να ολοκληρώνεται πριν από την έναρξη ανοσοκατασταλτικής θεραπείας, με κατάλληλο χρονικό προγραμματισμό από τον θεράποντα.

Μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, η ιατρική ομάδα αξιολογεί την ανάγκη ανοσοποίησης μετά τα δύο έτη, εξατομικευμένα και υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει βαριά ανοσοκαταστολή ή νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή (GVHD).

Ανεμευλογιά: Έλεγχος ανοσίας και εξατομικευμένη αξιολόγηση

Η Κλινική συστήνει δύο δόσεις εμβολίου ανεμευλογιάς σε ενήλικες που γεννήθηκαν μετά το 1990 και δεν έχουν αποδεδειγμένη ανοσία από προηγούμενη νόσηση ή εμβολιασμό, εφόσον δεν υπάρχει αντένδειξη.

Στους ασθενείς με κακοήθειες, το εμβολιαστικό σχήμα πρέπει να ολοκληρώνεται πριν από την έναρξη ανοσοκατασταλτικής θεραπείας.

Για όσους έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, η ιατρική ομάδα αξιολογεί την ανάγκη ανοσοποίησης μετά τα δύο έτη, σε εξατομικευμένη βάση και χωρίς βαριά ανοσοκαταστολή ή GVHD.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Διατροφή, σωματική δραστηριότητα και συμπεριφορική υποστήριξη αποτελούν τη βάση των πρώτων παγκόσμιων οδηγιών του ΠΟΥ για την παιδική και εφηβική παχυσαρκία. Ο Οργανισμός δεν συνιστά φάρμακα απώλειας βάρους στα παιδιά κάτω των 10 ετών, ενώ για τους εφήβους προβλέπει εξέτασή τους όταν οι οργανωμένες παρεμβάσεις δεν αποδίδουν.

Προτεραιότητα στην ολοκληρωμένη υποστήριξη των παιδιών και των οικογενειών τους δίνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) στις νέες οδηγίες για τη διαχείριση της παχυσαρκίας, τις οποίες δημοσιοποίησε στις 7 Οκτωβρίου.

Οι συστάσεις τοποθετούν στον πυρήνα της φροντίδας τις διατροφικές παρεμβάσεις, τη σωματική δραστηριότητα και την υποστήριξη αλλαγών στη συμπεριφορά. Παράλληλα, διαχωρίζουν την προσέγγιση για τα παιδιά κάτω των 10 ετών από εκείνη για τους εφήβους ηλικίας 10–19 ετών.

Τι συνιστά για τα παιδιά κάτω των 10 ετών

Για τα παιδιά κάτω των 10 ετών, ο ΠΟΥ δεν συνιστά φαρμακευτική θεραπεία της παχυσαρκίας, βαριατρική χειρουργική ή συσκευές απώλειας βάρους.

Σύμφωνα με το Reuters, η προσέγγιση αυτή αντανακλά τις αβεβαιότητες για την ασφάλεια και τη μακροχρόνια αποτελεσματικότητα αυτών των επιλογών στις μικρότερες ηλικίες. Αντίθετα, ο Οργανισμός δίνει έμφαση σε παρεμβάσεις που συνδυάζουν διατροφή, κίνηση και συμπεριφορική υποστήριξη, με τη συμμετοχή γονέων ή φροντιστών.

Οι οδηγίες για τα παιδιά καλύπτουν ηλικίες από 29 ημερών έως κάτω των 10 ετών και ακολουθούν προσέγγιση Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Στόχος τους είναι η βελτίωση της υγείας και της λειτουργικότητας, με φροντίδα προσαρμοσμένη στις ανάγκες κάθε παιδιού και οικογένειας.

Πότε μπορούν να εξεταστούν φάρμακα στους εφήβους

Για τους εφήβους ηλικίας 10–19 ετών, ο ΠΟΥ αναφέρει ότι οι επαγγελματίες υγείας μπορούν να εξετάσουν εγκεκριμένα φάρμακα όταν ένα εποπτευόμενο πρόγραμμα πολλαπλών παρεμβάσεων στον τρόπο ζωής δεν έχει πετύχει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Η ηλικιακή κατηγορία των οδηγιών δεν σημαίνει ότι κάθε φάρμακο διαθέτει έγκριση από την ηλικία των 10 ετών. Κάθε θεραπεία έχει τις δικές της εγκεκριμένες ενδείξεις και προϋποθέσεις χρήσης.

Οι οδηγίες για τους εφήβους εξετάζουν τη διατροφή, τη σωματική δραστηριότητα, την καθιστική συμπεριφορά, τον ύπνο, τις συμπεριφορικές και ψηφιακές παρεμβάσεις, τη φαρμακοθεραπεία και τη βαριατρική χειρουργική. Στον σχεδιασμό τους λαμβάνουν υπόψη τις προτιμήσεις των εφήβων και των φροντιστών τους, καθώς και ζητήματα ισότητας, κόστους και δυνατότητας εφαρμογής.

Οι αυστηρές προϋποθέσεις για τη βαριατρική χειρουργική

Σύμφωνα με το Reuters, η βαριατρική χειρουργική μπορεί να εξεταστεί για εφήβους με σοβαρή παχυσαρκία, οι οποίοι διαθέτουν τη σωματική και ψυχική ωριμότητα που απαιτεί η διαδικασία, έπειτα από έξι μήνες θεραπείας χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η αναφορά αφορά επιλεγμένες περιπτώσεις και δεν συνιστά γενική σύσταση χειρουργικής αντιμετώπισης της εφηβικής παχυσαρκίας. Ο ΠΟΥ επιβεβαιώνει στην ανακοίνωσή του ότι η επιλογή αυτή προϋποθέτει αυστηρά κριτήρια.

Τι αναφέρει ο ΠΟΥ για τους GLP-1

Η Luz María De Regil, διευθύντρια του Τμήματος Διατροφής και Ασφάλειας Τροφίμων του ΠΟΥ, δήλωσε, σύμφωνα με το Reuters, ότι τα διαθέσιμα στοιχεία για τους GLP-1 παραμένουν ανεπαρκή για την αξιολόγηση που εξετάζει ο Οργανισμός. Οι ερευνητές παρακολουθούν τις μελέτες αποτελεσματικότητας και ασφάλειας, ώστε να επανεξετάσουν την προσέγγιση καθώς προκύπτουν νέα δεδομένα.

Η ίδια έδωσε έμφαση στην πρόσβαση σε ολοκληρωμένη υποστήριξη που επιτρέπει υγιεινή διατροφή, σωματική δραστηριότητα και αλλαγές συμπεριφοράς με διάρκεια.

Το μήνυμα των οδηγιών αφορά συνεχή, οργανωμένη φροντίδα. Η απλή σύσταση προς ένα παιδί να «τρώει λιγότερο και να κινείται περισσότερο» δεν αποδίδει το εύρος της παρέμβασης που περιγράφει ο ΠΟΥ.

Οι εγκρίσεις των Wegovy και Saxenda παραμένουν ξεχωριστό ζήτημα

Ορισμένοι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 διαθέτουν ήδη παιδιατρικές ενδείξεις. Το Reuters αναφέρει ότι τα Wegovy και Saxenda της Novo Nordisk μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συγκεκριμένους εφήβους από 12 ετών στις ΗΠΑ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στην ΕΕ, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων αναφέρει ότι το ενέσιμο Wegovy έχει ένδειξη για εφήβους από 12 ετών με παχυσαρκία και βάρος άνω των 60 κιλών, ως συμπληρωματική αγωγή στη διατροφή και στη σωματική δραστηριότητα.

Το Saxenda, με δραστική ουσία τη λιραγλουτίδη, διαθέτει επίσης ευρωπαϊκή ένδειξη για παιδιά από 6 έως κάτω των 12 ετών, με παχυσαρκία και βάρος τουλάχιστον 45 κιλών. Στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα, γιατρός με εμπειρία στην παιδική παχυσαρκία πρέπει να ξεκινά τη θεραπεία.

Επομένως, οι νέες συστάσεις του ΠΟΥ δεν αποτελούν ανάκληση των εγκρίσεων. Αποτυπώνουν την προτεινόμενη θέση των παρεμβάσεων μέσα σε ένα παγκόσμιο πλαίσιο φροντίδας, ενώ οι ρυθμιστικές εγκρίσεις καθορίζουν τις επιτρεπόμενες χρήσεις συγκεκριμένων προϊόντων.

170 εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι με παχυσαρκία

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το Reuters από τον ΠΟΥ, περίπου 400 εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι ηλικίας 5–19 ετών είχαν υπερβάλλον βάρος το 2024, συμπεριλαμβανομένων 170 εκατομμυρίων που ζούσαν με παχυσαρκία.

Το ποσοστό παχυσαρκίας στην ηλικιακή αυτή ομάδα έχει τετραπλασιαστεί από το 1990. Παράλληλα, το δημοσίευμα επικαλείται στοιχεία της UNICEF, σύμφωνα με τα οποία η παχυσαρκία έχει ξεπεράσει το χαμηλό βάρος ως συχνότερη μορφή υποσιτισμού στα παιδιά σχολικής ηλικίας και στους εφήβους παγκοσμίως.

Ο ΠΟΥ τονίζει ότι η θεραπεία από μόνη της δεν μπορεί να αναστρέψει την αύξηση της παχυσαρκίας. Οι πολιτικές δημόσιας υγείας χρειάζεται να κάνουν την υγιεινή διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα περισσότερο προσβάσιμες και οικονομικά προσιτές.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Η αύξηση της δραστηριότητας της COVID-19 στην Αγγλία επαναφέρει στο προσκήνιο την παραλλαγή XFG και τους απογόνους της. Πονόλαιμος, βήχας και πυρετός συγκαταλέγονται στα συμπτώματα, ενώ οι υγειονομικές αρχές δίνουν έμφαση στην προστασία των ευάλωτων και στον εμβολιασμό όσων πληρούν τα κριτήρια ενόψει του χειμώνα.

Η παραλλαγή XFG του SARS-CoV-2, γνωστή στα μέσα ενημέρωσης ως «Stratus», συγκεντρώνει την προσοχή καθώς οι δείκτες της COVID-19 αυξάνονται στην Αγγλία. Ωστόσο, η αύξηση της κυκλοφορίας του ιού δεν συνεπάγεται από μόνη της μεγαλύτερη βαρύτητα της νόσου.

Στην έκθεση της 24ης Σεπτεμβρίου 2026, η βρετανική Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας, UKHSA, κατέγραψε άνοδο της δραστηριότητας της COVID-19, διατηρώντας την εκτίμηση ότι η κυκλοφορία της παρέμενε σε χαμηλά επίπεδα. Η θετικότητα των PCR σε νοσοκομειακά περιβάλλοντα έφτασε το 7%, έναντι 5,9% την προηγούμενη εβδομάδα.

Πόσο έχουν αυξηθεί οι καταγραφές της COVID-19

Σύμφωνα με τα μηνιαία στοιχεία που παραθέτει ο Independent, οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις αυξήθηκαν από 1.374 τον Αύγουστο σε 4.589 τον Σεπτέμβριο, δηλαδή κατά περίπου 234%. Το ίδιο δημοσίευμα αναφέρει αύξηση των νοσοκομειακών εισαγωγών από 950 σε 4.939, περίπου πενταπλάσιο αριθμό.

Οι αριθμοί αυτοί αφορούν καταγραφές και δεν αποτυπώνουν όλες τις λοιμώξεις στην κοινότητα. Πολλοί άνθρωποι με ήπια συμπτώματα δεν κάνουν τεστ, επομένως δεν περιλαμβάνονται στα επιβεβαιωμένα περιστατικά.

Παράλληλα, ο πίνακας της UKHSA εμφανίζει 1.364 καταγεγραμμένα περιστατικά στο επταήμερο έως τις 23 Σεπτεμβρίου, έναντι 1.061 στο προηγούμενο επταήμερο, αύξηση 28,6%.

Για τις νοσοκομειακές εισαγωγές, ο ίδιος πίνακας εμφανίζει 261 στο επταήμερο έως τις 31 Αυγούστου, αύξηση 15%. Πρόκειται για διαφορετική περίοδο αναφοράς, συνεπώς τα δύο εβδομαδιαία μεγέθη δεν περιγράφουν την ίδια χρονική στιγμή.

Ο Independent επισημαίνει επίσης ότι η νοσοκομειακή επιβάρυνση παραμένει πολύ χαμηλότερη από την κορύφωση του Ιανουαρίου 2021, όταν περισσότεροι από 20.000 άνθρωποι βρίσκονταν ταυτόχρονα στο νοσοκομείο. Η σύγκριση χρειάζεται προσοχή: ο αριθμός των νοσηλευόμενων σε μία χρονική στιγμή διαφέρει από τις νέες εισαγωγές ενός μήνα.

Τι είναι η XFG και πότε εμφανίστηκε

Η XFG αποτελεί ανασυνδυασμένη παραλλαγή, η οποία προέκυψε από τις γενετικές γραμμές LF.7 και LP.8.1.2, απογόνους της Όμικρον.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καταγράφει το παλαιότερο δείγμα της στις 27 Ιανουαρίου 2025 και την ενέταξε στις παραλλαγές υπό παρακολούθηση στις 25 Ιουνίου 2025. Επομένως, η εμφάνισή της προηγείται του τέλους του 2025 που αναφέρει το δημοσίευμα.

Στην αρχική αξιολόγησή του, τον Ιούνιο του 2025, ο ΠΟΥ εκτίμησε ως χαμηλό τον πρόσθετο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα τότε διαθέσιμα στοιχεία δεν έδειχναν ότι η XFG προκαλούσε βαρύτερη νόσο ή περισσότερους θανάτους σε σχέση με άλλες κυκλοφορούσες παραλλαγές.

Η UKHSA ανέφερε αντίστοιχα, σε ενημέρωση που επανεξέτασε τον Μάρτιο του 2026, ότι τα δεδομένα δεν υποδείκνυαν μεγαλύτερη σοβαρότητα για την XFG και την NB.1.8.1. Οι ονομασίες «Stratus» και «Nimbus» αποτελούν ονομασίες που χρησιμοποιούν τα μέσα ενημέρωσης.

Τι σημαίνει ότι η XFG αντιστοιχεί σε πάνω από τα μισά δείγματα

Η εκτίμηση για την παρουσία μιας παραλλαγής προκύπτει από γενετική ανάλυση επιλεγμένων θετικών δειγμάτων. Δεν αφορά αυτομάτως όλα τα θετικά τεστ ούτε το σύνολο των λοιμώξεων.

Για δείγματα που συλλέχθηκαν στην Αγγλία μεταξύ 17 και 30 Αυγούστου 2026, η UKHSA κατέγραψε την XFG.23.1.3 στο 46,2%, την XFG.14.8 στο 12,8% και την XFG στο 5,1% των δειγμάτων που ανέλυσε γενετικά.

Οι τρεις αυτές κατηγορίες αντιστοιχούν συνολικά σε περίπου 64,1%. Ωστόσο, η υπηρεσία προειδοποιεί ότι ο μικρός αριθμός γενετικών αναλύσεων περιορίζει την ακρίβεια των εκτιμήσεων και απαιτεί προσεκτική ερμηνεία.

Ποια συμπτώματα χρειάζονται προσοχή

Το δημοσίευμα αναφέρει πονόλαιμο, βήχα, πυρετό και βραχνάδα, συμπτώματα που μοιάζουν με εκείνα προηγούμενων παραλλαγών και άλλων αναπνευστικών λοιμώξεων.

Σύμφωνα με το NHS, η COVID-19 μπορεί επίσης να προκαλέσει κόπωση, μυαλγίες, πονοκέφαλο, ρινική συμφόρηση ή καταρροή, αλλαγή στην όσφρηση ή στη γεύση, δύσπνοια και γαστρεντερικά ενοχλήματα.

Τα συμπτώματα από μόνα τους δεν προσδιορίζουν ποια παραλλαγή προκαλεί τη λοίμωξη. Ειδικά η βραχνάδα δεν αποτελεί διαγνωστικό γνώρισμα της XFG.

Το NHS συστήνει ιατρική αξιολόγηση όταν τα συμπτώματα επιδεινώνονται ή δεν βελτιώνονται. Σοβαρή δύσπνοια, αιφνίδιος πόνος στο στήθος ή κατάρρευση απαιτούν άμεση επείγουσα βοήθεια.

Πότε χρειάζεται τεστ και τι ισχύει μετά από θετικό αποτέλεσμα

Οι οδηγίες του NHS για την Αγγλία αναφέρουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρειάζεται να κάνουν rapid test μόνο επειδή εμφανίζουν συμπτώματα. Εξαίρεση αποτελούν, μεταξύ άλλων, όσοι πληρούν τα κριτήρια για ειδική θεραπεία κατά της COVID-19: αυτοί χρειάζεται να εξεταστούν μόλις εμφανίσουν συμπτώματα και να επικοινωνήσουν έγκαιρα με τον γιατρό τους.

Για όσους έχουν θετικό τεστ, το NHS συστήνει παραμονή στο σπίτι και αποφυγή επαφών για πέντε ημέρες μετά την ημέρα της εξέτασης στους ενηλίκους και για τρεις ημέρες στους κάτω των 18 ετών.

Επιπλέον, συστήνει αποφυγή επαφής με ανθρώπους που κινδυνεύουν περισσότερο από σοβαρή λοίμωξη, όπως οι ανοσοκατεσταλμένοι, για δέκα ημέρες μετά την ημέρα του τεστ.

Οι συγκεκριμένοι χρόνοι αφορούν τις βρετανικές οδηγίες μετά από θετικό αποτέλεσμα. Δεν αποτελούν ενιαίο κανόνα για κάθε άνθρωπο που υποψιάζεται ότι έχει COVID-19 ούτε μεταφέρονται αυτομάτως στην Ελλάδα.

Ο εμβολιασμός παραμένει στο επίκεντρο της προστασίας

Η αύξηση της δραστηριότητας του ιού συμπίπτει με τις εκκλήσεις των βρετανικών υγειονομικών αρχών προς τους δικαιούχους να εμβολιαστούν για τη γρίπη και την COVID-19 ενόψει του χειμώνα.

Για τη φθινοπωρινή εκστρατεία COVID-19 του 2026, η βρετανική καθοδήγηση περιλαμβάνει επικαιροποιημένα εμβόλια που στοχεύουν την XFG. Το πρόγραμμα επικεντρώνεται σε ανθρώπους με μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρής νόσου, όπως οι ηλικιωμένοι, οι ένοικοι μονάδων φροντίδας ηλικιωμένων και οι ανοσοκατεσταλμένοι.

Η επιλογή του εμβολίου και τα κριτήρια επιλεξιμότητας εξαρτώνται από το εθνικό πρόγραμμα κάθε χώρας.

Πηγη: https://healthpharma.gr