Κατηγορία: Γενικά

Την έναρξη από την 1η Σεπτεμβρίου λειτουργίας του εμβολιαστικού κέντρου για την ευλογιά των πιθήκων (mpox) στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης ανακοίνωσε η διοίκηση του νοσηλευτικού ιδρύματος.

Οι εμβολιασμοί, σύμφωνα με τη σχετική ενημέρωση, θα πραγματοποιούνται κατόπιν ιατρικής αξιολόγησης στο χώρο της Μονάδας Ειδικών Λοιμώξεων του Π.Γ.Ν.Α. κάθε Παρασκευή από τις 10.00 έως τις 12.00 και κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού το οποίο οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κλείσουν καλώντας στο 2551352510 κάθε Τετάρτη από τις 9.00 έως τις 12.00.

Η νόσος Mpox

Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ, η νόσος Mpox είναι σπάνια ιογενής λοίμωξη, η οποία μεταδίδεται κυρίως από άγρια ζώα που απαντώνται σε περιοχές της Δυτικής και Κεντρικής Αφρικής. Είναι γενετικά παρόμοιος με τον ιό της ευλογιάς αλλά λιγότερο μεταδοτικός, με πιο ήπια συμπτώματα. Μεταδίδεται μετά από δάγκωμα ή γρατζουνιά μολυσμένου ζώου (κυρίως τρωκτικού) και σπανιότερα από κατανάλωση μη επαρκώς μαγειρεμένου κρέατος ή μέσω επαφής με το δέρμα ή το τρίχωμα μολυσμένου ζώου. Η μετάδοση από άτομο σε άτομο γίνεται μέσω της επαφής με δερματικές βλάβες/σωματικά υγρά του πάσχοντος και ιδιαίτερα σεξουαλικής επαφής ή/και με μολυσμένα αντικείμενα, καθώς και μέσω αναπνευστικών σταγονιδίων κατόπιν παρατεταμένης στενής επαφής. Ο χρόνος επώασης της νόσου είναι 6 έως 13 ημέρες με διακύμανση από 5 έως 21 ημέρες.

Για ποιους συστήνεται το εμβόλιο

Το εμβόλιο Jynneos συνιστάται για άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο μόλυνσης από τον ιό ευλογιάς mpox και ανήκουν στις παρακάτω κατηγορίες υψηλού κινδύνου:

• Άνδρες που έχουν σεξουαλικές επαφές με άνδρες (MSM), άνδρες που έχουν σεξουαλικές επαφές με άνδρες και γυναίκες, και διεμφυλικά άτομα. Όλα τα άτομα από τις παραπάνω ομάδες θεωρούνται αυξημένου κινδύνου αν έχουν πρόσφατο ιστορικό πολλαπλών ερωτικών συντρόφων, δηλαδή όσοι έχουν περισσότερους από 5 ευκαιριακούς συντρόφους ή έχουν μολυνθεί από κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα (ένα τουλάχιστον) τους τελευταίους 3 μήνες.
• Επαγγελματίες υγείας οι οποίοι εργάζονται σε χώρους με υψηλό κίνδυνο έκθεσης στον ιό της ευλογιάς mpox (π.χ. εργαστήρια, ειδικές μονάδες).
• Ατομα τα οποία έχουν έρθει σε στενή σωματική επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα του ιού της ευλογιάς mpox, σε διάστημα 4 έως και 14 ημερών μετά από την έκθεση, εφόσον δεν έχουν αναπτύξει συμπτώματα, ανεξαρτήτως φύλου.
• Ατομα που έχουν συχνή και στενή επαφή με τις προηγούμενες κατηγορίες.

Μεταξύ των ατόμων που ανήκουν στις παραπάνω κατηγορίες, ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο εμβολιασμός των ανοσοκατασταλμένων ατόμων.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Μια ομάδα επιστημόνων από το Ερευνητικό Ινστιτούτο του Ιδρύματος Βλαστικών Κυττάρων της Νέας Υόρκης (NYSCF) και το Πανεπιστήμιο Case Western Reserve δημιούργησε τη μεγαλύτερη συλλογή μοντέλων βλαστικών κυττάρων από ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ).

Η ομάδα επιστημόνων από το Ερευνητικό Ινστιτούτο του Ιδρύματος Βλαστικών Κυττάρων της Νέας Υόρκης (NYSCF) και το Πανεπιστήμιο Case Western Reserve δημιούργησε τη μεγαλύτερη συλλογή μοντέλων βλαστικών κυττάρων από ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) και τα χρησιμοποίησε για να εντοπίσει μοναδικούς τρόπους με τους οποίους τα νευρογλοιακά κύτταρα, βασικά υποστηρικτικά κύτταρα του εγκεφάλου, συμβάλλουν στη νόσο. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε σήμερα στο περιοδικό Cell – Stem Cell, είναι η πρώτη που αναφέρει ότι τα νευρογλοιακά κύτταρα από ασθενείς με ΠΣ παρουσιάζουν εγγενή χαρακτηριστικά της νόσου, ανεξάρτητα από τις επιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτό δείχνει τη δύναμη των βλαστικών κυττάρων στην αποκάλυψη νέων βιολογικών δεδομένων της νόσου και την ανάγκη για νέες θεραπείες για την ΠΣ.

Η ΠΣ είναι μια αυτοάνοση νόσος που συμβαίνει όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται λανθασμένα στη μυελίνη που περιβάλλει τα νεύρα στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, προκαλώντας σημαντική νευρολογική αναπηρία. «Η περισσότερη έρευνα και οι θεραπευτικές στρατηγικές μέχρι τώρα επικεντρώνονταν στην αναστολή του υπερδραστήριου ανοσοποιητικού συστήματος. Ωστόσο, πώς τα κύτταρα του ίδιου του εγκεφάλου, ειδικά τα νευρογλοιακά κύτταρα, συμβάλλουν στην έναρξη και εξέλιξη της ΠΣ παρέμενε ένα μυστήριο», εξηγεί η Δρ. Valentina Fossati, επικεφαλής ερευνήτρια του NYSCF.

Η ομάδα χρησιμοποίησε τις πλατφόρμες αυτοματοποίησης του NYSCF για να δημιουργήσει επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα (iPSC) από βιοψίες δέρματος ατόμων με ΠΣ, καταλήγοντας στη μεγαλύτερη συλλογή βλαστικών κυττάρων από ασθενείς με ΠΣ μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια, μετέτρεψαν τα iPSC σε νευρογλοιακά κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων ολιγοδενδροκυττάρων και αστροκυττάρων, για να ερευνήσουν τον ρόλο τους στη νόσο.

Χρησιμοποιώντας προφίλ γονιδιακής έκφρασης σε επίπεδο μονοκυττάρου, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα νευρογλοιακά κύτταρα που προέρχονται από βλαστικά κύτταρα ασθενών με πρωτοπαθή προϊούσα ΠΣ περιείχαν λιγότερα ολιγοδενδροκύτταρα. Αυτά τα κύτταρα είναι υπεύθυνα για την παραγωγή μυελίνης, της προστατευτικής θήκης γύρω από τις νευρικές ίνες, η οποία καταστρέφεται στην ΠΣ. Αυτή η παρατήρηση αμφισβητεί την επικρατούσα αντίληψη ότι η ΠΣ οφείλεται αποκλειστικά σε δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, υποδεικνύοντας ότι η νόσος μπορεί επίσης να τροφοδοτείται από διεργασίες που ξεκινούν μέσα στον ίδιο τον εγκέφαλο.

Τα ευρήματα της μελέτης ανοίγουν νέες δυνατότητες για τη θεραπεία της ΠΣ. Αναγνωρίζοντας συγκεκριμένες συμπεριφορές νευρογλοιακών κυττάρων που συμβάλλουν στη νόσο, οι ερευνητές μπορούν τώρα να εξερευνήσουν πιθανές θεραπείες που στοχεύουν απευθείας αυτά τα κύτταρα. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες που υπερβαίνουν την απλή καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος και να προσφέρουν νέα ελπίδα στους ασθενείς.

«Τα ευρήματά μας αντιπροσωπεύουν μια σημαντική πρόοδο στην κατανόηση της ΠΣ και υπογραμμίζουν τη μεγάλη δυνατότητα των γλοιακών κυττάρων ως στόχους για θεραπευτική παρέμβαση, που θα μπορούσε να μεταμορφώσει το πεδίο θεραπείας για πολλούς ασθενείς», δήλωσε ο Δρ. Paul Tesar, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Το ιστορικό των αντικαρκινικών εμβολίων, που ξεκινά τη δεκαετία του 1980 και η εξέλιξή τους με την τεχνολογία mRNA. O επίκουρος καθηγητής Φαρμακολογίας εξηγεί στο iatronet.gr.

Θεραπευτικά εμβόλια, που χρησιμοποιούν την τεχνολογία mRNA με στόχο να εκπαιδεύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα στο να αναγνωρίσει και να καταπολεμήσει τα καρκινικά κύτταρα, δοκιμάζονται σήμερα σε πλήθος κλινικών μελετών. Νέες εξελίξεις που βλέπουν όλο και περισσότερο το φως της δημοσιότητας, με τελευταία την χορήγηση εμβολίου κατά του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα σε 130 ασθενείς σε 7 χώρες, γεννούν ελπίδες σε επιστήμονες και ασθενείς για αποτελεσματικότερες θεραπείες στο μέλλον.

Μιλώντας στο iatronet.gr, ο επίκουρος καθηγητής Φαρμακολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κύπρου, Νικόλας Διέτης (φωτογραφία), κάνει μια ιστορική αναδρομή στην ανάπτυξη εμβολίων – προληπτικών και θεραπευτικών – κατά του καρκίνου, που ξεκινούν ήδη από το 1986, αναλύει τα σημερινά δεδομένα, τα πλεονεκτήματα και τις προκλήσεις των mRNA αντικαρκινικών εμβολίων, ενώ μεταφέρει τη δική του εκτίμηση για το αν αυτά θα αποτελέσουν τη μελλοντική θεραπεία του καρκίνου.

Προληπτικά και θεραπευτικά εμβόλια

Έρευνα δεκαετιών στην ανοσολογία και σημαντικές επιστημονικές ανακαλύψεις για τα ειδικά αντιγόνα στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων που αναγνωρίζονται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος ώστε να τους επιτεθούν, άνοιξαν το δρόμο ήδη από τη δεκαετία του 1980 για νέες αντικαρκινικές θεραπείες, φάρμακα και εμβόλια.

Τα προληπτικά εμβόλια εκπαιδεύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα στην αναγνώριση συγκεκριμένων ιών, ώστε να προληφθεί μια πιθανή λοίμωξη ή να προστατευτούμε από βαριά νόσο. Με βάση αυτή τη λογική αναπτύχθηκαν, ενδεικτικά:

• Το λεγόμενο εμβόλιο HBV κατά του ιού της ηπατίτιδας Β, το 1986. Αυτό αποδείχτηκε ότι μπορεί να αποτρέψει την χρόνια λοίμωξη από ηπατίτιδα Β, η οποία αποτελεί την κύρια αιτία του ηπατοκυτταρικού καρκίνου. “Δεν χτυπάει τον καρκίνο, αλλά επειδή ο ιός είναι ο υπεύθυνος για τον καρκίνο, εμμέσως μπορούμε να θεωρήσουμε ότι είναι το πρώτο αντικαρκινικό εμβόλιο”, λέει ο κ.Διέτης.
• Πολύ σημαντικό και επιτυχημένο παράδειγμα προληπτικών εμβολίων είναι αυτά κατά του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), ο οποίος προκαλεί καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και άλλα είδη καρκίνου. Αναπτύχθηκαν στις αρχές του 2000 και η ευρεία χρήση τους αποτέλεσε την πρώτη μεγάλης κλίμακας δράση πρόληψης κατά του καρκίνου μέσω εμβολιασμού

Τα θεραπευτικά εμβόλια δεν δρουν προληπτικά, ούτε στοχεύουν στον καρκίνο απευθείας, όπως η χημειοθεραπεία. Εκπαιδεύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα να αναγνωρίσει τα αντιγόνα του συγκεκριμένου καρκίνου που έχουμε ήδη στο σώμα μας και έτσι να αρχίσει ή να εντατικοποιηθεί η επίθεση των κυττάρων του ανοσοποιητικού μας κατά των καρκινικών.

• Το πρώτο θεραπευτικό εμβόλιο κατά καρκίνου ήταν το Sipuleycel-T. Αναπτύχθηκε το 2010 εναντίον του μεταστατικού καρκίνου του προστάτη. “Παρά το ότι η αποτελεσματικότητά του αφορούσε συγκεκριμένους ασθενείς, ήταν πολύ σημαντικό γιατί μας έδειξε το δρόμο”, λέει ο επ. καθηγητής.
• Το 2015 κυκλοφόρησε το δεύτερο θεραπευτικό αντικαρκινικό εμβόλιο, το Τ-VEC, που στοχεύσει στο μεταστατικό μελάνωμα.
• Το 2022 αναπτύχθηκε το τρίτο, το Adstiladrin, που αντιμετωπίζει τον καρκίνο ουροδόχου κύστης σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνεται σε άλλη θεραπεία. Το δεύτερο και το τρίτο ακολούθησαν την πορεία του πρώτου.

Η εξατομίκευση με την τεχνολογία mRNA

Όλα τα θεραπευτικά εμβόλια έχουν επικουρική χρήση, μαζί με χημειοθεραπεία ή ανοσοθεραπεία και ειδικά για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται σε αυτές. Μια από τις βασικές προκλήσεις που μειώνει σημαντικά την αποτελεσματικότητά τους είναι οι πολλές γενετικές διαφορές του ίδιου τύπου καρκίνου – άρα και των αντιγόνων που εκφράζει – σε διαφορετικούς ασθενείς. “Με το ίδιο εμβόλιο, για τον ίδιο τύπο καρκίνου, σε διαφορετικούς ασθενείς, υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση στο αποτέλεσμα της θεραπείας”, εξηγεί ο κ. Διέτης. Η διέξοδος βρίσκεται στη λέξη “εξατομίκευση”, κάτι που μπορούν να κάνουν τα εμβόλια που βασίζονται στην πλατφόρμα του mRNA. “Κάθε εμβόλιο σχεδιάζεται ατομικά, με βάση το γενετικό προφίλ του καρκίνου του συγκεκριμένου ασθενούς, με βάση τα ειδικά αντιγόνα που αυτός εκφράζει, με την γενετική υπογραφή του ασθενούς”, αναφέρει. Οι πρώτες νέες μελέτες, βασισμένες και στην εμπειρία από τα mRNA εμβόλια κατά της COVID-19, είναι ενδεικτικά:

• Το 2023 η Moderna σε συνεργασία με τη Merck πήραν την πρώτη προακταρκτική έγκριση για mRNA εμβόλιο κατά του μελανώματος, αφού τα προκαταρκτικά δεδομένα της Κλινικής Φάσης ΙΙ έδειξαν ότι το εμβόλιό τους μείωνε το ρίσκο του θανάτου των ασθενών στο μισό.
• Το ίδιο έτος δημοσιεύθηκαν στο Nature τα αποτελέσματα μιας άλλης κλινικής μελέτης mRNA εμβολίου, που έγινε στο Memorial Sloan, εναντίον του καρκίνου του παγκρέατος. Το εμβόλιο αυτό ήταν εξατομικευμένο για κάθε ασθενή και δόθηκε μαζί με ανοσοθεραπεία ατεζολιζουμάβης, και έδειξε ότι ενεργοποιεί τα T-λεμφοκύτταρα του ασθενούς μέχρι και για 3 χρόνια, ενώ αυξάνει την επιβίωση των ασθενών και αποτρέπει την επανεμφάνιση του καρκίνου κατά 50%, σε σχέση με την φαρμακοθεραπεία μόνο.
• Το 2024 προχώρησαν πολύ περισσότερες κλινικές μελέτες νέων αντικαρκινικών εμβολίων mRNA μεταξύ των οποίων: α) της BionTech για τον ορθοκολικό καρκίνο μέσα από την πλατφόρμα του NHS, β) η φάση ΙΙΙ της μελέτης της Moderna/Merck για το μελάνωμα, σε συνεργασία με το Πανεπιστημιακό νοσοκομείο UCLH και το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας Υγείας των ΗΠΑ, γ) εμβόλια για τον καρκίνο του πνεύμονα.

Πλεονεκτήματα και προκλήσεις

“Βρισκόμαστε σαφώς σε μια διεθνή κλιμάκωση των μελετών – περίπου 20 ‘τρέχουν’ – για την ανάπτυξη mRNA εμβολίων κατά του καρκίνου”, σημειώνει ο επ. καθηγητής. Στα πλεονεκτήματα περιλαμβάνεται ότι:

• Θεωρητικά, μπορούν να γίνουν για κάθε τύπο καρκίνου.
• Είναι εξατομικευμένα, άρα με μεγαλύτερη πιθανότητα αυξημένης αποτελεσματικότητας.
• Μπορούν να σχεδιαστούν και να παραχθούν πιο εύκολα σε σχέση με τα φάρμακα ή τα αναλογικά εμβόλια.
• Έχουν καλύτερο προφίλ παρενεργειών.

Δεν λείπουν, ωστόσο και οι πολλές προκλήσεις, όπως:

• Ο μεγάλος χρόνος παρασκευής – περίπου 6 μήνες για κάθε ένα.
• Το μεγάλο κόστος, αποτέλεσμα και του παραπάνω.
• Η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται και από την κατάσταση του ανοσοποιητικού του ασθενούς, το οποίο δυστυχώς εξασθενεί με τον καρκίνο και καταστέλλεται από την χημειοθεραπεία.

Συγκρατημένη αισιοδοξία

Με βάση τα παραπάνω, πόσο αισιόδοξη είναι η επιστημονική κοινότητα ότι τα εμβόλια mRNA θα αποτελέσουν την αντικαρκινική θεραπεία του μέλλοντος;

“Θα έλεγα ότι υπάρχει μια συγκρατημένη αισιοδοξία. Είναι ένας λίγο κλισέ όρος που χρησιμοποιείται στην πολιτική, αλλά εδώ ταιριάζει απόλυτα”, αναφέρει ο κ. Διέτης.

“Οι προκλήσεις είναι πολύ δυνατές και δυσεπίλυτες, όπως το κόστος. Δεν είναι τόσο απλό, όταν για τον κάθε ασθενή η εταιρία δουλεύει 6 μήνες για να φτιάξει εμβόλιο. Επίσης, πόσο διαθέσιμα θα είναι τα εμβόλια και με ποια προτεραιοποίηση; Δουλεύουν καλύτερα σε ασθενείς τελικού σταδίου ή στο πρώιμο στάδιο;”, λέει και καταλήγει: “Όλα αυτά μένει να απαντηθούν με δεδομένα, μελέτες και κατάλληλες στρατηγικές. Σε κάθε περίπτωση, είναι πολύ καλύτερο το να έχεις λύσεις με προβλήματα από το να μην έχεις λύσεις”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι επιστήμονες παρακολούθησαν επί 22 χρόνια περισσότερες από 39.000 γυναίκες.

Οι γυναίκες που παθαίνουν συχνά ημικρανία δεν διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν νόσο Πάρκινσον, αναφέρει νέα μελέτη.

“Τα ευρήματα αυτά είναι καθησυχαστικά για τις ασθενείς. Η ημικρανία από μόνη της επιβαρύνει αρκετά τις γυναίκες, ώστε δεν χρειάζεται να ανησυχούν και για το αν μπορεί να εκδηλώσουν νόσο Πάρκινσον αργότερα στη ζωή τους”, δήλωσε ο ερευνητής dr Tobias Kurth, διευθυντής του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας στο Charité – Universitätsmedizin Berlin, στη Γερμανία.

Στη μελέτη οι επιστήμονες παρακολούθησαν επί 22 χρόνια περισσότερες από 39.000 γυναίκες, οι οποίες κατά την έναρξή της είχαν ηλικία 45 ετών και πάνω. Από αυτές, πάνω από 7.300 ταλαιπωρούνταν από ημικρανίες.

Από τις ασθενείς, περισσότερες από 3.000 ανέφεραν πως δεν είχαν αύρα στη διάρκεια των κρίσεων. Η αύρα είναι διαταραχές της όρασης που συχνά συνοδεύουν τις ημικρανικές κρίσεις.

Έως το τέλος της περιόδου παρακολούθησης οι 685 από τις συμμετέχουσες είχαν διαγνωστεί με νόσο Πάρκινσον, γράφουν οι ερευνητές στο ιατρικό περιοδικό Neurology. Οι 128 είχαν ιστορικό ημικρανίας και οι 557 όχι.

Αφού οι ερευνητές συνυπολόγισαν άλλους συμβάλλοντες παράγοντες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι γυναίκες που πάθαιναν ημικρανίες δεν είχαν σημαντικά αυξημένες να εκδηλώσουν τη νευροεκφυλιστική νόσο, σε σύγκριση με τις συνομήλικές τους χωρίς ιστορικό ημικρανιών.

Το εύρημα αυτό ίσχυε ανεξάρτητα από τη συχνότητα των ημικρανιών και από τον τύπο τους (με ή χωρίς αύρα).

Επειδή, ωστόσο, άλλες μελέτες καταλήγουν στο αντίθετο συμπέρασμα, οι επιστήμονες τονίζουν πως πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω το θέμα. Πρέπει επίσης να εξεταστεί τι ισχύει για τους άνδρες.

“Η μελέτη μας διενεργήθηκε μόνο σε γυναίκες υγειονομικούς», είπε ο Kurth. «Απαιτείται περισσότερη έρευνα για να εξακριβώσουμε αν τα ευρήματά μας ισχύουν σε άλλες ομάδες γυναικών, καθώς και στους άνδρες”.

Πηγές:
American Academy of Neurology

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Στο ποσό δεν περιλαμβάνεται το κόστος των δύο εκατομμυρίων δόσεων εμβολίου.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι θα χρειαστεί 135 εκατομμύρια δολάρια τους επόμενους έξι μήνες για την καταπολέμηση της ευλογιάς των πιθήκων.

Στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνεται το κόστος των δύο εκατομμυρίων δόσεων εμβολίου, σύμφωνα με έγγραφο προγραμματισμού του Οργανισμού του ΟΗΕ στη Γενεύη.

Τα χρήματα θα επενδυθούν, μεταξύ άλλων, σε διαγνωστικές εξετάσεις και την έρευνα. Επιπλέον, θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν μέτρα για την πρόληψη της μετάδοσης από τα ζώα στον άνθρωπο και για τη συμμετοχή των κοινοτήτων στην καταπολέμηση της Mpox, εξήγησε ο ΠΟΥ.

Ο ΠΟΥ είχε κηρύξει πρόσφατα το υψηλότερο επίπεδο συναγερμού λόγω των κρουσμάτων Mpox στην Αφρική και μιας νέας, δυνητικά πιο επικίνδυνης παραλλαγής. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, περισσότερα από 18.000 ύποπτα κρούσματα με 575 θανάτους έχουν ήδη καταγραφεί φέτος στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Επιπλέον, υπάρχουν περισσότερες από 200 επιβεβαιωμένες μολύνσεις με τη νέα παραλλαγή 1b στο Μπουρούντι, την Κένυα, τη Ρουάντα και την Ουγκάντα. Κρούσματα 1b έχουν ήδη καταγραφεί σε άτομα στη Σουηδία και την Ταϊλάνδη που είχαν ταξιδέψει προηγουμένως στην Αφρική.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι δείχνει αγγλική μελέτη από τα έτη της πανδημίας 2021 και 2022.

Οι γυναίκες που έμειναν έγκυες εντός 12 μηνών από την πρώτη φορά που εμβολιάστηκαν κατά της CοViD – 19 είχαν λιγότερες πρόωρες γεννήσεις, λιγότερα πρόωρα μωρά και σε ορισμένες περιπτώσεις, λιγότερες θνησιγενείς γεννήσεις σε σχέση με τις γυναίκες που δεν είχαν εμβολιαστεί κατά την έναρξη της εγκυμοσύνης τους.

Αυτό δείχνει μια αγγλική μελέτη από τα έτη πανδημίας 2021 και 2022, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν τώρα στο “The Lancet Regional Health Europe”.

Ο πρώτος συγγραφέας τηε μελέτης, Arun K. Suseeladevi, από το Τμήμα Επιστημών Υγείας του Πληθυσμού της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ και οι συνεργάτες του ανέλυσαν τους ηλεκτρονικούς φακέλους υγείας 186.990 γυναικών στην Αγγλία που ήταν έγκυες για τουλάχιστον 24 εβδομάδες το χρονικό διάστημα μεταξύ Μαΐου 2021 και Οκτωβρίου 2022.

Οι γυναίκες που είχαν εμβολιαστεί κατά της CοViD-19 κατά τους 12 μήνες πριν από την εγκυμοσύνη, είχαν χαμηλότερο κίνδυνο πρόωρου ή εξαιρετικά πρόωρου πρόωρου τοκετού και γέννησης πολύ μικρών ή πολύ ελαφρών για την ηλικία κύησής τους μωρών σε σύγκριση με τις γυναίκες που ξεκίνησαν την εγκυμοσύνη ανεμβολίαστες.

Αυτό ίσχυε για όλους τους τύπους εμβολίων που χρησιμοποιήθηκαν. Επιπλέον, ο κίνδυνος θνησιγένειας ήταν επίσης μειωμένος σε εκείνες που είχαν εμβολιαστεί κατά της CoViD με εμβόλιο mRNA.

Η επίπτωση της φλεβικής θρομβοεμβολής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ήταν υψηλότερη στις γυναίκες που είχαν λάβει εμβόλιο με φορέα από ό,τι στις μη εμβολιασμένες γυναίκες. Ωστόσο, αυτό δεν ίσχυε για τον εμβολιασμό με εμβόλιο mRNA.Οι συγγραφείς της μελέτης, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το εμβόλιο mRNA θα πρέπει να προτιμάται από τον εμβολιασμό με εμβόλιο φορέα, προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν τα ζητήματα ασφάλειας.

Εάν όμως είναι διαθέσιμο μόνο το εμβόλιο με φορέα, τότε εξακολουθεί να είναι η καλύτερη επιλογή από το να ξεκινήσει μια εγκυμοσύνη ανεμβολίαστη.

“Ο κίνδυνος φλεβικής θρομβοεμβολής που σχετίζεται με τα εμβόλια φορέων ήταν σημαντικά χαμηλότερος από τον κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής που σχετίζεται με τη μόλυνση COVID-19 κατά την εγκυμοσύνη ή από τα φάρμακα που λαμβάνονται συνήθως σε μη έγκυες γυναίκες, όπως το αντισυλληπτικό χάπι”, τονίζουν.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σε συνέχεια αναφορών, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, στο πλαίσιο των καταστατικών του σκοπών για την περιφρούρηση της ορθής άσκησης του ιατρικού λειτουργήματος, αλλά και της προφύλαξης των μελών του από τον κίνδυνο της άσκησης εναντίον τους πειθαρχικής δίωξης, επισημαίνει εκ νέου, την υποχρεωτικότητα της εξέτασης των αθλούμενων για την χορήγηση ιατρικής γνωμάτευσης μόνον σε ιατρεία ή πολυϊατρεία και εν γένει αδειοδοτημένους φορείς Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας που έχουν νομίμως λάβει βεβαίωση λειτουργίας από τους αρμόδιους φορείς για την παροχή υπηρεσιών υγείας.

Τονίζουμε ότι σε καμία περίπτωση δεν νομιμοποιείται ο ιατρός να μεταβαίνει στον χώρο του εκάστοτε Σωματείου, προκειμένου να εξετάσει τους αθλούμενους, με σκοπό να χορηγήσει ιατρική βεβαίωση για αθλητική ικανότητα.

Τόσο τα αθλητικά σωματεία και οι εν γένει χώροι άσκησης αθλημάτων, όσο και οι ιατροί–μέλη μας, οφείλουν να τηρούν τα νόμιμα, καθώς σε αντίθετη περίπτωση θα επιβάλλονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Μνημόνιο Συνεργασίας υπέγραψαν ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) του Υπουργείου Υγείας (ΥΥ) και η Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΣΕΦΑΑ-ΕΚΠΑ) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), την Πέμπτη 22 Αυγούστου. Στόχος είναι η προστασία της δημόσιας υγείας από τραυματισμούς στο νερό υλοποιώντας δράσεις διδασκαλίας και αθλητισμού.

Οι συνέργειες αφορούν την πρόληψη για τραυματισμούς στο νερό, με κυριότερο τον πνιγμό,  οι οποίοι αποτελούν σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας τόσο παγκοσμίως όσο και στην Ελλάδα. Σύμφωναμε τον ΠΟΥ η πρόληψη είναι εφικτή με τη διδασκαλία της κολύμβησης και της ασφάλειας στο νερό καθώς και την εκπαίδευση στη διάσωση και την ανάνηψη. Επίσης, ο αθλητισμός αποτελεί σημαντικό μέσο προαγωγής της υγείας, ευεξίας και της δημόσιας υγείας. Μάλιστα, η ναυαγοσωστική αποτελεί κύριο μέσο πρόληψης και αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών εντός των λουτρικών χώρων συμβάλλοντας έτσι στην προστασία της δημόσιας υγείας

 Κοινές δράσεις:

• Ακαδημαϊκή προετοιμασία των φοιτητών ΣΕΦΑΑ-ΕΚΠΑ μέσω μαθημάτων εφαρμοσμένης και αθλητικής ναυαγοσωστικής,
• συμμετοχή σε ναυαγοσωστικούς αγώνες και
• πραγματοποίηση ημερίδων, δημοσιεύσεων, συνεδρίων για την ενημέρωση του πληθυσμού.

Σχετικά με τη σημμαχία με τον ΕΟΔΥ  και την κατάλληλη εκπαίδευση των φοιτητών ο κοσμήτορας της ΣΕΦΑΑ-ΕΚΠΑ, καθηγητής Κωνσταντίνος Καρτερολιώτης,  επεσήμανε ότι «δεν νοείται γυμναστής και καθηγητής φυσικής αγωγής χωρίς γνώσεις ναυαγοσωστικής και πρώτης βοήθειας. Τα τελευταία 8 χρόνια, η Σχολή μας καινοτομεί και διακρίνεται στην Ελλάδα και το εξωτερικό στην παροχή αυτής της γνώσης μέσω διδασκαλίας και αθλητισμού. Η συμμαχία μας με τον ΕΟΔΥ σηματοδοτεί την συνέχεια και ενίσχυση αυτής της προσπάθειας σε στέρεα βάση. Θα συμβάλει σημαντικά στην διάδοση της γνώσης αρχικά στους φοιτητές ΣΕΦΑΑ-ΕΚΠΑ και στη συνέχεια στον μαθητικό και ευρύτερο πληθυσμό».

Αναφερόμενος στο μνημόνιο συνεργασίας πρόεδρος του ΕΟΔΥ, καθηγητής Χρήστος Χατζηχριστοδούλου υποστήριξε ότι «Με μεγάλη χαρά συμπορευόμαστε με την ΣΕΦΑΑ-ΕΚΠΑ του αρχαιότερου πανεπιστημιακού ιδρύματος της χώρας μας στο θέμα της προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Οι γεωπολιτικές συνθήκες ωθούν ομάδες πληθυσμού στην μετανάστευση δια θαλάσσης, ενώ η αναψυχή σε λουτρικές εγκαταστάσεις γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής για τους κατοίκους και τους τουρίστες στη Νότια Ευρώπη, καθώς οι αυξανόμενες θερμοκρασίες καθιστούν ελκυστική την αναζήτηση δροσιάς σε τέτοιου είδους εγκαταστάσεις. Κατά συνέπεια, η υψηλότερη έκθεση στο νερό αυξάνει τις πιθανότητες πνιγμών. Η ενίσχυση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης των μελλοντικών γυμναστών και προπονητών με εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρία στη ναυαγοσωστική σε συνδυασμό με τα προγράμματα ενημέρωσης του κοινού από το επιστημονικό προσωπικό του ΕΟΔΥ, θα δημιουργήσουν ένα ισχυρό τείχος προστασίας απέναντι στους τραυματισμούς στο νερό, προσφέροντας σημαντικά οφέλη για τον πληθυσμό και τη δημόσια υγεία της χώρας μας».

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Νέες ευκαιρίες πρακτικής άσκησης προσφέρει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ). Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να κάνουν αιτήσεις έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2024.

Όπως ανακοίνωσε ο ΕΜΑ είναι ανοιχτές 10 θέσεις πρακτικής άσκησης για πρόσληψη από τον Μάρτιο του 2025. Η πρακτική θα ολοκληρωθεί σε 10 μήνες.

«Στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA), πιστεύουμε ότι τα μεγάλα μυαλά των νέων προσθέτουν σημαντική αξία στη δουλειά μας. Σε αντάλλαγμα, μαθαίνουν νέες δεξιότητες και αποκτούν πολύτιμη εργασιακή εμπειρία» αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Το πρόγραμμα πρακτικής άσκησης καλύπτει τους τομείς της ιατρικής ρύθμισης, των βιοεπιστημών, της υγειονομικής περίθαλψης, της χημείας, της τεχνολογίας των πληροφοριών, του φαρμακευτικού δικαίου, του ανθρώπινου δυναμικού, των οικονομικών, των επικοινωνιών, των δημοσίων σχέσεων κ.λπ.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

• Δεκάμηνη πρακτική άσκηση στις εγκαταστάσεις του Οργανισμού στο Άμστερνταμ (1η Οκτωβρίου – 31 Ιουλίου ή 1η Μαρτίου – 31 Δεκεμβρίου).
• Πρακτική άσκηση πλήρους απασχόλησης (40 ώρες εβδομαδιαίως) ή πρακτική άσκηση μερικής απασχόλησης (80% ή 50% σε συνδυασμό με Erasmus+ ή παρόμοιο πρόγραμμα ή διδακτορικό).
• Μηνιαία υποτροφία ύψους 1.858,31 ευρώ για πρακτική άσκηση πλήρους απασχόλησης (μειωμένη ανάλογα για 80% ή 50%) και συνεισφορά σε έξοδα ταξιδιού κατά την είσοδο στον Οργανισμό.
• Έναν μέντορα υπεύθυνο για τον καθορισμό ατομικών μαθησιακών στόχων, την επίβλεψη του ασκούμενου και την παρακολούθηση της προόδου του σε τακτική βάση.
• Καθοδήγηση σχετικά με τη σταδιοδρομία και την ανάπτυξη.
• Ένα πρόγραμμα ανάπτυξης που περιλαμβάνει την εκμάθηση της αποστολής και των δραστηριοτήτων του Οργανισμού, την παρακολούθηση τακτικών εργαστηρίων, τη συμμετοχή σε συνεδριάσεις και την πρόσβαση σε ευκαιρίες ανάπτυξης ικανοτήτων σε επίπεδο Οργανισμού

Προσόντα που ζητούνται:

• Ανοιχτόμυαλη προσέγγιση για εργασία σε πολυπολιτισμικό περιβάλλον.
• Ενδιαφέρον για την εκμάθηση των μεθόδων εργασίας του Οργανισμού.
• Να συμβάλει στην καθημερινή εργασία του Οργανισμού με μια νέα προοπτική.
• Προληπτική στάση.

Τι να περιμένει ο ασκούμενος:

• Ενδιαφέρον για το ιστορικό και τις ιδέες σας.
• Υποστήριξη και καθοδήγηση από τον μέντορά σας καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος.
• Τη δυνατότητα να συμβάλλετε στην αποστολή του Οργανισμού.
• Η βοήθειά σας να αναπτυχθείτε επαγγελματικά.
• Δημιουργία ευκαιριών μάθησης για εσάς.
• Καθοδήγηση από ειδικούς παγκόσμιας κλάσης

Για περισσότερες  περισσότερς πληροφορίες εδώ και περιηγηθείτε διαβάστε τους κανόνες του προγράμματος πρακτικής άσκησης

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Αναγκαία είναι η διαχείριση της ανεπάρκειας σιδήρου στην εγκυμοσύνη. Εκτιμάται πως  η έλλειψη μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση των ανισοτήτων στην υγεία λόγω μη επαρκούς σύστασης για έλεγχο ή αποκατάστασης σιδήρου σε περίπτωση ανεπαρκών στοιχείων.

Ως γνωστόν η σιδηροπενία, δηλαδή η έλλειψη σιδήρο είναι η πιο συχνή διατροφική ανεπάρκεια στην εγκυμοσύνη και συχνά οδηγεί σε σιδηροπενική αναιμία η οποία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών στη μητέρα. Τέτοιοι κίνδυνοι είναι:

• πρόωρο τοκετό,
• καισαρική τομή,
• αιμορραγία μετά τον τοκετό, και
• θνησιμότητα, καθώς και
• επιπλοκές στο έμβρυο, όπως χαμηλό βάρος γέννησης και καθυστέρηση της ανάπτυξης.

Για το θέμα αυτό η Ομάδα Εργασίας για την Πρόληψη των ΗΠΑ (USPSTF) αξιολόγησε στοιχεία σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους του ελέγχου και της αποκατάστασης σιδήρου σε ασυμπτωματικές έγκυες γυναίκες, με ή χωρίς αναιμία. Στόχος ήταν  να επικαιροποιήσει τις προηγούμενες συστάσεις της που δημοσιεύθηκαν πριν από σχεδόν μια δεκαετία.

Οι συστάσεις αυτές δημοσιεύθηκαν προσφάτως στο έγκριτο  Journal of the American Medical Association (JAMA). Ο διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας) και η ιατρός αιματολόγος Δρ. Δέσποινα Φωτίου  παρουσιάζουν περιληπτικά τα στοιχεία.

Διαπιστώσεις:

Μετά από ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και των διαθέσιμων δεδομένων, δεν βρέθηκαν επαρκή στοιχεία που να υποστηρίζουν ότι ο προληπτικός έλεγχος και η αποκατάσταση σιδήρου στις ασυμπτωματικές (χωρίς αναιμία) γυναίκες κατά την εγκυμοσύνη βελτιώνει την υγεία της μητέρας και του νεογνού.  Ακόμη, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ανεπαρκή στοιχεία για να καθορίσουν την ισορροπία των οφελών και των κινδύνων της τακτικής αποκατάστασης σιδήρου όσον αφορά την πρόληψη ανεπιθύμητων επιπλοκών στην υγεία της μητέρας και του νεογνού. Συνεπώς έχει δημιουργηθεί ένα σημαντικό κενό στα δεδομένα που είναι διαθέσιμα, καθώς η USPSTF, δεν κατάφερε να βρει επαρκείς μελέτες για να απαντήσει σε 4 από τα 5 βασικά ερωτήματα που είχε θέσει. Η απουσία των στοιχείων δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αρνητική συσχέτιση, αλλά υπογραμμίζει την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες. Ένας από τους λόγους που προκύπτει η έλλειψη των δεδομένων είναι η απουσία συμφωνίας στην επιστημονική κοινότητα όσον αφορά την εφαρμογή του προσυμπτωματικού ελέγχου.

Επίσης, αν και γνωρίζουμε ότι η φερριτίνη ορού, ένας δείκτης των αποθεμάτων σιδήρου στο σώμα, έχει την υψηλότερη ευαισθησία και ειδικότητα για τη διάγνωση της ανεπάρκειας σιδήρου στην εγκυμοσύνη, δεν έχουν καθοριστεί σταθερά διαγνωστικά όρια που να αποτελούν ένδειξη για την χορήγηση αποκατάστασης σιδήρου.

Σκευάσματα  σιδήρου από το στόμα

Είναι μια καλά εδραιωμένη ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία για την ανεπάρκεια σιδήρου και τη σιδηροπενική αναιμία. Είναι πιθανό όμως ότι οι δόσεις που χορηγήθηκαν στις περισσότερες από τις διαθέσιμες μελέτες να ήταν ανεπαρκείς για επαρκή πλήρωση των αποθηκών σιδήρου και τελικά να έχουν οδηγήσει στην έλλειψη οφέλους που παρατηρήθηκε.

Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να αξιολογήσουν τα αποτελέσματα της αποκατάστασης σιδήρου σε τρεις διακριτές ομάδες:

• συμμετέχοντες που έχουν επαρκή επίπεδα σιδήρου,
• συμμετέχοντες με ανεπάρκεια σιδήρου χωρίς αναιμία, και
• συμμετέχοντες με σιδηροπενική αναιμία. Καθώς τα ποσοστά ανεπάρκειας σιδήρου κατά την εγκυμοσύνη αυξάνονται, ενδέχεται να αυξηθεί και η νοσηρότητα κατά την εγκυμοσύνη.

Λόγω των σημαντικών επιπτώσεων στη δημόσια υγεία, είναι επίσης κρίσιμο να διεξαχθούν επιπλέον μελέτες για την εξέταση των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων του ελέγχου και της θεραπείας της υποκλινικής ανεπάρκειας σιδήρου.

 

 

πΗΓΗ: https://virus.com.gr/