Επέκταση Σ.Η.Σ. και σε πολίτες τρίτων χωρών

Απόφαση του Υπουργού Υγείας
Η επέκταση του Συστήματος
Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης και σε πολίτες τρίτων χωρών και Ευρωπαίους πολίτες, προβλέπεται με απόφαση του Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Όπως αναφέρεται στη σχετική απόφαση, το μέτρο αφορά πολίτες τρίτων χωρών και σε Ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι δεν διαθέτουν ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθένειας (ΕΚΑΑ), οι οποίοι διαμένουν προσωρινά στην Ελλάδα ή παραθερίζουν εντός Επικράτειας και δεν διαθέτουν ΑΜΚΑ ή άλλο εθνικό αριθμό τύπου ΑΜΚΑ (ΠΑΥΠΑ, ΠΑΥΠΕΚ, ΠΑΜΚΑ). η απόφαση αφορά αποκλειστικά φάρμακα ανθρώπινης χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των ιδιοσκευασμάτων ή σκευασμάτων που περιέχουν τις ουσίες που περιέχονται στους πίνακες Α’ – Δ’ του άρθρου 1 του ν. 3459/2006 (Α’ 103) και της παρ. 8 του άρθρου 1 του π.δ. 148/2007(Α’191), που είναι καταχωρημένα στο ΣΗΣ της ΗΔΙΚΑ για τους σκοπούς της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και μόνο και στα οποία έχουν πρόσβαση οι ιατροί που είναι πιστοποιημένοι ως χρήστες του ΣΗΣ. Οι ιατροί που είναι εγγεγραμμένοι ως χρήστες του ΣΗΣ προβαίνουν στην ταυτοποίηση του ασθενούς-πολίτη τρίτης χώρας με την επίδειξη του ισχύοντος διαβατηρίου του ή την ταυτότητα του Ευρωπαίου πολίτη που δεν διαθέτει ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθένειας, καταχωρίζουν ηλεκτρονικά τη συνταγή (διάγνωση και φάρμακα).

 

 

Πηγη:HealthDaily

Εγκύκλιος Αγαπηδάκη για τα εμβόλια

Τι αναφέρεται για ιλαρά, παρωτίτιδα, ερυθρά
Το νέο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων για το έτος 2024,
όπως διαμορφώθηκε από την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών, παρουσιάζει με εγκύκλιό της η αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη. Ειδικότερα, για το Εμβόλιο ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς (MMR) αναφέρονται τα εξής: Μικρότερη ηλικία χορήγησης: 12 μήνες. Συνιστώνται 2 δόσεις του εμβολίου σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα. Η 2η δόση συστήνεται σε ηλικία 24-47 μηνών, μπορεί όμως να χορηγηθεί και νωρίτερα, αρκεί να έχουν περάσει 4 εβδομάδες μετά την πρώτη. Και οι δύο δόσεις πρέπει να χορηγούνται μετά το 12o μήνα ζωής. Παιδιά και έφηβοι που δεν έχουν εμβολιασθεί με 2η δόση πρέπει να αναπληρώσουν το ταχύτερο δυνατόν. Συνιστάται 1 δόση του εμβολίου MMR σε βρέφη ηλικίας 6 έως 11 μηνών πριν την αναχώρησή τους για χώρες που ενδημούν η ιλαρά, παρωτίτιδα και ερυθρά. Η ίδια ηλικιακή ένδειξη εμβολιασμού ισχύει και σε περιόδους επιδημίας. Στις παραπάνω περιπτώσεις, τα βρέφη θα πρέπει να επανεμβολάζονται με 2 δόσεις MMR μετά την ηλικία των 12 μηνών, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα. Η μικρότερη ηλικία χορήγησης για το Εμβόλιο Ιλαράς-Παρωτίτιδας-Ερυθράς-Ανεμευλογιάς (MMRV) είναι οι 12 μήνες. Το MMRV μπορεί να χορηγείται εναλλακτικά αντί των μεμονωμένων εμβολίων MMR και ανεμευλογιάς, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα (1η δόση 12–15 μηνών και 2η δόση 24–47μηνών). Εναλλακτικά, σύμφωνα και με τα παραπάνω, οι δύο δόσεις μπορούν να χορηγηθούν με ελάχιστο μεσοδιάστημα 3 μηνών.

 

 

Πηγη: HealthDaily

Βιοδείκτες: Τα νέα «εργαλεία» στα χέρια των γιατρών στη θεραπεία των γυναικολογικών καρκίνων

Για την αξιοποίηση των βιοδεικτών στην διάγνωση και θεραπεία των γυναικολογικών καρκίνων, αλλά και για τις εξελίξεις στο μέλλον με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, μιλά στο iatropedia.gr, o Παθολόγος Ογκολόγος, Ιωάννης Σύριος.

Σε μια εποχή όπου οι επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις βελτιώνουν συνεχώς τα δεδομένα στον τομέα της υγείας, ο Παθολόγος Ογκολόγος, Ιωάννης Σύριος, χαρακτηρίζει μια πραγματική «επανάσταση» τη χρήση των βιοδεικτών στον τομέα της διάγνωσης και θεραπείας των γυναικολογικών καρκίνων, ενώ τις καταιγιστικές εξελίξεις στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης (AI), ο ίδιος δηλώνει πως τις αντιμετωπίζει «με δέος».

Όπως επισημαίνει ο γιατρός, μέσα από τη χρήση βιοδεικτών και στοχευμένων θεραπειών, η προσέγγιση των γυναικολογικών καρκίνων έχει γίνει πιο εξατομικευμένη και αποτελεσματική, προσφέροντας καλύτερες προοπτικές και ποιότητα ζωής στις ασθενείς. Αναλύοντας τον ρόλο των βιοδεικτών, σχολιάζει παράλληλα τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το σύστημα υγείας όσον αφορά την προσβασιμότητα στις νέες θεραπείες.

Επίσης, αναφέρεται στις νέες δυνατότητες και προοπτικές που ανοίγονται στον ίδιο τομέα μέσω της χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης.

ΕΡ: Τα τελευταία 5 με 6 χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη μια πραγματική επανάσταση στη διάγνωση των γυναικολογικών καρκίνων. Ποιος είναι ο ρόλος των βιοδεικτών τόσο στη διάγνωση, όσο και τη διαχείριση και την κλινική πράξη των γυναικολογικών καρκίνων;

Ι.Σ: Όντως την τελευταία χρόνια βιώνουμε μια επανάσταση στην εξέλιξη της ογκολογίας και η ενσωμάτωση των βιοδεικτών στην καθημερινή πράξη επιτρέπει την κατά το δυνατό εξατομικευμένη προσέγγιση της κάθε ασθενούς τόσο σε διαγνωστικό όσο και σε θεραπευτικό επίπεδο.

Όμως τι ακριβώς είναι οι βιοδείκτες; Ως βιοδείκτες λοιπόν εννοούμε συγκεκριμένες πρωτεΐνες τις οποίες τις ανιχνεύουμε στην ασθενή, είτε στο αίμα είτε στον ίδιο τον όγκο.

Η ύπαρξη ή η απουσία συγκεκριμένων πρωτεϊνών μπορεί να έχει προγνωστικό ρόλο. Συνεπώς αν αυτή δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες η θεραπεία προσαρμόζεται κατάλληλα και εντατικοποιείται ή αντιστρόφως.

Αντίστοιχα η ύπαρξη συγκεκριμένων πρωτεϊνών μπορεί να λειτουργεί και προβλεπτικά, δηλαδή να δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις ανταπόκρισης σε φάρμακα που στοχεύουν ακριβώς αυτή την πρωτεΐνη.

ΕΡ: Ποιος είναι ο μηχανισμός προσαρμογής των θεραπειών στις ανάγκες της κάθε γυναίκας με γυναικολογικό καρκίνο, με απλά λόγια;

Ι.Σ: Για παράδειγμα, στον πρώιμο καρκίνο του ενδομητρίου μετά το χειρουργείο μέχρι πρότινος βασιζόμασταν μόνο στο στάδιο της νόσου και στον ιστολογικό τύπο προκειμένου να επιλέξουμε αν θα έπρεπε να χορηγήσουμε μετεγχειρητικά προφυλακτική ακτινοθεραπεία ή και χημειοθεραπεία. Τώρα, έχουμε ενσωματώσει και ειδικές πρωτεΐνες τις οποίες τις ανιχνεύουμε στον όγκο, οι οποίες ονομάζονται POLe, MMR, p53 και ανάλογα με την έκφρασή τους προσαρμόζουμε την κατάλληλη θεραπεία.

Για παράδειγμα σε ασθενείς με μετάλλαξη POLe δεν χρειάζεται οποιαδήποτε επικουρική θεραπεία λόγω της πολύ καλής πρόγνωσης. Αντιθέτως, όταν ανιχνεύουμε p53 μετάλλαξη τότε ακολουθούμε επιθετικότερη προσέγγιση χορηγώντας χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία.

Αυτή η γνώση γίνεται ακόμη χρησιμότερη στις νέες γυναίκες, που σε συγκεκριμένες ευνοϊκές συνθήκες μπορούμε να διαφυλάξουμε και τη γονιμότητά τους, διενεργώντας πιο συντηρητικές επεμβάσεις.

ΕΡ: Οι στοχευμένες θεραπείες έχουν αλλάξει κυριολεκτικά το τοπίο. Ποιες είναι σήμερα διαθέσιμες αναφορικά με τον καρκίνο των ωοθηκών, του ενδομητρίου και του τραχήλου της μήτρας;

Ι.Σ: Εδώ και αρκετές δεκαετίες χρησιμοποιούσαμε απλούς βιοδείκτες, τους υποδοχείς οιστρογόνων, στην αντιμετώπιση του καρκίνου του ενδομητρίου. Στην περίπτωση λοιπόν ασθενών με μεταστατικό καρκίνο του ενδομητρίου που η νόσος δεν ήταν πολύ επιθετική και ανιχνεύαμε τέτοιους υποδοχείς , αντί χημειοθεραπείας χρησιμοποιούσαμε ορμονική θεραπεία σε μορφή χαπιών με πολύ καλά αποτελέσματα.

Έχοντας τη γνώση και την εμπειρία σε αυτούς τους απλούς βιοδείκτες, όντως τα τελευταία χρόνια έχουμε εισαγάγει νέους βιοδείκτες, συνεπώς και νέες στοχεύουσες θεραπείες στην καθημερινή μας πράξη. Το πλεονέκτημα αυτών των θεραπειών είναι ότι προσφέρουν εξατομικευμένη προσέγγιση που δημιουργεί προϋποθέσεις καλύτερων αποτελεσμάτων, με συνήθως ευνοϊκότερο προφίλ παρενεργειών συγκριτικά με την κλασσική χημειοθεραπεία, βελτιώνοντας παράλληλα και την ποιότητα ζωής.

Ξεκινώντας με τον καρκίνο ωοθηκών σε ένα ποσοστό που ξεπερνά το 20% μπορεί να ανιχνευθεί μετάλλαξη στα γονίδια BRCA1 και BRCA2 στο αίμα ή και στον όγκο ή σε ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό που μπορεί να ξεπερνά το 50% να ανιχνευθεί συνδυασμός γονιδιακών φαινομένων που προκαλούν γονιδιωματική αστάθεια. Αυτά τα φαινόμενα στοχεύονται θεραπευτικά με ειδικά χάπια που ονομάζονται PARP αναστολείς. Η βιβλιογραφία αναφέρει ότι σε ασθενείς που εχουν BRCA μετάλλαξη η χορήγηση PARP αναστολέων μπορεί να μειώσει την πιθανότητα υποτροπής σχεδόν κατά 50%.

Η επόμενη μεγάλη εξέλιξη ήταν η ενσωμάτωση της ανοσοθεραπείας. Με την ανοσοθεραπεία προσπαθούμε να κάνουμε αποτελεσματικότερη την ίδια την άμυνα της ασθενούς έναντι του καρκίνου. Ανοσοθεραπεία χορηγείται σε ασθενείς με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας με το σκεπτικό ότι αποτελεί νόσο που προκαλείται από τον ιο HPV, γεγονός που συνδέει την κατάσταση του ανοσοποιητικού με την καρκινογένεση. Ανοσοθεραπεία λοιπόν μπορεί να χορηγηθεί μαζί με χημειοακτινοθεραπεία στην τοπικά προχωρημένη νόσο, προσφέροντας μεγαλύτερη προστασία ως προς το ενδεχόμενο υποτροπής της νόσου, αλλά και στο μεταστατικό στάδιο παράλληλα με χημειοθεραπεία αυξάνοντας την ίδια την επιβίωση.

Ειδικότερα όμως στον καρκίνο του ενδομητρίου, η αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας μεγιστοποιείται με την ύπαρξη ενός βιοδείκτη και λέγεται μικροδορυφορική αστάθεια. Ο συγκεκριμένος βιοδείκτης μελετάται με απλό τρόπο πάνω στον ίδιο τον όγκο και το αποτέλεσμα dMMR σημαίνει ότι η ασθενής είναι κατάλληλη υποψήφια να λάβει ανοσοθεραπεία. Παράλληλα όμως ένα τέτοιο αποτέλεσμα οδηγεί τον θεράποντα να ψάξει για πιθανό κληρονομικό υπόβαθρο της νόσου, πράγμα ωφέλιμο και για την οικογένεια. Η ενσωμάτωση της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του ενδομητρίου, φαίνεται πως μειώνει τον κίνδυνο επιδείνωσης της νόσου 70% κατά προσέγγιση.

Μια ακόμη πιο σύγχρονη στρατηγική είναι η θεραπεία με φάρμακα συνδεδεμένα με αντισώματα. Αυτά είναι μόρια τα οποία αναγνωρίζουν πρωτεΐνες στην επιφάνεια του όγκου και στο εσωτερικό τους ενσωματώνουν ειδική αντικαρκινική ουσία. Λειτουργώντας ως σύγχρονοι Δούρειοι ίπποι, προσδένονται στις πρωτεΐνες επιφανείας του καρκίνου, μπαίνουν στο εσωτερικό του και εκεί απελευθερώνουν την δραστική ουσία. Με άλλα λόγια είναι απόλυτα εκλεκτικές θεραπείες.

Τέτοιες πρωτεινες/υποδοχείς είναι για παράδειγμα η HER2, η TROP2, το φυλλικό οξύ, ο ιστικός παράγων κλπ. Για παράδειγμα, ένα τέτοιο φάρμακο προσδεδεμένο σε αντίσωμα που στοχεύει την HER2 λέγεται trastuzumab deruxtecan και μπορεί να χορηγηθεί σε όλες τις γυναικολογικές κακοήθειες που εκφράζουν HER2. Ειδικά στην περίπτωση του καρκίνου ωοθηκών, στις ΗΠΑ χορηγείται ένα αντίστοιχο φάρμακο που στοχεύει τον υποδοχέα φυλλικού οξεός, ο οποίος πολύ συχνά ανευρίσκεται στα καρκινικά κύτταρα των ωοθηκών και λέγεται Mirvetuximab Soravtansine. Αυτό το φάρμακο έχει συγκριθεί με κλασσική χημειοθεραπεία και έχει φανεί αποτελεσματικότερο. Δυστυχώς όμως δεν είναι ακόμη διαθέσιμο στην Ευρώπη.

ΕΡ: Είναι προσιτές σήμερα και πόσο προσιτές θα είναι στο μέλλον οι θεραπείες αυτές σε όλες τις γυναίκες; Βλέπετε να δημιουργούνται προβλήματα διακρίσεων στην προσβασιμότητα;

Ι.Σ: Οι περισσότερες από αυτές τις νέες θεραπείες είναι διαθέσιμες στη χώρα μας και διατίθενται δωρεάν από τον ΕΟΠΥΥ. Όμως θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε κάποια προβλήματα προκειμένου να αναζητήσουμε και τρόπους λύσης.

Το πρώτο πρόβλημα είναι η εξέταση των βιοδεικτών. Πολλοί από αυτούς είναι εκτός συστήματος συνταγογράφησης στη χώρα μας, με αποτέλεσμα να μην αποζημιώνονται. Δυστυχώς κάποιες από αυτές τις εξετάσεις είναι ιδιαίτερα δαπανηρές.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι τα ίδια τα φάρμακα είναι ιδιαιτέρως ακριβά απειλώντας τα ασθενέστερα συστήματα υγείας. Επίσης δεν υπάρχει ένας κοινός παγκόσμιος φορέας αδειοδότησής τους. Για παράδειγμα ένα φάρμακο μπορεί να χορηγείται στις ΗΠΑ και όχι στην Ευρώπη και αντιστρόφως.

Καταλαβαίνουμε ότι οι διεθνείς κατευθυντήριες συστάσεις από τις ογκολογικές επιστημονικές ομάδες ολοένα και περισσότερο δίνουν προβάδισμα στην εξατομικευμένη θεραπεία των Ογκολογικών ασθενών. Όμως δεν μπορούν να υιοθετηθούν παγκοσμίως με τον ίδιο τρόπο.

Προφανώς αυτό δημιουργεί μια τεράστια ανισορροπία στην πρόσβαση στα νέα φάρμακα. Πιθανολογώ ότι μια ασθενής με καρκίνο του ενδομητρίου που κατοικεί σε μια χώρες με περιορισμένους πόρους, που ακόμη και σήμερα έχει υποτυπώδη πρόσβαση στην κλασσική χημειοθεραπεία, δεν θα έχει δυνατότητα ελέγχου βιοδεικτών, πόσο μάλλον πρόσβασης σε νέα φάρμακα. Συνεπώς, το τρίτο σοβαρό πρόβλημα καταλαβαίνουμε ότι είναι ο γεωγραφικός αποκλεισμός και η κοινωνική ανισότητα που μεγεθύνονται.

ΕΡ: Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) με ποιο τρόπο συμβάλει στο παρόν και μπορεί να συμβάλει στο μέλλον στην ανίχνευση, διάγνωση και θεραπεία των γυναικολογικών καρκίνων;

Ι.Σ: Με δέος παρακολουθούμε τις εξελίξεις που αφορούν την είσοδο της ΑΙ και στον τομέα της υγείας. Ήδη έχουμε αρκετές βιβλιογραφικές αναφορές με ταχύτερες και ακριβέστερες διαγνώσεις απεικονιστικών μεθόδων, πχ αξονικές-μαγνητικές-μαστογραφίες με την ενσωμάτωση της ΑΙ. Αντίστοιχες αναφορές προκύπτουν και για την αξιολόγηση του βιοπτικού υλικού στις ιστολογικές εξετάσεις.

Ο συνδυασμός συγκεκριμένων ιστολογικών και απεικονιστικών δεδομένων, αναμένεται να οδηγήσει και σε ταυτοποίηση μοναδικών εγγενών γονιδιακών χαρακτηριστικών της κάθε νόσου ξεχωριστά, μέσω της τεράστιας αναλυτικής δύναμης και συνδυαστικής επεξεργασίας δεδομένων της ΑΙ. Συνεπώς, αναμένεται να έχουμε ακριβέστερες και ταχύτερες διαγνώσεις στο εγγυς μέλλον που θα αφορούν το συγκεκριμένο τύπο κακοήθειας και το ακριβές στάδιο νόσου.

Στο επίπεδο φαρμάκου, ήδη η φαρμακοβιομηχανία κάνει χρήση της ΑΙ στα λογισμικά της, προκειμένου να επενδύσει σε φάρμακα που έχουν καλύτερες πιθανότητες να αποδειχθούν αποτελεσματικά. Αυτό αναμένεται να οδηγήσει σε επιτάχυνση των κλινικών μελετών, σε αύξηση συχνότητας έγκρισης νέων φαρμάκων, αλλά και σε μεγαλύτερη ευκαιρία αναγνώρισης φαρμάκων για σπάνιους όγκου. Επίσης, με τη βοήθεια της ΑΙ φάρμακα που ήδη χρησιμοποιούνται σε άλλες νόσους, μελετώνται για πιθανή εφαρμογή τους και σε κακοήθειες.

Σαφώς, η μεγαλύτερη ελπίδα είναι πως με τη χρήση της ΑΙ θα έχουμε αποτελεσματικότερες μεθόδους πρόληψης. Ήδη γνωρίζουμε για μεθόδους κολονοσκόπησης, κολποσκόπησης και μαστογραφίας που με τη βοηθεια της ΑΙ μπορούν να αναγνωρίζουν βλάβες σε πολύ πρώιμο στάδιο.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

70.000 άτομα χρόνιοι φορείς της ηπατίτιδας c στην Ελλάδα

Ποιο είναι το μήνυμα της φετινής
Παγκόσμιας ημέρα Ιογενούς ηπατίτιδας

Η 28η Ιουλίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ηπατίτιδας. Στόχος της
συγκεκριμένης ημέρας είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των πολιτών και των εμπλεκόμενων φορέων για τις ιογενείς ηπατίτιδες, την πρόληψη και την αντιμετώπισή τους. Αν και υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι ιών ηπατίτιδας (Α έως Ε), η ηπατίτιδα Β και C είναι οι πιο σοβαρές, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε χρόνια ηπατίτιδα με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κίρρωσης και ηπατοκυτταρικού καρκίνου, επιπλοκές που είναι υπεύθυνες σε παγκόσμιο επίπεδο για 1,3 εκατομμύρια θανάτους ετησίως. Ιδιαίτερο γνώρισμα της χρόνιας ηπατίτιδας είναι ο ασυμπτωματικός χαρακτήρας της, με αποτέλεσμα πολλά από τα άτομα που έχουν μολυνθεί να μην το γνωρίζουν. Στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι περίπου 200.000 άνθρωποι είναι χρόνιοι φορείς της ηπατίτιδας Β και 70.000 άτομα της ηπατίτιδας C. Στρατηγικός στόχος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας είναι η εξάλειψη της ιογενούς ηπατίτιδας Β και C, μέχρι το έτος 2030.Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια, έχουν γίνει σημαντικά βήματα στην πρόληψη και αντιμετώπιση των ιογενών ηπατιτίδων. Ο εμβολιασμός έναντι της ηπατίτιδας Β έχει συμπεριληφθεί στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού και είναι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για την πρόληψη της νόσου και των επιπλοκών της. Επιπλέον, η χρήση συνδυασμού αντι-ιικών φαρμάκων έχει συμβάλει σημαντικά στην αντιμετώπιση της ιογενούς ηπατίτιδας Β.Η ηπατίτιδα C είναι σήμερα ιάσιμη, δεδομένου ότι τα νέας γενιάς φάρμακα άλλαξαν ριζικά το τοπίο, στη θεραπεία των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C.Τα νέα φάρμακα χορηγούνται ως δισκία, έχουν ισχυρή αντι-ιική δράση και αυξάνουν το ποσοστό ανταπόκρισης στη θεραπεία, με ταυτόχρονη μείωση της διάρκειας χορήγησής της. Στη χώρα μας, όλοι οι ασθενείς έχουν δωρεάν πρόσβαση στα νέα θεραπευτικά σχήματα που οδηγούν στην πλήρη κάθαρση του ιού και την ίαση της λοίμωξης. Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ, έχουν λάβει θεραπεία με τα νέας γενιάς φάρμακα περίπου 15000 άτομα.Για το έτος 2024, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και η World Hepatitis Alliance προτρέπουν τα άτομα να ευαισθητοποιηθούν σε σχέση με τις ηπατίτιδες, με τη φράση: «Ώρα για δράση: Έλεγχος – Θεραπεία- Εμβολιασμός».

 

 

Πηγη:HealthDaily

2.200 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα στην Ευρώπη από αιτίες που σχετίζονται με το αλκοόλ

Δεν έχει μειωθεί η κατανάλωση του για πάνω από μια δεκαετία 


Κάθε μέρα, 2.200 άνθρωποι στην
Ευρώπη πεθαίνουν από αιτίες που σχετίζονται με το αλκοόλ, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 9% όλων των θανάτων στην περιοχή, τονίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.απευθύνοντας επείγουσα έκκληση για δράση προκειμένου να σταματήσει η αυξανόμενη τάση κατανάλωσης αλκοόλ στην Ευρώπη, η οποία όπως σημειώνεται είναι από τις υψηλότερες στον κόσμο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δημοσίευσε μια έκθεση για την κατανάλωση αλκοόλ στην Ευρώπη, αποκαλύπτοντας ότι οδηγεί σε σχεδόν 800.000 θανάτους ετησίως, καθιστώντας το μια από τις κύριες αιτίες θανάτου στην περιοχή.Η κατανάλωση αλκοόλ επηρεάζει σημαντικά την ενδοοικογενειακή βία, τα ατυχήματα και τα προβλήματα ψυχικής υγείας. Παρόλα αυτά, πολλοί άνθρωποι
δεν γνωρίζουν τους κινδύνους που
συνδέονται με τη χρήση αλκοόλ.Παρά τους κινδύνους για την υγεία, οι Ευρωπαίοι βρίσκονται στην κορυφή της παγκόσμιας λίστας με μέση ετήσια κατανάλωση αλκοόλ 9,2 λίτρων. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΠΟΥ, οι άνδρες πίνουν περίπου τέσσερις φορές περισσότερο από τις γυναίκες. Στην Ευρώπη, δύο στους τρεις ενήλικες καταναλώνουν αλκοόλ και ένας στους 10 ενήλικες θεωρείται αλκοολικός. Οι γιατροί λένε ότι η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε καρδιαγγειακά νοσήματα, καρκίνο και κίρρωση του ήπατος. Αλλά δεν υπάρχει μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για πάνω από μια δεκαετία. Η έκθεση σημειώνει επίσης ότι χώρες όπως η Ρωσία, η Ουκρανία και η Τουρκία έχουν επιτύχει τους στόχους του ΠΟΥ με φόρους και μειώνοντας την πρόσβαση σε αυτό.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Οι επιστήμονες εξηγούν το φαινόμενο του placebo

Bρήκαν τον τρόπο που επιδρά στον εγκέφαλο
Νευροεπιστήμονες ανακάλυψαν ένα βασικό κομμάτι του παζλ του φαινομένου
όπου η λήψη ενός ψέυτικου φαρμάκου (placebo) φαίνεται να έχει θετικά αποτελέσματα στο πως αισθάνονται οι ασθενείς. Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη στο Nature, οι ερευνητές μελετώντας ποντίκια, διαπίστωσαν ότι όταν τα ζώα περιμένουν ανακούφιση από τον πόνο, οι νευρώνες και οι συνάψεις κατά μήκος μιας οδού ελέγχου του πόνου στον εγκέφαλο ενεργοποιούνται ακόμη και όταν δεν έχει δοθεί φάρμακο.Η οδός ελέγχου του πόνου εκτείνεται από τον κυκλικό φλοιό στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου, περνάει από την περιοχή του εγκεφαλικού στελέχους, και φθάνει μέχρι την παρεγκεφαλίδα στο πίσω μέρος του εγκεφάλου. «Το ότι οι νευρώνες στον εγκεφαλικό μας φλοιό επικοινωνούν με το εγκεφαλικό στέλεχος και την παρεγκεφαλίδα για να προσαρμόσουν την οδό ελέγχου του πόνου με βάση τις προσδοκίες μας είναι εντελώς απροσδόκητο και απίστευτα συναρπαστικό», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Greg Scherrer. Η οδός ελέγχου του πόνου περιέχει «μια εξαιρετική αφθονία» πρωτεϊνών που ονομάζονται υποδοχείς οπιοειδών που παίζουν ρόλο στον έλεγχο του πόνου, είπε ο Greg Scherrer. Ο αποκλεισμός της οδού διέκοψε το φαινόμενο της ανταπόκρισης στο placebo και η ενεργοποίηση της προκάλεσε ανακούφιση από τον πόνο ακόμη και σε ζώα που δεν είχαν εκπαιδευτεί να το περιμένουν, πρόσθεσε. «Τα εν λόγω αποτελέσματά μας ανοίγουν τη δυνατότητα ενεργοποίησης αυτής της οδού μέσω άλλων θεραπευτικών μέσων, όπως φάρμακα ή μέθοδοι νευροδιέγερσης για τη θεραπεία του πόνου», είπε ο Greg Scherrer.

 

 

Πηγη:HealthDaily

ΕΕ: 2 δις ευρώ στην Ολλανδία για την παραγωγή ραδιοϊσοτόπων

Κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα
Η Ολλανδία εξασφάλισε την Παρασκευή την έγκριση της ΕΕ για κρατική βοήθεια
2 δισεκατομμυρίων ευρώ (2,2 δισεκατομμύρια δολάρια) για την κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα για την παραγωγή ραδιοϊσοτόπων για τη θεραπεία του καρκίνου. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία ενεργεί ως αρμόδιος για την πολιτική ανταγωνισμού της ΕΕ, εδήλωσε ότι η εν λόγω χρηματοδοτική υποστήριξη συμβάλλει στη διασφάλιση της προμήθειας βασικών φαρμάκων που σώζουν ζωές, επιβεβαιώνοντας μια πρόσφατη είδηση του Reuters.Η Ολλανδία, κορυφαίος παραγωγός ιατρικών ισοτόπων, πρότεινε έναν νέο πυρηνικό αντιδραστήρα για ραδιοϊσότοπα αφού υπάρχουν ανησυχίες ότι θα προκύψουν ελλείψεις μετά το 2030. Η υποστήριξη αποτελείται από δάνεια και ίδια κεφάλαια συνολικού ύψους περίπου 2 δισεκατομμυρίων ευρώ σε μια νεοσύστατη εταιρεία την NewCo που θα κατασκευάσει και θα λειτουργήσει τον αντιδραστήρα που παράγει τα ραδιοϊσότοπα και το πυρηνικό κέντρο υγείας. «Οι ολλανδικές αρχές έχουν δεσμευτεί να διασφαλίσουν ότι η NewCo, στο πλαίσιο της διαχείρισης του PALLAS, θα τιμολογεί τα προϊόντα της σε επίπεδο που θα υπερβαίνει όλα τα κόστη που σχετίζονται με την παραγωγή και την εμπορευματοποίησή τους», ανέφερε η υπηρεσία επιτήρησης ανταγωνισμού της ΕΕ.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Νεότερα δεδομένα στην αντιμετώπιση της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας

Η σχετική 5ετής επιβίωση των ασθενών με ΧΛΛ έχει αυξηθεί από 65,1% το 1975 στο 87,2% το 2021 λόγω της μεγάλης προόδου που έχει επιτευχθεί στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου.

Η χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία/ λέμφωμα από μικρά λεμφοκύτταρα (ΧΛΛ) είναι μια κακοήθεια από ώριμα Β λεμφοκύτταρα και αποτελεί μια από τις συχνότερες μορφές λευχαιμίας (25-30% όλων των λευχαιμιών). Η διάμεση ηλικία διάγνωσης είναι γύρω στα 70 έτη και είναι πιο συχνή στους άνδρες παρά στις γυναίκες.

Στη ΧΛΛ, τα δυσλειτουργικά λεμφοκύτταρα συσσωρεύονται στο αίμα, στον μυελό των οστών και στους λεμφικούς ιστούς και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα όπως κόπωση, διογκωμένοι λεμφαδένες, λοιμώξεις, αναιμία, θρομβοπενία, ενεργοποίηση αυτοάνοσων μηχανισμών και αιμορραγική διάθεση. Η διάγνωση συνήθως περιλαμβάνει εξετάσεις αίματος που δείχνουν αυξημένο αριθμό λεμφοκυττάρων, βιοψία μυελού των οστών και απεικονιστικές εξετάσεις. Σε αντίθεση με τις οξείες λευχαιμίες, η ΧΛΛ εξελίσσεται αργά και συχνά ασυμπτωματικά στα αρχικά στάδια. Η ακριβής αιτία της ΧΛΛ δεν είναι πλήρως κατανοητή, αλλά σχετίζεται με γενετικές μεταλλάξεις και οικογενειακή προδιάθεση.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Δέσποινα Φωτίου (Αιματολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) αναφέρουν  ότι η σχετική 5ετής επιβίωση των ασθενών με ΧΛΛ έχει αυξηθεί από 65,1% το 1975 στο 87,2% το 2021 λόγω της μεγάλης προόδου που έχει επιτευχθεί στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου. Η απόφαση για την έναρξη θεραπείας εξαρτάται από την παρουσία ενεργού/συμπτωματικής νόσου και οι ασυμπτωματικοί ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται χωρίς θεραπεία. Όσον αφορά τη θεραπευτική αντιμετώπιση απομακρυνόμαστε πλέον από τη συμβατική χημειοθεραπεία ή χημειο/ανοσοθεραπεία και χορηγούνται συνδυασμοί στοχευμένων παραγόντων για βραχύ χρονικό διάστημα και ακολούθως παρακολούθηση.

Οι τρεις βασικές κατηγορίες φαρμάκων που χρησιμοποιούνται είναι τα μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του CD20 στην επιφάνεια των λεμφοκυττάρων, όπως η ριτουξιμάμπη (rituximab) και η ομπινουτουζουμάμπη (obinotuzumab), οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton (ΒΤΚ), ιμπρουτινίβη (ibrutinib), ακαλαμπρουτινίβη (acalabrutinib) και ζανουμπρουτινίβη (zanubrutinib) και οι αναστολείς  της B-cell lymphoma (BCL)2 πρωτεΐνης που εμποδίζει τον θάνατο των Β-λεμφοκυττάρων όπως η βενετοκλάξη (venetoclax).

Στην εποχή των νέων παραγόντων, η επιλογή της θεραπείας πρώτης γραμμής αποτελεί συχνά δύσκολο έργο που απαιτεί χρόνο, προσοχή στις συνοδές νόσους, στη συνοδό φαρμακευτική αγωγή και συν-αξιολόγηση των προτιμήσεων των ασθενών. Απαραίτητο είναι επίσης να αξιολογούνται οι μεταλλάξεις του γονιδίου p53, οι σωματικές υπερμεταλλάξεις της IgVH περιοχής και ο καρυότυπος που καθορίζουν την πρόγνωση της νόσου και επηρεάζουν το θεραπευτικό πλάνο. Η υποομάδα ασθενών με μεταλλάξεις του γονιδίου p53 αποτελεί την μεγαλύτερη θεραπευτική πρόκληση καθώς εμφανίζει σημαντικά δυσμενέστερη πρόγνωση και ανθεκτικότητα στη θεραπεία.

Οι θεραπείες μπορεί να είναι ορισμένου χρονικού διαστήματος (συνδυασμοί) ή μέχρι προόδου νόσου ανάλογα με το προφίλ του ασθενούς και το θεραπευτικό πλάνο. Πλέον η κλασσική χημειοθεραπεία και η χημειο-ανοσοθεραπεία δεν αποτελούν πρώτη επιλογή για την πλειονότητα των ασθενών ιδιαίτερα για τους υψηλότερου κινδύνου ασθενείς με μεταλλάξεις του p53 .

Βασική επιλογή αποτελεί ο συνδυασμός venetoclax-obinutuzumab συνολικής διάρκειας 12 μηνών ο οποίος έλαβε έγκριση με βάση τη μελέτη φάσης 3 CLL14. Το Obinutuzumab χορηγείται ενδοφλεβίως για 6 κύκλους και το venetoclax από του στόματος για συνολικά 12 μήνες. Παρουσιάστηκαν πρόσφατα τα δεδομένα από την 6ετή παρακολούθηση της μελέτης, το 53% των ασθενών που είχε λάβει τον συνδυασμό αυτόν βρίσκεται ακόμα σε ύφεση και πάνω από το 60% δεν έχει ξεκινήσει δεύτερη γραμμή θεραπείας. Το Obinutuzumab μπορεί επίσης να χορηγηθεί με ΒΤΚ  αναστολέα όπως το acalabrutinib (ELEVATE-TN μελέτη φάσης ΙΙΙ). Στο σχήμα αυτό χορηγείται το Obinutuzumab για 7 κύκλους ενώ το acalabrutinib (από του στόματος) χορηγείται μέχρι προόδου νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας.  H διετής επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου έφτασε το 93% για τους ασθενείς που έλαβαν τον συνδυασμό. Μια αποδεκτή εναλλακτική αποτελεί η χορήγηση του παλαιότερου μονοκλωνικού αντισώματος rituximab σε συνδυασμό με τον ΒΤΚ αναστολέα πρώτης γενιάς ibrutinib (μελέτη Alliance A041202).

Ένας ακόμα πολύ αποτελεσματικός συνδυασμός στοχευμένων θεραπειών, με χορήγηση μόνο από του στόματος, είναι αυτός των BTK αναστολέων με το venetoclax. Στην μελέτη CAPTIVATE οι ασθενείς έλαβαν αρχικά 3 κύκλους ibrutinib και στη συνέχεια για 12 κύκλους συνολικά ibrutinib συν venetoclax. Πλήρεις υφέσεις παρατηρήθηκαν στο 55% των ασθενών ενώ ή 2ετής επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου και συνολική επιβίωση ήταν 95% και 98% αντίστοιχα. Υπάρχουν δεδομένα και για τον αντίστοιχο συνδυασμό με τον BTK αναστολέα δεύτερης γενιάς acalabrutinib.

Άλλη επιλογή, πιθανά για ομάδα ασθενών μεγαλύτερης ηλικίας, αποτελεί η μονοθεραπεία με έναν από τους BTK αναστολείς. Οι BTK αναστολείς δεύτερης γενιάς, zanubrutinib και acalabrutinib υπερέχουν έναντι του ibrutinib, καθώς έχουν παρόμοια αποτελεσματικότητα αλλά βελτιωμένο προφίλ τοξικότητας. Υπό αξιολόγηση στα πλαίσια κλινικών μελετών βρίσκεται και ο τριπλός συνδυασμός Obinutuzumab- venetoclax με BTK αναστολέα. Στόχος του τριπλού συνδυασμού είναι να χορηγηθεί σχήμα συγκεκριμένης διάρκειας και να αυξηθούν τα ποσοστά βαθιών υφέσεων (απουσία ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου) με μεγάλη διάρκεια. Η μελέτη φάσης 3 AMPLIFY έχει δύο σκέλη, Obinutuzumab-venetoclax-acalabrutinib, έναντι venetoclax-acalabrutinib, και θα απαντήσει τα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του συνδυασμού.

Στην υποτροπή της νόσου έλαβε πρόσφατα έγκριση ένας BTK αναστολέας τρίτης γενιάς, η πιρτομπρουτινίβη (pirtobrutinib), με σημαντικά ποσοστά ανταπόκρισης ακόμα και σε ασθενείς με ανθεκτικότητα σε ΒΤΚ αναστολείς προηγούμενης γενιάς. Στο πλαίσιο κλινικών μελετών, σε βαριά προθεραπευμένους ασθενείς αξιολογούνται πλέον και οι κυτταρικές θεραπείες όπως τα CAR-T λεμφοκύτταρα με ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Συμπερασματικά, οι νεότεροι παράγοντες χορηγούνται πλέον για συγκεκριμένη χρονική διάρκεια σε ασθενείς με ΧΛΛ με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα και άριστες συνολικά εκβάσεις. Θεραπευτικά κενά υπάρχουν ακόμα όσον αφορά το βάθος των ανταποκρίσεων καθώς και τις ομάδες κακού προγνωστικού κινδύνου, ιδιαίτερα εκείνες με τις μεταλλάξεις του p53.

 

 

 

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ψυχική Υγεία: Γιατι πυροδοτεί τόσες αντιδράσεις το νομοσχέδιο για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση

Κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας πραγματοποιούν σήμερα γιατροί και εργαζόμενοι στην Υγεία, όπως και υπάλληλοι των φορέων απεξάρτησης, ως αντίδραση στο προωθούμενο νομοσχέδιο

Στους δρόμους βγαίνουν σήμερα οι εργαζόμενοι στην Υγεία, αντιδρώντας στο νομοσχέδιο για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση που εισάγεται για ψήφιση στη Βουλή. Την αντίθεσή τους στον νέο τρόπο λειτουργίας των δομών Ψυχικής Υγείας διατυπώνουν περισσότεροι από 150 φορείς και σωματεία, ανάμεσά τους και Οργανισμοί για τις εξαρτήσεις. Εκτός από τις αλλαγές στο πεδίο της Ψυχικής Υγείας, στο νομοσχέδιο περιλαμβάνεται και η ρύθμιση που υποχρεώνει ιδιώτες γιατρούς να βοηθούν στις εφημερίες νοσοκομείων προβληματικών από άποψη ελλείψεων περιοχών, και η οποία έχει σηκώσει θύελλα αντιδράσεων στον ιατρικό κόσμο.

«Απαιτούμε να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο έκτρωμα για την Ψυχική υγεία και Απεξάρτηση! Ένα νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί και εμπορευματοποιεί πλήρως τον ευαίσθητο τομέα της ψυχικής υγείας και απεξάρτησης.

Ένα νομοσχέδιο που πριμοδοτεί ακόμα περισσότερο τη δράση ΜΚΟ και επιχειρηματικών συμφερόντων και παγιδεύει στα δίχτυα τους όσους δίνουν μάχη με την ψυχική ασθένεια και την εξάρτηση. Ένα νομοσχέδιο που «νοθεύει» τα στεγνά θεραπευτικά προγράμματα απεξάρτησης, ενισχύει την πολιτική «της μείωσης της βλάβης» αντί την ολοκληρωμένη θεραπευτική προσέγγιση και καλλιεργεί την επικίνδυνη και αντιεπιστημονική λογική του «λειτουργικού χρήστη».

Ένα νομοσχέδιο που δεν προβλέπει τίποτα για τα 75 Κέντρα Πρόληψης που προσφέρουν υπηρεσίες προαγωγής της ψυχικής υγείας εδώ και 30 χρόνια, και προεξοφλεί το κλείσιμο τους μετά το 2027 αφού δεν εξασφαλίζεται η συνέχεια της χρηματοδότησης τους», αναφέρει, μεταξύ άλλων, σε ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ).
Η Ένωση Ιατρών Αθηνών Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), συμμετέχει στη σημερινή 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση ζητώντας την απόσυρση του νομοσχεδίου. Η ΕΙΝΑΠ λέει «όχι στη διάλυση και το κλείσιμο των δημόσιων υπηρεσιών στη Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση». Στα αιτήματά της είναι, μεταξύ άλλων, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες με βάση τις ανάγκες. Οι γιατροί θα πραγματοποιήσουν κινητοποίηση σήμερα στις 11 στην πλατεία Συντάγματος. Μαζί με τους γιατρούς και τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, σε κινητοποιήσεις προχωρούν και φορείς απεξάρτησης, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις προωθούμενες με το νομοσχέδιο αλλαγές στον τομέα της απεξάρτησης.

«Καλούμε όλους τους/τις συναδέλφους/συναδέλφισσες, τους υγειονομικούς, την επιστημονική κοινότητα και τους αντίστοιχους φορείς, την κοινότητα στην οποία δρούμε, την νεολαία, τους λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας και πρόληψης να θεωρήσουν δική τους υπόθεση την υπεράσπιση του δικτύου των δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών ψυχικής υγείας, πρόληψης, απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης στην Ελλάδα», σημειώνει σε ανακοίνωσή του το Σωματείο εργαζομένων στα Κέντρα πρόληψης και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας.

Η υποχρεωτικότητα των ιδιωτών γιατρών

Μαζί με τις ρυθμίσεις για την Ψυχική Υγεία, στο ίδιο νομοσχέδιο περιλαμβάνεται και η διάταξη που έχει διαταράξει τις σχέσεις μεταξύ των ιδιωτών γιατρών και του Υπουργείου Υγείας. Πρόκειται για το άρθρο 65 που προβλέπει ότι γιατροί συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ θα κάνουν εφημερίες σε δημόσια νοσοκομεία εφόσον τους ζητηθεί, αλλιώς θα μπορεί ο ΕΟΠΥΥ να διακόψει τη σύμβαση μαζί τους. Επιπλέον, στο ίδιο άρθρο προβλέπεται «απαγορευτικό» στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση σε όποιον ιδιώτη γιατρό αρνηθεί να συνδράμει στο ΕΣΥ.

«Επιχειρεί η κυβέρνηση να μετατοπίσει την ευθύνη στους ιδιώτες αυτοαπασχολούμενους γιατρούς για τις τραγικές ελλείψεις των δημόσιων μονάδων υγείας ακόμα και σε βασικές ειδικότητες π.χ. παθολόγοι και να καλλιεργήσει τον «κοινωνικό αυτοματισμό». Απειλεί τους συναδέλφους αυτοαπασχολούμενους γιατρούς ότι σε περίπτωση που δεν εκδηλώσουν ενδιαφέρον θα ανασταλεί η σύμβασης τους με τον ΕΟΠΠΥ και δε θα μπορούν να συνταγογραφούν. Δηλαδή η κυβέρνηση και ο υπουργός υγείας που κόπτονται δήθεν για τους ασθενείς, τους αφήνουν τελείως ξεκρέμαστους αφού δε θα έχουν ούτε καν αυτή τη δυνατότητα της επί πληρωμής συνταγογράφησης, αλλά ούτε και διέξοδο στις αποδεκατισμένες δημόσιες μονάδες υγείας. Τελικά η ποινή που προβλέπει το άρθρο 65 είναι πονή για τους ασθενείς», τονίζει η ΟΕΝΓΕ.

Υπενθυμίζεται ότι για την επίμαχη αυτή ρύθμιση οι ιδιώτες γιατροί απέχουν σήμερα από την ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Είχε προηγηθεί ίδια κινητοποίησή τους και την Παρασκευή, ως ένα τρόπο να δείξουν τι θα συμβεί εάν το Υπουργείο Υγείας ενεργοποιήσει τη ρύθμιση. Ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, διαβεβαίωσε στα τέλη της εβδομάδας που πέρασε ότι εκδηλώθηκε ενδιαφέρον στις περιοχές που έχουν ανάγκη, επομένως ανέφερε ότι δεν θα εκδώσει Υπουργική Απόφαση, εφαρμοστική του νόμου. Ωστόσο, η διάταξη πάει κανονικά προς ψήφιση, με τον Υπουργό να μην κάνει πίσω ως προς τη νομοθέτηση της υποχρεωτικότητας των ιδιωτών γιατρών.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Φόροι “αμαρτίας”: Παράθυρο ευκαιρίας για το υποχρηματοδοτούμενο δημόσιο σύστημα Υγείας

Τι είναι η “διαφορική φορολογία”. Ποιος είναι ο αντίκτυπός της σε άλλα κράτη και ποιες συνήθειες που σχετίζονται με την υγεία αφορά.

Ήδη, από τη δεκαετία του 2000, ο αείμνηστος καθηγητής Γιάννης Κυριόπουλος είχε εισαγάγει και στην Ελλάδα τη συζήτηση περί φόρων και επιδοτήσεων Υγείας που πρόσφατα έχει αναθερμανθεί στη χώρα μας.

Σημείωνε δε ότι το μέτρο αυτό είναι πρώτιστα υγειονομικό και δευτερευόντως δημοσιονομικό, καθώς μπορεί να συμβάλει στην υιοθέτηση πιο υγιεινών συνηθειών ζωής ιδίως αν συνοδευθεί με την φορολογική ελάφρυνση στα φρούτα και τα λαχανικά, ή ακόμη και την εισαγωγή αρνητικού συνασφάλιστρου, δηλαδή επιστροφής ασφαλιστικών εισφορών ή πρόσθεσής τους στον κλάδο σύνταξης.

Αντίστοιχα, μελέτη της διαΝΕΟσις του 2016 υπό τον καθηγητή Γιάννη Τούντα προτείνει την αξιοποίηση της διαφορικής φορολογίας σε ανθυγιεινά προϊόντα οινοπνεύματος, καπνού και “μη υγιεινών τροφών”, ώστε αυτοί οι δημόσιοι πόροι να διατίθενται στην Υγεία.

Πιο πρόσφατα, μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας προτείνει τη θέσπιση ενός ειδικού ταμείου για τον καρκίνο με πόρους που θα προέρχονται από τη διαφορική φορολογία προϊόντων με αρνητική επίδραση στην επίπτωση της νόσου, ώστε να χρηματοδοτηθούν όλα τα στάδια της ογκολογικής φροντίδας. 

Παραδείγματα από όλο τον κόσμο δείχνουν το θετικό αντίκτυπο που μπορούν να έχουν οι φόροι υγείας στο πλαίσιο μίας ολοκληρωμένης δέσμης παρεμβάσεων δημόσιας υγείας. Ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, οι πωλήσεις τσιγάρων μειώθηκαν στη γειτονική Τουρκία κατά 15,5% μεταξύ 2005 και 2011 και τα κρατικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 124%.

Στις Φιλιππίνες, η χρήση καπνού μειώθηκε κατά ένα τρίτο μεταξύ 2009 και 2021. Στη Ρωσία, οι φόροι οινοπνεύματος, ως μέρος μιας συνολικής πολιτικής ελέγχου του αλκοόλ, συνέβαλαν σε μείωση σχεδόν 50% της καταγεγραμμένης κατανάλωσης μεταξύ 2003 και 2016. Στο Μεξικό, μετά την εισαγωγή φόρου στα ζαχαρούχα ποτά το 2014, η κατανάλωση μειώθηκε κατά 5,5% εκείνο το έτος και 9,7% το 2015.

Άλλες χώρες, με διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους, όπως η Φινλανδία, η Πορτογαλία, η Βραζιλία, η Νότια Αφρική και η Ταϊλάνδη, έχουν επιδείξει θετικά αποτελέσματα για την υγεία μέσω στοχευμένων φορολογικών και δημοσιονομικών πολιτικών. Αντίστοιχες όμως είναι οι εκβάσεις και σε ευρωπαϊκά κράτη.

Ελλάδα

Σε μία περίοδο ραγδαίας κλιμάκωσης του πληθωρισμού σε βασικά αγαθά στην Ελλάδα, μία αντανακλαστική αντίδραση στη συζήτηση περί φόρων και επιδοτήσεων υγείας είναι ότι αυτή δεν είναι σίγουρα η κατάλληλη στιγμή. Υπάρχει όμως μία διάσταση που σίγουρα είναι επίκαιρη.

Η διαφορική φορολογία δεν είναι καινούργια πρακτική στην Ελλάδα. Εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες σε προϊόντα όπως ο καπνός και το αλκοόλ αποφέροντας πάνω από 2,8 δισ. ευρώ έσοδα ετησίως τα τελευταία χρόνια. Οι πόροι αυτοί όμως διοχετεύονται στον κεντρικό κρατικό προϋπολογισμό εξ ολοκλήρου.

Αντίθετα σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη, όπως στη Γαλλία, τη Φινλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ένα ποσοστό τους επιστρέφει στην Υγεία χρηματοδοτώντας την περίθαλψη, την πρόληψη και συνολικά το υγειονομικό σύστημα, κερδίζοντας παράλληλα την κοινωνική εμπιστοσύνη και αποδοχή. Για παράδειγμα, το 2018 η γαλλική κυβέρνηση επέβαλε φόρο στα ζαχαρούχα ποτά. Τέσσερα χρόνια μετά, έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Public Health Nutrition» έδειξε πως 3 στους 4 συμμετέχοντες ήταν σύμφωνοι με το μέτρο εφόσον τα φορολογικά έσοδα χρησιμοποιούνταν για τη χρηματοδότηση μέτρων που σχετίζονταν με την υγεία.

Εδώ έγκειται ενδεχομένως το παράθυρο ευκαιρίας για χώρες όπως η Ελλάδα όπου ο τομέας υγείας είναι τεκμηριωμένα υποχρηματοδοτούμενος. Η δέσμευση ενός ποσοστού της ήδη υφιστάμενης διαφορικής φορολογίας σε επιβλαβή για την υγεία προϊόντα και η διοχέτευσή τους στο υγειονομικό σύστημα, συνιστά μία δίοδο που μπορεί να συμβάλει στη βιωσιμότητα του συστήματος και στη θωράκιση της δημόσιας υγείας, καθώς ο πληθυσμός μας γηράσκει και το φορτίο νοσηρότητας και κόστους των χρόνιων παθήσεων συνεχώς αυξάνεται.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/