Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Ηπατος: Νέα εκστρατεία ενημέρωσης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηπατίτιδας
Υπάρχουν ασθένειες που εξακολουθούν να συνοδεύονται από λανθασμένες
αντιλήψεις, στερεότυπα και σιωπή. Η ηπατίτιδα είναι μία από αυτές. Με κεντρικό
μήνυμα «Δεν είναι αυτό που νομίζεις… Η ηπατίτιδα δεν κάνει διακρίσεις. Μας
αφορά όλους», η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Ήπατος–ΕΕΜΗ (https://eemh.gr)
υλοποιεί και φέτος μια πρωτότυπη εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης
για τις Ιογενείς Ηπατίτιδες, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηπατίτιδας, όπως έχει
οριστεί η 28η Ιουλίου 2026.
Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να φέρει στο προσκήνιο όσα συχνά παραμένουν
«αόρατα»: την ελλιπή ενημέρωση, τις παρανοήσεις γύρω από τους τρόπους
μετάδοσης, το αδικαιολόγητο στίγμα, αλλά και την ανάγκη για πρόληψη, έγκαιρη
διάγνωση και ισότιμη πρόσβαση στη θεραπεία. Γιατί η ηπατίτιδα δεν αφορά
«κάποιους άλλους». Δεν συνδέεται με μία συγκεκριμένη ηλικία, κοινωνική
ομάδα ή τρόπο ζωής. Αφορά τη δημόσια υγεία και, επομένως, αφορά όλους
μας. Με το μήνυμα «Δεν είναι αυτό που νομίζεις…», η ΕΕΜΗ καλεί τους πολίτες
να αναζητήσουν έγκυρη ενημέρωση, να γνωρίσουν τους τρόπους πρόληψης και
μετάδοσηςκαι να συζητήσουν χωρίς φόβο ή προκατάληψη.
Η ενημέρωση μπορεί να καταρρίψει έναν μύθο. Η εξέταση μπορεί να οδηγήσει
στην έγκαιρη διάγνωση. Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αλλάξει την πορεία της
νόσου. Παρά τη σημαντική επιστημονική πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών,
οι Ιογενείς Ηπατίτιδες εξακολουθούν να αποτελούν μείζον ζήτημα δημόσιας
υγείας παγκοσμίως.
Ο αποτελεσματικός εμβολιασμός έναντι της Ηπατίτιδας Β και οι σύγχρονες,
υψηλής αποτελεσματικότητας θεραπείες για την Ηπατίτιδα C έχουν αλλάξει
ουσιαστικά τα δεδομένα στην πρόληψη και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων
λοιμώξεων. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν με χρόνια Ιογενή
Ηπατίτιδα χωρίς να το γνωρίζουν. Η απουσία εμφανών συμπτωμάτων σε αρκετές
περιπτώσεις, η ελλιπής γνώση και ο φόβος που γεννούν τα στερεότυπα μπορεί να
καθυστερήσουν τον έλεγχο, τη διάγνωση και την πρόσβαση στη θεραπεία. Για τον
λόγο αυτό, η ενημέρωση δεν αποτελεί απλώς ένα «εργαλείο» ευαισθητοποίησης·
αποτελεί ουσιαστικό μέρος της πρόληψης.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Κοινό κέντρο επιχειρήσεων δημιουργούν Υπουργείο Υγείας και ΙΣΝ

Για συντονισμό κινητών μονάδων υγείας, τηλεϊατρικής
και μονάδων ΙΣΝ
Το υπουργείο θα δημιουργήσει ένα κοινό Κέντρο Επιχειρήσεων,
σε συνεργασία με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, όπου οι Κινητές
Ομάδες Υγείας, η τηλεϊατρική και οι Κινητές Μονάδες του ΙΣΝ θα
αλληλοσυμπληρώνονται, έχοντας μια ενιαία λειτουργία που θα φθάνει
σε όλα τα χωριά και σε ολόκληρη τη χώρα. Αυτό δήλωσε, μεταξύ
άλλων, η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη σε χθεσινή
συνέντευξή της. Και πρόσθεσε ότι ενισχύονται συνεχώς τα Κέντρα Υγείας,
τόσο με νέο εξοπλισμό όσο και με νέες υπηρεσίες, όπως οι οδοντιατρικές
δομές. Παράλληλα, η τηλεϊατρική αλλάζει την πρόσβαση στις υπηρεσίες
υγείας, ιδιαίτερα για τους κατοίκους απομακρυσμένων και νησιωτικών
περιοχών. Έχουν εγκατασταθεί 305 σταθμοί γιατρού-ασθενούς, 35 σταθμοί
γιατρού-γιατρού και έχουμε παραληφθεί 3.000 συστήματα κατ’ οίκον ιατρικής
φροντίδας. Η τηλεϊατρική καλύπτει πλέον όλη την Ελλάδα και δίνει
ιδιαίτερη έμφαση σε απομακρυσμένες και νησιωτικές περιοχές, τόνισε η
κ. Αγαπηδάκη. Αναφερόμενη στο Πρόγραμμα Παχυσαρκίας Ενηλίκων,
η υπουργός ανέφερε: «Το πρόγραμμα δεν σταματά. Κανένας πολίτης δεν
έμεινε ακάλυπτος. Τις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν επίσημες ανακοινώσεις,
καθώς είμαστε στη διαδικασία ώστε να προχωρήσει νομοθετική και τεχνική
ρύθμιση, προκειμένου να συνεχιστεί το πρόγραμμα και η θεραπεία για όσους
έχουν ήδη ενταχθεί σε αυτό».

 

Πηγη:HealthDaily

Καρκίνος: 34 εκατ. νέα περιστατικά αναμένονται μέχρι το 2050 – Οι ένοχοι παράγοντες

Ο καρκίνος εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως. Νέα στοιχεία της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (American Cancer Society – ACS) και του Διεθνούς Οργανισμού Έρευνας για τον Καρκίνο (International Agency for Research on Cancer – IARC) αποκαλύπτουν ότι η επιβάρυνση από τη νόσο αυξάνεται με ανησυχητικό ρυθμό.

Σύμφωνα με την έκθεση «Global Cancer Statistics, 2026», περίπου 21 εκατομμύρια άνθρωποι διαγνώστηκαν με καρκίνο σε ολόκληρο τον κόσμο το 2024, ενώ 9,8 εκατομμύρια έχασαν τη ζωή τους από τη νόσο. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι σχεδόν ένας στους πέντε ανθρώπους θα εμφανίσει κάποια μορφή καρκίνου κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Παράλληλα, περίπου ένας στους εννέα άνδρες και μία στις δεκατρείς γυναίκες αναμένεται να πεθάνουν από καρκίνο. Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν όχι μόνο τη μεγάλη έκταση του προβλήματος, αλλά και την ανάγκη για αποτελεσματικότερη πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και ισότιμη πρόσβαση στις σύγχρονες θεραπείες.

Ιδιαίτερα ανησυχητικές είναι οι προβλέψεις για τις επόμενες δεκαετίες. Ο αριθμός των νέων περιστατικών καρκίνου αναμένεται να φτάσει τα 34 εκατομμύρια έως το 2050, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 67% σε σχέση με το 2024.

Η πρόβλεψη αυτή βασίζεται αποκλειστικά στη γήρανση και στην αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού. Επομένως, η πραγματική επιβάρυνση θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερη, ιδιαίτερα εάν δεν περιοριστούν σημαντικοί παράγοντες κινδύνου, όπως το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, η παχυσαρκία, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και ορισμένες λοιμώξεις που συνδέονται με την εμφάνιση καρκίνου.
Καρκίνος: Η νέα μεγάλη πρόκληση για τη δημόσια υγεία

Η έκθεση βασίζεται στα δεδομένα του GLOBOCAN, της διεθνούς βάσης του IARC που καταγράφει την επίπτωση και τη θνησιμότητα 34 μορφών καρκίνου σε 186 χώρες.

Ο καρκίνος του πνεύμονα βρίσκεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως τόσο ως προς τα νέα περιστατικά όσο και ως προς τους θανάτους. Το 2024 καταγράφηκαν περίπου 2,6 εκατομμύρια νέες διαγνώσεις, οι οποίες αντιστοιχούν στο 13% όλων των περιστατικών καρκίνου.

Την ίδια χρονιά, περίπου 1,9 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από καρκίνο του πνεύμονα, αριθμός που αντιπροσωπεύει σχεδόν το 19% όλων των θανάτων από καρκίνο. Το κάπνισμα παραμένει ο κυριότερος παράγοντας που συνδέεται με τη νόσο, γεγονός που αναδεικνύει τη σημασία των προγραμμάτων διακοπής του καπνίσματος και της προστασίας από το παθητικό κάπνισμα.

Ο καρκίνος του μαστού ήταν ο δεύτερος συχνότερος καρκίνος παγκοσμίως, με περίπου 2,4 εκατομμύρια νέα περιστατικά και 694.000 θανάτους. Αποτελεί τη συχνότερα διαγνωσμένη μορφή καρκίνου στις γυναίκες και την κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στον γυναικείο πληθυσμό.

Η πιθανότητα επιβίωσης από τον καρκίνο δεν εξαρτάται μόνο από τη μορφή ή το στάδιο της νόσου. Επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό και από τη χώρα στην οποία ζει ένας άνθρωπος, καθώς και από την πρόσβασή του σε προγράμματα πρόληψης, διαγνωστικές εξετάσεις και κατάλληλη θεραπεία.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά τον καρκίνο του μαστού. Οι γυναίκες στη Δυτική Αφρική έχουν περίπου διπλάσια πιθανότητα να πεθάνουν από τη νόσο σε σύγκριση με τις γυναίκες στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, παρότι τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου του μαστού στη Δυτική Αφρική είναι περίπου τα μισά.

Η διαφορά αυτή αποδίδεται κυρίως στην καθυστερημένη διάγνωση και στην περιορισμένη πρόσβαση σε εξειδικευμένες θεραπείες. Παρόμοιες ανισότητες παρατηρούνται και σε άλλες μορφές καρκίνου, ιδιαίτερα στις χώρες με χαμηλότερο επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου ήταν ο τρίτος συχνότερα διαγνωσμένος καρκίνος και η δεύτερη σημαντικότερη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Καταγράφηκαν περισσότερα από δύο εκατομμύρια νέα περιστατικά και περίπου 918.000 θάνατοι.

Ο καρκίνος του ήπατος προκάλεσε περίπου 732.000 θανάτους, ενώ ο καρκίνος του στομάχου συνδέθηκε με περίπου 980.000 νέες διαγνώσεις και 642.000 θανάτους. Τα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου του στομάχου παρατηρήθηκαν στην Ανατολική Ασία.

Ο καρκίνος του προστάτη ήταν ο δεύτερος συχνότερος καρκίνος στους άνδρες, με περίπου 1,5 εκατομμύριο νέες διαγνώσεις και 420.000 θανάτους. Η θνησιμότητα ήταν δυσανάλογα υψηλή στην Καραϊβική και στην υποσαχάρια Αφρική.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και ο καρκίνος του παγκρέατος. Παρότι βρίσκεται μόλις στην ενδέκατη θέση ως προς τον αριθμό των νέων περιστατικών, αποτελεί την έκτη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο, προκαλώντας περίπου 491.000 θανάτους.

Η έκθεση επισημαίνει ότι σχεδόν οι μισοί θάνατοι από καρκίνο ενδέχεται να συνδέονται με παράγοντες κινδύνου που μπορούν δυνητικά να τροποποιηθούν. Επιπλέον, ένα σημαντικό ποσοστό θανάτων θα μπορούσε να αποτραπεί με την έγκαιρη διάγνωση και την κατάλληλη θεραπεία.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα. Η νόσος μπορεί σε μεγάλο βαθμό να προληφθεί μέσω του εμβολιασμού κατά του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) και του τακτικού προληπτικού ελέγχου. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στις γυναίκες 26 χωρών, κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική και σε περιοχές της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής.

Κάθε χώρα αντιμετωπίζει διαφορετικές προκλήσεις και χρειάζεται ένα σχέδιο προσαρμοσμένο στις ανάγκες του πληθυσμού της. Ωστόσο, η πρόληψη πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε εθνικής στρατηγικής κατά του καρκίνου, τονίζουν οι ειδικοί.

Η αποφυγή του καπνίσματος, ο περιορισμός ή η αποχή από το αλκοόλ, η διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους, η συστηματική άσκηση και η προστασία από λοιμώξεις που συνδέονται με τον καρκίνο μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Εξίσου σημαντική είναι η συμμετοχή στα κατάλληλα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου, ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, το οικογενειακό ιστορικό και τις συστάσεις των επαγγελματιών υγείας.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

FDA: Οριακό «ναι» σε έξι πειραματικά πεπτίδια παρά τα κενά

Έξι μη εγκεκριμένα πεπτίδια έλαβαν οριακή υποστήριξη από συμβουλευτική επιτροπή του αμερικανικού FDA, ανοίγοντας πιθανώς τον δρόμο για παρασκευή τους από αδειοδοτημένα φαρμακεία.

Η ψηφοφορία, ωστόσο, δεν αποτελεί έγκριση θεραπείας και διεξήχθη παρά τις σοβαρές επιφυλάξεις για την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα και την ποιότητα των διαθέσιμων στοιχείων.

Σε ένα κρίσιμο ρυθμιστικό σταυροδρόμι βρίσκεται η ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά των πειραματικών πεπτιδίων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πρόκειται για ενέσιμες ουσίες που προωθούνται ευρέως σε κλινικές ευεξίας, μέσα κοινωνικής δικτύωσης και διαδικτυακά καταστήματα ως λύσεις για την αποκατάσταση των μυών, την επούλωση τραυμάτων, την απώλεια βάρους, τη μείωση της φλεγμονής, τη μακροζωία ή τη βελτίωση της συνολικής υγείας.

Η Συμβουλευτική Επιτροπή Φαρμακευτικής Παρασκευής του αμερικανικού Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων, γνωστή ως PCAC, εξέτασε στις 23 και 24 Ιουλίου 2026 επτά δημοφιλή αλλά μη εγκεκριμένα πεπτίδια. Με οριακές πλειοψηφίες, τα μέλη της τάχθηκαν υπέρ της δυνατότητας παρασκευής έξι από αυτά από αδειοδοτημένα φαρμακεία, υπό τις ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 503A της αμερικανικής νομοθεσίας.

Η σύσταση της επιτροπής δεν δεσμεύει τον FDA. Ο οργανισμός μπορεί να την αποδεχθεί, να την απορρίψει ή να ζητήσει πρόσθετα δεδομένα και αυστηρότερους όρους. Κυρίως, η ψηφοφορία δεν σημαίνει ότι τα συγκεκριμένα πεπτίδια κρίθηκαν ασφαλή και αποτελεσματικά ούτε ότι έλαβαν έγκριση ως φάρμακα.

Η διάκριση είναι καθοριστική, καθώς τα παρασκευαζόμενα φάρμακα δεν υποβάλλονται στον προεγκριτικό έλεγχο ασφάλειας, αποτελεσματικότητας και ποιότητας που απαιτείται για τα κανονικά εγκεκριμένα φαρμακευτικά προϊόντα.

Οριακή υποστήριξη για έξι από τα επτά πεπτίδια

Η πρώτη ψηφοφορία αφορούσε το BPC-157, μία από τις πλέον γνωστές ουσίες στην ανεξέλεγκτη αγορά πεπτιδίων.

Η επιτροπή ψήφισε με οκτώ ψήφους υπέρ και έξι κατά για την ένταξη της ελεύθερης βάσης του BPC-157 στον κατάλογο των επιτρεπόμενων πρώτων υλών. Με την ίδια αναλογία υποστήριξε και την οξική μορφή του, ενώ ένα μέλος απείχε.

Με οκτώ ψήφους έναντι έξι εγκρίθηκαν επίσης οι ελεύθερες και οξικές μορφές των KPV και TB-500. Το MOTS-c έλαβε επτά θετικές και πέντε αρνητικές ψήφους, με δύο αποχές.

Τη δεύτερη ημέρα της συνεδρίασης, το Epitalon υποστηρίχθηκε με επτά ψήφους έναντι τεσσάρων και το Semax με οκτώ έναντι πέντε.

Το μόνο πεπτίδιο που δεν συγκέντρωσε την πλειοψηφία ήταν το Emideltide, γνωστό και ως delta sleep-inducing peptide ή DSIP. Έξι μέλη ψήφισαν υπέρ, επτά κατά και ένα απείχε.

Οι οριακές διαφορές αποτυπώνουν τον έντονο διχασμό της επιτροπής. Ακόμη και για τις ουσίες που έλαβαν θετική σύσταση, σχεδόν τα μισά μέλη έκριναν ότι τα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα δεν δικαιολογούν τη χρήση τους στη φαρμακευτική παρασκευή.

Ποια πεπτίδια εξετάστηκαν

Ο FDA αξιολόγησε κάθε ουσία σε σχέση με συγκεκριμένες προτεινόμενες χρήσεις.

Το BPC-157 εξετάστηκε για την ελκώδη κολίτιδα. Το KPV προτάθηκε για την επούλωση τραυμάτων και φλεγμονώδεις καταστάσεις, ενώ το TB-500 για την επούλωση τραυμάτων.

Το MOTS-c συνδέθηκε με πιθανές εφαρμογές στην παχυσαρκία και την οστεοπόρωση. Το Emideltide εξετάστηκε για τη στέρηση από οπιοειδή, τη χρόνια αϋπνία και τη ναρκοληψία.

Το Semax αξιολογήθηκε για την εγκεφαλική ισχαιμία, την ημικρανία και τη νευραλγία του τριδύμου, ενώ το Epitalon προτάθηκε για την αϋπνία.

Οι συγκεκριμένες ενδείξεις περιγράφουν τα αιτήματα που υποβλήθηκαν στην επιτροπή και όχι θεραπευτικές χρήσεις τις οποίες έχει αναγνωρίσει ή εγκρίνει ο FDA.

Τι είναι τα πεπτίδια

Τα πεπτίδια είναι μικρές αλυσίδες αμινοξέων, δηλαδή των δομικών μονάδων από τις οποίες σχηματίζονται οι πρωτεΐνες.

Ο ανθρώπινος οργανισμός παράγει φυσικά μεγάλο αριθμό πεπτιδίων που λειτουργούν ως ορμόνες, νευροδιαβιβαστές ή μόρια επικοινωνίας μεταξύ των κυττάρων. Η φαρμακευτική βιομηχανία έχει αξιοποιήσει εδώ και δεκαετίες αυτή την κατηγορία ουσιών.

Η ινσουλίνη αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά θεραπευτικά πεπτίδια. Στην ευρύτερη κατηγορία ανήκουν επίσης οι αγωνιστές GLP-1 που χρησιμοποιούνται για τον σακχαρώδη διαβήτη και την παχυσαρκία.

Ωστόσο, η ύπαρξη αποτελεσματικών και πλήρως εγκεκριμένων πεπτιδικών φαρμάκων δεν σημαίνει ότι κάθε πεπτίδιο διαθέτει αποδεδειγμένη θεραπευτική αξία.

Οι επτά ουσίες που εξέτασε η επιτροπή δεν έχουν λάβει έγκριση από τον FDA. Για αρκετές υπάρχουν κυρίως προκλινικές μελέτες, πειράματα σε ζώα ή μικρές και ανεπαρκείς έρευνες σε ανθρώπους.

Από τις κλινικές ευεξίας στη «γκρίζα» διαδικτυακή αγορά

Η δημοτικότητα των πειραματικών πεπτιδίων αυξάνεται ταχύτατα στις ΗΠΑ.

Influencers, επαγγελματίες της ευεξίας και ορισμένοι γιατροί τα παρουσιάζουν ως εργαλεία για ταχύτερη μυϊκή αποκατάσταση, ενίσχυση της αντοχής, μείωση της φλεγμονής, καλύτερο ύπνο ή καθυστέρηση της γήρανσης.

Πολλά από τα σκευάσματα πωλούνται μέσω διαδικτύου με τις ενδείξεις «μόνο για ερευνητική χρήση» ή «όχι για ανθρώπινη κατανάλωση». Παρά τις προειδοποιήσεις, καταναλωτές τα αγοράζουν και τα χρησιμοποιούν με ένεση χωρίς συνταγή, ιατρική εξέταση ή παρακολούθηση.

Σε αρκετές περιπτώσεις δεν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθούν η ταυτότητα της ουσίας, η πραγματική συγκέντρωση, η καθαρότητα, η στειρότητα ή οι συνθήκες παρασκευής και μεταφοράς.

Η συγκεκριμένη πραγματικότητα βρίσκεται στον πυρήνα της αντιπαράθεσης. Οι υποστηρικτές της θετικής ψήφου υποστηρίζουν ότι η απαγόρευση δεν περιορίζει τη ζήτηση, αλλά ωθεί τους καταναλωτές σε ανεξέλεγκτους διαδικτυακούς προμηθευτές.

Αντίθετα, η πρόσβαση μέσω γιατρού, έγκυρης συνταγής και αδειοδοτημένου φαρμακείου θα μπορούσε, κατά την άποψή τους, να περιορίσει τον κίνδυνο από νοθευμένα, μολυσμένα ή λανθασμένα δοσολογημένα προϊόντα.

Τι προβλέπει το άρθρο 503A

Η φαρμακευτική παρασκευή, ή compounding, είναι η διαδικασία κατά την οποία ένας αδειοδοτημένος φαρμακοποιός ή γιατρός συνδυάζει, αναμειγνύει ή τροποποιεί συστατικά ώστε να δημιουργήσει ένα φάρμακο προσαρμοσμένο στις ανάγκες συγκεκριμένου ασθενούς.

Για παράδειγμα, ένας ασθενής μπορεί να χρειάζεται ένα σκεύασμα χωρίς μία χρωστική στην οποία είναι αλλεργικός ή ένα παιδί μπορεί να χρειάζεται υγρή μορφή ενός φαρμάκου που κυκλοφορεί μόνο σε δισκία.

Το άρθρο 503A επιτρέπει, υπό συγκεκριμένες νομικές προϋποθέσεις, την εξατομικευμένη παρασκευή φαρμάκων με έγκυρη συνταγή.

Όταν μία πρώτη ύλη δεν αποτελεί συστατικό εγκεκριμένου φαρμάκου και δεν καλύπτεται από σχετική φαρμακοποιιακή μονογραφία, πρέπει συνήθως να περιλαμβάνεται στον κατάλογο 503A Bulks List για να χρησιμοποιηθεί.

Η προσθήκη των έξι πεπτιδίων στον κατάλογο θα δημιουργούσε επομένως έναν νόμιμο δρόμο παρασκευής και διάθεσης. Δεν θα ισοδυναμούσε με έγκριση νέου φαρμάκου.

Η κρίσιμη διαφορά από την κανονική έγκριση

Για να εγκριθεί ένα νέο φάρμακο, απαιτείται πολυετής διαδικασία.

Οι εταιρείες πρέπει να πραγματοποιήσουν προκλινικές μελέτες και κλινικές δοκιμές σε διαδοχικές φάσεις, ώστε να εξεταστούν η σωστή δοσολογία, η αποτελεσματικότητα, οι συχνές και σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες, οι αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα και η μακροχρόνια ασφάλεια.

Ο FDA εξετάζει επίσης τη σταθερότητα της παραγωγικής διαδικασίας και αν κάθε παρτίδα πληροί συγκεκριμένες προδιαγραφές ποιότητας, καθαρότητας και περιεκτικότητας.

Τα παρασκευαζόμενα φάρμακα δεν περνούν από αυτή τη διαδικασία. Ο FDA δεν ελέγχει πριν από την κυκλοφορία τους αν είναι ασφαλή, αποτελεσματικά ή ποιοτικά ισοδύναμα με εγκεκριμένα προϊόντα.

Η υπηρεσία τονίζει ότι τα παρασκευαζόμενα φάρμακα μπορούν να καλύπτουν σημαντικές ιατρικές ανάγκες. Παράλληλα, όμως, προειδοποιεί ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν οι ανάγκες του ασθενούς δεν μπορούν να καλυφθούν από ένα διαθέσιμο εγκεκριμένο φάρμακο.

Οι επιστήμονες του FDA είχαν εισηγηθεί απόρριψη

Πριν από τη συνεδρίαση, οι επιστημονικές ομάδες του FDA παρουσίασαν αναλυτικά ενημερωτικά έγγραφα για καθεμία από τις επτά ουσίες.

Οι εισηγήσεις ήταν αρνητικές. Oι αξιολογητές έκριναν ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία αποτελεσματικότητας και ασφάλειας που να δικαιολογούν την προσθήκη των πεπτιδίων στον κατάλογο 503A.

Οι βασικές ανησυχίες αφορούν την έλλειψη αξιόπιστων μελετών σε ανθρώπους, τον κίνδυνο ανοσολογικών αντιδράσεων, την παρουσία προσμείξεων, τη συσσωμάτωση των πεπτιδικών μορίων και την ανεπαρκή περιγραφή των πρώτων υλών.

Η αβεβαιότητα είναι μεγαλύτερη όταν οι ουσίες χορηγούνται με ένεση, καθώς τυχόν μικροβιακή μόλυνση ή σφάλμα στη δοσολογία μπορεί να έχει άμεσες και σοβαρές συνέπειες.

Οι κίνδυνοι των παρασκευαζόμενων φαρμάκων

Ο FDA έχει καταγράψει περιστατικά στα οποία κακές πρακτικές παρασκευής οδήγησαν σε μολυσμένα προϊόντα ή σκευάσματα με μεγαλύτερη ή μικρότερη ποσότητα δραστικής ουσίας από την προβλεπόμενη.

Τέτοια προβλήματα μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή βλάβη ή ακόμη και θάνατο. Οι ετικέτες των παρασκευαζόμενων φαρμάκων μπορεί επίσης να μην περιλαμβάνουν όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται για την ασφαλή χρήση τους.

Η πλέον χαρακτηριστική τραγωδία σημειώθηκε το 2012, όταν μολυσμένα φάρμακα που είχαν παρασκευαστεί σε φαρμακείο της Μασαχουσέτης προκάλεσαν περισσότερες από 750 λοιμώξεις και πάνω από 60 θανάτους σε 20 πολιτείες. Η υπόθεση οδήγησε στην ψήφιση αυστηρότερης ομοσπονδιακής νομοθεσίας για τον έλεγχο της παρασκευής.

Το επιχείρημα της μείωσης της βλάβης

Τα μέλη που στήριξαν τα πεπτίδια δεν υποστήριξαν απαραίτητα ότι υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

Εστίασαν κυρίως στη μείωση της βλάβης.

Κατά την άποψή τους, το πραγματικό δίλημμα δεν βρίσκεται ανάμεσα σε ένα πλήρως εγκεκριμένο φάρμακο και σε ένα παρασκευαζόμενο προϊόν. Βρίσκεται ανάμεσα σε ένα προϊόν από αδειοδοτημένο φαρμακείο και σε ένα άγνωστης προέλευσης φιαλίδιο που αγοράστηκε μέσω διαδικτύου.

Ο δρ Χαλίμ Μοχάμεντ, μέλος της επιτροπής και στέλεχος εταιρείας ανδρικής υγείας, υποστήριξε ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος βρίσκεται στην ανεξέλεγκτη γκρίζα αγορά. Έθεσε το ερώτημα αν η απόρριψη της νόμιμης παρασκευής μπορεί τελικά να προκαλέσει μεγαλύτερη βλάβη, ωθώντας τους ασθενείς προς μη ελεγχόμενα προϊόντα.

Η Συμμαχία για τη Φαρμακευτική Παρασκευή έχει προτείνει τη δημιουργία καταλόγου εγκεκριμένων και εγγεγραμμένων προμηθευτών πρώτων υλών, αυξημένη ενημέρωση των ασθενών και υποχρεωτική αναφορά σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών.

Ο φόβος της άτυπης νομιμοποίησης

Οι αντίθετες ψήφοι βασίστηκαν σε μια διαφορετική αρχή: η ζήτηση της αγοράς δεν μπορεί να υποκαθιστά την επιστημονική τεκμηρίωση.

Η καθηγήτρια Ελίζαμπεθ Ρεμπέλο, μέλος της επιτροπής από το MD Anderson Cancer Center, προειδοποίησε ότι η επιτροπή κινδυνεύει να ανταποκριθεί σε μια ζήτηση που δημιούργησε η αγορά και όχι σε μία απόφαση βασισμένη σε ισχυρά επιστημονικά στοιχεία.

Οι επικριτές φοβούνται ότι η διάθεση μιας ουσίας από αδειοδοτημένο φαρμακείο θα λειτουργήσει ως άτυπη σφραγίδα ασφάλειας.

Για τον μέσο ασθενή, η ύπαρξη συνταγής, γιατρού και φαρμακείου μπορεί εύκολα να δημιουργήσει την εντύπωση ότι το προϊόν πέρασε από τον κανονικό μηχανισμό έγκρισης του FDA.

Η εντύπωση αυτή θα ήταν λανθασμένη. Ο ίδιος ο FDA έχει προειδοποιήσει ότι ορισμένοι παρασκευαστές προβάλλουν παραπλανητικούς ισχυρισμούς, παρουσιάζοντας μη εγκεκριμένα προϊόντα ως ασφαλή και αποτελεσματικά για σοβαρές παθήσεις.

Η νέα σύνθεση της επιτροπής στο μικροσκόπιο

Η σύνθεση της PCAC έχει επίσης προκαλέσει συζήτηση.

Στον επίσημο κατάλογο συμμετέχουν ακαδημαϊκοί, φαρμακοποιοί και εκπρόσωποι θεσμικών οργανισμών, αλλά και αρκετοί γιατροί που εργάζονται ή διευθύνουν ιδιωτικές κλινικές αναγεννητικής, λειτουργικής και εξατομικευμένης ιατρικής.

Μεταξύ των μελών βρίσκονται ιδρυτές κλινικών αναγεννητικής ιατρικής, στελέχη εταιρειών ανδρικής υγείας και επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην αγορά των εξατομικευμένων θεραπειών. Η θέση του προέδρου παραμένει κενή, σύμφωνα με τον κατάλογο που ενημερώθηκε στις 29 Ιουνίου 2026.

Οι επικριτές θεωρούν ότι η σύνθεση μπορεί να ευνοεί μια πιο ελαστική προσέγγιση απέναντι στα πειραματικά προϊόντα.

Οι υποστηρικτές αντιτείνουν ότι οι κλινικοί γιατροί και οι φαρμακοποιοί που συναντούν καθημερινά τη ζήτηση των ασθενών γνωρίζουν καλύτερα τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης αγοράς.

Η πολιτική διάσταση

Η συζήτηση για τα πεπτίδια δεν περιορίζεται στο επιστημονικό και ρυθμιστικό επίπεδο.

Ο υπουργός Υγείας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ έχει εκφραστεί θετικά για τα πεπτίδια, έχει αναφέρει προσωπική χρήση τους και έχει υποστηρίξει τη χαλάρωση ορισμένων περιορισμών.

Η στάση του έρχεται σε αντίθεση με την επιφυλακτικότητα επιστημόνων του FDA, οι οποίοι επισημαίνουν ότι για αρκετές από τις ουσίες λείπουν κρίσιμα στοιχεία σχετικά με την τοξικότητα, τις αλληλεπιδράσεις, τις αλλεργικές αντιδράσεις και τις μακροχρόνιες συνέπειες.

Η τελική απόφαση θα αποτελέσει έτσι ένδειξη για το πώς σκοπεύει η δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ να ισορροπήσει ανάμεσα στην ελευθερία πρόσβασης, την εμπορική καινοτομία και τα παραδοσιακά επιστημονικά πρότυπα της φαρμακευτικής ρύθμισης.

Τι μπορεί να αλλάξει στην πράξη

Αν ο FDA υιοθετήσει τις θετικές εισηγήσεις, οι ασθενείς θα μπορούν ενδεχομένως να προμηθεύονται τα έξι πεπτίδια μέσω αδειοδοτημένου φαρμακείου, αφού προηγουμένως εξεταστούν από γιατρό και λάβουν έγκυρη συνταγή.

Τα φαρμακεία παρασκευής θα αποκτήσουν πρόσβαση σε μία σημαντική και ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά.

Παράλληλα, περισσότεροι γιατροί μπορεί να αισθανθούν ότι διαθέτουν ένα νόμιμο πλαίσιο για τη συνταγογράφηση των ουσιών, ακόμη και αν τα κλινικά δεδομένα δεν ενισχυθούν.

Οι υποστηρικτές θεωρούν ότι αυτή η εξέλιξη θα περιορίσει τις επικίνδυνες αγορές μέσω διαδικτύου. Οι επικριτές φοβούνται ότι θα επιταχύνει τη χρήση των πεπτιδίων πολύ γρηγορότερα από την παραγωγή αξιόπιστων επιστημονικών στοιχείων.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι καταναλωτές

Η θετική ψήφος της επιτροπής δεν αποτελεί έγκριση και δεν καθιστά τα πεπτίδια ισοδύναμα με τα εγκεκριμένα φάρμακα.

Οι καταναλωτές πρέπει να αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη επιφύλαξη προϊόντα που πωλούνται μέσω διαδικτύου ως «ερευνητικές χημικές ουσίες», ειδικά όταν προορίζονται για ένεση.

Η ταυτότητα, η καθαρότητα και η περιεκτικότητά τους μπορεί να μην έχουν ελεγχθεί. Παράλληλα, δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τις μακροχρόνιες επιπτώσεις αρκετών ουσιών ή για τις αλληλεπιδράσεις όταν χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα πολλά πεπτίδια.

Ακόμη και ένα προϊόν που παρασκευάζεται νόμιμα πρέπει να χορηγείται μόνο όταν υπάρχει πραγματική ιατρική ανάγκη, έπειτα από ενημέρωση για την αβεβαιότητα και υπό στενή παρακολούθηση επαγγελματία υγείας.

Η μεγάλη απόφαση βρίσκεται ακόμη μπροστά

Η διήμερη συνεδρίαση δεν έβαλε τέλος στη διαμάχη. Μετέφερε την ευθύνη της τελικής απόφασης στον FDA.

Ο οργανισμός θα πρέπει να αποφασίσει αν η δημιουργία ενός ελεγχόμενου καναλιού πρόσβασης μπορεί να περιορίσει αποτελεσματικά τη γκρίζα αγορά ή αν θα νομιμοποιήσει στην πράξη ουσίες που δεν διαθέτουν επαρκή στοιχεία ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.

Μπορεί να αποδεχθεί την εισήγηση για όλα τα πεπτίδια, να εγκρίνει μόνο ορισμένα, να επιβάλει ειδικούς περιορισμούς ή να απορρίψει πλήρως τις συστάσεις.

Μέχρι τότε, το βασικό συμπέρασμα παραμένει αμετάβλητο: η οριακή θετική ψήφος για έξι πεπτίδια δημιουργεί μια πιθανή ρυθμιστική διαδρομή, αλλά δεν αποδεικνύει ότι οι ουσίες λειτουργούν, ότι είναι ασφαλείς ή ότι μπορούν να υποκαταστήσουν εγκεκριμένες θεραπείες.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

EMA: Θετική γνωμοδότηση για 12 νέα φάρμακα – Ποιες παθήσεις αφορούν

Δώδεκα νέα φάρμακα για την υψηλή χοληστερόλη, την ψωρίαση, την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, σπάνιες παθήσεις και την πρόληψη της COVID-19 μετά από έκθεση έλαβαν θετική γνωμοδότηση από την αρμόδια επιτροπή του EMA. Παράλληλα, η επιτροπή απέρριψε τρεις αιτήσεις και πρότεινε οκτώ επεκτάσεις θεραπευτικών ενδείξεων.

Δώδεκα νέα φάρμακα συνέστησε προς έγκριση η Επιτροπή Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, κατά τη συνεδρίασή της από τις 20 έως τις 23 Ιουλίου 2026.

Οι θετικές γνωμοδοτήσεις καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα παθήσεων, από την πρωτοπαθή υπερχοληστερολαιμία και τη μικτή δυσλιπιδαιμία έως την ψωρίαση κατά πλάκας, την υγρή ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, τη χολοστατική φαγούρα και τη σπάνια εγκεφαλική αδρενολευκοδυστροφία.

Στον απολογισμό του Ιουλίου περιλαμβάνονται εννέα νέα μη ορφανά φάρμακα, δύο ορφανά και ένα βιοομοειδές. Η CHMP εξέδωσε επίσης τρεις αρνητικές γνωμοδοτήσεις και εισηγήθηκε οκτώ επεκτάσεις θεραπευτικών ενδείξεων για φάρμακα που κυκλοφορούν ήδη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τρεις νέες θεραπείες για την υψηλή χοληστερόλη

Τρεις από τις θετικές γνωμοδοτήσεις αφορούν ενήλικες με πρωτοπαθή υπερχοληστερολαιμία ή μικτή δυσλιπιδαιμία, παθήσεις που προκαλούν αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης και άλλων λιπιδίων στο αίμα.

Η λεροδαλσιμπέπη (lerodalcibep) χορηγείται με υποδόρια ένεση μία φορά τον μήνα και επιτρέπει στον ασθενή να πραγματοποιεί μόνος του τη χορήγηση.

Η ομπισετραπίμπη (obicetrapib) αποτελεί καθημερινή από του στόματος θεραπεία. Θετική γνώμη έλαβε και ο συνδυασμός ομπισετραπίμπης και εζετιμίμπης (obicetrapib / ezetimibe), ο οποίος επίσης λαμβάνεται καθημερινά από το στόμα.

Και οι τρεις θεραπείες προορίζονται να συμπληρώνουν τη δίαιτα. Οι γιατροί θα μπορούν να τις χρησιμοποιούν μόνες τους ή σε συνδυασμό με άλλες υπολιπιδαιμικές αγωγές, ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.

Επαναγεμιζόμενο εμφύτευμα για την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

Η επιτροπή συνέστησε την έγκριση της ρανιμπιζουμάμπης (ranibizumab) για ενήλικες με νεοαγγειακή, γνωστή και ως υγρή, ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Η νέα θεραπευτική προσέγγιση χρησιμοποιεί ένα επαναγεμιζόμενο εμφύτευμα, το οποίο τοποθετείται χειρουργικά στο μάτι. Το εμφύτευμα απελευθερώνει σταδιακά τη δραστική ουσία και ο γιατρός το επαναγεμίζει κάθε έξι μήνες.

Πρόκειται για το πρώτο εμφύτευμα αυτού του τύπου που λαμβάνει θετική γνωμοδότηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η τεχνολογία φιλοδοξεί να περιορίσει την ανάγκη για συχνές ενδοϋαλοειδικές ενέσεις, οι οποίες επιβαρύνουν αρκετούς ασθενείς με χρόνια εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Νέα από του στόματος επιλογή για την ψωρίαση

Θετική γνώμη έλαβε η υδροχλωρική ικοτροκινρά (icotrokinra hydrochloride) για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης κατά πλάκας.

Η ένδειξη αφορά ενήλικες και εφήβους ηλικίας 12 ετών και άνω, με σωματικό βάρος τουλάχιστον 40 κιλά.

Η δραστική ουσία αποτελεί την πρώτη από του στόματος θεραπεία που στοχεύει ειδικά τον υποδοχέα της ιντερλευκίνης-23. Η συγκεκριμένη πρωτεΐνη συμμετέχει στις φλεγμονώδεις διεργασίες που προκαλούν τις χαρακτηριστικές δερματικές βλάβες της ψωρίασης.

Μπλοκάροντας τον υποδοχέα, η θεραπεία περιορίζει τη φλεγμονή και τα συμπτώματα της νόσου. Μέχρι σήμερα, οι διαθέσιμες θεραπείες που παρεμβαίνουν στο μονοπάτι της ιντερλευκίνης-23 χορηγούνται κυρίως με ένεση.

Ο EMA αξιολόγησε τέσσερις μελέτες φάσης 3, στις οποίες συμμετείχαν περίπου 2.500 ασθενείς. Σε τρεις από τις μελέτες, ποσοστό 50% έως 57% των ασθενών πέτυχε μείωση τουλάχιστον 90% στη βαρύτητα των συμπτωμάτων μετά από 16 εβδομάδες, έναντι 1% έως 4% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

Θεραπεία για τον χολοστατικό κνησμό

Η λινεριξιβάτη (linerixibat) έλαβε θετική γνωμοδότηση για την αντιμετώπιση του χολοστατικού κνησμού σε ενήλικες με πρωτοπαθή χολική χολαγγειίτιδα.

Η πρωτοπαθής χολική χολαγγειίτιδα αποτελεί αυτοάνοση νόσο, κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα προκαλεί σταδιακή καταστροφή των μικρών χοληφόρων πόρων του ήπατος.

Η συσσώρευση χολικών οξέων στην κυκλοφορία του αίματος μπορεί να προκαλέσει έντονο και επίμονο κνησμό. Το σύμπτωμα συχνά διαταράσσει τον ύπνο, δυσχεραίνει την καθημερινότητα και επιβαρύνει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Η θεραπεία είχε λάβει χαρακτηρισμό ορφανού φαρμάκου, καθώς απευθύνεται σε σοβαρή πάθηση με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές.

Θετική γνώμη υπό εξαιρετικές περιστάσεις

Η CHMP συνέστησε τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας υπό εξαιρετικές περιστάσεις στη λεριγλιταζόνη (leriglitazone) για τη θεραπεία της εγκεφαλικής αδρενολευκοδυστροφίας.

Πρόκειται για σπάνια γενετική διαταραχή που επηρεάζει τον εγκέφαλο και εμφανίζεται συνήθως κατά την παιδική ηλικία. Η νόσος μπορεί να προκαλέσει ταχεία και μη αναστρέψιμη νευρολογική επιδείνωση.

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία προβλέπει άδεια υπό εξαιρετικές περιστάσεις όταν η σπανιότητα ή η φύση μιας ασθένειας δεν επιτρέπει τη συγκέντρωση ολοκληρωμένων κλινικών δεδομένων με τον συνήθη τρόπο. Η εταιρεία οφείλει, ωστόσο, να υποβάλλει πρόσθετα στοιχεία και να συμμορφώνεται με συγκεκριμένες υποχρεώσεις μετά την έγκριση.

Η δραστική ουσία είχε επίσης λάβει χαρακτηρισμό ορφανού φαρμάκου.

Αντιικό για την πρόληψη της COVID-19 μετά από έκθεση

Η ενσιτρελβίρη (ensitrelvir) έλαβε θετική γνωμοδότηση για την προφύλαξη από την COVID-19 μετά από έκθεση στον ιό.

Η ένδειξη αφορά τη χορήγηση του αντιικού μετά την επαφή ενός ατόμου με πιθανό ή επιβεβαιωμένο κρούσμα, με στόχο να μειωθεί η πιθανότητα εκδήλωσης της λοίμωξης.

Η θετική γνώμη αφορά την προληπτική χρήση μετά την έκθεση και δεν πρέπει να συγχέεται με τη θεραπεία ασθενών που έχουν ήδη εμφανίσει συμπτώματα ή επιπλοκές της COVID-19.

Βιοομοειδές για τη μείωση της ουδετεροπενίας

Θετική γνωμοδότηση έλαβε βιοομοειδές φάρμακο με δραστική ουσία την πεγκφιλγραστίμη (pegfilgrastim) για τη μείωση της ουδετεροπενίας στους ενήλικες.

Η ουδετεροπενία χαρακτηρίζεται από χαμηλό αριθμό ουδετερόφιλων, ενός τύπου λευκών αιμοσφαιρίων που προστατεύουν τον οργανισμό από τις λοιμώξεις.

Η κατάσταση εμφανίζεται συχνά σε ασθενείς που λαμβάνουν ορισμένες μορφές αντικαρκινικής θεραπείας. Όταν ο αριθμός των ουδετεροφίλων μειώνεται σημαντικά, αυξάνεται ο κίνδυνος σοβαρών και δυνητικά απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων.

Τρία νέα γενόσημα φάρμακα

Η επιτροπή εξέδωσε θετική γνώμη και για τρία γενόσημα φάρμακα.

Η ριοσιγουάτη (riociguat) προορίζεται για τη θεραπεία της χρόνιας θρομβοεμβολικής πνευμονικής υπέρτασης στους ενήλικες. Η ένδειξη καλύπτει επίσης την πνευμονική αρτηριακή υπέρταση σε ενήλικες και παιδιά ηλικίας από 6 ετών.

Η ημιφουμαρική ρουξολιτινίμπη (ruxolitinib hemifumarate) αφορά τη θεραπεία της μυελοΐνωσης, της αληθούς πολυκυτταραιμίας και της νόσου μοσχεύματος κατά ξενιστή.

Η ταφαμίδη (tafamidis) προορίζεται για ενήλικες με κληρονομική αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη και καρδιομυοπάθεια.

Αρνητική γνώμη για τρεις θεραπείες

Η CHMP εξέδωσε αρνητικές γνωμοδοτήσεις για τρεις νέες αιτήσεις.

Η πρώτη αφορούσε τον συνδυασμό σουφαιντανίλης και κεταμίνης (sufentanil / ketamine) για την αντιμετώπιση του οξέος πόνου σε παιδιά ηλικίας από 1 έτος έως κάτω των 18 ετών.

Η δεύτερη αφορούσε την κιτρική αριμοκλομόλη (arimoclomol citrate) σε συνδυασμό με μιγλουστάτη (miglustat) για ασθενείς ηλικίας 2 ετών και άνω με νόσο Niemann-Pick τύπου C.

Η νόσος Niemann-Pick τύπου C αποτελεί σπάνια, κληρονομική και προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή, η οποία προκαλεί συσσώρευση λιπιδίων στα κύτταρα και μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο, το ήπαρ και άλλα όργανα.

Η τρίτη αρνητική γνωμοδότηση αφορούσε την κατεκουεντινίμπη (catequentinib) για το αρθρικό σάρκωμα και το λειομυοσάρκωμα, δύο μορφές καρκίνου που προσβάλλουν τους μαλακούς και υποστηρικτικούς ιστούς του σώματος.

Οκτώ επεκτάσεις θεραπευτικών ενδείξεων

Η επιτροπή πρότεινε τη διεύρυνση των εγκεκριμένων θεραπευτικών ενδείξεων για οκτώ φάρμακα που κυκλοφορούν ήδη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι συστάσεις αφορούν την τραστουζουμάμπη δερουξτεκάνη (trastuzumab deruxtecan), τη δαμοκτοκόγη άλφα πεγόλη (damoctocog alfa pegol), την αλπελισίμπη (alpelisib), την εβολοκουμάμπη (evolocumab), την ουπαδασιτινίμπη (upadacitinib) και τη σακιτουζουμάμπη γοβιτεκάνη (sacituzumab govitecan).

Η λίστα περιλαμβάνει επίσης δύο διαφορετικά εισπνεόμενα φάρμακα με τον ίδιο τριπλό συνδυασμό δραστικών ουσιών: φορμοτερόλη, βρωμιούχο γλυκοπυρρόνιο και βουδεσονίδη (formoterol / glycopyrronium bromide / budesonide).

Επανεξέταση δύο προηγούμενων απορρίψεων

Δύο εταιρείες ζήτησαν την επανεξέταση αρνητικών γνωμοδοτήσεων που είχε υιοθετήσει η CHMP κατά τη συνεδρίαση του Ιουνίου 2026.

Η πρώτη υπόθεση αφορά τη ναρσοπλιμάμπη (narsoplimab) για τη θεραπεία ενηλίκων και παιδιών ηλικίας από 2 ετών με θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια που σχετίζεται με μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων.

Η δεύτερη αφορά το συλλεγμένο αλλογενές μικροβίωμα κοπράνων (allogeneic faecal microbiota, pooled), το οποίο αναπτύχθηκε για τη θεραπεία της οξείας νόσου μοσχεύματος κατά ξενιστή.

Η επιτροπή θα εξετάσει εκ νέου τα διαθέσιμα στοιχεία και τα επιχειρήματα των εταιρειών προτού εκδώσει την τελική γνωμοδότησή της.

Αποσύρθηκαν τρεις αιτήσεις

Μία εταιρεία απέσυρε την αίτηση αρχικής άδειας κυκλοφορίας για την αζακιτιδίνη (azacitidine).

Η αίτηση αφορούσε ενήλικες με συγκεκριμένες διαταραχές και κακοήθειες του αίματος και του μυελού των οστών, οι οποίοι δεν μπορούσαν να υποβληθούν σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων.

Αποσύρθηκε επίσης αίτηση για επέκταση της χρήσης της ντουπιλουμάμπης (dupilumab) σε ενήλικες με μέτρια έως σοβαρή πομφολυγώδη πεμφιγοειδή νόσο. Πρόκειται για αυτοάνοση δερματοπάθεια που προκαλεί έντονο κνησμό και φυσαλίδες στο δέρμα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, στο εσωτερικό του στόματος.

Η τρίτη απόσυρση αφορούσε αίτηση για επέκταση της ένδειξης της ντουρβαλουμάμπης (durvalumab) στον υψηλού κινδύνου μη μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης.

Τι σημαίνει η θετική γνωμοδότηση

Η θετική γνώμη της CHMP δεν αποτελεί τελική άδεια κυκλοφορίας.

Η επιτροπή αξιολογεί τα δεδομένα ποιότητας, ασφάλειας και αποτελεσματικότητας και εξετάζει εάν το όφελος ενός φαρμάκου υπερτερεί των πιθανών κινδύνων του. Στη συνέχεια, διαβιβάζει τη γνωμοδότησή της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία λαμβάνει την τελική και νομικά δεσμευτική απόφαση για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μετά τη χορήγηση της ευρωπαϊκής άδειας, κάθε κράτος-μέλος αποφασίζει χωριστά για την τιμή, την αποζημίωση και τη θέση της νέας θεραπείας στο εθνικό σύστημα υγείας.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Ερευνα: Γιατί ορισμένοι άνθρωποι υψηλού κινδύνου δεν εμφανίζουν ποτέ καρκίνο

Γιατί ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζουν καρκίνο χωρίς εμφανείς παράγοντες κινδύνου, ενώ άλλοι παραμένουν υγιείς παρά τη μακροχρόνια έκθεσή τους σε καρκινογόνους παράγοντες; Επιστήμονες στρέφουν το ενδιαφέρον τους στα αυτοαντισώματα, τα οποία ενδέχεται να προστατεύουν από τους όγκους ή, αντίθετα, να διευκολύνουν την ανάπτυξή τους.

Τα αυτοαντισώματα, πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος που συνήθως συνδέονται με τα αυτοάνοσα νοσήματα, ενδέχεται να διαδραματίζουν πολύ ευρύτερο ρόλο στον καρκίνο. Μπορεί να επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, την ανάπτυξη των όγκων, αλλά και την ανταπόκριση των ασθενών στην ανοσοθεραπεία.

Αυτή την ερευνητική υπόθεση παρουσιάζει ομάδα επιστημόνων σε σχόλιο που δημοσιεύθηκε στις 23 Ιουλίου 2026 στο επιστημονικό περιοδικό Cell, με τίτλο «Do autoantibodies shape cancer immunosurveillance?». Το άρθρο δεν παρουσιάζει αποτελέσματα νέας κλινικής δοκιμής. Θέτει ένα ερευνητικό πλαίσιο και περιγράφει τα κρίσιμα ερωτήματα που θα εξετάσει η διεθνής ομάδα ATLAS.

Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν εμφανίζουν ποτέ καρκίνο

Η έρευνα για τον καρκίνο επικεντρώνεται εδώ και δεκαετίες στους γενετικούς, περιβαλλοντικούς και συμπεριφορικούς παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο της νόσου. Ωστόσο, οι επιστήμονες εξακολουθούν να μην κατανοούν πλήρως γιατί ορισμένοι άνθρωποι με σημαντική έκθεση σε γνωστούς κινδύνους δεν νοσούν ποτέ.

Αντίστοιχα, παραμένει ασαφές γιατί άνθρωποι χωρίς αναγνωρίσιμο οικογενειακό ιστορικό ή άλλον εμφανή παράγοντα κινδύνου αναπτύσσουν καρκίνο.

Ο Jean-Laurent Casanova, καθηγητής στο Center for the Genetics of Host Defense και στο Children’s Medical Center Research Institute του UT Southwestern, εκτιμά ότι ένα μέρος της απάντησης μπορεί να βρίσκεται στα αυτοαντισώματα. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα επηρεάζει καθοριστικά την πορεία του καρκίνου, αλλά οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη ποια αυτοαντισώματα μπορεί να προσφέρουν προστασία και ποια μπορεί να ευνοούν τη νόσο.

Τι είναι τα αυτοαντισώματα

Ο ανθρώπινος οργανισμός παράγει δισεκατομμύρια διαφορετικά αντισώματα. Οι πρωτεΐνες αυτές αναγνωρίζουν αντιγόνα που βρίσκονται σε βακτήρια, ιούς, μύκητες, τοξίνες ή αλλεργιογόνες ουσίες.

Όταν ένα αντίσωμα αναγνωρίζει έναν παθογόνο οργανισμό, μπορεί να τον εξουδετερώσει άμεσα ή να τον επισημάνει ώστε να τον καταστρέψουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τα αυτοαντισώματα λειτουργούν διαφορετικά. Αντί να στοχεύουν έναν εξωτερικό κίνδυνο, συνδέονται με φυσιολογικά μόρια του ίδιου του οργανισμού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η λανθασμένη αναγνώριση προκαλεί επίθεση σε υγιή κύτταρα και ιστούς και συμβάλλει στην εκδήλωση αυτοάνοσων παθήσεων.

Ωστόσο, οι ερευνητές εξετάζουν πλέον ένα πιο σύνθετο ενδεχόμενο: ορισμένα αυτοαντισώματα μπορεί να εμποδίζουν την αντικαρκινική άμυνα, ενώ άλλα ενδέχεται να βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίσει και να εξουδετερώσει καρκινικά κύτταρα πριν αυτά εξελιχθούν σε κλινικά ανιχνεύσιμο όγκο.

Η σύνδεση με τις κυτταροκίνες και τις λοιμώξεις

Η ομάδα του Casanova έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της ερευνητικής της δραστηριότητας στις συγγενείς διαταραχές της ανοσίας. Πρόκειται για γενετικές βλάβες που αποδυναμώνουν συγκεκριμένους μηχανισμούς άμυνας και καθιστούν ορισμένους ανθρώπους ιδιαίτερα ευάλωτους σε συγκεκριμένες λοιμώξεις.

Σε διάστημα μεγαλύτερο των τριών δεκαετιών, ο Casanova και οι συνεργάτες του έχουν εντοπίσει περισσότερα από 80 γονίδια των οποίων οι μεταλλάξεις περιορίζουν την ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει λοιμώξεις, όπως η γρίπη, ο ιός του Δυτικού Νείλου και η COVID-19.

Οι έρευνες αυτές οδήγησαν στην αναγνώριση αυτοαντισωμάτων που στοχεύουν κυτταροκίνες. Οι κυτταροκίνες αποτελούν μόρια επικοινωνίας του ανοσοποιητικού συστήματος και συντονίζουν την άμυνα απέναντι στους παθογόνους οργανισμούς.

Όταν τα αυτοαντισώματα δεσμεύουν αυτές τις πρωτεΐνες, μπορούν να εξουδετερώσουν κρίσιμα ανοσολογικά σήματα. Έτσι, το αποτέλεσμα μπορεί να μοιάζει με εκείνο μιας κληρονομικής ανοσοανεπάρκειας, ακόμη και όταν ο ασθενής δεν φέρει την αντίστοιχη γονιδιακή μετάλλαξη.

Οι επιστήμονες έχουν μέχρι σήμερα αναγνωρίσει αυτοαντισώματα εναντίον περίπου δώδεκα από τις περίπου 50 γνωστές κυτταροκίνες. Τα συγκεκριμένα αυτοαντισώματα έχουν συνδεθεί με αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις και, πιο πρόσφατα, με ορισμένες φλεγμονώδεις καταστάσεις.

Η πιθανή επίδραση στην ανάπτυξη του καρκίνου

Η ανοσολογία έχει ήδη αλλάξει ριζικά την ογκολογία. Οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου απομακρύνουν ορισμένα από τα «φρένα» του ανοσοποιητικού συστήματος, ώστε τα Τ-λεμφοκύτταρα να επιτεθούν στα καρκινικά κύτταρα.

Παράλληλα, οι θεραπείες CAR-T τροποποιούν γενετικά κύτταρα του ασθενούς, ώστε να αναγνωρίζουν συγκεκριμένους στόχους επάνω στα καρκινικά κύτταρα.

Παρά την πρόοδο, δεν ανταποκρίνονται όλοι οι ασθενείς στην ανοσοθεραπεία. Ορισμένοι εμφανίζουν σημαντικό και μακροχρόνιο όφελος, άλλοι δεν ανταποκρίνονται, ενώ σε κάποιους προκαλούνται σοβαρές ανοσολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Οι συντάκτες του σχολίου στο Cell εξετάζουν το ενδεχόμενο τα αυτοαντισώματα να αποτελούν έναν από τους παράγοντες που εξηγούν αυτές τις διαφορές. Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να μπλοκάρουν ανοσολογικά σήματα τα οποία χρειάζεται ο οργανισμός για να ελέγξει έναν όγκο. Αντίθετα, άλλα αυτοαντισώματα μπορεί να αναγνωρίζουν μόρια που σχετίζονται με τον καρκίνο και να ενισχύουν την ανοσοεπιτήρηση.

Προς το παρόν, αυτή η σχέση παραμένει υπό διερεύνηση. Οι επιστήμονες δεν διαθέτουν ακόμη κατάλογο αυτοαντισωμάτων που να προβλέπει με αξιοπιστία ποιος θα εμφανίσει καρκίνο ή ποιος θα ανταποκριθεί σε μια ανοσοθεραπεία.

Το διεθνές πρόγραμμα ATLAS

Για να εξετάσει συστηματικά αυτή την υπόθεση, η ομάδα ATLAS θα δημιουργήσει έναν ευρύ «άτλαντα» αυτοαντισωμάτων και θα μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο αυτά συνδέονται με την εμφάνιση, την αποφυγή και την εξέλιξη του καρκίνου.

Το όνομα ATLAS προέρχεται από τις λέξεις Antibody Tracking for Long-term Avoidance and Surveillance. Την ομάδα συντονίζει ο Paul Bastard από το Imagine Institute και το Νοσοκομείο Necker-Enfants Malades στο Παρίσι.

Το πρόγραμμα συγκαταλέγεται στις πέντε ομάδες που έλαβαν το 2026 χρηματοδότηση έως 25 εκατ. δολάρια η καθεμία από την πρωτοβουλία Cancer Grand Challenges. Η πρωτοβουλία ιδρύθηκε από το Cancer Research UK και το αμερικανικό National Cancer Institute, ενώ το πρόγραμμα ATLAS χρηματοδοτείται μέσω του Cancer Grand Challenges από το Cancer Research UK και το Torrey Coast Foundation.

Ποιοι θα συμμετάσχουν στην έρευνα

Η ομάδα σχεδιάζει να μελετήσει μεγάλα και διαφορετικά σύνολα εθελοντών. Οι ερευνητές θα αναλύσουν δείγματα από ανθρώπους με γενετικά σύνδρομα που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου, αλλά δεν εμφάνισαν τη νόσο.

Θα εξετάσουν επίσης ανθρώπους με μακροχρόνια έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες, όπως βαρείς καπνιστές, οι οποίοι παρέμειναν χωρίς καρκίνο. Στην έρευνα θα συμμετάσχουν ακόμη ηλικιωμένοι και αιωνόβιοι, μονοζυγωτικά και διζυγωτικά δίδυμα, καθώς και ζεύγη διδύμων στα οποία μόνο το ένα άτομο έχει εμφανίσει καρκίνο.

Παράλληλα, η ATLAS θα μελετήσει ασθενείς πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη χορήγηση ανοσοθεραπείας. Με αυτόν τον τρόπο, οι επιστήμονες θα εξετάσουν εάν συγκεκριμένα αυτοαντισώματα προϋπάρχουν, εμφανίζονται ή μεταβάλλονται κατά τη θεραπεία και εάν συνδέονται με την αποτελεσματικότητα ή τις ανεπιθύμητες ενέργειες.

Η ερευνητική ομάδα θα χρησιμοποιήσει τεχνολογίες μεγάλης κλίμακας για να χαρτογραφήσει τα αντισώματα και να αναγνωρίσει τους μοριακούς στόχους τους. Στη συνέχεια, θα εξετάσει πειραματικά εάν τα υποψήφια αντισώματα επηρεάζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις και τα μονοπάτια που σχετίζονται με τον καρκίνο.

Από την έρευνα στους βιοδείκτες και τις θεραπείες

Εάν η υπόθεση επιβεβαιωθεί, τα αυτοαντισώματα θα μπορούσαν να αποκτήσουν τρεις διαφορετικούς ρόλους στην ογκολογία.

Ορισμένα μπορεί να λειτουργούν ως βιοδείκτες και να βοηθούν στην εκτίμηση του κινδύνου καρκίνου. Άλλα θα μπορούσαν να προβλέπουν ποιοι ασθενείς έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να ανταποκριθούν στην ανοσοθεραπεία ή να εμφανίσουν τοξικότητα. Τέλος, η αναγνώριση των μηχανισμών τους μπορεί να οδηγήσει σε νέους θεραπευτικούς στόχους.

Για παράδειγμα, οι ερευνητές θα μπορούσαν να αναπτύξουν παρεμβάσεις που εξουδετερώνουν ένα επιβλαβές αυτοαντίσωμα ή να αξιοποιήσουν ένα προστατευτικό αντίσωμα ως βάση για νέα φαρμακευτική προσέγγιση.

Ωστόσο, οι εφαρμογές αυτές παραμένουν μακροπρόθεσμοι στόχοι. Η ομάδα πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι τα αυτοαντισώματα δεν αποτελούν απλώς συνοδευτικό εύρημα, αλλά επηρεάζουν άμεσα την ανοσοεπιτήρηση, τη βιολογία των όγκων και την ανταπόκριση στη θεραπεία.

Τι γνωρίζουμε και τι μένει να αποδειχθεί

Το σχόλιο στο Cell αναδεικνύει μια σημαντική και πολλά υποσχόμενη ερευνητική κατεύθυνση, αλλά δεν αποδεικνύει ότι τα αυτοαντισώματα προκαλούν ή προλαμβάνουν τον καρκίνο.

Δεν υπάρχει ακόμη εξέταση αυτοαντισωμάτων που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον γενικό πληθυσμό για την πρόβλεψη του καρκινικού κινδύνου. Επίσης, οι ασθενείς δεν πρέπει να λαμβάνουν θεραπευτικές αποφάσεις βάσει μη επικυρωμένων εργαστηριακών ευρημάτων.

Το κρίσιμο επόμενο βήμα είναι να εντοπίσουν οι επιστήμονες ποια αυτοαντισώματα έχουν πραγματική βιολογική δράση, σε ποιους τύπους καρκίνου εμφανίζονται και εάν μπορούν να προβλέψουν ή να μεταβάλουν την πορεία της νόσου.

Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα μπορεί να φωτίσει ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της ογκολογίας: γιατί ο ίδιος κίνδυνος οδηγεί σε καρκίνο σε έναν άνθρωπο, αλλά όχι σε έναν άλλον.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Δωρεάν στέγη για υγειονομικούς: Συμφωνία Υπουργείου Υγείας – Airbnb σε 5 νησιά

Μια νέα παρέμβαση για το οξύ στεγαστικό πρόβλημα των υγειονομικών στα τουριστικά νησιά ενεργοποιεί το Υπουργείο Υγείας μέσω συμφωνίας με την Airbnb. Το πιλοτικό πρόγραμμα ξεκινά στις αρχές Αυγούστου από Ρόδο, Πάρο, Τήνο, Ίο και Σαντορίνη και θα καλύπτει γιατρούς, νοσηλευτές και πληρώματα του ΕΚΑΒ.

Στη λύση της χορηγούμενης στέγασης μέσω της Airbnb στρέφεται το Υπουργείο Υγείας, επιχειρώντας να αντιμετωπίσει ένα από τα σοβαρότερα εμπόδια για τη στελέχωση των υγειονομικών δομών στα νησιά: την έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών και το υψηλό κόστος ενοικίασης κατά την τουριστική περίοδο.

Τη συμφωνία ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης σε συνέντευξή του στο OPEN, αναφέροντας ότι «τα σπίτια αυτά θα είναι διαθέσιμα από τις αρχές Αυγούστου». Οι αναλυτικές ανακοινώσεις για τον τρόπο λειτουργίας του προγράμματος αναμένονται το επόμενο διάστημα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, η εφαρμογή θα ξεκινήσει πιλοτικά από την 1η Αυγούστου σε πέντε νησιά: τη Ρόδο, την Πάρο, την Τήνο, την Ίο και τη Σαντορίνη. Δικαιούχοι θα είναι οι επαγγελματίες υγείας που μετακινούνται για να ενισχύσουν τις τοπικές δομές, δηλαδή γιατροί, νοσηλευτές και μέλη των πληρωμάτων του ΕΚΑΒ.

Γιατί επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα νησιά

Τα πέντε νησιά αντιμετωπίζουν έντονες εποχικές πιέσεις, καθώς ο πληθυσμός τους πολλαπλασιάζεται τους καλοκαιρινούς μήνες. Οι ανάγκες των νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας και των μονάδων του ΕΚΑΒ αυξάνονται, την ώρα που το διαθέσιμο προσωπικό καλείται να καλύψει τόσο τους μόνιμους κατοίκους όσο και τους χιλιάδες επισκέπτες.

Η ενίσχυση των δομών με προσωρινές μετακινήσεις εργαζομένων δεν αρκεί, όταν οι γιατροί και οι νοσηλευτές δεν μπορούν να βρουν κατοικία ή καλούνται να διαθέσουν μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για ένα δωμάτιο. Στους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, πολλά ακίνητα διατίθενται αποκλειστικά για βραχυχρόνια μίσθωση, ενώ οι μακροχρόνιες επιλογές περιορίζονται δραστικά κατά την υψηλή περίοδο.

Η Ρόδος είχε ήδη αναφερθεί από το Υπουργείο Υγείας ανάμεσα στις περιοχές όπου το πρόβλημα στελέχωσης συνδέεται άμεσα με τα υψηλά ενοίκια και τη μικρή προσφορά κατοικιών. Στις αρχές Ιουλίου, ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε δηλώσει ότι οι μεγαλύτερες δυσκολίες εντοπίζονται στα Χανιά, στη Ρόδο και στην Κω, τα οποία μοιράζονται αυτά τα δύο χαρακτηριστικά.

Η επιλογή της Πάρου, της Τήνου, της Ίου και της Σαντορίνης εντάσσεται στην ίδια λογική. Πρόκειται για νησιά με υψηλή τουριστική ζήτηση, όπου η αναζήτηση κατάλληλου καταλύματος μέσα στο καλοκαίρι μπορεί να εξελιχθεί σε ιδιαίτερα δύσκολη και δαπανηρή διαδικασία.

Πώς αναμένεται να λειτουργήσει η χορηγία

Το πρόγραμμα θα βασιστεί σε χορηγία της Airbnb για την εξασφάλιση καταλυμάτων. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί όλες οι επιχειρησιακές λεπτομέρειες.

Δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα πόσα σπίτια θα διατεθούν σε κάθε νησί, για πόσο χρονικό διάστημα θα καλύπτεται η παραμονή, ποια διαδικασία θα ακολουθούν οι υγειονομικοί για να ενταχθούν στο πρόγραμμα και εάν τα καταλύματα θα προσφέρονται από συγκεκριμένους οικοδεσπότες ή θα χρηματοδοτούνται μέσα από ειδικό μηχανισμό της πλατφόρμας.

Ανοιχτό παραμένει επίσης το ερώτημα εάν το μέτρο θα καλύψει μόνο τις έκτακτες και εποχικές μετακινήσεις ή και εργαζομένους που ήδη υπηρετούν μόνιμα στις τοπικές δομές, αλλά δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν κατοικία.

Οι διευκρινίσεις αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα καθορίσουν την πραγματική έκταση και αποτελεσματικότητα της παρέμβασης. Το μοντέλο θα πρέπει να λειτουργεί γρήγορα, χωρίς περίπλοκες διαδικασίες, καθώς το πιλοτικό πρόγραμμα αναμένεται να ξεκινήσει μέσα σε λίγες ημέρες.

Η στέγη ως κίνητρο παραμονής στο ΕΣΥ

Η συζήτηση για τα κενά στα νησιά επικεντρώνεται συχνά στους μισθούς και στα οικονομικά επιδόματα. Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει ότι η στέγαση μπορεί να αποδειχθεί εξίσου καθοριστική.

Ένας επαγγελματίας υγείας μπορεί να αποδεχθεί μια θέση ή μια προσωρινή μετακίνηση, αλλά να αναγκαστεί να την απορρίψει όταν δεν βρίσκει σπίτι ή όταν το μηνιαίο κόστος ξεπερνά τις οικονομικές του δυνατότητες. Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο για νοσηλευτές, διασώστες και νεότερους γιατρούς, των οποίων οι αποδοχές δεν μπορούν εύκολα να ανταγωνιστούν τις τιμές της τουριστικής αγοράς.

Το Υπουργείο Υγείας έχει συνδέσει πλέον την πολιτική στελέχωσης με ένα ευρύτερο σύστημα κινήτρων. Τον Μάιο προκηρύχθηκαν 42 θέσεις σε Περιφερειακά και Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία μικρών νησιών, οι οποίες συνοδεύτηκαν από πρόσθετο καθαρό επιμίσθιο 1.500 ευρώ τον μήνα μέσω δωρεάς του Stelios Philanthropic Foundation.

Από τις 42 θέσεις που παρέμεναν άγονες επί σειρά ετών, οι 26 είχαν προσελκύσει τουλάχιστον μία αίτηση έως τις αρχές Ιουλίου, σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας. Το αποτέλεσμα δείχνει ότι τα οικονομικά κίνητρα μπορούν να βελτιώσουν την ανταπόκριση, χωρίς όμως να λύνουν από μόνα τους το στεγαστικό πρόβλημα.

Ο ρόλος των δήμων και των τοπικών κοινωνιών

Στην προσπάθεια στήριξης των υγειονομικών συμμετέχουν και οι δήμοι. Το ισχύον πλαίσιο τους επιτρέπει να καλύπτουν έξοδα κατοικίας ή να παρέχουν πρόσθετα οικονομικά κίνητρα σε γιατρούς και νοσηλευτές που υπηρετούν στις περιοχές τους.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει αναφέρει ότι αρκετοί νησιωτικοί δήμοι προσφέρουν ήδη στέγη ή οικονομική ενίσχυση, ενώ το Υπουργείο βρισκόταν σε επικοινωνία με δήμους περιοχών όπου το πρόβλημα παραμένει οξύτερο.

Η ανταπόκριση, πάντως, δεν είναι ομοιόμορφη. Ορισμένοι δήμοι διαθέτουν ακίνητα ή μπορούν να συνεργαστούν με επιχειρηματίες και ιδιώτες, ενώ άλλοι δεν έχουν επαρκές κτιριακό απόθεμα. Σε μικρά νησιά, ακόμη και η ύπαρξη χρηματοδότησης δεν εγγυάται ότι θα βρεθεί διαθέσιμο σπίτι μέσα στον Αύγουστο.

Γι’ αυτό η επιτυχία του νέου προγράμματος θα εξαρτηθεί και από τη συνεργασία με τις Υγειονομικές Περιφέρειες, τα νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας, τους δήμους και τους τοπικούς οικοδεσπότες. Η Airbnb μπορεί να διευκολύνει την αντιστοίχιση της ζήτησης με διαθέσιμα ακίνητα, αλλά η καταγραφή των πραγματικών αναγκών παραμένει ευθύνη των δημόσιων φορέων.

Προηγούμενες παρεμβάσεις με κατοικίες για υγειονομικούς

Η συμφωνία με την Airbnb δεν αποτελεί την πρώτη προσπάθεια αξιοποίησης δωρεών για τη στέγαση προσωπικού του ΕΣΥ.

Τον Ιούνιο του 2025 παραδόθηκαν στη 2η Υγειονομική Περιφέρεια 16 νεόδμητα και πλήρως εξοπλισμένα διαμερίσματα στη Μύκονο, με δωρεά της οικογένειας Δακτυλίδη. Τα σπίτια προορίζονταν για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και το προσωπικό που μετακινείται στο νησί για την κάλυψη των αυξημένων θερινών αναγκών.

Το Υπουργείο έχει αναφερθεί επίσης σε κατοικίες που κατασκευάστηκαν ή διαμορφώθηκαν σε νησιά όπως η Σάμος και τα Ψαρά. Πρόκειται για πιο μόνιμες λύσεις, οι οποίες όμως απαιτούν χρόνο, δημόσια ή ιδιωτική χρηματοδότηση και διαθέσιμη γη ή κτίρια.

Η συνεργασία με την Airbnb επιδιώκει να καλύψει το άμεσο κενό, αξιοποιώντας το υπάρχον απόθεμα κατοικιών. Αν το πιλοτικό στάδιο αποδώσει, η κυβέρνηση σχεδιάζει να επεκτείνει το πρόγραμμα το επόμενο καλοκαίρι σε περισσότερα νησιά, με στόχο ευρύτερη κάλυψη των αναγκών.

Μια σύμπραξη με ιδιαίτερο συμβολισμό

Η συνεργασία παρουσιάζει και μια ενδιαφέρουσα αντιστροφή ρόλων. Μια πλατφόρμα που συνδέεται κυρίως με την τουριστική βραχυχρόνια μίσθωση καλείται τώρα να συμβάλει στη στέγαση εργαζομένων οι οποίοι δυσκολεύονται να βρουν κατοικία ακριβώς στις περιοχές με τη μεγαλύτερη τουριστική πίεση.

Η πρωτοβουλία μπορεί να λειτουργήσει θετικά, εφόσον προσθέσει πραγματικά διαθέσιμα καταλύματα για τους υγειονομικούς και δεν περιοριστεί σε μικρό αριθμό συμβολικών φιλοξενιών. Παράλληλα, θα χρειαστεί διαφάνεια ως προς τον αριθμό των δικαιούχων, το ύψος της χορηγίας, τα κριτήρια επιλογής και τα αποτελέσματα ανά νησί.

Η δημοσιοποίηση αυτών των στοιχείων θα επιτρέψει να αξιολογηθεί εάν η σύμπραξη μπορεί να αποτελέσει μοντέλο για άλλες περιοχές ή για άλλους εργαζομένους δημόσιων υπηρεσιών που αντιμετωπίζουν αντίστοιχες δυσκολίες.

Το κρίσιμο τεστ του Αυγούστου

Το πρόγραμμα ξεκινά στην πιο απαιτητική περίοδο του έτους. Ο Αύγουστος συγκεντρώνει υψηλή τουριστική κίνηση, αυξημένα επείγοντα περιστατικά και μεγαλύτερη πίεση στις διακομιδές.

Η έγκαιρη άφιξη γιατρών, νοσηλευτών και πληρωμάτων του ΕΚΑΒ μπορεί να ενισχύσει την ασφάλεια των μόνιμων κατοίκων και των επισκεπτών. Για να συμβεί αυτό, όμως, οι εργαζόμενοι χρειάζονται αξιοπρεπείς συνθήκες διαμονής, κοντά στις δομές στις οποίες θα υπηρετήσουν και για ολόκληρο το διάστημα της μετακίνησής τους.

Η συμφωνία Υπουργείου Υγείας–Airbnb δεν λύνει συνολικά το στεγαστικό πρόβλημα των νησιών. Μπορεί, ωστόσο, να αποτελέσει μια άμεση και πρακτική παρέμβαση, εφόσον εφαρμοστεί σε επαρκή κλίμακα και συνδυαστεί με μόνιμες κατοικίες, δημοτικά κίνητρα και σταθερή ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού.

Το πρώτο πραγματικό συμπέρασμα θα προκύψει μετά το τέλος της θερινής περιόδου: πόσοι υγειονομικοί στεγάστηκαν, πόσες ανάγκες καλύφθηκαν και εάν η εξασφάλιση κατοικίας συνέβαλε ουσιαστικά στην παραμονή τους στα νησιά.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

ΕΣΥ χωρίς ιδιώτες γιατρούς παρά τον νόμο Άδωνι Γεωργιάδη – Τα εμπόδια

Χωρίς ενδιαφέρον από τον ιατρικό κόσμο παραμένει η ρύθμιση του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη για ιδιώτες γιατρούς στο ΕΣΥ. Αν και ο Άδωνις Γεωργιάδης θεσμοθέτησε την είσοδο των ιδιωτών γιατρών στο ΕΣΥ προκειμένου να παρέχουν υπηρεσίες υγείας και να πραγματοποιούν και χειρουργικές επεμβάσεις, όμως στην πράξη η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν εφαρμόστηκε ουσιαστικά ποτέ.

Γεγονός βέβαια καθόλου τυχαίο, καθώς έγκυρες πηγές του HealthReport.gr αναφέρουν ότι η ηγεσία του υπουργείου υγείας προώθησε τον σχετικό νόμο απλώς για να επέλθει ισορροπία στην ιατρική κοινότητα, μετά και το πράσινο φως που δόθηκε επίσης με νόμο, στους γιατρούς του δημοσίου να εργάζονται και στον ιδιωτικό τομέα.

Το «άνοιγμα» του ΕΣΥ και των γιατρών του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, προκάλεσε άλλωστε αρχικά αντιδράσεις αλλά και έντονο ανταγωνισμό, καθώς φαίνεται πως κάποιοι νοσοκομειακοί γιατροί αξιοποιούν τους ασθενείς που περνούν τις πύλες του ΕΣΥ, προκειμένου να χειρουργούνται νωρίτερα στον ιδιωτικό τομέα με το σχετικό οικονομικό αντίτιμο.
Οι ιδιώτες γιατροί στο ΕΣΥ και τα εμπόδια

Από την άλλη οι ιδιώτες γιατροί είχαν απαιτήσει εδώ και καιρό να νομοθετηθεί και η δική τους είσοδος στο δημόσιο σύστημα υγείας, ώστε να πραγματοποιούν χειρουργικές επεμβάσεις με χρήματα από τις τσέπες των ασθενών.

Και μπορεί να εκδόθηκαν και οι υπουργικές αποφάσεις με τις αμοιβές αλλά και τους όρους και τις προϋποθέσεις, αλλά το ενδιαφέρον των ιδιωτών γιατρών είναι αναιμικό.
Ο υπουργός υγείας Άδωνις Γεωργιάδης άλλωστε ουδέποτε φαίνεται να είχε σκοπό να προωθηθεί η συγκεκριμένη ρύθμιση.

Πληροφορίες του HealthReport.gr σημειώνουν ότι ο ίδιος δεν θα ήθελε να προκαλέσει τριβές μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας, τόσο μεταξύ των γιατρών και των υπολοίπων εργαζομένων, όσο και μεταξύ των ασθενών που ουσιαστικά θα έβλεπαν το δημόσιο ΕΣΥ να μετατρέπεται σε ιδιωτικό. Κάτι που δεν θα συνέφερε την κυβέρνηση λίγο πριν τις κάλπες.

Τα εμπόδια που υπάρχουν και γι΄ αυτό δεν αναμένεται ούτε στο μέλλον να υλοποιηθεί το μέτρο είναι τα εξής:

-Οι εφημερίες: Οι ιδιώτες γιατροί που θα εργασθούν στο ΕΣΥ όπως αναφέρει ο νόμος: «προαιρετικώς δηλώνεται διακριτά η πρόθεση των ιατρών να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα εφημεριών του εκάστοτε νοσοκομείου/φορέα παρέχοντας υπηρεσία στο αντίστοιχο με την ειδικότητά τους τμήμα/κλινική/μονάδα».

Αν και οι εφημερίες ορίζονται ως προαιρετικές, λόγω των μεγάλων ελλείψεων στα νοσοκομεία, ουσιαστικά οι ελευθεροεπαγγελματίες γιατροί θα πρέπει και να εφημερεύουν εάν θα θέλουν να εργασθούν αποσπασματικά και σε δημόσιο νοσοκομείο.

-Οι αμοιβές: Οι αποδοχές των ιδιωτών γιατρών οι οποίοι θα χειρουργήσουν ασθενείς μέσα στα δημόσια νοσοκομεία είναι εξαιρετικά χαμηλές.
Το υπουργείο υγείας έχει ορίσει πόσα, τα οποία δεν συμφέρουν στο ιατρικό προσωπικό να μπει στο ΕΣΥ και να αναλάβει ασθενείς.

Ενδεικτικά για χειρουργικές επεμβάσεις εξαιρετικά σοβαρές το ποσό που θα λαμβάνει ο ιδιώτης γιατρός από τους ασθενείς ορίζεται στα 600 ευρώ. Για τα βαριά χειρουργεία το ποσό φθάνει στα 550 ευρώ, για τα μεσαία στα 400 ευρώ ενώ για τα μικρά χειρουργεία το ποσό ορίζεται στα 250 ευρώ. Οι ιδιώτες γιατροί στον ιδιωτικό τομέα λαμβάνουν πολλαπλάσια ποσά όταν αναλαμβάνουν επεμβάσεις ασθενών.

-Η ειδική άδεια: Άλλο ένα εμπόδιο είναι ότι για να μπει ιδιώτης γιατρός σε δημόσιο νοσοκομείο, εκτός του διοικητή θα πρέπει να δώσει το πράσινο φως και ο διευθυντής της κλινικής. Κάτι που θεωρείται απίθανο καθώς στις περιπτώσεις αυτές θα δημιουργούνταν προστριβές με το υπόλοιπο ιατρικό προσωπικό.

Να σημειωθεί πως σήμερα στα δημόσια νοσοκομεία υπάρχουν ιδιώτες γιατροί που παρέχουν υπηρεσίες υγείας με δελτίο παροχής υπηρεσιών ειδικά στις περιπτώσεις που λείπουν συγκεκριμένες ειδικότητες.

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Έλληνας επιστήμονας αποκαλύπτει πώς τα μικρόβια των πνευμόνων συνδέονται με την ίνωση

Μια διεθνής ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Έλληνα πνευμονολόγο Σταύρο Γαραντζιώτη, συνδέει την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση με τη διαταραχή του μικροβιώματος των πνευμόνων και την ανεπαρκή λειτουργία του ανοσολογικού υποδοχέα TLR5. Τα ευρήματα υποδεικνύουν νέους πιθανούς στόχους για την αντιμετώπιση μιας νόσου με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές.

Νέα δεδομένα για τους μηχανισμούς που ενδέχεται να πυροδοτούν την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση φέρνει στο φως διεθνής ερευνητική ομάδα, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Έλληνας πνευμονολόγος Σταύρος Γαραντζιώτης.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Translational Medicine, στρέφει το ενδιαφέρον στο μικροβίωμα των πνευμόνων και στον υποδοχέα TLR5, έναν βασικό μηχανισμό του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος που αναγνωρίζει βακτηριακά σήματα.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η ανεπαρκής λειτουργία του TLR5 συνδέεται με αυξημένη ευαισθησία στην πνευμονική ίνωση. Παράλληλα, η πειραματική ενεργοποίησή του περιόρισε τη μικροβιακή ανισορροπία και προστάτευσε ζωικά μοντέλα από την ανάπτυξη σοβαρών ουλών στους πνεύμονες.

Τα αποτελέσματα δεν αποτελούν ακόμη θεραπεία για τους ασθενείς. Ανοίγουν, ωστόσο, έναν νέο δρόμο για την ανάπτυξη φαρμάκων που θα στοχεύουν είτε συγκεκριμένα μικρόβια είτε τον ίδιο τον υποδοχέα TLR5.

Μια νόσος που καταστρέφει σταδιακά τους πνεύμονες

Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση είναι μια σπάνια, προοδευτική και απειλητική για τη ζωή πνευμονοπάθεια. Στους πνεύμονες δημιουργείται ουλώδης ιστός, ο οποίος τους καθιστά σκληρότερους και δυσκολεύει σταδιακά τη μεταφορά οξυγόνου στο αίμα.

Η βλάβη δεν υποχωρεί και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια. Τα συχνότερα αρχικά συμπτώματα περιλαμβάνουν δύσπνοια, επίμονο ξηρό βήχα και έντονη κόπωση.

Επειδή τα συμπτώματα αυτά δεν είναι ειδικά, οι ασθενείς ή ακόμη και οι επαγγελματίες Υγείας μπορεί αρχικά να τα αποδώσουν στη γήρανση, σε καρδιαγγειακά προβλήματα ή στη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.

Παρότι η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση θεωρείται σπάνια, πιθανότατα εμφανίζεται συχνότερα από όσο καταγράφεται. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν περίπου μία περίπτωση ανά 5.000 έως 10.000 κατοίκους, με τη συχνότητα να αυξάνεται σημαντικά μετά την ηλικία των 50 ετών και ιδιαίτερα στους άνδρες.

Οι σημερινές θεραπείες επιβραδύνουν, αλλά δεν αναστρέφουν τη βλάβη

Η ακριβής αιτία της νόσου παραμένει άγνωστη. Ο όρος «ιδιοπαθής» χρησιμοποιείται ακριβώς επειδή δεν έχει εντοπιστεί ένας συγκεκριμένος παράγοντας που να εξηγεί όλες τις περιπτώσεις.

Το κάπνισμα, η μεγαλύτερη ηλικία, η έκθεση σε ατμοσφαιρικούς και επαγγελματικούς ρύπους και ορισμένοι γενετικοί παράγοντες έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο. Ωστόσο, κανένας από αυτούς δεν αρκεί από μόνος του για να εξηγήσει την εκδήλωση της νόσου.

Οι διαθέσιμες αντιινωτικές θεραπείες μπορούν να επιβραδύνουν την απώλεια της πνευμονικής λειτουργίας σε ορισμένους ασθενείς. Δεν μπορούν, όμως, να αποκαταστήσουν τον πνευμονικό ιστό που έχει ήδη μετατραπεί σε ουλή.

Για τον λόγο αυτό, η κατανόηση των μηχανισμών που βρίσκονται στη ρίζα της ασθένειας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων και πιο στοχευμένων θεραπειών.

«Πρέπει να καταλάβουμε από πού προέρχεται η ασθένεια»

Ο Σταύρος Γαραντζιώτης, ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Επιστημών Περιβαλλοντικής Υγείας των ΗΠΑ, επέλεξε να ασχοληθεί με την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση εξαιτίας της δυσμενούς πρόγνωσης και των περιορισμένων επιλογών που διαθέτουν οι γιατροί.

Όπως εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η αδυναμία ουσιαστικής παρέμβασης στους ασθενείς αποτέλεσε ισχυρό κίνητρο για να αναζητήσει τους μηχανισμούς που οδηγούν στην πνευμονική βλάβη.

Η σύγχρονη Ιατρική, όπως επισημαίνει, δεν αντιμετωπίζει πλέον όλες τις περιπτώσεις μιας νόσου ως απολύτως ίδιες. Οι επιστήμονες προσπαθούν να αναγνωρίσουν τους διαφορετικούς μηχανισμούς που οδηγούν κάθε ασθενή στην ίδια τελική κλινική εικόνα.

Στόχος είναι η θεραπεία να μην περιορίζεται στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, αλλά να παρεμβαίνει στη βιολογική αιτία που συντηρεί τη νόσο.

«Εάν καταλάβεις από πού προέρχεται η ασθένεια, μπορείς να τη θεραπεύσεις με μεγαλύτερη ακρίβεια», υπογραμμίζει ο Έλληνας επιστήμονας.

Οι πνεύμονες διαθέτουν το δικό τους μικροβίωμα

Για πολλά χρόνια, η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε ότι οι υγιείς πνεύμονες ήταν αποστειρωμένοι και δεν φιλοξενούσαν μικροοργανισμούς.

Η ανάπτυξη νέων μοριακών τεχνικών ανέτρεψε αυτή την αντίληψη. Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι πνεύμονες διαθέτουν το δικό τους μικροβίωμα, δηλαδή ένα σύνολο μικροοργανισμών που συνυπάρχουν με τα κύτταρα των αεραγωγών.

Οι πνεύμονες βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον. Με κάθε αναπνοή δέχονται καπνό, ατμοσφαιρικούς ρύπους, σωματίδια και μικρόβια.

Σε αντίθεση με όργανα όπως η καρδιά ή οι νεφροί, οι πνεύμονες εκτίθενται καθημερινά σε ό,τι κυκλοφορεί στον αέρα. Γι’ αυτό διαθέτουν πολύπλοκους ανοσολογικούς μηχανισμούς, οι οποίοι πρέπει να απομακρύνουν τους κινδύνους χωρίς να προκαλούν συνεχή φλεγμονή.

Η διαταραχή των μικροβίων μπορεί να προκαλεί χρόνια φλεγμονή

Η ομάδα του Σταύρου Γαραντζιώτη εξέτασε το ενδεχόμενο περιβαλλοντικές βλάβες, όπως η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου, να διαταράσσουν την ισορροπία του πνευμονικού μικροβιώματος.

Η μεταβολή αυτή ονομάζεται δυσβίωση. Δεν πρόκειται απαραίτητα για μια κλασική λοίμωξη, αλλά για αλλαγή στη σύνθεση ή στην ποσότητα των μικροοργανισμών που βρίσκονται στους αεραγωγούς.

Όταν διαταράσσεται η ισορροπία, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να παραμένει ενεργοποιημένο για μεγάλο διάστημα. Η χρόνια φλεγμονή επηρεάζει τους φυσιολογικούς μηχανισμούς επούλωσης και μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική παραγωγή ουλώδους ιστού.

Με αυτόν τον τρόπο, η μικροβιακή ανισορροπία ενδέχεται να λειτουργεί ως ένας από τους παράγοντες που μετατρέπουν μια αρχική πνευμονική βλάβη σε προοδευτική ίνωση.

Ο υποδοχέας TLR5 στο επίκεντρο της έρευνας

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στον υποδοχέα Toll-like receptor 5, γνωστό ως TLR5.

Ο TLR5 αποτελεί τμήμα της έμφυτης ανοσίας και αναγνωρίζει τη μαστιγίνη, μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στα μαστίγια πολλών βακτηρίων. Μόλις εντοπίσει το βακτηριακό σήμα, ενεργοποιεί μηχανισμούς άμυνας που βοηθούν τον οργανισμό να περιορίσει τη μικροβιακή υπερανάπτυξη.

Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε γενετικά δεδομένα από δύο μεγάλες ομάδες συμμετεχόντων. Συνολικά εξετάστηκαν περισσότεροι από 1.100 ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση και περίπου 2.500 υγιείς άνθρωποι.

Η ανάλυση ανέδειξε σαφή σύνδεση ανάμεσα στην εμφάνιση της νόσου και στην ανεπαρκή λειτουργία του TLR5.

Η γενετική συσχέτιση δεν αρκούσε από μόνη της για να αποδείξει ότι ο υποδοχέας συμμετέχει άμεσα στην ανάπτυξη της ίνωσης. Για τον λόγο αυτό, οι επιστήμονες προχώρησαν σε πειράματα με ζωικά μοντέλα.

Τα πειράματα επιβεβαίωσαν τον προστατευτικό ρόλο του TLR5

Τα ποντίκια που δεν διέθεταν ενεργό TLR5 αποδείχθηκαν περισσότερο ευάλωτα στην πνευμονική ίνωση.

Η απουσία του υποδοχέα συνδέθηκε με εντονότερη διαταραχή του μικροβιώματος, αυξημένη φλεγμονή και μεγαλύτερη ανάπτυξη ουλώδους ιστού μετά την πρόκληση πνευμονικής βλάβης.

Οι ερευνητές χορήγησαν στη συνέχεια μια βακτηριακή πρωτεΐνη που ενεργοποιεί τον TLR5. Η παρέμβαση κινητοποίησε φυσικούς αντιμικροβιακούς μηχανισμούς και περιόρισε την ανάπτυξη ίνωσης στα ζωικά μοντέλα.

Ο υποδοχέας δεν λειτουργεί ο ίδιος ως αντιβιοτικό. Η ενεργοποίησή του ενισχύει την έμφυτη άμυνα και βοηθά τον οργανισμό να ελέγξει τα μικρόβια που μπορεί να συντηρούν τη φλεγμονή.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο TLR5 λειτουργεί ως προστατευτική ασπίδα απέναντι στη μικροβιακή ανισορροπία και στην ανεξέλεγκτη ουλοποίηση των πνευμόνων.

Πιθανός ρόλος του TLR5 και στη ΧΑΠ

Η ίδια ερευνητική ομάδα εξετάζει τον υποδοχέα TLR5 και σε άλλες πνευμονοπάθειες που συνδέονται με χρόνια φλεγμονή και βακτηριακή υπερανάπτυξη.

Σε επόμενη έρευνα, η οποία βρίσκεται υπό δημοσίευση, οι επιστήμονες μελέτησαν ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, ανθρώπινα κύτταρα στο εργαστήριο και ζωικά μοντέλα.

Τα προκαταρκτικά δεδομένα δείχνουν ότι η υψηλότερη έκφραση του TLR5 στους πνεύμονες συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα δεικτών φλεγμονής στο αίμα των ασθενών με ΧΑΠ.

Παράλληλα, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι ο καπνός του τσιγάρου καταστέλλει την έκφραση του TLR5 στα επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών.

Η παρατήρηση αυτή προσφέρει μια πιθανή εξήγηση για τον τρόπο με τον οποίο το κάπνισμα αποδυναμώνει την άμυνα των πνευμόνων. Η μειωμένη λειτουργία του TLR5 μπορεί να διευκολύνει τη βακτηριακή υπερανάπτυξη και να ενισχύσει τη χρόνια φλεγμονή.

Επειδή η συγκεκριμένη μελέτη δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί, τα αποτελέσματά της παραμένουν προκαταρκτικά και χρειάζονται αξιολόγηση από την επιστημονική κοινότητα.

Οι επόμενες θεραπευτικές επιλογές

Το επόμενο στάδιο της έρευνας θα κινηθεί προς δύο βασικές κατευθύνσεις.

Η πρώτη αφορά τον εντοπισμό των μικροβίων που συμμετέχουν περισσότερο στη διαταραχή του πνευμονικού μικροβιώματος. Εφόσον οι επιστήμονες ταυτοποιήσουν συγκεκριμένους μικροοργανισμούς, θα μπορούν να εξετάσουν αν επιλεγμένα αντιβιοτικά ή άλλες αντιμικροβιακές παρεμβάσεις ωφελούν συγκεκριμένες ομάδες ασθενών.

Η δεύτερη κατεύθυνση αφορά την ενεργοποίηση του TLR5 με φαρμακευτικά μέσα. Ένα φάρμακο που θα ενισχύει με ελεγχόμενο τρόπο τη λειτουργία του υποδοχέα θα μπορούσε να περιορίζει τη δυσβίωση, τη φλεγμονή και την ανάπτυξη ίνωσης.

Οι προσεγγίσεις αυτές βρίσκονται ακόμη σε προκλινικό στάδιο. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να προσδιοριστούν η κατάλληλη ουσία, η δόση, ο τρόπος χορήγησης και οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Στη συνέχεια θα χρειαστούν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους, προκειμένου να αξιολογηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα οποιασδήποτε νέας θεραπείας.

Τα ευρήματα δεν δικαιολογούν την αυθαίρετη λήψη αντιβιοτικών από ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση. Η ακατάλληλη χρήση μπορεί να διαταράξει περαιτέρω το μικροβίωμα και να ενισχύσει την αντοχή των βακτηρίων.

Η επιστημονική διαδρομή του Σταύρου Γαραντζιώτη

Ο Σταύρος Γαραντζιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Albert-Ludwigs της Γερμανίας και συνέχισε την εκπαίδευσή του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ολοκλήρωσε την ειδικότητα της Παθολογίας στο Albert Einstein College of Medicine στη Νέα Υόρκη και στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στην Πνευμονολογία στο Πανεπιστήμιο Duke της Βόρειας Καρολίνας.

Για περίπου 15 χρόνια διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Κλινικών Ερευνών του Εθνικού Ινστιτούτου Επιστημών Περιβαλλοντικής Υγείας των ΗΠΑ.

Το επιστημονικό του ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο οι πνεύμονες αντιδρούν στις περιβαλλοντικές βλάβες, στους μηχανισμούς αποκατάστασης του ιστού και στη σχέση του μικροβιώματος με το ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι πνεύμονες δεν προσφέρουν μόνο οξυγόνο

Η Πνευμονολογία κέρδισε το ενδιαφέρον του, επειδή οι πνεύμονες αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα και πολύπλευρα όργανα του ανθρώπινου σώματος.

Η λειτουργία τους δεν περιορίζεται στην παροχή οξυγόνου. Αποτελούν σημαντικό μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος και, μαζί με την καρδιά, έρχονται σε επαφή με το σύνολο του αίματος που κυκλοφορεί στον οργανισμό.

Ό,τι εισπνέει ο άνθρωπος μπορεί, μέσω των πνευμόνων, να επηρεάσει την κυκλοφορία του αίματος και τη συνολική υγεία.

Μετά το δέρμα, οι πνεύμονες αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες επιφάνειες επαφής του σώματος με το περιβάλλον. Αυτή η συνεχής έκθεση εξηγεί γιατί ο καπνός, η ατμοσφαιρική ρύπανση και τα μικρόβια μπορούν να έχουν επιπτώσεις πολύ πέρα από το αναπνευστικό σύστημα.

Ένα σημαντικό βήμα, αλλά όχι ακόμη θεραπεία

Η νέα μελέτη προσφέρει μια πιθανή εξήγηση για ένα μέρος των περιπτώσεων ιδιοπαθούς πνευμονικής ίνωσης και δημιουργεί προοπτικές για πιο εξατομικευμένες παρεμβάσεις.

Στο μέλλον, η ανάλυση του μικροβιώματος και της λειτουργίας του TLR5 θα μπορούσε να βοηθήσει τους γιατρούς να διακρίνουν διαφορετικές βιολογικές υποομάδες ασθενών.

Μια τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε την επιλογή θεραπείας με βάση τον μηχανισμό που οδηγεί κάθε ασθενή στη νόσο και όχι αποκλειστικά με βάση τα συμπτώματα ή την απεικονιστική εικόνα.

Η απόσταση από τα εργαστηριακά ευρήματα μέχρι μια εγκεκριμένη θεραπεία παραμένει μεγάλη. Ωστόσο, η σύνδεση του πνευμονικού μικροβιώματος με έναν συγκεκριμένο ανοσολογικό υποδοχέα προσφέρει έναν σαφή στόχο για την επόμενη φάση της έρευνας.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Παρέμβαση του ΙΣΑ στον ΕΟΠΥΥ για τον τρόπο υπολογισμού του Μεσοσταθμικού Δείκτη Εξομάλυνσης (ΜΔΕ)

Ο ΙΣΑ με επιστολή του στον διοικητή του ΕΟΠΥΥ κ. Α. Ζαμάνη ζητά την άμεση διόρθωση τυχόν σφαλμάτων στον τρόπο υπολογισμού του Μεσοσταθμικού Δείκτη Εξομάλυνσης και την αναδρομική αποκατάσταση των εκκαθαρίσεων προς τους ιατρούς.

Ο Πρόεδρος του ΙΣΑ Γ. Πατούλης δήλωσε:

«Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών παρεμβαίνει άμεσα κάθε φορά που ανακύπτουν ζητήματα τα οποία δημιουργούν οικονομικές αδικίες σε βάρος των ιατρών. Ζητούμε από τον ΕΟΠΥΥ να διερευνήσει χωρίς καθυστέρηση τις καταγγελίες των μελών μας και, εφόσον διαπιστωθεί οποιοδήποτε σφάλμα, να προχωρήσει άμεσα στην αποκατάστασή του και στην αναδρομική απόδοση των οφειλόμενων ποσών».

Ειδικότερα, στην επιστολή του ΙΣΑ αναφέρονται τα εξής :

«Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών τις τελευταίες ημέρες γίνεται αποδέκτης έντονων διαμαρτυριών από ιατρούς-μέλη μας σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού του Μεσοσταθμικού Δείκτη Εξομάλυνσης ( ΜΔΕ ), ο οποίος φαίνεται να οδηγεί σε εσφαλμένη υποβολή δαπανών και, κατ’ επέκταση, σε λανθασμένη καταβολή των σχετικών ποσών.

Το πρόβλημα, όπως μας έχει γνωστοποιηθεί, εντοπίζεται κυρίως στις υποβολές που αφορούν τις εξετάσεις Stress Echo και Triplex, χωρίς ωστόσο να μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να επηρεάζονται και άλλες κατηγορίες ιατρικών πράξεων.

Παρακαλούμε για την άμεση διερεύνηση του ζητήματος και, εφόσον διαπιστωθεί ότι υφίσταται πρόβλημα στον τρόπο υπολογισμού του ΜΔΕ, για την αποκατάστασή του, με αναδρομική διόρθωση των σχετικών εκκαθαρίσεων, ώστε να αποδοθούν τα ορθά ποσά στους παρόχους».

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΙΣΑ