Κατηγορία: Γενικά

Άσκηση δεν σημαίνει μόνο καλύτερη φυσική κατάσταση και ενδυνάμωση των μυών. Η συστηματική σωματική δραστηριότητα προκαλεί μια σειρά από αλλαγές που ξεκινούν σε μοριακό και κυτταρικό επίπεδο, επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο οργανισμός.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances φωτίζει σε βάθος τους μοριακούς και κυτταρικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων η συστηματική άσκηση βελτιώνει τον μεταβολισμό και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Η έρευνα, με συμμετοχή επιστημόνων της Θεραπευτικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, αποκαλύπτει ότι η άσκηση αφήνει ένα βαθύ βιολογικό αποτύπωμα, επηρεάζοντας μεταβολικές οδούς, αντιοξειδωτική άμυνα και ανοσολογική λειτουργία.

Οι ερευνητές ανέλυσαν 86 νεαρούς ενήλικες, εκ των οποίων 40 ασκούνταν συστηματικά και 46 είχαν καθιστικό τρόπο ζωής. Η συστηματική άσκηση ορίστηκε ως ≥150 λεπτά μέτριας ή ≥75 λεπτά έντονης άσκησης εβδομαδιαίως. Οι δύο ομάδες δεν διέφεραν σε ηλικία, διατροφή, κάπνισμα, αλκοόλ ή ύπνο.
Άσκηση: Τι δείχνουν οι εξετάσεις

Βασικά βιοχημικά ευρήματα
– Χαμηλότερη γλυκόζη νηστείας
– Μειωμένα τριγλυκερίδια
– Αυξημένη HDL χοληστερόλη
– Μεταβολές σε δείκτες αντιοξειδωτικής άμυνας

Μεταβολομικό αποτύπωμα

Η βαθιά μεταβολομική ανάλυση αποκάλυψε:
– αυξημένους μεταβολίτες στους ασκούμενους,
– μειωμένα λιπίδια,

– ενίσχυση οδών του κύκλου του Krebs, του μεταβολισμού αμινοξέων και της αντιοξειδωτικής άμυνας,
– αυξημένη οξείδωση λιπαρών οξέων και κετογένεση, που δείχνουν αποτελεσματικότερη αξιοποίηση λίπους ως ενέργεια.

Ενισχυμένα ήταν επίσης μόρια που προστατεύουν από το οξειδωτικό στρες, όπως είναι η βεταΐνη και το 2‑υδροξυβουτυρικό, ενώ παρατηρήθηκαν μεταβολές που συνδέονται με το εντερικό μικροβίωμα και τον μεταβολισμό χολικών οξέων.

Ανοσολογικές αλλαγές – Πώς η άσκηση επηρεάζει τα ανοσοκύτταρα
Η μελέτη ανέλυσε πάνω από 1,3 εκατομμύρια κύτταρα σε επίπεδο γονιδιακής έκφρασης και 640.000 κύτταρα σε επίπεδο επιγενετικής ρύθμισης.

Μονοκύτταρα
– Ενισχυμένη επεξεργασία και παρουσίαση αντιγόνων
– Μειωμένη δραστηριότητα μηχανισμών οξειδωτικού στρες, υποξίας και φλεγμονής

CD8+ Τ λεμφοκύτταρα
– Αυξημένη ενεργοποίηση
– Ενισχυμένη σηματοδότηση μέσω T‑cell receptor
– Ισχυρότερη απόκριση στην ιντερφερόνη‑γ
– Ενισχυμένη κυτταροτοξική δράση

NK cells (φυσικά φονικά κύτταρα)
– Ενισχυμένη κυτταροτοξικότητα
– Μειωμένα σήματα φλεγμονής

Συντονισμός ανοσολογικής απόκρισης

Η άσκηση ενισχύει την ενεργοποίηση Τ λεμφοκυττάρων μέσω MHC‑I και MHC‑II, ενώ μειώνει σήματα που προάγουν τη φλεγμονή, όπως η IL‑6.

Τι σημαίνουν όλα αυτά – Το βαθύ βιολογικό αποτύπωμα της άσκησης

Η συστηματική άσκηση δεν ενισχύει απλώς το ανοσοποιητικό.

Δημιουργεί ένα πολύπλοκο δίκτυο μεταβολικών και ανοσολογικών προσαρμογών που:
– βελτιώνουν την αξιοποίηση ενέργειας,
– ενισχύουν την αντιοξειδωτική άμυνα,
– αυξάνουν την αποτελεσματικότητα των ανοσοκυττάρων,
– μειώνουν τη χρόνια φλεγμονή.

Η μελέτη αποδεικνύει ότι η άσκηση αφήνει ένα μοριακό αποτύπωμα στον οργανισμό, επηρεάζοντας θεμελιώδεις βιολογικές λειτουργίες και προσφέροντας προστασία σε βάθος χρόνου.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Το Cabenuva πέτυχε υψηλότερα ποσοστά ιολογικής καταστολής από την καθημερινή από του στόματος θεραπεία σε ανθρώπους με HIV-1 και ανιχνεύσιμο ιικό φορτίο, σύμφωνα με τη ViiV Healthcare. Η μελέτη CROWN ανοίγει προοπτική διεύρυνσης της χρήσης του ενέσιμου σχήματος μακράς δράσης, καθώς ο ανταγωνισμός στην αγορά του HIV εντείνεται.

Νέα δεδομένα για το Cabenuva προσθέτει η ViiV Healthcare στον κλινικό φάκελο της θεραπείας της, εξετάζοντας τη δυνατότητα να καλύψει ανθρώπους που δυσκολεύονται να επιτύχουν ή να διατηρήσουν την καταστολή του HIV με καθημερινά αντιρετροϊκά δισκία.

Η εταιρεία, στην οποία η GSK κατέχει την πλειοψηφία, ανακοίνωσε ότι η μελέτη φάσης 3b CROWN πέτυχε το κύριο καταληκτικό σημείο της. Στους έξι μήνες, ο συνδυασμός καμποτεγκραβίρης και ριλπιβιρίνης μακράς δράσης εμφάνισε υψηλότερα ποσοστά ιολογικής καταστολής από τη συνήθη από του στόματος αντιρετροϊκή θεραπεία.

Οι συμμετέχοντες είχαν ανιχνεύσιμο HIV-1 κατά την ένταξή τους στη μελέτη, παρά το ιστορικό λήψης καθημερινής θεραπείας. Η χρήση του συγκεκριμένου ενέσιμου συνδυασμού σε ανθρώπους με ανιχνεύσιμη ιαιμία παραμένει υπό διερεύνηση και δεν διαθέτει έγκριση από τις ρυθμιστικές αρχές.

Τι εξέτασε η μελέτη CROWN

Η CROWN ενέταξε περίπου 326 ενήλικες και εφήβους σε οκτώ χώρες. Στόχος ήταν να εξετάσει εάν άνθρωποι με ανιχνεύσιμο ιικό φορτίο και προηγούμενη εμπειρία από καθημερινή αντιρετροϊκή αγωγή μπορούσαν να ξεκινήσουν απευθείας το ενέσιμο σχήμα και να επιτύχουν ιολογική καταστολή.

Το Cabenuva συνδυάζει την καμποτεγκραβίρη της ViiV, έναν αναστολέα ιντεγκράσης, με τη ριλπιβιρίνη της Johnson & Johnson, έναν μη νουκλεοσιδικό αναστολέα ανάστροφης μεταγραφάσης. Οι δύο δραστικές ουσίες παρεμβαίνουν σε διαφορετικά στάδια του πολλαπλασιασμού του HIV.

Η μελέτη επέλεξε συμμετέχοντες χωρίς ενδείξεις αντοχής στις δύο κατηγορίες φαρμάκων. Αυτό το κριτήριο έχει ιδιαίτερη σημασία για την ερμηνεία των αποτελεσμάτων: τα ευρήματα αφορούν τον πληθυσμό που εξέτασε η CROWN και δεν τεκμηριώνουν αποτελεσματικότητα ανεξάρτητα από το προφίλ αντοχής του ιού.

Το κενό τεκμηρίωσης που επιχειρεί να καλύψει η ViiV

Η ViiV παρουσιάζει τη CROWN ως μελέτη που απαντά σε ένα εκκρεμές ερώτημα: μπορεί η απευθείας έναρξη του συνδυασμού μακράς δράσης να βοηθήσει ανθρώπους που εξακολουθούν να έχουν ανιχνεύσιμο HIV, αντί να προϋποθέτει την επίτευξη καταστολής με δισκία;

Ο Jean van Wyk, επικεφαλής Ιατρικός Διευθυντής της εταιρείας, επισημαίνει ότι οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην επίτευξη ή στη διατήρηση ιολογικής καταστολής με καθημερινή αγωγή εξακολουθούν να συναντούν σημαντικά εμπόδια στη φροντίδα τους.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η CROWN σχεδιάστηκε για να καλύψει αυτό το κενό τεκμηρίωσης. Η εταιρεία θεωρεί ότι τα νέα ευρήματα προσφέρουν περισσότερες πληροφορίες για τον πιθανό ρόλο της καμποτεγκραβίρης και της ριλπιβιρίνης μακράς δράσης σε ανθρώπους με προηγούμενη εμπειρία αντιρετροϊκής θεραπείας.

Τα πλήρη αποτελέσματα παραμένουν εκκρεμή

Η ανακοίνωση επιβεβαιώνει την επίτευξη του κύριου καταληκτικού σημείου, αλλά δεν παρουσιάζει τα ακριβή ποσοστά ιολογικής καταστολής ανά ομάδα. Επίσης, δεν δίνει αναλυτικά δεδομένα ασφάλειας ή πληροφορίες για την εμφάνιση αντοχής κατά τη διάρκεια της μελέτης.

Η ViiV σχεδιάζει να παρουσιάσει τα πλήρη αποτελέσματα σε προσεχές επιστημονικό συνέδριο και να τα συζητήσει με τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές.

Επομένως, το θετικό αποτέλεσμα αποτελεί ένα βήμα στην κλινική τεκμηρίωση. Η αναλυτική παρουσίαση θα επιτρέψει πληρέστερη αξιολόγηση του μεγέθους του οφέλους και των περιορισμών της προσέγγισης.

Πώς συνδέεται η CROWN με τη LATITUDE

Η νέα μελέτη συνεχίζει την ερευνητική κατεύθυνση της LATITUDE, η οποία εξέτασε ανθρώπους με ιστορικό δυσκολιών στην προσήλωση στην καθημερινή αντιρετροϊκή αγωγή.

Στη LATITUDE, οι συμμετέχοντες είχαν επιτύχει ιολογική καταστολή με από του στόματος θεραπεία πριν περάσουν στη συγκριτική αξιολόγηση. Τα αποτελέσματα έδειξαν υπεροχή του ενέσιμου συνδυασμού στη διατήρηση της καταστολής έναντι της καθημερινής αγωγής.

Η CROWN εξετάζει το προηγούμενο βήμα: την έναρξη της θεραπείας μακράς δράσης ενώ ο ιός παραμένει ανιχνεύσιμος. Έτσι, οι δύο μελέτες προσφέρουν διαφορετικές πληροφορίες για τις ανάγκες ανθρώπων που δυσκολεύονται με την καθημερινή λήψη δισκίων.

Η σημερινή ένδειξη και η χορήγηση ανά δύο μήνες

Το Cabenuva διαθέτει σήμερα έγκριση για τη θεραπεία της λοίμωξης HIV-1 σε ενήλικες και εφήβους που έχουν ήδη επιτύχει ιολογική καταστολή με σταθερό αντιρετροϊκό σχήμα, χωρίς ιστορικό θεραπευτικής αποτυχίας και χωρίς γνωστή ή πιθανολογούμενη αντοχή στην καμποτεγκραβίρη ή στη ριλπιβιρίνη.

Στο σχήμα χορήγησης ανά δύο μήνες, οι προγραμματισμένες συνεδρίες ενέσεων συντήρησης αντιστοιχούν σε έξι τον χρόνο. Πρόκειται για μια επιλογή μακράς δράσης έναντι των θεραπειών που απαιτούν καθημερινή λήψη.

Το Cabenuva έλαβε την πρώτη έγκρισή του το 2021. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ιαπωνία, ο συνδυασμός κυκλοφορεί με τις εμπορικές ονομασίες Vocabria και Rekambys.

Πωλήσεις 1,4 δισ. λιρών και εντεινόμενος ανταγωνισμός

Η διεύρυνση της κλινικής τεκμηρίωσης έχει ιδιαίτερη εμπορική σημασία για τη ViiV και την GSK. Το Cabenuva κατέγραψε πωλήσεις περίπου 1,4 δισ. στερλινών το 2025 —περίπου 1,9 δισ. δολαρίων με την ισοτιμία που αναφέρει το αρχικό δημοσίευμα— και συνέβαλε στο 55% της συνολικής αύξησης των πωλήσεων HIV της GSK εκείνη τη χρονιά.

Παράλληλα, η Gilead Sciences ενισχύει την παρουσία της στις θεραπείες μακράς δράσης με τη λενακαπαβίρη, η οποία κυκλοφορεί ως Sunlenca. Οι δόσεις συντήρησης χορηγούνται ανά έξι μήνες.

Ωστόσο, οι εγκεκριμένες χρήσεις των δύο επιλογών διαφέρουν. Το Sunlenca αποτελεί μέρος συνδυαστικής αγωγής με άλλα αντιρετροϊκά για ενήλικες με πολυανθεκτικό HIV-1 και εκτεταμένη προηγούμενη θεραπευτική εμπειρία. Συνεπώς, η εξαμηνιαία χορήγησή του δεν σημαίνει ότι αντικαθιστά από μόνο του ένα πλήρες θεραπευτικό σχήμα.

Η λενακαπαβίρη έχει ενισχύσει τον ανταγωνισμό και στην πρόληψη. Στις 18 Ιουνίου 2025, ο FDA ενέκρινε το Yeztugo για προφύλαξη πριν από την έκθεση στον HIV, γνωστή ως PrEP, με χορήγηση ανά έξι μήνες. Η συγκεκριμένη ένδειξη αφορά την πρόληψη της λοίμωξης και διαφέρει από τη θεραπεία ανθρώπων που ζουν ήδη με HIV.

Τα δεδομένα της MOCHA στους εφήβους

Η ViiV είχε ενισχύσει νωρίτερα μέσα στο 2026 τον φάκελο του Cabenuva με αποτελέσματα της μελέτης MOCHA, γνωστής και ως IMPAACT 2017.

Στη μελέτη, το 94,4% των εφήβων που είχαν ήδη ιολογική καταστολή και άλλαξαν από καθημερινή από του στόματος θεραπεία σε ενέσεις ανά δύο μήνες διατήρησε την καταστολή στην εβδομάδα 96.

Παράλληλα, περισσότερο από το 97% των συμμετεχόντων δήλωσε προτίμηση στις ενέσεις μακράς δράσης έναντι των καθημερινών δισκίων σε όλες τις χρονικές αξιολογήσεις που αναφέρει η εταιρεία.

Τα ευρήματα αυτά προσθέτουν πληροφορίες τόσο για τη διατήρηση του ελέγχου του HIV όσο και για την αποδοχή της θεραπείας από τους εφήβους. Αφορούν, όμως, διαφορετικό πληθυσμό από εκείνον της CROWN, καθώς οι συμμετέχοντες στη MOCHA είχαν ήδη επιτύχει ιολογική καταστολή πριν αλλάξουν αγωγή.

Το επόμενο βήμα για το Cabenuva

Η CROWN μπορεί να ενισχύσει τη συζήτηση για τον ρόλο των θεραπειών μακράς δράσης σε ανθρώπους με HIV που αντιμετωπίζουν εμπόδια στην καθημερινή αγωγή.

Για τη ViiV, η προοπτική αυτή συνδυάζει μια ανάγκη φροντίδας με τη δυνατότητα επέκτασης της παρουσίας του Cabenuva σε μια ανταγωνιστική αγορά. Η πλήρης παρουσίαση των δεδομένων και η αξιολόγησή τους από τις ρυθμιστικές αρχές θα καθορίσουν τα επόμενα βήματα.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Αναγκαία η τοποθέτηση πιστοποιημένων ομότιμων
υποστηρικτών σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας
Η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία έχει επανειλημμένα αναφερθεί στις
προκαταλήψεις και τα στερεότυπα που αφορούν στην ψυχική νόσο και έχουν ως
αποτέλεσμα τον αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση όσων πάσχουν από κάποια
ψυχική διαταραχή. Δυστυχώς, το στίγμα για τις ψυχικές διαταραχές παραμένει
κυρίαρχο και στην ελληνική κοινωνία, άλλοτε συνδέοντας με αντιεπιστημονικό
τρόπο τις σοβαρές ψυχικές διαταραχές με την επικινδυνότητα, άλλοτε
προβάλλοντας το ανίατο των ψυχικών διαταραχών και μη λαμβάνοντας υπόψη την
πρόοδο που έχει γίνει στην θεραπεία τους τις τελευταίες δεκαετίες.
Στα πλαίσια αυτά τα ίδια τα άτομα με ψυχική διαταραχή αποκτούν αρνητική
εικόνα για τον εαυτό τους και υιοθετούν τις προκαταλήψεις σε βάρος τους,
ενδοβάλλοντας το αρνητικό τους περιεχόμενο (self-stigma), με αποτέλεσμα
την χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, την αυτοεγκατάλειψη και την μη
αναζήτησή όποιων ευκαιριών αποκατάστασης τους προσφέρονται, στα πλαίσια
της σύγχρονής ψυχιατρικής φροντίδας. Το φετινό θέμα της Παγκόσμια Ημέρα
Ψυχικής Υγείας «Ακούγοντας τις Βιωμένες Εμπειρίες: Πραγματικές Φωνές,
Πραγματική Αλλαγή» θέτει την ανάγκη οικοδόμησης συστημάτων ψυχικής υγείας
μαζί με τα άτομα που φέρουν την βιωμένη εμπειρία της ψυχικής νόσου και όχι
απλώς γι’ αυτά. Είναι γεγονός ότι πολύ συχνά ζητείται από τα άτομα με «βιωμένη
εμπειρία» να μοιραστούν τις ιστορίες τους, αλλά στο τέλος αποκλείονται από
τη λήψη αποφάσεων. Η ουσιαστική συμμετοχή, όμως, εκτείνεται πέρα από το
να ακούγονται απλώς οι φωνές τους. Η χάραξη πολιτικών και η δημιουργία
υποστηρικτικών δομών οφείλει να συμπεριλαμβάνει την πολύτιμη γνώση
των ανθρώπων με βιωμένη εμπειρία. Η αυτοσυνηγορία (self-advocacy) και η
λογοδοσία των υπηρεσιών ψυχικής υγείας (service accountability) μπορούν και
πρέπει να αποτελέσουν θεμελιώδεις πυλώνες για την αποτελεσματική διαχείριση
της ψυχικής διαταραχής, χωρίς αποκλεισμούς και με σεβασμό στα ανθρώπινα
δικαιώματα. Η ομότιμη συμπαράσταση (peer supporting) αφορά στη φροντίδα
και στη στήριξη που παρέχεται από άτομα που έχουν ανακάμψει προς άλλα άτομα
που περνούν τώρα την ίδια διαταραχή.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Νέες κατευθυντήριες οδηγίες για τη διαχείριση της παχυσαρκίας
σε παιδιά και εφήβους
Στο επίκεντρο της διεθνούς κοινότητας βρέθηκε η Ελλάδα κατά την παρουσίαση
των νέων Κατευθυντήριων Οδηγιών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ)
για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση της Παχυσαρκίας σε Παιδιά και Εφήβους, με
τον ΠΟΥ να εξαίρει την χώρα μας για την πρωτοπορία, τη συνέπεια και τα απτά
αποτελέσματα της εθνικής της στρατηγικής. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΠΟΥ,
τα ποσοστά παχυσαρκίας στις ηλικίες 5-19 ετών αυξήθηκαν παγκοσμίως έως
το 2024, με περισσότερα από 170 εκατομμύρια παιδιά και εφήβους να ζουν
σήμερα με παχυσαρκία. Για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης, ο ΠΟΥ εξέδωσε
νέες οδηγίες που προωθούν οικογενειοκεντρικές, πολυπαραγοντικές παρεμβάσεις
μέσω της ΠΦΥ. Στο πλαίσιο αυτό, ο Δρ Bruce Aylward, Γενικός Διευθυντής
Προαγωγής Υγείας, Πρόληψης Νοσημάτων και Φροντίδας του ΠΟΥ, υπογράμμισε
τον ηγετικό ρόλο της Ελλάδας, επισημαίνοντας ότι τα τελευταία χρόνια παράγει
σταθερά μετρήσιμα αποτελέσματα. Όπως σημείωσε, η Ελλάδα αποτελεί μία
από τις ελάχιστες χώρες παγκοσμίως που δεν περιορίζεται στην υιοθέτηση
κατευθυντήριων οδηγιών, αλλά τις εφαρμόζει στην πράξη με αποδεδειγμένη
αποτελεσματικότητα. Στη δική της παρέμβαση, η Αν. Υπουργός Υγείας, Ειρήνη
Αγαπηδάκη, παρουσίασε την πρόοδο της Εθνικής Δράσης κατά της Παιδικής
Παχυσαρκίας, με στόχο τη μείωση του ποσοστού υπερβαρίας και παχυσαρκίας
στα παιδιά από 37,5% (2019) σε 24,5% έως το 2030

 

 

Πηγη:HealthDaily

Με το τριειδικό αντίσωμα ramantamig υπό αξιολόγηση
Η θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος έχει εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία
χρόνια, με την εισαγωγή νέων προσεγγίσεων ανοσοθεραπείας που αξιοποιούν
το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα για την αναγνώριση και καταστροφή των
καρκινικών κυττάρων. Παρά τη σημαντική αυτή πρόοδο, η υποτροπή της
νόσου και η ανάπτυξη ανθεκτικότητας στις διαθέσιμες θεραπείες εξακολουθούν
να αποτελούν σημαντικές προκλήσεις, καθιστώντας αναγκαία την ανάπτυξη
θεραπειών με νέους μηχανισμούς δράσης, με σκοπό τη βελτίωση της επιβίωσης
και της ποιότητας ζωής των ασθενών.
Ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-Ογκολογίας-Αιματολογίας,
τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρει ότι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εξέλιξη αποτελεί
η ανάπτυξη των τριειδικών αντισωμάτων, τα οποία έχουν σχεδιαστεί ώστε να
αναγνωρίζουν ταυτόχρονα περισσότερους από έναν θεραπευτικούς στόχους.
Σε αυτή τη νέα γενιά ανοσοθεραπείας ανήκει το ramantamig, ένα τρι-ειδικό
αντίσωμα που βρίσκεται υπό κλινική αξιολόγηση και στοχεύει ταυτόχρονα τα
BCMA και GPRC5D, δύο αντιγόνα που εκφράζονται στα κύτταρα του πολλαπλού
μυελώματος, καθώς και το CD3 στα Τ-λεμφοκύτταρα. Με αυτόν τον τρόπο
επιδιώκεται η προσέγγιση και ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων έναντι των
κυττάρων του μυελώματος.
Η ταυτόχρονη αναγνώριση δύο διαφορετικών στόχων στο κύτταρο του
μυελώματος αποτελεί ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ramantamig.
Η στρατηγική αυτή διερευνάται ως ένας πιθανός τρόπος αντιμετώπισης της
ετερογένειας της νόσου και μηχανισμών ανοσολογικής διαφυγής που μπορούν
να εμφανιστούν όταν τα καρκινικά κύτταρα μειώνουν ή χάνουν την έκφραση
ενός θεραπευτικού στόχου. Η Θεραπευτική Κλινική του ΕΚΠΑ (Νοσοκομείο
«Αλεξάνδρα») συμμετέχει ενεργά στο πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης του
ramantamig, με τέσσερις μελέτες που καλύπτουν διαφορετικά στάδια της πορείας
του πολλαπλού μυελώματος, από τη διάγνωση έως και την υποτροπή (πρώιμη
και όψιμη), να βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.
• TRIlogy-7 – Φάση 3: Αφορά ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν πολλαπλούν μυέλωμα,
για τους οποίους δεν προγραμματίζεται μεταμόσχευση ως αρχική θεραπεία, και
συγκρίνει τον συνδυασμό ramantamig και daratumumab χορηγούμενα για 48
μήνες με καθιερωμένα θεραπευτικά σχήματα (DVRd ή DRd) σε συνεχή χορήγηση.
• TRIlogy-5 – Φάση 3: Αφορά ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό
πολλαπλούν μυέλωμα μετά από 1–3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας και
συγκρίνει το ramantamig έναντι του teclistamab, ένα δι-ειδικό αντίσωμα που
στοχεύει το BCMA στα κύτταρα του μυελώματος και το CD3 στα Τ-λεμφοκύτταρα.
• TRIlogy-4 – Φάση 3: Αφορά βαριά προθεραπευμένους ασθενείς με
υποτροπιάζον ή ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα μετά από τουλάχιστον τρεις
προηγούμενες γραμμές θεραπείας και συγκρίνει το ramantamig έναντι του
teclistamab.
• TRI Pro – Φάση 2: Εστιάζει στη βελτιστοποίηση της ασφαλούς χορήγησης του
ramantamig, διερευνώντας κατά πόσο η προφυλακτική χορήγηση tocilizumab
μπορεί να προλάβει το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS), μια
ανεπιθύμητη ενέργεια των θεραπειών που ενεργοποιούν τα Τ-λεμφοκύτταρα.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Συνδέεται με έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες
Κάθε χρόνο, περίπου 120.000 εργαζόμενοι στην ΕΕ διαγιγνώσκονται με
επαγγελματικό καρκίνο που συνδέεται με την έκθεση σε καρκινογόνους
παράγοντες κατά την εργασία. Χθες το Κοινοβούλιο ενέκρινε νέους κανόνες
για τη βελτίωση των προτύπων της ΕΕ για την προστασία των εργαζομένων
από την έκθεση σε επικίνδυνες ουσίες.
Περιλαμβάνονται νέες οριακές τιμές έκθεσης για ορισμένες επικίνδυνες
χημικές ουσίες, με βάση τα πλέον επικαιροποιημένα επιστημονικά
δεδομένα. Η οδηγία καθορίζει νέες οριακές τιμές για το κοβάλτιο και
τις ανόργανες ενώσεις κοβαλτίου (παραγωγή συσσωρευτών), τους
πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (παραγωγή
χάλυβα, σιδήρου και αλουμινίου) και το 1,4-διοξάνιο (χημικά και
κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα).
Καθορίζει επίσης μια μακροπρόθεσμη οριακή τιμή επαγγελματικής έκθεσης
για το ισοπρένιο (χημική βιομηχανία και παραγωγή καουτσούκ), καθώς η ουσία
αυτή πληροί τα κριτήρια ταξινόμησης της ως καρκινογόνου. Η ΕΕ θα πρέπει
να αξιολογήσει την ανάγκη καθορισμού πρόσθετων οριακών τιμών για τις ουσίες
που περιέχονται στις αναθυμιάσεις συγκόλλησης. Τα κράτη μέλη έχουν στη
διάθεσή τους δύο έτη από την έναρξη ισχύος της οδηγίας για να μεταφέρουν
στο εθνικό τους δίκαιο τις διατάξεις της

 

 

Πηγη:HealthDAILY

Ο καρκίνος μαστού βρίσκεται στο επίκεντρο νέων θεραπευτικών εξελίξεων, με τη μετάλλαξη ESR1 να αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την επιλογή και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας σε ασθενείς με μεταστατική νόσο.

Νέα δεδομένα αναδεικνύουν τον ρόλο της συγκεκριμένης μετάλλαξης και δημιουργούν νέες προοπτικές στην αντιμετώπιση της νόσου.

Η μετάλλαξη ESR1 αναδεικνύεται σε έναν από τους πιο κρίσιμους βιοδείκτες για τον ορμονοευαίσθητο μεταστατικό καρκίνο του μαστού, καθώς δύο νέες εγκρίσεις του FDA μέσα σε διάστημα δύο εβδομάδων αλλάζουν τη θεραπευτική στρατηγική. Οι εγκρίσεις αφορούν διαφορετικές κλινικές στιγμές της νόσου, δείχνοντας πώς η μοριακή εξέλιξη μπορεί πλέον να καθοδηγεί εξατομικευμένες θεραπείες.

Η πιο πρόσφατη έγκριση αφορά τον συνδυασμό imlunestrant + abemaciclib για ασθενείς με ER-θετικό, HER2-αρνητικό, ESR1-mutated προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, μετά από εξέλιξη της νόσου υπό προηγούμενη ενδοκρινική θεραπεία. Η εξέλιξη αυτή έρχεται λίγες ημέρες μετά την επιταχυνόμενη έγκριση του camizestrant σε συνδυασμό με αναστολέα CDK4/6, δημιουργώντας ένα νέο δυναμικό θεραπευτικό πλαίσιο.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, Μαρία Καπαρέλου και Θάνος Δημόπουλος, επισημαίνουν ότι οι δύο εγκρίσεις δεν αφορούν την ίδια κλινική στιγμή, αλλά δύο διαφορετικές στρατηγικές αξιοποίησης της μετάλλαξης ESR1.
Καρκίνος μαστού: Τι είναι η μετάλλαξη ESR1 και γιατί έχει σημασία

Το γονίδιο ESR1 κωδικοποιεί τον οιστρογονικό υποδοχέα. Οι μεταλλάξεις του αποτελούν βασικό μηχανισμό επίκτητης αντοχής στην ενδοκρινική θεραπεία, εμφανιζόμενες συχνότερα κατά την πορεία της μεταστατικής νόσου, ιδίως υπό την πίεση των αναστολέων αρωματάσης.

Ένας όγκος που αρχικά ανταποκρίνεται στην ορμονοθεραπεία μπορεί να αποκτήσει νέους μηχανισμούς επιβίωσης, οδηγώντας σε θεραπευτική αντοχή και εξέλιξη.

Το imlunestrant είναι ένας νέας γενιάς από του στόματος SERD, που δεσμεύει, αναστέλλει και αποδομεί τον οιστρογονικό υποδοχέα. Η νέα ένδειξη αφορά τον συνδυασμό του με abemaciclib, προσθέτοντας στην ενδοκρινική στόχευση την αναστολή των CDK4/6, δηλαδή έναν δεύτερο μηχανισμό περιορισμού του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων.

Η έγκριση βασίστηκε στη μελέτη EMBER-3 (874 ασθενείς).

Στους 159 ασθενείς με μετάλλαξη ESR1:
– διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη: 11,1 μήνες με τον συνδυασμό έναντι 5,5 μηνών με imlunestrant μόνο,
– μείωση κινδύνου εξέλιξης ή θανάτου: 47%,
– αντικειμενική ανταπόκριση: 35% έναντι 15%.

Η έγκριση του camizestrant στηρίχθηκε στη μελέτη SERENA-6, η οποία εισάγει μια καινοτόμο στρατηγική: η μετάλλαξη ESR1 ανιχνεύεται στο κυκλοφορούν DNA κατά τη διάρκεια θεραπείας πρώτης γραμμής. Όταν εμφανίζεται – πριν υπάρξει ακτινολογική εξέλιξη – η θεραπεία αλλάζει από αναστολέα αρωματάσης σε camizestrant, ενώ ο CDK4/6 αναστολέας παραμένει ο ίδιος.

Αποτέλεσμα:

– διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη: 16,0 μήνες έναντι 9,2 μηνών,
– μείωση κινδύνου εξέλιξης ή θανάτου: 56%.

Δύο στρατηγικές, ένα κοινό μήνυμα

Οι δύο εγκρίσεις εκφράζουν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις:
– Camizestrant: παρέμβαση πριν την κλινική εξέλιξη, όταν η αντοχή ανιχνεύεται στο αίμα.
– Imlunestrant + abemaciclib: καθοδήγηση της θεραπείας μετά την κλινική εξέλιξη, βάσει της μετάλλαξης ESR1.

Η υγρή βιοψία παύει να είναι απλώς εργαλείο περιγραφής του όγκου. Μετατρέπεται σε μηχανισμό λήψης θεραπευτικών αποφάσεων, καθορίζοντας πότε πρέπει να αλλάξει η θεραπεία και ποια θεραπεία πρέπει να ακολουθήσει.
Η νέα εποχή στην ογκολογία

Ο μεταστατικός καρκίνος του μαστού δεν είναι στατική νόσος. Καθώς εξελίσσεται, αποκτά νέες μοριακές μεταβολές και μηχανισμούς αντοχής.

Η σύγχρονη ογκολογία μπορεί πλέον:

– να αναγνωρίζει αυτές τις αλλαγές,

– να τις αξιοποιεί για εξατομίκευση της θεραπείας,

– να παρεμβαίνει στη σωστή στιγμή με τη σωστή στρατηγική.

Η μετάλλαξη ESR1 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νέας εποχής, όπου η θεραπεία προσαρμόζεται δυναμικά στη βιολογία της νόσου.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Η νέα πλατφόρμα ενδονοσοκομειακής συνταγογράφησης προκαλεί αντιδράσεις στους νοσοκομειακούς γιατρούς. Η ΕΙΝΑΠ ζητά την κατάργησή της, καταγγέλλοντας πρόσθετη γραφειοκρατία και μεταφορά ευθυνών για τη διαθεσιμότητα των φαρμάκων. Στο επίκεντρο βρίσκονται ο χρόνος δίπλα στον ασθενή, ο εξοπλισμός των κλινικών και η κατανομή αρμοδιοτήτων μέσα στα νοσοκομεία.

Η ηλεκτρονική καταγραφή της φαρμακευτικής αγωγής στα δημόσια νοσοκομεία ανοίγει νέο μέτωπο μεταξύ των νοσοκομειακών γιατρών και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας.

Η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας–Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ) ζητά την άμεση κατάργηση της νέας πλατφόρμας εσωτερικής νοσοκομειακής συνταγογράφησης. Στην παρέμβασή της, υποστηρίζει ότι ο τρόπος εφαρμογής προσθέτει διοικητικό φόρτο στην κλινική εργασία και μεταφέρει στους γιατρούς ευθύνες για ζητήματα προμήθειας και διαθεσιμότητας φαρμάκων.

Η αντιπαράθεση αναδεικνύει ένα συγκεκριμένο ερώτημα: πώς θα συνδεθούν η ιατρική εντολή, το νοσοκομειακό φαρμακείο και η χορήγηση της θεραπείας, χωρίς η διαδικασία καταχώρισης να δυσκολεύει την παρακολούθηση των νοσηλευόμενων ασθενών;

Τι προβλέπει το νέο σύστημα

Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης ανακοίνωσε στις 31 Αυγούστου την έναρξη του νέου Πληροφοριακού Συστήματος Ενδονοσοκομειακής Συνταγογράφησης από την 1η Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με την παρουσίαση του έργου, το σύστημα επιδιώκει την ηλεκτρονική καταγραφή της φαρμακευτικής αγωγής κατά τη νοσηλεία και την παρακολούθηση της διαδρομής κάθε φαρμάκου: από την ιατρική εντολή και την εκτέλεσή της από το νοσοκομειακό φαρμακείο έως τη χορήγηση στον ασθενή.

Το θεσμικό πλαίσιο καθορίζει η κοινή υπουργική απόφαση Α3δ/Γ.Π.οικ.39286/2026, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β΄ 5340 της 28ης Αυγούστου. Η απόφαση επεκτείνει την παραγωγική λειτουργία του Συστήματος Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης στα εποπτευόμενα νοσοκομεία του ΕΣΥ, με στόχο ενιαία, ασφαλή και διαλειτουργική καταχώριση και παρακολούθηση των συνταγών.

Η διαφωνία για τις παραγγελίες προς το φαρμακείο

Η ΕΙΝΑΠ αμφισβητεί τον χαρακτήρα της διαδικασίας που καλούνται να εφαρμόσουν οι κλινικές. Υποστηρίζει ότι η πλατφόρμα λειτουργεί ως σύστημα παραγγελίας σκευασμάτων προς το φαρμακείο κάθε νοσοκομείου.

Κατά την Ένωση, αυτή η λειτουργία μεταφέρει στην Ιατρική Υπηρεσία γραφειοκρατικές εργασίες, αλλά και πιθανές ιατρονομικές ευθύνες όταν ένα σκεύασμα δεν υπάρχει στο νοσοκομειακό φαρμακείο ή όταν δεν εγκρίνεται η χορήγησή του. Η ανακοίνωση θέτει επίσης ζήτημα σαφήνειας για το ποιος εγκρίνει μια θεραπεία και με ποια κριτήρια.

Η επιλογή της αγωγής, η διαχείριση των αποθεμάτων και η εκτέλεση μιας παραγγελίας αποτελούν διαφορετικά στάδια της ίδιας διαδικασίας. Πώς το σύστημα αποτυπώνει αυτές τις αρμοδιότητες και τι συμβαίνει όταν η θεραπευτική ανάγκη συναντά έλλειψη διαθέσιμου φαρμάκου;

Οι καταχωρίσεις κατά την επίσκεψη στους ασθενείς

Ένα δεύτερο σημείο τριβής αφορά τον τρόπο εργασίας μέσα στις κλινικές. Η ΕΙΝΑΠ υποστηρίζει ότι οι γιατροί καλούνται να καταχωρούν τις αλλαγές στη φαρμακευτική αγωγή κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στους νοσηλευόμενους. Χωρίς κατάλληλο εξοπλισμό κοντά στον ασθενή, πρέπει να διακόπτουν την επίσκεψη και να μετακινούνται σε τερματικό υπολογιστή.

Η Ένωση συνδέει αυτή την επιβάρυνση με την υποστελέχωση και με τη νοσηλεία ασθενών σε διαδρόμους ή πτέρυγες διαφορετικών κλινικών. Επισημαίνει ότι ακόμη και ένα σύστημα αποκλειστικά ιατρικών οδηγιών θα απαιτούσε κινητές συσκευές, όπως tablets, και άμεση σύνδεση στην πλατφόρμα.

Η συγκεκριμένη ένσταση αφορά την οργάνωση της καθημερινής εργασίας. Η τεχνική διαθεσιμότητα μιας εφαρμογής και η δυνατότητα χρήσης της κατά την κλινική επίσκεψη αποτελούν δύο διαφορετικές προϋποθέσεις.

Ποιος αναλαμβάνει την επιχειρησιακή ετοιμότητα

Η υπουργική απόφαση αναθέτει στις διοικήσεις των νοσοκομείων την επιχειρησιακή ετοιμότητα, τον ορισμό ή την επικαιροποίηση των χρηστών, την ενημέρωση των αρμόδιων υπηρεσιών και την τήρηση των οδηγιών εφαρμογής.

Παράλληλα, προβλέπει ότι η ΗΔΥΚΑ αναλαμβάνει την παραγωγική λειτουργία, την τεχνική υποστήριξη και τη διαχείριση του συστήματος για λογαριασμό του υπουργείου Υγείας. Στις υποχρεώσεις της περιλαμβάνει τη διαθεσιμότητα, την ασφάλεια και την καταγραφή των ενεργειών των χρηστών.

Αυτή η κατανομή δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στον τρόπο εφαρμογής σε κάθε νοσοκομείο. Χρειάζεται να αποσαφηνιστεί ποιος εξασφαλίζει τον εξοπλισμό, πώς οργανώνεται η εκπαίδευση και πώς αντιμετωπίζονται τα προβλήματα στη διαδρομή μιας φαρμακευτικής εντολής.

Το αίτημα κατάργησης και τα ανοιχτά ερωτήματα

Η ΕΙΝΑΠ αποδίδει στο μέτρο προσπάθεια μεταφοράς διοικητικών ευθυνών στους γιατρούς και συνδέει την αντίδρασή της με τη χρηματοδότηση, τη στελέχωση και τα αποθέματα των νοσοκομειακών φαρμακείων. Με αυτή την αιτιολογία ζητά την κατάργησή του.

Οι αιτιάσεις της Ένωσης χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις για την εφαρμογή. Τι καταχωρεί ο γιατρός, ποια διαδικασία ακολουθεί το φαρμακείο, ποιος χειρίζεται την έλλειψη ενός σκευάσματος και πώς προστατεύεται η συνέχεια της θεραπείας.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Επιστήμονες δημιούργησαν έναν λεπτομερή χάρτη της δραστηριότητας των γονιδίων σε μια κρίσιμη περιοχή του εγκεφάλου, τον προμετωπιαίο φλοιό, αποκτώντας έτσι πολύτιμες γνώσεις σχετικά με τη φυσιολογική ανάπτυξη και σοβαρές εγκεφαλικές διαταραχές, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, η νόσος Πάρκινσον και η σχιζοφρένεια.

Σε εννέα ξεχωριστές μελέτες, οι ερευνητές εξέτασαν τις αλλαγές σε μεμονωμένους τύπους εγκεφαλικών κυττάρων που συμβαίνουν με την πάροδο του χρόνου και σημείωσαν πρόοδο στην αποκρυπτογράφηση των μοριακών διεργασιών που αποτελούν τη βάση ορισμένων από τις πιο καταστροφικές εγκεφαλικές διαταραχές, σε ένα βήμα προς πιθανές νέες θεραπείες.

Ο προμετωπιαίος φλοιός είναι το μπροστινό μέρος του εξωτερικού στρώματος του εγκεφάλου, που βρίσκεται πίσω από το μέτωπο. Βοηθά ένα άτομο να σχεδιάζει, να λαμβάνει αποφάσεις, να ρυθμίζει τα συναισθήματα και να προσαρμόζει τη συμπεριφορά του. Είναι επίσης ευαίσθητος στη γήρανση και οι λειτουργίες του επηρεάζονται σε πολλές ψυχιατρικές και νευροεκφυλιστικές διαταραχές.

Η γονιδιακή δραστηριότητα εξετάστηκε στους πυρήνες περισσότερων από 6,3 εκατομμυρίων εγκεφαλικών κυττάρων – νευρώνων, ανοσοκυττάρων, κυττάρων που σχετίζονται με τα αιμοφόρα αγγεία και υποστηρικτικών κυττάρων που βοηθούν στη διατήρηση της εγκεφαλικής λειτουργίας – από 1.494 νεκρούς δότες, ηλικίας από τη βρεφική ηλικία έως 108 ετών και με διαφορετικές γενετικές καταβολές.

Οι δότες περιελάμβαναν άτομα χωρίς διαγνωσμένη εγκεφαλική διαταραχή, καθώς και άτομα που είχαν διαγνωστεί με παθήσεις όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, η νόσος Πάρκινσον, η άνοια με σωμάτια Lewy, η αγγειακή άνοια, η σχιζοφρένεια και η διπολική διαταραχή.

Η έρευνα εντόπισε μοτίβα που είναι κοινά σε ορισμένες από τις ασθένειες, καθώς και άλλα που αφορούν συγκεκριμένες διαταραχές.

Δρ. Πάνος Ρούσσος: Ο Έλληνας επιστήμονας επικεφαλής της έρευνας

«Αυτές οι μελέτες βοηθούν να εξηγηθεί πού συμβαίνουν αλλαγές που σχετίζονται με ασθένειες και ποιες βιολογικές διεργασίες αξίζουν πιο προσεκτική διερεύνηση», δήλωσε ο Δρ. Πάνος Ρούσσος, διευθυντής του Κέντρου Νευρογονιδιωματικής Νοσημάτων στην Ιατρική Σχολή Icahn του Mount Sinai στη Νέα Υόρκη και επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύθηκε στο Nature και σε άλλα επιστημονικά περιοδικά.

«Μια χρήσιμη θεραπεία πρέπει να επηρεάζει τη σωστή βιολογική διαδικασία στα σωστά κύτταρα. Αυτός ο χάρτης βοηθά στον περιορισμό αυτής της αναζήτησης. Μπορεί να εντοπίσει ευάλωτους κυτταρικούς πληθυσμούς, να αποκαλύψει διεργασίες που σχετίζονται με τη διατηρημένη λειτουργία του εγκεφάλου και να βοηθήσει τους ερευνητές να αποφασίσουν ποιους πιθανούς θεραπευτικούς στόχους θα δοκιμάσουν», επισήμανε ο Έλληνας επιστήμονας.

Η εργασία διεξήχθη στο πλαίσιο της ερευνητικής κοινοπραξίας PsychAD, με την υποστήριξη του Εθνικού Ινστιτούτου Γήρανσης, που αποτελεί μέρος των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ.

Ισχυρές ομοιότητες

Η νόσος Αλτσχάιμερ, η νόσος με σωμάτια Lewy, η αγγειακή άνοια και η νόσος Πάρκινσον έδειξαν ιδιαίτερα έντονες ομοιότητες στη γονιδιακή δραστηριότητα που εμπλέκεται στην ανάπτυξη των νευρικών κυττάρων, τη νευρωνική επικοινωνία και τη βιολογία των αιμοφόρων αγγείων.

Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης κοινές οδούς στη νόσο Αλτσχάιμερ και τη νόσο Πάρκινσον στα μικρογλοία, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που βρίσκονται στον εγκέφαλο.

Συγκρίνοντας δείγματα εγκεφάλου από δότες διαφορετικών ηλικιών, οι ερευνητές διαπίστωσαν εκτεταμένες μοριακές αλλαγές κατά την ανάπτυξη μέχρι την ενηλικίωση, σχετική σταθερότητα σε μεγάλο μέρος της ενήλικης ζωής και στη συνέχεια νέες αλλαγές αργότερα στη ζωή, ιδιαίτερα στα ανοσοποιητικά και υποστηρικτικά κύτταρα.

«Αυτό το στοιχείο παρέχει μια αναφορά για τη διάκριση της τυπικής γήρανσης από τις αλλαγές που σχετίζονται με ασθένειες», πρόσθεσε ο Ρούσσος.

Οι ερευνητές εντόπισαν περίπου την ηλικία των 24 ετών ως ένα σημείο μετάβασης, μετά το οποίο οι περισσότεροι τύποι κυττάρων στην περιοχή αυτή γίνονται πιο σταθεροί.

«Δεν σημαίνει ότι ο εγκέφαλος τελειώνει ξαφνικά την ανάπτυξή του στα 24α γενέθλια ενός ανθρώπου ή ότι η παρακμή ξεκινά σε αυτήν την ηλικία. Άλλες πτυχές της βιολογίας του εγκεφάλου συνεχίζουν να αλλάζουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής», τόνισε ο Ρούσσος.

Οι ερευνητές βρήκαν επίσης κυτταρικά πρότυπα που σχετίζονται με διαφορές στη γνωστική λειτουργία και με την κατάθλιψη που συνοδεύει τη νόσο Αλτσχάιμερ. Για παράδειγμα, άτομα που διατήρησαν τη γνωστική λειτουργία παρά την ύπαρξη σημαντικής παθολογίας Αλτσχάιμερ εμφάνισαν διαφορές στις ενεργειακές διεργασίες των εγκεφαλικών κυττάρων.

Κληρονομικός γενετικός κίνδυνος

Οι ερευνητές συνέδεσαν τον κληρονομικό γενετικό κίνδυνο διαταραχών με συγκεκριμένα γονίδια και κυτταρικούς τύπους και χαρτογράφησαν γενετικές επιρροές στη δραστηριότητα περισσότερων από 14.000 γονιδίων.

Επίσης, ανακατασκεύασαν ημερήσια πρότυπα γονιδιακής δραστηριότητας χρησιμοποιώντας δείγματα εγκεφάλου από άτομα που πέθαναν σε διαφορετικές ώρες της ημέρας.

Σε νεότερους και μεσήλικες ενήλικες, τα γονίδια του ημερήσιου ρολογιού έδειξαν συντονισμένα πρότυπα στους νευρώνες. Σε ηλικιωμένους ενήλικες, τα πρότυπα αυτά ήταν πιο αδύναμα και λιγότερο συγχρονισμένα.

«Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι η γήρανση αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται οι καθημερινοί βιολογικοί ρυθμοί μέσα στον εγκέφαλο. Το κατά πόσον η αποκατάσταση αυτών των ρυθμών θα μπορούσε να βελτιώσει την υγεία του εγκεφάλου είναι ένα σημαντικό ερώτημα για μελλοντική έρευνα», σχολίασε ο Δρ. Ρούσσος.

Οι ερευνητές δημιούργησαν επίσης μοριακά προφίλ για μεμονωμένους δότες που είχαν νόσο Αλτσχάιμερ και εντόπισαν διαφορές στη γονιδιακή ρύθμιση, καθώς και στις προβλεπόμενες αλληλεπιδράσεις μεταξύ διαφορετικών κυτταρικών τύπων από άτομο σε άτομο.

«Αυτό βοηθά στην εξήγηση της βιολογικής ποικιλομορφίας μεταξύ ατόμων με την ίδια διάγνωση και παρέχει μια βάση για τη διερεύνηση πιο εξατομικευμένων στρατηγικών θεραπείας», κατέληξε ο Δρ. Ρούσσος.

 

 

Πηγη: https://medicalmanage.gr