Παγκόσμια ημέρα Θαλασσαιμίας 2026

«Όχι Πια στο Σκοτάδι: Εντοπίζουμε τους αδιάγνωστους –
Δίνουμε ορατότητα σε κάθε ζωή»
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θαλασσαιμίας 2026, η Διεθνής Ομοσπονδία
Θαλασσαιμίας (ΔΟΘ) απευθύνει επείγουσα έκκληση για συντονισμένη
παγκόσμια δράση, με στόχο την αντιμετώπιση μίας από τις πλέον επίμονες
αλλά και υποαναγνωρισμένες προκλήσεις δημόσιας υγείας της εποχής μας.
Η Παγκόσμια Ημέρα Θαλασσαιμίας, που τιμάται κάθε χρόνο στις 8 Μαΐου,
ενώνει τη διεθνή κοινότητα υγείας με στόχο την ενίσχυση της ενημέρωσης, την
προώθηση της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης, καθώς και τη διασφάλιση
ισότιμης πρόσβασης σε ποιοτική φροντίδα για όλα τα άτομα που επηρεάζονται
από τη θαλασσαιμία. Το φετινό θέμα, «Όχι Πια στο Σκοτάδι: Εντοπίζουμε τους
αδιάγνωστους – Δίνουμε ορατότητα σε κάθε ζωή», αναδεικνύει με έμφαση
την ανάγκη εντοπισμού των ατόμων που παραμένουν εκτός των συστημάτων
υγείας, αλλά και την ενίσχυση της στήριξης προς ασθενείς των οποίων οι ανάγκες
εξακολουθούν να παραβλέπονται.
Σημαντικός αριθμός φορέων της νόσου παραμένει αδιάγνωστος
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ένας σημαντικός αριθμός φορέων της νόσου παραμένει
αδιάγνωστος, γεγονός που οφείλεται κυρίως στην περιορισμένη πρόσβαση σε
υπηρεσίες προσυμπτωματικού ελέγχου και έγκαιρης ανίχνευσης. Παράλληλα,
ένας μεγάλος αριθμός διαγνωσμένων ασθενών εξακολουθεί να αντιμετωπίζει
σημαντικά συστημικά εμπόδια, καθώς τα συστήματα υγείας συχνά αδυνατούν να
αναγνωρίσουν επαρκώς ή να καλύψουν ολιστικά τις ανάγκες τους. Οι συνθήκες
αυτές συνθέτουν ένα «συνεχές αορατότητας», το οποίο διαιωνίζει τις ανισότητες,
καθυστερεί την υλοποίηση κρίσιμων παρεμβάσεων και επιβαρύνει σημαντικά
την υγεία των ασθενών. Η θαλασσαιμία συνιστά μια παγκόσμια υγειονομική
πρόκληση που υπερβαίνει τα γεωγραφικά σύνορα. Σήμερα, υπολογίζεται ότι το
5% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι φορείς κάποιας αιμοσφαιρινοπάθειας, ενώ
σχεδόν το 80% των επηρεαζόμενων γεννήσεων καταγράφεται σε χώρες χαμηλού
και μέσου εισοδήματος. Σε αυτές τις περιοχές, η πρόσβαση σε προγράμματα
προσυμπτωματικού ελέγχου, εξειδικευμένη φροντίδα και ολοκληρωμένη
θεραπευτική διαχείριση παραμένει άνιση και, σε πολλές περιπτώσεις, ανεπαρκής.
Σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, η διαχείριση της θαλασσαιμίας αποτελεί
διαχρονικά παράδειγμα καλής πρακτικής. Ωστόσο, οι προκλήσεις παραμένουν
και απαιτούν συνεχή επαγρύπνηση.
Συνεχίζονται οι ελλείψεις αίματος
Ειδικότερα, οι συστημικές ελλείψεις αίματος εξακολουθούν να επηρεάζουν
την ομαλή πρόσβαση των ασθενών στις απαραίτητες μεταγγίσεις, ενώ η
ενσωμάτωση καινοτόμων θεραπειών στα εθνικά συστήματα υγείας προχωρά με
αργούς ρυθμούς, περιορίζοντας την έγκαιρη πρόσβαση των ασθενών σε νέες
θεραπευτικές επιλογές.
Όπως επισημαίνει ο Πρόεδρος της ΔΟΘ, κ. Πάνος Εγγλέζος: «Πίσω από
κάθε αδιάγνωστη περίπτωση κρύβεται μια χαμένη ευκαιρία για πρόληψη και
ενημερωμένη επιλογή πίσω από κάθε “αόρατο” ασθενή βρίσκεται μια ζωή
που επιβαρύνεται από ανισότητες, κοινωνικό στίγμα και δυσκολίες που θα
μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί. Σήμερα, διαθέτουμε τη γνώση, την εμπειρία
και τα εργαλεία για να αναστρέψουμε αυτή την πορεία. Αυτό που απαιτείται
πλέον είναι σαφής δέσμευση και αποφασιστική συλλογική δράση».

 

Πηγη:HealthDaily

Παθολόγοι: Σωστή η εξαίρεση των κατ’οίκον επισκέψεων

Από τις υποχρεώσεις των
προσωπικών γιατρών
Η Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδος (ΕΕΠΕ) εκτιμά ότι η εξαίρεση
των κατ’ οίκον επισκέψεων από τις υποχρεώσεις του προσωπικού γιατρού
κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς διευκολύνει ουσιαστικά το
έργο του. Το μέτρο απελευθερώνει πολύτιμο χρόνο για την εξυπηρέτηση
προγραμματισμένων ραντεβού, ενώ παράλληλα περιορίζει το φαινόμενο
αιτημάτων για κατ’ οίκον επισκέψεις χωρίς πραγματική ιατρική ανάγκη.
Η ΕΕΠΕ επισημαίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να μεριμνήσει για την
ανάπτυξη πιστοποιημένων υπηρεσιών κατ’ οίκον φροντίδας και νοσηλείας
χρονίως πασχόντων, προκειμένου να διασφαλιστεί μια πιο ολοκληρωμένη
κάλυψη των ασθενών. Στις υπηρεσίες αυτές θα πρέπει να συμμετέχει
διεπιστημονική ομάδα επαγγελματιών υγείας, πέραν του ιατρού, ενώ
απαραίτητη είναι και η αξιοποίηση κατάλληλου φορητού εξοπλισμού
για τη διενέργεια επειγουσών εργαστηριακών εξετάσεων και την
παροχή νοσηλευτικής φροντίδας στο σπίτι. Παράλληλα, η ΕΕΠΕ τονίζει ότι
το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής ιατρού αποτελεί κατοχυρωμένο
δικαίωμα του ασθενούς, το οποίο δεν πρέπει να τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Η στοχευμένη παραπομπή σε ειδικό γιατρό, συνοδευόμενη από
το κατάλληλο ιατρικό σημείωμα, διευκολύνει τόσο την πρόσβαση
σε ραντεβού όσο και την ορθότερη αντιμετώπιση του προβλήματος.
Παράλληλα, περιορίζονται οι επισκέψεις που βασίζονται αποκλειστικά στην
υποκειμενική εκτίμηση του ασθενούς.

 

 

Πηγη:HealthDaily

ΕΙΝΑΠ για άρθρο 57: Ξεκάθαρη «ομολογία ενοχής» πως ισχύει ακόμα η μνημονιακή δέσμευση

Περί απαγόρευσης σύστασης νέων θέσεων
Με επιστολή της προς τον Υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, η Ένωση
νοσοκομειακών γιατρών Αττικής (ΕΙΝΑΠ), εκφράζει την αντίθεσή της στο άρθρο
57 του υπό κατάθεση νομοσχεδίου του υπουργείου Υγείας, που εισάγει τη
δυνατότητα προσαύξησης των ειδικευόμενων ιατρών μέσα από μεταφορά ή
κατάργηση θέσεων από άλλες ειδικότητες.
Όπως αναφέρεται στην επιστολή «Η πρόβλεψη ότι ο αριθμός των ειδικευόμενων
θα καθορίζεται με βάση τις “δυνατότητες” των υγειονομικών δομών αποτυπώνει
μια πολιτική που κινείται πολύ κάτω από τις πραγματικές ανάγκες αφού οι
“δυνατότητες” αυτές είναι περιορισμένες, ως αποτέλεσμα της υποστελέχωσης και
της πολιτικής συρρίκνωσης του δημόσιου συστήματος Υγείας, που έχει οδηγήσει
-μεταξύ άλλων- στην απώλεια χιλιάδων θέσεων ειδικότητας τα προηγούμενα
χρόνια. Επίσης είναι απαράδεκτη η προβλεπόμενη διάκριση για περισσότερους
ειδικευόμενους σε κάποιες κλινικές από ότι σε άλλες.
Η διάκριση αυτή αποτελεί συνέχεια προηγούμενων πρόσφατων ρυθμίσεων
που κινούνται στην κατεύθυνση να αναγνωρίζονται στο εξής ως “εκπαιδευτικά
κέντρα εκπαίδευσης ειδικευόμενων” σχεδόν αποκλειστικά τα πανεπιστημιακά
τμήματα και όχι τα περισσότερα τμήματα του ΕΣΥ. Συμπληρωματικά η διάταξη
αποτελεί ξεκάθαρη “ομολογία ενοχής” πως εξακολουθεί να ισχύει η μνημονιακή
δέσμευση περί απαγόρευσης σύστασης νέων θέσεων (ειδικευόμενων γιατρών,
ειδικευμένων γιατρών, νοσηλευτών και όλων των κλάδων) και πως επιτρέπεται
μόνο η μεταφορά θέσεων από την μια μονάδα στην άλλη».
Σύμφωνα με την ΕΙΝΑΠ, κριτήριο για τον καθορισμό του αριθμού των
ειδικευόμενων -συνολικά και ανά ειδικότητα- πρέπει να είναι η πλήρης κάλυψη
των αναγκών Υγείας του πληθυσμού σε όλη τη χώρα: «Δηλαδή η κάλυψη των
αναγκών σε ειδικευμένους γιατρούς για το αμέσως προσεχές μέλλον αλλά και
για πιο μακροπρόθεσμα. Σήμερα ο προβλεπόμενος αριθμός ειδικευόμενων
είναι μικρός και δεν ανταποκρίνεται στις υγειονομικές ανάγκες για ειδικευμένους
γιατρούς. Επίσης, ο προβλεπόμενος αριθμός ειδικευμένων γιατρών του ΕΣΥ
είναι εξίσου μικρός. Η αύξηση των ειδικευόμενων γιατρών -ειδικά σε κρίσιμες
ειδικότητες όπως η Ειδική Παθολογία- είναι επιτακτική ανάγκη. Δεν μπορεί,
όμως, να γίνεται με μετακινήσεις ή καταργήσεις θέσεων από άλλες ειδικότητες,
ανακυκλώνοντας το ίδιο πρόβλημα».

 

 

Πηγη:HealthDaily

Αυξανόμενη ανάγκη για γενετικές υπηρεσίες

Χάσμα μεταξύ των αναγκών
και των διαθέσιμων δομών
Για τις δυνατότητες που προσφέρει πλέον η Ιατρική Γενετική στη
καθημερινή κλινική πράξη αλλά και για τις προκλήσεις που αναδύονται μαζί με
τις ευκαιρίες, μίλησε η Ομ. Καθηγήτρια Ιατρικής Γενετικής, Ελένη Φρυσίρα-
Κανιούρα στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ιατρικής Γενετικής.

Αναφερόμενη στις προκλήσεις, τόνισε την αυξανόμενη
ανάγκη για γενετικές υπηρεσίες.
Οι ασθενείς είναι περισσότεροι, οι ενδείξεις για γενετικό έλεγχο
διευρύνονται, και η ζήτηση ξεπερνά συχνά τη διαθεσιμότητα ειδικά
εκπαιδευμένων ιατρών.

Όπως σημείωσε: Υπάρχει ένα σαφές χάσμα μεταξύ των αναγκών και των
διαθέσιμων δομών – ένα χάσμα που καλούμαστε να γεφυρώσουμε.
Παράλληλα, η πολυπλοκότητα των γενετικών δεδομένων αυξάνεται
εκθετικά. Δεν αρκεί πλέον η ανίχνευση μιας μετάλλαξης. Πρέπει
να κατανοήσουμε τη σημασία της, τη διεισδυτικότητα, την εκφραστικότητα,
τις επιγενετικές επιδράσεις και το περιβάλλον μέσα στο οποίο
εκδηλώνεται. Η ερμηνεία γίνεται ολοένα και πιο σύνθετη – και μαζί της αυξάνεται
και η ευθύνη μας. Ιδιαίτερη πρόκληση αποτελούν και τα σπάνια γενετικά
νοσήματα (τα οποία όπως ξέρουμε έχουν 82% γενετική αιτιολογία). Παρότι
κάθε νόσημα είναι σπάνιο, συνολικά αφορούν εκατομμύρια ανθρώπους.
Και όμως, οι ασθενείς αυτοί συχνά αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις στη
διάγνωση, περιορισμένη πρόσβαση σε εξειδικευμένες υπηρεσίες (μερικές φορές
λόγω κόστους) και ελλιπή ενημέρωση.
Για τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας σημείωσε: «Η αλληλούχηση νέας γενιάς
-το γνωστό NGS- έχει μεταμορφώσει την Ιατρική Γενετική. Ωστόσο, παρά
τη δύναμή της, η αλληλούχηση του γονιδιώματος δεν δίνει απάντηση
σε σημαντικό ποσοστό ασθενών.
Αναδεικνύεται έτσι η ανάγκη για σωστή κλινική αξιολόγηση και για στοχευμένη,
εξατομικευμένη προσέγγιση».

 

 

Πηγη;HealthDaily

Αξονική Σπονδυλοαρθρίτιδα: «Δεν είναι μόνο πόνος στη μέση – είναι ο φόβος για την επόμενη μέρα»

Το μήνυμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας για τη νόσο
«Δεν είναι μόνο πόνος στη μέση -Είναι ο φόβος για την επόμενη μέρα», είναι
το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Αξονικής Σπονδυλοαρθρίτιδας
που γιορτάζεται κάθε χρόνο, το πρώτο Σάββατο του Μαΐου, από τη Διεθνή
Ομοσπονδία ASIF (Axial Spondyloarthritis International Federation) και την
Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α.) -αποκλειστικό μέλος της
στην Ελλάδα, με την ευγενική χορηγία για την Ελλάδα των εταιρειών UCB και
Φαρμασερβ-Lilly.
Την ημέρα αυτή εκατομμύρια ασθενείς σε όλο τον κόσμο – και χιλιάδες στην
Ελλάδα- θυμίζουν σε όλους μας ότι η αξονική σπονδυλοαρθρίτιδα δεν είναι
απλώς πόνος στη μέση. Είναι μια χρόνια, αόρατη νόσος που αλλάζει ζωές.
Η αξονική σπονδυλοαρθρίτιδα – γνωστή παλαιότερα ως αγκυλοποιητική
σπονδυλαρθρίτιδα, όρος που αντικαταστάθηκε για να αποδοθεί πληρέστερα
το φάσμα της νόσου -είναι μια χρόνια φλεγμονώδης αυτοάνοση πάθηση που
προσβάλλει κυρίως τις ιερολαγόνιες αρθρώσεις και τη σπονδυλική στήλη, αλλά
και ισχία, γόνατα, ώμους, τένοντες και συνδέσμους. Εκτός από τον πόνο, η νόσος
φέρνει έντονη κόπωση, δυσκαμψία και, σε πολλές περιπτώσεις, εξωαρθρικές
επιπλοκές: φλεγμονή στα μάτια (ουρηίτιδα) που εμφανίζεται στο 30-40% των
ασθενών, δερματολογικές εκδηλώσεις όπως η ψωρίαση, ακόμη και φλεγμονώδη
νόσο του εντέρου. Το χρόνιο άλγος επιβαρύνει επίσης σημαντικά την ψυχολογία:
άγχος και κατάθλιψη αποτελούν συχνά αδιόρατους αλλά σοβαρούς συνοδούς.
Αυτό που ξεχωρίζει την αξονική σπονδυλοαρθρίτιδα από τον κοινό πόνο στη
μέση είναι η φύση του φλεγμονώδους πόνου: επιδεινώνεται με την ηρεμία
-ιδιαίτερα τις πρώτες πρωινές ώρες- και βελτιώνεται με την κίνηση και την
άσκηση. Η πρωινή δυσκαμψία που ξεπερνά τα 30 λεπτά είναι ένα από τα πιο
χαρακτηριστικά σημάδια. Η νόσος εμφανίζεται κυρίως σε άτομα κάτω των 45
ετών, με μέση ηλικία έναρξης μεταξύ 25 και 45, ενώ η διάγνωση καθυστερεί
κατά μέσο όρο 7-8 χρόνια, καθώς τα συμπτώματα αποδίδονται συχνά σε κοινό
μυοσκελετικό πρόβλημα. Επίμονος πόνος στη μέση ή τα ισχία που δεν υποχωρεί
με ανάπαυση, συνοδευόμενος από πρωινή δυσκαμψία, αποτελεί σαφή ένδειξη για
επίσκεψη σε ρευματολόγο.
Η σύγχρονη ιατρική προσφέρει σήμερα πραγματικές δυνατότητες
Αν και δεν υπάρχει ακόμη οριστική θεραπεία, η σύγχρονη ιατρική προσφέρει
σήμερα πραγματικές δυνατότητες. Η φυσικοθεραπεία και η τακτική άσκηση
παραμένουν ο ακρογωνιαίος λίθος της αντιμετώπισης, σε συνδυασμό με τα μη
στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) ως πρώτη γραμμή αγωγής. Για τους
ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται, οι βιολογικοί παράγοντες -αναστολείς TNF-α
(adalimumab, etanercept, infliximab, golimumab, certolizumab) και αναστολείς
IL-17 (secukinumab, ixekizumab, bimekizumab) – έχουν φέρει επανάσταση
στη θεραπεία τα τελευταία χρόνια. Η νεότερη κατηγορία, οι αναστολείς JAK
(tofacitinib, upadacitinib), χορηγούνται από το στόμα ως δισκίο και αποτελούν
σημαντική εναλλακτική για όσους δεν ανταποκρίνονται στους βιολογικούς
παράγοντες, με κλινικές μελέτες να δείχνουν βελτίωση σε έως 56% των ασθενών.
Στον ερευνητικό ορίζοντα, το bimekizumab εμφανίζει ενθαρρυντικά αποτελέσματα
τόσο κλινικά όσο και απεικονιστικά.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Θεσσαλονίκη: Νέο ειδικό κέντρο για διαδερμικές επεμβάσεις σε καρδιακές βαλβίδες

Συνεργασία των Νοσοκομείων «Γεώργιος Παπανικολάου»
και ΑΧΕΠΑ
Το Καρδιολογικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Γεώργιος
Παπανικολάου», σε συνεργασία με την Α’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική
του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ συγκροτούν το πρώτο στην Ελλάδα κοινό δημόσιο
Κέντρο με έδρα την Θεσσαλονίκη για διαδερμικές επεμβάσεις σε καρδιακές
βαλβίδες. Η αναγνώριση του Ειδικού Κέντρου μη χειρουργικής εμφύτευσης
συσκευών διόρθωσης ενδοκαρδιακών βλαβών σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα
για τη δημόσια υγεία επιτρέποντας την εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων, όπως το
σύστημα MitraClip. Οι επεμβάσεις θα πραγματοποιούνται στο ΑΧΕΠΑ από ενιαία
εξειδικευμένη ιατρική ομάδα με τη συμμετοχή γιατρών της «ομάδας καρδιάς» και
των δυο νοσοκομείων διασφαλίζοντας υψηλό επίπεδο επιστημονικής επάρκειας
και φροντίδας. Το νέο Ειδικό Κέντρο αναμένεται να καλύψει τις ανάγκες ασθενών
από ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα παρέχοντας εξειδικευμένες υπηρεσίες σε
ασθενείς με βαλβιδοπάθειες και άλλες σύνθετες καρδιακές παθήσεις. Αξίζει να
σημειωθεί ότι το Καρδιολογικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης
«Γεώργιος Παπανικολάου» υπό την Διεύθυνση του Δρ Ι. Ζαρίφη είναι ήδη, από το
2017, αναγνωρισμένο Κέντρο για τη διαδερμική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας
(TAVI) έχοντας εξυπηρετήσει μεγάλο αριθμό ασθενών με θετικά αποτελέσματα.
Η επεμβατική καρδιολογία προσφέρει λύσεις σε ασθενείς που δεν μπορούν να
υποβληθούν σε ανοιχτό χειρουργείο.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Εμβόλια ενηλίκων: Γιατί δεν πρέπει να τα αμελούμε

Πολλοί άνθρωποι συνδέουν τα εμβόλια αποκλειστικά με την παιδική ηλικία. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι ο εμβολιασμός παραμένει εξίσου σημαντικός και στην ενήλικη ζωή. Καθώς μεγαλώνουμε, οι ανάγκες μας αλλάζουν, οι κίνδυνοι διαφοροποιούνται και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο σοβαρές απ’ ό,τι φανταζόμαστε.

Τα εμβόλια ενηλίκων αποτελούν ένα από τα πιο απλά και αποτελεσματικά μέσα πρόληψης, προστατεύοντας όχι μόνο το ίδιο το άτομο αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.

Η καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) και ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, τ. πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν είναι ουσιαστικά ένα «μάθημα» για το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Χωρίς να προκαλούν την ίδια τη νόσο, του μαθαίνουν πώς να αναγνωρίζει και να αντιμετωπίζει τους μικροοργανισμούς που την προκαλούν. Αυτό συμβαίνει επειδή, στις περισσότερες περιπτώσεις, το εμβόλιο περιέχει μια εξασθενημένη ή ανενεργή μορφή ενός ιού ή βακτηρίου ή κάποιο σημαντικό μέρος του. Έτσι, όταν ο οργανισμός έρθει αργότερα σε επαφή με το πραγματικό παθογόνο, είναι ήδη προετοιμασμένος.
Τα εμβόλια ενηλίκων

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το εμβόλιο Tdap, που προσφέρει τριπλή προστασία απέναντι στον τέτανο, τη διφθερίτιδα και τον κοκκύτη. Ο τέτανος μπορεί να εισέλθει στο σώμα μέσα από πληγές, κοψίματα ή γρατζουνιές και να προκαλέσει σοβαρούς μυϊκούς σπασμούς, δυσκαμψία και το γνωστό «λοκτζόου», δηλαδή αδυναμία να ανοίξει κανείς το στόμα ή να καταπιεί. Ένας εφάπαξ εμβολιασμός με Tdap και στη συνέχεια αναμνηστική δόση Td κάθε 10 χρόνια αρκούν για τη διατήρηση της προστασίας. Για τις εγκύους, μάλιστα, συνιστάται αναμνηστική δόση μεταξύ της 27ης και της 36ης εβδομάδας κάθε εγκυμοσύνης.

Η ανεμευλογιά είναι μια ακόμη λοίμωξη που συχνά θεωρείται «παιδική υπόθεση», αλλά στους ενήλικες μπορεί να είναι πολύ πιο επικίνδυνη. Όσοι δεν την έχουν περάσει, εξακολουθούν να κινδυνεύουν να μολυνθούν, ακόμη και αν απλώς βρεθούν στον ίδιο χώρο με κάποιον ασθενή. Στους ενήλικες η νόσος συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών, νοσηλείας και θανάτου. Ιδιαίτερα σοβαρή μπορεί να είναι η πνευμονία από ανεμευλογιά στις εγκύους, καθώς πρόκειται για επείγουσα ιατρική κατάσταση. Το εμβόλιο χορηγείται σε δύο δόσεις, με μεσοδιάστημα τεσσάρων έως οκτώ εβδομάδων για άτομα 13 ετών και άνω.

Από την άλλη πλευρά, ο ιός που προκαλεί την ανεμευλογιά μπορεί αργότερα στη ζωή να επανεμφανιστεί ως έρπης ζωστήρας. Η νόσος αυτή εμφανίζεται συχνότερα μετά τα 60 και μπορεί να προκαλέσει επώδυνο εξάνθημα με φουσκάλες, βλάβες στα μάτια και μακροχρόνιο νευρικό πόνο.
Εμβόλια ενηλίκων: Γιατί δεν πρέπει να τα αμελούμε
copyright: pexels

Σημαντικό ρόλο έχει επίσης το εμβόλιο κατά του HPV, του ανθρώπινου ιού των θηλωμάτων. Ορισμένα στελέχη του HPV σχετίζονται με την πλειονότητα των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες, αλλά και με κάποιους καρκίνους του λαιμού στους άνδρες. Ένα από τα διαθέσιμα εμβόλια προστατεύει και από τα περισσότερα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων. Αν και το εμβόλιο μπορεί να χορηγηθεί από την ηλικία των 9 ετών, και οι νεαροί ενήλικες —ιδιαίτερα όσοι δεν είχαν σεξουαλική δραστηριότητα— μπορούν να ωφεληθούν. Ακόμη και ορισμένοι ενήλικες ηλικίας 27 έως 45 ετών μπορεί να αποφασίσουν να εμβολιαστούν, εφόσον δεν είχαν εμβολιαστεί νωρίτερα.

Για ορισμένες ομάδες ενηλίκων, αυξημένη σημασία έχει και η προστασία από τη μηνιγγίτιδα. Νέοι που ζουν σε στρατιωτικούς θαλάμους ή φοιτητικές εστίες, ταξιδιώτες σε συγκεκριμένες περιοχές, καθώς και άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό, μπορεί να χρειάζονται εμβολιασμό κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου. Πρόκειται για νόσο που μπορεί να αποβεί θανατηφόρα ή να αφήσει σοβαρές επιπτώσεις, όπως εγκεφαλική βλάβη ή απώλεια ακοής.

Ανάλογα με τον τρόπο ζωής και τις συνθήκες έκθεσης, σημαντικά μπορεί να είναι και τα εμβόλια για την ηπατίτιδα Α και Β. Η ηπατίτιδα Α μπορεί να μεταδοθεί μέσω μολυσμένου φαγητού ή νερού, αλλά και σε άλλες ειδικές περιπτώσεις. Η ηπατίτιδα Β μεταδίδεται μέσω αίματος ή σωματικών υγρών, όπως κατά τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλάξεις, τη χρήση προσωπικών αντικειμένων άλλου ατόμου ή τη χρήση κοινών βελόνων. Ειδικά η ηπατίτιδα Β μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή βλάβη του ήπατος ή ακόμη και σε θάνατο.

Επιπλέον, ορισμένα εμβόλια δεν είναι απλώς χρήσιμα, αλλά απαιτούνται και για την είσοδο σε συγκεκριμένες χώρες. Παράλληλα, οι ταξιδιώτες πρέπει να είναι ενημερωμένοι και για τα συνήθη εμβόλια ρουτίνας, αλλά και για όσα συνιστώνται ανάλογα με τον προορισμό. Το ιδανικό είναι ο προγραμματισμός να γίνεται 4 έως 6 εβδομάδες πριν από το ταξίδι.

Υπάρχουν, βέβαια, και εμβόλια που αφορούν σχεδόν όλους. Το ετήσιο αντιγριπικό εμβόλιο παραμένει βασικό μέτρο προστασίας, ενώ εμβόλια υπάρχουν και για τον RSV, ιδιαίτερα για ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας ή με προβλήματα υγείας, καθώς και για εγκύους, ώστε να προστατεύεται και το βρέφος.

Παράλληλα, τα εμβόλια κατά της COVID-19 εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό εργαλείο πρόληψης, με διαφορετικούς τύπους να ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό με διαφορετικούς τρόπους. Εξίσου κρίσιμη είναι η προστασία από τον πνευμονιόκοκκο, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, λοιμώξεις του αίματος και μηνιγγίτιδα.

Τέλος, το εμβόλιο MMR προστατεύει από τρεις σοβαρές ασθένειες μαζί: ιλαρά, παρωτίτιδα και ερυθρά. Αν και πολλοί ενήλικες έχουν ήδη νοσήσει ή έχουν εμβολιαστεί, όσοι δεν έχουν ανοσία παραμένουν ευάλωτοι. Η ιλαρά μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές, η παρωτίτιδα στους ενήλικες μπορεί να συνδεθεί με μηνιγγίτιδα ή επώδυνο πρήξιμο όρχεων και ωοθηκών, ενώ η ερυθρά είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη στην εγκυμοσύνη, καθώς μπορεί να προκαλέσει αποβολή, πρόωρο τοκετό ή σοβαρές συγγενείς ανωμαλίες.
ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Ποια νοσοκομεία προτιμούν οι ασθενείς στα Επείγοντα – Τι δείχνουν τα επίσημα στοιχεία

Τα Επείγοντα στα δημόσια νοσοκομεία φαίνεται ότι εξακολουθούν να σηκώνουν το μεγάλο βάρος στην περίθαλψη των Ελλήνων πολιτών.

Καθημερινά καλούνται να εξυπηρετήσουν τεράστιο όγκο περιστατικών παρά τις σοβαρές ελλείψεις σε υγειονομικό προσωπικό γεγονός που οδηγεί σε πολύωρες αναμονές .

Η κατάσταση αυτή μόνο τυχαία δεν είναι, καθώς η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας λειτουργεί σήμερα με κενά σε προσωπικό και υποδομές, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να διαχειριστεί ακόμη και απλά περιστατικά.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας για το 2025, καταγράφηκαν συνολικά 4.964.100 επισκέψεις στα ΤΕΠ. Από αυτές, περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς χρειάστηκαν νοσηλεία, καθώς πραγματοποιήθηκαν 2.538.914 εισαγωγές.

Βάσει των ίδιων στοιχείων το 1/5 των προσελεύσεων στα ΤΕΠ για το 2025 προέρχεται από τα νοσοκομεία της Αθήνας, δηλαδή της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ).

Ειδικότερα στην 1η Υγειονομική Περιφέρεια (ΥΠΕ) Αττικής εξετάστηκαν το 2025 συνολικά 969.500 πολίτες. Αντίστοιχα, στη 2η ΥΠΕ, που περιλαμβάνει τον Πειραιά και τα νησιά του Αιγαίου, τα περιστατικά έφτασαν τους 679.362 ασθενείς, επιβεβαιώνοντας την έντονη πίεση που δέχονται τα νοσοκομεία.

Στην κορυφή των προτιμήσεων των ασθενών για ακόμη μία χρονιά βρίσκεται το Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας, με 107.258 προσελεύσεις στα ΤΕΠ το 2025.

Ακολουθεί το νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς» με 100.045 ασθενείς, ενώ τρίτο στη σειρά κατατάσσεται το νοσοκομείο «ΚΑΤ» με 87.246 περιστατικά.

Αν και μεγάλα νοσοκομεία, όπως ο «Ευαγγελισμός» και το «Αττικόν», δέχονται σημαντικό αριθμό ασθενών, δεν βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της κατάταξης. Συγκεκριμένα, ο «Ευαγγελισμός» κατέγραψε 61.633 προσελεύσεις και το «Αττικόν» 69.614.

Ιδιαίτερα αυξημένη είναι η πίεση και σε άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα της Αττικής:

Το Κοργιανέλειο Μπενάκειο («Ερυθρός Σταυρός») δέχθηκε 79.856 ασθενείς

Το Τζάνειο στον Πειραιά 76.039 περιστατικά

Το Ασκληπιείο Βούλας 72.820 ασθενείς

Το Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας «Θριάσιο» 70.725 περιστατικά

Παράλληλα, αυξημένη είναι η προσέλευση και στα παιδιατρικά νοσοκομεία, με το «Αγία Σοφία» να δέχεται 70.926 παιδιά και το «Παναγιώτη και Αγλαΐας Κυριακού» 63.880.

Εντύπωση προκαλεί και η κίνηση στο νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός», το οποίο, αν και εξειδικεύεται σε δερματολογικές παθήσεις, κατέγραψε 76.463 προσελεύσεις στα Επείγοντα.
Υψηλή πίεση και στην περιφέρεια

Στην περιφέρεια, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας εμφανίζει τη μεγαλύτερη επιβάρυνση, με περισσότερους από 126.000 ασθενείς ετησίως στα ΤΕΠ.

Ακολουθούν το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης με 108.056 περιστατικά και το νοσοκομείο Καλαμάτας με 107.273 ασθενείς.

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Χωρίς τέλος οι μετακινήσεις γιατρών στα νησιά για να καλυφθούν τα κενά – Επί ποδός ο κλάδος

Με ένα απλό έγγραφο από την οικεία Υγειονομική Περιφέρεια (ΥΠΕ) γίνονται οι μετακινήσεις γιατρών από τις μεγάλες πόλεις στα νησιά και τις απομακρυσμένες περιοχές.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που ανθεί τα τελευταία χρόνια ακριβώς εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού. Οι γιατροί παραλαμβάνουν ένα έγγραφο με την ένδειξη «εντέλλεστε» και είναι υποχρεωμένοι να μετακινηθούν για κάποιους μήνες στη νησιωτική χώρα για να καλύψουν τις ανάγκες των κατοίκων αλλά και των επισκεπτών. Άλλωστε τα κενά παραμένουν τεράστια.

Μπορεί η ηγεσία του υπουργείου υγείας να ισχυρίζεται ότι προβαίνει συνεχώς σε προσλήψεις υγειονομικών, αλλά στην πράξη αυτό δεν αποδεικνύεται.

Εξάλλου όσο γίνονται προσλήψεις τόσο αυξάνονται και οι αποχωρήσεις από το δημόσιο σύστημα υγείας, είτε λόγω συνταξιοδότησης, είτε λόγω αποχώρησης για το εξωτερικό ή τον ιδιωτικό τομέα.

Ενδεικτικό είναι ότι σε καθημερινή βάση τους τελευταίους μήνες δημοσιεύονται στη διαύγεια αποφάσεις κυρίως της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας (2η ΥΠΕ) που μετακινεί γιατρούς από τα μεγάλα νοσοκομεία του Λεκανοπεδίου προς διάφορα νησιά ώστε να παρέχουν εκεί υπηρεσίες υγείας.

Οι Ενώσεις των Νοσοκομειακών γιατρών στηλιτεύουν συχνά πυκνά το φαινόμενο καθώς δημιουργεί σοβαρές δυσλειτουργίες στις μονάδες υγείας των μεγάλων πόλεων.

Με αφορμή μάλιστα το πρόσφατο παράδειγμα της νεαρής παιδιάτρου που μετακινήθηκε από στην Αττική στο νοσοκομείο της Σάμου, η Ομοσπονδία των νοσοκομειακών γιατρών (ΟΕΝΓΕ) αναφέρει: «οι μετακινήσεις είναι συστατικό κομμάτι της πολιτικής της υποστελέχωσης και της υποχρηματοδότησης και δεν αφορούν μόνο τους συναδέλφους αγροτικούς που υπηρετούν στην Αττική».

Και γι αυτό και οι γιατροί ζητούν την άμεση παύση όλων των αναγκαστικών μετακινήσεων προσωπικού.

Να σημειωθεί ότι παρά τα κίνητρα που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση για τη μετακίνηση των γιατρών στη νησιωτική χώρα, το ιατρικό προσωπικό του ΕΣΥ γυρίζει την πλάτη. Αποτέλεσμα είναι να μην καλύπτονται τα κενά και να συνεχίζονται τα «εντέλλεστε».

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

HPV εμβόλιο: Γιατί τα αγόρια πρέπει να εμβολιάζονται εγκαίρως

Το HPV εμβόλιο, γνωστό κυρίως για την προστασία έναντι του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, δείχνει πλέον σαφές όφελος και για αγόρια και άνδρες. Νέα μεγάλη μελέτη στο JAMA Oncology συνδέει τον εμβολιασμό με περίπου 46% χαμηλότερο κίνδυνο HPV-σχετιζόμενων καρκίνων.

Το HPV εμβόλιο δεν αφορά μόνο τα κορίτσια και τις γυναίκες. Μια νέα μεγάλη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο JAMA Oncology, δείχνει ότι τα αγόρια και οι νέοι άνδρες που εμβολιάστηκαν έναντι του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων είχαν περίπου τον μισό κίνδυνο να εμφανίσουν σχετιζόμενους καρκίνους, σε σύγκριση με όσους δεν είχαν εμβολιαστεί.

Το εύρημα ενισχύει τη σημασία του εμβολιασμού και στους άνδρες, σε μια περίοδο κατά την οποία ο HPV αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως αιτία όχι μόνο του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, αλλά και καρκίνων που αφορούν το πέος, τον πρωκτό, το κεφάλι και τον λαιμό.

Η Dr Leana Wen, επείγουσα ιατρός, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο George Washington University και πρώην επίτροπος Υγείας της Βαλτιμόρης, εξηγεί ότι ο HPV είναι ένας εξαιρετικά συχνός ιός, που μεταδίδεται μέσω στενής δερματικής επαφής. Η μεγάλη πλειονότητα των σεξουαλικά ενεργών ανθρώπων θα εκτεθεί σε αυτόν κάποια στιγμή στη ζωή της.

Τι είναι ο HPV και γιατί αφορά και τους άνδρες

Ο HPV, δηλαδή ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων, περιλαμβάνει πολλούς τύπους. Οι περισσότεροι άνθρωποι που μολύνονται δεν θα εμφανίσουν σοβαρό πρόβλημα, καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα συχνά καθαρίζει τη λοίμωξη από μόνο του.

Ωστόσο, ορισμένοι τύποι του ιού θεωρούνται υψηλού κινδύνου. Όταν η λοίμωξη επιμένει, μπορεί με την πάροδο των ετών να προκαλέσει κυτταρικές αλλοιώσεις που εξελίσσονται σε καρκίνο.

Σύμφωνα με το National Cancer Institute, σχεδόν όλοι οι σεξουαλικά ενεργοί άνθρωποι μολύνονται με HPV μέσα στους πρώτους μήνες έως λίγα χρόνια από την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας. Περίπου οι μισές από αυτές τις λοιμώξεις αφορούν τύπους υψηλού κινδύνου, που αυξάνουν την πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου.

Οι καρκίνοι που συνδέονται με τον HPV

Στις γυναίκες, ο πιο γνωστός καρκίνος που συνδέεται με τον HPV είναι ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας. Ωστόσο, ο ιός μπορεί επίσης να προκαλέσει καρκίνους του κόλπου και του αιδοίου.

Στους άνδρες, ο HPV συνδέεται με καρκίνους του πέους, του πρωκτού, καθώς και της κεφαλής και του τραχήλου. Περισσότερο από το 90% των καρκίνων του πρωκτού αποδίδεται στον HPV, ενώ περίπου το 70% των στοματοφαρυγγικών καρκίνων, δηλαδή καρκίνων του λαιμού, σχετίζεται με τον ιό. Επιπλέον, πάνω από το 60% των καρκίνων του πέους προκαλείται από HPV.

Η εικόνα αυτή εξηγεί γιατί η συζήτηση για το εμβόλιο δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται στην πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Ο HPV είναι ιός που αφορά και τα δύο φύλα, ενώ η πρόληψη των σχετιζόμενων καρκίνων απαιτεί ευρύτερη εμβολιαστική κάλυψη.

Τι έδειξε η νέα μελέτη για αγόρια και νέους άνδρες

Η νέα μελέτη συμπεριέλαβε παγκόσμια βάση δεδομένων με περισσότερους από 615.000 άνδρες ηλικίας 9 έως 26 ετών που είχαν λάβει το εννεαδύναμο HPV εμβόλιο και περισσότερους από 2 εκατομμύρια άνδρες που δεν είχαν εμβολιαστεί.

Μετά από προσαρμογή των ομάδων, ώστε να είναι συγκρίσιμες, οι ερευνητές ανέλυσαν περίπου μισό εκατομμύριο άτομα σε κάθε ομάδα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι εμβολιασμένοι άνδρες είχαν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης HPV-σχετιζόμενων καρκίνων.

Συνολικά, ο εμβολιασμός συνδέθηκε με μείωση του κινδύνου κατά περίπου 46%. Με άλλα λόγια, όσοι έλαβαν το εμβόλιο είχαν σχεδόν τον μισό κίνδυνο σε σύγκριση με τους ανεμβολίαστους.

Το όφελος καταγράφηκε σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες. Όσοι εμβολιάστηκαν μεταξύ 9 και 14 ετών είχαν περίπου 42% χαμηλότερο κίνδυνο, ενώ όσοι εμβολιάστηκαν μεταξύ 15 και 26 ετών είχαν περίπου 50% χαμηλότερο κίνδυνο.

Γιατί το HPV εμβόλιο συνδέθηκε αρχικά κυρίως με τα κορίτσια

Η αρχική έμφαση στον εμβολιασμό των κοριτσιών εξηγείται από τη σαφή και άμεση σχέση του HPV με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Πρόκειται για ένα μεγάλο παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ο τέταρτος συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες παγκοσμίως. Το 2022 καταγράφηκαν περισσότερα από 660.000 νέα περιστατικά και περίπου 350.000 θάνατοι.

Γι’ αυτό, οι πρώτες κλινικές μελέτες και οι εκστρατείες δημόσιας υγείας εστίασαν στην πρόληψη αυτού του συγκεκριμένου καρκίνου και τα εμβολιαστικά προγράμματα ξεκίνησαν κυρίως από τα κορίτσια.

Με την πάροδο του χρόνου, όμως, συσσωρεύθηκαν περισσότερα στοιχεία για το φορτίο των HPV-σχετιζόμενων νόσων στους άνδρες. Έτσι, οι συστάσεις επεκτάθηκαν και στα αγόρια. Παρ’ όλα αυτά, η δημόσια αντίληψη φαίνεται να καθυστερεί να ακολουθήσει την επιστήμη, καθώς πολλοί εξακολουθούν να θεωρούν το HPV εμβόλιο κυρίως «γυναικείο» εμβόλιο.

Πότε πρέπει να γίνεται ο εμβολιασμός

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ συνιστούν τον τακτικό εμβολιασμό των παιδιών στην ηλικία των 11 ή 12 ετών, με δυνατότητα έναρξης ακόμη και από τα 9 έτη. Το HPV εμβόλιο μπορεί να χορηγηθεί μαζί με άλλα εμβόλια.

Η American Academy of Pediatrics δίνει έμφαση στην έναρξη του εμβολιασμού μεταξύ 9 και 12 ετών για όλους τους εφήβους. Η λογική είναι σαφής: το εμβόλιο πρέπει να χορηγείται πριν από πιθανή έκθεση στον ιό.

Η Dr Wen επισημαίνει ότι δεν υπάρχει γνωστό μειονέκτημα στην πρώιμη έναρξη του εμβολιασμού. Αντιθέτως, η ανοσολογική απάντηση είναι ισχυρή σε μικρότερες ηλικίες και δεν υπάρχουν στοιχεία σημαντικής εξασθένησης της προστασίας με την πάροδο του χρόνου.

Υπάρχει όφελος αν το εμβόλιο γίνει αργότερα;

Ναι. Αν και ο εμβολιασμός σε μικρότερη ηλικία θεωρείται ιδανικός, η νέα μελέτη δείχνει ότι υπάρχει σημαντικό όφελος και για όσους δεν εμβολιάστηκαν νωρίς και λαμβάνουν το εμβόλιο αργότερα, στην εφηβεία ή στη νεαρή ενήλικη ζωή.

Αυτό συμβαίνει επειδή το εμβόλιο προστατεύει έναντι πολλών στελεχών του HPV. Ένα άτομο μπορεί να έχει εκτεθεί σε ορισμένους τύπους, αλλά όχι σε όλους. Επομένως, ο συμπληρωματικός εμβολιασμός μπορεί ακόμη να προσφέρει ουσιαστική προστασία.

Για όσους δεν εμβολιάστηκαν στην προτεινόμενη ηλικία, οι συστάσεις προβλέπουν αναπλήρωση του εμβολιασμού έως την ηλικία των 26 ετών. Για άτομα 27 έως 45 ετών που δεν έχουν εμβολιαστεί ή δεν έχουν ολοκληρώσει τον εμβολιασμό, τα CDC προτείνουν κοινή λήψη απόφασης με τον γιατρό. Το εμβόλιο έχει άδεια για αυτές τις ηλικίες, αλλά η απόφαση χρειάζεται να βασίζεται στο ατομικό ιστορικό και στον πιθανό κίνδυνο έκθεσης.

Το μήνυμα προς τους γονείς

Για τους γονείς που διστάζουν, το κεντρικό μήνυμα της Dr Wen είναι ότι το HPV εμβόλιο αφορά την πρόληψη του καρκίνου. Δεν πρόκειται απλώς για εμβόλιο έναντι μιας λοίμωξης, αλλά για παρέμβαση που μειώνει τον κίνδυνο σοβαρών νοσημάτων πολλά χρόνια αργότερα.

Τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν ότι το εμβόλιο ωφελεί όλους. Το προφίλ ασφάλειας είναι καλά τεκμηριωμένο, ενώ η αποτελεσματικότητά του στην πρόληψη HPV-σχετιζόμενων νόσων θεωρείται υψηλή.

Η απόφαση για εμβολιασμό, τονίζει η Dr Wen, είναι ευκαιρία να μειωθεί ο μελλοντικός κίνδυνος σοβαρής ασθένειας για τα παιδιά. Και τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι αυτό το όφελος αφορά με σαφήνεια και τα αγόρια.

Ένα εμβόλιο πρόληψης καρκίνου και για τα δύο φύλα

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει την ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο μιλάμε για το HPV εμβόλιο. Δεν είναι μόνο εργαλείο πρόληψης του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Είναι εμβόλιο πρόληψης πολλών HPV-σχετιζόμενων καρκίνων, που επηρεάζουν τόσο γυναίκες όσο και άνδρες.

Η ευρύτερη εμβολιαστική κάλυψη των αγοριών μπορεί να μειώσει τον μελλοντικό κίνδυνο καρκίνων του πρωκτού, του πέους και του στοματοφάρυγγα. Παράλληλα, συμβάλλει στη συνολική μείωση της κυκλοφορίας των υψηλού κινδύνου τύπων του HPV στον πληθυσμό.

Η επιστημονική εικόνα γίνεται πλέον πιο καθαρή: ο εμβολιασμός έναντι του HPV πριν από την έκθεση στον ιό αποτελεί κρίσιμη παρέμβαση πρόληψης καρκίνου. Και αυτή η παρέμβαση πρέπει να αφορά ισότιμα κορίτσια και αγόρια.

Πηγη: https://healthpharma.gr