Προκήρυξη 2022-23-ΔΠΜΣ: “Δεοντολογία και Ηθική στις Βιοϊατρικές Επιστήμες”

ανακοίνωση της προκήρυξης Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας «Δεοντολογία και Ηθική στις Βιοϊατρικές Επιστήμες» για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023 .

Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα:

www.med.uth.gr/pmsBioethics

 

Με εκτίμηση,

Αθανάσιος Δ. Γιαννούκας                                      Άννα Μαυροφόρου

Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής                             Καθηγήτρια Δεοντολογίας -Βιοηθικής

Διευθυντής του ΔΠΜΣ                                            Αν. Διευθύντρια του ΔΠΜΣ

 

 

 

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΔΙΑΤΜΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

 

«Δεοντολογία και Ηθική στις Βιοϊατρικές Επιστήμες»

 

Το Τμήμα Ιατρικής σε συνεργασία με το Τμήμα Νοσηλευτικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ανακοινώνουν την έναρξη υποβολής αιτήσεων για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023 του Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (Δ.Π.Μ.Σ.) με τίτλο: «Δεοντολογία και Ηθική στις Βιοϊατρικές Επιστήμες», το οποίο οδηγεί στην απονομή αντίστοιχου Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) και διέπεται από τον Κανονισμό Μεταπτυχιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

 

Το Δ.Π.Μ.Σ. έχει ως αντικείμενο την οριοθέτηση και αποκατάσταση σημαντικών εννοιών και αρχών της Ηθικής και της Δεοντολογίας που διέπει όλο το φάσμα των Επιστημών Υγείας συμπεριλαμβανομένων και όλων των Βιο-επιστημών γενικότερα. Η εξοικείωση των φοιτητών με τις ηθικές, νομικές αρχές και ζητήματα που συνδέονται με την άσκηση της Ιατρικής και των Επιστημών Υγείας καθώς και των Βιο-επιστημών θα συμβάλλουν στη θωράκιση τους κατά την άσκηση των επαγγελματικών καθηκόντων τους με στόχο τη μελλοντική αποφυγή σφαλμάτων, ικανών να απειλήσουν την επαγγελματική τους υπόσταση και αξιοπρέπεια. Η κατανόηση ότι ζούμε σε μια κοινωνία με συγκρουόμενες πεποιθήσεις όπου η κριτική διερεύνηση και η ηθική τεκμηρίωση αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για τη λήψη αποφάσεων είναι αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινής πράξης και της σύγχρονης έρευνας στην Ιατρική και στις Βιο-επιστήμες.

 

Στο Δ.Π.Μ.Σ. «Δεοντολογία και Ηθική στις Βιοϊατρικές Επιστήμες» γίνονται δεκτοί ως Μεταπτυχιακοί Φοιτητές (ΜΦ) απόφοιτοι των Τμημάτων Σχολών Επιστημών Υγείας (Ιατρικής, Οδοντιατρικής, Νοσηλευτικής, Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας, Βιολογίας, Φαρμακευτικής, Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής, Κτηνιατρικής, Φυσικοθεραπείας) των ΑΕΙ της ημεδαπής ή ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής, τα οποία έχουν συνάφεια με το γνωστικό αντικείμενο του Δ.Π.Μ.Σ., καθώς και πτυχιούχοι ΑΤΕΙ με συναφή αντικείμενα (Ιατρικών εργαστηρίων, Τεχνολόγων Ακτινολογικού, Φυσικοθεραπείας, Νοσηλευτικής, Μαιευτικής).

 

Η χρονική διάρκεια σπουδών για την απονομή του Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) ορίζεται σε τρία (3) εξάμηνα, με έναρξη τον Οκτώβριο του 2022. Τα δίδακτρα του Δ.Π.Μ.Σ. ανέρχονται σε 2.500 ευρώ (Α’ εξάμηνο: 1.000 ευρώ, Β’ εξάμηνο: 1.000 ευρώ, Γ’ εξάμηνο: 500 ευρώ). Ο αριθμός των εισακτέων ορίζεται κατ’ ανώτερο όριο σε τριάντα (30) φοιτητές κατ’ έτος.

 

Υποτροφία για εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, δίδεται σε έναν εκ των αριστευσάντων φοιτητών με βάση τη βαθμολογία του, που θα τελειώσει εγκαίρως τις σπουδές και θα πιστοποιείται από την τριμελή επιτροπή. Το ποσό της υποτροφίας ανέρχεται στα 2.000€.

 

Για την απόκτηση του Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών οι φοιτητές/τριες οφείλουν να συγκεντρώσουν 90 Πιστωτικές Μονάδες (ECTS) συνολικά, από την παρακολούθηση και εξέταση καθώς και από την εκπόνηση μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας. Οι φοιτητές/τριες οφείλουν να παρακολουθήσουν οκτώ (8) υποχρεωτικά μαθήματα.

 

Τα μαθήματα του Δ.Π.Μ.Σ. πραγματοποιούνται μία (1) φορά το μήνα Παρασκευή απόγευμα και Σάββατο.

 

Η γλώσσα διδασκαλίας του Δ.Π.Μ.Σ. είναι η Ελληνική. Η γλώσσα εκπόνησης διπλωματικής εργασίας είναι τόσο η Ελληνική όσο και η Αγγλική.

 

Η επιλογή των φοιτητών/τριων στο ΔΠΜΣ γίνεται κατόπιν αξιολόγησης των παρακάτω δικαιολογητικών:

  1. Αίτηση Υποψηφιότητας (στην ιστοσελίδα του ΔΠΜΣ)
  2. Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα (σύμφωνα με υπόδειγμα που θα βρείτε στην ενότητα ΕΝΤΥΠΑ στην ιστοσελίδα του ΔΠΜΣ)
  3. Αντίγραφο πτυχίου ή βεβαίωση ότι ο υποψήφιος εκπλήρωσε τις εκπαιδευτικές του υποχρεώσεις. Στις περιπτώσεις πτυχιούχων πανεπιστημίων της αλλοδαπής συνυποβάλλεται πιστοποιητικό αναγνώρισης από ΔΟΑΤΑΠ
  4. Αντίγραφο Αναλυτικής Βαθμολογίας
  5. Επιστημονικές δημοσιεύσεις, διακρίσεις, και αποδεικτικά ερευνητικής δραστηριότητας (εάν υπάρχουν)
  6. Αποδεικτικά επαγγελματικής εμπειρίας (εάν υπάρχουν)
  7. Δύο συστατικές επιστολές (από εργοδότη/τρια ή καθηγητή/τρια)
  8. Φωτοτυπία δύο όψεων της αστυνομικής ταυτότητας
  9. Αποδεικτικό γνώσης ξένων γλωσσών επίσημα μεταφρασμένο
  10. Μία φωτογραφία τύπου ταυτότητας

 

* Σημειώστε ότι θα χρειαστεί να προσκομίσετε τα πρωτότυπα εντός τριών (3) ημερών εάν ζητηθούν

 

ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΙΠΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΚΤΕΣ

 

Λήξη Προθεσμίας Υποβολής Αιτήσεων: 20 Ιουλίου 2022

(με απόδειξη courier)

 

Ανακοίνωση αποτελεσμάτων: 27 Ιουλίου 2022

 

Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να ανατρέξουν στην ιστοσελίδα: www.med.uth.gr/pmsBioethics ή να απευθυνθούν στη Γραμματεία:

Τηλ: 2413501739 (Δευτέρα – Παρασκευή, 10:00-13:00)

e-mail: [email protected]

 

Αποστολή των δικαιολογητικών:

 

  1. Ηλεκτρονικά στη διεύθυνση: [email protected]

 

ή

 

  1. Με courier στη διεύθυνση:

Γραμματεία Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών

«Δεοντολογία και Ηθική στις Βιοϊατρικές Επιστήμες»
Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Δ/νση: Πανεπιστημίου 3, Κτίριο Βιβλιοθήκης, 1ος όροφος,

Βιόπολις, 41500, Λάρισα

Τηλ: 2413501739

 

 

 

Αθανάσιος Γιαννούκας                                                                                                    Άννα Μαυροφόρου

Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής                                                                                Καθηγήτρια Δεοντολογίας -Βιοηθικής

Τμήματος Ιατρικής                                                                                                     Τμήματος Νοσηλευτικής

Διευθυντής του ΔΠΜΣ                                                                                                 Αν. Διευθύντρια του ΔΠΜΣ

 

 

 

Γραμματεία Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών

“Δεοντολογία και Ηθική στις Βιοϊατρικές Επιστήμες”
Τμήματος Ιατρικής Παν/μίου Θεσσαλίας

Δ/νση: Πανεπιστημίου 3, Κτίριο ΒΙΟΠΟΛΙΣ

41500, Λάρισα

Τηλ: 2413501739
e-mail: [email protected]

 

 

Προκήρυξη-ανακοίνωση 2022-2023

Προκήρυξη 2022-2023 ΠΜΣ: “Υπερηχογραφική Λειτουργική Απεικόνιση για την πρόληψη και διάγνωση των αγγειακών παθήσεων”

ανακοίνωση της προκήρυξης Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας «Υπερηχογραφική λειτουργική απεικόνιση για την πρόληψη και διάγνωση των αγγειακών παθήσεων» για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023

Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα:

www.med.uth.gr/pms.vasc.ultrasound

 

Με εκτίμηση,

Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής Αθανάσιος Δ. Γιαννούκας

Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών

 

 

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

 

«Υπερηχογραφική λειτουργική απεικόνιση για την πρόληψη

και διάγνωση των αγγειακών παθήσεων»

“Advanced Ultrasonic Functional Imaging and Research

for Prevention and Diagnosis of Vascular Diseases”

 

Το Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ανακοινώνει την έναρξη υποβολής αιτήσεων για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023 του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) με τίτλο: «Υπερηχογραφική λειτουργική απεικόνιση για την πρόληψη και διάγνωση των αγγειακών παθήσεων», το οποίο οδηγεί στην απονομή αντίστοιχου Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) και διέπεται από τον Κανονισμό Μεταπτυχιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

 

Το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) έχει ως αποστολή να καλλιεργεί και να προάγει με την ακαδημαϊκή και εφαρμοσμένη διδασκαλία και έρευνα την υψηλού επιπέδου εκπαίδευση ερευνητών και επαγγελματιών υγείας στον προληπτικό έλεγχο, τη διάγνωση και λειτουργική διερεύνηση των αγγειακών παθήσεων και την μετ-επεμβατική παρακολούθηση. Επίσης, παρέχει στους Διπλωματούχους του τα απαραίτητα εφόδια που θα τους εξασφαλίσουν την άρτια κατάρτισή τους για την ακαδημαϊκή, επιστημονική και ερευνητική τους σταδιοδρομία διεθνώς.

 

Στο ΠΜΣ γίνονται δεκτοί ως Μεταπτυχιακοί Φοιτητές (ΜΦ) πτυχιούχοι Τμημάτων Ιατρικής των Σχολών Επιστημών Υγείας των ΑΕΙ της ημεδαπής ή ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής καθώς και πτυχιούχοι λοιπών συναφών με το αντικείμενο του Προγράμματος τμημάτων πανεπιστημίων και ΑΤΕΙ.

 

Η χρονική διάρκεια σπουδών για την απονομή του Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) ορίζεται σε τρία (3) εξάμηνα, με έναρξη τον Οκτώβριο του 2022. Τα δίδακτρα του ΠΜΣ ανέρχονται σε 3.000 ευρώ (Α’ εξάμηνο: 1.000 ευρώ, Β’ εξάμηνο: 1.000 ευρώ, Γ’ εξάμηνο: 1.000 ευρώ).

 

Υποτροφία για εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, δίδεται σε έναν εκ των αριστευσάντων φοιτητών με κριτήριο τη βαθμολογία του και που θα ολοκληρώσει τις σπουδές το ίδιο ακαδημαϊκό έτος και θα πιστοποιείται από την τριμελή επιτροπή. Το ποσό της υποτροφίας ανέρχεται στα 2.000€.

Για την απόκτηση του Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών οι φοιτητές/τριες οφείλουν να συγκεντρώσουν 90 Πιστωτικές Μονάδες (ECTS) συνολικά, από την παρακολούθηση και εξέταση καθώς και από την εκπόνηση μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας. Οι φοιτητές/τριες οφείλουν να παρακολουθήσουν εννέα (9) υποχρεωτικά μαθήματα εκ των οποίων ένα (1) επιλέγεται από τα δύο (2) προσφερόμενα μαθήματα επιλογής.

Τα μαθήματα του ΠΜΣ πραγματοποιούνται μία (1) φορά το μήνα Παρασκευή απόγευμα και Σάββατο. 

Η γλώσσα διδασκαλίας του ΠΜΣ είναι η Ελληνική και η Αγγλική. Η γλώσσα εκπόνησης διπλωματικής εργασίας είναι τόσο η Ελληνική όσο και η Αγγλική.

 

Η επιλογή των φοιτητών στο ΠΜΣ γίνεται κατόπιν αξιολόγησης των παρακάτω δικαιολογητικών:

  1. Αίτηση Υποψηφιότητας (στην ιστοσελίδα του ΠΜΣ)
  2. Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα (σύμφωνα με υπόδειγμα που θα βρείτε στην ενότητα ΕΝΤΥΠΑ στην ιστοσελίδα του ΠΜΣ)
  3.  Αντίγραφο πτυχίου ή βεβαίωση ότι ο υποψήφιος εκπλήρωσε τις εκπαιδευτικές του υποχρεώσεις. Στις περιπτώσεις πτυχιούχων πανεπιστημίων της αλλοδαπής συνυποβάλλεται πιστοποιητικό αναγνώρισης από ΔΟΑΤΑΠ
  4. Αντίγραφο Αναλυτικής Βαθμολογίας
  5. Επιστημονικές δημοσιεύσεις, διακρίσεις, και αποδεικτικά ερευνητικής δραστηριότητας (εάν υπάρχουν)
  6. Αποδεικτικά επαγγελματικής εμπειρίας (εάν υπάρχουν)
  7. Δύο συστατικές επιστολές (από εργοδότη/τρια ή καθηγητή/τρια)
  8. Φωτοτυπία δύο όψεων της αστυνομικής ταυτότητας
  9. Αποδεικτικό γνώσης ξένων γλωσσών επίσημα μεταφρασμένο
  10. Μία φωτογραφία τύπου ταυτότητας

 

* Σημειώστε ότι θα χρειαστεί να προσκομίσετε τα πρωτότυπα εντός τριών (3) ημερών εάν ζητηθούν

 

ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΙΠΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΚΤΕΣ

 

Λήξη Προθεσμίας Υποβολής Αιτήσεων: 20 Ιουλίου 2022

(απόδειξη courier)

 

Ανακοίνωση αποτελεσμάτων: 27 Ιουλίου 2022

 

Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να ανατρέξουν στην ιστοσελίδα: www.med.uth.gr/pms.vasc.ultrasound ή να απευθυνθούν στη Γραμματεία:

Τηλ:  2413501739   (Δευτέρα – Παρασκευή, 10:00-13:00)

e-mail: [email protected]

 

Αποστολή των δικαιολογητικών:

 

  1. Ηλεκτρονικά στη διεύθυνση [email protected]

 

ή

 

  1. Με courier στη διεύθυνση:

Γραμματεία Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών

“Υπερηχογραφική λειτουργική απεικόνιση για την πρόληψη και διάγνωση των αγγειακών παθήσεων”
Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Δ/νση: Πανεπιστημίου 3, Κτίριο Βιβλιοθήκης, 1ος όροφος,

Βιόπολις, 41500, Λάρισα

Τηλ: 2413501739

 

Αθανάσιος Γιαννούκας

Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής

Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών

Γραμματεία Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών

“Υπερηχογραφική λειτουργική απεικόνιση για την πρόληψη & διάγνωση των αγγειακών παθήσεων”
Τμήματος Ιατρικής Παν/μίου Θεσσαλίας

Δ/νση: Πανεπιστημίου 3, Κτίριο Βιβλιοθήκης, 1ος όροφος

Βιόπολις, 41500, Λάρισα

Τηλ: 2413501739
e-mail: [email protected]

 

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΜΣ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 2022-2023

 

 

Χρόνια φλεγμονή: Οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις συνδέονται με το μικροβίωμα του εντέρου

 Το πρόβλημα βρίσκεται στην ίδια την ασθένεια, σε αυτή τη σύνδεση μεταξύ του εντέρου και της ουροδόχου κύστης και των επιπέδων φλεγμονής, ενώ οι γιατροί δεν ξέρουν τι να κάνουν με υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις.

Μια από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις σχετικά με τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (ουρολοιμώξεις) είναι ότι τόσο συχνά υποτροπιάζουν. Οι ουρολοιμώξεις προκαλούνται από βακτήρια στο ουροποιητικό σύστημα και χαρακτηρίζονται από συχνή και επώδυνη ούρηση. Ένας γύρος αντιβιοτικών συνήθως εξαφανίζει τα συμπτώματα, αλλά η ανακούφιση είναι συχνά προσωρινή: Το ένα τέταρτο των γυναικών εμφανίζει δεύτερη ουρολοίμωξη μέσα σε έξι μήνες. Μερικά άτομα παθαίνουν ουρολοίμωξη ξανά και ξανά και χρειάζονται αντιβιοτικά κάθε λίγους μήνες. Μια νέα μελέτη υποδηλώνει ότι οι γυναίκες που παθαίνουν επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις μπορεί να βρεθούν σε έναν φαύλο κύκλο στον οποίο τα αντιβιοτικά που χορηγούνται για την εξάλειψη μιας λοίμωξης τις προδιαθέτουν να αναπτύξουν μια άλλη.

Η μελέτη, από ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σεντ Λούις και του Broad Institute of MIT και του Χάρβαρντ, έδειξε ότι ένας γύρος αντιβιοτικών εξαλείφει τα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες από την ουροδόχο κύστη αλλά όχι από τα έντερα. Τα επιζώντα βακτήρια στο έντερο μπορούν να πολλαπλασιαστούν και να εξαπλωθούν ξανά στην ουροδόχο κύστη, προκαλώντας μια άλλη ουρολοίμωξη. Ταυτόχρονα, επαναλαμβανόμενοι κύκλοι αντιβιοτικών καταστρέφουν την κοινότητα των χρήσιμων βακτηρίων που ζουν κανονικά στα έντερα, το λεγόμενο μικροβίωμα του εντέρου. Παρόμοια με άλλες διαταραχές στις οποίες συνδέονται τα μικρόβια του εντέρου και το ανοσοποιητικό σύστημα, οι γυναίκες με υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις στη μελέτη είχαν λιγότερο διαφορετικά μικροβιώματα που ήταν ανεπαρκή σε μια σημαντική ομάδα βακτηρίων που βοηθά στη ρύθμιση της φλεγμονής και μια ξεχωριστή ανοσολογική υπογραφή στο αίμα τους ενδεικτική φλεγμονή.

Η μελέτη δημοσιεύεται στις 2 Μαΐου στο Nature Microbiology. “Είναι απογοητευτικό για τις γυναίκες που επισκέπτονται τον γιατρό με υποτροπή μετά από υποτροπή μετά από υποτροπή και ο γιατρός, ο οποίος είναι συνήθως άνδρας, τους δίνει συμβουλές για την υγιεινή”, είπε ο συν-ανώτερος συγγραφέας Scott J. Hultgren, η Helen L. Stoever Professor. Μοριακής Μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον. “Δεν είναι απαραίτητα αυτό το πρόβλημα. Δεν είναι απαραίτητα η κακή υγιεινή που το προκαλεί. Το πρόβλημα βρίσκεται στην ίδια την ασθένεια, σε αυτή τη σύνδεση μεταξύ του εντέρου και της ουροδόχου κύστης και των επιπέδων φλεγμονής. Βασικά, οι γιατροί δεν ξέρουν τι να κάνουν με υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις. Το μόνο που έχουν είναι αντιβιοτικά, επομένως ρίχνουν περισσότερα αντιβιοτικά στο πρόβλημα, κάτι που πιθανώς απλώς κάνει τα πράγματα χειρότερα”.

Οι περισσότερες ουρολοιμώξεις προκαλούνται από βακτήρια Escherichia coli (E. coli) από τα έντερα που εισέρχονται στο ουροποιητικό σύστημα. Για να κατανοήσει γιατί μερικές γυναίκες μολύνονται μετά τη μόλυνση και άλλες παθαίνουν μία ή καμία, η Hultgren συνεργάστηκε με τους επιστήμονες του Broad Institute, Ashlee Earl, επικεφαλής της ομάδας για την ομάδα Bacterial Genomics στο Broad και τον συν-ανώτερο συγγραφέα της εφημερίδας, και τον Colin Worby, υπολογιστική βιολόγος και επικεφαλής συγγραφέας της εργασίας. Οι ερευνητές μελέτησαν 15 γυναίκες με ιστορικό επαναλαμβανόμενων ουρολοιμώξεων και 16 γυναίκες χωρίς. Όλοι οι συμμετέχοντες έδωσαν δείγματα ούρων και αίματος στην αρχή της μελέτης και μηνιαία δείγματα κοπράνων. Η ομάδα ανέλυσε τη βακτηριακή σύνθεση στα δείγματα κοπράνων, εξέτασε τα ούρα για την παρουσία βακτηρίων και μέτρησε την έκφραση γονιδίων σε δείγματα αίματος.

Κατά τη διάρκεια ενός έτους, εμφανίστηκαν 24 ουρολοιμώξεις, όλες σε συμμετέχοντες με ιστορικό επαναλαμβανόμενων ουρολοιμώξεων. Όταν οι συμμετέχοντες διαγνώστηκαν με ουρολοίμωξη, η ομάδα πήρε επιπλέον δείγματα ούρων, αίματος και κοπράνων. Η διαφορά μεταξύ των γυναικών που έπασχαν από επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις και εκείνων που δεν έπαθαν, παραδόξως, δεν ανήκε στο είδος του E. coli στο έντερό τους ή ακόμη και στην παρουσία του E. coli στις κύστεις τους. Και οι δύο ομάδες έφεραν στελέχη E. coli στα έντερά τους ικανά να προκαλέσουν ουρολοίμωξη, και τέτοια στελέχη περιστασιακά εξαπλώνονται στην ουροδόχο κύστη τους. Η πραγματική διαφορά ήταν στη σύνθεση των μικροβιωμάτων του εντέρου τους.

Οι ασθενείς με επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις εμφάνισαν μειωμένη ποικιλία των υγιών μικροβιακών ειδών του εντέρου, γεγονός που θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες στα είδη που προκαλούν ασθένειες να αποκτήσουν έδαφος και να πολλαπλασιαστούν. Συγκεκριμένα, τα μικροβιώματα των γυναικών με υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις ήταν ιδιαίτερα σπάνια σε βακτήρια που παράγουν βουτυρικό, ένα λιπαρό οξύ βραχείας αλυσίδας με αντιφλεγμονώδη δράση. “Πιστεύουμε ότι οι γυναίκες στην ομάδα ελέγχου μπόρεσαν να καθαρίσουν τα βακτήρια από την ουροδόχο κύστη τους προτού προκαλέσουν ασθένεια και οι γυναίκες με υποτροπιάζουσα ουρολοίμωξη δεν ήταν, λόγω μιας ξεχωριστής ανοσολογικής απόκρισης στη βακτηριακή εισβολή στην ουροδόχο κύστη που δυνητικά μεσολαβείται από το μικροβίωμα του εντέρου.” είπε ο Γουόρμπι.

Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εύρεσης εναλλακτικών αντιβιοτικών για τη θεραπεία των ουρολοιμώξεων. “Η μελέτη μας δείχνει ξεκάθαρα ότι τα αντιβιοτικά δεν προλαμβάνουν μελλοντικές λοιμώξεις ή καθαρίζουν στελέχη που προκαλούν ουρολοίμωξη από το έντερο και μπορεί ακόμη και να κάνουν την υποτροπή πιο πιθανή διατηρώντας το μικροβίωμα σε διαταραγμένη κατάσταση”, είπε ο Worby. Ο Hultgren έχει εργαστεί εδώ και πολύ καιρό για την εύρεση καινοτόμων θεραπειών για την εξάλειψη των στελεχών του E. coli που προκαλούν ασθένειες από το σώμα, ενώ παράλληλα γλιτώνει την υπόλοιπη βακτηριακή κοινότητα. Η έρευνά του αποτελεί τη βάση ενός πειραματικού φαρμάκου που βασίζεται στη μαννοσίδη της ζάχαρης και ενός ερευνητικού εμβολίου, τα οποία δοκιμάζονται και τα δύο σε ανθρώπους. Μια άλλη στρατηγική θα ήταν η εξισορρόπηση του μικροβιώματος μέσω μεταμόσχευσης κοπράνων, προβιοτικών τροφίμων ή άλλων μέσων.

 

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Ενδομητρίωση: Νέα δοκιμή με νανοσωματίδια ανοίγει το δρόμο στη θεραπεία

Νέα έρευνα χρησιμοποιεί νανοσωματίδια για την αφαίρεση των βλαβών της ενδομητρίωσης σε ποντίκια. Οι ενδομητριωτικές βλάβες είναι η πηγή πόνου και πολυάριθμων ιατρικών επιπλοκών. Μέχρι σήμερα, η μόνη θεραπευτική επιλογή ήταν η χειρουργική αφαίρεση των βλαβών, οι οποίες συχνά επιστρέφουν, απαιτώντας επαναλαμβανόμενες χειρουργικές επεμβάσεις.

Μια νέα μελέτη διαπιστώνει ότι τα νανοσωματίδια με έγχυση μπορούν να βρουν και, όταν θερμαίνονται από απόσταση, να εξαλείψουν τις ενδομητριωτικές βλάβες σε ποντίκια. «Η ενδομητρίωση είναι μια εξουθενωτική, συστηματική ασθένεια και η ανάγκη για μια αποτελεσματική, μη χειρουργική μέθοδο αφαίρεσης των βλαβών είναι επείγουσα», λέει ο καθηγητής Oleh Taratula του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Όρεγκον και συγγραφέας της νέας μελέτης που διερευνά τη δυνατότητα αφαίρεσης βλαβών ενδομητρίωσης μη χειρουργικά μέσω της χρήσης μαγνητικών νανοσωματιδίων.

Με την ενδομητρίωση, σχηματίζονται βλάβες στο εξωτερικό της μήτρας με ιστό παρόμοιο με αυτόν του εσωτερικού στρώματος του οργάνου, του ενδομητρίου. Αυτός ο ιστός μπορεί να περιλαμβάνει τις σάλπιγγες και τις ωοθήκες, καθώς και τη λεκάνη. Σε σπάνιες περιπτώσεις, αυτός ο ιστός μπορεί να εξαπλωθεί πέρα ​​από την περιοχή της πυέλου. Σύμφωνα με τη συγγραφέα της μελέτης, αναπληρώτρια καθηγήτρια Olena Taratula, «η ενδομητρίωση είναι μια μη κακοήθης κατάσταση, αλλά οι βλάβες μερικές φορές διατρυπούν όργανα, με αποτέλεσμα μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση».

Η ενδομητρίωση εμφανίζεται σε περίπου 10% των γυναικών και κοριτσιών αναπαραγωγικής ηλικίας ή σε περίπου 190 εκατομμύρια γυναίκες. Είναι χρόνια και μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνη. Συνδέεται με τον πόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου, τις κινήσεις του εντέρου, την ούρηση και τη σεξουαλική επαφή. Μπορεί να είναι η αιτία πυελικού πόνου, ναυτίας, κοιλιακού φουσκώματος, κόπωσης, κατάθλιψης, άγχους και υπογονιμότητας. Έχει αναφερθεί ότι το 35 έως 50% των γυναικών με ενδομητρίωση έχουν πόνο, στειρότητα ή και τα δύο.

Επί του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία για την ενδομητρίωση. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να αφαιρέσει βλάβες για να ανακουφίσει τον πόνο και τη στειρότητα, αν και περίπου οι μισές από τις βλάβες αναπτύσσονται ξανά, απαιτώντας πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις για περίπου 25% των ασθενών. Όπως εξηγεί ο καθηγητής Taratula, «τα στοχευμένα νανοσωματίδια έχουν εξαιρετικές δυνατότητες θέρμανσης που επιτρέπουν τη χρήση μαγνητικής υπερθερμίας για την ασφαλή και αποτελεσματική εξάλειψη των βλαβών της ενδομητρίωσης». Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό NANO • MICRO small.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Κορωνοϊός: Σε πόσες μέρες αποβάλλεται από το σώμα – Μελέτη

Μια νέα μελέτη διαπιστώνει ότι μερικοί άνθρωποι με λοιμώξεις COVID-19 αποβάλλουν τον ιό σε λίγες μόνο ημέρες, ενώ άλλοι χρειάζονται ως και εννέα ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι οι τελευταίοι είναι πιθανότερο να μεταδίδουν τον ιό για μεγαλύτερο διάστημα.

«Με βάση αυτό το εύρημα, προβλέπουμε ότι εκείνοι που αποβάλλουν τον ιό για περισσότερο από μία εβδομάδα θα διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο μετάδοσης από κάποιον που έχει ζωντανό ιό ανιχνεύσιμο μόνο για μία ή δύο ημέρες», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης. Christopher Brooke, καθηγητής μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις. Η συγγραφέας Πάμελα Μαρτίνεθ τόνισε ότι «πρόκειται για ένα πολύ βασικό εύρημα».

Ο Martinez, καθηγητής μικροβιολογίας και στατιστικής, σημείωσε: “Υποθέτουμε ότι όσοι υπερ-διασπείρουν το ιό είναι λιγότερο προσεκτικοί ή έρχονται σε επαφή με περισσότερους ανθρώπους. Αυτό δείχνει ότι η δυναμική της ενδογενούς μόλυνσης παίζει επίσης σημαντικό ρόλο.” Στη μελέτη, οι ερευνητές άρχισαν να λαμβάνουν καθημερινά δείγματα από τη μύτη και το σάλιο από 60 συμμετέχοντες, ηλικίας 19 έως 73 ετών, εντός 24 ωρών από το θετικό τεστ COVID-19. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για έως και 14 ημέρες.

Μαζί με την εύρεση διαφορών στο χρόνο που οι ασθενείς αποβάλλουν τον ιό, η μελέτη έδειξε ότι τα φορτία ιικού γονιδιώματος που είναι ανιχνεύσιμα με τεστ PCR κορυφώθηκαν πολύ νωρίτερα σε δείγματα σάλιου από ό,τι σε ρινικά επιχρίσματα. Αυτό υποδηλώνει «ότι το σάλιο μπορεί να χρησιμεύσει ως ανώτερη βάση δειγματοληψίας για την έγκαιρη ανίχνευση της μόλυνσης», σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης που δημοσιεύθηκε στις 28 Απριλίου στο περιοδικό Nature Microbiology.

Οι ερευνητές δεν βρήκαν επίσης καμία σημαντική σχέση μεταξύ των συμπτωμάτων των ασθενών και της πορείας της μόλυνσης. Συχνά θεωρείται ότι οι ασθενείς με περισσότερα συμπτώματα είναι πιθανό να είναι πιο μολυσματικοί, αλλά αυτό μπορεί να μην είναι πάντα η αλήθεια, είπε η Μπρουκ. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι όλοι οι συμμετέχοντες στη μελέτη ήταν είτε ασυμπτωματικοί είτε είχαν ήπια συμπτώματα, ανέφεραν οι ερευνητές.

«Συνολικά, αυτή η μελέτη βοηθά να εξηγηθεί γιατί μερικοί άνθρωποι είναι πιο πιθανό να μεταδώσουν SARS-CoV-2 από άλλους», είπε ο Μπρουκ. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η μελέτη είναι η πρώτη που παρακολουθεί άτομα με λοιμώξεις από τον COVID-19 με την πάροδο του χρόνου και συγκρίνει αποτελέσματα από διαφορετικές μεθόδους δοκιμών. “Καταγράφουμε την πιο ολοκληρωμένη, υψηλής ανάλυσης, ποσοτική εικόνα του τρόπου με τον οποίο ο SARS-CoV-2 αναπαράγεται και απορρίπτεται κατά τη διάρκεια φυσικής μόλυνσης. Δεν υπάρχουν άλλα δεδομένα όπως αυτά”, επεσήμανε ο Brooke.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ερευνα: Προβλήματα ούρησης στους άντρες συνδέονται με μικρότερη διάρκεια ζωής

Μέτρια και σοβαρά συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος ήταν δείκτες φτωχής υγείας.

Νέα έρευνα, υποδεικνύει ότι μπορεί ενδεχομένως τα ουρολογικά προβλήματα στους άντρες να συνδέονται με πρόωρο θάνατο.

Οι ερευνητές του Tampere University Hospital, ανέλυσαν στοιχεία 3.000 αντρών που το 1994 ήταν 50, 60 ή 70 ετών. Η έρευνα περιέλαβε επαναπαρακολούθηση 24 ετών, το 2019 σε 1.167 από τους άντρες. Περίπου μισοί είχαν πεθάνει τα προηγούμενα χρόνια.

Γενικά, μέτρια και σοβαρά συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος ήταν δείκτες φτωχής υγείας.

Στην έρευνα, άντρες με μέτρια έως σοβαρά συμπτώματα ούρησης είχαν 20% αυξημένο κίνδυνο θανάτου κατά τη διάρκεια της μελέτης.

Οσοι είχαν συχνουρία, ακράτεια και νυκτουρία, αντιμετώπιζαν 40% αυξημένο κίνδυνο.

Ακόμα και για αυτούς με ελαφρά συμπτώματα στην έρευνα, αν είχαν συχνουρία την ημέρα, ο κίνδυνος θανάτου αυξανόταν κατά 30%. Η νυκτουρία αύξανε τον κίνδυνο κατά 50%.

Η συχνή ακράτεια είχε ιδιαίτερα ισχυρή σχέση με τον κίνδυνο θανάτου, έδειξε η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Urology.

Πηγές:
Journal of Urology.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ερευνητές υπολόγισαν τη βέλτιστη ποσότητα ύπνου για ανθρώπους μέσης ηλικίας

Νέα έρευνα έδειξε ότι 7 ώρες ύπνου τη νύχτα μπορεί να είναι η ιδανική ποσότητα για να διατηρείται ο εγκέφαλος ανθρώπων μέσης ηλικίας ή μεγαλύτερων σε καλή υγεία.

Η Barbara Sahakian, του University of Cambridge, δήλωσε ότι ο καλός ύπνος είναι σημαντικός σε όλα τα στάδια της ζωής και ιδιαίτερα καθώς κάποιος μεγαλώνει. Το να βρεθούν τρόποι βελτίωσης του ύπνου σε ηλικιωμένους θα μπορούσε να είναι ζωτικής σημασίας για να έχουν καλή ψυχική υγεία και ευεξία και να αποφύγουν τη νοητική εξασθένηση- ιδιαίτερα ασθενείς με ψυχικές διαταραχές και άνοια.

Στην έρευνα συμμετείχαν 500.000 Βρετανοί 38 έως 73 ετών οι οποίοι συμπλήρωσαν νοητικά τεστ. Οι ερευνητές είχαν στη διάθεσή τους απεικονιστικές εξετάσεις και γενετικά στοιχεία για 40.000 από αυτούς.

Εφτά ώρες ύπνου τη νύχτα ήταν βέλτιστη ποσότητα για νοητική επίδοση και ψυχική υγεία, αναφέρει η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Nature Aging.

Οι συμμετέχοντες που κοιμόνταν λίγο ή πολύ είχαν χειρότερη επίδοση σε τεστ που μετρούσαν την ταχύτητα επεξεργασίας, τη μνήμη, την προσοχή και την επίλυση προβλημάτων.

Ηταν επίσης πιο πιθανό να έχουν συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης και χειρότερη ευεξία.

Η έρευνα επίσης ανακάλυψε σχέση μεταξύ ποσότητας ύπνου και διαφορών στη δομή των εγκεφαλικών περιοχών που εμπλέκονται σε νοητικές επεξεργασίες και τη μνήμη, με μεγαλύτερες αλλαγές να συνδέονται με λιγότερες ή περισσότερες από 7 ώρες ύπνου τη νύχτα.

Tα ευρήματα υποδεικνύουν ότι λίγος ή πολύς ύπνος ενδεχομένως μπορεί να είναι παράγοντας κινδύνου για νοητική εξασθένηση καθώς οι άνθρωποι γερνούν.

Πηγές:
Nature Aging.

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Έγκριση σε nivolumab -ipilimumab ως θεραπεία καρκίνωμα του οισοφάγου

Η Bristol Myers Squibb ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε το nivolumab σε συνδυασμό με ipilimumab για την πρώτη γραμμής θεραπεία ενηλίκων ασθενών με μη χειρουργήσιμο προχωρημένο, υποτροπιάζον ή μεταστατικό καρκίνωμα του οισοφάγου εκ πλακωδών κυττάρων με έκφραση του PD-L1 στα καρκινικά κύτταρα ≥ 1%.

Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βασίζεται σε αποτελέσματα από την κλινική μελέτη Φάσης 3 CheckMate -648, στο πλαίσιο της οποίας η θεραπεία με τον συνδυασμό nivolumab με ipilimumab κατέδειξε στατιστικά σημαντικό και κλινικά ουσιαστικό όφελος ως προς τη συνολική επιβίωση των ασθενών, σε σύγκριση με χημειοθεραπεία που περιέχει φθοριοπυριμιδίνη και πλατίνα στην προκαθορισμένη ενδιάμεση ανάλυση. Το προφίλ ασφάλειας του συνδυασμού nivolumab με ipilimumab ήταν αντίστοιχο με το προφίλ ασφάλειας που αναφέρθηκε σε προηγούμενες μελέτες. Αποτελέσματα από τη μελέτη CheckMate -648 παρουσιάστηκαν στο Ετήσιο Συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) τον Ιούνιο του 2021.

«Ο συνδυασμός nivolumab με ipilimumab, μία από τις δύο συνδυαστικές θεραπείες με βάση το nivolumab που εγκρίθηκαν πρόσφατα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δείχνει μεγαλύτερο όφελος επιβίωσης σε σχέση με τη χημειοθεραπεία ως μονοθεραπεία σε αυτή την ομάδα ασθενών», δήλωσε ο Ian M. Waxman, M.D., επικεφαλής ανάπτυξης του τμήματος καρκίνων του γαστρεντερικού συστήματος της Bristol Myers Squibb. «Το καρκίνωμα του οισοφάγου εκ πλακωδών κυττάρων αποτελεί μία ιδιαίτερα επιθετική μορφή καρκίνου, η οποία σε προχωρημένα στάδια είναι ακόμα πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Η δυνατότητα χρήσης του συνδυασμού nivolumab με ipilimumab στην πρώτης γραμμής θεραπεία για τους ασθενείς με προχωρημένη νόσο μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα επιβίωσης σε σχέση με τη χρήση χημειοθεραπείας μόνο».

Η έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αφορά στη χρήση του συνδυασμού nivolumab με ipilimumab για την πρώτης γραμμής θεραπεία ενηλίκων με μη χειρουργήσιμο προχωρημένο, υποτροπιάζον ή μεταστατικό καρκίνωμα του οισοφάγου εκ πλακωδών κυττάρων με έκφραση του PD-L1 ≥ 1%, τόσο στα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και στην Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε επίσης το nivolumab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση φθοριοπυριμιδίνη και πλατίνα για την πρώτης γραμμής θεραπεία ενηλίκων ασθενών με τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου.

Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της μελέτης CheckMate -648

Τα αποτελέσματα από τη μελέτη CheckMate -648 περιλαμβάνουν:

• Συνολική επιβίωση (OS) σε συμμετέχοντες με έκφραση του PD-L1 ≥ 1%. (πρωτεύον καταληκτικό σημείο): Η διάμεση συνολική επιβίωση ήταν 13,70 μήνες (95% Διάστημα εμπιστοσύνης [CI]: 11,24, 17,02) για τον συνδυασμό nivolumab με ipilimumab έναντι 9,07 μηνών (95% CI: 7,69, 9,95) για τη χημειοθεραπεία (Λόγος κινδύνου [HR ]= 0,64· 95% CI: 0,46, 0,90· p=0,0010).

• Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) σε συμμετέχοντες με έκφραση του PD-L1 ≥ 1%. (πρωτεύον καταληκτικό σημείο): Η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν 4,04 μήνες (95% CI: 2,40, 4,93) για τον συνδυασμό nivolumab με ipilimumab έναντι 4,44 μηνών (95% CI: 2,89, 5,82) για τη χημειοθεραπεία (HR = 1,02· 95% CI: 0,73, 1,43· p=0,8958).

• Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) (δευτερεύον καταληκτικό σημείο): Το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης ήταν 35,4% (95% CI: 28,0, 43,4) για τον συνδυασμό nivolumab με ipilimumab έναντι 19,7% (95% CI: 13,8, 26,8) για τη χημειοθεραπεία.

• Ασφάλεια (βάσει συγκεντρωτικών δεδομένων σε όλους τους τύπους όγκων): Η επίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών Βαθμού 3-5 ήταν 62% για το nivolumab σε συνδυασμό με ipilimumab και 52% για τη χημειοθεραπεία μόνο, ενώ το 1,0% των θανατηφόρων ανεπιθύμητων ενεργειών αποδόθηκαν στον συνδυασμό nivolumab με ipilimumab, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίτιδας. Η διάμεση διάρκεια της θεραπείας ήταν 3,79 μήνες (95% CI: 3,52, 4,60) για το συνδυασμό nivolumab με ipilimumab και 3,48 μήνες (95% CI: 3,45, 3,48) για τη χημειοθεραπεία.

Σχετικά με τη μελέτη CheckMate -648

Η μελέτη CheckMate -648 είναι μία τυχαιοποιημένη μελέτη Φάσης 3 που αξιολογεί το nivolumab σε συνδυασμό με ipilimumab (N=325) ή το nivolumab σε συνδυασμό με φθοριοουρακίλη και σισπλατίνη (N=321) έναντι του συνδυασμού φθοριοουρακίλης με σισπλατίνη μόνο (N=324), σε ασθενείς με μη αντιμετωπισμένο στο παρελθόν, μη χειρουργήσιμο προχωρημένο, υποτροπιάζον ή μεταστατικό καρκίνωμα του οισοφάγου εκ πλακωδών κυττάρων.

Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της μελέτης είναι η συνολική επιβίωση (OS) και η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) βάσει τυφλοποιημένης ανεξάρτητης κεντρικής επανεξέτασης (BICR) σε ασθενείς με έκφραση του PD-L1 ≥1% για τις δύο συνδυαστικές θεραπείες με βάση το nivolumab έναντι χημειοθεραπείας. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία της μελέτης περιλαμβάνουν τη συνολική επιβίωση και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου βάσει τυφλοποιημένης ανεξάρτητης κεντρικής επανεξέτασης (BICR) σε όλους τους τυχαιοποιημένους ασθενείς.

Στο σκέλος της θεραπείας με συνδυασμό nivolumab με χημειοθεραπεία, οι ασθενείς έλαβαν nivolumab 240 mg τις ημέρες 1 και 15, φθοριοουρακίλη 800 mg/m²/ημέρα τις ημέρες 1 έως 5 (για 5 ημέρες) και σισπλατίνη 80 mg/m² την ημέρα 1 ενός κύκλου 4 εβδομάδων. Οι ασθενείς έλαβαν nivolumab για διάστημα έως 24 μήνες ή έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου, μη αποδεκτής τοξικότητας ή την ανάκληση της συναίνεσης, ενώ έλαβαν χημειοθεραπεία έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου, μη αποδεκτής τοξικότητας ή την ανάκληση της συναίνεσης.

Στο σκέλος θεραπείας με nivolumab σε συνδυασμό με ipilimumab, οι ασθενείς έλαβαν nivolumab 3 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες και ipilimumab 1 mg/kg κάθε 6 εβδομάδες για διάστημα έως και 24 μήνες ή έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου, μη αποδεκτής τοξικότητας ή την ανάκληση της συναίνεσης.

Σχετικά με τον καρκίνο του οισοφάγου

Ο καρκίνος του οισοφάγου είναι η έβδομη πιο συχνή μορφή καρκίνου και η έκτη πιο κοινή αιτία θανάτου λόγω καρκίνου παγκοσμίως. Το 2020 καταγράφηκαν περίπου 600.000 νέα περιστατικά και περισσότεροι από 540.000 θάνατοι. Οι δύο πιο συχνές μορφές καρκίνου του οισοφάγου είναι το καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων και το αδενοκαρκίνωμα, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 85% και 15% του συνόλου των διαγνωσθέντων περιστατικών καρκίνου του οισοφάγου, αντίστοιχα. Ωστόσο, η ιστολογική κατάσταση των καρκινικών όγκων του οισοφάγου ποικίλλουν ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή και τη χώρα. Το καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων αντιστοιχεί περίπου στο 60% του συνόλου των περιστατικών καρκίνου του οισοφάγου που διαγιγνώσκονται στην Ευρώπη.

Bristol Myers Squibb: Δημιουργώντας ένα καλύτερο μέλλον για τα άτομα με καρκίνο

Στην Bristol Myers Squibb μας εμπνέει ένα μοναδικό όραμα — να αλλάζουμε τη ζωή των ασθενών αξιοποιώντας την επιστήμη. Στόχος της έρευνας που διεξάγουμε για τη θεραπεία του καρκίνου είναι να παρέχουμε φάρμακα που δίνουν σε κάθε ασθενή τη δυνατότητα να ζήσει μια καλύτερη, υγιή ζωή, έχοντας αυξημένες πιθανότητες ίασης. Με τη σημαντική επιστημονική τεχνογνωσία μας και πρωτοποριακές πλατφόρμες ανακάλυψης νέων μορίων, διερευνούμε εις βάθος κάθε πτυχή του καρκίνου και εξερευνούμε νέους ορίζοντες στην εξατομικευμένη ιατρική, αναπτύσσοντας θεραπείες που αλλάζουν το προσδόκιμο επιβίωσης για πολλούς ασθενείς. Αναγνωρίζοντας ότι ο καρκίνος επηρεάζει με πολλούς τρόπους τη ζωή των ασθενών, έχουμε δεσμευτεί να ανταποκρινόμαστε σε κάθε πτυχή της υγειονομικής φροντίδας τους, από τη διάγνωση έως την επιβίωση. Στη Bristol Myers Squibb εργαζόμαστε για να προσφέρουμε σε όλους τους ανθρώπους που πάσχουν από καρκίνο, τη δυνατότητα να έχουν ένα καλύτερο μέλλον.

Σχετικά με το nivolumab

Το nivolumab είναι ένας αναστολέας του ανοσολογικού σημείου ελέγχου προγραμματισμένου θανάτου-1 (PD-1), μοναδικά σχεδιασμένος για να αξιοποιεί το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού, ώστε να συμβάλλει στην αποκατάσταση της αντικαρκινικής ανοσολογικής ανταπόκρισης. Ως εκ τούτου, το nivolumab έχει καταστεί μία σημαντική θεραπευτική επιλογή σε πολλαπλούς τύπους καρκίνου.

Το κορυφαίο παγκόσμιο πρόγραμμα ανάπτυξης του nivolumab βασίζεται στην επιστημονική εξειδίκευση της Bristol Myers Squibb στο πεδίο της Ανοσο-Ογκολογίας και περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κλινικών μελετών σε όλες τις φάσεις, συμπεριλαμβανομένης της Φάσης 3, σε διάφορους τύπους όγκων. Μέχρι σήμερα, έχουν ενταχθεί περισσότεροι από 35.000 ασθενείς στο πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης του nivolumab. Οι κλινικές μελέτες του nivolumab έχουν συμβάλει στην εμβάθυνση της γνώσης σχετικά με τον πιθανό ρόλο των βιολογικών δεικτών στη φροντίδα των ασθενών, ιδιαίτερα όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο οι ασθενείς μπορούν να ωφεληθούν από το nivolumab σε όλο το φάσμα έκφρασης του PD-L1.

Τον Ιούλιο του 2014, το nivolumab ήταν ο πρώτος αναστολέας του ανοσολογικού σημείου ελέγχου PD-1 που έλαβε έγκριση από τις ρυθμιστικές αρχές σε παγκόσμιο επίπεδο. Σήμερα είναι εγκεκριμένο σε περισσότερες από 65 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ιαπωνίας και της Κίνας. Τον Οκτώβριο του 2015, το συνδυαστικό σχήμα nivolumab με ipilimumab υπήρξε ο πρώτος ανοσοθεραπευτικός συνδυασμός που έλαβε έγκριση για την αντιμετώπιση του μεταστατικού μελανώματος, ενώ αυτή τη στιγμή το εν λόγω σχήμα είναι εγκεκριμένο σε περισσότερες από 50 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σχετικά με τη συνεργασία Bristol Myers Squibb και Ono Pharmaceutical

Από το 2011, κατόπιν σύναψης συμφωνίας συνεργασίας με την Ono Pharmaceutical Co., η Bristol Myers Squibb διαθέτει τα δικαιώματα εμπορικής διάθεσης του nivolumab σε παγκόσμιο επίπεδο, με εξαίρεση την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν. Στις τρεις αυτές χώρες, η Ono εξακολουθεί να διατηρεί πλήρη δικαιώματα για το συγκεκριμένο μονοκλωνικό αντίσωμα. Στις 23 Ιουλίου 2014, η Ono και η Bristol Myers Squibb συμφώνησαν την από κοινού ανάπτυξη και εμπορική κυκλοφορία πολλών ανοσοθεραπειών —είτε μεμονωμένων μορίων είτε συνδυαστικών σχημάτων— για ασθενείς με καρκίνο στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν.

Σχετικά με την Bristol Myers Squibb

Η Bristol Myers Squibb είναι μια παγκόσμια βιοφαρμακευτική εταιρεία, με αποστολή να ανακαλύπτει, να αναπτύσσει και να παρέχει καινοτόμα φάρμακα που συμβάλλουν στην αποτελεσματική αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών.

Οι εταιρείες Celgene και Juno Therapeutics είναι θυγατρικές εταιρίες που ανήκουν εξολοκλήρου στη Bristol-Myers Squibb Company. Σε ορισμένες χώρες εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, λόγω της τοπικής νομοθεσίας, η Celgene και η Juno Therapeutics αναφέρονται ως Celgene, μια εταιρεία της Bristol Myers Squibb και Juno Therapeutics, μια εταιρεία της Bristol Myers Squibb.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Κορωνοϊός – Άμυνα: Αυτός είναι ο ένοχος που πυροδοτεί φλεγμονή και πνευμονία

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Γέιλ κατάφεραν να εντοπίσουν τον ένοχο πίσω από τη σοβαρή νόσηση με Covid-19, και μελετούν μια θεραπευτική λύση που μπορεί να αποτρέψει την εκδήλωση της πνευμονίας

Πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Nature αναδεικνύει την αποκωδικοποίηση του γρίφου πίσω από την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος που οδηγεί σε σοβαρή νόσηση με Covid-19 και θάνατο. Ειδικότερα, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Yale εντόπισαν ένα συγκεκριμένο μονοπάτι ανοσοαπόκρισης που οδηγεί σε σοβαρή ασθένεια και θάνατο σε άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό SARS-CoV-2.

Στη νέα μελέτη, η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον μεταδιδακτορικό συνεργάτη Esen Sefik, ο οποίος είναι μέλος του εργαστηρίου του ανώτερου συγγραφέα Richard Flavell, μελέτησε τις επιπτώσεις της μόλυνσης από SARS-CoV-2, που προκαλεί την λοίμωξη COVID-19, σε ποντίκια γενετικά σχεδιασμένα ώστε το ανοσοποιητικό τους σύστημα να προσομοιάζει στο ανθρώπινο.

Η επιστημονική κοινότητα γνωρίζει ήδη ότι από τη στιγμή που ο κορωνοϊός μολύνει τους πνεύμονες, μπορεί να προκαλέσει αυτό που ονομάζεται «καταιγίδα κυτοκινών», μια δηλαδή υπερδραστήρια ανοσοαπόκριση του οργανισμού που οδηγεί σε μια επικίνδυνη φλεγμονή στους πνεύμονες.

Παρόλα αυτά, αναπάντεχα διαπίστωσαν ότι τα ίδια τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, όχι απλώς τα επιθηλιακά κύτταρα στην επιφάνεια των πνευμόνων, μπορούν να αποθηκεύσουν τον ιό. Όταν το σώμα ανιχνεύει τον ιό σε αυτά τα κύτταρα, τα φλεγμονοσώματα, μέρος του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος, παράγουν και απελευθερώνουν κυτοκίνες που εξουδετερώνουν αυτά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού, σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν τη μόλυνση. Ωστόσο, οι κυτοκίνες στρατολογούν ακόμη περισσότερα φλεγμονώδη κύτταρα στους πνεύμονες από το αίμα, γεγονός που δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο, οδηγώντας σε πνευμονία.

«Είναι σαν ένα σύστημα που εκπέμπει παντού, μόνο που το μήνυμα είναι θανατηφόρο», είπε ο Flavell, καθηγητής ανοσοβιολογίας και ερευνητής του Ιατρικού Ινστιτούτου Howard Hughes.

Στο πειραματικό μοντέλο των ποντικιών, οι ερευνητές κατάφεραν να σώσουν τα μολυσμένα ποντίκια από πνευμονία, μπλοκάροντας το φλεγμονώδες μονοπάτι NLPR3. Με αυτόν τον τρόπο, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος εξακολουθούσαν να έχουν μολυνθεί. Όμως, δεν ήταν πλέον φλεγμονώδη και επομένως δεν μπορούσαν να συμβάλουν στα επιβλαβή επίπεδα φλεγμονής, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Το παράπλευρο αποτέλεσμα αυτής της «διάσωσης» ωστόσο, είναι ότι τα κύτταρα πλέον δεν πεθαίνουν, επομένως συνεχίζουν να απελευθερώνουν ιικό φορτίο. Ωστόσο, ο αποκλεισμός της φλεγμονώδους διαδικασίας σε συνδυασμό με την αντιική θεραπεία θα μπορούσε να προσφέρει έναν τρόπο για την αντιμετώπιση της πνευμονίας COVID-19 και την πρόληψη σοβαρών περιπτώσεων COVID-19, λένε οι ερευνητές.

Αν και προς το παρόν δεν υπάρχουν εγκεκριμένα φάρμακα που παρεμποδίζουν το φλεγμονώδες μονοπάτι NLPR3, αρκετές φαρμακευτικές και βιοτεχνολογικές εταιρείες τα αναπτύσσουν.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η κλιματική αλλαγή μπορεί να οδηγήσει στην εξάπλωση των ιών μεταξύ των θηλαστικών, σύμφωνα με μελέτη

Η κλιματική αλλαγή θα αναγκάσει μεγάλους αριθμούς άγριων ζώων να μετεγκατασταθούν τα επόμενα 50 χρόνια, αυξάνοντας δραματικά τις πιθανότητες να μεταπηδήσουν ιοί από το ένα είδος θηλαστικού στο άλλο, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, λέει μια νέα μελέτη.Χρησιμοποιώντας μοντέλα υπολογιστών, οι ερευνητές προέβλεψαν ότι 3.139 είδη θηλαστικών θα αναζητήσουν νέους βιότοπους έως το 2070, συμπεριλαμβανομένων περιοχών με υψηλή πυκνότητα πληθυσμού, εάν ο κόσμος θερμανθεί μόνο κατά 2 βαθμούς Κελσίου (3,6 βαθμούς Φαρενάιτ).Καθώς διαφορετικά είδη έρχονται σε επαφή μεταξύ τους για πρώτη φορά, περίπου 4.000 ιοί θα μετακινηθούν από το ένα είδος στο άλλο, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature . Πουλιά και θαλάσσια ζώα δεν συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη.

Η Αφρική και η Νοτιοανατολική Ασία θα πληγούν περισσότερο, με τις νυχτερίδες που κάνουν το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ιού να εξαπλώνεται λόγω της ικανότητάς τους να πετούν μεγάλες αποστάσεις, ανέφερε η μελέτη.

Το εμπόριο άγριας ζωής είναι μια καλή αναλογία επειδή τα ζώα συγκεντρώνονται σε αφύσικούς συνδυασμούς, δήλωσε ο Colin Carlson, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επίκουρος καθηγητής έρευνας στο Κέντρο Παγκόσμιας Επιστήμης και Ασφάλειας Υγείας στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν .

«Αλλά οι αγορές δεν είναι πλέον ιδιαίτερες. σε ένα μεταβαλλόμενο κλίμα, αυτού του είδους η διαδικασία θα είναι η πραγματικότητα στη φύση σχεδόν παντού», είπε ο Carlson.Η μελέτη λέει ότι η διαδικασία μπορεί να βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και ότι η διατήρηση της θέρμανσης κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου –ένα από τα σημεία αναφοράς της Συμφωνίας του Παρισιού του 2015– δεν θα την εμποδίσει να συνεχιστεί.Ο HIV και ο Έμπολα μεταδίδονται από τα ζώα στους ανθρώπους. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το SARS -CoV-2 – ο κορωνοϊός που προκαλεί το COVID-19 – μπορεί να έχει μεταπηδήσει από νυχτερίδες στους ανθρώπους μέσω ενός άλλου είδους θηλαστικού που πωλείται σε μια αγορά στο Wuhan της Κίνας.

Οι διεθνείς υπηρεσίες υγείας θα πρέπει να υιοθετήσουν την τακτική της παρακολούθησης ασθενειών της άγριας ζωής με μελέτες σε πραγματικό χρόνο για την περιβαλλοντική αλλαγή, είπαν οι ερευνητές.

«Όταν μια νυχτερίδα με ελεύθερη ουρά από τη Βραζιλία φτάνει μέχρι τα Απαλάχια, θα πρέπει να επενδύσουμε στο να γνωρίζουμε ποιοι ιοί κολλάνε μαζί τους», είπε ο Carlson στο δελτίο τύπου. “Η προσπάθεια να εντοπίσουμε αυτά τα άλματα κεντρικών υπολογιστών σε πραγματικό χρόνο είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορέσουμε να αποτρέψουμε αυτή τη διαδικασία να οδηγήσει σε περισσότερες διαρροές και περισσότερες πανδημίες.”

Η Κριστίν Τζόνσον, επιδημιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Ντέιβις, είπε στους New York Times ότι ένα τόσο ευρύ μοντέλο δεν μπορεί να εξηγήσει πώς η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει τα ζώα σε συγκεκριμένες τοποθεσίες. Είπε ότι η μελέτη δείχνει την ανάγκη για περισσότερη τοπικά γειωμένη εργασία πεδίου σχετικά με τον τρόπο μετεγκατάστασης των ζώων.

 

Πηγη: http://healthmag.gr/