Αυτό το μονοκλωνικό αντίσωμα σε συνδυασμό με στατίνη βοηθά σημαντικά ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου

Η αλιροκουμάμπη είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα το οποίο σε συνδυασμό με στατίνη φαίνεται ότι βοηθά σημαντικά τους ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου όπως δείχνουν νεότερα επιστημονικά δεδομένα από τον τομέα της λιπιδιολογίας.

Το ετήσιο συνέδριο του Αμερικάνικου Κολλεγίου Καρδιολογίας, είναι ένα από τα σημαντικότερα συνέδρια σε παγκόσμια κλίμακα για την καρδιολογία. Τα συνέδριο διεξήχθη 2-4 Απριλίου 2022 στην Ουάσιγκτον. Οι Ιατροί της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευάγγελος Λυμπερόπουλος (Καθηγητής, Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική), Χαράλαμπος Βλαχόπουλος (Καθηγητής, Α’ Καρδιολογική Κλινική) , Λουκιανός Ραλλίδης (Καθηγητής, Β’ Καρδιολογική Κλινική), Ιγνάτιος Οικονομίδης (Καθηγητής, Β’ Καρδιολογική Κλινική), Γεώργιος Γεωργιόπουλος (Ακαδημαϊκός Υπότροφος, Θεραπευτική Κλινική) και Κίμων Σταματελόπουλος (Αναπληρωτής Καθηγητής, Θεραπευτική Κλινική) συνοψίζουν τα κύρια ευρήματα δύο σημαντικών μελετών στο αντικείμενο της λιπιδιολογίας που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο.

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο ιατρικό περιοδικό JAMA (The Journal of American Medical Association) (DOI: 10.1001/jama.2022.5218) και παρουσιάστηκε ταυτόχρονα στο Ετήσιο Συνέδριο του Αμερικάνικου Κολλεγίου Καρδιολογίας 2022, παρατηρήθηκε ότι σε ασθενείς με πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) η χορήγηση αλιροκουμάμπης σε συνδυασμό με υψηλής δραστικότητας στατίνη οδήγησε σε σημαντική υποστροφή της αθηρωμάτωσης στις στεφανιαίες αρτηρίες. Παρά τις σημαντικές θεραπευτικές εξελίξεις στον τομέα της καρδιολογίας, οι ασθενείς με πρόσφατο ΟΕΜ παρουσιάζουν πολύ υψηλό κίνδυνο για ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά επεισόδια. Εν μέρει αυτό αποδίδεται στην επιταχυνόμενη διαδικασία εξέλιξης της αθηρωματικής νόσου μετά από το επεισόδιο λόγω υπολειπόμενου καρδιαγγειακού κινδύνου παρά τις σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές συμπεριλαμβανομένων των στατινών.

Η αλιροκουμάμπη είναι ένα πλήρως ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα που αναστέλλει εκλεκτικά το ένζυμο PCSK9 (Proprotein convertase subtilisin/kexin type 9), ελλατώνει την LDL-χοληστερόλη κατά 60% και μειώνει τα καρδιαγγειακά επεισόδια μετά από ΟΕΜ. Η μελέτη PACMAN-AMI (Effects of the PCSK9 Antibody Alirocumab on Coronary Atherosclerosis in Patients With Acute Myocardial Infarction) ήταν μια διπλά τυφλή τυχαιοποιημένη μελέτη με χρήση εικονικού φαρμάκου σε 9 Πανεπιστημιακά νοσοκομεία της Ευρώπης. Συμπεριέλαβε συνολικά 300 ασθενείς με ΟΕΜ που υποβλήθηκαν σε διαδερμική επαναγγείωση και εν συνεχεία τυχαιοποιήθηκαν σε υψηλής δραστικότητας στατίνη (ροσουβαστατίνη 20 mg) και 150 mg αλιροκουμάμπη κάθε δύο εβδομάδες υποδορίως (ομάδα θεραπείας) ή ροσουβαστατίνη 20 mg και εικονικό φάρμακο (ομάδα ελέγχου).

Η θεραπεία ξεκίνησε εντός 24 ωρών από την διαδερμική επαναγγείωση και ο απεικονιστικός έλεγχος επαναλήφθηκε σε 52 εβδομάδες. Ως πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε η μεταβολή του όγκου της αθηρωματικής βλάβης σε μη υπεύθυνη για το έμφραγμα στεφανιαία αρτηρία με τη χρήση ενδοστεφαναίου υπερηχογραφήματος. Παρατηρήθηκε ότι η μέση μείωση του όγκου του ενδοστεφανιαίου αθηρώματος ήταν σημαντικά μεγαλύτερη με την αλιροκουμάμπη έναντι του εικονικού φαρμάκου κατά περίπου 50%. Επιπλέον, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη ελλάτωση στο μέγιστο λιπώδες φορτίο του πυρήνα της αθηρωματικής πλάκας, και μεγαλύτερη αύξηση στο πάχος της ινώδους κάψας με την αλιροκουμάμπη.

Οι συγγραφείς κατέληξαν ότι η προσθήκη αλιροκουμάμπης στην καθιερωμένη θεραπεία με στατίνη γρήγορα μετά από ΟΕΜ συσχετίζεται με σημαντική υποστροφή του αθηρωματικού φορτίου στις στεφανιαίες αρτηρίες 1 έτος μετά το επεισόδιο χωρίς σημαντική αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών από το φάρμακο.

Επίσης, σε κλινική μελέτη φάσης 1, που παρουσιάστηκε στο Ετήσιο Συνέδριο του Αμερικάνικου Κολλεγίου Καρδιολογίας 2022 και δημοσιεύτηκε ταυτόχρονα στο περιοδικό JAMA (doi:10.1001/jama.2022.5050) δοκιμάστηκε η αποτελεσματικότητα του νέου αναστολέα SLN360, ο οποίος είναι ένα μικρό παρεμβαλόμενο (short interfering) RNA (siRNA) έναντι του αγγελιοφόρου RNA της apo(a) η οποία είναι μια πεπτιδική αλυσίδα της λιποπρωτεΐνης (a) [Lp(a)] που καθορίζει το ρυθμό παραγωγής της.

Κατά συνέπεια το φάρμακο αυτό αναστέλλοντας την παραγωγή της apo(a) μειώνει την ηπατική παραγωγή της Lp(a). Αυξανόμενα δεδομένα καταδεικνύουν ότι η Lp(a) αποτελεί σημαντικό παράγοντα υπολειπόμενου κινδύνου για αθηροθρομβωτική καρδιαγγειακή νόσο, αλλά και σοβαρή στένωση αορτικής βαλβίδας. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επί του παρόντος εγκεκριμένες φαρμακευτικές θεραπείες που να μειώνουν τα κυκλοφορούντα επίπεδα της. Στη συγκεκριμένη μελέτη, σε 32 ασθενείς με αυξημένα επίπεδα Lp(a) (>150 nmol/L) και χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο δοκιμάστηκαν διαφορετικά δοσολογικά σχήματα (30, 100, 300, και 600 mg) εφάπαξ υποδόριας χορήγησης του φαρμάκου.

Εξήντα ημέρες μετά από μία μόνο δόση του φαρμάκου, παρατηρήθηκε μια ισχυρή, δόσοεξαρτώμενη μείωση των κυκλοφορούντων επιπέδων της Lp(a) που κυμαίνονταν μεταξύ 79% και 98%. Τα επίπεδα Lp(a) παρέμειναν μειωμένα 5 μήνες μετά τη χορήγηση των υψηλότερων δόσεων. H θεραπεία συνοδεύτηκε από ήπιες τοπικές ανεπιθύμητες ενέργειες στο σημείο της ένεσης, καθώς και από παροδική, δοσοεξαρτώμενη αύξηση εντός 7 ημέρων των επίπεδων της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης και των ουδετεροφίλων, χωρίς να καταγραφούν συμβάματα που απαιτούσαν τη διακοπή του. Συμπερασματικά, το siRNA SLN360 ήταν καλά ανεκτό και οδήγησε σε σημαντική και δοσοεξαρτώμενη μείωση των επιπέδων Lp(a) στο πλάσμα που διατηρήθηκε για 5 μήνες.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Μικροπλαστικά στον άνθρωπο: Μετά το αίμα, οι επιστήμονες βρίσκουν ίχνη στους πνεύμονες

Οι επιστήμονες έχουν βρει μικροπλαστικά σε πολλούς ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των πνευμόνων.

Μια μελέτη σε πνευμονικό ιστό που ελήφθη από συμμετέχοντες μετά από χειρουργική επέμβαση βρήκε μικροπλαστικά σε όλες τις πνευμονικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των βαθύτερων τομών. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές βρήκαν 39 μικροπλαστικά σε 11 από τα 13 δείγματα πνευμονικού ιστού και 12 διαφορετικούς τύπους μικροπλαστικών. Απαιτείται πρόσθετη έρευνα για τον προσδιορισμό των επιπτώσεων των μικροπλαστικών στην ανθρώπινη υγεία.

Τα πλαστικά είναι ένα κοινό συστατικό σε πολλά αντικείμενα που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή. Μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες παρήγαγαν περίπου 36 εκατομμύρια τόνους πλαστικού το 2018, αλλά ανακύκλωσαν μόνο περίπου το 9%. Τα πλαστικά μπορούν να αλλοιωθούν σε μικροσκοπικά σωματίδια μεταξύ 1 μικρομέτρου και 5 χιλιοστών, που ονομάζονται microplastics. Είναι παρόντα στον αέρα που αναπνέουμε, στο νερό που πίνουμε, στα αντικείμενα που αγγίζουμε και στο φαγητό που τρώμε. Τα μικροπλαστικά είναι παντού, καθιστώντας την ανθρώπινη έκθεση αναπόφευκτη. Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Science of the Total Environment, προσθέτει στα πιο πρόσφατα στοιχεία.

Μικροπλαστικά σε ανθρώπινους ιστούς

Πλαστικά σωματίδια μικρότερα από 20 μικρόμετρα, τα οποία είναι πολύ μικρά και δε φαίνονται με γυμνό μάτι, μπορούν να διασχίσουν την κυτταρική μεμβράνη και να συσσωρευτούν στους ιστούς. Προηγούμενη έρευνα ανίχνευσε μικροπλαστικά στο ανθρώπινο κόλον, στα κόπρανα, στον ιστό του πλακούντα, στο ανθρώπινο αίμα και πιο πρόσφατα στους πνεύμονες. Ο Δρ Fransien van Dijk, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Groningen, εξηγεί σε μια παρουσίαση του 2019 Plastic Health Summit, «Τα υφάσματα ρούχων απελευθερώνουν μικροΐνες και νανοΐνες στο περιβάλλον. […] [Στο] σπίτι όπου ζείτε, συσσωρεύονται περίπου 20 κιλά σκόνης [ετησίως], [εκ των οποίων] έξι κιλά [είναι] μικροπλαστικές ίνες, και επειδή περνάτε τον περισσότερο χρόνο σε εσωτερικούς χώρους, αυτό σημαίνει ότι η έκθεση είναι αρκετά ψηλά.”

Η έκθεση σε μικροπλαστικό έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί φλεγμονή, κυτταρικό θάνατο και βλάβη στο DNA σε πειραματόζωα και κυτταροκαλλιέργειες. Υπάρχει ανησυχία ότι η τοξικότητα στα ανθρώπινα κύτταρα από εισπνεόμενες μικροπλαστικές ίνες μπορεί να εξαρτάται από τον τύπο του πλαστικού, το επίπεδο έκθεσης, το σχήμα σωματιδίων, το μέγεθος, τους απορροφηθέντες ρύπους κα.

Μια μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Hull και την Ιατρική Σχολή του Hull York αξιολόγησε την παρουσία μικροπλαστικών στον ανθρώπινο πνευμονικό ιστό που ελήφθη μετά από χειρουργική επέμβαση μείωσης πνεύμονα ή χειρουργική επέμβαση καρκίνου του πνεύμονα. Η χειρουργική επέμβαση μείωσης του πνεύμονα αφαιρεί τον κατεστραμμένο ιστό σε άτομα με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) για τη βελτίωση της λειτουργίας των πνευμόνων. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια μέθοδο ανάλυσης που ονομάζεται φασματοσκοπία μFTIR για να διαφοροποιήσουν τα μικροπλαστικά από τα μη μικροπλαστικά.

Η φασματοσκοπία μFTIR ανίχνευσε σωματίδια μεγέθους έως και 3 μικρομέτρων.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δείγματα ιστού που ελήφθησαν από διαφορετικές περιοχές των πνευμόνων μετά από χειρουργικές επεμβάσεις 11 συμμετεχόντων στη μελέτη στο Νοσοκομείο Castle Hill και στα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία του Hull. 2 συμμετέχοντες συνεισέφεραν 2 δείγματα ιστού από διαφορετικές περιοχές των πνευμόνων. Το 45% των συμμετεχόντων στη μελέτη ήταν γυναίκες, με μέση ηλικία τα 63 έτη. Δεδομένου ότι τα μικροπλαστικά είναι πανταχού παρόντα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αυστηρά μέτρα ελέγχου για την αποφυγή και προσαρμογή της μόλυνσης.

Βαθιά διείσδυση στους πνεύμονες

Οι ερευνητές ανακάλυψαν μικροπλαστικά σε όλες τις περιοχές του πνεύμονα. Εντόπισαν 39 μικροπλαστικά σε 11 από τα 13 δείγματα πνευμονικού ιστού, με μέσο όρο 3 μικροπλαστικά ανά δείγμα.

Σε δείγματα βρέθηκαν 12 τύποι μικροπλαστικών.

Τα 4 μικροπλαστικά που υπάρχουν στις πιο σημαντικές ποσότητες περιελάμβαναν:

  • πολυπροπυλένιο (PP): βρίσκεται σε χαλιά, ρούχα, πλαστικά αυτοκινήτων
  • τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (PET): υπάρχει σε δοχεία ρούχων, ποτών και τροφίμων
  • ρητίνη: συστατικό προστατευτικής επίστρωσης και βαφών
  • πολυαιθυλένιο (PE): συστατικό περιτυλίγματος τροφίμων, δοχείων γάλακτος, παιχνιδιών και φιαλών απορρυπαντικού

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Οι επιστήμονες εξερευνούν κόκκινα φύκια για τη θεραπεία της λιπώδους ηπατικής νόσου

Οι επιστήμονες εξερευνούν ένα συμπλήρωμα με πολλά μέταλλα για να επιβραδύνουν την εξέλιξη της λιπώδους νόσου του ήπατος.

Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση και καρκίνο του ήπατος. Είναι μια σιωπηλή κατάσταση που οι άνθρωποι συχνά δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν. Αν και δεν υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες επί του παρόντος, νέα έρευνα σε ποντίκια υποδηλώνει ότι ένα συμπλήρωμα πολλαπλών ορυκτών μπορεί να είναι σε θέση να διαταράξει τις οδούς που προκαλούν τα πιο επιζήμια αποτελέσματα.

Σύμφωνα με το American Liver Foundation, περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος. Αυτός ο αριθμός έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 20 χρόνια και η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD) είναι η πιο κοινή μορφή ηπατικής νόσου στα παιδιά. Περίπου το 24% των Αμερικανών έχουν NAFLD και πολλοί που το έχουν δεν γνωρίζουν ότι το έχουν. Το NAFLD μπορεί να εξελιχθεί σε μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (NASH) εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Με το NASH, το ήπαρ φλεγμονώνεται ή καταστρέφεται.

Ο Δρ Muhammad Nadeem Aslam, βοηθός ερευνητής στο Τμήμα Παθολογίας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν (UMich), ανέφερε: «Το NASH τελικού σταδίου αντιπροσωπεύει μια μη αναστρέψιμη κατάσταση όταν το ήπαρ έχει περάσει από τους μηχανισμούς δημιουργίας ουλών και επιδιόρθωσης και τελικά αναπτύσσει είτε μόνιμες ουλές (κίρρωση) είτε, σε ορισμένες περιπτώσεις, καρκίνο του ήπατος. Μεταξύ περίπου 1,5% και 6,5% των Αμερικανών έχουν NASH. Προς το παρόν, δεν υπάρχουν φάρμακα εγκεκριμένα από τον FDA για τη θεραπεία της NASH. Η πρόληψη είναι δυνατή αλλά εξαρτάται από αλλαγές στον τρόπο ζωής και διατροφικές αλλαγές. Kι αυτό δεν θα λειτουργήσει για όλους».

Η NAFLD δεν προκαλείται από την κατανάλωση αλκοόλ, αλλά η ανάπτυξή της έχει συσχετιστεί με τον διαβήτη τύπου 2, την παχυσαρκία, την υψηλή χοληστερόλη, τα υψηλά γλυκερίδια, τη γρήγορη απώλεια βάρους και τις κακές διατροφικές συνήθειες.

Ο Δρ. Aslam είναι ο ανώτερος ερευνητής για την προκλινική έρευνα που διερευνά τη χρήση ενός συμπληρώματος πολλαπλών ορυκτών που ονομάζεται Aquamin για τη θεραπεία της NASH. Προέρχεται από κόκκινα θαλάσσια φύκια και είναι πλούσιο σε ασβέστιο, μαγνήσιο, 72 άλλα μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Τα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τον Δρ Aslam.

Η έρευνα παρουσιάστηκε στην ετήσια συνάντηση της American Society for Investigative Pathology στο συνέδριο Experimental Biology (EB) 2022 στις 3 Απριλίου 2022.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Νέο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών για την «ΕΜΒΡΥΟΜΗΤΡΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ»

Η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών οργανώνει, το διετές Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών με τίτλο «ΕΜΒΡΥΟΜΗΤΡΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ» (κατόπιν έγκρισης της του από το ΥΠΕΠΘ σύμφωνα με το Ν.4485/2017), το οποίο οδηγεί στην απονομή Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών με τίτλο «Εμβρυομητρική Ιατρική» (MSc in Fetal and Maternal Medicine), μετά την πλήρη και επιτυχή ολοκλήρωση των σπουδών με βάση το πρόγραμμα σπουδών.

Ο τίτλος απονέμεται από την Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τη διοικητική υποστήριξη του Π.Μ.Σ. ασκεί η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την παρούσα ανακοινώνεται η προκήρυξη του Π.Μ.Σ. για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023. Η έναρξη των μαθημάτων του Προγράμματος θα γίνει τον Οκτώβριο 2022. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τέσσερα (4) διδακτικά εξάμηνα. Ειδικότερα, στα τρία πρώτα εξάμηνα περιλαμβάνονται θεωρητικά και εργαστηριακά-πρακτικά μαθήματα και το τέταρτο εξάμηνο αφιερώνεται στην εκπόνηση διπλωματικής εργασίας.

Τί προσφέρει το Π.Μ.Σ.

• Δίπλωμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (Δ.Μ.Σ.) στην «Εμβρυομητρική Ιατρική» (MSc in Fetal and Maternal Medicine).
• Δυνατότητα εκπόνησης ερευνητικών εργασιών υψηλού επιπέδου και δημοσιεύσιμων σε αγγλόφωνα επιστημονικά περιοδικά.
• Συνεχή επιστημονική ενημέρωση σε θέματα Εμβρυομητρικής Ιατρικής π.χ. σεμινάρια ερευνητικών ομάδων, συζητήσεις βιβλιογραφικής ενημέρωσης, επισκέψεις εργαστηρίων, συνέδρια/ημερίδες με γνωστικό αντικείμενο συναφές με αυτό του ΠΜΣ, διαλέξεις ή άλλες επιστημονικές εκδηλώσεις του ΠΜΣ κ.ά.
• Πρακτική άσκηση σε θέματα μεθοδολογίας έρευνας καλύπτοντας όλο το φάσμα της έρευνας:
σύνταξη ερευνητικού πρωτοκόλλου και εντύπων έγγραφης συγκατάθεσης, την υποβολή αίτησης σε Επιτροπή Βιοηθικής, τη σύνταξη ερωτηματολογίων και αντίστοιχων ηλεκτρονικών αρχείων αποθήκευσης και διαχείρισης δεδομένων, την εκπαίδευση στην αντιμετώπιση πρακτικών θεμάτων στη διεξαγωγή της έρευνας, την ανάλυση και επιδημιολογική σημασιολόγηση των στοιχείων, την παρουσίαση και επικοινωνία των αποτελεσμάτων της έρευνας.
• Συμβολή στην επαγγελματική κατάρτιση και διεύρυνση των δυνατοτήτων των αποφοίτων, εφοδιάζοντας τους με προσόντα που θα διευκολύνουν την επαγγελματική τους αποκατάσταση ή εξέλιξη, αλλά και την ουσιαστική προσφορά τους στο χώρο της υγείας και των βιοϊατρικών επιστημών.
• Εργαστηριακά-πρακτικά μαθήματα καθορισμένου αριθμού κατά τη διάρκεια των εξαμήνων σπουδών.
• Δυνατότητα παρακολούθησης μαθημάτων από καταξιωμένους ειδικούς διδάσκοντες από ξένα αντίστοιχα Πανεπιστημιακά Τμήματα της Ευρώπης και των ΗΠΑ.
• Διεξαγωγή μαθημάτων στην ελληνική γλώσσα. Στην περίπτωση που δεν εγγραφούν φοιτητές της αλλοδαπής, η επίσημη γλώσσα διδασκαλίας και συγγραφής της Διπλωματικής Εργασίας είναι η ελληνική. Εξαίρεση αποτελούν τα μαθήματα των ξένων ομιλητών που θα γίνουν στην αγγλική γλώσσα. Στην περίπτωση που επιλεγούν να φοιτήσουν φοιτητές της αλλοδαπής που δε γνωρίζουν τη ελληνική γλώσσα, τα μαθήματα θα γίνουν στην αγγλική και για αυτούς θα επιτραπεί η συγγραφή της διπλωματικής εργασίας στην αγγλική γλώσσα

Υποχρεώσεις μεταπτυχιακών φοιτητών Π.Μ.Σ.

• Η τήρηση των δικαιολογημένων απουσιών, όπως αναφέρεται στον Κανονισμό του ΠΜΣ. Οι παρουσίες λαμβάνονται κατά την έναρξη του μαθήματος και στα ενδιάμεσα διαλείμματα.
• Υποχρεωτική φυσική παρουσία όλων των φοιτητών του Π.Μ.Σ., στα μαθήματα και στις εξετάσεις του κάθε εξαμήνου σπουδών του Π.Μ.Σ. Η διδασκαλία των μαθημάτων γίνεται διά ζώσης με ευέλικτο πρόγραμμα και ενίοτε με μέσα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης σε ποσοστό 10%.
• Η τήρηση των οικονομικών υποχρεώσεων ανά εξάμηνο σπουδών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή στις εξετάσεις κάθε εξαμήνου καθώς και για την ολοκλήρωση των σπουδών με την κατάθεση θέματος διπλωματικής εργασίας και την εκπόνησή της στο πλαίσιο του τέταρτου εξαμήνου.
• Εκπόνηση διπλωματικής εργασίας: Επιλογή θέματος μέχρι και το 3ο εξάμηνο σπουδών. Το θέμα της διπλωματικής εργασίας πρέπει να είναι συναφές με τα μαθήματα του προγράμματος, μπορεί να έχει ερευνητικό χαρακτήρα ή να αποτελεί βιβλιογραφική ανασκόπηση.
• Αξιολόγηση των μαθημάτων και διδασκόντων του Π.Μ.Σ. μετά το πέρα κάθε εξαμήνου μαθημάτων.
• Κάθε μεταπτυχιακός φοιτητής οφείλει να παρακολουθήσει και να εξεταστεί επιτυχώς στο σύνολο των προσφερόμενων μαθημάτων του ΠΜΣ και να εκπονήσει μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία, συγκεντρώνοντας έτσι εκατόν είκοσι(120) ECTS. Στο Π.Μ.Σ. «Εμβρυομητρική Ιατρική» (MSc in Fetal and Maternal Medicine)» γίνονται δεκτοί πτυχιούχοι Ιατρικών Σχολών ημεδαπής ή ομοταγών αναγνωρισμένων από τον ΔΟΑΤΑΠ, ιδρυμάτων της αλλοδαπής.

Οι ενδιαφερόμενοι συμπληρώνουν αίτηση η οποία συνοδεύεται από τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως αυτά αναγράφονται λεπτομερώς παρακάτω.

Για τη συμμετοχή τους στο Π.Μ.Σ. «Εμβρυομητρική Ιατρική» οι μεταπτυχιακοί φοιτητές καταβάλλουν τέλη φοίτησης που ανέρχονται στο ποσό των 1.250 ευρώ ανά εξάμηνο.  Η καταβολή του τέλους γίνεται στην αρχή κάθε εξαμήνου. Μετά την καταβολή των διδάκτρων δεν υπάρχει δυνατότητα επιστροφής τους.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν την αίτησή τους και όλα τα απαιτούμενα συνοδευτικά δικαιολογητικά σε σφραγισμένο φάκελο, από 21/2/2022 έως 1/6/2022 στη Γραμματεία του Π.Μ.Σ, Β΄ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, Άνω Κλινική, 2ος όροφος Λεωφόρος Β. Σοφίας 76, Αθήνα 11528.

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΜΣ

ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ

 

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Τι είναι η CRP; H C αντιδρώσα πρωτεΐνη για διάγνωση φλεγμονής και πρόληψη καρδιακής προσβολής

Η C Αντιδρώσα Πρωτεΐνη (C-Reactive Protein ή CRP) είναι μια από τις κυριότερες πρωτεΐνες οξείας φάσης που συνθέτει ο οργανισμός μας όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με μια φλεγμονώδη κατάσταση.

Μια υψηλή ή αυξανόμενη τιμή της CRP στο αίμα σημαίνει ότι έχετε οξεία λοίμωξη ή φλεγμονή. Αν τα επίπεδα της CRP στο αίμα μειωθούν, αυτό σημαίνει ότι αναρρώνετε και ότι η φλεγμονή μειώνεται.

Άτομα με αυξημένα επίπεδα CRP αντιμετωπίζουν τριπλάσιο κίνδυνο καρδιακής προσβολής σε σχέση με εκείνους που έχουν χαμηλά επίπεδα.

Η Αντιδρώσα Πρωτεΐνη  (C-Reactive Protein ή CRP) είναι μια από τις κυριότερες πρωτεΐνες οξείας φάσης που συνθέτει ο οργανισμός μας όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με μια φλεγμονώδη κατάσταση. Πρόκειται δηλαδή για μια σημαντική συνιστώσα του ανοσολογικού συστήματος του οργανισμού μας. Για τον λόγο αυτό χαρακτηρίζεται ως πρωτεΐνη οξείας φάσης, όρος που χαρακτηρίζει εκείνες τις πρωτεΐνες που η συγκέντρωση τους αυξάνει κατά τουλάχιστον 25% κατά την διάρκεια της φλεγμονής.

Ονομάζεται έτσι επειδή διαπιστώθηκε το 1930 από τους Tillet και Francis ότι στο αίμα ασθενούς με οξεία πνευμονία σχηματιζόταν ίζημα παρουσία του πολυσακχαρίτη C της μεμβράνης του πνευμονόκοκκου και των ιόντων ασβεστίου.

Η CRP συντίθεται στο ήπαρ κατά την εξέλιξη οξέων επεισοδίων, όπως λοιμώξεις, κακοήθειες, αρθρίτιδα και άλλες φλεγμονώδεις καταστάσεις και τα επίπεδά της αντανακλούν τον βαθμό της ιστικής βλάβης ή το μέγεθος της φλεγμονώδους κατάστασης. Η CRP απελευθερώνεται συνήθως μέσα σε 6 ώρες από το ερέθισμα, το οποίο αν σταματήσει να επιδρά τότε οι τιμές της επανέρχονται στα φυσιολογικά επίπεδα εντός περίπου 4 ημερών.

Ο προσδιορισμός της CRP χρησιμεύει στη διάγνωση μολυσματικών και φλεγμονωδών καταστάσεων. Οι γρήγορες χαρακτηριστικές αυξήσεις της CRP συμβαίνουν μετά από φλεγμονή, μόλυνση, τραύμα, νέκρωση ιστού, κακοήθειες και αυτοάνοσες διαταραχές.

Λόγω της ευαισθησίας της, η CRP έχει καθιερωθεί σαν ένας δείκτης ύπαρξης φλεγμονώδους κατάστασης στους ιστούς του σώματος.

Λόγω του μεγάλου αριθμού των συνθηκών που μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα της CRP η αύξηση της CRP δεν υποδεικνύει μια συγκεκριμένη ασθένεια. Π.χ. αυξάνει στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, στη ρευματική πολυμυαλγία ή στη γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα.

Ο κατάλογος των νοσημάτων, που προκαλούν αυξημένη CRP είναι μακρύς.

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

  1. Αποστήματα οδόντων και φλεγμονές στόματος
  2. Συστηματικές λοιμώξεις
  3. Εστιακές φλεγμονές
  4. Ρευματολογικά νοσήματα
  5. Φλεγμονώδη νοσήματα εντέρου
  6. Καρκινώματα
  7. Αυτοάνοσα νοσήματα
  8. Νοσήματα αίματος
  9. Κοκκιωματώδεις νόσοι
  10. Τραύματα

Ορισμένα άτομα έχουν φυσιολογικώς αυξημένα επίπεδα CRP.

Παρόλο που η εξέταση CRP δεν είναι ειδική αρκετά ώστε να διαγνώσει κάποια συγκεκριμένη ασθένεια, εξυπηρετεί σαν ένας γενικός δείκτης για λοίμωξη και φλεγμονή, έτσι ώστε να θέτει σε επαγρύπνηση τους ιατρούς για περαιτέρω εξετάσεις και θεραπεία οι οποίες μπορεί να είναι απαραίτητες.

Τα επίπεδα της CRP μπορούν να αυξηθούν στα τελευταία στάδια της εγκυμοσύνης καθώς και με την χρήση χαπιών ελέγχου της κύησης ή με την θεραπεία ορμονικής αποκατάστασης (πχ. Οιστρογόνα). Υψηλότερα επίπεδα της CRP έχουν επίσης παρατηρηθεί και σε παχύσαρκους.

Υψηλότερες τιμές CRP σχετίζονται με αυξημένο δείκτη σωματικής μάζας, με την ινσουλινοαντοχή και με το μεταβολικό σύνδρομο. Η τιμή της CRP είναι προγνωστική, ως ανεξάρτητος παράγοντας, για την ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, ενώ μειώνεται με την βελτίωση της ινσουλινοαντοχής, την απώλεια βάρους και την σωματική άσκηση. Οι στατίνες ελαττώνουν την τιμή της CRP, ανεξαρτήτως της επίδρασης τους στο λιπιδαιμικό προφίλ, γεγονός που πιθανώς να εξηγεί την καδιοπροστατευτική δράση τους σε άτομα με φυσιολογικές τιμές LDL αλλά υψηλές τιμές CRP.

Μία άλλη εξέταση για την παρακολούθηση της φλεγμονής ονομάζεται  ταχύτητα καθίζησης των ερυθρών (ESR). Και στις δύο εξετάσεις η CRP είναι αυξημένη παρουσία φλεγμονής. Ωστόσο, η μεταβολή των επιπέδων της CRP μπορεί να γίνεται πιο σύντομα σε σχέση την μεταβολή στην ESR. Έτσι, η CRP ίσως πέσει σε φυσιολογικά επίπεδα αν γίνει η θεραπεία επιτυχώς, όπως σε μία αρθρίτιδα, αλλά η ESR μπορεί να παραμένει μη φυσιολογική για περισσότερο χρόνο.

Μεγάλη η σημασία που διαδραματίζει η CRP και στα καρδιαγγειακά νοσήματα, αναδεικνύοντας τον ρόλο της στις διεργασίες αθηροσκλήρωσης και αθηροθρομβογένεσης, με αποτέλεσμα την αύξηση των πιθανοτήτων ανάπτυξης καταστροφικών καρδιαγγειακών επεισοδίων.

Σχεδόν 50% των καρδιακών προσβολών και των εγκεφαλικών επεισοδίων, συμβαίνουν σε άτομα που είναι φαινομενικά υγιή και έχουν κανονικά ή ακόμη και χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης.

Άτομα με αυξημένα επίπεδα CRP αντιμετωπίζουν τριπλάσιο κίνδυνο καρδιακής προσβολής σε σχέση με εκείνους που έχουν χαμηλά επίπεδα.

Τα επίπεδα της CRP έχουν αποδειχθεί σε πολλές έρευνες ότι έχουν προγνωστική αξία για μελλοντικό κίνδυνο καρδιακής προσβολής, εγκεφαλικού επεισοδίου, ξαφνικού καρδιακού θανάτου και αρτηριακών προβλημάτων. Επίσης, τα επίπεδα της έχουν προγνωστική αξία σε ασθενείς με επαναλαμβανόμενα επεισόδια στεφανιαίας νόσου και για αυτούς στην οξεία φάση εμφράγματος του μυοκαρδίου.

Πρόσφατα, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC) των Ηνωμένων Πολιτειών και η Αμερικανική Εταιρεία Καρδιολογίας (AHA) εξέδωσαν οδηγίες για τη μέτρηση της Υψηλής Ευαισθησίας CRP (hs-CRP) ως μέρος της πρόληψης σφαιρικού κινδύνου για μελλοντικά καρδιαγγειακά προβλήματα.

Τα κριτήρια που τοποθετήθηκαν για τη μέτρηση της hs-CRP είναι τα ακόλουθα:

  • Επίπεδα χαμηλότερα από 1 mg/dl ο κίνδυνος για μελλοντικό καρδιαγγειακό επεισόδιο είναι χαμηλός.
  • Επίπεδα από 1-3 mg/dl ο κίνδυνος είναι μέτριος.
  • Επίπεδα μεγαλύτερα από 3 mg/dl ο κίνδυνος είναι ψηλός.

Ως εκ τούτου, οι ειδικοί θεωρούν ότι η μέτρηση της «υψηλής ευαισθησίας» CRP (hs-CRP) μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον ως ένας πρώιμος διαγνωστικός δείκτης κινδύνου εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, παράλληλα με τον έλεγχο και των άλλων παραγόντων κινδύνου (σακχάρου, χοληστερίνης, ομοκυστεΐνης, κάπνισμα, υψηλή πίεση κλπ.)

 

Η πιο σημαντική όμως χρήση της CRP είναι η ανίχνευση του ψηλού κινδύνου σε άτομα που δεν έχουν άλλο παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακό πρόβλημα.

Πηγή: medlabnews.gr 

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΜΟΝΑΔΩΝ ΥΓΕΙΑΣ | Online Μοριοδοτούμενο πρόγραμμα από το Πανεπιστήμιο Πατρών

ΜΟΡΙΟΔΟΤΟΥΜΕΝΟ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ
του Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ. του ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΜΟΝΑΔΩΝ ΥΓΕΙΑΣ
450  Ώρες  |  9 μήνες |  18,5 ecvet

ΟΔΗΓΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ  |  ΑΙΤΗΣΗ

(σε περίπτωση που λόγω ρύθμισης του email σας δεν μπορείτε να ανοίξετε τα links του οδηγού σπουδών και της αίτησης παρακαλούμε αντιγράψτε στην μπάρα url του browser σας τους παρακάτω συνδέσμους: Για τον οδηγό σπουδών: http://www.taseism.gr/sites/default/files/attachments/dmy_plirofories_programmatos_-_odigos_spoydon.pdf και για την αίτηση http://www.taseism.gr/symmetohi-sto-programma-dioikisi-monadon-ygeias )

Περίοδος Μαθημάτων: 01/05/2022 – 01/02/2023
Περίοδος Υποβολής Αιτήσεων: – 10/04/22  (εφόσον υπάρχουν κενές θέσεις)
ΜΟΡΙΑ: 2   |   ECVET: 18,5 ΜΟΝΑΔΕΣ
Διάρκεια Προγράμματος: 450 ώρες – 9 μήνες
Μέθοδος υλοποίησης: Εξ αποστάσεως
Επιστημονικός Υπεύθυνος: Βουτσινάς Βασίλειος, Καθηγητής, Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων Πανεπιστημίου Πατρών

Στοιχεία επικοινωνίας

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αναζητήσουν επιπλέον πληροφορίες μέσω της ιστοσελίδας του ΚΕΔΙΒΙΜ του Πανεπιστημίου Πατρών (https://kedivim.upatras.gr/cooperatedcourse/dioikisi-monadon-ygeias/) και της ιστοσελίδας του Taseis ΚΔΒΜ (www.taseism.gr) ή στα τηλέφωνα του Taseis 2103310240 & 2103310241 (ωράριο επικοινωνίας: 9.00 – 19.00) και στα email [email protected])

Σκοπός προγράμματος

Ο κύριος σκοπός του προγράμματος «Διοίκηση Μονάδων Υγείας» είναι η προετοιμασία στελεχών του τομέα της υγείας, μέσα από την απόκτηση εξειδικευμένων γνώσεων και δεξιοτήτων διοίκησης για τη στελέχωση μονάδων υγείας του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Στόχος του προγράμματος είναι οι επιμορφούμενοι να γνωρίσουν τις βασικές θεωρητικές έννοιες στο χώρο της διοίκησης της υγείας, να μάθουν να εφαρμόζουν ένα συνολικό σχέδιο αξιολόγησης των μονάδων υγείας, βάσει ενός συστήματος διαχείρισης ποιότητας, για την αποτίμηση του υγειονομικού έργου, να εκπονούν και να ερμηνεύουν κατάλληλες ποσοτικές και ποιοτικές έρευνες, να αναγνωρίζουν το ρόλο τόσο των ανώτερων όσο και των λοιπών διοικητικών στελεχών, τη σημασία της διοίκησης ανθρώπινων πόρων, της ηγεσίας, αλλά και του γενικότερου «κλίματος» της μονάδας υγείας, να διερευνούν τις ευκαιρίες και να δράττονται αυτών, αλλά και να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που εμφανίζονται στο σύστημα υγείας. Επιπρόσθετα, οι επιμορφούμενοι θα εξοικειωθούν με τις βασικές θεωρητικές έννοιες των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών, με έμφαση στα πληροφοριακά συστήματα υγείας.

Θεματικές Ενότητες

Το αναλυτικό περιεχόμενο του προγράμματος έχει δομηθεί κατά τρόπο που να καλύπτονται οι γνώσεις και να καλλιεργούνται οι δεξιότητες που θεωρείται αναγκαίο να διαθέτουν οι επιμορφούμενοι ώστε να συμβάλουν στο σχεδιασμό, στην ανάπτυξη, στη διοίκηση και την αναβάθμιση των σύγχρονων μονάδων υγείας. Στη συνέχεια παρατίθενται συνοπτικά οι ενότητες του προγράμματος.

  1. Διοίκηση Υπηρεσιών- Διοίκηση Μονάδων Υγείας
  2. Ειδικά θέματα Διοίκησης Μονάδων Υγείας
  3. Διοίκηση Ανθρώπινων Πόρων, Ηγεσία στις Μονάδες Υγείας
  4. Ειδικά θέματα Υγείας
  5. Θέματα Ψυχικής Υγείας στον Επαγγελματικό Χώρο
  6. Ποσοτικές / Ποιοτικές μέθοδοι έρευνας, Μεθοδολογίες Ερευνών Υγείας
  7. Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών, Πληροφοριακά Συστήματα Υγείας
  8. Διαχείριση Ποιότητας,  Αξιολόγηση Μονάδων Υγείας
  9. Μελέτη περιπτώσεων

Σε ποιους απευθύνεται

  • σε εν δυνάμει εργαζόμενους ή εργαζόμενους/στελέχη υπηρεσιών υγείας, Α΄ και Β΄ βαθμού (ΠΕ, ΤΕ),
  • σε Προϊσταμένους, Υποδιευθυντές, Διευθυντές και σε όσους απασχολούνται σε Διευθύνσεις/Τμήματα Προσωπικού Υπηρεσιών Υγείας,
  • σε εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων υγείας και σε στελέχη υγείας που επιθυμούν να αποκτήσουν επιπλέον μοριοδότηση για την ένταξη τους στο εκπαιδευτικό δυναμικό φορέων μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με σχετικό περιεχόμενο,
  • σε υπαλλήλους/στελέχη οι οποίοι από θέση ευθύνης εποπτεύουν, συντονίζουν ή είναι υπεύθυνοι ομάδων και έργων σε υπηρεσίες υγείας,
  • σε οικονομολόγους και αποφοίτους διοίκησης επιχειρήσεων που επιθυμούν να επικαιροποιήσουν τις γνώσεις τους σε θέματα διοίκησης μονάδων υγείας,
  • σε άτομα που επιθυμούν να ενταχθούν στον χώρο της διοίκησης μονάδων υγείας.

Μεθοδολογία & Αξιολόγηση

Το πρόγραμμα υλοποιείται ολοκληρωτικά με την προσέγγιση της ασύγχρονης, εξ αποστάσεως διδασκαλίας. Με αυτόν τον τρόπο, οι συμμετέχοντες έχουν τη δυνατότητα ενός ευέλικτου προγραμματισμού της μελέτης τους, ανάλογα με τις προσωπικές τους συνθήκες και ανάγκες. Επιπλέον, οι επιμορφούμενοι έχουν μόνιμη και διαρκή πρόσβαση στο υλικό μελέτης, που επιτρέπει την επαναληπτική μελέτη και επεξεργασία του υλικού.

Εγγραφή: Για την εγγραφή σας απαιτείται να υποβάλετε ηλεκτρονική αίτηση (ΑΙΤΗΣΗ). Κατόπιν τηλεφωνικής επιβεβαίωσης απο τον συνεργαζόμενο φορέα Taseis Management οι ενδιαφερόμενοι/ες που επιθυμούν να ολοκληρώσουν την εγγραφή τους πρέπει να αποστείλουν στο email [email protected] φωτοτυπία ταυτότητας, αποδεικτικό κατάθεσης καθώς και το δικαιολογητικό που βεβαιώνει την ιδιότητα η οποία δίνει δυνατότητα έκπτωσης (εφόσον υπάρχει).

Οι Τραπεζικοί λογαριασμοί κατάθεσης για το πρόγραμμα είναι:

  • Αlpha Bank
    102002320003785
    ΙBAN: GR8801401020102002320003785
  • Τράπεζα Πειραιώς
    5049037411229
    ΙBAN: GR9401720490005049037411229
  • Eurobank
    00260105320200331774
    IBAN: GR3002601050000320200331774

Δικαιούχος: TASEIS MANAGEMENT ΕΠΕ

Αιτιολογία κατάθεσης: Δ.Μ.ΥΓΕΙΑΣ – ΠΑΤΡΩΝ – ΕΠΩΝΥΜΟ ΟΝΟΜΑ

 

 

 

Χειρουργική ογκολογία και περιοχικές χημειοθεραπείες στη μάχη κατά του καρκίνου

Στο άκουσμα της λέξης «χημειοθεραπεία» οι περισσότεροι τρομοκρατούνται. Στο μυαλό των ανθρώπων που έχουν ζήσει στο περιβάλλον τους τη χημειοθεραπεία, αλλά ακόμα και αν δεν έχει συμβεί αυτό, πολύ συχνά ξυπνάει ο φόβος, επώδυνες και δύσκολες καταστάσεις, κόπωση και ανημποριά. Μια μάχη ενάντια στον καρκίνο, που νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να κερδίσουμε.

Δεν είναι όμως αυτή η πραγματικότητα. Η χημειοθεραπεία, στις κλασσικές οδούς χορήγησής της, ενδοφλέβια ή από το στόμα, σε πολλές περιπτώσεις συνοδεύεται από ορισμένες παρενέργειες, όπως απώλεια μαλλιών, εμετοί και διάρροιες, πόνοι στο κεφάλι, στους μυς και στις αρθρώσεις και γενικευμένη κακουχία. Παρά την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας στην ογκολογία, παρά τη χρήση και νέων στοχευμένων καινοτόμων θεραπειών και ανοσοθεραπειών, η χημειοθεραπεία εξακολουθεί να αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της ογκολογικής αντιμετώπισης, μετουσιώνεται όμως και εξελίσσεται πλέον, και μέσω της χειρουργικής ογκολογίας.

«Η χειρουργική επιστήμη, με τις δραστικές και αποτελεσματικές θεραπείες που υπάρχουν σήμερα, βρίσκει εφαρμογή όχι μόνο στην πρώιμη και περιορισμένη νόσο, αλλά υπό συνθήκες και για ορισμένους τύπους καρκίνου, και στην προχωρημένη και μεταστατική νόσο», επισημαίνει ο κ. Οδυσσέας – Ιωάννης Ζώρας, Καθηγητής Χειρουργικής Ογκολογίας Διευθυντής Κλινικής Χειρουργικής Ογκολογίας και Κέντρου Περιοχικών Θεραπειών του Metropolitan Hospital.

Η θεραπεία κατά του καρκίνου έχει εξελιχθεί σημαντικά, συμπεριλαμβάνοντας εκτεταμένες και εξειδικευμένες χειρουργικές επεμβάσεις σε συνδυασμό με την τοπική χορήγηση χημειοθεραπείας σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Αυτές είναι οι λεγόμενες «περιοχικές χημειοθεραπείες», που μεταξύ άλλων εφαρμόζονται στην περιοχή της κοιλιάς (για μεταστατικούς στην περιτοναϊκή κοιλότητα καρκίνους των ωοθηκών, του παχέος εντέρου, της σκωληκοειδούς απόφυσης, του στομάχου, του λεπτού εντέρου ή για άλλους τύπους καρκίνου όπως το μεσοθηλίωμα του περιτοναίου και το πρωτογενές περιτοναϊκό καρκίνωμα), και στα άκρα (άνω και κάτω) για συγκεκριμένους τύπους καρκίνου όπως είναι τα μελανώματα και τα σαρκώματα μαλακών μορίων των άκρων.
«Η χορήγηση της περιοχικής χημειοθεραπείας προσφέρει τη δυνατότητα χορήγησης υψηλών δόσεων φαρμάκων, κάτι που οδηγεί σε υψηλή τοπική αποτελεσματικότητα με παράλληλη μείωση της επιβάρυνσης της συστηματικής κυκλοφορίας και, άρα με λιγότερες παρενέργειες.

Η εφαρμογή των περιοχικών χημειοθεραπειών αποτελεί σημαντική προσθήκη στο οπλοστάσιο της Χειρουργικής Ογκολογίας, με στόχο τον απόλυτο έλεγχο της νόσου στα σημεία του σώματος που εφαρμόζεται, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών, και συνοδεύεται από λιγότερες παρενέργειες και αύξηση της συνολικής τους επιβίωσης», αναφέρει ο ιατρός.

Η πρώτη, χρονολογικά, μέθοδος περιοχικής χημειοθεραπείας που αναπτύχθηκε και αφορά σε καρκίνους στην περιοχή της κοιλιάς, γίνεται με την χρήση της ενδοκοιλιακής (ενδοπεριτοναϊκής) χημειοθεραπείας, μετά από την εφαρμογή θερμότητας (41- 43°C) για βελτίωση της ικανότητας διείσδυσης στους ιστούς. Καθιερώθηκε με την ονομασία HIPEC (Hyperthermic IntraPEritoneal Chemotherapy) και εδραιώθηκε σε συνδυασμό με τα λεγόμενα χειρουργεία κυτταρομείωσης (CRS – CytoReduction Surgery), στα οποία γίνεται ευρεία εκτομή όλων των ενδοκοιλιακά εντοπιζόμενων περιοχών καρκίνου.

Η CRS-HIPEC ενδείκνυται σε μια ποικιλία καρκίνων που εμφανίζονται στην κοιλιά και έχουν προχωρήσει και καταλάβει με μεταστάσεις το εσωτερικό τμήμα της που ονομάζεται περιτόναιο. Στους πρωτοπαθείς καρκίνους περιλαμβάνονται το μεσοθηλίωμα και το πρωτογενές περιτοναϊκό καρκίνωμα και στους μεταστατικούς καρκίνους περιλαμβάνονται μεταστατικοί καρκίνοι του παχέος εντέρου, της σκωληκοειδούς απόφυσης, των ωοθηκών, του στομάχου και του λεπτού εντέρου.

Η εφαρμογή της περιοχικής ενδοκοιλιακής χημειοθεραπείας κατά την τελευταία δεκαετία επεκτάθηκε και με τη χορήγησή της, υπό μορφή αερολύματος (aerosol), κάτω από συνθήκες υψηλής πίεσης. Η τεχνική αυτή ονομάζεται PIPAC (Pressurized IntraPeritoneal Aerosolized Chemotherapy) και πρόκειται για ένα καινοτόμο σύστημα χορήγησης των φαρμάκων της χημειοθεραπείας, που συνδυάζει το πλεονέκτημα της μεγάλης τοπικής αποτελεσματικότητας, με τη μείωση των συστηματικών επιπλοκών. Ενδείκνυται για συμπτωματική χρήση στους πλέον προχωρημένους καρκίνους της περιτοναϊκής κοιλότητας, οι οποίοι εκτιμώνται ως ανεγχείρητοι και παράλληλα δεν ανταποκρίνονται στις συστηματικές χημειοθεραπείες. Αφορά σε μεταστατικούς καρκίνους του παχέος εντέρου, της σκωληκοειδούς απόφυσης, των ωοθηκών, του στομάχου, του λεπτού εντέρου, αλλά και του παγκρέατος, του ήπατος και των χοληφόρων.
Η μέθοδος αυτή έχει πολύ καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση υποτροπιάζοντος ασκίτη και προσφέρει στους ασθενείς τον καλύτερο δυνατό έλεγχο των συμπτωμάτων από την κοιλιά, βελτιώνοντας παράλληλα την ποιότητα ζωής τους. Η εφαρμογή της τεχνικής PIPAC δεν περιέχει περίπλοκους χειρουργικούς χειρισμούς, πέραν της απλής λαπαροσκόπησης, της λήψης βιοψιών, όπου χρειάζεται από το περιτόναιο, και της χορήγησης της χημειοθεραπείας. Ως εκ τούτου οι επιπλοκές είναι σπάνιες και ηπιότατες, ενώ η αποτελεσματικότητα στον έλεγχο των συμπτωμάτων των ασθενών υψηλότατη.

«Στηριζόμενη σε παρόμοιες ογκολογικές αρχές είναι και η θεραπευτική μέθοδος που ονομάζεται απομονωμένη υπερθερμική διάχυση άκρων (HILP – Hyperthermic Isolated Limb Perfusion). Η χρήση της ενδείκνυται σε περιπτώσεις μελανώματος και σαρκώματος, όταν η νόσος είναι ανεγχείρητη ή υποτροπιάζουσα, και εντοπίζεται αποκλειστικά στα άνω ή κάτω άκρα. Γίνεται απομόνωση της κυκλοφορίας του άκρου και μέσω σύνδεσης στα αιμοφόρα αγγεία χορηγείται σε υψηλές δόσεις, στα πλαίσια κλειστού κυκλώματος, η θεραπεία. Το χημειοθεραπευτικό φάρμακο που κυρίως χρησιμοποιείται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η μελφαλάνη.

Όλες οι προαναφερθείσες μέθοδοι επιτελούνται κάτω από γενική αναισθησία. Για την εφαρμογή της κάθε μεθόδου υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια, ενδείξεις και αντενδείξεις. Η ογκολογική αξία των θεραπειών αυτών τις καθιστά αναπόσπαστα συστατικά της σύγχρονης μάχης ενάντια στον καρκίνο, όταν αυτές επιτελούνται από έμπειρο και άρτια εκπαιδευμένο προσωπικό», καταλήγει ο κ. Ζώρας.

 

 

Πηγη: http://healthmag.gr/

Επιστήμονες εντόπισαν βιοδείκτες καρκίνου στο μητρικό γάλα

Ένα πρόσφατα προσδιορισμένο σύνολο πρωτεϊνικών βιοδεικτών θα μπορούσε να επιτρέψει τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού στο μητρικό γάλα ή στον ορό του αίματος.

Μια απλή εξέταση αίματος για γυναίκες όλων των ηλικιών και επιπέδων κινδύνου θα μπορούσε μια μέρα να είναι δυνατή χάρη σε ένα νέο σύνολο πρωτεϊνικών βιοδεικτών που οι ερευνητές εντόπισαν χρησιμοποιώντας μητρικό γάλα.

«Αν και οι μαστογραφίες είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού, συνήθως δεν συνιστώνται για γυναίκες χαμηλού κινδύνου κάτω των 40 ετών», δήλωσε η Danielle Whitham, υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Clarkson της Νέας Υόρκης. «Επειδή οι βιοδείκτες που βρήκαμε στο μητρικό γάλα είναι επίσης ανιχνεύσιμοι στον ορό του αίματος, ο έλεγχος θα μπορούσε ενδεχομένως να γίνει σε γυναίκες οποιασδήποτε ηλικίας χρησιμοποιώντας αίμα ή μητρικό γάλα».

Οι νεοπροσδιορισμένοι βιοδείκτες είναι για έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου που ονομάζεται επεμβατικό καρκίνωμα των όλκων (IDC), έναν από τους πιο συνηθισμένους τύπους καρκίνου του μαστού. Ωστόσο, οι ερευνητές αναφέρουν ότι η προσέγγισή τους θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό βιοδεικτών για άλλους τύπους καρκίνου του μαστού.

«Εάν οι μελλοντικές μελέτες μας είναι επιτυχείς, θα μπορούσε να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες παρακολουθούνται για καρκίνο του μαστού», δήλωσε η Whitham. «Αυτό θα μπορούσε ακόμη και να οδηγήσει σε υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης στις γυναίκες».

Η Whitham θα παρουσιάσει την εν λόγω έρευνα στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Εταιρείας Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας που θα πραγματοποιηθεί 2-5 Απριλίου στη Φιλαδέλφεια.

«Χρησιμοποιήσαμε μητρικό γάλα επειδή περιέχει πρωτεΐνες, επιθηλιακά κύτταρα και κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία παρέχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με το τι συμβαίνει στο σώμα μιας γυναίκας κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσιμης περιόδου στους γυναικείους μαστούς», δήλωσε η Whitham.

Βιοντίκτς

Πώς πραγματοποιήθηκε η έρευνα

Για τη μελέτη, ελήφθησαν δείγματα μητρικού γάλακτος από τρεις γυναίκες που διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού και τρεις γυναίκες χωρίς καρκίνο. Χρησιμοποιώντας υγρή χρωματογραφία με φασματομετρία μάζας tandem, οι ερευνητές σύγκριναν τα σχετικά επίπεδα ορισμένων πρωτεϊνών μεταξύ των δύο ομάδων για να εντοπίσουν διαφορές στις γυναίκες με καρκίνο. Η ανάλυση αποκάλυψε 23 πρωτεΐνες που ήταν δυσρυθμισμένες. Όλες οι πρωτεΐνες που έδειξαν διαφορές είχαν προηγουμένως αποδειχθεί ότι παίζουν ρόλο στον καρκίνο ή την ανάπτυξη όγκων.

Τώρα που οι ερευνητές έχουν εντοπίσει ένα σύνολο βιοδεικτών, σχεδιάζουν να το επιβεβαιώσουν με μια μεγαλύτερη ομάδα γυναικών. Στη συνέχεια, θα δοκιμάσουν τη δυνατότητα εφαρμογής των πρωτεϊνικών βιοδεικτών στον ορό του αίματος. Εάν αυτές οι εξετάσεις είναι επιτυχείς, θα μπορούσε να αναπτυχθεί μια εξέταση αίματος για να χρησιμοποιηθεί σε γυναίκες οποιασδήποτε ηλικίας για την παρακολούθηση των πρωτεϊνικών αλλαγών για την ανίχνευση του καρκίνου του μαστού.

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

VUITY: Διπλή δοσολογία στο κολλύριο της AbbVie για την πρεσβυωπία

Τα θετικά αποτελέσματα κλινικής μελέτης Φάσης 3 για την αξιολόγηση χορήγησης στο συνταγογραφούμενο κολλύριο VUITY (οφθαλμικό διάλυμα πιλοκαρπίνης HCI) 1,25% -δύο φορές την ημέρα- σε ενήλικες με θολή κοντινή όραση (πρεσβυωπία) ανακοίνωσε η Allergan, μια εταιρεία της AbbVie.

Το VUITY είναι οι πρώτες και μοναδικές οφθαλμικές σταγόνες για τη θεραπεία της πρεσβυωπίας ή της θολής κοντινής όρασης που σχετίζονται με την ηλικία, σε ενήλικες.

Στη νέα δοκιμή VIRGO αξιολογήθηκε η χορήγηση του VUITY δύο φορές την ημέρα. Στην μελέτη επιτεύχθηκε το πρωταρχικό σημείο που αφορά την βελτίωση της κοντινής όρασης.

Πρόσθετες λεπτομέρειες της δοκιμής θα παρουσιαστούν σε μελλοντικά ιατρικά συνέδρια και θα αποτελέσει τη βάση για συμπληρωματική υποβολή αίτησης (στον FDA) του φαρμάκου VUITY, για προαιρετική χορήγηση δύο φορές την ημέρα, στο δεύτερο τρίμηνο του 2022.

Το VUITY εγκρίθηκε από τον FDA τον Οκτώβριο του 2021 για άπαξ ημερήσια χρήση. Αποτελεί την πρώτη και μοναδική οφθαλμική σταγόνα που αντιμετωπίζει τη θολή κοντινή όραση, που σχετίζεται με την ηλικία σε ενήλικες.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι από τα αποτελέσματα της δοκιμής VIRGO, τα οποία υποδηλώνουν ότι η χορήγηση VUITY δύο φορές την ημέρα μπορεί να προσφέρει μια πρόσθετη επιλογή δοσολογίας σε άτομα με πρεσβυωπία για να βελτιώσουν την κοντινή τους όραση, χωρίς να επηρεάζεται η μακρινή τους όραση», όπως δήλωσε ο Christopher Lievens, OD, ερευνητής κλινικών δοκιμών και καθηγητής, στο Southern College of Optometry.

«Με παρόμοια αποτελέσματα ασφάλειας σε σύγκριση με τις προηγούμενες μελέτες (που αξιολογούσαν τη χορήγηση μία φορά την ημέρα), η χορήγηση του VUITY δύο φορές την ημέρα, μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στον τρόπο διαχείρισης της θολής κοντινής όρασης».

Στη δοκιμή Φάσης 3 VIRGO, συνολικά 230 συμμετέχοντες ηλικίας 40 έως 55 ετών με πρεσβυωπία τυχαιοποιήθηκαν σε δοσολογία με εικονικό φάρμακο, λαμβάνοντας δύο σταγόνες VUITY σε κάθε μάτι την ημέρα, για 14 ημέρες.

VUITY: Το νέο κολλύριο για την πρεσβυωπία

Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα της μελέτης, οι σταγόνες VUITY πρέπει να χορηγούνται καθημερινά. Χρειάζονται τουλάχιστον 15 λεπτά για να δράσουν και να βελτιώσουν την κοντινή όραση έως και 6 ώρες και την ενδιάμεση όραση για έως και 10 ώρες.

Οι οφθαλμίατροι γνωρίζουν από καιρό ότι τα μυωτικά (miotics) μπορούν να βελτιώσουν την κοντινή όραση συσφίγγοντας την ίριδα, ο οποίος μειώνει το μέγεθος της κόρης και δημιουργεί pinhole-camera effect. Ορισμένα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της πιλοκαρπίνης, προκαλούν ήπια σύσπαση του ακτινωτού μυός του οφθαλμού.

Η εταιρεία Allergan (της AbbVie) δημιούργησε το κολλύριο VUITY μέσω «ιδιόκτητης τεχνολογίας» με την ονομασία pHast, η οποία επιτρέπει στην πιλοκαρπίνη να προσαρμοστεί στο pH του ματιού, μειώνοντας την αίσθηση τσιμπήματος και ίσως αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα.

Σύμφωνα με την εταιρεία, το κολλύριο διατηρείται με χλωριούχο βενζαλκόνιο 0,0075%. Τα ανενεργά συστατικά περιλαμβάνουν βορικό οξύ, διένυδρο κιτρικό νάτριο, χλωριούχο νάτριο, καθαρό νερό και «μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν υδροχλωρικό οξύ και/ή υδροξείδιο του νατρίου για ρύθμιση του pH μεταξύ 3,5 και 5,5, εάν είναι απαραίτητο».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πάρκινσον: Μια προοδευτική νευροεκφυλιστική νόσος

Στην Ελλάδα περίπου 160.000 άτομα ηλικίας άνω των 65
ετών πάσχουν από άνοια. Στον γενικό πληθυσμό,

ο επιπολασμός της άνοιας ανέρχεται σε 1,5%, ενώ σε άτομα ηλικίας
άνω των 65 ετών σε 7,5%. Περίπου 280.000 άτομα άνω των 65
ετών εμφανίζουν ήπια νοητική διαταραχή, με τη συχνότητα της
να εκτιμάται στο 13,2%. Ανάγοντας στον ελληνικό πληθυσμό
δεδομένα άλλων χωρών, ο επιπολασμός της νόσου Πάρκινσον
εκτιμάται στα 200/100.000 άτομα, με επίπτωση 15/100.000 άτομα/
έτος. Οι ασθενείς με νοητικές και κινητικές διαταραχές αντιμετωπίζουν

σημαντικά προβλήματα προσβασιμότητας σε εξειδικευμένες
υπηρεσίες υγείας, λόγω των δυσκολιών στην καθημερινή τους
λειτουργικότητα, των προβλημάτων μετακίνησης με τα δημόσια
μέσα μαζικής μεταφοράς και της συχνής ανάγκης παρουσίας συνοδού.

Οι κάτοικοι απομακρυσμένων δυσπρόσιτων ορεινών και
νησιωτικών περιοχών της χώρας μας πλήττονται περισσότερο
λόγω της έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού.

Η άνοια παραμένει συχνά αδιάγνωστη από τους παρόχους πρωτοβάθμιας
φροντίδας υγείας, κυρίως λόγω μη εξοικείωσης με περιστατικά
νοητικής έκπτωσης πρώιμης ηλικίας έναρξης (<65 ετών), άτυπη
κλινική εικόνα, άνοια σε έδαφος σπανιότερων νοσημάτων (μετωποκροταφική άνοια, άνοια με διάχυτα σωμάτια Lewy κ.α.),
νόσο Πάρκινσον πρώιμης έναρξης (<50 ετών) και άλλες κινητικές
διαταραχές. Άτυπα ή ήπια συμπτώματα απαιτούν εξειδικευμένο
νευροψυχολογικό έλεγχο, ενώ η παραπομπή σε ειδικό νευρολόγο απαιτεί ταξίδι μεγάλης απόστασης και υψηλού κόστους.
Υπάρχει ελλιπής ενημέρωση για τη δυνατότητα διερεύνησης σε
τριτοβάθμια κέντρα με διενέργεια οσφυονωτιαίας παρακέντησης και μέτρηση βιοδεικτών, αλλά και συμμετοχής σε κλινικές
μελέτες. Η διαχείριση των ασθενών από διεπιστημονική ομάδα
συμβάλλει σε πρωιμότερη και ακριβέστερη διάγνωση, καλύτερο
οικογενειακό προγραμματισμό, μείωση του στρες των φροντιστών
και βελτίωση ποιότητας ζωής. Η πανδημία Covid-19 ανέδειξε την
όλο και αυξανόμενη ανάγκη της τηλεϊατρικής, ιδιαίτερα για τις
ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού με χρόνια νοσήματα.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η τηλεϊατρική ορίζεται ως
«η παροχή ιατρικής περίθαλψης -σε περιπτώσεις που η απόσταση είναι κρίσιμος παράγοντας- από τους επαγγελματίες υγείας,
χρησιμοποιώντας τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών
για την έγκυρη διάγνωση, αντιμετώπιση και πρόληψη ασθενειών,
τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας, καθώς
και την έρευνα για συνεχή βελτίωση των υπηρεσιών αυτών». Tα
οφέλη της τηλεϊατρικής περιλαμβάνουν καλύτερη, έγκαιρη και
ισότιμη πρόσβαση των πολιτών σε εξειδικευμένες ιατρικές υπηρεσίες, αποφυγή άσκοπων μετακινήσεων, εξοικονόμηση κόστους,
συχνότερη επικοινωνία με τους επαγγελματίες υγείας, μειωμένο
χρόνο αναμονής μέχρι την ιατρική επίσκεψη, πρωιμότερη διάγνωση, λιγότερες επισκέψεις στα τμήματα επειγόντων περιστατικών και
εξοικονόμηση νοσοκομειακών κλινών. Η τηλεϊατρική συσχετίζεται
με μειωμένο στρες φροντιστών, ενώ δίνεται επίσης η δυνατότητα
διοργάνωσης διαδικτυακών σεμιναρίων διαχείρισης ασθενών με
χρόνια νοσήματα και εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας. Στα
πλαίσια αυτά, η ομάδα του «Ειδικού Ιατρείου Μνήμης, Νοητικών
Διαταραχών, Σπανίων Ανοιών» της Α’ Νευρολογικής Κλινικής
στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο με Υπεύθυνο τον Αναπλ. Καθηγητή
Νευρολογίας και Νευροψυχολογίας κ. Σωκράτη Παπαγεωργίου,
σε συνεργασία με το «Εθνικό Δίκτυο Τηλεϊατρικής» (ΕΔιΤ) της 2ης
Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η ΔΥΠΕ)

δημιούργησαν το νέο ειδικό «Ιατρείο Μνήμης, Άνοιας και νόσου Πάρκινσον μέσω του ΕΔιΤ».

Στο ΕΔιΤ συμπεριλαμβάνονται 57 Σταθμοί
Τηλεϊατρικής Ιατρού-Ασθενούς σε απομακρυσμένα σημεία στα
νησιά του Αιγαίου, και 13 Σταθμοί Τηλεϊατρικής Ιατρού Συμβούλου σε Νοσοκομεία της 2ης ΔΥΠΕ. Το ιατρείο στελεχώνεται από
δύο νευρολόγους (Αν. Καθ. Σωκράτης Παπαγεωργίου, Ευθαλία
Αγγελοπούλου), έναν ψυχίατρο (Δρ. Ιωάννης Παπατριανταφύλλου)
και δύο νευροψυχολόγους (Δρ. Διονυσία Κονταξοπούλου, Δρ.
Στέλλα Φραγκιαδάκη) εξειδικευμένους σε αυτές τις διαταραχές.
Με βάση τη βιβλιογραφία, έχουν επιλεγεί οι κλινικές και νευροψυχολογικές δοκιμασίες που δύναται να πραγματοποιούνται
τηλεϊατρικά. Το ΕΔιΤ στηρίζεται στο Δημόσιο Δίκτυο Δεδομένων
ΣΥΖΕΥΞΙΣ, εξασφαλίζοντας την ασφάλεια των προσωπικών και
ιατρικών δεδομένων. Πρωτεύων στόχος του ιατρείου αποτελεί η
παροχή εξειδικευμένης-τριτοβάθμιας φροντίδας μέσω τηλεϊατρικής
σε ασθενείς με διαταραχές μνήμης, άνοια ή νόσο Πάρκινσον που
διαμένουν σε απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου, δίνοντας έμφαση σε περιπτώσεις με πρώιμη έναρξη και άτυπη κλινική εικόνα.
Επιπρόσθετα οφέλη αποτελούν η υποστήριξη και εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας της περιφέρειας και η βελτιστοποίηση
των μεθόδων τηλεϊατρικής μέσω ερευνητικής δραστηριότητας.
Η μέχρι στιγμής εμπειρία και τα προκαταρκτικά αποτελέσματα
δείχνουν ότι το συγκεκριμένο μοντέλο τηλεϊατρικής είναι εφικτό,
αποτελεσματικό, με μεγάλα ποσοστά ικανοποίησης των ασθενών,
φροντιστών και επαγγελματιών υγείας, με δυνατότητες επέκτασης,
εξασφαλίζοντας ισότιμη πρόσβαση των πολιτών σε υψηλής ποιότητας εξειδικευμένη περίθαλψη.

(Το ιατρείο ξεκίνησε την λειτουργία
του στις 17-03-2021. Τα ραντεβού προγραμματίζονται τηλεφωνικά
μέσω του Helpdesk -τηλ. 2132004348-349 του ΕΔιΤ).
ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ
ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΥΡΟΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΩΝ
ΠΑΘΗΣΕΩΝ
Στη χώρα μας, με την ιδιαίτερα έντονη δημογραφική γήρανση
του πληθυσμού να αυξάνεται συνεχώς, οι νευροεκφυλιστικές
ασθένειες (όπως η νόσος Πάρκινσον, η Πολλαπλή Σκλήρυνση, η
νόσος Αλτσχάιμερ, και άλλες μορφές άνοιας) αφορούν δεκάδες
χιλιάδες πάσχοντες, ενώ έρευνες εκτιμούν πως ο αριθμός τους
θα υπερτριπλασιαστεί στις επόμενες δεκαετίες. Πρόσφατα έγινε
η επίσημη παρουσίαση του Εθνικού Δικτύου Ιατρικής Ακριβείας
στη βάση των Νευροεκφυλιστικών Παθήσεων (ΕΔΙΑΝ). Το ΕΔΙΑΝ
ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2020. Πρόκειται για μια εμβληματική
πρωτοβουλία του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, με την
εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Καινοτομίας, και
αρχική χρηματοδότηση 2,2 εκατ ευρώ. Το Δίκτυο συντονίζεται
από τον Πρόεδρο του ΙΤΕ και καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του
Πανεπιστημίου Κρήτης, Νεκτάριο Ταβερναράκη, με συν-συντονιστή
τον καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Λεωνίδα Στεφανή.

Το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας Νευροεκφυλιστικών Παθήσεων,
συμβάλλει καταλυτικά στην αντιμετώπιση του φαινομένου της
αύξησης των νευροεκφυλιστικών ασθενειών, που τείνει να λάβει
διαστάσεις επιδημίας, μέσω της αξιοποίησης της Έρευνας και της
Τεχνογνωσίας που παράγεται.

Το Δίκτυο καθιστά την Ελλάδα συμμέτοχο στη διαμόρφωση του χάρτη της ιατρικής του μέλλοντος, προς όφελος της Δημόσιας Υγείας.

Η τεχνογνωσία και οι
υποδομές που δημιουργούνται στο πλαίσιο του Δικτύου είναι
πρωτοποριακές και πολύτιμες τόσο για την ελληνική όσο και για
την παγκόσμια ερευνητική κοινότητα. Για τους ασθενείς, η πρώιμη
διάγνωση αλλά και η εξατομίκευση της θεραπείας συνεπάγεται
αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ασθένειας και λιγότερες
ανεπιθύμητες ενέργειες, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής τους.
Για το σύστημα υγείας, οι νέες δυνατότητες για ορθολογικό σχεδιασμό της αντιμετώπισης των ασθενών που προσφέρει η Δράση,
οδηγούν σε οικονομία κλίμακας, με περιστολή περιττών δαπανών
και εξοικονόμηση πόρων.
Οι Δράσεις που υλοποιούν οι Φορείς που συμμετέχουν στο Δίκτυο, αφορούν:
1. Τη δημιουργία Εθνικού Μητρώου Νευροεκφυλιστικών Νόσων.
2. Τη δημιουργία Τράπεζας Βιολογικού Υλικού Νευροεκφυλιστικών Νόσων.
3. Τη Βιοχημική και Μοριακή ανάλυση βιολογικού υλικού.
5. Τη διάθεση δωρεάν γενετικών ελέγχων με σκοπό την πρώιμη-προκλινική διάγνωση νευροεκφυλιστικών παθήσεων.
6. Την εξέλιξη της βιοπληροφορικής.
7. Την ανάπτυξη κυτταρικών και ζωικών μοντέλων, καθώς και
καινούργιων βιολογικών δεικτών για τις νευροεκφυλιστικές
ασθένειες.
8. Την αποτελεσματική διαχείριση των αποτελεσμάτων που θα
προκύψουν από την έρευνα, με γνώμονα την προαγωγή της
Ιατρικής Ακριβείας, και τη χρήση της έρευνας προς όφελος της
Δημόσιας υγείας.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗΣ
ΒΛΑΒΩΝ DNA ΣΤΟ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ
Πρόσφατη έρευνα στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), στην
Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου
Αθηνών (ΕΚΠΑ) και στο Πανεπιστήμιο του Όσλο της Νορβηγίας,
τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύονται στο Cell Reports, ένα
από τα πιο έγκριτα διεθνή επιστημονικά περιοδικά, αποκαλύπτει
ένα κρίσιμο ρόλο του κυτταρικού μηχανισμού BER (Base Excision
Repair). Ο μηχανισμός αυτός επιδιορθώνει αλλοιώσεις στις νουκλεοτιδικές βάσεις του DNA, που συμβαίνουν κατά την παθογένεση της
νόσου του Πάρκινσον. Οι Ερευνητές του ΙΜΒΒ, επ. καθηγητής ΕΚΠΑ Κωνσταντίνος Παληκαράς και καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του
Πανεπιστήμιου Κρήτης και πρόεδρος του ΙΤΕ Νεκτάριος Ταβερναράκης, σε συνεργασία με την ερευνητική ομάδα της Δρ. Hilde Nislen
(πανεπιστήμιο του Όσλο της Νορβηγίας), έδειξαν ότι ο μηχανισμός BER
δυσλειτουργεί κατά τη διάρκεια της γήρανσης, επηρεάζοντας την επιβίωση των νευρικών κυττάρων που εμπλέκονται στη νόσο Πάρκινσον
(ντοπαμινεργικοί νευρώνες), και ότι αποτελεί κεντρικό ρυθμιστή της
παθοφυσιολογίας της νόσου. Η παθογένειά της νόσου σχετίζεται με
το έντονο οξειδωτικό στρες, την απορρύθμιση της πρωτεόστασης, τη
γενωμική αστάθεια και τη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία. Τα νευρικά
κύτταρα, όπως οι ντοπαμινεργικοί νευρώνες, αντιμετωπίζουν υψηλά
επίπεδα παραγωγής εξαιρετικά οξειδωτικών παράγωγων οξυγόνου,
λόγω της έντονης μεταβολικής τους δραστηριότητας καθώς και της
χαμηλής αντιοξειδωτικής τους ικανότητας, που οδηγούν σε βλάβες
κυτταρικών μακρομορίων, συμπεριλαμβανομένου του DNA.

Ο μοριακός μηχανισμός της επιδιορθωτικής εκτομής βάσεων (BER: Base
Excision Repair) αποτελεί τον κύριο μηχανισμό για την αποκατάσταση
βλαβών του DNA από το οξειδωτικό στρες και προστατεύει τους νευρώνες από τις κυτταροτοξικές ή μεταλλαξιογόνες δράσεις του. Χρησιμοποιώντας ως πειραματικό σύστημα το νηματώδη Caenorhabditis
elegans, και δείγματα ιστού προερχόμενα από ασθενείς με Πάρκινσον, οι ερευνητές έδειξαν ότι η απορρύθμιση του μηχανισμού BER
κατά τη γήρανση έχει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και εξέλιξη
της νόσου. Η συσσώρευση ενδιάμεσων παραγώγων μορίων κατά
την επιδιόρθωση μιτοχονδριακού και πυρηνικού DNA, οδηγεί σε
γενωμική αστάθεια και στον κυτταρικό θάνατο των ντοπαμινεργικών
νευρώνων σε διαγονιδιακά πειραματικά μοντέλα της νόσου στο
νηματώδη. Το γεγονός ότι οι μοριακοί μηχανισμοί που ελέγχουν τη
διαδικασία BER, επιδιόρθωσης βλαβών στο DNA, έχουν διατηρηθεί
όμοιοι εξελικτικά ανάμεσα σε πολύ διαφορετικούς οργανισμούς,
υπογραμμίζει τον κεντρικό της ρόλο στη εξασφάλιση της κυτταρικής
ομοιόστασης. Τα ευρήματα της έρευνας που δημοσιεύεται σήμερα
αποκαλύπτουν την κρίσιμη συμβολή του μηχανισμού BER στην
παθοφυσιολογία της νόσου του Πάρκινσον, και αναδεικνύουν το
συγκεκριμένο μηχανισμό ως έναν πιθανό στόχο για την ανάπτυξη
στρατηγικών θεραπευτικών παρεμβάσεων.

ΝΕΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΤΕ
Το νέο ανταγωνιστικό ερευνητικό πρόγραμμα PANTHER που
αφορά στην ανάπτυξη στοχευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων κατά της νόσου του Parkinson, θα συντονίσει το Ινστιτούτο
Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος
Τεχνολογίας Έρευνας (ΙΤΕ). Επικεφαλής του προγράμματος είναι
ο καθ. Γιώργος Γαρίνης, Πρόεδρος του Τμήματος Βιολογίας στο
Πανεπιστήμιο Κρήτης και Διευθυντής Ερευνών στο ΙΜΒΒ-ΙΤΕ. Το
ύψος της χρηματοδότησης του προγράμματος πρόγραμμα για
την περίοδο 2021-2024 φτάνει το 1 εκατ. ευρώ. Το παγκόσμιο
ερευνητικό ενδιαφέρον εστιάζεται στην κατανόηση της νόσου
του Parkinson και την ανάπτυξη νέων θεραπειών, καθώς μέχρι
σήμερα δεν έχουν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά οι επιδράσεις
της ασθένειας, ο σταδιακός εκφυλισμός και θάνατος των νευρικών κυττάρων των πασχόντων. Τα υπάρχοντα φάρμακα έχουν
περιορισμένη και συμπτωματική δράση και περιορίζονται σε αγωνιστές της ντοπαμίνης. Η δυσχέρεια στην ανάπτυξη στοχευμένων
θεραπευτικών προσεγγίσεων έγκειται κυρίως στην ανεπάρκεια
μεθόδων για τη πρόγνωση και θεραπεία της νόσου, στην πολυπλοκότητα της δομής του εγκεφάλου, τον περιορισμένο αριθμό
δραστικών ουσιών που μπορούν να διαπεράσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, στη δυσκολία ανάπλασης ή αντικατάστασης του
εκφυλισμένου νευρικού ιστού και τέλος στην έλλειψη αξιόπιστων
ζωικών μοντέλων για τον προκλινικό έλεγχο νέων αντιπαρκινσονικών φαρμάκων.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Γιώργο Γαρίνη «Το
ερευνητικό πρόγραμμα PANTHER θα συμβάλλει σημαντικά στην
περαιτέρω αναγνώριση του Ινστιτούτου ως χώρου αριστείας στην
έρευνα, στην ενίσχυση της εκπαίδευσης των νέων ανθρώπων και
στην ανταγωνιστικότητα της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας». Το
έργο PANTHER θα υλοποιηθεί με τη σύμπραξη τριών, διεθνώς
αναγνωρισμένων ερευνητικών εργαστήριων, με μακρόχρονη
εμπειρία στην μελέτη γενετικά τροποποιημένων ζωικών-μοντέλων
νευροεκφυλιστικών νοσημάτων με προηγμένες μεθόδους γενετικής και μοριακής βιολογίας.

Ειδικότερα, εκτός από το εργαστήριο
του καθηγητή Γιώργου Γαρίνη, συμμετέχουν τα εργαστήρια του
Νεκτάριου Ταβερναράκη, Καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης
και Πρόεδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΤΕ καθώς και της
Δρ. Carol Murphy, Ερευνήτριας Β’ του ΙΜΒΒ-ΙΤΕ. Στη σύμπραξη
συμμετέχει επίσης η SyNoesis Therapeutics με επικεφαλής τον Δρ. Θανάση Σπαθή, μια βραβευμένη για την καινοτομία της εταιρεία,
με εξειδικευμένο προσωπικό και αποκλειστική και διακεκριμένη δράση στο χώρο της ανάπτυξης φαρμάκων και σύνθετων
θεραπευτικών σχημάτων για την αντιμετώπιση της Νόσου του
Parkinson.
ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΟΣΟ
Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει θεραπεία που να βοηθά στην αποκατάσταση της κινητικής λειτουργίας των ατόμων με νόσο Πάρκινσον.
Η Bayer ακολουθεί μια διττή προσέγγιση, με κλινικές δοκιμές σε
γονιδιακή και κυτταρική θεραπείες, έχοντας στόχο να προσφέρει
στους ασθενείς μια πραγματικά πρωτοποριακή αγωγή και όπως
ανακοίνωσε μια από τις εταιρείες του ομίλου της η BlueRock
Therapeutics χορήγησε με επιτυχία σε ασθενή, πάσχοντα από
τη νόσο του Πάκινσον, την πρώτη δόση πολυδύναμων ντοπαμινεργικών νευρώνων από βλαστοκύτταρα (pluripotent stem
cell-derived dopaminergic neurons), τα επονομαζόμενα DA01,
στο πλαίσιο της Φάσης Ι των κλινικών μελετών. Παράλληλα, η
Asklepios BioPharmaceutical, Inc. (AskBio), μια εταιρεία γονιδιακών θεραπειών με βάση φορείς σχετιζόμενους με αδενοϊό
(Adeno-Associated Virus – AAV), επίσης μέλος του ομίλου της
Bayer, υλοποιεί ένα πρόγραμμα με στόχο τη νόσο του Πάρκινσον. Αυτή τη στιγμή, το συγκεκριμένο πρόγραμμα βρίσκεται στο
στάδιο όπου αξιολογούνται ασθενείς ώστε να ενταχθούν στη
Φάση Ιb των κλινικών μελετών. Η νόσος του Πάρκινσον είναι
η πιο συνηθισμένη νευροεκφυλιστική διαταραχή των κινητικών
ικανοτήτων, με περισσότερους από 10 εκατομμύρια πάσχοντες
σε ολόκληρο τον κόσμο. Προκαλείται από τον εκφυλισμό των
νευροεγκεφαλικών κυττάρων που παράγουν την ντοπαμίνη, ένα
ζωτικό νευροδιαβιβαστή ο οποίος συνδέεται με τις λειτουργίες
της μνήμης και της κίνησης. Συχνά, στα αρχικά στάδια η ασθένεια εκδηλώνεται με τρόμο (τρέμουλο) σε κάποιο χέρι. Σε άλλα
συμπτώματα περιλαμβάνεται η δυσκαμψία, οι μυϊκές συσπάσεις
(κράμπες) και η δυσκινησία (ακούσιες, τυχαίες συσπάσεις του προσώπου, των άκρων ή του κορμού). Υποκατάστατα της ντοπαμίνης, όπως η λεβοντόπα (L-Dopa), χρησιμοποιούνται συχνά
για τον περιορισμό των συμπτωμάτων, όμως η δράση τους εξασθενεί με την εξέλιξη της νόσου. Αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει
διαθέσιμη θεραπεία η οποία να μπορεί να αλλάξει την πορεία
της ασθένειας. Στοχεύοντας τη γενεσιουργό αιτία της νόσου, η
γονιδιακή και η βλαστοκυτταρική θεραπεία φιλοδοξούν να πάνε
ένα βήμα πιο πέρα από τις τρέχουσες θεραπείες. Με τη χρήση
αυθεντικών ντοπαμινεργικών νευροκυττάρων, η BlueRock στοχεύει στην αναδημιουργία νευρωνικών κυττάρων στις περιοχές
του εγκεφάλου όπου εμφανίζεται ο εκφυλισμός, αντιστρέφοντας
την πορεία του και οδηγώντας δυνητικά στην αποκατάσταση της
κινητικής λειτουργίας του πάσχοντος. Στις κλινικές δοκιμές της
BlueRock, στις οποίες, συμμετέχουν δέκα ασθενείς από τις ΗΠΑ
και τον Καναδά, οι πάσχοντες θα υποβληθούν σε χειρουργική
μεταμόσχευση κυττάρων-παραγωγών ντοπαμίνης, τα οποία θα
τοποθετηθούν στο κέλυφος του φακοειδούς πυρήνα του εγκεφάλου, ένα σχηματισμό γαγγλίων που προσβάλλεται από τη νόσο
του Πάρκινσον. Πρωταρχικός στόχος της Φάσης I των μελετών
είναι να εκτιμηθεί η ασφάλεια και η ανοχή της μεταμόσχευσης
κυττάρων DA01 έναν χρόνο μετά την επέμβαση. Δεύτερος στόχος,
να εκτιμηθεί το κατά πόσο τα κύτταρα επιβιώνουν και επιδρούν
στην κινητικότητα του ασθενούς ένα έως δύο χρόνια μετά την
επέμβαση, ώστε να αξιολογηθεί η ασφάλεια και η ανοχή, καθώς
και η αποδοτικότητα της μεταμόσχευσης μετά από την πάροδο
δύο ετών. Ενώ, η προσέγγιση της AskBio συνίσταται στη χρήση
ενός φορέα σχετιζόμενου με αδενοϊό (AAV) ο οποίος εισάγει
γονίδια ανθρώπινου νευρογλοιακού νευροτροφικού παράγοντα (GDNF) στα νευρώνες που βρίσκονται μέσα στο κέλυφος
του φακοειδούς πυρήνα του εγκεφάλου (putamen), οδηγώντας
στην παραγωγή και την έκκριση πρωτεΐνης GDNF στις περιοχές
του εγκεφάλου που έχουν προσληφθεί από τη νόσο του Πάρκινσον. Μακροχρόνιες δοκιμές με χρήση AAV-GDNF έδειξαν ότι
η συστηματική πρωτεϊνική έκφραση GDNF μπορεί να βοηθήσει στην αναγέννηση των νευρώνων του μεσεγκεφάλου και στη
σημαντική ανάκτηση της κινητικής λειτουργίας σε τρωκτικά και
άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά πλην των ανθρώπων. Αυτήν τη
στιγμή, οι κλινικές μελέτες της AskBio στις ΗΠΑ βρίσκονται στο
στάδιο της αξιολόγησης για την ένταξη ασθενών στη Φάση Ιb,
και έχουν στόχο να εκτιμηθεί η ασφάλεια και η προκαταρκτική
αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

ΤΟ ΑΙΓΙΝΗΤΕΙΟ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ
ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ MICHAEL J. FOX
ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ
Η Α’ Νευρολογική Κλινική του ΕΚΠΑ, στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, συμμετέχει στην έρευνα του Ιδρύματος Michael J. Fox
“Expansion of the Parkinson’s Progression Markers Initiative
(PPMI), Landmark Study toward Better Treatments and
Prevention of Disease (PPMI2)”. Η PPMI2 αποτελεί επέκταση
της μελέτης PPMI, που διεξάγεται εδώ και πάνω από 10 έτη, και
μπαίνει τώρα σε μια καινούργια, ακόμη πιο φιλόδοξη φάση.
Η έρευνα στοχεύει να συμπεριλάβει άτομα που διαγνώστηκαν πρόσφατα με νόσο Πάρκινσον, και δεν λαμβάνουν ακόμη
φαρμακευτική αγωγή, καθώς και άτομα ηλικίας άνω των 60
ετών με ισχυρούς προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου για
την ανάπτυξη νόσου Πάρκινσον, που τους κατατάσσουν σε
πιθανή πρόδρομη μορφή της νόσου. Στρατολογούνται επίσης
άτομα, είτε συμπτωματικά είτε ασυμπτωματικά, που ανήκουν
σε οικογένειες με κληρονομικό ιστορικό νόσου Πάρκινσον. Η
μελέτη παρατήρησης PPMI, που ξεκίνησε το 2010, έχει εγγράψει
και παρακολουθήσει περισσότερους από 1.400 συμμετέχοντες
μέχρι σήμερα, δημιουργώντας την πιο εκτενή και λεπτομερή
βάση δεδομένων ανοιχτής πρόσβασης για τη νόσο Πάρκινσον
παγκοσμίως. Η μελέτη αναμένεται να συμπεριλάβει 4.000 συμμετέχοντες σε σχεδόν 50 κέντρα σε 12 χώρες μέχρι το τέλος
του 2023.
Στην φάση αυτή η PPMI2 στο Κέντρο του ΕΚΠΑ στρατολογεί
νέους εθελοντές με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
• Άτομα που έχουν διαγνωστεί με νόσο Πάρκινσον τα τελευταία
δύο χρόνια και δεν λαμβάνουν ακόμη φαρμακευτική αγωγή
• Άτομα με νόσο Πάρκινσον ή χωρίς συμπτώματα της νόσου
που ανήκουν σε οικογένειες με σπάνιες γενετικές κληρονομικές μορφές της νόσου, όπως αυτές που οφείλονται σε
μεταλλάξεις στα γονίδια GBA, LRRK2, SNCA, PRKN, ή PINK1
• Άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω που δεν πάσχουν από νόσο
Πάρκινσον, αλλά έχουν ορισμένους προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου, όπως:την Εκδραμάτιση ονείρων κατά τον
ύπνο (διαταραχή συμπεριφοράς ύπνου REM)
• Άτομα χωρίς γνωστή σχέση με τη νόσο του Πάρκινσον που
επιθυμούν να συμμετάσχουν ως εθελοντές ελέγχου
Κέντρο PPMI του ΕΚΠΑ
Το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι κέντρο
της PPMI από το 2013. Οι συμμετέχοντες συνεισφέρουν στη
προσφορά βιολογικών δειγμάτων και υποβάλλονται σε αξιολογήσεις με στόχο να προσδιοριστούν τα βιολογικά, κλινικά
και απεικονιστικά χαρακτηριστικά της νόσου του Πάρκινσον.
Πολύ σημαντικός στόχος είναι η ανεύρεση βιοδεικτών που να
μπορούν να προσδιορίσουν τον κίνδυνο νόσησης αλλά και
την εξέλιξη της νόσου. Στο κέντρο υπάρχει ιδιαίτερη έμφαση
σε γενετικές μορφές της νόσου, μερικές εκ των οποίων φαίνεται
να συναντώνται σχεδόν αποκλειστικά στον Ελληνικό χώρο.
Χώρο διεξαγωγής της μελέτης αποτελούν τα Ειδικά Ιατρεία
Κινητικών Διαταραχών της Α Νευρολογικής Κλινικής του ΕΚΠΑ
στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Με στόχο την καλύτερη κατανόηση
της νόσου του Πάρκινσον, το PPMI2 θα μελετήσει αντιπροσωπευτικές ομάδες που θα καλύπτουν όλο το φάσμα εξέλιξης
της νόσου: εκείνους που δεν έχουν ακόμη διαγνωσθεί, τους
νεοδιαγνωσθέντες και εκείνους με ήδη εγκαταστημένη νόσο.
Επίσης συνεχίζει να παρακολουθεί παλιότερους συμμετέχοντες
– μερικοί από αυτούς έχουν διαγνωστεί με νόσο Πάρκινσον εδώ
και πάνω από μια δεκαετία.
Ίδρυμα Michael J. Fox για την Έρευνα της νόσου Πάρκινσον
(MJFF)
Ως ο μεγαλύτερος μη κερδοσκοπικός χρηματοδότης της έρευνας
για τη νόσο Πάρκινσον στον κόσμο, το Ίδρυμα Michael J. Fox
είναι αφιερωμένο στην επιτάχυνση ανεύρεσης θεραπείας για
τη νόσο του Πάρκινσον και στη βελτίωση των υπαρχουσών
θεραπειών για όσους ζουν με την πάθηση σήμερα. Το Ίδρυμα
επιδιώκει τους στόχους του μέσω ενός πλούσια χρηματοδοτούμενου, εξαιρετικά στοχευμένου ερευνητικού προγράμματος σε
συνδυασμό με την ενεργό παγκόσμια συμμετοχή επιστημόνων,
ασθενών με Πάρκινσον, ηγετών επιχειρήσεων, συμμετεχόντων
σε κλινικές δοκιμές, δωρητών και εθελοντών. Εκτός από τη
χρηματοδότηση 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε έρευνα
μέχρι σήμερα, το Ίδρυμα άλλαξε θεμελιωδώς την τροχιά της
προόδου προς μια θεραπεία. Λειτουργώντας στο κέντρο της παγκόσμιας έρευνας για τη νόσο Πάρκινσον,

το Ίδρυμα έχει σφυρηλατήσει πρωτοποριακές συνεργασίες με ηγέτες του κλάδου,
ακαδημαϊκούς επιστήμονες και κυβερνητικούς χρηματοδότες
έρευνας, και έχει δημιουργήσει ένα ισχυρό σύνολο δεδομένων
ανοιχτής πρόσβασης και βιβλιοθήκη βιολογικών δειγμάτων για
να επιταχύνει τις επιστημονικές ανακαλύψεις και τη θεραπεία,
με την κλινική μελέτη ορόσημο PPMI. Επιπλέον, έχει αυξήσει
την ροή των συμμετεχόντων σε κλινικές δοκιμές για τη νόσο
Πάρκινσον με το διαδικτυακό εργαλείο του, το Fox Trial Finder.
Επίσης προωθεί την ευαισθητοποίηση για τη νόσο Πάρκινσον
μέσω σημαντικών εκδηλώσεων προβολής· και συντονίζει τη
συμμετοχή χιλιάδων μελών της Team Fox σε όλο τον κόσμο.
«Η μελέτη PPMI αποτελεί ορόσημο στην έρευνα της νόσου Πάρκινσον, καθώς έχει ήδη προσφέρει τεράστιο όγκο δεδομένων
για την βιολογική, κλινική και απεικονιστική πορεία της νόσου,
αλλά υπάρχουν πολλά περισσότερα να ανακαλυφθούν. Είναι
ιδιαίτερα σημαντικό ότι τα δεδομένα και τα δείγματα της μελέτης
είναι προσβάσιμα και έχουν χρησιμοποιηθεί ήδη από ερευνητές
από όλο τον κόσμο, καθώς και από φαρμακευτικές εταιρείες, με
στόχο τον σχεδιασμό κλινικών μελετών με νοσοτροποποητικά
φάρμακα, που θα αλλάζουν την πορεία της νόσου. Τώρα η
Μελέτη μπαίνει σε μια καινούργια φάση, όπου δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στις πολύ πρώιμες, καθώς και σε πρόδρομες μορφές
της νόσου. Η ελπίδα είναι ότι μέσω αυτών των μελετών θα
κατανοήσουμε καλύτερα τα πολύ αρχικά βιολογικά στάδια
της νόσου, έτσι ώστε μία ημέρα, ελπίζω όχι πολύ μακρινή, να
μπορέσουμε να παρέμβουμε με νοσοτροποιητικές θεραπείες
στα αρχικά αυτά στάδια και να σταματήσουμε τη νόσο στην
ρίζα της», επισημαίνει ο καθηγητής Νευρολογίας Λεωνίδας
Στεφανής, κύριος ερευνητής PPMI στο Εθνικό Καποδιστριακό
Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπληρώνει. «Είμαστε περήφανοι
που συνεργαζόμαστε με το Ίδρυμα Michael J. Fox, άλλα Κέντρα
του PPMI και τους αφοσιωμένους συμμετέχοντες της μελέτης,
μοιραζόμενοι όλοι μαζί το όραμα της βελτίωσης της ποιότητας ζωής για όσους ζουν με τη νόσο του Πάρκινσον». Ενώ, ο
Michael J. Fox σε μήνυμά του σημειώνει «Όταν ξεκίνησε το Ίδρυμα το 2000, ξεκινήσαμε να αλλάξουμε το παιχνίδι σχετικά με
τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η έρευνα της νόσου Πάρκινσον.
Δύο δεκαετίες αργότερα, είμαι περήφανος που συνεχίζουμε να
ανταποκρινόμαστε σε αυτήν την πρόκληση, έχοντας γίνει κάτι
περισσότερο από απλώς ένας άλλος ερευνητικός οργανισμός,
αλλά ένας χώρος όπου οι ασθενείς φέρνουν τη σοφία και την
ενέργειά τους. Η επέκταση του PPMI έχει να κάνει με αυτή την
κατεύθυνση, να βοηθήσει στην ανάπτυξη θεραπειών για τη νόσο
του Πάρκινσον, να καταλήξει σε έναν βιοδείκτη που μπορούμε
να αναγνωρίσουμε νωρίς και να αποτρέψουμε την ασθένεια
από το να επηρεάσει κάποια άλλη οικογένεια». Οι εθελοντές
που ενδιαφέρονται να επικοινωνήσουν στο 210-7251315.
E-mail: [email protected]

 

 

Πηγη:HealthDaily