Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Γέιλ ανακάλυψαν ότι ένα μόριο RNA το οποίο ενεργοποιεί το σύστημα πρώιμης άμυνας του οργανισμού ενάντια στους ιούς μπορεί να προστατεύσει ποντίκια από ένα εύρος αναδυόμενων στελεχών του νέου κοροναϊού.

Η νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Journal of Experimental Medicine (JEM) ανοίγει τον δρόμο για νέες θεραπείες ενάντια στην COVID-19 αλλά και για μια φθηνή θεραπευτική προσέγγιση για τις αναπτυσσόμενες χώρες οι οποίες στην πλειονότητά τους δεν έχουν αυτή τη στιγμή μεγάλη πρόσβαση σε εμβόλια.

Οι περιορισμοί των εμβολίων

Παρότι τα εγκεκριμένα εμβόλια ενάντια στον SARS-CoV-2 είναι άκρως αποτελεσματικά σε ό,τι αφορά την πρόληψη σοβαρής νόσησης και θανάτου εξαιτίας της COVID-19, η διαθεσιμότητά τους είναι άκρως περιορισμένη σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες. Παράλληλα υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εμφάνισης νέων στελεχών του ιού που θα ανθίστανται στα εμβόλια. Επιπλέον η αποτελεσματικότητα των υπαρχόντων εμβολίων έχει ήδη αποδειχθεί ότι είναι μειωμένη στους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς οι οποίοι δεν μπορούν να παραγάγουν μετά τον εμβολιασμό επαρκή αριθμό αντισωμάτων ή Τ κυττάρων τα οποία στοχεύουν συγκεκριμένα την πρωτεΐνη-ακίδα του SARS-CoV-2. Έτσι οι ασθενείς αυτοί είναι ευάλωτοι στη λοίμωξη με τον νέο κοροναϊό και τις πιθανές επιπλοκές της.

«Για όλους αυτούς τους λόγους, σε συνδυασμό με τη χρήση των εμβολίων, απαιτούνται προσπάθειες για την ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών ενάντια στον ανέφερε η Ακίκο Ιβασάκι, καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Γέιλ και επικεφαλής των ερευνητών.

Οι ιντερφερόνες και ο ρόλος τους

Η πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού ενάντια στον SARS-CoV-2 – πριν από τα αντισώματα και τα Τ κύτταρα – θεωρείται ότι εξαρτάται από μόρια-υποδοχείς όπως το RIG-I που αναγνωρίζουν το γενετικό υλικό του ιού και οδηγούν στην παραγωγή πρωτεϊνών σήμανσης που είναι γνωστές ως ιντερφερόνες τύπου Ι. Αυτές οι ιντερφερόνες με τη σειρά τους προάγουν την παραγωγή πρωτεϊνών οι οποίες σταματούν τον πολλαπλασιασμό του ιού και οδηγούν στη στρατολόγηση ανοσοκυττάρων με στόχο να καταπολεμηθεί η λοίμωξη.

Μεγάλο κόστος παραγωγής

Πολλές και διαφορετικές μελέτες έχουν δείξει ότι η πρώιμη και ισχυρή παραγωγή ιντερφερονών προστατεύει από την COVID-19, ενώ η καθυστερημένη παραγωγή τους συνδέεται με σοβαρή νόσο. Όπως προέκυψε από κλινική δοκιμή, η θεραπεία με ιντερφερόνη ασθενών με COVID-19 πρώιμου σταδίου μείωσε τη θνητότητα – πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι η βιομηχανική παραγωγή ιντερφερονών είναι πάρα πολύ ακριβή.

Η φθηνότερη εναλλακτική

Στη νέα μελέτη στην επιθεώρηση JEM η δρ Ισαβάκι και οι συνεργάτες της προτείνουν μια φθηνότερη εναλλακτική: τη θεραπεία των ασθενών με μικρά μόρια RNA τα οποία μιμούνται το γενετικό υλικό του SARS-CoV-2 και ενεργοποιούν τον υποδοχέα RIG-I ώστε να πυροδοτήσει την παραγωγή ιντερφερονών τύπου Ι από τα ίδια τα κύτταρα του οργανισμού.

Η επιτυχημένη δοκιμή σε ποντίκια

Οι ερευνητές δοκίμασαν την προσέγγισή τους αυτή σε ποντίκια που ήταν ευάλωτα στη μόλυνση με τον νέο κοροναϊό. Όπως προέκυψε, μια μόνο δόση ενός μορίου RNA που ονομάζεται SLR14 ήταν αρκετή για να προστατεύσει τα ποντίκια από σοβαρή νόσο και θάνατο, ιδίως όταν η θεραπεία χορηγείτο ελάχιστα πριν ή σύντομα μετά την έκθεση στον ιό. Μάλιστα όταν η συγκεκριμένη θεραπεία χορηγήθηκε αμέσως μετά τη μόλυνση αποδείχθηκε πιο αποτελεσματική από τη χορήγηση θεραπείας ιντερφερόνης, είδαν οι επιστήμονες.

Προστασία από όλα τα στελέχη του SARS–CoV-2

Ήταν αξιοσημείωτο ότι το SLR14 προστάτευσε τα ποντίκια από όλα τα υπάρχοντα και αναδυόμενα στελέχη του SARS-CoV-2, συμπεριλαμβανομένου του στελέχους Δέλτα που λόγω της υψηλής μεταδοτικότητάς του έχει καταστεί κυρίαρχο σε πολλές χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Εξαφάνιση του ιού σε ανοσοκατεσταλμένα πειραματόζωα

Τέλος οι ερευνητές μελέτησαν τη δράση του SLR14 σε ανοσοκατεσταλμένα ποντίκια που εμφάνιζαν χρόνια λοίμωξη με τον νέο κοροναϊό. Οπως φάνηκε, το μόριο του RNA εξαφάνισε πλήρως τον ιό από τον οργανισμό των ζώων παρότι εκείνα παρουσίαζαν έλλειψη τόσο των Τ κυττάρων όσο και των Β κυττάρων που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή αντισωμάτων.

Πολλά υποσχόμενη νέα θεραπευτική κατηγορία

Όπως ανέφερε η δρ Ιβασάκι, μόρια RNA όπως το SLR14 είναι σχετικώς φθηνά και εύκολα στο να παραχθούν.«Ετσι το SLR14 φαίνεται πολλά υποσχόμενο ως μια νέα κατηγορία θεραπείας RNA που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντι-ιική θεραπεία ενάντια στον SARS–CoV-2». Η καθηγήτρια κατέληξε τονίζοντας πως «με δεδομένο ότι αυτή η βασισμένη στο RNA θεραπευτική προσέγγιση είναι απλή και ‘ευέλικτη’, η μελέτη μας μπορεί να διευκολύνει την προετοιμασία για την απόκριση ενάντια στα μελλοντικά παθογόνα του αναπνευστικού τα οποία είναι ευαίσθητα στις ιντερφερόνες τύπου Ι».

Πηγή: medlabnews.gr

Η Biogen ανακοινώνει τα αποτελέσματα από τη Μελέτη Φάσης 3β NOVA, η οποία αξιολογεί τη χορήγηση του natalizumab κάθε 6 εβδομάδες στην Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση

• Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η ενδοφλέβια χορήγηση natalizumab κάθε έξι εβδομάδες παρέχει υψηλό επίπεδο αποτελεσματικότητας στον έλεγχο της ενεργότητας της πολλαπλής σκλήρυνσης σε ασθενείς που άλλαξαν θεραπεία από το εγκεκριμένο δοσολογικό σχήμα κάθε τέσσερις εβδομάδες
• Τα δεδομένα από την πρώτη προοπτική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη μελέτη του εκτεταμένου δοσολογικού σχήματος για το natalizumab προσφέρουν πολύτιμες γνώσεις και εμπλουτίζουν τα θετικά ευρήματα αποτελεσματικότητας που προέρχονται από την καθημερινή κλινική πρακτική^1,2,3
• Επικαιρoποιημένες αναλύσεις από το Πρόγραμμα Συνταγογράφησης TOUCH® υποδηλώνουν ότι ένα μέσο δοσολογικό σχήμα χορηγούμενο κάθε έξι εβδομάδες σχετίζεται με μείωση στην πιθανότητα ανάπτυξης PML⁴ κατά 88%

Η εταιρεία Biogen Inc. (Nasdaq: BIIB) ανακοίνωσε πρόσφατα τα αποτελέσματα από τη διετή προοπτική, τυχαιοποιημένη, παρεμβατική, ελεγχόμενη, ανοιχτού σχεδιασμού μελέτη Φάσης 3β NOVA. Η NOVA σχεδιάστηκε για να εκτιμήσει μια πιθανή διαφορά ανάμεσα στην αποτελεσματικότητα της ενδοφλέβιας (ΕΦ) χορήγησης natalizumab 300 mg κάθε έξι εβδομάδες (Q6W) και την αποτελεσματικότητα της εγκεκριμένης δόσης κάθε τέσσερις εβδομάδες (Q4W) σε άτομα που λαμβάνουν θεραπεία με το natalizumab (n=499) για την υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (MS) μετά από σταθεροποίηση της νόσου για τουλάχιστον ένα έτος στο δοσολογικό σχήμα ενδοφλέβιας χορήγησης κάθε τέσσερις εβδομάδες.

Το κύριο τελικό σημείο κατέδειξε μια αριθμητική διαφορά μεταξύ του μέσου αριθμού νέων ή προσφάτως διευρυμένων υπέρπυκνων βλαβών στις T2 ακολουθίες την εβδομάδα 72, της τάξης του 0,05 (Q4W) και του 0,20 (Q6W) (p=0,0755), η οποία με βάση τα πλήρη αποτελέσματα της μελέτης δεν είναι κλινικά σημαντική. Η αριθμητική αυτή διαφορά οφειλόταν σε έναν υψηλό αριθμό βλαβών σε δύο συμμετέχοντες στο σκέλος χορήγησης Q6W. Ένας ασθενής ανέπτυξε βλάβες τρεις μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας και ένας δεύτερος ασθενής ανέπτυξε ασυμπτωματική προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (PML), μια σπάνια αλλά σοβαρή λοίμωξη του εγκεφάλου. Η αναλογία των ασθενών που ανέπτυξαν νέες ή προσφάτως διευρυμένες βλάβες στις Τ2 ακολουθίες σε κάθε σκέλος ήταν 4,1% (Q4W) και 4,3% (Q6W).

Δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές ή κλινικά σημαντικές διαφορές ως προς τα δευτερεύοντα τελικά σημεία την εβδομάδα 72 μεταξύ των σκελών θεραπείας χορήγησης Q4W και Q6W, και η ενεργότητα της νόσου ήταν καλά ελεγχόμενη και στα δύο σκέλη:

• ο ετησιοποιημένος ρυθμός υποτροπών ήταν χαμηλός [0,00010 (Q4W) και 0,00013 (Q6W)], με το 97,9% των ασθενών στο σκέλος χορήγησης Q4W να παραμένουν χωρίς υποτροπή σε σύγκριση με το 97,2% των ασθενών στο σκέλος χορήγησης Q6W.
• Η αναλογία των ασθενών που ανέπτυξαν υπόπυκνες βλάβες στις Τ1 ακολουθίες σε κάθε σκέλος ήταν 1,1% (Q4W) και 1,4% (Q6W).
• Και στα δύο σκέλη 0,5% των συμμετεχόντων εμφάνισαν βλάβες ενισχυμένες με γαδολίνιο (Gd) στις Τ1 ακολουθίες.

«Η μελέτη NOVA παρέχει τα πρώτα προοπτικά, τυχαιοποιημένα δεδομένα αποτελεσματικότητας της χορήγησης natalizumab κάθε 6 εβδομάδες,  εμπλουτίζοντας το καλά εδραιωμένο κλινικό προφίλ αλλά και τα ευρήματα από την καθημερινή κλινική πρακτική^1,2,3», δήλωσε η Maha Radhakrishnan, M.D., Chief Medical Officer της Biogen. «Επιπροσθέτως των αναλύσεων ασφάλειας από το Πρόγραμμα Συνταγογράφησης TOUCH, το οποίο κατέδειξε σημαντική μείωση στην πιθανότητα εμφάνισης PML, τα αποτελέσματα από τη μελέτη NOVA παρέχουν μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση του σχήματος χορήγησης κάθε έξι εβδομάδες του natalizumab».

Η μελέτη NOVA σχεδιάστηκε  για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της ενδοφλέβιας χορήγησης του natalizumab Q6W μετά τις αναλύσεις από το Πρόγραμμα Συνταγογράφησης TOUCH, το οποίο κατέδειξε ότι το εκτεταμένο μεσοδιάστημα χορήγησης σχετίστηκε με σημαντική μείωση της πιθανότητας εμφάνισης PML. Μια πρόσφατη ανάλυση των δεδομένων του προγράμματος TOUCH κατέδειξε ότι ένα μέσο δοσολογικό σχήμα χορηγούμενο κάθε έξι εβδομάδες σχετίζεται με μείωση της πιθανότητας εμφάνισης PML κατά 88% (αναλογία κινδύνου: 0,118, p<0,0001) σε σύγκριση με την εγκεκριμένη δόση κάθε τέσσερις εβδομάδες.⁴

Τα ευρήματα ασφάλειας της μελέτης NOVA συνάδουν με το γνωστό προφίλ ασφάλειας του ενδοφλεβίως χορηγούμενου natalizumab, ενώ η επίπτωση ανεπιθύμητων συμβάντων και σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο σκελών θεραπείας. Η καταγραφή μίας ασυμπτωματικής PML στο σκέλος Q6W σε ασθενή υψηλού κινδύνου με βάση τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου (δείκτης αντισωμάτων κατά του JCV >1,5 και >2 έτη θεραπείας με το natalizumab), υπογραμμίζει τη σημαντικότητα της παρακολούθησης για PML και των παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με natalizumab.

Η πλήρης ανάλυση των δεδομένων της μελέτης βρίσκεται σε εξέλιξη και τα λεπτομερή αποτελέσματα θα κοινοποιηθούν σε κάποια μελλοντική επιστημονική συνάντηση.

Σχετικά με το natalizumab
Το natalizumab είναι μια καλά εδραιωμένη θεραπεία που ενδείκνυται για τις υποτροπιάζουσες μορφές της πολλαπλής σκλήρυνσης (ΠΣ) σε ενήλικες και η οποία έχει αποδειχθεί σε κλινικές δοκιμές ότι επιβραδύνει την εξέλιξη της σωματικής αναπηρίας, μειώνει τον σχηματισμό νέων εγκεφαλικών βλαβών και περιορίζει τις υποτροπές. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το natalizumab ενδείκνυται ως μονοθεραπεία για την αντιμετώπιση ασθενών με υποτροπιάζουσες μορφές ΠΣ. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενδείκνυται ως τροποποιητική της νόσου μονοθεραπεία (DMT) σε ενήλικες με ιδιαίτερα ενεργή υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (ΥΔΠΣ), για ασθενείς με ιδιαίτερα υψηλή ενεργότητα της νόσου παρά τη λήψη ενός πλήρους και επαρκούς σχήματος με τουλάχιστον μία τροποποιητική της νόσου θεραπεία ή για ασθενείς με ραγδαίως εξελισσόμενη σοβαρή ΥΔΠΣ. Το natalizumab είναι εγκεκριμένο σε περισσότερες από 80 χώρες, ενώ περίπου 220.000 άτομα παγκοσμίως έχουν λάβει θεραπεία με το natalizumab, με περισσότερα από 880.000 ασθενο-έτη εμπειρίας με βάση τα δεδομένα από τις κλινικές δοκιμές και τη συνταγογράφηση.⁵

Το natalizumab αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης προϊούσας πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας (PML), η οποία είναι μια σπάνια ευκαιριακή ιογενής λοίμωξη του εγκεφάλου που έχει σχετιστεί με θάνατο ή σοβαρή αναπηρία. Οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης PML είναι η παρουσία αντισωμάτων κατά του JCV, η προηγούμενη χρήση ανοσοκατασταλτικών και η μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας με το natalizumab. Οι ασθενείς που έχουν και τους τρεις παράγοντες κινδύνου διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης PML. Κατά την έναρξη και τη συνέχιση της θεραπείας με το natalizumab, οι γιατροί θα πρέπει να εξετάζουν κατά πόσον το αναμενόμενο όφελος από το natalizumab επαρκεί για να αντισταθμίσει αυτόν τον κίνδυνο.

Το natalizumab αυξάνει επίσης τον κίνδυνο ανάπτυξης εγκεφαλίτιδας και μηνιγγίτιδας που προκαλούνται από τον ιό του απλού έρπητα και τον ιό της ανεμοβλογιάς / έρπητα ζωστήρα, ενώ σοβαρά, απειλητικά για τη ζωή και ορισμένες φορές θανατηφόρα περιστατικά έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά, σε ασθενείς με ΠΣ που λάμβαναν το natalizumab. Κλινικά σημαντική ηπατική βλάβη, συμπεριλαμβανομένης της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας που απαιτεί μεταμόσχευση, έχει επίσης αναφερθεί μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά. Άλλα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα που έχουν εμφανιστεί σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με το natalizumab περιλαμβάνουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας (π.χ. αναφυλαξία) και λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων των ευκαιριακών λοιμώξεων, καθώς και μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων.

Σχετικά με την Biogen
Με σαφή αποστολή να αποτελεί την πρωτοπόρα εταιρεία στις νευροεπιστήμες, η Biogen ανακαλύπτει, αναπτύσσει και παρέχει καινοτόμες θεραπείες σε ολόκληρο τον κόσμο για άτομα που ζουν με σοβαρά νευρολογικά και νευροεκφυλιστικά νοσήματα, καθώς και παρεμφερείς παθήσεις. Ιδρύθηκε το 1978 από τους Charles Weissmann, Heinz Schaller, Kenneth Murray και τους Νομπελίστες Walter Gilbert και Phillip Sharp και αποτελεί μια από τις πρώτες εταιρείες που δραστηριοποιήθηκαν στον τομέα της βιοτεχνολογίας παγκοσμίως. Σήμερα, η Biogen διαθέτει ένα κορυφαίο χαρτοφυλάκιο φαρμάκων για την αντιμετώπιση της πολλαπλής σκλήρυνσης, έχει κυκλοφορήσει στην αγορά την πρώτη εγκεκριμένη θεραπεία για τη νωτιαία μυϊκή ατροφία, παρασκευάζει και διαθέτει βιο-ομοειδή προηγμένων βιολογικών φαρμάκων και εστιάζει στην ανάπτυξη ερευνητικών προγραμμάτων στην πολλαπλή σκλήρυνση και τη νευροανοσολογία, τη νόσο του Alzheimer και την άνοια, τις νευρομυϊκές και κινητικές διαταραχές, την οφθαλμολογία, την ανοσολογία, τις νευρογνωστικές διαταραχές, την οξεία νευρολογία και τον πόνο.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφθείτε το www.biogen.com. Ακολουθήστε την Biogen στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης –Twitter, LinkedIn, Facebook, YouTube.

Biogen –  Δήλωση Πρόβλεψης  

Αυτό το ενημερωτικό δελτίο περιλαμβάνει δηλώσεις πρόβλεψης που αφορούν σε μελλοντικές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένων δηλώσεων που διατυπώνονται στο πλαίσιο των διατάξεων περί ασφαλούς λιμένα της νομοθετικής πράξης Private Securities Litigation Reform Act του 1995, σε σχέση με τα πιθανά οφέλη, την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του natalizumab και της χορήγησης Q6W, τα αποτελέσματα της μελέτης Φάσης 3β NOVA και ορισμένα δεδομένα από την καθημερινή κλινική πρακτική, κλινικές δοκιμές και έγγραφα δεδομένων και παρουσιάσεις, καθώς και τη θεραπεία της ΠΣ. Αυτές οι δηλώσεις που αφορούν σε μελλοντικές εξελίξεις μπορεί να χαρακτηρίζονται από λέξεις όπως «στόχος», «αναμένεται», «πιστεύεται», «θα μπορούσε», «εκτιμάται», «προβλέπεται», «προτίθεται» «ενδέχεται», «σχεδιάζεται», «δυνητική», «πιθανή», «θα», «θα ήταν», καθώς και άλλες λέξεις και όρους με παρόμοια σημασία. Δεν θα πρέπει να βασίζεστε σε υπερβολικό βαθμό σε αυτές τις δηλώσεις ή στα επιστημονικά δεδομένα που παρουσιάζονται.

Οι δηλώσεις αυτές ενέχουν κινδύνους και αβεβαιότητες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την ουσιώδη διαφοροποίηση των πραγματικών αποτελεσμάτων από εκείνα που αντανακλώνται σε αυτές τις δηλώσεις, συμπεριλαμβανομένων, αλλά όχι περιοριστικά, της εμφάνισης ανεπιθύμητων συμβάντων ασφάλειας ή/και μη αναμενόμενων ανησυχιών που μπορεί να προκύψουν από επιπρόσθετα δεδομένα ή αναλύσεις, της ενδεχόμενης απαίτησης των ρυθμιστικών αρχών για επιπρόσθετες πληροφορίες ή περαιτέρω δοκιμές ή της ενδεχόμενης απόρριψης ή άρνησης έγκρισης ή καθυστέρησης της έγκρισης της επέκτασης της επισήμανσης του προϊόντος, των κινδύνων να προκύψουν μη αναμενόμενες δαπάνες η καθυστερήσεις, της αδυναμίας προστασίας και επιτήρησης των δεδομένων μας, της πνευματικής ιδιοκτησίας και άλλων ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων, αβεβαιοτήτων που σχετίζονται με αξιώσεις και αμφισβητήσεις πνευματικής ιδιοκτησίας, αξιώσεων αστικής ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων, καθώς και του άμεσου και έμμεσου αντικτύπου της συνεχιζόμενης πανδημίας της COVID-19 στον κύκλο εργασιών, τα λειτουργικά αποτελέσματα και την οικονομική κατάστασή μας. Τα προαναφερθέντα περιγράφουν πολλούς, αν και όχι όλους, από τους παράγοντες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τη διαφοροποίηση των πραγματικών αποτελεσμάτων από τα προσδοκώμενα από εμάς αποτελέσματα, όπως αυτά περιγράφονται σε οποιαδήποτε δήλωση που αφορά σε μελλοντικές εξελίξεις. Οι επενδυτές θα πρέπει να λάβουν υπ’ όψιν τους αυτή την προειδοποιητική δήλωση, καθώς και τους παράγοντες κινδύνου που προσδιορίζονται στην πιο πρόσφατη ετήσια ή τριμηνιαία έκθεσή μας και σε άλλες αναφορές που έχουμε υποβάλει στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC) των ΗΠΑ. Αυτές οι δηλώσεις βασίζονται στις τρέχουσες πεποιθήσεις και προσδοκίες μας και είναι δεσμευτικές μόνο κατά τον χρόνο έκδοσης αυτού του ενημερωτικού δελτίου. Δεν αναλαμβάνουμε οποιαδήποτε υποχρέωση επικαιροποίησης οποιασδήποτε δήλωσής μας που αφορά στο μέλλον λόγω νέων πληροφοριών, μελλοντικών εξελίξεων ή άλλης αιτίας.

Βιβλιογραφικές Αναφορές:

1. Chisari et al. Clinical effectiveness of different natalizumab interval dosing schedules in a large Italian population of patients with multiple sclerosis. J Neurol Neurosurg Psychiatry. 2020;0:1–7. doi: 10.1136/jnnp-2020-323472.
2. Butzkueven H et al. Similar Clinical Outcomes for Natalizumab Patients Switching to Every-6-Week Dosing Versus Remaining on Every-4-Week Dosing in Real-World Practice. Poster presented at 8th Joint ACTRIMS-ECTRIMS Virtual Meeting; September 11–13, 2020.
3. Zhovtis Ryerson L et al. No Difference in Radiologic Outcomes for Natalizumab Patients on Extended Interval Dosing Compared with Standard Interval Dosing in MS PATHS. Poster presented at American Academy of Neurology Virtual Annual Meeting; April 17-22,2021. 210.
4. Zhovtis Ryerson et al. Natalizumab Extended Interval Dosing (EID) is Associated with a Reduced Risk of Progressive Multifocal Leukoencephalopathy (PML) Compared with Every-4-week (Q4W) Dosing: Updated Analysis of the TOUCH® Prescribing Program Database. Poster presented at American Academy of Neurology Virtual Annual Meeting; April 17-22, 2021.P15.201
5. Combined post-marketing data based on prescriptions and clinical trials exposure to NATALIZUMAB as of January 31, 2021.

 

 

 

Πηγή: https://www.healthview.gr/

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

 

 

Εντοπίστηκε νέος πρωτεϊνικός στόχος για τα εμβόλια κορονοϊού που ανοίγει τον δρόμο για αποτελεσματικότερη ανοσία μελλοντικά.

Η επόμενη γενιά εμβολίων Covid-19 θα μπορούσε να μην στοχεύει πλέον στην πρωτεΐνη-ακίδα του κορονοϊού, όπως κάνουν τα τωρινά εμβόλια, αλλά στην πρόκληση ανοσολογικής απόκρισης ενάντια στις λεγόμενες “πρωτεΐνες αναπαραγωγής”, οι οποίες παίζουν ζωτικό ρόλο στα αρχικά στάδια πολλαπλασιασμού του ιού μέσα στο ανθρώπινο σώμα, όπως ανακοίνωσαν επιστήμονες στη Βρετανία.

Ο σχεδιασμός τέτοιων νέου τύπου εμβολίων πιθανώς θα καταστήσει εφικτό να καταστρέφεται ο κορονοϊός αμέσως, προτού προκαλέσει εκτεταμένη λοίμωξη στον οργανισμό, κάτι που θα συμβάλει καθοριστικά στον περιορισμό της εξάπλωσης του.

Μάλιστα, οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Μάλα Μαΐνι και τον δρα Λίο Σουάντλινγκ του Τμήματος Λοιμωξιολογίας και Ανοσολογίας του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο “Nature”, ευελπιστούν ότι η ανακάλυψη τους μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία ενός “παν-εμβολίου” αποτελεσματικού εναντίον όλων των κορονοϊών, συμπεριλαβανομένων όσων προκαλούν κρυολογήματα.

Η ανακάλυψη βασίστηκε στη μελέτη ανθρώπων (υγειονομικών σε νοσοκομεία του Λονδίνου) που φάνηκε να μην αρρωσταίνουν καθόλου από τον κορονοϊό SARS-CoV-2, παρόλο που εκτίθεντο συχνά σε αυτόν. Κάτι ανάλογο έχει διαπιστωθεί ότι συμβαίνει με κάποιους ανθρώπους, καθώς παρόλο που έχουν μολυνθεί όλα τα μέλη μιας οικογένειας, κάποιος παραμένει αλώβητος μέσα στο σπίτι.

Η περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι στην πραγματικότητα ορισμένοι άνθρωποι (περίπου το 10% έως 15% όσων μελετήθηκαν), αντί να αποφεύγουν τελείως τη μόλυνση από τον ιό, έχουν μια πολύ χαμηλού επιπέδου ασυμπτωματική λοίμωξη που δεν είναι ανιχνεύσιμη στα τεστ και η οποία όμως δημιουργεί αυξημένα επίπεδα Τ-κυττάρων ειδικά εναντίον του κορονοϊού, “καθαρίζοντας” έτσι άμεσα τον ιό.

Όπως ανέφερε η Μαΐνι, “η έρευνα μας δείχνει ότι τα άτομα που αντιστέκονται φυσικά στη λοίμωξη από SARS-CoV-2, δημιουργούν Τ-κύτταρα μνήμης που στοχεύουν στις πρωτεΐνες αναπαραγωγής των μολυσμένων κυττάρων. Αυτές οι πρωτεΐνες, που χρειάζονται στον πρωταρχικό στάδιο του κύκλου ζωής του ιού, μόλις αυτός εισδύει σε ένα κύτταρο, είναι κοινές σε όλους τους κορονοϊούς και είναι απίθανο να αλλάξουν ή να μεταλλαχθούν”.

Γι’ αυτό, πρόσθεσε, “‘ένα εμβόλιο που θα ωθούσε τα Τ-κύτταρα να αναγνωρίζουν και να στοχεύουν τα μολυσμένα κύτταρα, τα οποία εκφράζουν τέτοιες πρωτεΐνες, ουσιώδεις για την επιτυχία του κορονοϊού, θα ήταν πιο αποτελεσματικό στην πρόωρη εξάλειψη του SARS-CoV-2. Ενώ μπορεί να έχει και το επιπρόσθετο όφελος ότι θα αναγνωρίζει επίσης άλλους κορονοϊούς που σήμερα μολύνουν τους ανθρώπους ή που μπορεί να το κάνουν στο μέλλον”.

Τα εμβόλια επόμενης γενιάς μπορεί να συνδυάζουν αυτούς τους δύο στόχους: τόσο την πρωτεΐνη-ακίδα του κορονοϊού με την οποία “τρυπώνει” στα κύτταρα και τα μολύνει, όσο και τις πρωτεΐνες αναπαραγωγής που αμέσως μετά χρησιμοποιεί για να πολλαπλασιαστεί. Σύμφωνα με τους ερευνητές, με τον τρόπο αυτό τα μελλοντικά εμβόλια θα παρέχουν επιπρόσθετη ανοσολογική προστασία.

Όπως τόνισε η Μαΐνι, “ένα τέτοιο εμβόλιο διπλής δράσης θα παρέχει περισσότερη ευελιξία έναντι των μεταλλάξεων, αλλά και μεγαλύτερης διάρκειας ανοσία”.

Επιστημονική δημοσίευση https://www.nature.com/articles/s41586-021-04186-8

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Ερευνητές του King’s College του Λονδίνου αποκάλυψαν ότι το πρόγραμμα εμβολιασμού κατά του ιού HPV μειώνει τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας κατά 87%!

Η ερευνητική εργασία, που δημοσιεύτηκε στο Lancet και χρηματοδοτήθηκε από την Cancer Research UK, εξέτασε όλους τους καρκίνους του τραχήλου της μήτρας που διαγνώστηκαν στην Αγγλία σε γυναίκες ηλικίας 20-64 ετών μεταξύ Ιανουαρίου 2006 και Ιουνίου 2019.

Στην Αγγλία, το πρόγραμμα εμβολίων ξεκίνησε το 2008 και εκείνη τη στιγμή χρησιμοποιούσε το εμβόλιο – Cervarix – το οποίο προστατεύει τις γυναίκες από τους δύο πιο συνηθισμένους τύπους HPV. Aπό το 2012 χρησιμοποιείται το τετραδύναμο εμβόλιο Gardasil.

Οι τρεις κοόρτες που σχημάτισαν τον εμβολιασμένο πληθυσμό στη μελέτη περιελάμβαναν γυναίκες που εμβολιάστηκαν με Cervarix μεταξύ 12-13, 14-16 και 16-18 ετών αντίστοιχα. Οι ερευνητές κατέγραψαν περιστατικά καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και μη διηθητικού καρκινώματος του τραχήλου της μήτρας (CIN3) στους 7 πληθυσμούς ξεχωριστά.

• Διαπίστωσαν ότι τα ποσοστά καρκίνου του τραχήλου της μήτρας μειώθηκαν κατά 62% στις γυναίκες που εμβολιάστηκαν μεταξύ 14-16 ετών και κατά 34% σε γυναίκες ηλικίας 16-18 ετών όταν τους χορηγήθηκε το εμβόλιο.
• O εμβολιασμός απέτρεψε περίπου 450 καρκίνους του τραχήλου της μήτρας και 17.200 προκαρκινικούς καρκίνους μέχρι τα μέσα του 2019.

«Ήταν απίστευτο να δούμε τον αντίκτυπο του εμβολιασμού κατά του HPV και τώρα μπορούμε να αποδείξουμε ότι εμπόδισε εκατοντάδες γυναίκες να αναπτύξουν καρκίνο στην Αγγλία. Γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια ότι ο εμβολιασμός HPV είναι πολύ αποτελεσματικός στην πρόληψη συγκεκριμένων στελεχών του ιού, αλλά το να δούμε τον αντίκτυπο του εμβολίου στην πραγματική ζωή μας ανταμείβει», δήλωσε ο καθηγητής Peter Sasieni, επικεφαλής συγγραφέας από το King’s College.

«Αν υποθέσουμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι συνεχίζουν να κάνουν το εμβόλιο για τον HPV και πηγαίνουν για προληπτικό έλεγχο, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας θα γίνει μια σπάνια ασθένεια. Φέτος έχουμε ήδη δει τη δύναμη των εμβολίων στον έλεγχο της πανδημίας COVID-19. Αυτά τα δεδομένα δείχνουν ότι ο εμβολιασμός λειτουργεί στην πρόληψη ορισμένων μορφών καρκίνου», πρόσθεσε.

 

 

Πηγή: https://virus.com.gr/

Η χρήση του στεροειδούς δεξαμεθαζόνη είναι αξιόπιστη και αποτελεσματική θεραπεία κατά της Covid-19, μειώνοντας τη βαριά νόσο και τους θανάτους ακόμη και στους ασθενείς με διαβήτη, αν και οι πιθανές επιπλοκές του φαρμάκου στους διαβητικούς θα πρέπει να παρακολουθούνται. Αυτό δείχνει η μεγάλη βρετανική μελέτη RECOVERY.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Βικτόρια Σάλεμ του Imperial College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Ενδοκρινολογίας στο Εδιμβούργο, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 2.300 ασθενείς σε νοσοκομεία, από τους οποίους οι 1.372 πήραν δεξαμεθαζόνη και οι 889 δεν πήραν.

Διαπιστώθηκε ότι στην πρώτη ομάδα του φαρμάκου υπήρξε σημαντική μείωση κατά 56% του κινδύνου εισαγωγής σε ΜΕΘ και θανάτου, κάτι που αφορούσε και τους διαβητικούς. Αν και στους τελευταίους υπήρξε συχνά η ανάγκη για χορήγηση επιπρόσθετων φαρμάκων, προκειμένου να τεθούν υπό έλεγχο τα επίπεδα σακχάρου (δυσγλυκαιμία), ενώ σε μία μικρή μειονότητα των ασθενών Covid-19 με διαβήτη παρουσιάστηκαν σοβαρές διαβητικές επιπλοκές μετά τη χορήγηση δεξαμεθαζόνης. Όμως, ούτε στους τελευταίους αυξήθηκε ο κίνδυνος εισαγωγής σε ΜΕΘ ή θανάτου λόγω Covid-19.

Η δεξαμεθαζόνη χρησιμοποιείται ευρέως στους νοσηλευόμενους ασθενείς με Covid-19 ήδη από το δεύτερο κύμα της πανδημίας, όμως είναι γνωστό ότι ως ισχυρό στεροειδές μπορεί να αυξήσει το σάκχαρο στο αίμα επιδεινώνοντας έναν προϋπάρχοντα διαβήτη ή και να προκαλέσει νέο διαβήτη. Η πανδημία και η ανάγκη να σωθούν ζωές ώθησε τους γιατρούς στην εκτεταμένη χρήση δεξαμεθαζόνης, αν και υπήρχε μία αβεβαιότητα για τις πιθανές επιπτώσεις της στους ασθενείς με διαβήτη.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι, παρά τις όποιες επιπλοκές στο επίπεδο της γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα, το εν λόγω φάρμακο παραμένει μία φθηνή, σωτήρια και αποτελεσματική θεραπεία για την Covid-19, εφόσον οι διαβητικοί ασθενείς -οι οποίοι ανήκουν γενικά στην ομάδα υψηλού κινδύνου για σοβαρή Covid-19- παρακολουθούνται στενά για τυχόν σοβαρότερες επιπλοκές στον διαβήτη τους. Η REVOVERY επιβεβαιώνει, όπως ανέφερε η Σάλεμ, ότι η προστασία της δεξαμεθαζόνης και η μείωση του κινδύνου θανάτου από Covid-19 δεν είναι μικρότερη στους διαβητικούς.

Η ίδια σημείωσε: «Ανησυχούσαμε ότι η δεξαμεθαζόνη ήταν σπαθί με δύο κόψεις για τους ασθενείς με διαβήτη. Αλλά μολονότι -πράγματι- είδαμε, με τη νέα μελέτη, μία αύξηση και μία επιδείνωση στον διαβήτη λόγω αυτού του φαρμάκου, οι θάνατοι ήταν σημαντικά μειωμένοι για όλους τους ασθενείς. Τώρα, πλέον, νιώθουμε εμπιστοσύνη για τη χρήση δεξαμεθαζόνης στους ασθενείς με διαβήτη στο μέλλον, με την υποσημείωση ότι αυτή μπορεί να οδηγήσει σε πρόσκαιρη επιδείνωση του διαβήτη τους».

 

 

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Η Biogen ανακοινώνει τα νεότερα στοιχεία για την αξιολόγηση της χορήγησης του natalizumab κάθε 6 εβδομάδες στην Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση. Επικαιρoποιημένες αναλύσεις από το Πρόγραμμα Συνταγογράφησης TOUCH® υποδηλώνουν ότι συνδέεται με μείωση στην πιθανότητα ανάπτυξης προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια κατά 88%.

Υπενθυμίζεται το natalizumab είναι μια καλά εδραιωμένη θεραπεία που ενδείκνυται για τις υποτροπιάζουσες μορφές της πολλαπλής σκλήρυνσης (ΠΣ) σε ενήλικες. Η εν λόγω θεραπεία έχει αποδειχθεί σε κλινικές δοκιμές ότι επιβραδύνει την εξέλιξη της σωματικής αναπηρίας, μειώνει τον σχηματισμό νέων εγκεφαλικών βλαβών και περιορίζει τις υποτροπές.

Τα νέα δεδομένα

Αναλυτικά, σύμφωνα με την Biogen  καταδεικνύεται ότι η ενδοφλέβια χορήγηση natalizumab κάθε έξι εβδομάδες παρέχει υψηλό επίπεδο αποτελεσματικότητας στον έλεγχο της ενεργότητας της πολλαπλής σκλήρυνσης σε ασθενείς που άλλαξαν θεραπεία από το εγκεκριμένο δοσολογικό σχήμα κάθε τέσσερις εβδομάδες.

Τα στοιχεία προκύπτουν από τη διετή προοπτική, τυχαιοποιημένη, παρεμβατική, ελεγχόμενη, ανοιχτού σχεδιασμού μελέτη Φάσης 3β NOVA. Στόχος της μελέτης είναι να εκτιμήσει μια πιθανή διαφορά ανάμεσα στην αποτελεσματικότητα της ενδοφλέβιας (ΕΦ) χορήγησης natalizumab 300 mg κάθε έξι εβδομάδες (Q6W) και την αποτελεσματικότητα της εγκεκριμένης δόσης κάθε τέσσερις εβδομάδες (Q4W) . Η μελέτη έχει πληθυσμό άτομα που λαμβάνουν θεραπεία με το natalizumab (n=499) για την υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (MS) μετά από σταθεροποίηση της νόσου για τουλάχιστον ένα έτος στο δοσολογικό σχήμα ενδοφλέβιας χορήγησης κάθε τέσσερις εβδομάδες.

Πορίσματα

Το κύριο τελικό σημείο κατέδειξε μια αριθμητική διαφορά μεταξύ του μέσου αριθμού νέων ή προσφάτως διευρυμένων υπέρπυκνων βλαβών στις T2 ακολουθίες την εβδομάδα 72. Η διαφορά ήταν  της τάξης του 0,05 (Q4W) και του 0,20 (Q6W) (p=0,0755), η οποία με βάση τα πλήρη αποτελέσματα της μελέτης δεν είναι κλινικά σημαντική. Η αριθμητική αυτή διαφορά οφειλόταν σε έναν υψηλό αριθμό βλαβών σε δύο συμμετέχοντες στο σκέλος χορήγησης Q6W.  Σημειώνεται πως ένας ασθενής ανέπτυξε βλάβες τρεις μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας και ένας δεύτερος ασθενής ανέπτυξε ασυμπτωματική προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (PML), μια σπάνια αλλά σοβαρή λοίμωξη του εγκεφάλου. Η αναλογία των ασθενών που ανέπτυξαν νέες ή προσφάτως διευρυμένες βλάβες στις Τ2 ακολουθίες σε κάθε σκέλος ήταν 4,1% (Q4W) και 4,3% (Q6W).

Δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές ή κλινικά σημαντικές διαφορές ως προς τα δευτερεύοντα τελικά σημεία την εβδομάδα 72 μεταξύ των σκελών θεραπείας χορήγησης Q4W και Q6W, και η ενεργότητα της νόσου ήταν καλά ελεγχόμενη και στα δύο σκέλη:

• ο ετησιοποιημένος ρυθμός υποτροπών ήταν χαμηλός [0,00010 (Q4W) και 0,00013 (Q6W)], με το 97,9% των ασθενών στο σκέλος χορήγησης Q4W να παραμένουν χωρίς υποτροπή σε σύγκριση με το 97,2% των ασθενών στο σκέλος χορήγησης Q6W.
• Η αναλογία των ασθενών που ανέπτυξαν υπόπυκνες βλάβες στις Τ1 ακολουθίες σε κάθε σκέλος ήταν 1,1% (Q4W) και 1,4% (Q6W).
• Και στα δύο σκέλη 0,5% των συμμετεχόντων εμφάνισαν βλάβες ενισχυμένες με γαδολίνιο (Gd) στις Τ1 ακολουθίες.

«Η μελέτη NOVA παρέχει τα πρώτα προοπτικά, τυχαιοποιημένα δεδομένα αποτελεσματικότητας της χορήγησης natalizumab κάθε 6 εβδομάδες,  εμπλουτίζοντας το καλά εδραιωμένο κλινικό προφίλ αλλά και τα ευρήματα από την καθημερινή κλινική πρακτική», τόνιδε η M.D., Chief Medical Officer της Biogen, Maha Radhakrishnan. «Επιπροσθέτως των αναλύσεων ασφάλειας από το Πρόγραμμα Συνταγογράφησης TOUCH, το οποίο κατέδειξε σημαντική μείωση στην πιθανότητα εμφάνισης PML, τα αποτελέσματα από τη μελέτη NOVA παρέχουν μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση του σχήματος χορήγησης κάθε έξι εβδομάδες του natalizumab».

Από τις αναλύσεις του Προγράμματος Συνταγογράφησης TOUCH, προκύπτει ότι το εκτεταμένο μεσοδιάστημα χορήγησης σχετίστηκε με σημαντική μείωση της πιθανότητας εμφάνισης PML: Ένα μέσο δοσολογικό σχήμα χορηγούμενο κάθε έξι εβδομάδες σχετίζεται με μείωση της πιθανότητας εμφάνισης PML κατά 88% (σε σύγκριση με την εγκεκριμένη δόση κάθε τέσσερις εβδομάδες.

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Τα ευρήματα ασφάλειας της μελέτης NOVA συνάδουν με το γνωστό προφίλ ασφάλειας του ενδοφλεβίως χορηγούμενου natalizumab, ενώ η επίπτωση ανεπιθύμητων συμβάντων και σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο σκελών θεραπείας. Η καταγραφή μίας ασυμπτωματικής PML στο σκέλος Q6W σε ασθενή υψηλού κινδύνου με βάση τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου (δείκτης αντισωμάτων κατά του JCV >1,5 και >2 έτη θεραπείας με το natalizumab), υπογραμμίζει τη σημαντικότητα της παρακολούθησης για PML και των παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με natalizumab. Η πλήρης ανάλυση των δεδομένων της μελέτης βρίσκεται σε εξέλιξη και τα λεπτομερή αποτελέσματα θα κοινοποιηθούν σε κάποια μελλοντική επιστημονική συνάντηση.

 

 

Πηγή: https://virus.com.gr/

Mια δόση του κοκτέιλ της εταιρείας των μονοκλωνικών αντισωμάτων μείωσε τον κίνδυνο λοίμωξης από COVID-19 κατά 81.6% σε κλινική δοκιμή τελικού σταδίου.

Η Regeneron Pharmaceuticals ανακοίνωσε σήμερα ότι μια δόση του κοκτέιλ της εταιρείας των μονοκλωνικών αντισωμάτων μείωσε τον κίνδυνο λοίμωξης από COVID-19 κατά 81.6% σε κλινική δοκιμή τελικού σταδίου, σε περίοδο 2-8 μηνών μετά τη χορήγηση.

Τα στοιχεία αναμένεται να στηρίξουν τη συνεχιζόμενη επισκόπηση των ρυθμιστικών αρχών για την επέκταση της χρήσης της θεραπείας όσον αφορά την πρόληψη, σε ανθρώπους που δεν  έχουν εκτεθεί στον ιό.

Η θεραπεία REGEN-COV, έχει εγκριθεί στις ΗΠΑ για την αντιμετώπιση ανθρώπων με ελαφρά ως μέτρια COVID-19 και για την πρόληψη της λοίμωξης σε όσους εκτίθενται σε ανθρώπους με λοίμωξή και άλλους με υψηλό κίνδυνο έκθεσης.

Τα στοιχεία έδειξαν ότι το φάρμακο έχει τη δυνατότητα να παρέχει μακράς διάρκειας ανοσία από λοίμωξη COVID-19, δήλωσε ο Myron Cohen, καθιστώντας το ιδιαίτερα βοηθητικό για ανοσοκατεσταλμένους και όσους δεν ανταποκρίνονται στα εμβόλια.

Στο διάστημα 8 μηνών, δεν υπήρχαν νοσηλείες για COVID-19 στην ομάδα του REGEN-COV αλλά καταγράφηκαν 6 περιστατικά στην ομάδα του placebo.

Η Regeneron σημείωσε ότι ερευνητές μπόρεσαν να δείξουν την επίδραση του φαρμάκου, ακόμα και όταν ο άμεσος κίνδυνος λοίμωξης εντός του νοικοκυριού υποχώρησε.

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι αυξημένα επίπεδα σεροτονίνης εμποδίζουν τα εντερικά κύτταρα από το να πραγματοποιήσουν αυτοφαγία.

Έρευνα του McMaster University εντόπισε ότι η σεροτονίνη μπορεί ενδεχομένως να προκαλεί εξάρσεις της νόσου Crohn.

Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι αυξημένα επίπεδα σεροτονίνης εμποδίζουν τα εντερικά κύτταρα από το να πραγματοποιήσουν αυτοφαγία.

Οι ερευνητές έφτασαν στα ευρήματα μετά από ανάλυση δειγμάτων αίματος και βιοψίες από 2 ομάδες με σύνολο 18 ανθρώπων με νόσο του Crohn, συγκρίνοντας τα με αριθμό ατόμων από 2 ομάδες υγιών. Χρησιμοποιήθηκε και μοντέλο φλεγμονώδους νόσου του εντέρου σε ποντικούς.

Ο Waliul Khan, δήλωσε ότι η δυσλειτουργία της αυτοφαγίας έχει εμπλακεί στην πρόκληση φλεγμονωδών νόσων του εντέρου όπως η νόσος του Crohn καθώς και άλλων παθήσεων όπως διαβήτης και νόσος του Πάρκινσον.

Ο Khan, Καθηγητής του McMaster’s Department of Pathology and Molecular Medicine, δήλωσε ότι η σεροτονίνη παράγεται από κύτταρα εντεροχρωμαφίνης, που εστιάζονται κοντά στα βακτήρια του εντέρου, που είναι πολύ σημαντικά για την πρόκληση φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Είναι τοποθετημένα τόσο κοντά το ένα στο άλλο, που ενδεχομένως επηρεάζουν το εντερικό μικροβίωμα.

Οι ερευνητές σημειώνουν πως έδειξαν το μηχανισμό του πώς αυξάνει η σεροτονίνη τη φλεγμονή στη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και δρα ως φρένο στην αυτοφαγία αλλάζοντας τη σύνθεση των εντερικών βακτηρίων, που επομένως οδηγεί στην παραγωγή περισσότερων φλεγμονωδών κυτοκινών και σε πιο σοβαρή νόσο.

O Khan δήλωσε ότι η έρευνά του ήταν η πρώτη ένδειξη της αλληλεπίδρασης μεταξύ σεροτονίνης, αυτοφαγίας και εντερικού μικροβιώματος στην εντερική φλεγμονή.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Science Advances.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Ερευνητές του Roswell Park Comprehensive Cancer Center, εντόπισαν σημαντικό μηχανισμό με τον οποίο το χρόνιο στρες εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα και προάγει την ανάπτυξη όγκων.

Το στρες μπορεί να έχει σημαντική αρνητική επίδραση στην υγεία αλλά η κατανόηση του τρόπου που επηρεάζει την ανάπτυξη και εξέλιξη του καρκίνου μόλις αρχίζει.

Ερευνητές του Roswell Park Comprehensive Cancer Center, εντόπισαν σημαντικό μηχανισμό με τον οποίο το χρόνιο στρες εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα και προάγει την ανάπτυξη όγκων. Τα ευρήματα που δημοσιευτήκαν στο Cell Reports, δείχνουν προς τον βήτα αδρενεργικό υποδοχέα (β-AR) ως οδηγό καταστολής του ανοσοποιητικού και της ανάπτυξης καρκίνου ως αντίδραση στο στρες, ανοίγοντας την πιθανότητα στόχευσης αυτού του υποδοχέα στη θεραπεία  του καρκίνου και στην πρόληψη.

Χρησιμοποιώντας προκλινικό μοντέλο τριπλά αρνητικού  καρκίνου στο μαστό, ερευνητές με επικεφαλής τον Hemn Mohammadpour ανακάλυψαν ότι καθώς οι όγκοι μεγαλώνουν γίνονται  πιο ευαίσθητοι σε σημάδια στρες που προέρχονται από το νευρικό σύστημα.

Ο Καθηγητής Dr. William Huebsch του Roswell Park, ανακάλυψε ότι καθώς μεγαλώνουν οι όγκοι γίνονται πιο ευαίσθητοι στα σημάδια στρες από το νευρικό σύστημα.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι πληθυσμός κυττάρων του ανοσοποιητικού γνωστός ως MDSC δείχνει αύξηση της έκφρασης του β-AR, μορίου που ελέγχει τη λειτουργία σημαντικών κυττάρων του ανοσοποιητικού.

Τα ευρήματα θα βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα γιατί η παρατεταμένη έκθεση στο στρες συχνά κάνει το ανοσοποιητικό σύστημα λιγότερο αποτελεσματικό και να προστεθεί στην καινοτόμο έρευνα του Roswell Park για τη σχέση μεταξύ στρες και καρκίνου.

Αυτή η αύξηση της έκφρασης των β-AR στα κύτταρα MDSC επιτρέπει σε αυτά τα κύτταρα να διεγερθούν από την επινεφρίνη, την ορμόνη του στρες, που ενισχύει ανοσοκατεσταλμένο περι8άλλον που προάγει την ανάπτυξη όγκων αυξάνοντας την ικανότητα των MDSC να δημιουργήσουν και να επεξεργαστούν την ενέργεια και να καταστείλουν αντίδραση του ανοσοποιητικού κατά των όγκων.

Η έρευνα παρέχει πολύ σημαντικά στοιχεία που θα βοηθήσουν να εξηγηθούν μηχανισμοί με τους οποίους το παρατεταμένο στρες ενισχύει την ανάπτυξη όγκων και μειώνει τα χρόνια ζωής.

Ο Dr. Hemn Mohammadpour, δήλωσε ότι ενώ υπάρχει αναγνώριση από καιρό ότι μακρές περίοδοι στρες ή χρόνια ενεργοποίηση νεύρων είναι επιβλαβής για τη γενική υγεία, πληροφορίες σχετικά με το πώς αυτό συμβαίνει είναι ασαφείς, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του καρκίνου.

Μια καλύτερη κατανόηση των τρόπων με τους οποίους το στρες επηρεάζει τον καρκίνο, ιδιαίτερα όσον αφορά τη μείωση της ανοσίας έναντι των όγκων, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να σχεδιαστούν νέα φάρμακα ή θεραπείες που μπορούν να ελαχιστοποιήσουν τις αρνητικές επιδράσεις του χρόνιου στρες και να ενισχύσουν την ανοσοθεραπεία έναντι του καρκίνου.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/