Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Αντιψυχωσικά: Νέα έρευνα προτρέπει για αλλαγές πολιτικής στη διαχείρισή τους

Posted on by grammateia

Ονομάζεται μελέτη DynAIRx και στοχεύει στην ανάπτυξη νέων, εύχρηστων εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης που υποστηρίζουν γιατρούς και φαρμακοποιούς να βρουν ασθενείς που ζουν με πολυνοσηρότητα (δύο ή περισσότερες μακροχρόνιες παθήσεις υγείας) στους οποίους μπορεί να προσφερθεί καλύτερος συνδυασμός φαρμάκων.

Αντιψυχωσικά: Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ ζητούν μεταρρύθμιση της πολιτικής στη διαχείριση των αντιψυχωσικών φαρμάκων (APM) για την υποστήριξη τόσο των ασθενών όσο και των επαγγελματιών υγείας. Μαζί με τους συνεργάτες στο Powys Teaching Health Board, στην Ουαλία, στο Πανεπιστήμιο του Λιντς και στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης, η νέα εργασία εντόπισε κενά στη φροντίδα ασθενών με σοβαρές ψυχικές ασθένειες.

Τα αντιψυχωσικά φάρμακα APM συνταγογραφούνται όλο και περισσότερο σε ασθενείς με σοβαρές ψυχικές ασθένειες. Αυτή η αύξηση οφείλεται, εν μέρει, σε λιγότερες παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της ανεξέλεγκτης σωματικής κίνησης. Ωστόσο, μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο παχυσαρκίας και καρδιακών παθήσεων και επομένως απαιτούν παρακολούθηση της σωματικής υγείας. Παρόλα αυτά, πολλοί ασθενείς στους οποίους συνταγογραφήθηκαν αντιψυχωσικά εξέρχονται στην πρωτοβάθμια περίθαλψη χωρίς προγραμματισμένη ψυχιατρική επανεξέταση. Δημοσιεύθηκε την 1η Μαρτίου στο PLOS ONE, αυτή είναι η πρώτη μελέτη στο Ηνωμένο Βασίλειο για τη διερεύνηση των αντιλήψεων των Γενικών Ιατρών (GPs), των ψυχιάτρων και των διευθυντών/διευθυντών πολιτικής σχετικά με τους λόγους αυξανόμενου επιπολασμού και διαχείρισης των αντιψυχωσικών στην πρωτοβάθμια περίθαλψη. Μέσω συνεντεύξεων, επισημάνθηκαν από τους συμμετέχοντες μια σειρά από ανησυχίες. Διαπιστώθηκε ότι οι γενικοί ιατροί δεν είχαν αυτοπεποίθηση για τη διαχείριση των αντιψυχωσικών φαρμάκων μόνοι τους και οι ψυχίατροι δεν είχαν δεξιότητες για την αντιμετώπιση των καρδιομεταβολικών κινδύνων. Εντοπίστηκαν, επίσης, φραγμοί επικοινωνίας μεταξύ των υπηρεσιών. Αναφέρθηκε, επίσης, πίεση για εξιτήριο από το νοσοκομείο, με αποτέλεσμα οι ασθενείς στην πρωτοβάθμια περίθαλψη να «παγιδεύονται» στα αντιψυχωσικά, αναστέλλοντας τις ευκαιρίες για περιγραφή. Τα οργανωτικά και συμβατικά εμπόδια μεταξύ των υπηρεσιών αναγνωρίστηκαν επίσης με ανησυχίες ότι αυτό θα επιδείνωνε τον κίνδυνο. Ανησυχητικά, η κοινωνικοοικονομική στέρηση και η έλλειψη πρόσβασης σε μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις θεωρήθηκαν ως ώθηση της υπερσυνταγογράφησης. Είναι σημαντικό ότι οι επαγγελματίες εξέφρασαν φόβους για κριτική εάν συνέβαινε ένα καταστροφικό γεγονός μετά τη διακοπή ενός αντιψυχωσικού. Συνεισφέροντας συγγραφέας, ο καθηγητής Iain Buchan, W.H. Ο πρόεδρος Duncan στα Συστήματα Δημόσιας Υγείας και Αναπληρωτής Αντιπρόεδρος καινοτομίας του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ δήλωσε: “Η έρευνά μας διαπίστωσε ότι δυστυχώς, οι άνθρωποι για τους οποίους συνταγογραφούνται αντιψυχωσικά φάρμακα βιώνουν κατακερματισμένη  μη βέλτιστη φροντίδα. Αλλά υπάρχουν ευκαιρίες για βελτίωση της φροντίδας για αυτόν τον πληθυσμό. “Το έγγραφό μας περιγράφει αυτές τις προτάσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας υβριδικής μορφής συμβατικής κοινής φροντίδας για άτομα που λαμβάνουν αντιψυχωσικά, ώστε να μην αφήνονται στην πρωτοβάθμια περίθαλψη με αυτά τα φάρμακα χωρίς λόγο. Οι αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών του Βασιλικού Κολεγίου Γενικών Ιατρών και του Βασιλικού Κολεγίου Ψυχιάτρων θα μπορούσαν επίσης να εφαρμοστούν για να βελτιώσουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που απαιτούνται για την καλή διαχείριση των ασθενών που λαμβάνουν αντιψυχωσικά.

“Το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ και το Mersey Care NHS Foundation Trust ίδρυσαν πρόσφατα το Κέντρο Έρευνας Ψυχικής Υγείας για Καινοτομία (M-RIC) για την καλύτερη φροντίδα σε καταστάσεις υψηλής προτεραιότητας όπως αυτή. Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) θα παίξει σημαντικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο τα φάρμακα θα συνταγογραφούνται και χρησιμοποιούνται στο μέλλον. Έχουμε ενσωματώσει το M-RIC στα νέα Δημόσια Εργαστήρια Καινοτομίας στην Υγεία (CHIL), συγκεντρώνοντας επιστήμονες δεδομένων και μηχανικούς τεχνητής νοημοσύνης σε προβλήματα όπως αυτό.” Μετά τα ευρήματα αυτής της εργασίας, προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί περαιτέρω έρευνα στο πλαίσιο του CHIL – ενός διεπιστημονικού ερευνητικού κέντρου που αντιμετωπίζει τις παγκόσμιες προκλήσεις της υγείας με δεδομένα και τεχνολογία πολιτών. Ονομάζεται μελέτη DynAIRx και στοχεύει στην ανάπτυξη νέων, εύχρηστων εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης που υποστηρίζουν γιατρούς και φαρμακοποιούς να βρουν ασθενείς που ζουν με πολυνοσηρότητα (δύο ή περισσότερες μακροχρόνιες παθήσεις υγείας) στους οποίους μπορεί να προσφερθεί καλύτερος συνδυασμός φαρμάκων. Με επικεφαλής τον καθηγητή Buchan και τον Δρ Lauren E Walker, το DynAIRx εστιάζει στην κατανόηση της οπτικής γωνίας των ασθενών που ζουν με προβλήματα ψυχικής και σωματικής υγείας, των πολύπλοκων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν και διερευνά τη διαχείριση των αντιψυχωσικών.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Εμβόλιο 100 ετών για τη φυματίωση μπορεί να προστατέψει από το Αλτσχάιμερ – Δοκιμάζεται και στη θεραπεία του καρκίνου

Posted on by grammateia

Μια σειρά από ενδιαφέρουσες μελέτες υποδηλώνουν ότι το εμβόλιο BCG για τη φυματίωση μπορεί να προστατεύσει τους ανθρώπους από την ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ.

Εάν αυτά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα επιβεβαιωθούν σε κλινικές δοκιμές, θα μπορούσε να είναι ένα από τα φθηνότερα και πιο αποτελεσματικά όπλα στον αγώνα κατά της άνοιας.

Πλήθος στοιχείων υποστηρίζει τώρα αυτή τη θεωρία. Οι αυτοψίες έχουν αποκαλύψει ότι οι εγκέφαλοι των ατόμων με Αλτσχάιμερ είναι πιο πιθανό να φιλοξενούν κοινά μικρόβια όπως ο ιός του απλού έρπητα. Το σημαντικό είναι ότι αυτά τα μικρόβια συχνά παγιδεύονται στο αμυλοειδές, το οποίο έχει αποδειχθεί ότι έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες.

Εάν αυτή η θεωρία είναι σωστή, οι προσπάθειες ενίσχυσης της συνολικής λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος θα μπορούσαν να αποτρέψουν την ανάπτυξη της νόσου. Σίγουρα χρειάζονται νέες προσεγγίσεις. Μετά από δεκαετίες έρευνας για τρόπους καθαρισμού των πλακών, μόνο δύο νέα φάρμακα έχουν εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA).

Και τα δύο βασίζονται σε αντισώματα που συνδέονται με τις πρωτεΐνες β-αμυλοειδούς, προκαλώντας μια ανοσολογική απόκριση που τις απομακρύνει από τον εγκέφαλο. Αυτό φαίνεται να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου σε ορισμένους ασθενείς, αλλά η βελτίωση της συνολικής ποιότητας ζωής είναι συχνά περιορισμένη.

Τα αντισώματα κατά του αμυλοειδούς έχουν επίσης υψηλή τιμή. «Το κόστος της θεραπείας είναι πιθανό να οδηγήσει σε ένα τεράστιο χάσμα δικαιοσύνης στον τομέα της υγείας σε χώρες με χαμηλότερο εισόδημα», λέει ο Marc Weinberg, ο οποίος ερευνά τη νόσο Αλτσχάιμερ στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης στη Βοστώνη.

Θα μπορούσαν τα υπάρχοντα εμβόλια όπως το BCG να προσφέρουν μια εναλλακτική λύση;

Η ιδέα μπορεί να ακούγεται τραβηγμένη, αλλά δεκαετίες έρευνας δείχνουν ότι το εμβόλιο BCG μπορεί να έχει εκπληκτικά και ευρείας κλίμακας οφέλη που ξεπερνούν τον αρχικό του σκοπό. Εκτός από την προστασία των ανθρώπων από τη φυματίωση, φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο πολλών άλλων λοιμώξεων.

Σε μια πρόσφατη κλινική δοκιμή, το εμβόλιο BCG μείωσε στο μισό τις πιθανότητες εμφάνισης λοίμωξης του αναπνευστικού τους επόμενους 12 μήνες, σε σύγκριση με τα άτομα που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Το BCG χρησιμοποιείται επίσης ως τυπική θεραπεία για μορφές καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Μόλις τα εξασθενημένα βακτήρια παραδοθούν στο όργανο, ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα για να αφαιρέσει τους όγκους, που προηγουμένως είχαν παραλειφθεί.

Τι είναι η «εκπαιδευμένη ανοσία» και ποιος ο ρόλος της στην άμυνα του οργανισμού

Αυτά τα αξιοσημείωτα αποτελέσματα πιστεύεται ότι προκύπτουν από μια διαδικασία που ονομάζεται «εκπαιδευμένη ανοσία». Όταν ένα άτομο λαμβάνει εμβόλιο BCG, είναι ορατές οι αλλαγές στην έκφραση των γονιδίων που σχετίζονται με την παραγωγή κυτοκινών – μικρών μορίων που μπορούν να ενεργοποιήσουν τις άλλες άμυνες, συμπεριλαμβανομένων των λευκών αιμοσφαιρίων.

Ως αποτέλεσμα, το σώμα μπορεί να ανταποκριθεί πιο αποτελεσματικά σε μια απειλή –είτε πρόκειται για έναν ιό ή βακτήρια που εισέρχονται στο σώμα, είτε για ένα μεταλλαγμένο κύτταρο που απειλεί να αναπτυχθεί ανεξέλεγκτα. «Μπορεί να παρομοιαστεί με την αναβάθμιση του συστήματος ασφαλείας ενός κτιρίου ώστε να είναι πιο ανταποκρινόμενο και αποτελεσματικό, όχι μόνο έναντι γνωστών απειλών, αλλά και έναντι ενδεχόμενων εισβολέων», λέει ο Δρ. Weinberg.

Υπάρχουν καλοί λόγοι να πιστεύουμε ότι η εκπαιδευμένη ανοσία θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου Αλτσχάιμερ. Ενισχύοντας την άμυνα του σώματος, θα μπορούσε να βοηθήσει να κρατηθούν μακριά τα παθογόνα πριν φτάσουν στον εγκέφαλο. Θα μπορούσε επίσης να ωθήσει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του εγκεφάλου να απομακρύνουν τις πρωτεΐνες β-αμυλοειδούς πιο αποτελεσματικά, χωρίς να προκαλέσει βλάβη  στον υγιή νευρικό ιστό.

Μελέτες σε ζώα παρέχουν κάποια ενδεικτικά στοιχεία. Τα ποντίκια που ανοσοποιήθηκαν στο εργαστήριο με BCG έχουν μειωμένη φλεγμονή στον εγκέφαλο, για παράδειγμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αξιοσημείωτα καλύτερη γνωστική ικανότητα, όταν άλλα ποντίκια της ίδιας ηλικίας αρχίζουν να παρουσιάζουν σταθερή πτώση στη μνήμη και τη μάθησή τους. Θα ίσχυε όμως το ίδιο και για τους ανθρώπους;

Το εμβόλιο για τη φυματίωση κατά του καρκίνου

Για να το ανακαλύψουν, ο Ofer Gofrit του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Hadassah-Hebrew στην Ιερουσαλήμ και οι συνεργάτες του συνέλεξαν τα δεδομένα 1.371 ατόμων που είχαν ή δεν είχαν λάβει BCG ως μέρος της θεραπείας τους για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Διαπίστωσαν ότι μόλις το 2,4% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με BCG ανέπτυξαν Αλτσχάιμερ τα επόμενα οκτώ χρόνια, σε σύγκριση με το 8,9% όσων δεν είχαν λάβει το εμβόλιο.

Από τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων το 2019, άλλοι ερευνητές έχουν επαναλάβει τα ευρήματα. Η ομάδα του Δρ. Weinberg, για παράδειγμα, εξέτασε τα αρχεία περίπου 6.500 ασθενών με καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Το σημαντικότερο ήταν ότι εξασφάλισαν ότι το δείγμα όσων είχαν λάβει BCG και εκείνων που δεν είχαν λάβει ταίριαζε ως προς την ηλικία, το φύλο, την εθνικότητα και το ιατρικό ιστορικό. Διαπιστώθηκε ότι τα άτομα που είχαν λάβει το εμβόλιο είχαν πολύ λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν άνοια.

Το ακριβές επίπεδο προστασίας ποικίλλει μεταξύ των μελετών, με μια πρόσφατη μετα-ανάλυση να δείχνει μέση μείωση του κινδύνου κατά 45%. Εάν αυτό μπορεί να αποδειχθεί με περαιτέρω μελέτες, οι επιπτώσεις θα είναι τεράστιες. «Η απλή καθυστέρηση της ανάπτυξης του Αλτσχάιμερ κατά μερικά χρόνια θα οδηγούσε σε τεράστια εξοικονόμηση πόρων», λέει ο καθηγητής Charles Greenblatt από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, ο οποίος συμμετείχε στην αρχική εργασία του Gofrit.

Το μέλλον στην έρευνα για τη χρήση του εμβολίου της φυματίωσης κατά του Αλτσχάιμερ

Απαιτείται αρκετή προσοχή. Τα υπάρχοντα έγγραφα έχουν εξετάσει ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης, αλλά μέχρι στιγμής υπάρχουν λίγα στοιχεία για τον γενικό πληθυσμό. Μια προφανής στρατηγική μπορεί να είναι η σύγκριση των ατόμων που έχουν λάβει το εμβόλιο BCG κατά την παιδική ηλικία με αυτούς που δεν το είχαν κάνει, αλλά τα αποτελέσματα του BCG μπορεί να μειωθούν με τα χρόνια -πολύ πριν οι άνθρωποι κινδυνεύσουν να αναπτύξουν Αλτσχάιμερ.

Πάντως, μια πιλοτική μελέτη από τον Coad Thomas Dow του Πανεπιστημίου του Wisconsin-Madison προτείνει ότι τα εμβόλια BCG μπορούν να μειώσουν αποτελεσματικά τα επίπεδα αμυλοειδούς στο πλάσμα, ιδιαίτερα μεταξύ ασθενών που φέρουν παραλλαγές γονιδίων που σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο Αλτσχάιμερ.

Αν και το μέγεθος του δείγματος ήταν μικρό –μόλις 49 συμμετέχοντες συνολικά– ενίσχυσε τις ελπίδες ότι η εκπαίδευση του ανοσοποιητικού θα είναι μια αποτελεσματική στρατηγική για την καταπολέμηση της νόσου. «Αυτά τα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά», λέει ο Δρ. Weinberg, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

Συμπερασματικά, μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι αυτά τα πρώιμα αποτελέσματα θα εμπνεύσουν περαιτέρω δοκιμές. Για τον Weinberg, είναι απλό. «Το εμβόλιο BCG είναι ασφαλές και παγκοσμίως προσβάσιμο», λέει. Είναι επίσης απίστευτα φθηνό σε σύγκριση με τις άλλες επιλογές. «Ακόμα κι αν παρέχει μόνο ένα μικρό κομμάτι προστασίας, κερδίζει τον διαγωνισμό κόστους-αποτελεσματικότητας», καταλήγει ο επιστήμονας.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

HPV: Ανεμβολίαστα τα μισά κορίτσια στη χώρα μας – Χάνουμε τους στόχους του ΠΟΥ

Posted on by grammateia
Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) ευθύνεται για το σχεδόν 5% όλων των κρουσμάτων καρκίνου.

Πολύ μακριά από τον στόχο που έχει θέσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) για να εξαλειφθεί ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας βρίσκεται η χώρα μας, καθώς μόνο τα μισά κορίτσια ηλικίας 11-18 ετών έχουν εμβολιαστεί εναντίον του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV).

Έως το 2030, όμως, πρέπει να έχει εμβολιαστεί το τουλάχιστον 90% για να υπάρχει βάσιμη ελπίδα ότι θα απαλλαγούμε από έστω μία μορφή καρκίνου. Ωστόσο η εμβολιαστική κάλυψη παραμένει χαμηλή. Βρίσκεται μόλις στο:

  • 55,4% στις ηλικίες 11-18 ετών
  • 43,8% στις ηλικίες 11-14 ετών

Αυτό συμβαίνει παρότι τα εμβόλια για τον ιό HPV είναι παλιά και δοκιμασμένα. Είναι χαρακτηριστικό ότι:

  • Το πρώτο εμβόλιο διατέθηκε παγκοσμίως το 2006
  • Ο εμβολιασμός εναντίον του ιού έχει ενταχθεί στα Εθνικά Προγράμματα Εμβολιασμού 125 χωρών για τα κορίτσια και 47  χωρών για τα αγόρια
  • Τα εμβόλια για τον ιό έχουν ενταχθεί από το 2015 στην λίστα με τα βασικά φάρμακα (List of Essential Medicines) που ο ΠΟΥ συνιστά να διαθέτουν όλα τα κράτη στους πολίτες τους

Ωστόσο στην χώρα μας το μήνυμα για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού για την προστασία από τον καρκίνο, δεν φαίνεται να έχει φτάσει σε όλους τους αποδέκτες του. Και αυτό, παρότι συνιστάται από το 2009 για τα κορίτσια και από τον Μάρτιο του 2022 και για τα αγόρια από την ηλικία των 9 ετών.

Τι είναι

Ο ιός HPV έχει πολλά στελέχη, ορισμένα εκ των οποίων είναι ογκογόνα. Έτσι, ευθύνεται για σχεδόν όλα τα κρούσματα καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Προκαλεί επίσης σημαντικό ποσοστό των κρουσμάτων καρκίνου:

  • Στον κόλπο και το αιδοίο
  • Στο πέος
  • Στον πρωκτό, τη στοματική κοιλότητα, τον στοματοφάρυγγα, τον λάρυγγα και σπανιότερα στο δέρμα σε άνδρες και γυναίκες

Ειδικότερα, οι καρκίνοι στα αναφερθέντα όργανα συσχετίζονται με την παρουσία ογκογόνων τύπων του HPV σε ποσοστά:

  • 99% στον καρκίνο του τράχηλου της μήτρας
  • 90% στον καρκίνο του πρωκτού
  • 75% στον καρκίνο του κόλπου
  • 70% στον καρκίνο του στοματοφάρυγγα
  • 60-70% στους καρκίνους του αιδοίου και του πέους
  • 15-20% στον καρκίνο του δέρματος
  • 5-20% στον καρκίνο της στοματικής κοιλότητας

Οι ογκογόνοι τύποι του HPV, που ενοχοποιούνται για πρόκληση καρκίνου σε όλα τα παραπάνω όργανα πλην του δέρματος, είναι τύποι από τους οποίους προστατεύουν κατά το μεγαλύτερο μέρος τα υπάρχοντα εμβόλια εναντίον του. Ως εκ τούτου, ανάλογη περιμένει κανείς να είναι και η παρεχόμενη προστασία.

Μεγάλη καθυστέρηση με την πανδημία

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας που προκάλεσε ο κορωνοϊός παρατηρήθηκαν σημαντικές μειώσεις στους εμβολιασμούς εναντίον του ιού. Μολονότι πλέον έχει αρχίσει κάπως να εξομαλύνεται η κατάσταση, η υστέρηση παραμένει ακόμα σημαντική.

Σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για τα Οικονομικά της Υγείας (ISPOR 2023), το έλλειμμα στους εμβολιασμούς εκτιμήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2023 σε 5,3 μήνες σε σχέση με το τελευταίο μη πανδημικό έτος (δηλαδή το 2019). Ήταν μειωμένο κατά 10% σε σύγκριση με την αμέσως προηγούμενη χρονιά (ανερχόταν σε 5,9 μήνες τον Δεκέμβριο του 2022).

Η μελέτη υπολόγισε ότι αν συνεχιστεί ο ρυθμός αυτός, το έλλειμμα τον Σεπτέμβριο του 2024 αναμένεται να είναι 4,7 μήνες έναντι του 2019. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα εξαλειφθεί εντελώς το καλοκαίρι του 2027!

Παρότι η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει την αξία του εμβολιασμού για τη δημόσια υγεία και έχει υιοθετήσει τη στρατηγική του ΠΟΥ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για εξάλειψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και την ελάττωση των HPV-σχετιζόμενων καρκίνων, προς το παρόν τουλάχιστον βρίσκεται μακριά από τους στόχους της.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ο «διακόπτης» που εμποδίζει το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί στο σώμα

Posted on by grammateia
Eπιστήμονες στο Πολυτεχνείο της Λοζάνης αποκαλύπτουν τον μηχανισμό με τον οποίο τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος αποφεύγουν τις λάθος επιθέσεις στους ιστούς του ίδιου του σώματος

Μια μη ορατή μάχη λαμβάνει χώρα συνέχεια μέσα στο σώμα μας, καθώς τα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος αποκρούουν διαρκώς τους εισβολείς. Το ανοσοποιητικό είναι ένα πολύπλοκο σύστημα κυττάρων και πρωτεϊνών που έχουν σχεδιαστεί για να μας προστατεύουν από επιβλαβή παθογόνα. Ένα από τα κεντρικά συστατικά του αμυντικού αυτού μηχανισμού είναι το ένζυμο κυκλική συνθάση GMP-AMP (cGAS), το οποίο λειτουργεί ως ακοίμητος φρουρός που όταν ανιχνεύει ξένο DNA, ξεκινά μια ανοσοαπόκριση.

Ωστόσο, το ανοσοποιητικό σύστημα απαιτεί ακριβή ρύθμιση για να αποτρέπει το cGAS από λάθος επιθέσεις στους ιστούς του ίδιου του σώματος, που προκαλούν αυτοάνοσες διαταραχές, οι οποίες επηρεάζουν τώρα περίπου το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Προηγούμενες μελέτες αποκάλυψαν εν μέρει πώς συμβαίνει αυτό. Κατά την κυτταροδιαίρεση (μίτωση) η πυρηνική μεμβράνη (που προστατεύει τον πυρήνα) διασπάται και το ένζυμο cGAS εισχωρεί με ταχύτητα μέσα στον πυρήνα. Εκεί, προσκολλάται στα νουκλεοσώματα (η βασική δομική μονάδα «πακεταρίσματος» του DNA) και καλύπτεται από μια άλλη πρωτεΐνη που ονομάζεται BAF.

Όλα αυτά διασφαλίζουν ότι το cGAS παραμένει ανενεργό και σταθερό στη θέση του και δεν αλληλεπιδρά κατά λάθος με το DNA του ίδιου του κυττάρου, διατηρώντας μια εκλεπτυσμένη ισορροπία μεταξύ της ετοιμότητας του ανοσοποιητικού και της προστασίας της ακεραιότητας του γονιδιώματος του κυττάρου. Το ερώτημα είναι πώς το συντονίζει αυτό το κύτταρο με τις υπόλοιπες καθημερινές του λειτουργίες;

Μια νέα μελέτη από την ομάδα του Andrea Ablasser στην Πολυτεχνική Σχολή της Λοζάνης (EPFL) που δημοσιεύτηκε στο Nature, ρίχνει φως στον τρόπο ρύθμισης του cGAS, ειδικά κατά τη διάρκεια της κρίσιμης φάσης της κυτταροδιαίρεσης.

Η ομάδα χρησιμοποίησε προηγμένες απεικονιστικές και μοριακές τεχνικές για να παρατηρήσει πώς το cGAS διασπάται επιλεκτικά στον πυρήνα αποφεύγοντας να ανταποκριθεί λανθασμένα στο DNA του ίδιου του κυττάρου. Οι ερευνητές βρήκαν ότι στη διαδικασία μεσολαβεί ένα σύμπλεγμα πρωτεΐνης γνωστό ως CRL5-SPSB3, το οποίο αναγνωρίζει ένα συγκεκριμένο μοτίβο στο ένζυμο cGAS και το επισημαίνει στον πυρήνα για καταστροφή. Συγκεκριμένα, το σύμπλεγμα CRL5–SPSB3 προσθέτει μια πρωτεΐνη που ονομάζεται ουβικιτίνη στο ένζυμο cGAS. Η ουβικιτίνη βρίσκεται παντού στα ευκαρυωτικά κύτταρα και μία από τις λειτουργίες της είναι να επισημαίνει άλλες πρωτεΐνες για θάνατο. Η ουβικιτίνη επισημαίνει τον φρουρό cGAS και τον απενεργοποιεί ουσιαστικά μόλις εξουδετερωθεί η απειλή ενός εισβολέα.

Διασαφηνίζοντας τη δομή του συμπλέγματος cGAS-SPSB3, η μελέτη χαρτογραφεί τον τρόπο με τον οποίο το cGAS ρυθμίζεται στον πυρήνα των κυττάρων, υπογραμμίζοντας την πολυπλοκότητα των ρυθμιστικών δικτύων του ανοσοποιητικού συστήματος.

Αυτή μελέτη επιτρέπει στους επιστήμονες να εξερευνήσουν νέες στρατηγικές για τη θεραπεία ασθενειών όπου το ανοσοποιητικό σύστημα είναι είτε υπερδραστήριο, όπως σε αυτοάνοσα νοσήματα, είτε υπολειτουργικό, όπως σε περιπτώσεις χρόνιων λοιμώξεων ή καρκίνου. Για παράδειγμα, η ρύθμιση της δραστηριότητας του cGAS θα μπορούσε ενδεχομένως να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των ανοσοθεραπειών για τον καρκίνο ή να παράσχει νέες προσεγγίσεις για την πρόληψη των αυτοάνοσων διαταραχών.

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Ο κορονοϊός μειώνει το IQ, δείχνουν όλο και περισσότερες έρευνες

Posted on by grammateia

Όλο και περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι η COVID-19 αφήνει το σημάδι της στον εγκέφαλο, επηρεάζοντας σημαντικά ακόμη και το IQ

Από τις πρώτες-πρώτες ημέρες της πανδημίας του κορονοϊού, η ομίχλη του εγκεφάλου (brain fog) εμφανίστηκε ως ένα από τα σημαντικά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν πολλοί μετά την COVID-19. Η «ομίχλη του εγκεφάλου» είναι ένας όρος της καθομιλουμένης που περιγράφει μια κατάσταση έλλειψης διαύγειας και θολούρας που δυσκολεύει τη συγκέντρωση, τη λειτουργία της μνήμης και την καθαρή σκέψη. Τέσσερα χρόνια μετά, υπάρχουν πλέον πάρα πολλά δεδομένα που δείχνει ότι η μόλυνση με SARS-CoV-2 -τον ιό που προκαλεί την COVID-19- μπορεί να επηρεάσει την υγεία του εγκεφάλου με πολλούς τρόπους.

Σύμφωνα με τον Ziyad Al-Aly, Κλινικό Επιδημιολόγο, Επικεφαλής Έρευνας και Ανάπτυξης στο VA St. Louis Health Care System, εκτός από την ομίχλη του εγκεφάλου, η COVID-19 μπορεί να οδηγήσει σε σειρά προβλημάτων, όπως πονοκεφάλους, επιληπτικές διαταραχές, εγκεφαλικά επεισόδια, προβλήματα ύπνου και μυρμήγκιασμα και παράλυση των νεύρων, καθώς και αρκετές διαταραχές ψυχικής υγείας.

Ένας ήδη μεγάλος και ολοένα αυξανόμενος όγκος αποδεικτικών στοιχείων που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας περιγράφει λεπτομερώς τους πολλούς τρόπους με τους οποίους η COVID-19 αφήνει ανεξίτηλο σημάδι στον εγκέφαλο.

Τώρα, δύο νέες μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο New England Journal of Medicine ρίχνουν περισσότερο φως στον βαθύ αντίκτυπο που έχει η COVID-19 στη γνωστική υγεία.

Ο επιδημιολόγος Ziyad Al-Aly ασχολείται με τη μελέτη της μακράς Covid (long COVID) από την πρώτη ώρα που υπήρξαν αναφορές ασθενών σχετικά με τη συγκεκριμένη πάθηση – πριν ακόμη επινοηθεί ο όρος «μακροχρόνια COVID». Έχει, επίσης, καταθέσει ενώπιον της αμερικανικής Γερουσίας ως εμπειρογνώμονας για τη μακρά COVID και έχει κάνει πολλές δημοσιεύσεις σχετικά με το θέμα. Και σε εκτενές άρθρο του στο The Conversation, αναλύει διεξοδικά το θέμα.

Πώς η COVID-19 αφήνει το σημάδι της στον εγκέφαλο

Μεγάλες επιδημιολογικές αναλύσεις έχουν δείξει ότι τα άτομα που είχαν COVID-19 διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο γνωστικών ελλειμμάτων, όπως προβλήματα μνήμης.

Απεικονιστικές μελέτες που έγιναν σε άτομα πριν και μετά τη μόλυνση από την COVID-19 δείχνουν συρρίκνωση του όγκου του εγκεφάλου και αλλοίωση της δομής του εγκεφάλου μετά τη μόλυνση.

Μελέτη που έγινε σε άτομα με ήπια έως μέτρια COVID-19 έδειξε σημαντική παρατεταμένη φλεγμονή του εγκεφάλου και αλλαγές ανάλογες με επτά χρόνια γήρανσης του εγκεφάλου.

Η σοβαρή COVID-19 που απαιτεί νοσηλεία ή εντατική θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε γνωστικά ελλείμματα και άλλες εγκεφαλικές βλάβες που ισοδυναμούν με 20 χρόνια γήρανσης.

Εργαστηριακά πειράματα σε οργανοειδή εγκεφάλου ανθρώπου και ποντικού που έχουν σχεδιαστεί για να μιμούνται τις αλλαγές στον ανθρώπινο εγκέφαλο έδειξαν ότι η μόλυνση από τον SARS-CoV-2 πυροδοτεί τη σύντηξη των εγκεφαλικών κυττάρων. Αυτό βραχυκυκλώνει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου και θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία του.

Αυτοψίες σε άτομα που είχαν σοβαρή COVID-19 αλλά πέθαναν μήνες αργότερα από άλλα αίτια έδειξαν ότι ο ιός εξακολουθούσε να υπάρχει στον εγκεφαλικό ιστό. Αυτό δείχνει ότι σε αντίθεση με το όνομά του, ο SARS-CoV-2 δεν είναι μόνο ένας ιός του αναπνευστικού, αλλά μπορεί επίσης να εισέλθει στον εγκέφαλο σε ορισμένα άτομα. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη σαφές εάν η επιμονή του ιού στον εγκεφαλικό ιστό είναι εκείνη που προκαλεί ορισμένα από τα προβλήματα του εγκεφάλου που παρατηρούνται σε άτομα που είχαν COVID-19.

Μελέτες δείχνουν ότι ακόμη και όταν ο ιός είναι ήπιος και περιορίζεται αποκλειστικά στους πνεύμονες, μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στον εγκέφαλο και να βλάψει την ικανότητα των εγκεφαλικών κυττάρων να αναγεννηθούν.

Η COVID-19 μπορεί επίσης να διαταράξει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, την ασπίδα που προστατεύει το νευρικό σύστημα -το οποίο είναι το κέντρο ελέγχου και διοίκησης του σώματός μας- προκαλώντας «διαρροή». Μελέτες που χρησιμοποιούν απεικόνιση για την αξιολόγηση του εγκεφάλου των ατόμων που νοσηλεύονται με COVID-19 έδειξαν διαταραγμένους ή διαρρέοντες αιματοεγκεφαλικούς φραγμούς σε όσους εμφάνιζαν εγκεφαλική ομίχλη.

Μια μεγάλη προκαταρκτική ανάλυση που συγκεντρώνει δεδομένα από 11 μελέτες που περιλάμβαναν σχεδόν 1 εκατομμύριο άτομα με COVID-19 και περισσότερα από 6 εκατομμύρια μη μολυσμένα άτομα έδειξε ότι η COVID-19 αύξανε τον κίνδυνο άνοιας σε άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών.

Πώς επηρεάζει το IQ ο κορονοϊός

Πιο πρόσφατα, μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine αξιολόγησε γνωστικές ικανότητες όπως η μνήμη, η ικανότητα προγραμματισμού και η χωρική αντίληψη σε σχεδόν 113.000 άτομα που είχαν προηγουμένως νοσήσει από COVID-19. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν μολυνθεί, είχαν σημαντικά ελλείμματα σε επίπεδο μνήμης και επιτέλεσης εκτελεστικών λειτουργιών.

Η μείωση αυτή ήταν εμφανής μεταξύ εκείνων που μολύνθηκαν στην πρώιμη φάση της πανδημίας και εκείνων που μολύνθηκαν όταν κυριαρχούσαν οι παραλλαγές Δέλτα και Όμικρον. Τα ευρήματα δείχνουν ότι ο κίνδυνος γνωστικής έκπτωσης δεν μειώθηκε με την εξέλιξη του ιού προς την παραλλαγή Όμικρον.

Στην ίδια μελέτη, όσοι πέρασαν ήπια COVID-19 εμφάνισαν γνωστική έκπτωση που ισοδυναμεί με την απώλεια τριών βαθμών IQ. Συγκριτικά, όσοι είχαν ανεπίλυτα επίμονα συμπτώματα, όπως άτομα με επίμονη δύσπνοια ή κόπωση, είχαν απώλεια έξι βαθμών IQ. Όσοι είχαν μπει στην εντατική για COVID-19 είχαν απώλεια εννέα βαθμών στο IQ. Η επαναμόλυνση με τον ιό συνέβαλε σε επιπλέον απώλεια δύο βαθμών στο IQ, σε σύγκριση με τη μη επαναμόλυνση.

Γενικά, ο μέσος δείκτης νοημοσύνης είναι περίπου 100. Ένας δείκτης νοημοσύνης πάνω από 130 υποδηλώνει ένα πολύ χαρισματικό άτομο, ενώ ένας δείκτης νοημοσύνης κάτω από 70 δείχνει γενικά ένα επίπεδο διανοητικής αναπηρίας που μπορεί να απαιτεί σημαντική κοινωνική υποστήριξη.

Άλλη μελέτη στο ίδιο τεύχος του New England Journal of Medicine αφορούσε περισσότερους από 100.000 Νορβηγούς μεταξύ Μαρτίου 2020 και Απριλίου 2023. Τεκμηρίωσε χειρότερη λειτουργία μνήμης σε πολλά χρονικά σημεία έως και 36 μήνες μετά από ένα θετικό για SARS-CoV-2 τεστ.

Οι συνέπειες

Συνολικά, οι μελέτες αυτές δείχνουν ότι η COVID-19 αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την υγεία του εγκεφάλου, ακόμη και σε ήπιες περιπτώσεις, και οι επιπτώσεις αποκαλύπτονται τώρα σε επίπεδο πληθυσμού.

Πρόσφατη ανάλυση της Έρευνας Τρέχοντος Πληθυσμού των ΗΠΑ έδειξε ότι μετά την έναρξη της πανδημίας της COVID-19, επιπλέον 1 εκατομμύριο Αμερικανοί σε ηλικία εργασίας ανέφεραν ότι είχαν «σοβαρή δυσκολία» να θυμηθούν, να συγκεντρωθούν ή να λάβουν αποφάσεις σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη στιγμή τα προηγούμενα 15 χρόνια. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτό αφορά κυρίως νεότερους ενήλικες μεταξύ 18 και 44 ετών.

Τα δεδομένα από την Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνουν παρόμοια τάση: το 2022, το 15% των ανθρώπων στην ΕΕ ανέφεραν προβλήματα μνήμης και συγκέντρωσης.

Ο αυξανόμενος όγκος ερευνών επιβεβαιώνει τώρα ότι η COVID-19 πρέπει να θεωρείται ιός με σημαντική επίδραση στον εγκέφαλο. Οι επιπτώσεις είναι εκτεταμένες, από άτομα που αντιμετωπίζουν γνωστικές δυσκολίες μέχρι πιθανές επιπτώσεις στους πληθυσμούς και στην οικονομία. Και για να διαλυθεί η «ομίχλη», θα χρειαστούν χρόνια, αν όχι δεκαετίες, συντονισμένων προσπαθειών από ερευνητές σε όλο τον κόσμο.

 

 

Πηγη: https://eportal.gr/

Η καθιστική ζωή αυξάνει κατά 30% τον κίνδυνο θανάτου στις γυναίκες [μελέτη]

Posted on by grammateia

Η καθιστική ζωή για 11,7 ώρες ή περισσότερες την ημέρα αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου στις μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες, ανεξαρτήτως του αν γυμνάζονται ή όχι

Η καθιστική ζωή για 11,7 ώρες ή περισσότερες την ημέρα αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου κατά 30% στις μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες, ανεξαρτήτως του αν γυμνάζονται ή όχι.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας, αυστηρής μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of the American Heart Association (JAHA).

Ο μεταδιδακτορικός συνεργάτης της Σχολής Δημόσιας Υγείας και Επιστήμης της Ανθρώπινης Μακροζωίας Herbert Wertheim του πανεπιστημίου University California San Diego και από τους συγγραφείς της μελέτης Steve Nguyen εξέτασε μετρήσεις για την καθιστική ζωή και την καθημερινή δραστηριότητα 6.489 γυναικών, ηλικίας 63 έως 99 ετών, που συγκέντρωσε από συσκευές ισχίου τις οποίες φορούσαν έως και επτά ημέρες. Στη συνέχεια, παρακολούθησε τις συμμετέχουσες επί οκτώ χρόνια.

Τα δεδομένα συλλέχθηκαν στο πλαίσιο μελέτης, επικεφαλής της οποίας ήταν η Andrea LaCroix, Ph.D., M.P.H., Διακεκριμένη Καθηγήτρια στη Σχολή Δημόσιας Υγείας Herbert Wertheim, ως μέρος ενός μακροπρόθεσμου εθνικού προγράμματος γνωστού ως Women’s Health Initiative (WHI), το οποίο ξεκίνησε το 1991 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η μελέτη είναι η πρώτη που εφάρμοσε έναν νέο και επικυρωμένο αλγόριθμο μηχανικής εκμάθησης που ονομάζεται CHAP για να εξετάσει τον συνολικό χρόνο και τη διάρκεια των περιόδων καθίσματος σε σχέση με τον κίνδυνο θανάτου.

Η καθιστική ζωή αποτελεί κίνδυνο για την υγεία γιατί μειώνει τις μυϊκές συσπάσεις, τη ροή του αίματος και το μεταβολισμό της γλυκόζης.

«Όταν κάθεστε, η ροή του αίματος σε όλο το σώμα σας επιβραδύνεται, μειώνοντας την πρόσληψη γλυκόζης. Οι μύες σας δεν συστέλλονται τόσο πολύ, έτσι οτιδήποτε απαιτεί κατανάλωση οξυγόνου για να κινηθούν οι μύες μειώνεται και ο σφυγμός είναι χαμηλός», ανέφερε η LaCroix.

Κρίσιμο το να σηκώνεσαι κάθε 20 λεπτά

Δυστυχώς, η άσκηση δεν μπορεί να αναιρέσει αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι γυναίκες είτε είχαν λίγη είτε πολλή μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα, εμφάνιζαν τον ίδιο αυξημένο κίνδυνο αν κάθονταν για πολλές ώρες.

«Αν κάνω ένα γρήγορο περπάτημα για μία, ώρα αλλά κάθομαι όλη την υπόλοιπη μέρα, εξακολουθώ να συγκεντρώνω όλες τις αρνητικές επιπτώσεις στον μεταβολισμό μου», ανέφερε η LaCroix.

Με βάση την έρευνα, η LaCroix κάνει την ακόλουθη σύσταση: «Ο κίνδυνος αρχίζει να αυξάνει όταν κάθεστε περίπου 11 ώρες την ημέρα, σε συνδυασμό με το πόση ώρα κάθεστε μονοκόμματα. Για παράδειγμα, το να κάθεστε περισσότερο από 30 λεπτά τη φορά σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο από το να κάθεστε μόνο 10 λεπτά τη φορά. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πρόκειται να αρχίσουν να σηκώνονται από τη θέση τους έξι φορές την ώρα, αλλά θα μπορούσαν ίσως να σηκώνονται μία φορά την ώρα ή κάθε 20 λεπτά περίπου. Δεν χρειάζεται να πάνε κάπου, μπορούν απλώς να σταθούν όρθιοι για λίγο».

«Δημιουργήσαμε αυτόν τον κόσμο στον οποίο είναι τόσο συναρπαστικό να κάθεσαι και να κάνεις πράγματα. Μπορεί να σε συναρπάζει η τηλεόραση ή να σερφάρεις στο Instagram σου για ώρες. Αλλά εμείς οι άνθρωποι δεν είμαστε φτιαγμένοι για να καθόμαστε συνέχεια και θα μπορούσαμε να το αντιστρέψουμε όλο αυτό πολιτισμικά απλώς με το να μην μας ελκύουν τόσο όλα αυτά που κάνουμε ενώ καθόμαστε», τονίζει.

 

 

Πηγη: https://eportal.gr

Ενδομητρίωση: Με καθυστέρηση πολλών ετών γίνεται η διάγνωση

Posted on by grammateia

Τα ευρήματα νέας διεθνούς μελέτης και νέας δημοσκόπησης. Ποιοι είναι οι κύριοι λόγοι της καθυστέρησης.

Με σημαντική καθυστέρηση που πλησιάζει τα 7 χρόνια  διαγιγνώσκεται σε όλο τον κόσμο η ενδομητρίωση – μία από τις συχνότερες γυναικολογικές παθήσεις.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι γιατροί αποδίδουν τον έντονο πόνο που προκαλεί, στους «φυσιολογικούς» πόνους της εμμήνου ρύσεως (περιόδου). Ωστόσο ο πόνος της ενδομητρίωσης είναι εξαντλητικός και επεμβαίνει στην καθημερινή ζωή των ασθενών.

Επιπλέον, αν η ενδομητρίωση δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσει στην υπογονιμότητα, αναφέρουν οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Γιορκ, στην Αγγλία.

Η σχετική διεθνής μελέτη βασίσθηκε στην συνδυασμένη ανάλυση (μετανάλυση) 22 προγενέστερων ερευνητικών εργασιών. Οι μελέτες αυτές είχαν διεξαχθεί σε 18 χώρες του κόσμου.

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την πρώτη αναφορά των συμπτωμάτων έως την διάγνωση είναι 6,6 χρόνια κατά μέσον όρο. Παρουσιάζει, όμως, πολύ μεγάλη διακύμανση από χώρα σε χώρα.

Στη Βραζιλία, λ.χ., μικρή μελέτη είχε δείξει πως το ελάχιστο είναι 6 μήνες, ενώ στη Βρετανία το μέγιστο είναι έως 27 χρόνια! Στις ΗΠΑ η μέση καθυστέρηση είναι τα 11 χρόνια, αλλά στην Αυστραλία είναι 1,5 έτος.

Η ανάλυση δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί σε κάποια ιατρική επιθεώρηση. Ωστόσο αναρτήθηκε στη βάση προδημοσίευσης ιατρικών μελετών medRxiv.

Και νέα δημοσκόπηση

Τα ευρήματα της μελέτης αντανακλούν τα ευρήματα νέας δημοσκόπησης στη Βρετανία. Διεξήχθη για τον μη-κερδοσκοπικό οργανισμό Endometriosis UK σε 4.371 πάσχουσες από ενδομητρίωση.

Το 47% εξ αυτών είπαν ότι είχαν πάει στον οικογενειακό ιατρό τους 10 ή περισσότερες φορές πριν γίνει η διάγνωση. Το 70% είχαν πάει 5 φορές ή περισσότερες.

Μόνο το 10% των γυναικών ανέφεραν πως ο οικογενειακός γιατρός τους τις παρέπεμψε από την πρώτη ή την δεύτερη επίσκεψη σε γυναικολόγο. Οι μισές γυναίκες είχαν αναγκαστεί να πάνε τουλάχιστον μία φορά στα επείγοντα των νοσοκομείων λόγω των αφόρητων πόνων που ένιωθαν. Το 17% από αυτές αμέσως είχαν παραπεμφθεί σε γυναικολόγο.

Στη Βρετανία οι πολίτες απευθύνονται για όλα τα προβλήματα υγείας πρώτα στον οικογενειακό/γενικό ιατρό τους (λέγεται GP). Εκείνος αποφασίζει αν θα τους παραπέμψει σε ειδικευμένο ιατρό.

Οι πιθανές αιτίες

Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Γιορκ προσπάθησαν να βρουν και κάποιες εξηγήσεις για την καθυστερημένη διάγνωση. Όπως γράφουν στο άρθρο τους, ρόλο παίζουν πολλοί παράγοντες, όπως:

  • Η ελλιπής ενημέρωση γιατρών και γυναικών για την ενδομητρίωση
  • Η έλλειψη πρόσβασης σε εξειδικευμένους γιατρούς, λόγω οικονομικών ή αντικειμενικών δυσκολιών. Αντικειμενική δυσκολία είναι, λ.χ., η διαβίωση σε περιοχή απομακρυσμένη από τους παρόχους Υγείας
  • Το γεγονός ότι μερικοί γιατροί δεν αξιολογούν ή υποτιμούν τα συμπτώματα των γυναικών

Τι είναι η ενδομητρίωση

Η ενδομητρίωση είναι μία διαταραχή κατά την οποία ιστός παρόμοιος με το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας (λέγεται ενδομήτριο) αναπτύσσεται έξω από τη μήτρα. Ο ενδομήτριος ιστός μπορεί, ενδεικτικά, να αναπτυχθεί στην ωοθήκη, στις σάλπιγγες, στο παχύ έντερο κ.λπ.

Υπολογίζεται ότι παγκοσμίως προσβάλλει 170 εκατομμύρια γυναίκες. Η πλειονότητα είναι κορίτσια και γυναίκες αναπαραγωγής ηλικίας (15-49 ετών). Εκτιμάται ότι έως μία στις 10 γυναίκες αυτών των ηλικιών πάσχουν από ενδομητρίωση. Ωστόσο η αναλογία αυτή μπορεί να είναι υποτιμημένη, διότι έως και το 60% των περιστατικών παραμένουν αδιάγνωστα!

Ο ετερότοπος ενδομητρικός ιστός προκαλεί πολλά προβλήματα, με κυριότερο τον πόνο. Έτσι, οι ασθενείς μπορεί να έχουν:

  • Επώδυνη έμμηνο ρύση
  • Επώδυνη κένωση του εντέρου
  • Πόνο κατά την ούρηση
  • Πόνο στη διάρκεια ή μετά το σεξ

Τα συμπτώματα αυτά συχνά είναι σοβαρά και μπορεί να οδηγήσουν τις ασθενείς μέχρι και στην κατάθλιψη.

 

 

Πηγη: https://eportal.gr/

4η Μαρτίου: Διεθνής Μέρα Ευαισθητοποίησης για τον ιό HPV

Posted on by grammateia

Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) ευθύνεται για περίπου 5% όλων των καρκίνων παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας, του κόλπου και του αιδοίου, της κεφαλής κα ιτου τραχήλου, του πέους, του πρωκτού και των γεννητικών κονδυλωμάτων, επηρεάζοντας αξιοσημείωτα και τα δύο φύλα. Σημαντικά εργαλεία πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης αποτελούν ο εμβολιασμός αγοριών και κοριτσιών κατά του HPV και ο προσυμπτωματικός έλεγχος στις γυναίκες έναντι του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, ο οποίος συμπεριλαμβάνει το τεστ Παπανικολάου (Τεστ ΠΑΠ) και το HPVDNAtest, αντίστοιχα.

Η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει την αξία των αποτελεσματικών αυτών μέτρων δημόσιας υγείας και έχει υιοθετήσει τη στρατηγική του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για εξάλειψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και την ελάττωση των HPV-σχετιζόμενων καρκίνων. Μάλιστα, πρόσφατα η ΕΕ στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Σχεδίου για την Καταπολέμηση του Καρκίνου εξέδωσε σύσταση για τη στήριξη των κρατών-μελών στις προσπάθειές τους για την πρόληψη του καρκίνου μέσω του εμβολιασμού κατά του HPV και του ιού της ηπατίτιδας Β (HBV), καθώς και τη βελτίωση της παρακολούθησης των ποσοστών εμβολιαστικής κάλυψης.

Στην Ελλάδα,ο εμβολιασμός έναντι του HPV στα κορίτσια έχει εισαχθεί από το 2009. Ωστόσο, η εμβολιαστική κάλυψη παραμένει χαμηλή (στο 55,4% για τις ηλικίες 11-18 και στο 43,8% για τις ηλικίες 11-14) και μακριά από τον στόχο για την εξάλειψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, που έχει θέσει ο ΠΟΥ, για εμβολιαστική κάλυψη του 90% των κοριτσιών έως το 2030. Από τον Μάρτιο του 2022, ο εμβολιασμός κατά του HPV συστήνεται στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών και Εφήβων τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια, από την ηλικία των 9 ετών.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 παρατηρήθηκαν σημαντικές μειώσεις στους HPV εμβολιασμούς, με ενθαρρυντικά πλέον σημάδια μείωσης του εμβολιαστικού ελλείμματος έναντι του HPV να καταγράφονται στον ελληνικό παιδιατρικό πληθυσμό με βάση  μελέτη* που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου για τα Οικονομικά της Υγείας (ISPOR 2023, 12-15 Νοεμβρίου, Δανία).

Πιο συγκεκριμένα, τον Σεπτέμβριο του 2023 το έλλειμμα εκτιμήθηκε σε 5,3 μήνες του τελευταίου μη πανδημικού έτους (δηλαδή το 2019), ενώ σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2022 το HPV εμβολιαστικό έλλειμμα μειώθηκε κατά σχεδόν 10% (τον Δεκέμβριο του 2022 το έλλειμμα υπολογιζόταν σε 5,9 μήνες του τελευταίου μη πανδημικού έτους).

Η μελέτη υπολόγισε ότι αν συνεχιστεί η ίδια πορεία των εμβολιασμών, το έλλειμμα τον Σεπτέμβριο του 2024 αναμένεται να είναι 4,7 μήνες του τελευταίου μη πανδημικού έτους (20% μείωση σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2020).Παράλληλα όμως υπογράμμισε ότι καθώς ο ρυθμός μείωσης του ελλείμματος είναι σχετικά μικρός, κάτω από τη θεσμοθετημένη διάρκεια της παρέμβασης αναπλήρωσης (catchup) έως 31/12/2024, η εξάλειψη του HPV εμβολιαστικού ελλείμματος δεν προβλέπεται να επιτευχθεί. Αν συνεχιστεί η ίδια πορεία μείωσης του ελλείμματος, αυτό αναμένεται να εξαλειφθεί το καλοκαίρι του 2027 (Εικόνα). Αν η αποτελεσματικότητα της παρέμβασης αναπλήρωσης αυξηθεί, το έλλειμμα θα μπορούσε να εξαλειφθεί νωρίτερα.

 

*0%= μη αύξηση της αποτελεσματικότητας της παρέμβασης αναπλήρωσης

 

Η επίτευξη του στόχου της εξάλειψης του HPV εμβολιαστικού ελλείμματος αποτελεί μια σημαντική πρόκληση για τη δημόσια υγεία της χώρας, καθώς η μη εξάλειψή του θα έχει ως αποτέλεσμα ένας σημαντικός αριθμός κοριτσιών/γυναικών να παραμείνει ευάλωτος σε HPV-σχετιζόμενες επιπλοκές και, καθώς η εμβολιαστική κάλυψη στα αγόρια είναι χαμηλή, μια αναμενόμενη μελλοντική αύξηση της HPV-σχετιζόμενης νοσηρότητα τόσο σε αγόρια όσο και σε κορίτσια. Επιπλέον, η μη εξάλειψη του ελλείμματος θα θέσει σε κίνδυνο την προσπάθεια για την επίτευξη του στόχου της εξάλειψης του καρκίνου του τράχηλου της μήτρας. Τέλος, μια μελλοντική αύξηση της HPV-σχετιζόμενης νοσηρότητας θα οδηγήσει σε αύξηση του κόστους φροντίδας των HPV επιπλοκών.

Η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών τον Απρίλιο του 2023, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η επίτευξη της εξάλειψης του ελλείμματος του HPV ήταν μικρή και πολλά κορίτσια θα έμεναν απροστάτευτα ενάντια στις HPV επιπλοκές, επέκτεινε τη διάρκεια του catchup κατά ένα χρόνο (μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2024). Σε συζήτηση που έγινε στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής τον Ιανουάριο του 2024 σχετικά με την Εθνική Στρατηγική για την εξάλειψη του Καρκίνου Τραχήλου της Μήτρας ο Υπουργός Υγείας, κ. Άδωνις Γεωργιάδης ανακοίνωσε ότι τα κορίτσια και αγόρια ηλικίας 15-18 ετών θα έχουν τη δυνατότητα δωρεάν εμβολιασμού έναντι του ιού HPV  έως τα τέλη του 2025. Επιπρόσθετα, η Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, κυρία Μαρία Θεοδωρίδου στην ίδια συζήτηση παρουσίασε το νέο προτεινόμενο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού Παιδιών και Εφήβων του 2024, το οποίο όταν ανακοινωθεί θα προβλέπει επέκταση του HPV εμβολιασμού των ανεμβολίαστων γυναικών και ανδρών που ανήκουν σε ειδικές ομάδες αυξημένου κινδύνου από την ηλικία των 18 έως την ηλικία των 45 ετών και την ένταξη για πρώτη φορά του εμβολιασμού των ανεμβολίαστων γυναικών που έχουν υποβληθεί ή πρόκειται να υποβληθούν σε κωνοειδή εκτομή του τραχήλου λόγω προκαρκινικών αλλοιώσεων (CIN2+).

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, η Πολιτεία στα πλαίσια της υιοθέτησης των στόχων του ΠΟΥ για την εξάλειψη του καρκίνου τραχήλου της μήτρας στη χώρα έχει κάνει επιπλέον θετικά βήματα με τη θεσμοθέτηση του Εθνικού Προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου, που αναμένεται να ξεκινήσει εντός του Μαρτίου, το Εθνικό Μητρώο Εμβολιασμού Παιδιών και Εφήβων και το Ηλεκτρονικό Βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού. Η ευαισθητοποίηση του κοινού για τον εμβολιασμό και τον προσυμπτωματικό έλεγχο, με την παράλληλη λεπτομερή καταγραφή των δεδομένων θα αποτελέσουν κρίσιμους παράγοντες στο μέλλον για τη μείωση των ανισοτήτων σε ευαίσθητες ομάδες και την επιτυχία της στρατηγικής για την εξάλειψη του καρκίνου τραχήλου της μήτρας στην Ελλάδα.

 

*Τίτλος μελέτης: Updated estimations of the HPV vaccination deficit among girls in Greece. Early signs of recovery? (https://www.ispor.org/heor-resources/presentations-database/presentation/euro2023-3788/131486)

Συγγραφείς της μελέτης:ΗλίαςΓκούντας1, ΑναστάσιοςΣκρουμπέλος1, ΓεώργιοςΤρίμης1,ΝίκοςΜαρκουλάτος1, Ugne Sabale2, Stina Salomonsson2, Kunal Saxena3, ΛάζαροςΠουγγίας1, ΑντώνηςΚαρόκης1

 

1 MSD Ελλάδος

2 Center for Observational and Real-World Evidence (CORE), MSD, Stockholm, Sweden

3 Center for Observational and Real-World Evidence (CORE), Merck & Co., Inc., Rahway, NJ, USA

 

 

 

Πηγη: https://healthdaily.gr/

Κορωνοϊός: Μελέτη ρίχνει φως στο μυστήριο της επίμονης λοίμωξης που διαρκεί ακόμη και δύο μήνες

Posted on by grammateia

Μελέτη με επικεφαλής ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης συμπεραίνει ότι ο ιός μπορεί να διατηρήσει την ικανότητα να αναπαράγεται κατά τη διάρκεια παρατεταμένων λοιμώξεων

Περισσότερα στοιχεία σχετικά με τις επίμονες λοιμώξεις Covid στον γενικό πληθυσμό κομίζει νέα μελέτη με επικεφαλής ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σύμφωνα με τα οποία δεν πρόκειται εν τέλει για τόσο σπάνια περίπτωση.

Στόχος της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της συχνότητας της παρατεταμένης νόσησης με κορωνοϊό και κατά πόσο αυτή σχετίζεται με τη δημιουργία νέων μεταλλάξεων, υπόθεση που είχε επικρατήσει για τους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς ως πιθανότερες πηγές των νέων παραλλαγών και μεταλλαγμένων στελεχών που εμφανίστηκαν κατά την πανδημία και οδήγησαν στα διαδοχικά επιδημικά κύματα, συμπεριλαμβανομένων των παραλλαγών Alpha και Omicron.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο Nature.

Έως και 1 στους 200

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα του Γραφείου Εθνικών Στατιστικών του Ηνωμένου Βασιλείου (ONS) από την τελευταία του έκθεση για τις λοιμώξεις Covid, η οποία εξέταζε τους συμμετέχοντες περίπου κάθε μήνα. Από τους 90.000 και πλέον συμμετέχοντες, 3.603 είχαν προσκομίσει δύο ή περισσότερα θετικά τεστ κατά το διάστημα Νοεμβρίου 2020 – Αυγούστου 2022, στα οποία έγινε αλληλούχιση του DNA του ιού.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 381 άτομα έβγαιναν θετικά για έναν μήνα ή περισσότερο λόγω λοίμωξης στο ίδιο ιικό στέλεχος. Για 54 εξ αυτών, η επίμονη λοίμωξη διήρκησε δύο μήνες τουλάχιστον. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι 1 στις 1.000 έως 1 στις 200 (0,1-0,5%) των συνολικών λοιμώξεων μπορεί να γίνει επίμονη και να διαρκέσει τουλάχιστον 60 ημέρες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η επίμονη λοίμωξη οφειλόταν σε παραλλαγές του ιού που είχαν εκλείψει στον γενικό πληθυσμό, ενώ η επαναμόλυνση με την ίδια παραλλαγή ήταν πολύ σπάνια, πιθανότατα λόγω της ανοσίας που αποκτά ο ξενιστής έναντι του συγκεκριμένου στελέχους και τη φθίνουσα έτσι πορεία της κυκλοφορίας της παραλλαγής που φτάνει σε χαμηλά επίπεδα μέσα σε μερικούς μήνες.

Από τους 381 συμμετέχοντες με επίμονη λοίμωξη, οι 65 είχαν πραγματοποιήσει τρεις ή περισσότερους μοριακούς ελέγχους (PCR) στη διάρκεια της. Για το 82%, τα αποτελέσματα έδειχναν ότι η δυναμική του ιού δεν ήταν σταθερή, με το ιικό φορτίο υψηλό στην αρχή, έπειτα χαμηλό και μετά πάλι αυξημένο, κάτι που για τους ερευνητές αποδεικνύει ότι ο ιός μπορεί να διατηρήσει την ικανότητα ενεργού αναπαραγωγής κατά τη διάρκεια παρατεταμένων λοιμώξεων.

Long Covid και κίνδυνος νέων μεταλλάξεων

Άτομα με επίμονη λοίμωξη ήταν είχαν 55% περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν συμπτώματα Long Covid για πάνω από 12 εβδομάδες από την έναρξη της λοίμωξης, συγκριτικά με την τυπική διάρκεια νόσησης.

Ορισμένοι συμμετέχοντες εμφάνισαν εξαιρετικά υψηλό αριθμό μεταλλάξεων, συμπεριλαμβανομένων μεταλλάξεων που εντοπίζονται στις νέες παραλλαγές του κορωνοϊού και αλλάζουν τις θέσεις-στόχους των θεραπειών με μονοκλωνικά αντισώματα. Ωστόσο, για τους περισσότερους ο αριθμός μεταλλάξεων ήταν περιορισμένος, γεγονός που υποδηλώνει ότι δεν είναι κάθε επίμονη λοίμωξη πιθανή πηγή για νέες ανησυχητικές παραλλαγές.

«Αν και η σχέση μεταξύ της επιμονής του ιού και της Long Covid μπορεί να μην είναι αιτιώδης, τα αποτελέσματα αυτά υποδηλώνουν ότι η πρώτη μπορεί να συμβάλλει στην παθοφυσιολογία της δεύτερης. Πράγματι, έχουν προταθεί πολλοί άλλοι πιθανοί μηχανισμοί που συμβάλλουν στην εμφάνιση Long Covid, συμπεριλαμβανομένης της φλεγμονής, της βλάβης των οργάνων και της μικροθρόμβωσης» σχολίασε η Δρ Katrina Lythgoe από το Τμήμα Βιολογίας και το Ινστιτούτο Πανδημικών Επιστημών, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, μία εκ των επικεφαλής της μελέτης.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Το πένθος της εγκύου θα μπορούσε να οδηγήσει σε μελλοντική καρδιακή ανεπάρκεια στο παιδί της [μελέτη]

Posted on by grammateia

Με στοιχεία 6,7 εκατομμυρίων γεννήσεων στη Δανία και τη Σουηδία μεταξύ 1973 και 2016, οι ερευνητές εστίασαν στη θλίψη της μητέρας ως μορφή προγεννητικοί στρες.

Μωρά που γεννήθηκαν από μητέρες που είχαν έντονη θλίψη από πένθος στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους ενδεχομένως μπορεί να είναι ευάλωτα σε καρδιακή ανεπάρκειά πολύ αργότερα, στη ζωή τους, αναφέρει νεα έρευνα.

Η Fen Yang, του Karolinska Institute δήλωσε ότι αν μελλοντικές έρευνες στηρίξουν τα ευρήματα, οι έγκαιρες εξετάσεις για παράγοντες κινδύνου όπως παχυσαρκία, υπέρταση και διαβήτη σε παιδιά γυναικών που είχαν πένθος θα μπορούσαν να συμβάλλουν στη μείωση του φόρτου της καρδιακής ανεπάρκειας και άλλων καρδιακών νόσων.

Με στοιχεία 6,7 εκατομμυρίων γεννήσεων στη Δανία και τη Σουηδία μεταξύ 1973 και 2016, οι ερευνητές εστίασαν στη θλίψη της μητέρας ως μορφή προγεννητικοί στρες.

Από αυτές περισσότερες από 167.000 είχαν προγεννητικό στρες λόγω πένθους τον χρόνο πριν ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Αναλύθηκαν πληροφορίες για την απώλεια από την έγκυο στενών μελών της οικογένειας και διάγνωσης καρδιακής ανεπάρκειας στα παιδιά τους έως τη μεση ηλικία.

Σε διάστημα 24 ετων, περισσότερα από 4.800 τέκνα διαγνώστηκαν με καρδιακή ανεπάρκεια.

Μονο σοβαρές μορφές απώλειας στη μητέρα ιδιαίτερα  θάνατος του συζύγου ή παιδιού της συνδέονταν με υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας του τέκνου μελλοντικά.

Η απώλεια άλλων στενών μελών είχε σχέση όταν ο θάνατος προήλθε από μη φυσιολογικά αίτια.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο JACC: Heart Failure.

Οι ερευνητές υπέδειξαν ότι το στρες της μητέρας στην εγκυμοσύνη θα μπορούσε να δημιουργεί δυσάρεστο περιβάλλον στη μήτρα οδηγώντας πιθανόν σε αρνητική εξέλιξη και επηρεάζοντας την καρδιακή υγεία του παιδιού της μελλοντικά.

Αλλοι παράγοντες μετά τον τοκετό, όπως αυτοί του τρόπου ζωής μπορούν επίσης ενδεχομένως να επηρεάσουν την καρδιακή υγεία του παιδιού της.

Η Dr. Maya Guglin, του American College of Cardiology περιέλαβε  παιδιά που είχαν καρδιακή ανεπάρκεια στην ηλικία των 10, που είναι γνωστή ως συγγενής καρδιοπάθεια και ήδη εχει συνδεθεί με το πένθος της μητέρας,. Οι ερευνητές, σημειώνει, δεν εξαίρεσαν αυτά τα παιδιά από την έρευνα, κάτι που κατ’ αυτήν θα είχε νόημα. Παρόλα αυτά, τονίζει τη σημασία να ληφθεί υπόψη το έντονο πένθος της εγκύου ως πιθανό παράγοντα κινδύνου για μελλοντική καρδιοπάθεια.

Οι ερευνητές σημείωσαν οτι δεν χρειάζεται να πανικοβληθούν οι έγκυες για την πιθανότητα τα παιδιά τους να εμφανίσουν στο μέλλον καρδιακή ανεπάρκεια, δεδομένου ότι αυτή παραμένει σπάνια σε νέους ανθρώπους.

Η έρευνα είχε άλλους περιορισμούς, όπως ανικανότητα να εντοπίσουν ελαφρύτερες μορφές καρδιακής ανεπάρκειας και συγχυτικούς παράγοντες όπως γενετικούς και τρόπου ζωής.

Πηγές:
JACC: Heart Failure.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/