Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Την ώρα οι επιστήμονες αναζητούν νέα «όπλα», παράλληλα με το εμβόλιο, ενάντια στην πανδημία του κορονοϊού, έρευνα επιστημόνων στο Ισραήλ δείχνει ότι υπάρχοντα φάρμακα θα μπορούσαν ενδεχομένως να καταπολεμήσουν τον ιό ακόμα και στο 100%.

Ελπίδες στη μάχη κατά του κορονοϊού προσφέρει έρευνα επιστημόνων του Hebrew University (Χεβρώνα) της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι υπάρχοντα φάρμακα θα μπορούσαν ενδεχομένως να καταπολεμήσουν τον κορονοϊό.

Υπάρχουν συνολικά 18 φάρμακα που μπορούν να συμβάλουν σ’ αυτό, την ώρα που είναι ολοφάνερο ότι οι επιστήμονες αναζητούν νέα «όπλα», παράλληλα με το εμβόλιο, ενάντια στην πανδημία. Αυτό αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Jerusalem Post».

Σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, οι ερευνητές μελέτησαν δεκάδες φάρμακα για να διαπιστώσουν πώς ανταποκρίνονται στον κορoνοϊό. Ο καθηγητής Shy Arkin, βιοχημικός του Alexander Silberman Institute of Life Science, και η ομάδα του δημιούργησαν μια ενότητα που αποτελείται από περισσότερες από 2.800 εγκεκριμένες για χρήση ενώσεις, εντοπίζοντας 18 φάρμακα που θεωρούσαν ότι θα μπορούσαν να είναι αποτελεσματικά. Σε μια αδημοσίευτη εργασία, οι ερευνητές μπόρεσαν να δείξουν ότι αρκετές από αυτές τις ενώσεις παρουσίασαν αξιοσημείωτη ισχύ ενάντια σε ολόκληρο τον ιό σε πειράματα in vitro.

Όπως αναφέρουν οι «Times of Israel», τα τρία φάρμακα που βρέθηκαν στο μικροσκόπιο είναι το Darapladib, που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αθηροσκλήρωσης, το Flumatinib, που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων καρκίνων του αίματος και ένα φάρμακο κατά του HIV. Ο τρόπος λειτουργίας τους φέρεται να αναστέλλει δύο στόχους στον ιό: την πρωτεΐνη Ε και την πρωτεΐνη 3α – και όχι την πρωτεϊνική ακίδα.

Η πρωτεΐνη Ε φαίνεται να συντηρείται από όλες τις πρωτεΐνες του ιού. Για παράδειγμα, ενώ οι ακίδες πρωτεΐνης του SARS-CoV-2 και του SARS-CoV-1 (ο ιός του 2003) είναι μόνο περίπου 75% ταυτόσημες, οι πρωτεΐνες τους Ε είναι περίπου 95% ίδιες. Αυτό σημαίνει ότι τα φάρμακα πιθανότατα θα παραμείνουν αποτελεσματικά ακόμη και όταν ο ιός μεταλλαχθεί, δήλωσε ο Arkin στη «The Jerusalem Post».

Σε πειραματικές συνθήκες, οι επιστήμονες ανέμειξαν ανθρώπινα κύτταρα με ζωντανό ιό και τα φάρμακα. Και το πείραμα ήταν πλήρως αποτελεσματικό. Ωστόσο, είναι πολύ νωρίς ακόμη για να εξαχθούν συμπεράσματα, καθώς θα πρέπει να περάσουν από κλινικές δοκιμές προκειμένου να τεσταριστούν. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συγκεκριμένη έρευνα δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη, αλλά ένα προσχέδιο που αφορά τις ουσίες.

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Η έκθεση στα αντιβιοτικά νωρίς στη ζωή θα μπορούσε να επηρεάσει την ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου σε περιοχές που είναι υπεύθυνες για γνωστικές και συναισθηματικές λειτουργίες, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η εργαστηριακή μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό iScience, δίνει στοιχεία σχετικά με το γεγονός ότι η πενικιλίνη προκαλεί μεταβολές στο μικροβίωμα – τα τρισεκατομμύρια ευεργετικών μικροοργανισμών που ζουν μέσα και πάνω στο σώμα μας – καθώς και την γονιδιακή έκφραση, η οποία επιτρέπει στα κύτταρα να ανταποκρίνονται στο μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Τα ευρήματα υπαγορεύτουν τον περιορισμό της εκτεταμένης χρήσης αντιβιοτικών ή τη χρήση εναλλακτικών λύσεων, όταν είναι δυνατόν, για την πρόληψη προβλημάτων νευροαναπτύξεως.

Η πενικιλίνη και άλλα σχετικά φάρμακα (όπως η αμπικιλλίνη και η αμοξικιλλίνη) είναι τα ευρύτερα χρησιμοποιούμενα αντιβιοτικά σε παιδιά παγκοσμίως. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα μέσο παιδί λαμβάνει σχεδόν τρεις σειρές αντιβιοτικών πριν από την ηλικία των 2. Παρόμοια ή μεγαλύτερα ποσοστά έκθεσης εμφανίζονται σε πολλές άλλες χώρες.

«Η προηγούμενη έρευνά μας, έδειξε ότι η έκθεση νεαρών ζώων σε αντιβιοτικά αλλάζει τον μεταβολισμό και την ανοσία τους. Η τρίτη σημαντική ανάπτυξη στην πρώιμη ζωή περιλαμβάνει τον εγκέφαλο. Αυτή η μελέτη είναι προκαταρκτική, αλλά δείχνει μια συσχέτιση μεταξύ της αλλαγής του μικροβιώματος και των αλλαγών στον εγκέφαλο που πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Martin Blaser, διευθυντής του Κέντρου Προηγμένης Βιοτεχνολογίας και Ιατρικής στο Rutgers.

Η μελέτη συνέκρινε ποντίκια που εκτέθηκαν σε χαμηλή δόση πενικιλλίνης στη μήτρα ή αμέσως μετά τη γέννηση με ποντίκια, που δεν εκτέθηκαν. Διαπίστωσαν ότι τα ποντίκια στα οποία χορηγήθηκε πενικιλίνη παρουσίασαν σημαντικές αλλαγές στο εντερικό τους μικροβίωμα και εμφάνισαν αλλαγές ως προς την γονιδιακή έκφραση στον μετωπιαίο φλοιό και την αμυγδαλή, δύο βασικές περιοχές του εγκεφάλου, υπεύθυνες για την ανάπτυξη της μνήμης καθώς και τις αντιδράσεις φόβου και στρες.

Ένα αυξανόμενο σύνολο στοιχείων συνδέει φαινόμενα στον εντερικό σωλήνα με σηματοδότηση στον εγκέφαλο, ένα πεδίο μελέτης γνωστό ως «άξονας-εντέρου-εγκεφάλου». Εάν διαταραχθεί αυτή η οδός, μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη μεταβολή της δομής και της λειτουργίας του εγκεφάλου και πιθανώς να οδηγήσει σε νευροψυχιατρικές ή νευροεκφυλιστικές διαταραχές στη μετέπειτα παιδική ηλικία ή την ενηλικίωση.

«Η πρώιμη ζωή είναι μια κρίσιμη περίοδος για τη νευροανάπτυξη», δήλωσε ο Blaser. «Τις τελευταίες δεκαετίες, παρατηρήθηκε αύξηση των περιστατικών παιδικών νευροαναπτυξιακών διαταραχών, όπως διαταραχή του φάσματος του αυτισμού, έλλειψη προσοχής / διαταραχή υπερκινητικότητας και μαθησιακές δυσκολίες. Παρόλο που η αυξημένη ευαισθητοποίηση και διάγνωση αποτελούν μάλλον κρίσιμους παράγοντες, διαταραχές στην έκφραση κάποιου εγκεφαλικού γονιδίου στην αρχή της ανάπτυξης θα μπορούσε επίσης να σχετίζεται».

Απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να προσδιοριστεί εάν τα αντιβιοτικά επηρεάζουν άμεσα την ανάπτυξη του εγκεφάλου ή εάν μόρια από το μικροβίωμα που «ταξιδεύουν» στον εγκέφαλο διαταράσσουν τη γονιδιακή δραστηριότητα και προκαλούν γνωστικά ελλείμματα.

Πηγή: http://healthmag.gr/

Έντερο: Μύκητες που ζουν στο εντερικό μας σύστημα καθορίζουν εξίσου με τα βακτήρια την εντερική υγεία, αλλά και την ανάπτυξη γαστρεντερικής νόσου, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Είναι γνωστό ότι στο έντερό μας βιούν βακτηριακοί οργανισμοί, οι οποίοι παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διασφάλιση της εντερικής υγείας. Ωστόσο, νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι εξίσου σημαντική είναι η δράση και άλλων μικροοργανισμών που ενοικούν στο γαστρεντερικό μας σύστημα. Αυτοί είναι οι μύκητες. Η σημασία τους δε δεν αφορά μόνον τη διατήρηση της υγείας του εντέρου, αλλά και την νόσηση του.

Ειδικότερα, όπως απέδειξαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα, οι μύκητες ευδοκιμούν στο υγιές έντερο, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν εντερική βλάβη που μπορεί να συμβάλει στη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Τα ευρήματα της μελέτης τους δημοσιεύτηκαν εχθές (14/07) στο επιστημονικό περιοδικό Νature. Πειράματα σε ποντίκια δείχνουν ότι κανονικά, το ανοσοποιητικό σύστημα διατηρεί τους πλυθησμούς των μυκήτων υπό έλεγχο, στοχεύοντας τους όταν ανιχνεύσει αλλαγή που μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο σύστημα. Όταν το σύστημα είναι εκτός ισορροπίας, είναι πιθανότερο να εμφανιστούν ασθένειες.

“Οι μύκητες έχουν εν μέρει υποτιμηθεί στην επιστημονική έρευνα σε σύγκριση με τα βακτήρια”, λέει ο June Round, Ph.D., καθηγητής παθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα και ο ανώτερος συγγραφέας της μελέτης. Κι ευελπιστεί πως τα ευρήματά τους θα δώσουν περισσότερο φως στην επιστήμη της υγείας του γαστρεντερικού συστήματος και την πρόληψη και θεραπεία των εντερικών παθήσεων και διαταραχών.

Τούτο διότι, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες της εν λόγω έρευνας, τα νέα ευρήματα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν μια μέρα για την παραγωγή θεραπευτικών λύσεων που στοχεύουν στον περιορισμό της γαστρεντερικής νόσου ενισχύοντας τις φυσικές ανοσολογικές αντιδράσεις του οργανισμού διαμέσου της εξισορρόπησης τόσο των μυκητιασικών όσο και των βακτηριακών πληθυσμών που ενοικούν εντός του εντέρου.

Σε αυτό το πλαίσιο, εμβόλια που εξισορροπούν τις μικροβιακές κοινότητες του εντέρου θα μπορούσαν μελλοντικά να αξιοποιηθούν για τη βελτίωση της γαστρεντερικής υγείας.

Στόχος της ομάδας των ερευνητών είναι να αξιοποιήσουν τους τρόπους που τα κοινά μικρόβια αλληλεπιδρούν με το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή προκειμένου να ανακαλύψουν θεραπείες που θα ενισχύουν την ανοσολογική αντίδραση.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Δεν υπάρχουν πολλά δεδομένα της αποτελεσματικότητας του εμβολίου ΒΝΤ162b2 της εταιρείας Pfizer σε έγκυες γυναίκες, καθώς είχαν εξαιρεθεί από μελέτες φάσης 3.

Έτσι σχεδιάστηκε μία αναδρομική μελέτη στο Ισραήλ όπου μελετήθηκαν έγκυες γυναίκες που έλαβαν την πρώτη δόση του εμβολίου από το Δεκέμβριο του 2020 έως και τον Φεβρουάριο του 2021 και συγκρίθηκαν μία προς μία με άλλες έγκυες γυναίκες που δεν είχαν εμβολιαστεί.

Οι δύο ομάδες ήταν συγκρίσιμες σχετικά με την ηλικία, την εβδομάδα κύησης και την κατάσταση εμβολιασμού τους για τη γρίπη. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Πάνος Μαλανδράκης, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα που δημοσιεύτηκαν στο έγκριτο διεθνές περιοδικό JAMA.

Η μελέτη συμπεριέλαβε 7530 εμβολιασμένες και 7530 μη εμβολιασμένες γυναίκες, από τις οποίες το 46% βρισκόταν στο δεύτερο τρίμηνο κύησης και 33% στο τρίτο τρίμηνο κύησης, με μέση ηλικία τα 31,1 έτη. Περιγράφηκαν 118 SARS-CoV-2 λοιμώξεις στην ομάδα που είχε εμβολιαστεί και 202 στην ομάδα ελέγχου. Από τις γυναίκες αυτές, οι 88 από τις 105 γυναίκες (83,8%) ήταν συμπτωματικές στην πρώτη ομάδα, και 149 από τις 179 (83,2%) στη δεύτερη ομάδα. Στο διάστημα παρακολούθησης 28 έως και 70 ημερών μετά τον εμβολιασμό, περιγράφηκαν 10 λοιμώξεις στην εμβολιασμένη ομάδα γυναικών και 46 στις μη εμβολιασμένες γυναίκες.

Ο κίνδυνος της λοίμωξης ήταν 0,33% έναντι 1,64%. Ανεπιθύμητες ενέργειες από το εμβόλιο περιγράφηκαν από 68 γυναίκες, χωρίς καμία να θεωρηθεί σοβαρή. Πιο συχνά περιγράφηκαν συμπτώματα όπως η κεφαλαλγία, αδυναμία-καταβολή, γενικευμένα σωματικά άλγη και γαστρεντερικές ενοχλήσεις. Η απόλυτη διαφορά του κινδύνου λοίμωξης για τις μη εμβολιασμένες σε σχέση με τις εμβολιασμένες ήταν 1,31%, με ένα προσαρμοσμένο σχετικό κίνδυνο λοίμωξης 0,22. Συνεπώς, οι εμβολιασμένες γυναίκες είχαν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο να νοσήσουν με COVID-19, και σε αυτή τη μελέτη είχαν ένα ασφαλές προφίλ τοξικότητας.

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Το μονοδοσικό εισπνεόμενο εμβόλιο είναι παρόμοιο με αυτά που χρησιμοποιούνται έναντι της εποχικής γρίπης.

Ερευνητές του  University of Iowa, σημειώνουν ότι αν αποδειχτεί αποτελεσματικό σε ανθρώπους, ενδεχομένως θα μπορούσε να μπλοκάρει τη μετάδοση του SARS-CoV-2 και να βοηθήσει στον έλεγχο της πανδημίας.

Το μονοδοσικό εισπνεόμενο εμβόλιο είναι παρόμοιο με αυτά που χρησιμοποιούνται έναντι της εποχικής γρίπης. Χρησιμοποιεί αβλαβή ιό της παραγρίπης (PIV5.για την είσοδο της πρωτεΐνης ακίδας του SARS-CoV-2 στα κύτταρα, ώστε να προκληθεί ανοσολογική απόκριση έναντι της λοίμωξης από τον κορωνοιό.

Το PIV5 συνδέεται με ιούς του κοινού κρυολογήματος και μολύνει εύκολα ανθρώπους χωρίς να προκαλεί σημαντική νόσο.

Το εμβόλιο μπορεί να αποθηκευτεί σε φυσιολογικές θερμοκρασίες ψυγείου για τουλάχιστον 3 μήνες.

Σε ποντικούς, το εμβόλιο προκάλεσε τοπική ανοσολογική απόκριση που αφορούσε αντισώματα και κυτταρική ανοσία και παρείχε ολοκληρωτική προστασία έναντι θανατηφόρων δόσεων του SARS-CoV-2.

Σε κουνάβια, το εμβόλιο εμπόδισε λοίμωξη και νόσηση και φάνηκε να εμποδίζει τη μετάδοση του κορωνοιου από μολυσμένα κουνάβια σε απροστάτευτα και μη μολυσμένα κουνάβια στο ίδιο κλουβί.

Ωστόσο, έρευνες σε ζώα δεν ισχύουν πάντα στους ανθρώπους.

Ο Biao He, δήλωσε ότι η ερευνητική ομάδα αναπτύσσει την πλατφόρμα εδώ και πάνω από 20 χρόνια και άρχισε να εργάζεται σε νέες συνθέσεις εμβολίων για την καταπολέμηση της covid-19 στην αρχή της πανδημίας.

Τα προκλινικά στοιχεία δείχνουν ότι το εμβόλιο δεν προστατεύει μόνο από τη λοίμωξη αλλά μειώνει και σημαντικά τις πιθανότητες μετάδοσης.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Science Advances.

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

«Η συνεχόμενη απώλεια ύπνου συσχετίστηκε με μειώσεις στα θετικά συναισθήματα, αυξήσεις στα αρνητικά συναισθήματα και μεγαλύτερη συχνότητα σοβαρότητας των φυσικών συμπτωμάτων», δήλωσε ο Soomi Lee, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στο Annals of Behavioral Medicine .

Η νέα μελέτη επικεντρώθηκε στις παρενερέγειες της απώλειας ύπνου για ένα βράδυ. Ως έλλειψη ύπνου ορίστηκαν οι λιγότερο από έξι ώρες ύπνου κάθε βράδυ. Παράλληλα, μελετήθηκε και εάν υπάρχουν συσσωρευμένες επιπτώσεις της επαναλαμβανόμενης απώλειας ύπνου στην καθημερινή ευεξία.

Τα αποτελέσματα της μελέτης

Η μελέτη εξέτασε καθημερινά δεδομένα ημερολογίου για οκτώ συνεχόμενες ημέρες από 1.958 ενήλικες που έλαβαν την έρευνα Midlife στις ΗΠΑ (MIDUS) από το 2004 έως το 2006. Η ανάλυση διαπίστωσε ότι η απώλεια ύπνου για ακόμη και μια νύχτα είχε ως αποτέλεσμα αυξημένη αρνητική ευεξία και μειωμένη θετική ευεξία, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Επιπλέον, με πολλές συνεχόμενες νύχτες απώλειας ύπνου, ειδικά μετά από 3 βράδια αυτά τα αποτελέσματα ενισχύθηκαν.

«Όταν η απώλεια ύπνου συμβαίνει σχεδόν κάθε μέρα, που σημαίνει ότι είναι χρόνια, τότε το σώμα και το μυαλό μας δεν μπορούν να το αντέξουν. Η έρευνα δείχνει ότι η συνεχόμενη απώλεια ύπνου οδηγεί σε αδυναμία ανάκαμψης και συσσώρευση άγχους και έτσι υποβαθμίζει την καθημερινή μας ευημερία» δήλωσε ο Lee.

Καθώς ο αριθμός των διαδοχικών ημερών απώλειας ύπνου αυξανόταν, η σοβαρότητα των δυσμενών φυσικών επιπτώσεων – συμπεριλαμβανομένων των πόνων στο σώμα, γαστρεντερικών προβλημάτων και αναπνευστικών συμπτωμάτων, όπως πονόλαιμος και ρινική καταρροή – αυξήθηκε επίσης, σύμφωνα με τη μελέτη. Ο Lee είπε ότι οι συμμετέχοντες ένιωσαν τα χειρότερα φυσικά αποτελέσματα μετά από έξι συνεχόμενες ημέρες απώλειας ύπνου.

H συνιστώμενη διάρκεια ύπνου

Οι ενήλικες πρέπει να κοιμούνται τουλάχιστον επτά ώρες κάθε βράδυ αλλά 1 στους 3 δεν το κάνει, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ.

Οι αρνητικές επιπτώσεις του κακού ύπνου έχουν αναφερθεί στο παρελθόν. Ειδικότερα, συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ποικίλων καταστάσεων όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, διαβήτης, παχυσαρκία και ακόμη και άνοια.

Πηγή: https://www.news4health.gr/

Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία των ακτινών Χ του Advanced Photon Source του Εθνικού Εργαστηρίου στο κέντρο ερευνών Argonne στις ΗΠΑ, οι ερευνητές κατάφεραν να προσδιορίσουν τη δομή ενός ενζύμου που παίζει βασικό ρόλο στην εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων.

Σε αντίθεση με άλλες θανατηφόρες ασθένειες, ο καρκίνος μπορεί να λάβει πολλές μορφές μέσα στο ανθρώπινο σώμα, οπότε η ανακάλυψη περισσότερων πληροφοριών αναφορικά με ένα ένζυμο που συνδέεται με πολλούς τύπους καρκίνου είναι διαφωτιστική και θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες στο μέλλον.

Ειδικότερα, οι ερευνητές χρησιμοποιώντας τις ισχυρές ακτίνες X που παράγονται στο Advanced Photon Source (APS), του ερερυνητικού κέντρου Argonne που ιδρύθηκε από το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ, μπόρεσαν να προσδιορίσουν τη δομή του ενζύμου Taspase1, το οποίο παίζει αναπόσπαστο ρόλο στην παραγωγή καρκινικών κυττάρων στον άνθρωπο.

Το Taspase1 υποκινεί την ανάπτυξη και εξάπλωση καρκινικών κυττάρων σε πολλές μορφές της νόσου, από την παιδική λευχαιμία έως τον καρκίνο του παχέος εντέρου, τον καρκίνο του μαστού και το γλοιοβλάστωμα, που είναι μια επιθετική μορφή καρκίνου του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού. Με τις νέες πληροφορίες σχετικά με τη δομή του Taspase1 προωθείται η επιστονική κατανόηση αναφορικά με το πώς το συγκεκριμένο ένζυμο μπορεί να αποτελεί το μελλοντικό στόχο θεραπειών για τον καρκίνο.

«Η σημασία αυτής της περιοχής του Taspase1 ενζύμου το καθιστά πρωταρχικό στόχο για το σχεδιασμό αναστολέων για αντικαρκινική θεραπεία», δήλωσε ο Jose M. Martin-Garcia από το Ινστιτούτο Φυσικής Χημείας του Rocasolano της Μαδρίτης.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής επιστήμονες του κρατικού πανεπιστημίου της Αριζόνα, πραγματοποίησε αυτό το έργο στο Εθνικό Ινστιτούτο Γενικών Ιατρικών Επιστημών και στο Εθνικό Ινστιτούτο Διαρθρωτικής Βιολογίας του Ινστιτούτου Καρκίνου (GM / CA) στο APS. Η μελέτη τους δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Structure.

«Αναφέρουμε τη σημασία ενός προηγουμένως μη ανιχνευμένου τμήματος του ενζύμου Taspase1 που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μελλοντικός στόχος για την αναστολή της λειτουργίας του», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Jose M. Martin-Garcia, που σήμερα εργάζεται στο Ινστιτούτο Φυσικής Χημείας του Rocasolano στη Μαδρίτη της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της έρευνας, ο Martin-Garcia εργάστηκε στο εργαστήριο της Petra Fromme, καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και συν-συγγραφέα της μελέτης.

Το Taspase1 είναι ένας τύπος ενζύμου που αρχικά δημιουργείται σε ανενεργή μορφή προενζύμου και στη συνέχεια τεμαχίζεται σε μέρη για να δημιουργήσει την ενεργή του μορφή υπό τις κατάλληλες συνθήκες. «Αυτός ο γενικός τύπος ενεργοποίησης λαμβάνει χώρα σε άλλες βιολογικές λειτουργίες, όπως στην πέψη και στην πήξη του αίματος», εξήγησε ο Michael Becker, επιστήμονας στο τμήμα ακτίνων Χ του Argonne.

Για το Taspase1, αυτή η διαδικασία τεμαχισμού ή διάσπασης οδηγεί σε δύο τμήματα. Πριν από αυτήν την έρευνα, είχαν καθοριστεί μόνο τμήματα της δομής του Taspase1 και των θραυσμάτων. Δηλαδή, έως ότου η ομάδα του Martin-Garcia διαπιστώσει ότι θα μπορούσαν να τροποποιήσουν ελαφρώς το ένζυμο για να ενώσουν αυτά τα θραύσματα, δημιουργώντας έναν βρόχο που επέτρεπε την κρυστάλλωση ολόκληρου του λειτουργικού μορίου.

Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε ότι μια περιοχή του Taspase1 σχηματίζει μια μακρά σπειροειδή δομή που είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία του. «Η κρυσταλλική δομή που αναφέρεται στο άρθρο μας είναι η πρώτη που απεικονίζει το Taspase1 στη λειτουργικά ενεργή κατάσταση του και υπογραμμίζει την κρίσιμη σημασία αυτού του σπειροειδούς θραύσματος», δήλωσε ο Martin-Garcia. Η σημασία αυτής της περιοχής του Taspase1 το καθιστά πρωταρχικό στόχο για το σχεδιασμό αναστολέων για αντικαρκινική θεραπεία.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Παρατηρώντας τη μείωση των περιστατικών γρίπης κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, οι επιστήμονες αναρωτήθηκαν αν ο εμβολιασμός με το εμβόλιο της γρίπης επηρεάζει την υποδεκτικότητα στη λοίμωξη COVID-19 και τη βαρύτητα της λοίμωξης.

Οι παράγοντες κινδύνου για τη λοίμωξη COVID-19 έχουν περιγραφεί περιλαμβάνοντας την καρδιαγγειακή νόσο, το σακχαρώδη διαβήτη, και την παχυσαρκία. Οι ίδιοι παράγοντες σχετίζονται με σοβαρές επιπλοκές από γρίπη, για αυτό ο εμβολιασμός συνιστάται σε αυτές τις πληθυσμιακές ομάδες.

Το εμβόλιο της γρίπης μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο να νοσήσει κάποιος σοβαρά από τον κοροναϊό, υποστηρίζει μια νέα έρευνα.

Η ανάλυση που βασίστηκε στα δεδομένα σχεδόν 75.000 ασθενών με Covid-19 διαπίστωσε πως όσοι εμβολιάζονταν κατά της γρίπης είχαν κατά 60% μικρότερες πιθανότητες να καταλήξουν στην εντατική σε σχέση με ανθρώπους που δεν είχαν κάνει το αντιγριπικό εμβόλιο.

Οι άνθρωποι που είχαν εμβολιαστεί για τη γρίπη σε διάστημα δύο εβδομάδων με έξι μηνών από τη στιγμή που κόλλησαν κοροναϊό φάνηκε επίσης να προστατεύονται από τις άσχημες επιπλοκές στην υγεία που σχετίζονται με τον ιό.

Είχαν 60% μικρότερη πιθανότητα να υποστούν εγκεφαλικό, σηψαιμία ή θρόμβους αίματος σε σχέση με τους ανεμβολίαστους ασθενείς, αναφέρει η Daily Mail.

Οι συντάκτες της μελέτης λένε ότι τα ευρήματά τους δείχνουν πως το εμβόλιο της γρίπης προσφέρει αυξημένη προστασία σε ανθρώπους σε χώρες όπου η διαθεσιμότητα των εμβολίων κατά της Covid είναι περιορισμένη.

Ωστόσο, η ανάλυση – η οποία μελέτη δεδομένα ασθενών από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία – δεν διαπίστωσε ότι το εμβόλιο της γρίπης μειώνει την πιθανότητα οι ασθενείς να πεθάνουν από κοροναϊό.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Μαϊάμι τονίζουν ότι δεν ήταν ξεκάθαρο γιατί το εμβόλιο της γρίπης προσφέρει κάποια προστασία από την Covid. Παρέπεμψαν όμως σε προηγούμενες έρευνες, οι οποίες έδειξαν ότι τα εμβόλια μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, βελτιώνοντας τη συνολική άμυνα του οργανισμού έναντι των ασθενειών.

Εμβόλιο γρίπης και κοροναϊός: Τα συμπεράσματα της έρευνας

Οι ερευνητές ανέλυσαν τα ιατρικά αρχεία 74.754 ασθενών με Covid, τους οποίους χώρισαν σε δύο ομάδες των 37.377. Οι δυο αυτές ομάδες παρακολουθήθηκαν στενά για παράγοντες που μπορούσαν να αύξησαν τον κίνδυνο να εμφανίσουν σοβαρά συμπτώματα της Covid, όπως η ηλικία, το φύλο, η εθνικότητα, το αν κάπνιζαν. Εξετάστηκαν επίσης προβλήματα υγείας, όπως διαβήτης, παχυσαρκία και παθήσεις στους πνεύμονες που προκαλούν δυσκολίες στην αναπνοή για να βεβαιωθούν ότι δεν θα επηρεαστούν τα ευρήματα της έρευνας.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όσοι ΔΕΝ είχαν εμβολιαστεί κατά της γρίπης είχαν 58% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν εγκεφαλικό επεισόδιο, 45% αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν σηψαιμία και 40% αυξημένη πιθανότητα να διαγνωστούν με θρόμβωση.

Οι ανεμβολίαστοι ασθενείς είχαν επίσης 58% αυξημένη πιθανότητα να χρειαστούν επειγόντως θεραπεία και 20% μεγαλύτερη πιθανότητα να εισαχθούν σε μονάδα εντατικής θεραπείας.

Ο επικεφαλής ερευνητής Devinder Singh δήλωσε πως χρειάζεται να γίνει επιπλέον έρευνα για το θέμα, τονίζοντας ωστόσο πως τα συμπεράσματα δείχνουν ότι το πιο εύκολα προσβάσιμο εμβόλιο της γρίπης μπορεί να προσφέρει μια μορφή προστασίας σε χώρες που προσπαθούν να εξασφαλίσουν δόσεις του εμβολίου κατά του κοροναϊού.

Πηγή: medlabnews.gr

Ερευνητές χαρτογραφούν την περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη συσχέτιση παρόμοιων αντικειμένων, οδηγώντας σε νέα μονοπάτια ανακάλυψης του πώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται τις πληροφορίες που λαμβάνει.

Όταν κάποιος βλέπει μία οδοντόβουρτσα, ένα αυτοκίνητο, μία συσκευή τηλεφώνου και πολλά άλλα αντικείμενα, αυτόματα τα συσχετίζει με άλλα αντικείμενα και δραστηριότητες. Η λειτουργία αυτή επιτρέπει την δημιουργία «περιεχομένου» και μίας βάσης δεδομένων για τον καθένα, αλλά και συμβάλλει στο να τεθούν προσδοκίες από το περιβάλλον.

Με τεχνικές απεικόνισης του εγκεφάλου, οι ερευνητές καταμέτρησαν το εύρος αυτού του φαινομένου και ταυτοποίησαν την περιοχή στην οποία λαμβάνει χώρα. Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο Nature Communications.

«Όταν βλέπουμε για παράδειγμα ένα ψυγείο, σκεπτόμαστε πως απλά κοιτάμε ένα ψυγείο, δεν υπάρχει κάποια πιο σύνθετη σκέψη. Ωστόσο, στο μυαλό μας ασυνείδητα έρχονται όλα εκείνα τα αντικείμενα της κουζίνας που σχετίζονται με το ψυγείο» αναφέρει ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, Mick Bonner, του Πανεπιστημίου Johns Hopkins. «Είναι η πρώτη φορά που κάποιος ταυτοποιεί και εντοπίζει την περιοχή του εγκεφάλου στην οποία συμβαίνει αυτό».

Σε μία έρευνα που αποτελείται από 2 μέρη, ο Bonner και ο συνεργάτης του και συγγραφέας της μελέτης Russell Epstein, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Pennsylvania, χρησιμοποίησαν μία βάση δεδομένων, η οποία περιελάβανε χιλιάδες εικόνες με αντικείμενα, με το όνομά τους να αναγράφεται. Υπήρχαν εικόνες από το εσωτερικό του σπιτιού, από την πόλη, την καθημερινότητα και την φύση και οι εικόνες αυτές είχαν τίτλο με το όνομα του κάθε αντικειμένου. Προκειμένου να ποσοτικοποιηθεί το πόσο συχνά κάποια αντικείμενα εμφανίζονταν μαζί με άλλα, δημιούργησαν ένα στατιστικό μοντέλο και αλγόριθμο που παρουσίασε την πιθανότητα να δει κανείς ένα στυλό αν έχει δει έναν πίνακα, ή να δει ένα πιάτο αν έχει δει ένα πλυντήριο.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές προσπάθησαν να εντοπίσουν την περιοχή του εγκεφάλου, η οποία διαχειρίζεται αυτές τις συνδέσεις.

Την ώρα που η δραστηριότητα του εγκεφάλου παρακολουθούνταν με λειτουργική απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (fMRI), η ομάδα των ερευνητών έδειξε στους συμμετέχοντες εικόνες μεμονωμένων αντικειμένων, αναζητώντας μεταβολές στην απεικόνιση σε κάποια περιοχή. Το σημείο που εντόπισαν ήταν μια περιοχή στον οπτικό φλοιό που σχετίζεται συνήθως με την επεξεργασία χωρικών σκηνών.

«Όταν κοιτάζει κανείς ένα αεροπλάνο, αυτή η περιοχή συνδέει την σκέψη με αυτή με τον ουρανό και τα σύννεφα και άλλα παρόμοια», είπε ο Bonner. «Αυτή η περιοχή του εγκεφάλου που από καιρό πιστεύεται ότι επεξεργάζεται το χωρικό περιβάλλον κωδικοποιεί επίσης πληροφορίες σχετικά με το πώς σχετίζονται τα πράγματα στον κόσμο».

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, αυτό είναι το πρώτο μεγάλης κλίμακας πείραμα που ποσοτικοποιεί τους συσχετισμούς μεταξύ αντικειμένων στο οπτικό περιβάλλον, καθώς και την πρώτη εικόνα για το πώς αυτό το οπτικό πλαίσιο αντιπροσωπεύεται στον εγκέφαλο.

Πηγή: http://healthmag.gr/

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ. Η εργασία έχει τίτλο “CD8 + Τ κύτταρα ειδικά για διατηρημένους επιτόπιους κορωνοϊούς τα οποία συσχετίζονται με ηπιότερη νόσο σε ασθενείς με COVID-19” και δημοσιεύεται στο περιοδικό Science Immunology.

Νέα Έρευνα: Νέα έρευνα προτείνει μια πιθανή σύνδεση μεταξύ της προσβολής του κοινού κρυολογήματος και μιας μεταγενέστερης λοίμωξης COVID-19. Ο κοινός ιός κρυολογήματος είναι ένας τύπος κορωνοϊού, που ανήκει στην ίδια οικογένεια με τον ιό SARS-CoV-2 ο οποίος προκαλεί τη νόσο COVID-19. Αυτά τα ευρήματα προέρχονται από τη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, όπου οι ερευνητές έχουν επανεξετάσει τα πρότυπα δεδομένων που υποδηλώνουν ότι τα άτομα με COVID-19 μπορεί να εμφανίσουν ήπια συμπτώματα όταν συγκεκριμένα ανοσοκύτταρα «θυμούνται» προηγούμενες συναντήσεις με εποχιακούς κορωνοϊούς. Από τους εποχιακούς κορωνοϊούς, αυτό είναι κυρίως το κοινό κρυολόγημα. Τέτοια ανοσοκύτταρα μπορούν να κινητοποιηθούν γρηγορότερα έναντι του ιού SARS-CoV-2.

Οι ερευνητές δηλώνουν ότι πιθανώς υποδηλώνει τον λόγο που τα παιδιά, τα οποία τείνουν να μολύνονται με περισσότερα κρυολογήματα από τους ενήλικες, φαίνεται να είναι πιο ανθεκτικά στη μόλυνση από τον ιό SARS-CoV-2.

Τα ανοσοκύτταρα είναι φονικά Τ κύτταρα, τα οποία υπάρχουν στο αίμα και τη λέμφη.

Αυτό βασίζεται σε μια ανάλυση των φονικών Τ κυττάρων που ελήφθησαν από ασθενείς με COVID-19 με τα χειρότερα συμπτώματα.

Τα κύτταρα σε αυτούς τους ασθενείς εμφανίζουν λιγότερα σημάδια ότι είχαν προηγούμενες υποτροπές με κορωνοϊούς που προκαλούν κοινό κρυολόγημα. Όταν ένας υποδοχέας δολοφονικού κυττάρου ανιχνεύει ένα πεπτίδιο στην επιφάνεια ενός κυττάρου που είναι εκτός τόπου (όπως από ιογενή λοίμωξη), το Τ-κύτταρο αναπαράγει και παράγει κύτταρα με υποδοχείς σχεδιασμένους να στοχεύουν την ίδια αλληλουχία πεπτιδίων.

Μετά τη μόλυνση, μερικά από τα αρχικά κύτταρα Τ γίνονται «κύτταρα μνήμης Τ» και παρουσιάζουν συνεχή ευαισθησία και μπορούν να επανενεργοποιηθούν εάν το ίδιο (ή παρόμοιο) πεπτίδιο ανιχνευθεί στο μέλλον.

Ο λόγος για τον οποίο μπορεί να υπάρξει επίδραση από τον ιό SARS-CoV-2 είναι επειδή η γενετική αλληλουχία είναι σχετικά παρόμοια με τα στελέχη κορωνοϊού που προκαλούν κοινό κρυολόγημα.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμά τους αξιολογώντας δείγματα αίματος που ελήφθησαν από υγιείς δότες πριν ξεκινήσει η πανδημία COVID-19.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές καθόρισαν τους αριθμούς των Τ κυττάρων που στοχεύουν κάθε πεπτίδιο που αντιπροσωπεύεται στον πίνακα.

Αυτό έδειξε ότι τα μη εκτεθειμένα άτομα Τ κύτταρα που στοχεύουν πεπτίδια SARS-CoV-2 τα οποία μοιράστηκαν με άλλους κορωνοϊούς ήταν πιο πιθανό να έχουν πολλαπλασιαστεί από τα φονικά Τ κύτταρα που στοχεύουν πεπτίδια που βρέθηκαν μόνο στον ιό SARS-CoV-2.

Το επίπεδο αποτελεσματικότητας από αυτά τα κύτταρα μνήμης εξαρτάται από την ταχύτητα με την οποία εντοπίζουν έναν ιό και από την οποία αναπαράγονται.

Η επίδραση αυτή αποδείχθηκε μέσω εργαστηριακών μελετών, χρησιμοποιώντας δείγματα αίματος που ελήφθησαν από ασθενείς και μετρώντας τον αριθμό tvn κυττάρων.

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ. Η εργασία έχει τίτλο “CD8 + Τ κύτταρα ειδικά για διατηρημένους επιτόπιους κορωνοϊούς τα οποία συσχετίζονται με ηπιότερη νόσο σε ασθενείς με COVID-19” και δημοσιεύεται στο περιοδικό Science Immunology.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/