Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Πηγή: https://www.onmed.gr/

Ένα ελπιδοφόρο φάρμακο για ασθενείς με Alzheimer, το οποίο παράγεται από τα φύκια και βελτιώνει κατά 125% τη νόηση και κατά 85% τη λειτουργικότητα, βρίσκεται στην 3η φάση των κλινικών δοκιμών και αναμένεται να εγκριθεί σε ορίζοντα τριετίας. Πρόκειται για το ALZ-801 (τραμιπροσάτη), το οποίο θα χορηγείται από στόματος υπό μορφή χαπιού και όπως δείχνουν τα αποτελέσματα των μελετών -μεταξύ άλλων- ελαττώνει την ατροφία του ιπποκάμπου και τη φλεγμονή. Φαίνεται δε, ότι μπορεί να έχει ενδείξεις χορήγησης κυρίως σε ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ που είναι φορείς του προδιαθεσικού γονιδίου της Απολιποπρωτεΐνης Ε ε4 (ΑΡΟΕ e4) και πιθανόν σε παθήσεις των ματιών, όπως το γλαύκωμα και η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Τα παραπάνω ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η νευρολόγος- ψυχίατρος, καθηγήτρια του ΑΠΘ και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νόσου Alzheimer Μάγδα Τσολάκη, με αφορμή ανακοίνωσή της, με θέμα «Παραμένει το Αβ θεραπευτικός στόχος για τη νόσο Alzheimer; O ρόλος της τραμιπροσάτης», στο 12ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νόσου Alzheimer & 4ο Μεσογειακό Συνέδριο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων PICAD & MeCoND, οι εργασίες των οποίων αρχίζουν αύριο.

«Αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε κλινικές δοκιμές τέσσερα φάρμακα, το Aducanumab, το Gantenerumab, το BAN2401 και το ALZ-801. Τα τρία πρώτα είναι μονοκλωνικά αντισώματα και είναι ενέσιμα (ενδοφλέβια ή υποδόρια) ενώ το τέταρτο -ήτοι το ALZ801 (τραμιπροσάτη)- χορηγείται από το στόμα με μορφή χαπιού. Ο στόχος και των τεσσάρων είναι τα αδιάλυτα ολιγομερή, τα οποία θεωρούνται ότι είναι τοξικά. Η προσπάθεια είναι να χρησιμοποιηθούν, ιδιαίτερα το ALZ -801, σε ασθενείς με θετικό γονίδιο ΑΡΟΕ ε4 (το οποίο είναι γενετικός παράγοντας κινδύνου για Alzheimer), για να μπορέσουμε να δούμε αν αυτά τα φάρμακα έχουν κάποιο αποτέλεσμα σε αυτή την ομοιογενή ομάδα των ανθρώπων. Οι πρώτες μελέτες είχαν καλά αποτελέσματα και τώρα τρέχουν οι μελέτες φάσης 3, οι οποίες περιμένουμε ότι θα έχουν, επίσης, καλά αποτελέσματα. Αλλά για να μπορέσουν να εγκριθούν θα πρέπει να τελειώσει η μελέτη φάσης 3», σημειώνει η κ. Τσολάκη, αναφερόμενη στα νέα φάρμακα για τη νόσο Alzheimer.

Επισημαίνει ακόμη ότι το πλέον υποσχόμενο απ’ αυτά τα φάρμακα είναι το ALZ-801 γιατί τελικά έδειξε ότι βελτιώνει τη νόηση κατά 125% και τη λειτουργικότητα κατά 81%, ενώ τα άλλα φάρμακα που βρίσκονται σε δοκιμές φάσης 3 βελτιώνουν τη νόηση το πολύ κατά 80-84% (ΒΑΝ2401) και τη λειτουργικότητα κατά 22-26%. Υπογραμμίζει δε πως είναι σημαντικό, ότι ενώ με τη χορήγηση των μονοκλωνικών αντισωμάτων έχει παρατηρηθεί οίδημα στον εγκέφαλο, με το ALZ-801 δεν παρατηρήθηκε παρόμοιο πρόβλημα.

«Το ALZ-801 είναι το πιο ελπιδοφόρο. Πιστεύω ότι όταν κυκλοφορήσει θα χρησιμοποιηθεί όχι μόνο θεραπευτικά αλλά και για προφύλαξη, γιατί μπορούμε να δούμε αν έχουμε το γονίδιο ΑΡΟΕ Ε4 στο χρωμόσωμα 19 στο DNA, και να ξέρουμε, αν έχουμε γενετική προδιάθεση. Αν έχουμε γενετική προδιάθεση, μπορούμε να το παίρνουμε. Αυτό το σκεύασμα παράγεται από τα φύκια, είναι ένα φυτικό προϊόν που έχει εγκριθεί στη Κίνα και έχει ήπιες ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ζάλη, ναυτία και καμιά φορά εμετό, εάν ληφθεί σε μεγάλες δόσεις. Με τη χορήγηση του ALZ-801 φαίνεται ότι και ελαττώνεται ο ρυθμός της ατροφίας του ιππόκαμπου και νοητικά υπάρχει βελτίωση 125%. Ελαττώνει τη φλεγμονή και πραγματικά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε ενδείξεις όπως στο σύνδρομο Down, στην οικογενειακή νόσο Alzheimer με μεταλλάξεις, και πιθανόν να χρησιμοποιηθεί στο γλαύκωμα και στην εκφύλιση της ωχράς κηλίδας», προσθέτει η κ. Τσολάκη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το πόρισμα της μελέτης τους

Γάλλοι ερευνητές, χρησιμοποιώντας μαγνητικές απεικονιστικές εξετάσεις, βρήκαν σημαντικές ανωμαλίες στα μάτια μερικών ασθενών με σοβαρή Covid-19.
Η σοβαρή μόλυνση από κορωνοϊό συνδέεται με δυνητικά επικίνδυνες ανωμαλίες στα μάτια μερικών ασθενών, σύμφωνα με Γάλλους επιστήμονες

Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη οφθαλμολογικής εξέτασης των ασθενών με σοβαρή λοίμωξη από κορωνοϊό, έτσι ώστε, στο μέτρο που χρειάζεται, να τύχουν -έγκαιρα- της κατάλληλης θεραπείας.

Ενώ ο κορωνοϊός SARS-CoV-2 -πρωτίστως- πλήττει τους πνεύμονες, έχει συνδεθεί, επίσης, με παθήσεις των ματιών, όπως η αμφιβληστροειδοπάθεια και η επιπεφυκίτιδα. Έως τώρα, όμως, έχει υπάρξει περιορισμένη έρευνα πάνω στη φύση και στη συχνότητα αυτών των ανωμαλιών στα μάτια σε συνάρτηση με την Covid-19.

Για να γίνουν γνωστά περισσότερα πράγματα, η Γαλλική Εταιρεία Νευροακτινολογίας προχώρησε στη μελέτη 129 ασθενών με σοβαρή Covid-19, οι οποίοι έκαναν μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου. Από αυτούς, οι εννέα (ποσοστό 7%) εμφάνιζαν αφύσικα ευρήματα στους βολβούς των ματιών τους, κυρίως έναν ή περισσότερους όζους στο πίσω μέρος του βολβού.

Οι οκτώ από τους εννέα ασθενείς είχαν περάσει καιρό διασωληνωμένοι σε ΜΕΘ νοσοκομείου ή σε στάση μπρούμυτα, κάτι που μπορεί να επιδράσει αρνητικά στα μάτια. Και οι εννέα είχαν όζους στην περιοχή της ωχράς κηλίδας, στο πίσω μέρος του ματιού που ευθύνεται για την κεντρική όραση (οι οκτώ και στα δύο μάτια). Από τους εννέα, οι δύο είχαν διαβήτη, οι δύο υπέρταση και οι έξι ήταν παχύσαρκοι.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Ογκουστίν Λεκλέρ του Πανεπιστημίου του Παρισιού και του Τμήματος Νευροακτινολογίας του Νοσοκομείου του Ιδρύματος Αντόλφ ντε Ροτσίλντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Radiology» της Ακτινολογικής Εταιρείας της Β. Αμερικής, ανέφεραν ότι όλοι οι ασθενείς με σοβαρή Covid-19 θα πρέπει να εξετάζονται με βυθοσκόπηση, οπτική τομογραφία συνοχής κ.ά.

Ο δρ Λεκλέρ τόνισε ότι τα σοβαρά προβλήματα στα μάτια μπορεί να περάσουν απαρατήρητα στο νοσοκομείο, ιδίως στις ΜΕΘ, επειδή οι ασθενείς με σοβαρή Covid-19 αντιμετωπίζουν πιο σοβαρά προβλήματα για τη ζωή τους και η προσοχή των γιατρών είναι στραμμένη αλλού.

Ο βιολογικός μηχανισμός πίσω από τη δημιουργία όζων στα μάτια στους ασθενείς με Covid-19 παραμένει άγνωστος. Σύμφωνα με τους ερευνητές, μπορεί να σχετίζεται με τη φλεγμονή που πυροδοτεί ο ιός. Οι τυχόν οφθαλμολογικές επιπτώσεις στους ασθενείς με λιγότερο σοβαρή Covid-19 βρίσκονται υπό εξέταση.

«Πηγή: https://www.athensvoice.gr

Αιματολογική εξέταση για την ανίχνευση βιοδεικτών με προκαρκινικές αλλοιώσεις οι οποίες είναι πολύ πιθανό να εξελιχθούν σε καρκίνο του παχέος εντέρου

Καρκίνος παχύ έντερο: Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences, μία ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Wisconsin ανακάλυψε τέσσερις βιοδείκτες πρωτεϊνών που συνδέονται με προκαρκινικές αλλοιώσεις οι οποίες είναι πολύ πιθανό να εξελιχθούν σε καρκίνο του παχέος εντέρου. Σχεδόν όλες οι περιπτώσεις καρκίνου του παχέος εντέρου είναι ιάσιμες αρκεί να διαγνωστούν νωρίς. Παρότι αυτό θα έπρεπε να καθιστά ξεκάθαρη την ανάγκη των προληπτικών εξετάσεων, εντούτοις στην περίπτωση των διαγνωστικών τεστ για τον καρκίνο του παχέος εντέρου – ουσιαστικά της κολονοσκόπησης -, παρατηρείται το παράδοξο είτε της μη συμμόρφωσης είτε της υπερδιάγνωσης και υπερθεραπείας.

Οι επιστήμονες αναμένουν ότι τα ευρήματά τους θα οδηγήσουν σε μία εξέταση αίματος για την διάγνωση του καρκίνου, προσθέτοντας  ένα ακόμη διαγνωστικό τεστ στην φαρέτρα των εξετάσεων με σκοπό τη μείωση της υπερ-θεραπείας υγειών ασθενών. «Αυτή η μελέτη προσεγγίζει την πιθανότητα εντοπισμού ορισμένων αιματολογικών δεικτών μέσω μίας ελάχιστα επεμβατικής διαδικασίας όπως είναι η εξέταση αίματος, η οποία θα μειώνει την υπερδιάγνωση», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας, Bill Dove.

Η βασική εξέταση για τον καρκίνο του παχέος εντέρου είναι η κολονοσκόπηση. Για να γίνει η εξέταση πρέπει να προηγηθεί καθαρισμός του εντέρου με δίαιτα και καθαρτικά. Ο σωστός καθαρισμός είναι απαραίτητος γιατί αλλιώς η εξέταση δεν είναι αξιόπιστη. Η κολονοσκόπηση επιτρέπει όχι μόνο τη λήψη βιοψιών για ιστολογική ανάλυση, αλλά και την θεραπεία, όπως είναι η άμεση αφαίρεση πολύποδα.

Μία άλλη διαγνωστική εξέταση είναι η κολονογραφία με αξονική τομογραφία, που βασίζεται σε λήψη εικόνων μέσω αξονικού τομογράφου από τον αυλό του παχέος εντέρου. Η μέθοδος είναι απεικονιστική, οπότε εάν εντοπιστεί κάτι ανησυχητικό που πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω ή πρέπει να γίνει αφαίρεση πολύποδα, τότε γίνεται κολονοσκόπηση.

Στις μελέτες ασθενών που υποβλήθηκαν σε αξονική κολονογραφία διαπιστώθηκε ότι η πλειονότητα των μικρών πολυπόδων που εντοπίζονται δεν εξελίσσονται σε κακοήθεια, οπότε η επέμβαση αφαίρεσής τους είναι αχρείαστη. Για να περιοριστούν οι περιπτώσεις υπερ-θεραπείας, οι ερευνητές σε αυτή τη μελέτη, αναζήτησαν δείκτες (πρωτεΐνες) με αυξημένες τιμές στο αίμα ασθενών με αναπτυσσόμενους προ-καρκινικούς ή καρκινικούς πολύποδες.

Οι επιστήμονες εξέτασαν δείγματα αίματος 90 ασθενών που υποβλήθηκαν σε κολονοσκόπηση – οι οποίοι χωρίστηκαν σε χαμηλού ή υψηλού κινδύνου προ-καρκινικούς πολύποδες και 31 ασθενών με υπολογιστική τομογραφική κολονογραφία οι οποίοι τέθηκαν υπό παρακολούθηση χωρίς να αφαιρεθούν οι πολύποδες. Ακολούθως οι επιστήμονες επέλεξαν 19 πρωτεΐνες οι οποίες είχε παρατηρηθεί πως ήταν υψηλές σε ζωικά μοντέλα καρκίνου του παχέος εντέρου και εφάρμοσαν μία τεχνική που είναι γνωστή ως φασματομετρία μάζας για να υπολογίσουν τις συγκεντρώσεις των πρωτεϊνών στο αίμα των ασθενών.

Λόγω του ότι ήδη γνώριζαν τα αποτελέσματα της κολονοσκόπησης κάθε ασθενούς, οι ερευνητές μπορούσαν να συσχετίσουν τα ευρήματα των αιματολογικών δεικτών των ασθενών με την διάγνωση των ασθενών, επιτρέποντάς τους να ανακαλύψουν ποιοι δείκτες – εφόσον υπάρχουν – συσχετίζονται με αναπτυσσόμενους ή καρκινικούς πολύποδες. Η επικεφαλής ερευνήτρια Melanie Ivancic εντόπισε υψηλά επίπεδα σε τέσσερις  πρωτεΐνες που συσχετίζονταν με πρώιμο καρκίνο του παχέος εντέρου στους ασθενείς που μελέτησε.

«Δεν περιμέναμε ότι θα μπορούσαμε να βρούμε προγνωστικούς βιοδείκτες για τόσο μικρούς και προ-καρκινικούς πολύποδες στους ανθρώπους, όμως το κάναμε», δήλωσε ο Δρ. Dove. «Πιστεύουμε πως η επιτυχία στην πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου μπορεί να έλθει από συνδυασμό πολλαπλών διαγνωστικών στρατηγικών», δήλωσε ο Δρ. Dove. «Η δική μας μελέτη αναφέρει δείκτες που αν και είναι μέτριας ισχύος, μπορούν να συνεισφέρουν στο σύνολο των διαγνωστικών προσεγγίσεων για την ανίχνευση των αναπτυσσόμενων προκαρκινικών αδενωμάτων του παχέος εντέρου».

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Kαθησυχαστικά είναι τα αποτελέσματα για τα μωρά των εγκύων που μολύνθηκαν από κορωνοϊό, τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όσο και μετά τον τοκετό. Τα ευρήματα της συγκεκριμένης έρευνας υποδηλώνουν ότι είναι πιθανό τα αντισώματα να φτάσουν στα μωρά, δίνοντάς τους προστασία από τον ιό.

Έρευνα SARS-CoV-2: Μια ομάδα ερευνητών στο Παιδικό Νοσοκομείο της Φιλαδέλφειας και στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας  Perelman School of Medicine, βρήκε αντισώματα SARS-CoV-2 στον πλακούντα πολλών γυναικών που ήταν θετικές στην COVID-19 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of the American Medical Association και οι ειδικοί περιγράφουν τα ευρήματά τους αφού εξέτασαν τους πλακούντες πολλών εγκύων που είχαν μολυνθεί με κορωνοϊό. Οι ερευνητές εξέτασαν τους πλακούντες από 1.470 γυναίκες που είχαν μολυνθεί με τον SARS-CoV-2. Η ερευνητική ομάδα αναζήτησε, τόσο την παρουσία του ιού, όσο και τα αντισώματα που προκύπτουν ως μέρος μιας ανοσοαπόκρισης. Οι ερευνητές βρήκαν αντισώματα SARS-CoV-2 σε 83 από τους πλακούντες. Διαπίστωσαν επίσης ότι ο αριθμός των αντισωμάτων που βρέθηκαν στον πλακούντα έτεινε να αντικατοπτρίζει τον βαθμό μόλυνσης της μητέρας όταν μολύνθηκε. Περισσότερα αντισώματα βρέθηκαν σε πλακούντες που σχετίζονται με γυναίκες που είχαν μολυνθεί νωρίς στην εγκυμοσύνη τους – και δεν φαίνεται να έχει σημασία αν η μητέρα εμφάνισε συμπτώματα ή όχι.

Καθώς η πανδημία COVID-19 συνεχίζει να μολύνει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο, οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν καλύτερα τι κάνει ο ιός SARS-CoV-2 σε όσους μολύνει. Ένας τομέας ανησυχίας είναι οι έγκυες – όμως έως σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των ερευνών έχει δείξει ότι δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών συμπτωμάτων από τον γενικό πληθυσμό. Επίσης, καθησυχαστικά είναι τα αποτελέσματα και για τα μωρά τους, τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όσο και μετά τον τοκετό. Τα ευρήματα της συγκεκριμένης έρευνας υποδηλώνουν ότι είναι πιθανό τα αντισώματα να φτάσουν στα μωρά, δίνοντάς τους προστασία από τον ιό. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη σαφές πόση προστασία μπορούν να τους παρέχουν, ούτε είναι γνωστό πόσο καιρό διατηρούνται τα αντισώματα. Υπάρχει επίσης το ζήτημα των τύπων αντισωμάτων στον πλακούντα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μόνο τα αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατάφεραν να εισέλθουν στο αίμα του πλακούντα. Αν και είναι πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός ότι κανένα από τα μωρά στη μελέτη τους δεν ήταν θετικό στην COVID-19, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί με βεβαιότητα ότι τα μωρά δεν μπορούν να μολυνθούν ενώ βρίσκονται ακόμη στη μήτρα.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Ο ομότιμος καθηγητής Βιοχημείας του UCL Γρηγόριος Γρηγοριάδης ήταν εκείνος που πριν από μισό αιώνα πρώτος ανέπτυξε την τεχνολογία που χρησιμοποιεί λιποσώματα ως «οχήματα» μεταφοράς των εμβολίων στην οποία σήμερα βασίζονται τα mRNA εμβόλια που χορηγούνται και στη χώρα μας

Προσφάτως ο 86χρονος Γρηγόριος Γρηγοριάδης έλαβε στη Βρετανία όπου ζει τα τελευταία 50 και πλέον χρόνια την πρώτη δόση του εμβολίου των Pfizer/BioNtech ενάντια στον νέο κοροναϊό – χωρίς μάλιστα να εμφανίσει την παραμικρή παρενέργεια. Σημαντικό, θα πείτε, όπως για κάθε άνθρωπο, όπου και αν ζει, αφού ο εμβολιασμός του καθενός ανά τον κόσμο μάς φέρνει όλους πιο κοντά στην πολυπόθητη στιγμή που θα ελευθερωθούμε από την πρωτόγνωρη πανδημία την οποία αντιμετωπίζουμε. Ωστόσο υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά σε ό,τι αφορούσε το «τσίμπημα» του κυρίου Γρηγοριάδη σε σύγκριση με εκείνα όλων των υπολοίπων ανθρώπων ανά τον πλανήτη: χωρίς την καίρια επιστημονική συμβολή αυτού του ομότιμου πλέον καθηγητή Βιοχημείας στο University College του Λονδίνου πριν από μισό αιώνα, κανένας – ούτε ο ίδιος ο κ. Γρηγοριάδης – δεν θα είχε εμβολιαστεί με το προηγμένο mRNA εμβόλιο, αφού εκείνος ήταν που έθεσε σε μεγάλο βαθμό τις βάσεις για την επιτυχή ανάπτυξή του! Με ποιον τρόπο;

Ηταν ο επιστήμονας που πρώτος ανακάλυψε τη μέθοδο χρήσης των λιποσωμάτων, μικρών λιπιδικών σφαιρών, ως «οχημάτων μεταφοράς» ευάλωτων φαρμάκων και εμβολίων εντός του ανθρώπινου οργανισμού – και το mRNA είναι ένα άκρως ευάλωτο «φορτίο» για μεταφορά το οποίο χωρίς το κατάλληλο «όχημα» καταστρέφεται εν ριπή οφθαλμού. Ο καθηγητής Γρηγοριάδης μίλησε στο ΒΗΜΑScience από το σπίτι του, στο Νόρθγουρντ του Μίντλσεξ, για τους «Δούρειους ίππους» του που δίνουν υπόσχεση ότι θα κάνουν την ανθρωπότητα στο μέλλον να «αλώσει» την… ιογενή Τροία, για το πώς αισθάνεται που έχει βάλει το δικό του «λιθαράκι» στον αγώνα ενάντια στην κορωνο-πανδημία, αλλά και για τις προβλέψεις του σχετικά με το πότε θα αφήσουμε πίσω μας τον… μικροσκοπικό εφιάλτη με τις τεράστιες συνέπειες παγκοσμίως.

Οπως μας εξιστόρησε ο καθηγητής, ξεκίνησε την έρευνα επάνω στη χρήση των λιποσωμάτων ως «οχημάτων μεταφοράς» φαρμάκων πριν από 50 έτη. «Σκεφτήκαμε τα λιποσώματα καθώς είναι φτιαγμένα από τα ίδια υλικά με τις κυτταρικές μεμβράνες – διαθέτουν ένα υδάτινο κέντρο που περιβάλλεται από στιβάδες λιπιδίων – και αρχίσαμε να τα μελετάμε ως υποψήφιους μεταφορείς φαρμάκων με τη βιοχημικό Μπρέντα Ράιμαν στην Ιατρική Σχολή του Royal Free Hospital στο Λονδίνο. Το πρώτο σχετικό άρθρο εμφανίστηκε το 1971. Τρία χρόνια αργότερα, το 1974, σε συνεργασία με τον Αντονι Αλισον από το Κλινικό Ερευνητικό Κέντρο του Νοσοκομείου Nόρθγουιρκ Παρκ στο Χάροου του Λονδίνου δημοσιεύσαμε μελέτη στην επιθεώρηση «Nature» σχετικά με τη χρήση λιποσωμάτων ως οχημάτων μεταφοράς στα εμβόλια. Ωστόσο όταν έκανα αυτές τις ανακαλύψεις δεν πίστευα ότι θα είχαν τόσο μεγάλη σημασία για την επιστήμη. Νιώθω πολύ χαρούμενος που η δουλειά μας τόσα χρόνια πριν συμβάλλει αυτή τη στιγμή στην αντιμετώπιση μιας πρωτόγνωρης πανδημίας».

Αρχικώς η ερευνητική δουλειά του καθηγητή Γρηγοριάδη επάνω στα λιποσώματα στόχευε, όπως μας πληροφόρησε, στην ανάπτυξη συστημάτων που θα μπορούσαν να φθάσουν στο ήπαρ για τη θεραπεία της νόσου αποθήκευσης γλυκογόνου – πρόκειται για μια νόσο όπου εμφανίζεται διαταραχή του μεταβολισμού του γλυκογόνου το οποίο συσσωρεύεται στο ήπαρ εξαιτίας της έλλειψης ενός ενζύμου, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ηπατομεγαλία καθώς και καθυστέρηση της σωματικής και της κινητικής ανάπτυξης κατά την παιδική ηλικία. «Αρχικώς σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω μικροκάψουλες από νάιλον για τη μεταφορά εντός του οργανισμού των ασθενών του απαραίτητου ενζύμου του οποίου εμφάνιζαν έλλειψη. Ωστόσο απέρριψα αυτή την ιδέα καθώς το συγκεκριμένο υλικό δεν είναι βιοδιασπώμενο. Στη συνέχεια έμπνευση αποτέλεσε η εργασία ενός άλλου συναδέλφου στο εργαστήριο επάνω στα λιποσώματα. Τότε αποφασίσαμε με τη δρα Ράιμαν να προσπαθήσουμε να χρησιμοποιήσουμε τα λιποσώματα ώστε να κλείσουμε εντός τους το ένζυμο και να το μεταφέρουμε με ασφάλεια στο ήπαρ των ασθενών που το είχαν ανάγκη». Η προσπάθεια στέφθηκε με πλήρη επιτυχία. Αποδείχθηκε ότι η ανάμειξη των λιποσωμάτων με νερό στο οποίο ήταν διαλυμένο το ένζυμο οδηγούσε σε «παγίδευση» του ενζύμου μέσα στα λιποσώματα τα οποία μετατρέπονταν σε πλήρως ασφαλή οχήματα μεταφοράς του.

Ιδανική λύση για «ευπαθή φορτία»

Τα λιποσώματα αποτελούν ιδανική λύση για τη μεταφορά φαρμάκων αλλά και εμβολίων, εξήγησε ο καθηγητής. «Εχουν την ιδιότητα να μπορούν να κλείνουν μέσα τους άκρως ευπαθή φορτία, αφού το εσωτερικό τους είναι υδροφοβικό, άρα δημιουργούν μια κάψουλα γύρω από το φορτίο ενώ ταξιδεύουν εντός του οργανισμού. Την ίδια στιγμή όμως το περίβλημά τους είναι υδρόφιλο, γεγονός που τους επιτρέπει να κινούνται άνετα στην κυκλοφορία του αίματος και ως τα σημεία-στόχους. Και όταν παραδώσουν στο σημείο όπου χρειάζεται το πολύτιμο φορτίο, τότε διασπώνται χωρίς να αφήνουν επικίνδυνα κατάλοιπα».

Η σύλληψη αυτή ήταν κομβικής σημασίας για τη μεταφορά πλήθους φαρμάκων αλλά και εμβολίων στον ανθρώπινο οργανισμό – η ανακάλυψη του καθηγητή Γρηγοριάδη οδήγησε μάλιστα στην ανάπτυξη εμβολίου για τη γρίπη αλλά και την ηπατίτιδα Α στα τέλη της δεκαετίας του 1990. «Στην περίπτωση των εμβολίων δείξαμε ότι τα λιποσώματα μπορούν να λειτουργήσουν και ως ανοσοενισχυτικά, αυξάνοντας ως και 100 ή και 200 φορές την αποτελεσματικότητα των εμβολίων μέσω της παραγωγής περισσότερων αντισωμάτων από τον ανθρώπινο οργανισμό».

Οι «απόγονοι» στα κορωνο-εμβόλια

Αυτή η πρωτοποριακή για την εποχή της δουλειά έχει πλέον «απογόνους» οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τα συστήματα μεταφοράς που χρησιμοποιούνται σήμερα για την ανάπτυξη πλήθους φαρμάκων αλλά και των προηγμένων mRNA εμβολίων των Pfizer/BionTech και της Moderna που ήδη χορηγούνται ενάντια στον νέο κορωνοϊό ανά τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας.

«Τα λιποσώματα θεωρούνται το πιο επιτυχημένο σύστημα μεταφοράς φαρμάκων και εμβολίων» ανέφερε ο καθηγητής Γρηγοριάδης και προσέθεσε ότι η αρχική έρευνά του οδήγησε σε περαιτέρω μελέτες και σε νέες ανακαλύψεις που σήμερα κινούνται σε επίπεδο… νανοκλίμακας. Οι «απόγονοι» των λιποσωμάτων του έλληνα καθηγητή είναι τα λιπιδικά νανοσωματίδια – «οχήματα μεταφοράς» της τάξεως νανομέτρων – που επιτελούν το καίριας σημασίας έργο της ασφαλούς παράδοσης του εκάστοτε «πακέτου» – ακόμη και πολύ μικρών σε μέγεθος «φορτίων» – εντός του οργανισμού. Σύμφωνα με τον καθηγητή, «σήμερα περισσότερα από 25 φάρμακα, πολλά εκ των οποίων στοχεύουν τον καρκίνο, χρησιμοποιούν τα λιπιδικά νανοσωματίδια για τη μεταφορά της εκάστοτε ουσίας εντός του ανθρώπινου οργανισμού ενώ πολλά άλλα βρίσκονται σε φάση κλινικών δοκιμών. Τα λιπιδικά νανοσωματίδια αποτελούν μια πολύ καλή συνέχεια της τεχνολογίας των λιποσωμάτων που αναπτύξαμε καθώς προσφέρουν νέες δυνατότητες μεταφοράς ακόμη μικρότερων σε μέγεθος ουσιών χωρίς να χάνουν τα πλεονεκτήματα των συστημάτων λιποσωμάτων».

Η νανο-μεταφορά του «εύθραυστου» mRNA

Σε αυτή την τεχνολογία των λιπιδικών νανοσωματιδίων βασίζονται και τα δύο mRNA εμβόλια που χορηγούνται ήδη ενάντια στην COVID-19. Τα εμβόλια αυτά μεταφέρουν εντός των λιπιδικών νανοσωματιδίων συνθετικό αγγελιαφόρο RNA (mRNA), γενετικό υλικό το οποίο περιέχει πληροφορίες σχετικά με την πρωτεΐνη-ακίδα του ιού SARS-CoV-2 – ο ιός φέρει στην επιφάνειά του τέτοιες πρωτεΐνες τις οποίες και χρησιμοποιεί ως «κλειδιά» προκειμένου να ανοίξει τις «πύλες» των ανθρώπινων κυττάρων και να εισέλθει εντός τους. Το mRNA που περιέχει το εμβόλιο παρέχει στον ανθρώπινο οργανισμό τις οδηγίες ώστε να παραγάγει μια μικρή ποσότητα της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού, ώστε το ανοσοποιητικό σύστημα να την αναγνωρίσει ως εισβολέα και να δημιουργήσει προστατευτικά αντισώματα εναντίον της.

Ωστόσο το μειονέκτημα του τόσο πολύτιμου mRNA είναι ότι αποτελεί ένα «φορτίο» άκρως «εύθραυστο» – αν κάποιος το εισαγάγει απευθείας στον οργανισμό θα καταστραφεί αμέσως από τα ένζυμά του. Ετσι τα ανθεκτικά λιπιδικά νανοσωματίδια αναλαμβάνουν τον ρόλο του μεταφορέα του mRNA – και όχι μόνο αυτό: τα σωματίδια αυτά λειτουργούν και ως ανοσοενισχυτικά, αυξάνοντας την ανοσοαπόκριση του οργανισμού στο αντιγόνο, όπως ακριβώς είχε ανακαλύψει δεκαετίες πριν ο καθηγητής Γρηγοριάδης! «Τα λιπιδικά νανοσωματίδια που αποτελούν τέκνα της αρχικής τεχνολογίας των λιποσωμάτων παίζουν καταλυτικό ρόλο στην επιτυχία των εμβολίων για τον νέο κορωνοϊό. Χωρίς αυτά δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί η ασφαλής μεταφορά του mRNA στον ανθρώπινο οργανισμό αλλά και η πρόκληση ανοσοαπόκρισης θα ήταν πολύ πιο αδύναμη».

Ευρύτερη χρήση στο μέλλον

O καθηγητής Γρηγοριάδης δήλωσε ότι χαίρεται που η επιστημονική σύλληψή του – με τις βελτιώσεις που έγιναν στην πάροδο των ετών από άλλους επιστήμονες – αποτελεί μια σημαντική ελπίδα για να σωθεί η ανθρωπότητα από τον ιογενή εχθρό των ημερών μας. «Χαίρομαι που και εγώ ο ίδιος έλαβα το εμβόλιο της Pfizer, το οποίο έχει αποδειχθεί άκρως αποτελεσματικό, χωρίς να εμφανίσω ούτε μία παρενέργεια – σύντομα θα κάνω τη δεύτερη δόση. Και χαίρομαι που έλαβα ένα εμβόλιο το οποίο κλείνει μέσα του ένα μεγάλο κομμάτι της δικής μου προσφοράς στην επιστήμη. Πρόκειται για μια τεχνολογία που θα έχει ακόμη πιο ευρεία χρήση στα χρόνια που έρχονται – θα συνεχίσει να βελτιώνεται και η προσέγγιση των λιπιδικών νανοσωματιδίων θα είναι ακόμη πιο κοινή στα μελλοντικά εμβόλια αφού είναι εύκολη στην παραγωγή και αποτελεσματική». Από το Λονδίνο με (επιστημονική) αγάπη!

Οι μεταλλάξεις και η συλλογική ανοσία

Ανησυχία προκαλούν το τελευταίο διάστημα σε ό,τι αφορά την αποτελεσματικότητα των εμβολίων για τον νέο κορωνοϊό μεταλλάξεις του ιού που εξαπλώνονται ανά τον κόσμο. Ρωτήσαμε τον καθηγητή Γρηγοριάδη αν πιστεύει ότι μεταλλάξεις σαν τη βρετανική, τη νοτιοαφρικανική και τη βραζιλιάνικη που μας φοβίζουν τόσο θα επιφέρουν ισχυρό πλήγμα στην αποτελεσματικότητα των εμβολίων. «Με δεδομένο ότι τα εμβόλια στοχεύουν πολλές διαφορετικές θέσεις της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού, περιλαμβανομένων κάποιων που δεν μεταλλάσσονται συχνά, εκτιμώ ότι τα εμβόλια θα συνεχίσουν να είναι σε μεγάλο βαθμό αποτελεσματικά. Ακόμη όμως και αν χρειαστεί να βγουν νέες εκδόσεις των εμβολίων – κάτι που δεν είναι σπάνιο, για παράδειγμα το εμβόλιο της γρίπης αλλάζει κάθε χρόνο με βάση τα στελέχη του ιού που είχαν κυκλοφορήσει την προηγούμενη περίοδο γρίπης – αυτό θα συμβεί σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι επιστήμονες δεν θα χρειαστεί να ξεκινήσουν από το μηδέν, αλλά να προσαρμόσουν τα εμβόλιά τους στις νέες συνθήκες.

Η τεχνογνωσία ήδη υπάρχει και στην πανδημική κατάσταση που βιώνουμε όλος ο χρόνος χιλιάδων επιστημόνων αλλά και τεράστιοι οικονομικοί πόροι έχουν επενδυθεί στον νέο κορωνοϊό – για αυτό άλλωστε και αναπτύχθηκε εμβόλιο για έναν νέο ιό μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο, κάτι που αποτελεί ρεκόρ. Οταν καταφέρει να εμβολιαστεί ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού, η πανδημία σταδιακά θα σβήσει». Ωστόσο το σβήσιμο της «πανδημικής φωτιάς» δεν θα γίνει ταυτοχρόνως σε ολόκληρο τον πλανήτη. «Τίθεται ζήτημα σημαντικό σχετικά με την πρόσβαση διαφορετικών χωρών στα εμβόλια. Για παράδειγμα, υπό ανάπτυξη χώρες μπορεί να περιμένουν χρόνια ώστε να αποκτήσουν ικανό αριθμό εμβολίων προκειμένου να επιτύχουν συλλογική ανοσία. Και αυτή είναι μια παράμετρος που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Γιατί η πανδημία δεν αποτελεί μόνο επιστημονικό ζήτημα αλλά και πολιτικό» κατέληξε ο κ. Γρηγοριάδης.

Η πορεία του στα μονοπάτια της επιστήμης

Ο Γρηγόριος Γρηγοριάδης γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα και σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας του έφυγε από την Ελλάδα για το εξωτερικό αναζητώντας δουλειά. Ο πρώτος σταθμός του ήταν το Αμβούργο και ο επόμενος ο Καναδάς. Ακολούθησε η Νέα Υόρκη και ο καταληκτικός σταθμός ήταν το Λονδίνο, όπου και ζει εδώ και περισσότερο από 50 χρόνια.

Ο κ. Γρηγοριάδης ήταν επικεφαλής της Ομάδας για τα Λιποσώματα του Ιατρικού Συμβουλίου Ερευνας της Βρετανίας (1972-1990) ενώ στη συνέχεια εργάστηκε επί μακρόν στο University College του Λονδίνου όπου διετέλεσε μεταξύ άλλων επικεφαλής του Κέντρου για την Ερευνα σχετικά με τη Μεταφορά Φαρμάκων (1990-2001). Το 1997 ίδρυσε την εταιρεία Xenetic Biosciences και ήταν ο «πατέρας» των τεχνολογιών που αυτή ανέπτυξε σχετικά με τα λιποσώματα και το πολυσιαλικό οξύ, το οποίο επίσης προτάθηκε για πρώτη φορά από τον ίδιο ως «όχημα μεταφοράς» πρωτεϊνικών και πεπτιδικών φαρμάκων.

Εχει δημοσιεύσει περί τις 400 μελέτες, ανασκοπήσεις, άρθρα και κεφάλαια σε επιστημονικά βιβλία ενώ έχει συγγράψει 27 τόμους σχετικά με τα «οχήματα μεταφοράς» φαρμάκων και εμβολίων. Εχει επίσης τιμηθεί με πολλά βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας του, όπως το Controlled Release Society Founders Award και το Α.D. Bangham FRS Life Achievement Award. Εχει διοργανώσει πλήθος σημαντικών συνεδρίων σχετικά με τις τεχνολογίες μεταφοράς φαρμάκων – μάλιστα από το 1981 ως το 1999 διοργάνωσε 14 συνέδρια του ΝΑΤΟ επάνω στα στοχευμένα φάρμακα και εμβόλια σε κεντρικό ξενοδοχείο στο Σούνιο. Τα τελευταία χρόνια ο κ. Γρηγοριάδης ασχολήθηκε και με τη συγγραφή λογοτεχνίας – είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Και τα Tζιτζίκια ακόμα Tραγουδάνε» («Still the Cicadas Sing») που κυκλοφόρησε στη Βρετανία το 2015 και στην Ελλάδα το 2016 και το οποίο, αν και έχει μυθιστορηματικό χαρακτήρα, βασίζεται σε βιώματα του ίδιου κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά από αυτόν.

Πλέον ο καθηγητής αυτό που επιθυμεί είναι να χαίρεται με τη σύζυγό του Σούζαν με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Λάινους και την Ξένια – «δυστυχώς κανένας από τους δύο δεν έγινε επιστήμονας, αμφότεροι ξεκίνησαν από τη δημοσιογραφία και πλέον ο Λάινους είναι διευθυντής σε εταιρεία ενώ η Ξένια δασκάλα» – κάθε οικογενειακή στιγμή και πάνω από όλα τα δύο εγγόνια του. «Την κοντινή επαφή με τα εγγόνια μας μάς την έχει στερήσει ο κορωνοϊός, αλλά ελπίζω ότι με σύμμαχο τα εμβόλια θα μπορέσουμε να έχουμε και πάλι μια κανονική ζωή». Και βέβαια προσμένει το τέλος της πανδημίας ώστε να ταξιδέψει και πάλι στην αγαπημένη του Ελλάδα, την οποία επισκέπτεται – υπό κανονικές συνθήκες – αρκετές φορές τον χρόνο. Είναι Παγκρατιώτης και ανυπομονεί να ξαναπερπατήσει στο κέντρο της Αθήνας στη μετά τον κορωνοϊό εποχή.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΜΑ

Πηγη: https://www.in.gr/

Μια μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ (URMC) – σε συνεργασία με πολλά άλλα πανεπιστήμια – δείχνει ότι οι γυναίκες που θηλάζουν με COVID-19 δε μεταδίδουν τον ιό SARS-CoV-2 μέσω του γάλακτος τους, αλλά παρέχουν γάλα- αντισώματα που μπορούν να εξουδετερώσουν τον ιό.

Η μελέτη με τίτλο: «Χαρακτηρισμός του SARS-CoV-2 RNA, αντισώματα και ικανότητα εξουδετέρωσης στο γάλα που παράγεται από γυναίκες με COVID-19», που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό mBio – ανέλυσε 37 δείγματα γάλακτος που υποβλήθηκαν από 18 γυναίκες που είχαν διαγνωστεί με COVID-19. Κανένα από τα δείγματα γάλακτος δε βρέθηκε να περιέχει τον ιό, ενώ σχεδόν τα δύο τρίτα των δειγμάτων περιείχαν δύο αντισώματα ειδικά για τον ιό.

Αυτή η μελέτη παρέχει στοιχεία ότι οι θετικές στον COVID-19 μητέρες δεν πρέπει να διαχωρίζονται από τα νεογέννητα παιδιά τους. Κατά την έναρξη της πανδημίας, σημαντικοί οργανισμοί υγείας έχουν συχνά παράσχει αντιφατικές συμβουλές σχετικά με το εάν αυτός ο διαχωρισμός ήταν απαραίτητος. Αυτή η έκθεση ελπίζουμε ότι θα προσφέρει νέα σαφήνεια σχετικά με την καθοδήγηση για τις μητέρες μετά τον τοκετό.

«Θέλουμε να αποσπάσουμε μια μητέρα από το μωρό της μόνο εάν είναι ιατρικά απαραίτητο», δήλωσε η συν-ερευνήτρια Μπρίτζετ Γιάνγκ, Ph.D., επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Παιδιατρικής στο URMC, «Ωστόσο, το ζήτημα ήταν πολύ συγκεχυμένο για τους ασκούμενους που δεν έχουν επαρκή στοιχεία. Αυτά τα πρώιμα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι το μητρικό γάλα από μητέρες που είχαν λοίμωξη COVID-19 περιέχει συγκεκριμένα και ενεργά αντισώματα κατά του ιού και ότι δε μεταφέρουν τον ιό μέσω του γάλακτος. Αυτά είναι υπέροχα νέα!»

Το URMC χρηματοδοτήθηκε με πάνω από 130.000 $ από το Ίδρυμα Bill and Melinda Gates για αυτή την έρευνα.

Η ερευνητική ομάδα URMC διευθύνεται από τον Antti Seppo, Ph.D., στο Τμήμα Παιδιατρικής. Άλλοι ερευνητές είναι ο Casey Rosen-Carole. M.D., ιατρικός διευθυντής υπηρεσιών και προγραμμάτων γαλουχίας στο URMC και Kirsi Jarvinen-Seppo M.D., Ph.D., αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Παιδιατρικής και επικεφαλής Παιδιατρικής Αλλεργίας και Ανοσολογίας.

Οι Mark Sangster, PhD και David Topham, PhD, αμφότεροι ερευνητές στο Τμήμα Μικροβιολογίας και ανοσολογίας, έκαναν την κύρια εργασία μέτρησης των επιπέδων ανάλυσης αντισωμάτων στο εργαστήριό τους.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Οι γυναίκες που έχουν εμφανίσει διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) κάποια στιγμή στη ζωή τους έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο των ωοθηκών, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Οι γυναίκες που εμφανίζουν έξι ή παραπάνω συμπτώματα διαταραχής μετατραυματικού στρες κάποια στιγμή στη ζωή τους έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο των ωοθηκών συγκριτικά με εκείνες που δεν είχαν ποτέ τέτοια συμπτώματα, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Πηγή: medlabnews.gr