Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Τα δεδομένα αυτά δημοσιεύθηκαν στο έγκριτο ιατρικό περιοδικό Future Oncology, σε μια εύληπτη περίληψη Νέες αναλύσεις από την μελέτη Φάσης ΙΙΙ ARAMIS που παρουσιάστηκε στο Ογκολογικό Συμπόσιο του 2021 από την Αμερικάνικη Εταιρεία Κλινικής Ογκολογίας (ASCO GU) υποστηρίζουν την σπουδαιότητα του οφέλους συνολικής επιβίωσης και το εκτεταμένο ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας της δαρολουταμίδης σε άνδρες με μη μεταστατικό ευνουχοάντοχο καρκίνο του προστάτη (nmCRPC) Περίληψη της δημοσίευσης επισημαίνει την οπτική από την σκοπιά των ασθενών μέσα από τα κλινικά δεδομένα της μελέτης ARAMIS, δίνοντας ώθηση στην ασθενοκεντρική εκπαίδευση στην έρευνα του μη μεταστατικού ευνουχοάντοχου  καρκίνου του προστάτη

Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι η δαρολουταμίδη συνεχίζει να επιδεικνύει σημαντικό όφελος συνολικής επιβίωσης σε συνδυασμό με ένα ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας, ανεξάρτητα από την διασταυρούμενη μετάβαση από το εικονικό φάρμακο, σε άνδρες με μη μεταστατικό ευνουχοάντοχο καρκίνο του προστάτη που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για την ανάπτυξη μεταστατικής νόσου. Οι τελευταίες αναλύσεις από την μελέτη Φάσης III ARAMIS δείχνουν επίσης ότι η παρατεταμένη θεραπεία με δαρολουταμίδη εξακολουθεί να είναι καλά ανεκτή. Τα πλήρη αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στο Ογκολογικό Συμπόσιο 2021 της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO GU), που θα πραγματοποιηθεί διαδικτυακά από τις 11 έως τις 13 Φεβρουαρίου 2021.

«Ακόμη και σήμερα, υπάρχουν ποικίλες ακάλυπτες ανάγκες στη διαχείριση του μη μεταστατικού ευνουχοάντοχου καρκίνου του προστάτη, ιδίως όσον αφορά την αποτελεσματική διαχείριση της νόσου, με ταυτόχρονη μείωση της επιβάρυνσης από τις ανεπιθύμητες ενέργειες», δήλωσε ο Karim Fizazi, MD, Ph.D., Καθηγητής Ιατρικής στο Institut Gustave Roussy, στην Villejuif της Γαλλίας. «Τα αποτελέσματα από αυτές τις πρόσθετες αναλύσεις είναι ενθαρρυντικά καθώς δείχνουν ότι η θεραπεία με δαρολουταμίδη βελτιώνει την επιβίωση και έχει ένα συνεχές ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας για μια παρατεταμένη περίοδο παρακολούθησης, επιτρέποντας στους άνδρες με αυτό το είδος καρκίνου του προστάτη να παραμείνουν δραστήριοι, ακόμη και με μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας».

Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο δεύτερος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και είναι η πέμπτη κύρια αιτία θανάτων που σχετίζονται με καρκίνο στους άνδρες παγκοσμίως. O μη μεταστατικός ευνουχοάντοχος καρκίνος του προστάτη είναι εκείνος ο τύπος καρκίνου που εξακολουθεί να περιορίζεται στην περιοχή του προστάτη, αλλά δεν ανταποκρίνεται πλέον στην ορμονική θεραπεία. Οι άνδρες με αυτό το τύπο καρκίνου διατηρούν συνήθως την καθημερινότητα τους και δεν έχουν συμπτώματα, αλλά μπορεί να διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης μεταστατικής νόσου, με περίπου το ένα τρίτο των ανδρών με αυτόν το τύπο καρκίνου να αναπτύσσουν μεταστάσεις εντός δύο ετών.

Περίληψη Δημοσίευσης των αποτελεσμάτων της τελικής ανάλυσης  των δεδομένων από την μελέτη Φάση III ARAMIS στο Future Oncology

Ως μέρος της δέσμευσης της Bayer να υποστηρίζει τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση όλων των εμπλεκομένων στη μάχη κατά τους καρκίνου, ώστε να λαμβάνονται οι καλύτερες δυνατόν αποφάσεις για τη θεραπεία,, δημοσιεύτηκε στο Future Oncology μια περίληψη των βασικών αποτελεσμάτων από τη βασική μελέτη Φάσης III, την μελέτη ARAMIS, με τίτλο «Η δαρολουταμίδη και η επίδραση στην επιβίωση για τον μη μεταστατικό, ευνουχοάντοχο καρκίνο του προστάτη, από την σκοπιά του ασθενούς στη μελέτη ARAMIS». Η δημοσίευση στοχεύει στην ενδυνάμωση των ασθενών σε συζητήσεις για τη θεραπεία και τονίζει τη σημασία της συμμετοχής των ασθενών σε συνεχιζόμενες κλινικές μελέτες.

«Όταν οι ίδιοι οι ασθενείς διατηρούν τον έλεγχο της ζωής τους έχουν πολλαπλά οφέλη στην ποιότητα της», δήλωσε ο Joel Nowak, MA, MSW, συνιδρυτής της πρωτοβουλίας ασθενών Cancer ABCs και ασθενής ο ίδιος με καρκίνο του προστάτη «Ένας τρόπος για να το κάνετε αυτό με τον καρκίνο είναι να εμπλακείτε ενεργά στην υγειονομική περίθαλψη. Αυτό το άρθρο είναι ουσιαστικά μια μετάφραση σε απλή γλώσσα της βασικής μελέτης ARAMIS, έτσι ώστε ένας ασθενής να μπορεί να διαβάσει και να κατανοήσει τα αποτελέσματα. Πιστεύω ότι όσο πιο αποτελεσματικά ρωτούμε, τόσο καλύτερες απαντήσεις παίρνουμε, οπότε αυτές οι πληροφορίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους ασθενείς να υποβάλουν στο γιατρό τους σχετικές ερωτήσεις σχετικά με τη θεραπεία τους, ώστε να βιώσουν βελτιωμένα αποτελέσματα που θα μπορούσαν τελικά να επεκτείνουν και να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής τους».

«Για ασθενείς σαν εμένα, η εύρεση των σωστών πληροφοριών για τις θεραπείες για τον καρκίνο του προστάτη μπορεί να είναι σαν να προσπαθείς να πιείς νερό από ένα πυροσβεστικό κρουνό – υπάρχει πάρα πολύ νερό που βγαίνει και προσπαθώντας να εντοπίσεις τι είναι χρήσιμο και τι δεν μπορεί να είναι, βρίσκεσαι σε σύγχυση», είπε ο Ian Blue, συμμετέχων στη μελέτη ARAMIS. «Αυτή η κατανοητή περίληψη των αποτελεσμάτων της μελέτης ARAMIS στοχεύει να βοηθήσει τους ασθενείς στην ίδια κατάσταση, έτσι ώστε να έχουν πρόσβαση σε εύπεπτη και συμπυκνωμένη εκπαίδευση σχετικά με την προώθηση της έρευνας στο συγκεκριμένο τύπο καρκίνου. Αυτό μπορεί στη συνέχεια να τους βοηθήσει να συνεργαστούν με τους γιατρούς τους για να λάβουν ενημερωμένες αποφάσεις θεραπείας που τους δίνουν ελπίδα για μια συνεχή καλή ποιότητα ζωής».

Σχετικά με την μελέτη ARAMIS

Η μελέτη ARAMIS είναι μία τυχαιοποιημένη, διπλά -τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο πολυκεντρική μελέτη φάσης III, η οποία αξιολόγησε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της από του στόματος χορήγησης  δαρολουταμίδης σε ασθενείς με μη μεταστατικό ευνουχοάντοχο καρκίνο του προστάτη που είχαν λάβει πρόσφατα θεραπεία με αντιανδρογόνα (ADT) και διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης μεταστατικής νόσου. Στην κλινική μελέτη, 1.509 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 για να λάβουν 600 mg δαρολουταμίδης από το στόμα δύο φορές την ημέρα ή εικονικό φάρμακο μαζί με αντιανδρογόνα. Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν και ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων.

Τα μέχρι σήμερα δημοσιευμένα αποτελέσματα της μελέτης ARAMIS, έδειξαν μια πολύ σημαντική βελτίωση στο αρχικό τελικό σημείο αποτελεσματικότητας της επιβίωσης χωρίς μεταστάσεις (MFS), με διάμεσο 40,4 μήνες για τη δαρολουταμίδη συν αντιανδρογόνα σε σύγκριση με 18,4 μήνες για το εικονικό φάρμακο συν αντιανδρογόνα (p<0,001). Η δαρολουταμίδη βελτίωσε επίσης σημαντικά τη συνολική επιβίωση (OS), καταδεικνύοντας 31% μείωση του κινδύνου θανάτου (HR = 0,69, 95% CI 0,53 – 0,88, p = 0,003) σε συνδυασμό με ADT σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο και ADT. Η δαρολουταμίδη καθυστερεί την εμφάνιση συμπτωμάτων που σχετίζονται με τον καρκίνο, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα την τοξικότητα που σχετίζεται με τη θεραπεία ανδρών με αυτό τον τύπο καρκίνου.

Σχετικά με τη δαρολουταμίδη

Η δαρολουταμίδη αναπτύσσεται από κοινού από την Bayer και την Orion Corporation, μια Φινλανδική φαρμακευτική εταιρεία με παγκόσμια παρουσία. Το προϊόν εγκρίθηκε τον Μάρτιο του 2020 στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) με την επωνυμία Nubeqa™ για τη θεραπεία ανδρών με μη μεταστατικό, ευνουχοάντοχο καρκίνο του προστάτη, οι οποίοι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης μεταστατικής νόσου. Η δαρολουταμίδη έλαβε επίσης κανονιστική έγκριση σε πολλές άλλες αγορές σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Βραζιλίας, του Καναδά καθώς και της Ιαπωνίας, ενώ ξεκινά ή βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία έγκρισης και σε άλλες περιοχές.

Η δαρολουταμίδη είναι ένας από του στόματος αναστολέας του υποδοχέα των ανδρογόνων με μια ξεχωριστή χημική δομή που συνδέεται με τον υποδοχέα με υψηλή συγγένεια και εμφανίζει έντονη ανταγωνιστική δραστηριότητα, αναστέλλοντας έτσι την λειτουργία και την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων του προστάτη. Η ένωση ερευνάται επίσης σε μια μελέτη Φάσης III σε καρκίνο του προστάτη που είναι ευαίσθητος σε μεταστατικές ορμόνες (ARASENS). Πληροφορίες σχετικά με αυτές τις μελέτες μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση www.clinicaltrials.gov.

Σχετικά με την Bayer και τον καρκίνο του προστάτη

Η Bayer έχει δεσμευτεί να προσφέρει επιστήμη για μια καλύτερη ζωή, προωθώντας ένα χαρτοφυλάκιο καινοτόμων θεραπειών. Η εταιρεία έχει το πάθος και την αποφασιστικότητα να αναπτύξει νέα φάρμακα που βοηθούν στη βελτίωση και παράταση της ζωής των ατόμων που ζουν με καρκίνο. Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο δεύτερος συνηθέστερα διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και βασικός τομέας εστίασης για την έρευνα της Bayer. Η εταιρεία διαθέτει ήδη δύο προϊόντα στην αγορά για τον συγκεκριμένο τύπο καρκίνου (Nubeqa™ και Xofigo™) και διάφορες ενώσεις σε εξέλιξη, συμπεριλαμβανομένης μιας μοναδικής προσέγγισης για την προώθηση στοχευμένων άλφα θεραπειών. Η Bayer επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση των μοναδικών αναγκών των ασθενών με καρκίνο του προστάτη, παρέχοντας θεραπείες που επεκτείνουν τη ζωή τους σε διάφορα στάδια της νόσου και επιτρέποντάς τους να συνεχίσουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες, έτσι ώστε να μπορούν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή για περισσότερο χρόνο.

 

 

Πηγή: https://healthmag.gr/

Η ομάδα του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ και το Ινστιτούτο NHS Foundation Trust διαπίστωσαν ότι τα αδρανοποιημένα και τα ζωντανά εξασθενημένα εμβόλια παράγουν επαρκή ανοσοαπόκριση και είναι ασφαλή να δοθούν σε παιδιά που ζουν με αυτοάνοσες ασθένειες.

Μια νέα μελέτη διαπίστωσε ότι τόσο τα αδρανοποιημένα όσο και τα ζωντανά εξασθενημένα εμβόλια είναι ασφαλή για να χορηγηθούν σε παιδιά που πάσχουν από αυτοάνοσες ασθένειες.

Η ομάδα του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ  και το Ινστιτούτο NHS Foundation Trust διαπίστωσαν ότι τα αδρανοποιημένα και τα ζωντανά εξασθενημένα εμβόλια παράγουν επαρκή ανοσοαπόκριση και είναι ασφαλή να δοθούν σε παιδιά που ζουν με αυτοάνοσες ασθένειες.  Η ομάδα εξέτασε 37 πρωτότυπα άρθρα: στα 25 μελέτησαν τα απενεργοποιημένα εμβόλια γρίπης, τον ιό της ηπατίτιδας Α, τον ιό της ηπατίτιδας Β και τον ιό του ανθρώπινου θηλώματος, και στα 12 μελέτησαν τα ζωντανά εξασθενημένα εμβόλια του ιού της ανεμοβλογιάς, του έρπητα ζωστήρα της ιλαράς, της παρωτίτιδας και της ερυθράς.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Expert  Review of  Vaccines.

Εμβόλιο και αυτοανοσία

Τα στεροειδή και τα βιολογικά σκευάσματα χαμηλής δόσης βρέθηκαν να μην έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην ανοσοαπόκριση των εμβολίων, κατέληξε η μελέτη.

Ενας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο Δρ Peter Arkwright, Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και Σύμβουλος Παιδιατρικής Ανοσολογίας στο Royal Manchester Children’s Hospital , δήλωσε ότι: «Τα παιδιά με αυτοάνοσες ασθένειες όπως η νόσος του Crohn, ο Λύκος και η νεανική αρθρίτιδα συχνά χρειάζονται θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά. Αν και η πρόληψη της λοίμωξης είναι ζωτικής σημασίας σε αυτούς τους ασθενείς, υπήρξαν από καιρό συνεχιζόμενες ανησυχίες από τους κλινικούς για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του εμβολιασμού, ιδιαίτερα των εμβολίων με ιογενή εξασθένηση. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τόσο τα ζωντανά όσο και τα ανενεργά εμβόλια είναι ασφαλή και αποτελεσματικά και έτσι ελπίζουμε ότι αυτή η μελέτη θα αντιμετωπίσει αυτές τις ανησυχίες”.

«Τα παιδιά που υποβάλλονται σε θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για αυτοάνοσες ασθένειες πρέπει να λαμβάνουν εμβόλια για να τα προστατεύουν από ασθένειες που μπορούν να προληφθούν από εμβόλια. Ωστόσο, υποστηρίζουμε ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν στεροειδή υψηλής δόσης και κυκλοφωσφαμίδη πρέπει να αποφεύγουν ζωντανά εμβόλια ιών. ”

Αν και η προστασία που δόθηκε από τα εμβόλια ήταν επαρκής, οι συγκεντρώσεις αντισωμάτων μπορεί να είναι χαμηλότερες σε ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά, οπότε η ομάδα υποστηρίζει ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν τέτοια φάρμακα ενδέχεται να απαιτούν πρόσθετα εμβόλια στο μέλλον για να διασφαλιστεί η διατήρηση της προστασίας τους.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Μια νέα θεραπεία για τον κορωνοϊό που αναπτύσσεται στο Ιατρικό Κέντρο Ichilov του Τελ Αβίβ, ολοκλήρωσε με επιτυχία τις δοκιμές της 1ης φάσης και φαίνεται ότι βοήθησε πολλούς από τους ασθενείς που έπασχαν από μέτρια ή σοβαρά συμπτώματα, να ανακάμψουν γρήγορα από την ασθένεια, δήλωσε χθες το νοσοκομείο.

Χαιρετίζοντας την «τεράστια ανακάλυψη», το νοσοκομείο δήλωσε ότι η ουσία EXO-CD24 του καθηγητή Ναντίρ Αρμπέρ είχε χορηγηθεί σε 30 ασθενείς, των οποίων η κατάσταση ήταν μέτρια ή σοβαρή, και πως ανέκαμψαν και οι 30, με τους 29 εξ αυτών εντός τριών ή πέντε ημερών.

Πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό το φάρμακο

Το φάρμακο αυτό καταπολεμά την επίδραση της κυτοκίνης – μια δυνητικά θανατηφόρα ανοσολογική αντίδραση στην λοίμωξη του κορωνοϊού που πιστεύεται ότι ευθύνεται για πολλούς από τους θανάτους που σχετίζονται με την ασθένεια. Το συγκεκριμένο φάρμακο χρησιμοποιεί εξωσώματα – μικροσκοπικούς σάκους μεταφοράς που μεταφέρουν υλικά μεταξύ των κυττάρων – για να «παραδώσουν» μια πρωτεΐνη που ονομάζεται CD24 στους πνεύμονες, τα οποία ερευνά εδώ και δεκαετίες ο καθηγητής Αρμπέρ.

«Αυτή η πρωτεΐνη βρίσκεται στην επιφάνεια των κυττάρων και έχει έναν πολύ γνωστό και σημαντικό ρόλο στην ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος» δήλωσε ο ερευνητής Σίραν Σαπίρα του εργαστηρίου του Αρμπέρ.

Η πρωτεΐνη αυτή βοηθά στο να «ηρεμήσει» το ανοσοποιητικό σύστημα αλλά και στην συγκράτηση της επίδρασης της κυτοκίνης.

«Το παρασκεύασμα είναι εισπνεόμενο -μία φορά την ημέρα για λίγα λεπτά, επί πέντε ημέρες» είπε ο καθηγητής Αρμπέρ. «Κατευθύνεται απευθείας στην καρδιά αυτή της επίδρασης – στους πνεύμονες – και έτσι, σε αντίθεση με άλλους τύπους, που συγκρατούν επιλεκτικά μια συγκεκριμένη κυτοκίνη ή λειτουργούν ευρέως αλλά προκαλούν πολλές σοβαρές παρενέργειες, το EXO-CD24 χορηγείται τοπικά, λειτουργεί ευρέως και χωρίς παρενέργειες».

Θα ανατρέψει τα δεδομένα στην καταπολέμηση της πανδημίας του κορωνοϊού;

Το φάρμακο αυτό θα προχωρήσει τώρα και σε περαιτέρω δοκιμαστικές φάσεις, αλλά οι αξιωματούχοι του νοσοκομείου το χαιρέτισαν ήδη ως ένα φάρμακο που θα ανατρέψει τα δεδομένα στην καταπολέμηση της σοβαρής ασθένειας του κορωνοϊού.

Ο διευθυντής του Ichilov, Ρόνι Γκαμζού, δήλωσε από την πλευρά του πως η έρευνα «είναι προηγμένη και εξελιγμένη και μπορεί να σώσει ασθενείς με κορωνοϊό. Τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης των κλινικών δοκιμών είναι εξαιρετικά και μας δίνουν εμπιστοσύνη για την μέθοδο του Αρμπέρ την οποία ερευνά στο εργαστήριό του εδώ και πολλά χρόνια». Τέλος, πρόσθεσε: «Είμαι περήφανος που στο Ichilov πιθανότατα θα δημιουργήσουμε ένα θαυματουργό φάρμακο για μια τρομερή παγκόσμια πανδημία».

 

 

Πηγή: https://www.healthpharma.gr

Σε πρόσφατη δημοσίευση στο American Journal of Medicine, ερευνητές από τις ΗΠΑ αναφέρουν πως η καλή κατάσταση του καρδιοαγγειακού συστήματος μειώνει σημαντικά την πιθανότητα οφθαλμικών παθήσεων, πρωτίστως της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας (Noah De La Cruz, Obadeh Shabaneh, Duke Appiah. The Association of Ideal Cardiovascular Health and Ocular Diseases Among US Adults. The American Journal of Medicine, 2020 DOI: 10.1016/j.amjmed.2020.06.004).

Παγκοσμίως 2,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από κάποια οφθαλμική νόσο η οποία τους περιορίζει την όραση από λίγο έως πλήρως. Οι συχνότερες αιτίες μείωσης της όρασης ή ακόμα και τύφλωσης είναι η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, ο καταρράκτης και το γλαύκωμα.

Είναι η πρώτη φορά που εξετάζεται διεξοδικά η σχέση όλων των παραμέτρων που επηρεάζουν την σωστή καρδιαγγειακή λειτουργία με την υγεία των οφθαλμών.

Οι περισσότερες οφθαλμικές παθήσεις δεν εμφανίζουν, παρά ήπια μόλις συμπτωματολογία στα αρχικά τους στάδια κι έτσι πολλοί ασθενείς δεν αναζητούν έγκαιρα ιατρική βοήθεια. Σε μία στατιστική μελέτη στις ΗΠΑ με 2044 συμμετέχοντες, προέκυψε πως το 47% θεωρεί την απώλεια όρασης την χειρότερη πάθηση η οποία θα μπορούσε να τους προσβάλει.

Οι 7 παράγοντες

Οι 7 παράγοντες τους οποίους η αμερικανική καρδιολογική εταιρεία έχει καθορίσει ως τους σημαντικότερους (LS7, Life’s Simple Seven) για υγιές καρδιαγγειακό σύστημα είναι οι ακόλουθοι:

Αποφυγή καπνίσματος

Τακτική σωματική άσκηση

Φυσιολογικό βάρος

Υγιεινή διατροφή

Φυσιολογικά επίπεδα χοληστερόλης, σακχάρου κι αρτηριακής πίεσης

Η πρόσφατη αυτή μελέτη ανέδειξε στατιστικά σημαντική μείωση της πιθανότητας προσβολής από γλαύκωμα, διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, καταρράκτη κι ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Συγκεκριμένα οι εξεταζόμενοι οι οποίοι εμφανίζουν υγιές καρδιαγγειακό σύστημα διατρέχουν 97% χαμηλότερη πιθανότητα να προσβληθούν από μία εκ των παραπάνω νόσων.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 6118 ενήλικες ηλικίας άνω των 40 ετών.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Οι φυσιολογικές ανοσοαποκρίσεις πραγματοποιούνται τόσο από έμφυτη ανοσία όσο και από προσαρμοστική ανοσία για την καταπολέμηση των παθογόνων και τη διατήρηση της βιολογικής σταθερότητας

Ανοσία ρύθμιση μόρια σώμα: Πολλά μόρια στο σώμα μας βοηθούν το ανοσοποιητικό μας σύστημα να μας κρατήσει υγιείς χωρίς υπερβολική αντίδραση τόσο που τα ανοσοκύτταρά μας προκαλούν προβλήματα, όπως αυτοάνοσες ασθένειες. Ένα μόριο, που ονομάζεται AIM2, είναι μέρος της έμφυτης ασυλίας μας – ένα αμυντικό σύστημα που έχει καθιερωθεί από τη γέννηση – για την καταπολέμηση των παθογόνων και για να μας κρατήσει υγιείς. Ωστόσο, λίγα ήταν γνωστά για τη συμβολή του ΑΙΜ2 στην προσαρμοστική ανοσία Τ κυττάρων – άμυνα που αναπτύχθηκαν ως απάντηση σε συγκεκριμένα παθογόνα και προβλήματα υγείας που αναπτύσσουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας.

Τώρα, οι επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής της UNC με επικεφαλής τη Jenny Ting, Ph.D., τον διακεκριμένο καθηγητή γενετικής του William Kenan και τον Yisong Wan, Ph.D., καθηγητή μικροβιολογίας και ανοσολογίας, ανακάλυψαν ότι το AIM2 είναι σημαντικό για την ορθή λειτουργία ρυθμιστικά Τ κύτταρα , ή Treg κύτταρα, και παίζει βασικό ρόλο στην άμβλυνση της αυτοάνοσης νόσου. Τα κύτταρα Treg είναι ένας σπερματικός πληθυσμός προσαρμοστικών ανοσοκυττάρων που αποτρέπει την υπερβολική ανοσοαπόκριση, όπως αυτά που εμφανίζονται σε αυτοάνοσες ασθένειες. Δημοσιεύθηκε στο Nature, η έρευνα δείχνει ότι το AIM2 εκφράζεται στην πραγματικότητα σε πολύ υψηλότερο επίπεδο στα κύτταρα Treg του προσαρμοστικού ανοσοποιητικού συστήματος από ό, τι στα έμφυτα ανοσοκύτταρα.

“Η μελέτη μας αποκαλύπτει έναν απροσδόκητο και προηγουμένως μη εκτιμημένο ρόλο για το AIM2 στα κύτταρα Treg στην προσαρμοστική ανοσία, ο οποίος είναι ανεξάρτητος από την κλασική λειτουργία του AIM2 στην έμφυτη ανοσία”, δήλωσε ο Ting, συν-ανώτερος συγγραφέας της μελέτης, μέλος του UNC Lineberger Comprehensive Cancer Κέντρο και διευθυντής του Κέντρου Μεταφραστικής Ανοσολογίας.

Ο Wan, συν-ανώτερος συγγραφέας και μέλος του UNC Lineberger Comprehensive Cancer Center, πρόσθεσε: “Επειδή τα κύτταρα Treg είναι γνωστοί παίκτες σε ένα ευρύ φάσμα ασθενειών, όπως αυτοανοσία, φλεγμονή και καρκίνοι, τα ευρήματά μας θα μας βοηθήσουν να εντοπίσουμε νέους μοριακούς στόχους και να αναπτύξει νέες θεραπευτικές στρατηγικές για να δοκιμάσει την εξουθενωτική και θανατηφόρα ασθένεια.

Οι φυσιολογικές ανοσοαποκρίσεις πραγματοποιούνται τόσο από έμφυτη ανοσία όσο και από προσαρμοστική ανοσία για την καταπολέμηση των παθογόνων και τη διατήρηση της βιολογικής σταθερότητας. Αλλά αυτές οι απαντήσεις πρέπει να ρυθμιστούν έτσι ώστε να μην κλιμακώνονται και να προκαλούν ένα πλήθος διαφορετικών προβλημάτων υγείας εκτός από αυτό που προκαλούσε αρχικά το παθογόνο. Οι διακεκριμένοι τύποι κυττάρων και τα μόρια παίζουν διακριτούς ρόλους στην κάτω ρύθμιση της έμφυτης ανοσίας και της προσαρμοστικής ανοσίας. Αυτή η εργασία δείχνει ότι το AIM2, σε κελιά Treg, είναι ένα από αυτά. Τα κύτταρα Treg μειώνουν τις υπερβολικές ανοσοαποκρίσεις και έτσι είναι κρίσιμα για τον έλεγχο και την ισορροπία του συστήματος ανοσίας.

Η μειωμένη λειτουργία των κυττάρων Treg διαταράσσει συχνά τη σταθερότητα του ανοσοποιητικού συστήματος και μπορεί να προκαλέσει αυτοάνοσες και φλεγμονώδεις ασθένειες. Σε εργαστηριακά πειράματα με επικεφαλής τον πρώτο συγγραφέα Wei-Chun Chou, Ph.D., ερευνητικό συνεργάτη στο Ting Lab, οι επιστήμονες του UNC διαπίστωσαν ότι το AIM2 εκφράστηκε σε πολύ υψηλότερο επίπεδο στα κύτταρα Treg από ό, τι στα έμφυτα ανοσοκύτταρα, τόσο σε ποντίκια όσο και του ανθρώπου.

“Αυτό υποδηλώνει μεγάλο ρόλο για το AIM2 στα κύτταρα Treg”, δήλωσε ο Chou. “Βρήκαμε ότι το AIM2 είναι σημαντικό για τη διατήρηση της φυσιολογικής λειτουργίας των κυττάρων Treg, τα οποία δεν θα μπορούσαν να προστατεύσουν αποτελεσματικά τους ποντικούς από την ανάπτυξη αυτοάνοσης εγκεφαλομυελίτιδας και φλεγμονώδους κολίτιδας χωρίς AIM2.” Αυτές οι δύο καταστάσεις είναι μοντέλα της ανθρώπινης νόσου πολλαπλής σκλήρυνσης και κολίτιδας. “Διεξήγαμε περαιτέρω μοριακή και βιοχημική ανάλυση για να αποκαλύψουμε μια νέα, κυτταρική οδό σηματοδότησης πρωτεϊνών μορίων σε κύτταρα Treg – που ονομάζεται μονοπάτι AIM2-RACK1-PP2A-AKT – η οποία ρυθμίζει τον μεταβολισμό και τη λειτουργία των κυττάρων Treg για τον μετριασμό της αυτοάνοσης νόσου.”

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Στην περίπτωση της γρίπης, η γρήγορη απόκριση της ιντερφερόνης τύπου 1 και 3, σε όλο το φάσμα της λοίμωξης, συσχετίζεται με ταχύτερη ανάρρωση και σημαντικά χαμηλότερη επίπτωση της νοσηλείας ή της θνητότητας.

Εξήγηση στην απουσία συμπτωμάτων σε άτομα με λοίμωξη από νέο κορωνοϊό, δίνει ομάδα Ελλήνων επιστημόνων. Αξιολογώντας τη συμπεριφορά του ανοσοποιητικού ασθενών που νόσησαν, καταλήγουν στο συμπέρασμα πως ο ιός λειτουργεί εντελώς αντίστροφα από τον ιό της γρίπης.

Αναστέλλει, δηλαδή, την παραγωγή ιντερφερόνης, η οποία στην περίπτωση της γρίπης και άλλων λοιμώξεων “παράγει” συμπτώματα, όπως καταρροή, βήχας ή πυρετός. Έτσι, αντί να υπάρξει αντι-ιική απόκριση του ανοσοποιητικού, εκδηλώνεται έντονη φλεγμονή. Η απουσία ιντερφερόνης καθυστερεί, επίσης, την ανάρρωση και περιορίζει τη θνητότητα.

Τη μελέτη, που παρατίθεται πιο κάτω, υπογράφουν 16 διακεκριμένοι επιστήμονες από τα Πανεπιστήμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, το Ινστιτούτο Παστέρ και το Ίδυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών, μεταξύ των οποίων και ο καθηγητής Σωτήρης Τσιόδρας.

Πρόκειται για τους: Ι. Ε. Γαλάνη, Ν. Ροβίνα, Β. Λαμπροπούλου, Β. Τριανταφυλλιά, Μ. Μανιουδάκη, Ελ. Παύλο, Ευ. Κούκαλη, Π. Φράγκου, Β. Πάνου, Β. Ράπτη, Ουρ. Κολτσίδα, Ατ. Μεντή, Ν. Κουλούρη, Σ. Τσιόδρα, Αντ. Κουτσούκου και Ευ. Ανδρεάκο.

Όπως αναφέρουν, τα ευρήματα δείχνουν συνολικά ότι η λοίμωξη από SARS-CoV-2 δεν ακολουθεί το συμβατικό παράδειγμα ανοσοποίησης σε ιό.

Αντί να ενεργοποιηθεί πρώτα η αντιική απόκριση και να ακολουθήσει η προφλεγμονώδης διαδικασία – ως δεύτερη γραμμή προστασίας – συμβαίνει το αντίθετο: ενεργοποιείται η προφλεγμονώδης απόκριση, πολύ πριν εκδηλωθούν αντι-ιικές άμυνες, αν τελικά αυτές υπάρξουν.

Η παρατήρηση αυτή αποτελεί ένα σημαντικό παράδοξο και συμβάλλει στην ερμηνεία πολλών από τα ασυνήθιστα ή μοναδικά χαρακτηριστικά της CoViD-19. Ο μακρύς χρόνος επώασης του ιού και η παραμονή του στην αναπνευστική οδό, δίνοντας επί εβδομάδες θετικό αποτέλεσμα στο τεστ, μπορεί να αποδοθεί στην καθυστέρηση ή και στη μείωση παραγωγής ιντερφερόνης τύπου 1 και 3.

Η απουσία ακόμη και ήπιων συμπτωμάτων για ασυνήθιστα μεγάλη χρονική περίοδο, μπορεί να αποδοθεί στην έλλειψη ή στη μειωμένη έκφραση ιντερφερόνης τύπου 1, η οποία συνδέεται στη γρίπη με συμπτώματα, όπως ρινική καταρροή, βήχας, κόπωση, δύσπνοια και πυρετός.

Τελικά, η πρώιμη και επίμονη έκφραση των προ-φλεγμονωδών κυτοκινών, που οδηγεί σε παρατεταμένη υπερ-φλεγμονή, μπορεί να συνδεθεί με αιφνίδια εκδήλωση αναπνευστικής ανεπάρκειας, για την αντιμετώπιση της οποίας απαιτείται νοσηλεία και συχνά εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ).

Αξιοσημείωτο είναι πως στην περίπτωση της γρίπης, η γρήγορη απόκριση της ιντερφερόνης τύπου 1 και 3, σε όλο το φάσμα της λοίμωξης, συσχετίζεται με ταχύτερη ανάρρωση και σημαντικά χαμηλότερη επίπτωση της νοσηλείας ή της θνητότητας.

Πρόσφατη αναδρομική μελέτη σε 446 ασθενείς με CoViD-19 έδειξε ότι η έγκαιρη χορήγηση ιντερφερόνης-α (IFN-a2b) συνδέεται με μειωμένη θνητότητα των νοσηλευόμενων, ενώ η καθυστέρηση στη χορήγηση της θεραπείας οδηγεί σε αυξημένη θνητότητα και καθυστερημένη ίαση.

Το συγκεκριμένο εύρημα καθιστά προφανές το χρονικό σημείο χορήγησης της θεραπείας. Η καθυστερημένη παραγωγή ιντερφερόνης τύπου 1 ή 3 δεν συμβάλλει στην αντίσταση κατά του ιού, αλλά στην πρόκληση ανοσοπαθολογίας.

Δεν είναι γνωστό, αλλά είναι πιθανό η ιδιαίτερη κλινική πορεία να συνδέεται με την παρουσία αναστολέων ιντερφερόνης, προέρχεται από τον νέο κορωνοϊό, όπως είχε παρατηρηθεί στις περιπτώσεις λοιμώξεων SARS και MERS.

Όπως συμβαίνει με άλλους ιούς, η αναστολή τους μπορεί να ανατραπεί όταν επιτυγχάνονται υψηλότερα ιικά φορτία, όπως για παράδειγμα μετά την επώαση του ιού ή την ενδεχόμενη εξάπλωσή του σε ευπαθή άτομα.

Διαφορές

Στη μελέτη δεν παρατηρήθηκαν, πάντως, διαφορές στα επίπεδα ιντερφερόνης σε ασθενείς με σοβαρή και μη σοβαρή μορφή της CoViD-19.

Η επιστημονική ομάδα εκφράζει προειδοποιήσεις. Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πόσο οι “καταιγίδες κυτοκινών”, που χαρακτηρίζουν τη λοίμωξη από τον νέο κορωνοϊό συσχετίζονται με ανοσολογικές αντιδράσεις στην αναπνευστική οδό. Η μελέτη είναι, επίσης, σχετικά μικρή και τα ευρήματά της καλό είναι να επικυρωθούν από άλλες επιστημονικές ομάδες.

Παρέχει, ωστόσο, μοναδικές πληροφορίες ως προς την παραγωγή ιντερφερόνης και την “καταιγίδα κυτοκινών” στην πορεία του χρόνου: από την εισαγωγή στο νοσοκομείο έως την εισαγωγή στη ΜΕΘ.

Περιγράφει, επίσης, βιοδείκτες όπως οι υπογραφές γονιδιακής έκφρασης IL-6 και CCL3, που μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι στην αξιολόγηση του κινδύνου ανάπτυξης σοβαρής νόσου κατά τη διάρκεια της νοσηλείας ασθενών με CoViD-19.

Παρέχει, τέλος, μία παράλληλη σύγκριση του COVID-19 με τη γρίπη, μελετώντας ομάδες ασθενών με παρόμοια γενετικά, δημογραφικά και κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά. Με τον τρόπο αυτό, αποκαλύπτονται σημαντικές διαφορές στην αντιιική ανοσοαπόκριση μεταξύ αυτών των δύο ασθενειών, που δεν είχαν γίνει προηγουμένως αντιληπτές.

Ιντερφερόνη

Ιντερφερόνες είναι μία ομάδα από πρωτεΐνες, οι οποίες παράγονται και αποδεσμεύονται από τα κύτταρα των περισσότερων σπονδυλωτών.

Αντιδρούν στην παρουσία παθογόνων μικροοργανισμών – ιών, μικροβίων ή παρασίτων – καθώς και στην παρουσία κυτταρικών όγκων.

Επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ των κυττάρων, ώστε να δραστηριοποιούνται οι προστατευτικές άμυνες του ανοσοποιητικού συστήματος και να εξαλείφονται τα παθογόνα ή τα καρκινικά κύτταρα.

Οι ιντερφερόνες ανήκουν στη μεγάλη κατηγορία των γλυκοπρωτεϊνών, που είναι γνωστές ως κυτοκίνες.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Θετικές είναι οι εξελίξεις στη μάχη από τον κοροναϊό τόσο στο μέτωπο του εμβολίου όσο και σε αυτό των φαρμάκων για τη θεραπεία του ιού.

Σύμφωνα με τον Ηλία Μόσιαλο, η αποτελεσματικότητα του εμβολίου της Pfizer αγγίζει το 92% με βάση τους εμβολιασμούς στο Ισραήλ, ενώ μελέτες σε ένα νέο αντιικό φάρμακο έδειξαν ότι είναι 30 φορές πιο ισχυρό από την ρεμντεσιβίρη.

Πρόκειται για την πλιτιδεψίνη, η δράση της οποίας αποκλείει τη λειτουργία μιας απαραίτητης πρωτεΐνης που σχετίζεται με τον ιό COVID-19.

Οι μελέτες της Ισπανικής εταιρείας PharmaMar με το αντιικό πλιτιδεψίνη έδειξαν σημαντική μείωση του ιικού φορτίου σε ασθενείς μεταξύ των ημερών 4 και 7 από την έναρξη της θεραπείας αναφέρει ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας του LSE.

Δείτε αναλυτικά την ανάρτηση του Ηλία Μόσιαλου

Σε σημερινό της δημοσίευμα, η εφημερίδα Times of Israel αναφέρει πως σύμφωνα με την διευθύντρια του τμήματος πληροφοριών και ψηφιακής υγείας της Maccabi, Anat Ekka Zohar, το εμβόλιο της Pfizer έχει 92% αποτελεσματικότητα.

Ο μαζικός εμβολιασμός στο Ισραήλ επί της ουσίας επιβεβαιώνει τα ανακοινωμένα αποτελέσματα της Pfizer, εκτός των ελεγχόμενων κλινικών δοκιμών. Θεωρώντας ότι η πλήρης προστασία ξεκινά μια εβδομάδα μετά τη δεύτερη δόση, τα δεδομένα των Υπηρεσιών Υγείας της Maccabi αναφέρονται στο χρονικό διάστημα μεταξύ 7 -16 ημέρες μετά τη δεύτερη δόση.

Αναλύοντας τα δεδομένα προκύπτει πως μόνο 31 από τους 163.000 Ισραηλινούς που εμβολιάστηκαν από τις Υπηρεσίες Υγείας της Maccabi νόσησαν με κορωνοϊό, ενώ σε ένα ισοδύναμο δείγμα με παρόμοια προφίλ ηλικίας και υγείας μη-εμβολιασμένων Ισραηλινών, περίπου 6.437 διαγνώστηκαν θετικοί στο ίδιο χρονικό πλαίσιο.

Αντίστοιχα σημαντικό με τα χαμηλά ποσοστά μόλυνσης, είναι πως σύμφωνα με την ανάλυση όσοι εμβολιασμένοι νόσησαν είχαν ελαφρά συμπτώματα (όπως ελαφρύ πονοκέφαλο, ήπιο αίσθημα ασθένειας, και σχεδόν καθόλου πυρετό) και κανείς δεν νοσηλεύτηκε. Και να υπενθυμίσουμε ξανά πως ο μαζικός εμβολιασμός στο Ισραήλ είχε αρχικό στόχο την προστασία των πιο ευάλωτων πολιτών.

Τι βλέπουμε δηλαδή εδώ;

Σε περίπου οκταπλάσιο αριθμητικά δείγμα από το δείγμα της αρχικής κλινικής μελέτης των εταιρειών, το ποσοστό της αποτελεσματικότητας του εμβολίου είναι 92%, και η απόκλιση εμπίπτει στα πλαίσια που προέκυψαν από την αρχική ανάλυση.

Πολύ καλά λοιπόν τα νέα από το Ισραήλ για την πραγματική αποτελεσματικότητα του εμβολίου των Pfizer/BioNTech.

Όμως έχουμε και κάποια ενθαρρυντικά νέα από το μέτωπο των φαρμάκων.

Γνωρίζουμε από τον Οκτώβριο τα αποτελέσματα μιας μικρής κλινικής δοκιμής (http://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT04382066…) της Ισπανικής εταιρείας PharmaMar με το αντιικό πλιτιδεψίνη (plitidepsin/ Aplidin®) για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με COVID-19. Το συγκεκριμένο φάρμακο, είναι εγκεκριμένο σε κάποιες χώρες -όπως την Αυστραλία- για τη θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος. Δηλαδή, τα επίπεδα τοξικότητας του φαρμάκου είναι πολύ γνωστά και οι δόσεις που χρησιμοποιούνται σε δοκιμές COVID-19 είναι καλά ανεκτές στους ανθρώπους. Η δράση του αποκλείει τη λειτουργία μιας απαραίτητης πρωτεΐνης που σχετίζεται με τον ιό COVID-19.

Η μελέτη αξιολόγησε 3 διαφορετικές δόσεις του αντιιικού σε κοόρτες ασθενών που απαιτούσαν εισαγωγή στο νοσοκομείο, για τρεις συνεχόμενες ημέρες. Περισσότερο από το 90% των ασθενών που περιλήφθηκαν στη δοκιμή είχαν μέτριο ή υψηλό ιικό φορτίο κατά την έναρξη της θεραπείας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική μείωση του ιικού φορτίου σε ασθενείς μεταξύ των ημερών 4 και 7 από την έναρξη της θεραπείας. Η μέση μείωση του ιικού φορτίου την 7η ημέρα ήταν 50% και την ημέρα 15 ήταν 70%. Περίπου το 81% των ασθενών είχαν πάρει εξιτήριο από την 15η ημέρα νοσηλείας ή πριν και περίπου 38% πριν από την 8η ημέρα (σύμφωνα με το πρωτόκολλο, έπρεπε να νοσηλευτούν για τουλάχιστον 7 ημέρες).

Επιπλέον, παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη συσχέτιση μεταξύ της μείωσης του ιικού φορτίου, της κλινικής βελτίωσης και της επίλυσης της πνευμονίας, καθώς και της μείωσης των παραμέτρων φλεγμονής ( όπως της CRP). Την ημέρα 30, κατά την προγραμματισμένη επίσκεψη στην κλινική, κανένας από τους ασθενείς που είχαν υποβληθεί στη θεραπεία δεν είχε συμπτώματα COVID-19.

Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, η εταιρεία PharmaMar είναι σε συνομιλίες με διάφορες ρυθμιστικές αρχές – όπως τις ισπανικές και τις βρετανικές – για να ξεκινήσουν δοκιμές Φάσης III και είναι στη φάση της επιλογής ασθενών. Παρότι η κλινική μελέτη δεν στοχεύει στους ασθενείς στις ΜΕΘ αλλά τους νοσοκομειακούς ασθενείς, σε συνεργασία με κλινικές ομάδες στοχεύουν να καθορίσουν το ιδανικό διάστημα χρήσης της πλιτιδεψίνης.

Πολύ πρόσφατα όμως, δημοσιεύτηκε μια μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό Science, το οποίο επιβεβαίωσε την ισχυρή προ-κλινική αποτελεσματικότητα του φαρμάκου Aplidin έναντι του COVID-19 (DOI: 10.1126/science.abf4058). Η μελέτη έδειξε ότι η πλιτιδεψίνη οδηγεί σε μείωση του ιικού πολλαπλασιασμού, με αποτέλεσμα μείωση κατά 99% των ιικών φορτίων και σε ανθρώπινα κύτταρα – σε εργαστηριακή μελέτη- αλλά και στους πνεύμονες ποντικιών.

Από την προκλινική μελέτη φαίνεται επίσης πως η πλιτιδεψίνη ήταν σχεδόν 30 φορές πιο ισχυρή από την ρεμντεσιβίρη.

Επιπλέον, σε ξεχωριστή εργασία – ακόμη αδημοσίευτη (https://doi.org/10.1101/2021.01.24.427991) – οι ερευνητές έδειξαν ότι το φάρμακο είχε συγκρίσιμη αντιική δράση έναντι του αρχικού στελέχους SARS-CoV-2 και της νέας, πιο μεταδοτικής αγγλικής παραλλαγής B117.

Ενθαρρυντικά και αυτά τα αποτελέσματα και αναμένουμε νέα και βέβαια τα δημοσιευμένα αποτελέσματα από τις κλινικές μελέτες με την πλιτιδεψίνη.

Πηγή: medlabnews.gr

Σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και αντιμετώπιση κάποιων επιπλοκών της παχυσαρκίας φαίνεται να έχει, σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου της Αθήνας, το μέλι!

Κι αυτό γιατί η κατανάλωση 15 gr μελιού την ημέρα έχει ευεργετική επίδραση στις συγκεντρώσεις γλυκόζης και ινσουλίνης συγκριτικά με γλυκαντικές ουσίες με την ίδια περιεκτικότητα σε γλυκόζη.

«Τα ευρήματα της εξάμηνης αυτής μελέτης έδειξαν ότι  η  καθημερινή κατανάλωση μελιού ίσως να καθυστερεί ή να προλαμβάνει την ανάπτυξη της αντίστασης στην ινσουλίνη, την διαταραχή της ανοχής στη γλυκόζη και την ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 σε παχύσαρκα κορίτσια», ανέφερε η κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη, Αν. Καθηγήτρια Παιδιατρικής και Εφηβικής Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Υπεύθυνη του Τμήματος Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία».

Στη μελέτη, την οποία πραγματοποίησε το Τμήμα Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και παρουσιάστηκε στο 41^ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, συμμετείχαν 30 υγιή παχύσαρκα κορίτσια μέσης ηλικίας 11,5 χρόνων με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) πάνω από την  90η  θέση.

«Στόχος της μελέτης, όπως  διευκρίνισε η κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη, ήταν να εξεταστεί επιστημονικά η επίδραση που έχει το μέλι συγκριτικά με την κοινή ζάχαρη στις συγκεντρώσεις γλυκόζης και ινσουλίνης σε παχύσαρκα παιδιά».

                         ΦΑΡΜΑΚΟ  ΤΟ   ΜΕΛΙ

Το μέλι είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων για τιςδιαιτητικές,βιολογικές και φαρμακευτικές του ιδιότητες. Η θερμιδική,αντιβακτηριδιακή αλλά και αντιοξειδωτική τουδράση, το κατατάσσει σε μια από τις σημαντικότερες γλυκαντικές ουσίες που φαίνεται να έχουν θετική επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό.

 Τα αποτελέσματα διαφόρων παρεμβατικών μελετών σε ενήλικες έδειξαν ότι το μέλι έχει μικρότερη επίδραση στην αύξηση της γλυκόζης πλάσματος και ινσουλίνης ορού, ενώ επιπρόσθετα έχει σημαντική αντιοξειδωτική δράση.

   Η χημική σύνθεση του μελιού ποικίλει από είδος σε είδος. Τα συστατικά που περιέχει είναι:

➔ Κύρια στοιχεία: Νερό 17%, Γλυκόζη 31%, Φρουκτόζη 38%, Μαλτόζη 7.5%, Σακχαρόζη 1.5 %, άλλα Ζάχαρα περίπου 12%.

➔ Δευτερεύοντα στοιχεία: Οξέα, Ένζυμα, Βιταμίνες, και άλλους Αντιβιοτικούς παράγοντες.

➔ Βιταμίνες: A, Β2, B3, Β6, Β3, C, K, Βιοτίνη, Φολικό οξύ.

➔ Μεταλλικά άλατα: Ασβέστιο, Νάτριο, Κάλιο, Μαγνήσιο, Σίδηρο, Χλώριο, Φώσφορο, Θείο, Ιώδιο, Αργίλιο, Βόρειο, Χρώμιο, Χαλκός, Λίθιο, Νικέλιο, Μόλυβδο.

Τα ζάχαρα του μελιού συγκριτικά με την κοινή ζάχαρη εμπορίου παρουσιάζουν την εξής διαφορά, η οποία είναι πάρα πολύ σημαντική για την υγεία: Η φρουκτόζη του μελιού απορροφάται στο αίμα με ενεργητική απορρόφηση, δηλαδή μεταφορείς που βρίσκονται στην επιφάνεια των κυττάρων των λαχνών του εντερικού σωλήνα συλλαμβάνουν τα μόρια φρουκτόζης και τα μεταφέρουν μέσα στα κύτταρα. Έτσι η ταχύτητα απορρόφησης της φρουκτόζης καθορίζεται από την διαθεσιμότητα του χημικού μεταφορέα, γίνεται με βραδύτερο ρυθμό και δεν προκαλεί υπερέκκριση ινσουλίνης.

Αντίθετα η απορρόφηση της κοινής ζάχαρης μετά την πέψη της γίνεται μέσω ώσμωσης. Έτσι η γλυκόζη εισέρχεται με ταχύτητα και υψηλή συγκέντρωση στο αίμα, και προκαλεί την άμεση παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας.

     ΣΥΓΧΡΟΝΗ  ‘ΕΠΙΔΗΜΙΑ’ Η  ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Η παχυσαρκία έχει αναδειχθεί σε ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα δημόσιας υγείας του 21ου αιώνα, και ο όρος ‘επιδημία’ χρησιμοποιείται συχνά στις μέρες μας για να περιγράψει την δραματική αύξηση της συχνότητας της.

 Στην Ελλάδα, το ποσοστό υπερβαρότητας και παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία υπερβαίνει το 30%. Δεδομένου ότι στη χώρα μας έχουμε περίπου 100,000 γεννήσεις τον χρόνο, σε 18 χρόνια (από την γέννηση μέχρι την ενηλικίωση) θα έχουμε 1,800,000 παιδιά και εφήβους! Με βάση αυτά τα δεδομένα, αυτή τη χρονική στιγμή, 600,000 παιδιά και έφηβοι (30% του 1,800,000) είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα!

Η παχυσαρκία στην παιδική και εφηβική ηλικία οδηγεί σε παχυσαρκία κατά την ενήλικη ζωή. Η δραματική αύξησή της  είναι στενά συνδεδεμένη με την αύξηση της συχνότητας της παχυσαρκίας ενηλίκων.

Οι συνήθεις επιπλοκές της παχυσαρκίας είναι:

➔ καρδιαγγειακά προβλήματα

➔ υπέρταση

➔  υπερλιπιδαιμία

➔  διαταραχές του ενδοθηλίου

➔  ινσουλινοαντοχή

➔  διαβήτης τύπου 2

Ευθύνεται επίσης για ένα σημαντικά υψηλό ποσοστό των δαπανών της δημόσιας υγείας. Για τους λόγους αυτούς η παχυσαρκία θεωρείται μια από τις πιο σοβαρές απειλές της δημόσιας υγείας τόσο στην χώρα μας όσο και στον υπόλοιπο κόσμο.

Πηγή: medlabnews.gr 

Πάρκινσον: Η διέγερση του εγκεφάλου είναι ένας σχετικά νέος τρόπος αντιμετώπισης διαφόρων νευρολογικών καταστάσεων.

Είναι συνήθως μια επεμβατική διαδικασία επειδή τα ηλεκτρόδια πρέπει να εμφυτευτούν στον εγκέφαλο. Ωστόσο, τώρα επιστήμονες στο UCL έχουν βρει έναν τρόπο να χρησιμοποιούν μη επεμβατική εγκεφαλική διέγερση για να διευκολύνουν τον τρόμο που απαντάται συνήθως σε καταστάσεις, όπως η νόσος του Πάρκινσον.

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μία από τις πιο κοινές νευροεκφυλιστικές καταστάσεις, που συνήθως συνδέονται με τη γήρανση, αν και υπάρχουν και πολλοί νεότεροι άνθρωποι που πάσχουν από αυτήν. Δεν είμαστε σίγουροι γιατί μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν το Πάρκινσον και δεν υπάρχει θεραπεία. Ο τρόμος – ακούσιες συσπάσεις των μυών – είναι ένα από τα συμπτώματα του Πάρκινσον και μπορεί να είναι καταστροφικό. Οι ρυθμικές συσπάσεις στα άκρα μπορεί να δυσκολεύουν πολύ το να φάτε, να περπατήσετε, να ντυθείτε και γενικότερα να φροντίσετε τον εαυτό σας. Ο τρόμος δεν αποτελεί αποκλειστικό σύμπτωμα για το Parkinson – πολλές άλλες νευρολογικές καταστάσεις το προκαλούν επίσης.

Παρά την έρευνα δεκαετιών, οι επιστήμονες δεν μπορούν ακόμη να πουν ποια είναι η βασική αιτία του τρόμου. Αυτό καθιστά σχεδόν αδύνατο να βρεθεί μια αποτελεσματική θεραπεία με φάρμακα. Η εγχείρηση εγκεφάλου μερικές φορές βοηθά, αλλά είναι πολύ επεμβατική και, ως εκ τούτου, δεν είναι διαθέσιμη σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων λόγω εγγενών κινδύνων. Οι επιστήμονες ανέπτυξαν πρόσφατα έναν τρόπο υπολογισμού και παρακολούθησης της φάσης αυτών των εγκεφαλικών κυμάτων σε πραγματικό χρόνο, ο οποίος στη συνέχεια τους επιτρέπει να τα αντιμετωπίζει με μια μη επεμβατική μορφή ηλεκτρικής διέγερσης.

Οι επιστήμονες κάλεσαν 11 άτομα με σύνδρομο Essential Tremor (ETS) να συμμετάσχουν σε αυτή τη μελέτη. Τους εφήρμοσαν ηλεκτρόδια στο τριχωτό της κεφαλής, διευθετημένα ώστε να μεγιστοποιήσουν τα ηλεκτρικά πεδία στην παρεγκεφαλίδα. Η διέγερση του εγκεφάλου συγχρονίστηκε με συγκεκριμένες φάσεις αυτών των ανώμαλων ταλαντώσεων. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η μη επεμβατική εγκεφαλική διέγερση μείωσε σημαντικά τον τρόμο, καθιστώντας το πλάτος του όχι τόσο μεγάλο. Ο Δρ Nir Grossman, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, εξήγησε: «Οι τρόμοι προκαλούνται από μη φυσιολογικό συγχρονισμό στις κινητικές περιοχές του εγκεφάλου, αλλά οι βιολογικές διεργασίες στις οποίες βασίζονται δεν είναι ακόμη καλά κατανοητές. Στοχεύοντας το χρονικό μοτίβο του μη φυσιολογικού συγχρονισμού του εγκεφάλου, ενδέχεται να είμαστε σε θέση να το αντιμετωπίσουμε, μη επεμβατικά, παρά την περιορισμένη γνώση των ακριβών αιτίων».

Φυσικά, αυτά είναι πολύ πρώιμα αποτελέσματα από μια μελέτη που μόλις ξεκίνησε. Ωστόσο, οι επιστήμονες πρόκειται να αναπτύξουν αυτήν την ιδέα περαιτέρω, ελπίζοντας να δημιουργήσουν μια ευρέως διαθέσιμη θεραπεία για τον τρόμο. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η μελέτη μπορεί να οδηγήσει σε κάποιο είδος συσκευής, το οποίο είναι σχετικά προσιτό και μπορεί να εφαρμοστεί σε ένα ευρύ φάσμα ασθενών του Parkinson.

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/