Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

«Η COVID-19 ήρθε για να μείνει» αναφέρουν ειδικοί διαβλέποντας πως ο κορωνοϊός θα καταστεί σταδιακά εποχικός στο μοντέλο της εποχικής γρίπης. Πόσο σύντομα θα συμβεί αυτό;

Εποχικότητα ανάλογη της γρίπης σε χώρες με ήπιες κλιματολογικές συνθήκες θα αποκτήσει πιθανότατα μελλοντικά ο κορωνοϊός κατά τις εκτιμήσεις ειδικών, όμως μόνο αφότου επιτευχθεί ανοσία της αγέλης,  γεγονός που συνεπάγεται αρκετά κύματα της επιδημίας COVID-19 ακόμη σε όλες τις εποχές του χρόνου.

Τα συμπεράσματα της νέας σχετικής μελέτης -που διεξήχθη από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού και δημοσιεύεται στο Frontiers in Public Health– έρχονται να επιβεβαιώσουν τη μέγιστη σημασία των μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας που λαμβάνονται ανά τον κόσμο ώστε να περιοριστεί η διασπορά του ιού SARS-CoV-2.

«Η COVID-19 είναι εδώ για να μείνει και θα συνεχίσει να εμφανίζει εξάρσεις όλο το χρόνο έως ότου επιτευχθεί ανοσία της αγέλης. Συνεπώς, θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί της και να συνεχίζουμε να εφαρμόζουμε τα καλύτερα μέτρα πρόληψης, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης μάσκας, της τήρησης των αποστάσεων, της υγιεινής των χεριών και της αποφυγής συγχρωτισμού» επισημαίνει ο επικεφαλής της μελέτης Δρ Hassan Zaraket του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Βηρυτού.

Ο έτερος συγγραφέας Dr. Hadi Yassine, του Πανεπιστημίου του Κατάρ στη Ντόχα, προσθέτει ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν πολλαπλά κύματα COVID-19 πριν επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης.

Γνωρίζουμε ότι πολλοί ιοί του αναπνευστικού συστήματος ακολουθούν εποχιακά πρότυπα, ειδικά σε περιοχές με ήπιο κλίμα. Για παράδειγμα, η γρίπη και διάφοροι τύποι κορωνοϊών που προκαλούν κοινό κρυολόγημα είναι γνωστό ότι κορυφώνονται το χειμώνα στις προαναφερθείσες κλιματικές συνθήκες, αλλά κυκλοφορούν όλο το χρόνο σε ζώνες με τροπικό κλίμα.

Οι ερευνητές εξέτασαν τους παράγοντες που επιδρούν στην εποχικότητα αυτών των ιών, καθώς και τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με τη σταθερότητα και τη διασπορά του SARS-CoV-2.

Οι ίδιοι εξηγούν ότι η επιβίωση των ιών στον αέρα και στις επιφάνειες, η ευαισθησία των ανθρώπων σε λοιμώξεις και οι ανθρώπινες συμπεριφορές, όπως ο συγχρωτισμός σε εξωτερικούς χώρους, διαφέρουν ανά τις εποχές λόγω αλλαγών στη θερμοκρασία και τα επίπεδα υγρασίας. Αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν τη μετάδοση ιών του αναπνευστικού σε διαφορετικές περιόδους του έτους.

Ωστόσο, σε σύγκριση με άλλους ιούς που προσβάλλουν το αναπνευστικό σύστημα, όπως η γρίπη, η COVID-19 έχει υψηλότερο ρυθμό μετάδοσης (R0), τουλάχιστον εν μέρει λόγω της κυκλοφορίας του ιού ανάμεσα σε ανθρώπους χωρίς ανοσολογική προστασία απέναντί του.

Αυτό σημαίνει ότι σε αντίθεση με τη γρίπη και άλλους ιούς, οι παράγοντες που διέπουν την εποχικότητα των ιών δεν μπορούν ακόμη να σταματήσουν την εξάπλωση της COVID-19 τους καλοκαιρινούς μήνες. Ωστόσο, εκτιμούν ότι μόλις επιτευχθεί ανοσία της αγέλης μέσω της συνέχισης των λοιμώξεων από τον ιό SARS-CoV-2 και του εμβολιασμού, το R0 θα πρέπει να πέσει σημαντικά, καθιστώντας τον ιό πιο ευαίσθητο σε εποχιακούς παράγοντες.

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Ερευνητές από το Ιατρικό και Οδοντιατρικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο (TMDU) χρησιμοποιούν εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα ποντικού για να δημιουργήσουν τρισδιάστατα λειτουργικά καρδιοειδή οργανοειδή που μοιάζουν με την αναπτυσσόμενη καρδιά. Η ανάπτυξη της καρδιάς όπως συμβαίνει in vivo, ή σε έναν ζωντανό οργανισμό, είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που παραδοσιακά ήταν δύσκολο να μιμηθεί in vitro, ή στο εργαστήριο. Σε μια νέα μελέτη, ερευνητές ανέπτυξαν τρισδιάστατα λειτουργικά καρδιοειδή οργανοειδή από εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα ποντικού που μοιάζουν πολύ με την αναπτυσσόμενη καρδιά.

Η καρδιά αποτελείται από πολλαπλά στρώματα ιστού συμπεριλαμβανομένων πολλών διαφορετικών τύπων κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών μυών που λειτουργούν, των κυττάρων του συνδετικού ιστού και των κυττάρων που αποτελούν τα αιμοφόρα αγγεία. Αυτά τα κύτταρα συνεργάζονται για να διασφαλίσουν τη σωστή λειτουργία της καρδιάς και συνεπώς τη συνεχή παροχή φρέσκου, οξυγονωμένου αίματος στο υπόλοιπο σώμα. Η μελέτη όλων των μορφών καρδιακών παθήσεων στο εργαστήριο και η ανάπτυξη νέων φαρμάκων για τη θεραπεία αυτών των ασθενειών απαιτούν μοντέλα ασθενειών που μοιάζουν πολύ με την πραγματική καρδιά. Ενώ έχει καταβληθεί προσπάθεια για την παραγωγή κυττάρων καρδιακών μυών in vitro, αυτά τα κύτταρα παρουσιάζονται ως συσσωματώματα χωρίς την οργάνωση των ιστών να φαίνεται in vivo.

«Παρά την φαινομενικά απλή λειτουργία της, η καρδιά είναι ένα πολύπλοκο όργανο με μια ακόμη πιο περίπλοκη δομή », λένε οι αντίστοιχοι συγγραφείς της μελέτης καθηγητές Jiyoung Lee και Fumitoshi Ishino. “Για να επιτύχουμε αυτό το επίπεδο δομικής πολυπλοκότητας, κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, η καρδιά εκτίθεται σε μυριάδες σήματα. Θέλαμε να αξιοποιήσουμε τις γνώσεις μας για τα μόρια σηματοδότησης κατά τη διάρκεια της καρδιακής ανάπτυξης και να δημιουργήσουμε καρδιοειδή οργανοειδή που μοιάζουν με την αναπτυσσόμενη καρδιά πιο στενά από τις τρέχουσες τεχνικές”.

Για να επιτύχουν το στόχο τους, οι ερευνητές εξέτασαν τους παράγοντες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη της καρδιάς in vivo και εικάζουν ότι ο αυξητικός παράγοντας 4 ινοβλαστών πρωτεΐνης (FGF4) και ένα σύμπλοκο που αποτελείται από τις πρωτεΐνες λαμινίνη και εντακτίνη (σύμπλεγμα LN / ET), όλοι γνωστά εκφράζονται στην εμβρυϊκή καρδιά, είναι απαραίτητα και επαρκή για να επιτρέψουν δομική ομοιότητα μεταξύ των καρδιακών οργανοειδών και της πραγματικής εμβρυϊκής καρδιάς. Πράγματι, εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα ποντικού που εκτέθηκαν σε FGF4 και LN / ET έδειξαν σημαντική ομοιότητα με την αναπτυσσόμενη καρδιά βάσει δομικών και μοριακών αναλύσεων.

Είναι ενδιαφέρον ότι η διαδικασία ανάπτυξης των καρδιακών οργάνων αντανακλούσε στενά τις μορφολογικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής καρδιακής ανάπτυξης in vivo. Μια πιο προσεκτική ματιά στα κυτταρικά συστατικά που αποτελούν τα καρδιακά οργανοειδή αποκάλυψε ότι κύτταρα της εμβρυϊκής καρδιάς, συμπεριλαμβανομένων των κυττάρων και των τεσσάρων θαλάμων καθώς και του συστήματος αγωγιμότητας, υπήρχαν στη δομική οργάνωση που παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Είναι σημαντικό ότι τα καρδιοειδή οργανοειδή είχαν λειτουργικές ιδιότητες κοντά στο αντίστοιχο in vivo. “Αυτά είναι εντυπωσιακά αποτελέσματα που δείχνουν πώς η μέθοδος μας παρέχει ένα βιομιμητικό μοντέλο της αναπτυσσόμενης καρδιάς χρησιμοποιώντας ένα μάλλον απλό πρωτόκολλο. Αυτό το εργαλείο θα μπορούσε να είναι χρήσιμο στη μελέτη των μοριακών διαδικασιών κατά τη διάρκεια της καρδιακής ανάπτυξης και στην ανάπτυξη και δοκιμή νέων φαρμάκων κατά των καρδιακών παθήσεων”. λένε οι καθηγητές Lee και Ishino.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Άτομα που φορούν γυαλιά καθημερινά μπορεί να είναι λιγότερο ευαίσθητα σε λοίμωξη COVID-19, αναφέρει μια κινεζική μελέτη. Μόνο περίπου το 6% των 276 ασθενών που νοσηλεύτηκαν για το COVID-19 στο Νοσοκομείο Suizhou Zengdu στην Κίνα χρειάστηκε να φορούν γυαλιά καθημερινά λόγω της μυωπίας τους. Ωστόσο, το ποσοστό των ατόμων με προβλήματα όρασης στην επαρχία Χουμπέι, όπου βρίσκεται το νοσοκομείο, είναι πολύ υψηλότερο – περίπου 32%, σύμφωνα με τη μελέτη. Τα γυαλιά θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη μόλυνση με το COVID-19,  επειδή ” αποθαρρύνουν τους χρήστες να αγγίζουν τα μάτια τους, αποφεύγοντας έτσι τη μεταφορά του ιού από τα χέρια στα μάτια”, δήλωσε ο Δρ Yiping Wei, του δεύτερου συνδεδεμένου νοσοκομείου του Πανεπιστημίου Nanchang και οι συνεργάτες.

Η προστασία των ματιών θα μπορούσε επίσης να μειώσει τον κίνδυνο επαφής με τα μάτια σταγονιδίων που φέρουν τον ιό, σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης στην έκθεση που δημοσιεύθηκε στο JAMA Ophthalmology. Ωστόσο, οι χρήστες γυαλιών που υπέγραψαν COVID-19 νόσησαν ακριβώς όπως όσοι είχαν φυσιολογική όραση, σύμφωνα με τα ευρήματα. «Παρόλο που πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης και δεν μπορείτε να συμπεράνετε τίποτα από αυτό, υπάρχει μια πρόταση ότι η προστασία των ματιών οποιουδήποτε είδους μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο μόλυνσης», δήλωσε η Δρ Amesh Adalja.

“Αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί με άλλες μελέτες παρατήρησης και πιο επίσημες μελέτες, για παράδειγμα, για τη χρήση ασπίδας προσώπου. Ωστόσο, παρατηρείται όλο και περισσότερο ότι η προστασία των ματιών είναι σημαντική”, πρόσθεσε η Adalja. Πολλά νοσοκομεία – συμπεριλαμβανομένου του Mount Sinai South Nassau στο Oceanside της Νέας Υόρκης – απαιτούν από τους γιατρούς, τις νοσοκόμες και τους επισκέπτες να φορούν γυαλιά ή ασπίδα προσώπου μαζί με μια μάσκα για την πλήρη προστασία τους από το SARS-CoV-2, δήλωσε ο Δρ Aaron Glatt, πρόεδρος της ιατρικής και επικεφαλής επιδημιολόγος. “Επειδή αποτελεί οδηγία, οι άνθρωποι ρωτούν συχνά,” Αν φοράω γυαλιά, είναι αρκετά καλό; ” Και η απάντησή μας είναι όχι “, είπε ο Glatt.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Κορονοϊός: Τι συμβαίνει με όσους φοράνε γυαλιά καθημερινά

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγή: https://www.iatropedia.gr/

Αυξημένο κίνδυνο σοβαρών επιπτώσεων από τον κορωνοϊό διατρέχουν οι πάσχοντες από αποφρακτική υπνική άπνοια, υποστηρίζουν οι επιστήμονες σε μια ανασκόπηση μελετών, τονίζοντας την ανάγκη αυξημένης προσοχής των ασθενών και βελτίωσης των διαγνωστικών εργαλείων για τη νόσο

Πηγή:https://ygeiamou.gr/

Νέα έρευνα στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις βοηθά στην ανακάλυψη μιας εκπληκτικής σύνδεσης νου-σώματος. Σε ποντίκια, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα ανοσοκύτταρα που περιβάλλουν τον εγκέφαλο παράγουν ένα μόριο που στη συνέχεια απορροφάται από νευρώνες στον εγκέφαλο, όπου φαίνεται να είναι απαραίτητο για μία φυσιολογική συμπεριφορά. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο Nature Immunology, δείχνουν ότι στοιχεία του ανοσοποιητικού συστήματος επηρεάζουν τόσο το μυαλό όσο και το σώμα και ότι το ανοσοποιητικό μόριο IL-17 μπορεί να είναι ένας βασικός σύνδεσμος μεταξύ των δύο.

“Ο εγκέφαλος και το σώμα δεν είναι τόσο ξεχωριστοί όσο πιστεύουν οι άνθρωποι”, δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας Jonathan Kipnis, Ph.D., ο Alan A. and Edith L. Wolff, διακεκριμένος Καθηγητής Παθολογίας και Ανοσολογίας και καθηγητής νευροχειρουργικής, νευρολογίας και της νευροεπιστήμης. “Αυτό που βρήκαμε εδώ είναι ότι ένα ανοσοποιητικό μόριο – IL-17 – παράγεται από ανοσοκύτταρα που κατοικούν σε περιοχές γύρω από τον εγκέφαλο και θα μπορούσε να επηρεάσει τη λειτουργία του εγκεφάλου μέσω αλληλεπιδράσεων με νευρώνες για να επηρεάσει συμπεριφορές που μοιάζουν με άγχος σε ποντίκια. Τώρα εξετάζοντας εάν πάρα πολύ ή πολύ λίγη IL-17 θα μπορούσε να συνδεθεί με άγχος στους ανθρώπους”.

H IL-17 είναι μια κυτοκίνη, ένα μόριο σηματοδότησης ότι ενορχηστρώνει τη ανοσοαπόκριση σε μόλυνση από την ενεργοποίηση και κατευθύνοντας ανοσοποιητικού κύτταρα . Η IL-17 έχει επίσης συνδεθεί με αυτισμό σε μελέτες σε ζώα και κατάθλιψη σε ανθρώπους. Το πώς ένα ανοσοποιητικό μόριο όπως η IL-17 μπορεί να επηρεάσει τις εγκεφαλικές διαταραχές, ωστόσο, είναι κάτι μυστήριο, καθώς δεν υπάρχει μεγάλο μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος στον εγκέφαλο και τα λίγα ανοσοποιητικά κύτταρα που βρίσκονται εκεί δεν παράγουν IL-17. Αλλά ο Kipnis, μαζί με τον πρώτο συγγραφέα και μεταδιδακτορικό ερευνητή Kalil Alves de Lima, Ph.D., συνειδητοποίησαν ότι οι ιστοί που περιβάλλουν τον εγκέφαλο είναι γεμάτοι με ανοσοκύτταρα, μεταξύ αυτών, ένας μικρός πληθυσμός γνωστός ως γ-δέλτα Τ κύτταρα που παράγουν IL- 17. Ξεκίνησαν για να προσδιορίσουν εάν τα κύτταρα γάμμα-δέλτα Τ κοντά στον εγκέφαλο έχουν αντίκτυπο στη συμπεριφορά. Οι Kipnis και Alves de Lima διεξήγαγαν την έρευνα ενώ βρίσκονταν στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια. και οι δύο είναι τώρα στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον.

Χρησιμοποιώντας ποντίκια, ανακάλυψαν ότι τα μηνίγγια είναι πλούσια σε γ-δέλτα Τ κύτταρα και ότι τέτοια κύτταρα, υπό κανονικές συνθήκες, παράγουν συνεχώς IL-17, γεμίζοντας τους ιστούς που περιβάλλουν τον εγκέφαλο με IL-17. Για να προσδιοριστεί εάν τα κύτταρα γάμμα-δέλτα Τ ή η IL-17 επηρεάζουν τη συμπεριφορά, η Alves de Lima έθεσε ποντίκια σε δοκιμασμένες μνήμες, κοινωνική συμπεριφορά, αναζήτηση τροφής και άγχος. Ποντίκια που δεν είχαν γ-δέλτα Τ κύτταρα ή IL-17 δεν μπορούσαν να διακριθούν από ποντίκια με φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα σε όλα τα μέτρα εκτός από άγχος. Στην άγρια ​​φύση, τα ανοιχτά χωράφια αφήνουν τα ποντίκια εκτεθειμένα σε αρπακτικά ζώα όπως κουκουβάγιες και γεράκια, οπότε έχουν εξελιχθεί ο φόβος για ανοιχτούς χώρους. Οι ερευνητές διεξήγαγαν δύο ξεχωριστές δοκιμές που περιελάμβαναν να δώσουν στα ποντίκια την επιλογή να εισέλθουν σε εκτεθειμένες περιοχές. Ενώ τα ποντίκια με φυσιολογικές ποσότητες γάμμα-δέλτα Τ κυττάρων και επίπεδα IL-17 διατηρήθηκαν ως επί το πλείστον στις πιο προστατευτικές άκρες και κλειστές περιοχές κατά τη διάρκεια των δοκιμών, ποντίκια χωρίς γάμμα-δέλτα Τ κύτταρα ή IL-17 επεκτάθηκαν στις ανοιχτές περιοχές, ένα σφάλμα επαγρύπνησης που οι ερευνητές ερμήνευσαν ως μειωμένο άγχος.

Επιπλέον, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι οι νευρώνες στον εγκέφαλο έχουν υποδοχείς στις επιφάνειές τους που ανταποκρίνονται στην IL-17. Όταν οι επιστήμονες αφαίρεσαν αυτούς τους υποδοχείς έτσι ώστε οι νευρώνες να μην μπορούσαν να ανιχνεύσουν την παρουσία της IL-17, τα ποντίκια έδειξαν λιγότερη επαγρύπνηση. Οι ερευνητές λένε ότι τα ευρήματα δείχνουν ότι οι αλλαγές στη συμπεριφορά δεν είναι υποπροϊόν αλλά αναπόσπαστο μέρος της νευρο-ανοσολογικής επικοινωνίας.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Καθώς η πανδημία COVID-19 έχει σαρώσει τον κόσμο, οι ερευνητές δημοσιεύουν εκατοντάδες άρθρα κάθε εβδομάδα αναφέροντας τα ευρήματά τους – πολλά από τα οποία δεν έχουν υποβληθεί σε διεξοδική διαδικασία αξιολόγησης από ομότιμους για να εκτιμήσουν την αξιοπιστία τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κακώς επικυρωμένη έρευνα επηρέασε μαζικά τη δημόσια πολιτική, καθώς όταν μια γαλλική ομάδα ανέφερε ότι οι ασθενείς με COVID θεραπεύτηκαν με συνδυασμό υδροξυχλωροκίνης και αζιθρομυκίνης. Ο ισχυρισμός δημοσιοποιήθηκε ευρέως και σύντομα οι ασθενείς στις ΗΠΑ συνταγογράφησαν αυτά τα φάρμακα με άδεια έκτακτης ανάγκης. Ωστόσο, περαιτέρω έρευνα που περιλαμβάνει μεγαλύτερο αριθμό ασθενών έχει δημιουργήσει σοβαρές αμφιβολίες γι’ αυτούς τους ισχυρισμούς.

Με την κυκλοφορία τόσων πληροφοριών σχετικά με τον κορωνοϊό κάθε εβδομάδα, πώς μπορούν οι ερευνητές, οι κλινικοί γιατροί και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής;

Σε ένα σχόλιο που δημοσιεύθηκε αυτήν την εβδομάδα στο Nature Biotechnology, ο επιστήμονας του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικού Tudor Oprea, MD, Ph.D., και οι συνάδελφοί του, πολλοί από τους οποίους εργάζονται σε εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης (AI), κάνουν την υπόθεση ότι η AI και η μηχανική μάθηση έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν τους ερευνητές να διαχωρίσουν τα ουσιώδη από τα επουσιώδη. Ο Oprea, καθηγητής Ιατρικής και Φαρμακευτικών Επιστημών και επικεφαλής της Διεύθυνσης Μεταφραστικής Πληροφορικής του UNM, σημειώνει ότι η αίσθηση του επείγοντος να αναπτυχθεί ένα εμβόλιο και να επινοηθούν αποτελεσματικές θεραπείες για τον κορωνοϊό έχει οδηγήσει πολλούς επιστήμονες να παρακάμψουν την παραδοσιακή διαδικασία αξιολόγησης από ομότιμους δημοσιεύοντας «πρότυπες» – «προκαταρκτικές» εκδόσεις της δουλειάς τους – διαδικτυακά. Ενώ αυτό επιτρέπει την ταχεία διάδοση νέων ευρημάτων, “Το πρόβλημα έρχεται όταν ισχυρισμοί σχετικά με ορισμένα φάρμακα που δεν έχουν επικυρωθεί πειραματικά εμφανίζονται στον κόσμο της εκτύπωσης”, λέει η Oprea. Μεταξύ άλλων, οι κακές πληροφορίες μπορεί να οδηγήσουν τους επιστήμονες και τους ιατρούς να σπαταλήσουν χρόνο και χρήμα κυνηγώντας τυφλούς οδηγούς.

Η τεχνητή νοημοσύνη και η μηχανική μάθηση μπορούν να αξιοποιήσουν τεράστια υπολογιστική δύναμη για να ελέγξουν πολλούς από τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται σε ένα ερευνητικό έγγραφο , σύμφωνα με τους συγγραφείς, μια ομάδα ερευνητών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα από τις ΗΠΑ, τη Σουηδία, τη Δανία, το Ισραήλ, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Χονγκ Κονγκ, την Ιταλία και την Κίνα με επικεφαλής τον Jeremy Levin, πρόεδρο του Οργανισμού Καινοτομίας Βιοτεχνολογίας, και τον Alex Zhavoronkov, Διευθύνων Σύμβουλο της InSilico Medicine.

“Νομίζω ότι υπάρχει τεράστιο δυναμικό εκεί”, λέει η Oprea. “Νομίζω ότι βρισκόμαστε στην κορυφή της ανάπτυξης εργαλείων που θα βοηθήσουν στη διαδικασία αξιολόγησης από ομότιμους”. Παρόλο που τα εργαλεία δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένα, “Πλησιάζουμε, πολύ κοντά στο να επιτρέψουμε στα αυτοματοποιημένα συστήματα να αφομοιώσουν τόνους δημοσιεύσεων και να αναζητήσουν αποκλίσεις”, λέει. “Δεν γνωρίζω κανένα τέτοιο σύστημα που υπάρχει επί του παρόντος, αλλά προτείνουμε με επαρκή χρηματοδότηση αυτό να είναι διαθέσιμο”.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Οι ελπίδες που είχαν εκφραστεί πριν από το καλοκαίρι δεν επαληθεύτηκαν. Ο κορωνοϊός SARS-CoV-2 δεν είναι εποχικός ούτε έχει διάθεση να υποχωρήσει. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν πολλά κρούσματα σε όλες τις χώρες του βορείου ημισφαιρίου. Παρατηρήθηκε, πάντως, μείωση του ποσοστού της θνησιμότητας κι αυτό είναι καλό νέο εάν οφείλεται στο ότι ο ιός έγινε λιγότερο φονικός. Αλλά μια πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι το ποσοστό θνησιμότητας μειώθηκε επειδή μολύνθηκαν περισσότερα νέα άτομα και οι γιατροί έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν καλύτερα τους ασθενείς. Όταν ο SARS-CoV-2 άρχισε να χτυπά την ανθρωπότητα, θεωρήθηκε ότι ήταν αναπνευστική νόσος και ότι πλήττει τους ηλικιωμένους πολύ περισσότερο από τους νέους. Η νέα έρευνα έχει ανατρέψει αυτές τις υποθέσεις.

Έχει επισημανθεί εδώ και καιρό ότι η COVID-19 βλάπτει τους πνεύμονες ακόμα και μετά την ανάρρωση. Τον περασμένο Ιούνιο, μια ομάδα γιατρών σε νοσοκομείο της Κίνας δημοσίευσε τα ευρήματά της σχετικά με τη λειτουργία των πνευμόνων σε 110 ασθενείς που ανέρρωσαν. Το 47% είχε ανωμαλίες στη λειτουργία των πνευμόνων και το 25% μπορούσε να λάβει μικρή ποσότητα αέρα στους πνεύμονες παρά το γεγονός ότι τα άτομα αυτά είχαν φυσιολογικά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα τους όταν έφυγαν από το νοσοκομείο.

Μια γερμανική μελέτη χρησιμοποίησε μαγνητική τομογραφία για να εξετάσει την καρδιά 100 ατόμων, μέσης ηλικίας 49 ετών, που έγιναν καλά από τον ιό – το 65% είχε παραμείνει στο σπίτι του. Οι 78 από τους 100 είχαν κάποια δομική αλλοίωση στην καρδιά τους. Οι 76 είχαν αύξηση ειδικών καρδιακών ενζύμων στο αίμα τα οποία συνήθως ανευρίσκονται στο έμφραγμα.

Ο ιός μπορεί να μολύνει και τα νεφρικά κύτταρα. Έτσι η νόσος ενδέχεται να προκαλέσει μακροχρόνια νεφρική βλάβη, συμπεριλαμβανομένης της νεφρικής ανεπάρκειας. Η Αμερικανική Εταιρεία ανέφερε ότι το 20-30% των ασθενών που νοσηλεύτηκαν με λοίμωξη από τον κορωνοϊό εμφάνισαν νεφρική ανεπάρκεια που απαιτεί αιμοκάθαρση. Τέλος, μερικοί ασθενείς που έχουν αναρρώσει λένε ότι δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν και μερικές φορές βρίσκονται σε σύγχυση. Αυτό έδειξε μια μελέτη που περιέλαβε 60 ασθενείς και βασίστηκε σε μαγνητικές τομογραφίες.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Η κοινωνική απομάκρυνση είναι ένα από τα βασικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν όταν επιδιώκουμε να ελαχιστοποιήσουμε τον κίνδυνο μετάδοσης κορωνοϊού. Η γενικά αποδεκτή απόσταση ασφαλείας είναι δύο μέτρα. Αρκεί όμως αυτό; Νέα έρευνα εγείρει αμφιβολίες. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να αποφύγετε τη μετάδοση κορωνοϊού είναι να μείνετε μακριά, αλλά αυτό δεν είναι πραγματικά πρακτικό στη σύγχρονη κοινωνία. Σύμφωνα με τις συμβουλές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) ( όπως αναφέρεται στο The Lancet ), η κοινωνική αποστασιοποίηση (μερικές φορές και με μεγαλύτερη ακρίβεια, που ονομάζεται φυσική απόσταση) είναι το επόμενο πιο σημαντικό πράγμα που μπορεί να εξασκήσει ένα άτομο για να αποφύγει τον κορωνοϊό. Αυτό ακολουθείται από τακτικό πλύσιμο χεριών – χρησιμοποιώντας ζεστό νερό και σαπούνι ή απολυμαντικό χεριών με βάση το αλκοόλ – και τέλος φορώντας μάσκα προσώπου.

Η κοινωνική αποστασιοποίηση αφορά την παρατήρηση μιας καθορισμένης απόστασης από ένα άλλο άτομο και την αποφυγή κάθε μορφής σωματικής επαφής, όπως αγκαλιές και χειραψίες. Η γενική συμβουλή είναι ότι η καθοδήγηση 2 μέτρων λειτουργεί, αυτή είναι η ιατρική συναίνεση. Αυτό συμβαίνει επειδή τα δύο μέτρα είναι γενικά εκτός του εύρους προβολής σταγονιδίων.

Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της απόστασης, σε ένα μέτρο, η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιον με COVID-19 είναι 13%, ενώ στα δύο μέτρα, αυτό μειώνεται στο 3%. Ενώ η κοινωνική αποστασιοποίηση λειτουργεί, δεν είναι όλοι στην κοινωνία προδιάθεση να το ασκήσουν. Με αυτό, υπάρχουν κάποιες δημογραφικές παραλλαγές, με την κοινωνική απομάκρυνση να ακολουθείται από τους ηλικιωμένους σε σύγκριση με τους νεότερους, όπως δείχνει μια έρευνα για τους καταναλωτές που πραγματοποίησε η Bospar .

Αλλά είναι αρκετά μέτρα; Μια νέα μελέτη με τίτλο « Βιώσιμο SARS-CoV-2 στον αέρα ενός νοσοκομειακού δωματίου με ασθενείς με COVID-19» υποδηλώνει ότι μια ασφαλής απόσταση μπορεί να χρειαστεί να είναι 5 μέτρα. Αυτή η μελέτη που βασίζεται στο νοσοκομείο αναζητά βιώσιμα σωματίδια ιού. Με την αλληλουχία του γονιδιώματος του ιού, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλόριντα βρήκαν και έδειξαν ότι προήλθε από αυτόν τον ασθενή και όχι από κάποια άλλη πηγή. Ο ασθενής αναγνωρίστηκε ότι είχε ενεργή αναπνευστική λοίμωξη με ρινοφαρυγγικό επιχρίσμα θετικό για τον κορωνοϊό – SARS-CoV-2.

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι οι ιολόγοι εντόπισαν βιώσιμο ιό σε απόσταση 4,8 μέτρων από τον ασθενή. Αυτό είναι διπλάσιο από το διάστημα 2 μέτρων που συνιστάται από τις περισσότερες κυβερνήσεις. Η αλληλουχία γονιδιώματος του στελέχους SARS-CoV-2 που απομονώθηκε από το υλικό που συλλέχθηκε σε αυτήν την απόσταση ήταν ίδια με εκείνη που απομονώθηκε από το ρινικό επίχρισμα από τον ασθενή με ενεργή λοίμωξη. Αυτό το εύρημα προσθέτει επίσης βάρος στη διαδρομή μετάδοσης αερολύματος (και όχι μόνο βήχα ή φτάρνισμα), η οποία σήμερα διαιρεί την επιστημονική γνώμη.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Πηγή: https://www.iatropedia.gr/