Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Καρκίνο του προστάτη ακόμη και πριν από τα 55 χρόνια της ηλικίας, μπορεί να πάθουν οι άνδρες, που, λόγω υπογονιμότητας, επέλεξαν συγκεκριμένες μεθόδους για να γίνουν πατέρες

Έτσι, όσοι ακολούθησαν κάποια μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, αντιμετώπισαν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη, ιδίως σε νεότερη ηλικία (πριν από τα 55), σε σχέση με όσους απέκτησαν παιδί με φυσικό τρόπο.

Οι ερευνητές από τα Πανεπιστήμια Λουντ στη Σουηδία και Στάνφορντ στις ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό British Medical Journal (BMJ), ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 1,2 εκατομμύρια άνδρες, που είχαν γίνει πατέρες, από τους οποίους το 1,7% με τη βοήθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης και το 1,3% μέσω μικρογονιμοποίησης (ενδοκυτταροπλασματικής σπερματέγχυσης). Η μέση ηλικία, που είχαν αποκτήσει παιδί μέσω υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, ήταν στα 37 τους, ενώ με φυσικό τρόπο στα 32.

Διαπιστώθηκε ότι οι άνδρες, που είχαν καταφύγει με τη σύντροφό τους σε εξωσωματική ή μικρογονιμοποίηση, είχαν σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη – 0,37% μεταξύ όσων είχαν χρησιμοποιήσει εξωσωματική και 0,42% μικρογονιμοποίηση.

Αυξημένος για πρόωρη εμφάνιση καρκίνου προστάτη πριν από την ηλικία των 55 ετών ήταν ο κίνδυνος για όσους είχαν κάνει ειδικά χρήση μικρογονιμοποίησης, μιας τεχνικής που χρησιμοποιείται στις πιο σοβαρές περιπτώσεις υπογονιμότητας.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι δεν είναι ακόμη σαφής ο βιολογικός μηχανισμός, που συνδέει την υπογονιμότητα με τον καρκίνο του προστάτη, αλλά πιθανώς οφείλεται σε ανωμαλίες στο χρωμόσωμα Υ.

Πηγή: https://healthmag.gr/

Νέα έρευνα που παρουσιάστηκε σήμερα στο Ευρωπαϊκό Καρδιολογικό Συνέδριο επιβεβαιώνει ότι η διακοπή του καπνίσματος από άτομα με κολπική μαρμαρυγή μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου.

Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πιο συνήθης αρρυθμία της καρδιάς. Ένας στους τέσσερις μεσήλικες ενήλικες στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ θα αναπτύξει κολπική μαρμαρυγή, μια κατάσταση που θα επηρεάσει έως και 17 εκατομμύρια άτομα στην ΕΕ έως το 2030.

Επίσης, άτομα με κολπική μαρμαρυγή είναι 5 φορές πιο πιθανό να πάθουν εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο είναι η πιο κοινή αιτία θανάτου σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή. Ο κίνδυνος θανάτου αυξάνεται επίσης με κολπική μαρμαρυγή, κατά δύο φορές στις γυναίκες και 1,5 φορές στους άνδρες.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι καπνιστές είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν κολπική μαρμαρυγή και επακόλουθο εγκεφαλικό επεισόδιο. Ενώ πολλά εγκεφαλικά επεισόδια αποτρέπονται με τη λήψη αντιπηκτικών φαρμάκων, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με την επίδραση της διακοπής του καπνίσματος σε άτομα με κολπική μαρμαρυγή.

Η νέα έρευνα λοιπόν εξέτασε τη σχέση μεταξύ διακοπής του καπνίσματος μετά από πρόσφατα διαγνωσμένη κολπική μαρμαρυγή και των κινδύνων εγκεφαλικού επεισοδίου και θανάτου όλων των αιτιών. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τη βάση δεδομένων της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλισης Υγείας της Κορέας και τη βάση δεδομένων National Health Screening.

Να σημειωθεί ότι η στην Κορέα υπάρχει γενική σύσταση στα άτομα ηλικίας 40 ετών και άνω να κάνουν εθνικό έλεγχο υγείας κάθε δύο χρόνια. Τα ποσοστά συμμόρφωσης είναι υψηλά: για παράδειγμα, το 2014 είχε ελεγχθεί το 75%!

Οι ερευνητές εντόπισαν 523.174 ασθενείς με νεοδιαγνωσμένη κολπική μαρμαρυγή από το 2010 έως το 2016. Οι ασθενείς με προηγούμενα εγκεφαλικά επεισόδια αποκλείστηκαν. Η μελέτη περιελάμβανε τους 97.637 ασθενείς που είχαν έναν εθνικό έλεγχο υγείας λιγότερο από δύο χρόνια πριν να διαγνωστούν με κολπική μαρμαρυγή και έναν δεύτερο έλεγχο εντός δύο ετών μετά. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν μετά τον δεύτερο έλεγχο μέχρι το τέλος του 2017 για την εμφάνιση εγκεφαλικού επεισοδίου ή θανάτου.

Η μέση ηλικία ήταν 61 ετών και το 62% ήταν άντρες. Οι συμμετέχοντες ταξινομήθηκαν σύμφωνα με την κατάσταση του καπνίσματος πριν και μετά τη διάγνωση κολπικής μαρμαρυγής:

• ποτέ-καπνιστής,
• πρώην καπνιστής (σταμάτησε το κάπνισμα πριν από τη διάγνωση),
• σταμάτησε το κάπνισμα μετά τη διάγνωση
• νυν καπνιστής (περιλαμβάνει εκείνους που καπνίζουν επίμονα πριν και μετά τη διάγνωση και νέοι καπνιστές που ξεκίνησαν μετά τη διάγνωση).

Τα ποσοστά των μη καπνιστών, των πρώην καπνιστών, εκείνων που το διέκοψαν και των νυν καπνιστών ήταν 51,2%, 27,3%, 6,9% και 14,6%, αντίστοιχα. Κατά τη μέση τριετή παρακολούθηση, σημειώθηκαν 3.109 εγκεφαλικά επεισόδια και 4.882 θάνατοι όλων των αιτιών (10,0 ανά 1.000 άτομα-έτη και 15,4 ανά 1.000 άτομα-έτη, αντίστοιχα).

Σε σύγκριση με τους τρέχοντες καπνιστές, όσοι είχαν διακόψει είχαν 30% χαμηλότερη πιθανότητα εγκεφαλικού επεισοδίου και 16% μείωσαν την πιθανότητα θανάτου όλων των αιτιών. Τα αποτελέσματα σταθμίστηκαν σε σχέση με άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις σχέσεις όπως η ηλικία, το φύλο, η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο δείκτης μάζας σώματος και σωματική δραστηριότητα.

Όσοι έκοψαν το τσιγάρο μετά τη διάγνωση παρέμειναν σε υψηλότερο κίνδυνο σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Οι κίνδυνοι εγκεφαλικού επεισοδίου και θανάτου όλων των αιτιών αυξήθηκαν κατά 19% και 46%, αντίστοιχα, αλλά αυτές οι συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μόνο στους άνδρες.

Οι νέοι και νυν καπνιστές είχαν ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους εγκεφαλικού επεισοδίου σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν καπνίσει ποτέ. Για τους νέους καπνιστές, η πιθανότητα αυξήθηκε κατά 84% και για τους μόνιμους καπνιστές αυξήθηκε κατά 66%.

Ο συγγραφέας της μελέτης Δρ So-Ryoung Lee του Νοσοκομείου Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ της Κορέας, δήλωσε: “Ο κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου μετά τη διακοπή μπορεί να οφείλεται στη βλάβη που έχει ήδη προκαλέσει το κάπνισμα στις αρτηρίες – που ονομάζεται αθηροσκλήρωση”

Σημείωσε ακόμη ότι τα οφέλη της διακοπής ήταν μικρότερα σε εκείνους που ήταν βαριά καπνιστές πριν από τη διάγνωση κολπικής μαρμαρυγής. Ως τέτοιοι ορίζονται εκείνοι που κάπνιζαν 20 τσιγάρα κάθε μέρα για τουλάχιστον 30 χρόνια. «Αυτό πιθανότατα σχετίζεται με μακροπρόθεσμη βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία που αυξάνει τις πιθανότητες εγκεφαλικού επεισοδίου», δήλωσε ο Δρ Lee.

Πηγή:https://virus.com.gr/

Τους 12 κυριότερους γνωστούς παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση άνοιας, περιγράφει νέα μεγάλη μελέτη, που δημοσιεύεται στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό The Lancet, αναδεικνύοντας τη σημασία τροποποίησης τους για την καθυστέρηση ακόμη και πρόληψη της άνοιας. Στην εν λόγω μελέτη έλαβαν μέρος 28 κορυφαίοι ειδικοί για την άνοια από όλο τον κόσμο.

Η τελευταία ανέδειξε τους 12 μεγαλύτερους γνωστούς παράγοντες κινδύνου για την άνοια:

• κάπνισμα,
• υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ,
• υπέρταση,
• παχυσαρκία,
• διαβήτης,
• εγκεφαλικά τραύματα,
• κατάθλιψη,
• απώλεια της ακοής,
• έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση,
• μειωμένη άσκηση,
• χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης,
• περιορισμένη κοινωνικότητα

Οι περισσότεροι εκ των παραγόντων κινδύνου είναι γνωστοί, ωστόσο η μελέτη αναδεικνύει 3 νέους παράγοντες την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, τα εγκεφαλικά τραύματα και την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Όπως σημειώνεται, όμως, στη μελέτη ο περιορισμός των 12 παραγόντων κινδύνου μπορεί να προλάβει ή να καθυστερήσει την εμφάνιση άνοιας στο 40% των περιστατικών παγκοσμίως.

«Οι ασθενείς που έχουν οικογενειακό ιστορικό άνοιας συχνά με ρωτούν τι μπορούν να κάνουν για να περιορίσουν τον κίνδυνο άνοιας», είπε ο David Ames από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, ένας από τους επιστήμονες που συμμετείχαν στη μελέτη. Όπως υποστήριξε, ορισμένες απλές αλλαγές στην καθημερινή μας ζωή μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά στον περιορισμό του παραπάνω κινδύνου.

Μερικές από τις παραπάνω, σύμφωνα με τη μελέτη, περιλαμβάνουν την αποφυγή του καπνίσματος, τον περιορισμό της κατανάλωσης αλκοόλ, τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, την αποφυγή δραστηριοτήτων που μπορεί να οδηγήσουν σε τραυματισμούς της κεφαλής και τη χρήση βοηθημάτων ακοής. Η υγιεινή διατροφή, η άσκηση και η αυξημένη κοινωνικότητα μπορούν επίσης να προσφέρουν οφέλη στην πρόληψη της νόσου.

Ακόμα και οι ηλικιωμένοι μπορούν να εφαρμόσουν μερικές αλλαγές στον τρόπο ζωής για την πρόληψη της άνοιας, υποστήριξε ο Ames. «Δεν είναι ποτέ πολύ νωρίς ή πολύ αργά για να ξεκινήσουμε τις προσπάθειες για τον περιορισμό του κινδύνου», τόνισε.

Εκτός από τις οδηγίες για τους ασθενείς, η μελέτη πρότεινε επίσης ορισμένες οδηγίες για τις κυβερνήσεις, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν επίσης στην πρόληψη της άνοιας. Αυτές περιλαμβάνουν την υποχρεωτική πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση για όλους, τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα, καθώς και τις συντονισμένες εκστρατείες για τον περιορισμό του καπνίσματος και του αλκοόλ.

Σε ορισμένες ανεπτυγμένες χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, οι ΗΠΑ και η Γαλλία, τα ποσοστά της άνοιας στους ηλικιωμένους έχουν παρουσιάσει μείωση τις τελευταίες δεκαετίες, πιθανώς χάρη στις αλλαγές που έχουν γίνει στο σύστημα εκπαίδευσης, στη διατροφή και στην περίθαλψη. Αυτό δείχνει ότι συγκεκριμένα μέτρα πρόληψης μπορεί να συμβάλλουν στη μείωση των ποσοστών άνοιας, αντίστοιχα με τα μέτρα που εφαρμόστηκαν για τον περιορισμό των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα ή καρδιαγγειακή νόσο, υποστήριξε ο Ames.

Τα 2/3 των περιστατικών άνοιας παρουσιάζονται σήμερα σε αναπτυσσόμενες ή χώρες με μέση οικονομική κατάσταση, στις οποίες το εκπαιδευτικό σύστημα υπολειτουργεί, ενώ τα ποσοστά καπνίσματος, παχυσαρκίας και διαβήτη είναι αυξημένα. «Το γεγονός ότι οι χώρες αυτές έχουν περισσότερους παράγοντες κινδύνου σημαίνει ότι το ποσοστό των περιστατικών άνοιας που μπορεί να προληφθεί είναι υψηλότερο σε σχέση με τις ανεπτυγμένες χώρες», δήλωσε ο Adesola Ogunniyi, ένας επιστήμονας της μελέτης από το Πανεπιστήμιο του Ibadan στη Νιγηρία.

Κατά συνέπεια, η βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος και οι καμπάνιες για τη διακοπή του καπνίσματος μπορεί να μειώσουν περισσότερο τα περιστατικά άνοιας στις χώρες αυτές, τόνισε ο Ogunniyi. Στη Λατινική Αμερική, για παράδειγμα, σύμφωνα με τις παρούσες εκτιμήσεις μπορεί να προληφθεί σχεδόν το 56% των περιστατικών άνοιας με την αντιμετώπιση των παραπάνω 12 παραγόντων κινδύνου.

Ωστόσο, η πρόληψη της άνοιας με αλλαγές στον τρόπο ζωής βοηθά μέχρι ενός σημείου, καθώς η λειτουργία του εγκεφάλου αρχίζει αναπόφευκτα να εκπίπτει στις πολύ μεγάλες ηλικίες, ιδιαίτερα μετά τα 100 χρόνια ζωής, δήλωσε ο Ames. «Καθώς το προσδόκιμο ζωής σήμερα έχει αυξηθεί αρκετά, τα ποσοστά των παθήσεων που εμφανίζονται στην τρίτη ηλικία είναι υψηλότερα. Μία από τις παθήσεις αυτές είναι και η άνοια», κατέληξε ο επιστήμονας.

Επιμέλεια: Pathologia.eu

Πηγή: https://www.news4health.gr/

Γιατροί στο University College του Λονδίνου ανέπτυξαν μια τεχνική βάσει της οποίας η θεραπεία γίνεται αμέσως μετά την αφαίρεση του όγκου, ενώ η ασθενής βρίσκεται ακόμα υπό την επήρεια αναισθησίας. Ενα μικρό εργαλείο σαν σφαιρίδιο τοποθετείται μέσα στο στήθος, στην κοιλότητα όπου βρισκόταν ο όγκος. Μόλις χορηγηθεί η δόση της ακτινοθεραπείας, απομακρύνεται και κλείνεται χειρουργικά η τομή. Ετσι οι γυναίκες αποφεύγουν περισσότερες επισκέψεις στο νοσοκομείο που απαιτούνται στη διάρκεια των επόμενων εβδομάδων στην παραδοσιακή ακτινοθεραπεία. Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στη Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο μεθόδους ούτε σε πιθανότητες επιβίωσης ούτε σε πιθανότητες υποτροπής.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com

Έρευνα που αφορά πρωτίστως τον εντοπισμό χαρακτηριστικών στο γονιδίωμα ασθενών που έχουν μολυνθεί με τον ιό  Sars-Cov-2 και την αναζήτηση βιοδεικτών που μπορούν να συμβάλλουν στην αποτελεσματική θεραπευτική αγωγή, θα αποτελέσει το αντικείμενο της συνεργασίας που αρχίζει μεταξύ των ερευνητικών εργαστηρίων της Πνευμονολογικής Κλινικής του ΑΠΘ του νοσοκομείου «Γεώργιος Παπανικολάου» (Ερευνητικό Εργαστήριο  Ανοσολογίας και Αλλεργικών Παθήσεων του Αναπνευστικού) και του Τμήματος Πειραματικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Sapienza της Ιταλίας.

Με αφορμή την έναρξη της συνεργασίας επισκέφτηκε χτες το νοσοκομείο Παπανικολάου και συναντήθηκε με τη διοικήτριά του κ. Μαρία Γιογκατζή, η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Sapienza κ. Ελένη Αναστασιάδου. Στη συνάντηση η κ. Αναστασιάδου, παρέθεσε στοιχεία σχετικά με την έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη και η οποία θα αποτελέσει το κύριο κομμάτι της συνεργασίας μεταξύ των δύο φορέων. Η κ. Ελένη Αναστασιάδου είναι μοριακή βιολόγος με εξειδίκευση στην Ιατρική Μικροβιολογία/Ιολογία και τετραετή μετεκπαίδευση στο Ιατρικό Κέντρο Beth Israel Deaconess της Ιατρικής Σχολής Χάρβαρντ στη Βοστόνη. Επίσης είναι ειδική σε non-coding RNAs: εφαρμογές ως βιοδείκτες και θεραπευτικές εφαρμογές σε καρκίνο.

Όπως ανακοινώθηκε από το νοσοκομείο Παπανικολάου, η συνεργασία μεταξύ των δύο ερευνητικών κέντρων στη Ρώμη και τη Θεσσαλονίκη, κατά την έναρξη της πρόκειται να αναδείξει ένα σημαντικό ερευνητικό κομμάτι που αφορά ειδικά την πανδημία COVID-19 σε επίπεδο εξειδικευμένης έρευνας και θα διευρυνθεί σύντομα με τη συμμετοχή και άλλων ερευνητικών κέντρων.

Πηγή: https://www.healthpharma.gr/

To 20% – 50% των ανθρώπων που δεν έχουν εκτεθεί στον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2 εμφανίζουν ανοσιακή απάντηση διαμεσολαβούμενη από Τ-λεμφοκύττταρα εναντίον τμημάτων του SARS-CoV-2, δείχνουν τα ευρήματα προηγούμενων μελετών.

Προκειμένου να διερευνήσουν περαιτέρω το ζήτημα επιστήμονες από το Ινστιτούτο La Jolla των ΗΠΑ ανέλυσαν δείγματα αίματος που είχαν συλλεχθεί μεταξύ Μαρτίου 2015 και Μαρτίου 2018 για να διαπιστώσουν πιθανή ανοσιακή απόκριση έναντι του SARS-CoV-2. Η ερευνητική εργασία δημοσιεύτηκε στις 4 Αυγούστου στο περιοδικό Science. Τα βασικά σημεία συνοψίζονται από τους Ιατρούς της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Ιωάννη Ντάναση, κ. Μαρία Γαβριατοπούλου και κ. Θάνο Δημόπουλο (Πρύτανη ΕΚΠΑ).

Οι ερευνητές εξέτασαν αρχικά την ανοσιακή απάντηση έναντι σε τμήματα πρωτεϊνών του ιού SARS-CoV-2. Το κάθε πεπτίδιο, δηλαδή το κάθε πρωτεϊνικό τμήμα, αποτελούνταν από 15 αμινοξέα του νέου κορωνοϊού. Τα κύτταρα του ανοσοποιητικού που εμφάνισαν ανταπόκριση έναντι μιας ομάδας πεπτιδίων του SARS-CoV-2 αξιολογήθηκαν περαιτέρω ως προς την ικανότητά τους να εγείρουν ανοσιακή απόκριση. Τόσο στα πεπτίδια της πρωτεΐνης S του νέου κορωνοϊού (μέσω της οποίας ο ιός διεισδύει στα κύτταρα του ξενιστή) όσο και στα υπόλοιπα πρωτεϊνικά συστατικά του SARS-CoV-2. Συνολικά ελέγχθησαν 474 πεπτίδια του SARS-CoV-2.

Τ-λεμφοκύτταρα «αναγνωρίζουν» τον νέο κορωνοϊό

Οι ερευνητές εντόπισαν 142 ιικά τμήματα που εμφάνισαν αλληλεπίδραση με τα Τ-λεμφοκύτταρα. Τα 66 από την περιοχή της πρωτεΐνης S και 76 από άλλα τμήματα του SARS-CoV-2. Τα 40 εξ αυτών αναγνωρίζονταν από Τ-λεμφοκύτταρα που προέρχονταν από δύο ή περισσότερα διαφορετικά άτομα. Αυτό το εύρημα κρίνεται σημαντικό γιατί μπορεί να έχει εφαρμογή στην πραγματοποίηση κλινικών δοκιμών εμβολίων. Όπως και στην ιχνηλάτηση των Τ-λεμφοκυττάρων μνήμης κατά τη διάρκεια της λοίμωξης COVID-19.

Επιπλέον, οι ερευνητές προσδιόρισαν κυτταρικές σειρές Τ-λεμφοκυττάρων μνήμης που αναγνώριζαν τμήματα του ιού SARS-CoV-2. Ακολούθως, διερεύνησαν τη διασταυρούμενη αντίδραση με πεπτίδια που προέρχονταν από άλλους κορωνοϊούς. Διαπίστωσαν ότι το 57% των πεπτιδίων που είναι κοινά στο νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2 και στους κορωνοϊούς του απλού κρυολογήματος εμφάνισαν διασταυρούμενη αντίδραση με τα Τ-λεμφοκύτταρα μνήμης.

Με άλλα λόγια, σε μερικούς ανθρώπους τα Τ-λεμφοκύτταρα μνήμης που έχουν δημιουργηθεί ως απάντηση σε λοίμωξη από κορωνοϊούς του κοινού κρυολογήματος μπορούν να αναγνωρίσουν τμήματα του νέου κορωνοϊού SARS-CoV-2. Αυτό ενδέχεται να εξηγεί εν μέρει τις διαφορές στις κλινικές εκδηλώσεις της λοίμωξης COVID-19 από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ωστόσο, μένει να αποδειχθεί εάν η ανοσολογική μνήμη έναντι άλλων κορωνοϊών αρκεί ώστε να προσφέρει κάποιου είδους προστασία έναντι στο νέο κορωνοϊό. Δημιουργώντας καλύτερη και ισχυρότερη ανοσολογική αντίδραση μεσολαβούμενη από τα Τ-λεμφοκύτταρα.

Πηγή:https://www.healthpharma.gr/

Ένας νέος μηχανισμός ανακατανομής του αίματος που είναι απαραίτητος για την ορθή λειτουργία του αμφιβληστροειδούς μόλις ανακαλύφθηκε in vivo από ερευνητές του ερευνητικού κέντρου του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ (CRCHUM). Η μελέτη τους δημοσιεύθηκε σήμερα στο Nature .

«Για πρώτη φορά, εντοπίσαμε μια δομή επικοινωνίας μεταξύ των κυττάρων που απαιτείται για τον συντονισμό της παροχής αίματος στον ζωντανό αμφιβληστροειδή», δήλωσε η Δρ Adriana Di Polo, καθηγητής νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Montréal και κύριος ερευνητής του Καναδά στο γλαύκωμα και τον νευροεκφυλισμό που σχετίζεται με την ηλικία, ο οποίος επιβλέπει τη μελέτη.

“Γνωρίζαμε ήδη ότι οι ενεργοποιημένες περιοχές του αμφιβληστροειδούς λαμβάνουν περισσότερο αίμα από τις μη ενεργοποιημένες”, είπε, “αλλά μέχρι τώρα κανείς δεν κατάλαβε πώς ρυθμίστηκε σωστά αυτή η ουσιαστική παροχή αίματος.” Η μελέτη διεξήχθη σε ποντίκια από δύο μέλη του εργαστηρίου του Di Polo: τον Δρ Luis Alarcon-Martinez, μεταδιδακτορικό συνεργάτη και την Deborah Villafranca-Baughman, Ph.D.. Και οι δύο είναι οι πρώτοι συν-συγγραφείς αυτής της μελέτης.

Στα ζωντανά ζώα, όπως και στους ανθρώπους, ο αμφιβληστροειδής χρησιμοποιεί το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που περιέχονται στο αίμα για να λειτουργήσει πλήρως. Αυτή η ζωτική ανταλλαγή γίνεται μέσω των τριχοειδών αγγείων, των λεπτότερων αιμοφόρων αγγείων σε όλα τα όργανα του σώματος. Όταν η παροχή αίματος μειώνεται δραματικά ή διακόπτεται – όπως ισχαιμία ή εγκεφαλικό επεισόδιο – ο αμφιβληστροειδής δεν λαμβάνει το οξυγόνο που χρειάζεται. Σε αυτήν την κατάσταση, τα κύτταρα αρχίζουν να πεθαίνουν και ο αμφιβληστροειδής σταματά να λειτουργεί όπως πρέπει.

Σήραγγα μεταξύ κελιών

Τυλιγμένα γύρω από τα τριχοειδή είναι περικύτταρα, κύτταρα που έχουν την ικανότητα να ελέγχουν την ποσότητα αίματος που διέρχεται από ένα μόνο τριχοειδές απλώς πιέζοντας και απελευθερώνοντάς το.

“Χρησιμοποιώντας μια τεχνική μικροσκοπίας για την απεικόνιση αγγειακών αλλαγών σε ζωντανούς ποντικούς, δείξαμε ότι τα περικύτταρα προβάλλουν πολύ λεπτούς σωλήνες, που ονομάζονται νανοσωλήνες σήραγγας μεταξύ περυκητών , για να επικοινωνούν με άλλα περικύτταρα που βρίσκονται σε μακρινά τριχοειδή”, δήλωσε ο Alarcon-Martinez. “Μέσω αυτών των νανοσωλήνων, τα περικύτταρα μπορούν να μιλήσουν μεταξύ τους για να απελευθερώσουν αίμα εκεί όπου χρειάζεται περισσότερο.”

Ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό, που πρόσθεσε το Villafranca-Baughman, είναι ότι “τα τριχοειδή χάνουν την ικανότητά τους να κλείνουν το αίμα όπου απαιτείται όταν οι νανοσωλήνες της σήραγγας έχουν υποστεί βλάβη – μετά από ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, για παράδειγμα. Η έλλειψη παροχής αίματος που ακολουθεί έχει επιβλαβείς συνέπειες στους νευρώνες και τη συνολική λειτουργία των ιστών. ”

Τα ευρήματα της ομάδας υποδηλώνουν ότι τα μικροαγγειακά ελλείμματα που παρατηρούνται σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως εγκεφαλικά επεισόδια, γλαύκωμα και νόσος του Αλτσχάιμερ μπορεί να προκύψουν από την απώλεια νανοσωλήνων σήραγγας και τη μειωμένη κατανομή αίματος. Οι στρατηγικές που προστατεύουν αυτές τις νανοδομές θα πρέπει στη συνέχεια να είναι επωφελείς, αλλά πρέπει να αποδειχθούν.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Πολλοί τύποι καρκίνων στον άνθρωπο εμφανίζουν αλλαγές στα ισοζύγια κινάσης και φωσφατάσης. Φάρμακα που αναστέλλουν τη δραστηριότητα της κινάσης έχουν δείξει επιτυχία στην κλινική ως θεραπευτική του καρκίνου, αλλά οι φωσφατάσες εξακολουθούν να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτη κατηγορία στόχου, κυρίως λόγω της έλλειψης κατανόησης του τρόπου με τον οποίο προκαλούν ασθένειες.

Η ομάδα του Πανεπιστημίου Purdue Zhong-Yin Zhang ανακάλυψε ένα μυθιστόρημα “φωσφάση καταρράκτη” που παίζει κρίσιμο ρόλο στο πάγκρεας, στο συκώτι, στα νεφρά, στους πνεύμονες, στο στήθος, στον προστάτη, στον εγκέφαλο και σε άλλους τύπους καρκίνου. Τα ευρήματά τους, τα οποία δημοσιεύθηκαν στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών , δείχνουν ότι μια «προ-ογκογονική» φωσφατάση PRL2 ασκεί την επίδρασή της με τη ρύθμιση του PTEN, μιας κατασταλτικής όγκου φωσφατάσης που συχνά χάνεται στους καρκίνους του ανθρώπου .

“Αυτό υποδηλώνει ότι το PRL2 θα μπορούσε να είναι στόχος για ναρκωτικά για τον καρκίνο”, δήλωσε ο Zhang, Διακεκριμένος Καθηγητής Φαρμακευτικής Χημείας, οι Ρόμπερτ C. και Charlotte P. Anderson Πρόεδρος στη Φαρμακολογία και διευθυντής του Purdue Institute for Drug Discovery. “Αντί να στοχεύουμε τις κινάσες στο μονοπάτι PI3K-AKT, το οποίο έχει παρατηρήσει περιορισμένη αποτελεσματικότητα λόγω παρενεργειών τόσο εντός όσο και εκτός στόχου, ενδέχεται να είμαστε σε θέση να αναστέλλουμε τη φωσφατάση PRL2 και να αποκαθιστούμε τα επίπεδα του PTEN για την καταστολή του σχηματισμού όγκων. Αυτό είναι συναρπαστικό και θα μπορούσε να επηρεάσει πολλές μορφές καρκίνου. ”

Οι κινάσες συνδέουν φωσφορικές ομάδες σε πρωτεΐνες ενώ οι φωσφατάσες τις απομακρύνουν και οι δύο έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν πρωτεΐνες με τρόπους που μετατρέπουν τα κύτταρα σε καρκινικά. Η ομάδα του Zhang έδειξε ότι το PRL2 απομακρύνει ένα φωσφορικό από την τυροσίνη 336 στο PTEN. Όταν συμβαίνει αυτό, το PTEN είναι πανταχού παρόν, ή ουσιαστικά σημειώνεται για υποβάθμιση, μειώνοντας τα επίπεδα και την ικανότητά του να καταπολεμά την εξέλιξη του καρκίνου.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η υψηλή έκφραση PRL2 συσχετίζεται με χαμηλό επίπεδο PTEN και μειωμένη συνολική επιβίωση ασθενών σε αρκετές ανθρώπινες κακοήθειες. Όταν το PRL2 διαγράφηκε από ένα μοντέλο ποντικού επιρρεπές σε καρκίνο, με έλλειψη PTEN, τα επίπεδα PTEN επέστρεψαν στο φυσιολογικό και η εξέλιξη του καρκίνου σταμάτησε.

“Αυτό ρίχνει φως στο πώς το PRL2 προκαλεί καρκίνο και το επικυρώνει ως στόχο για θεραπεία αποκατάστασης PTEN”, δήλωσε ο Ζανγκ, που είναι μέλος του Κέντρου Έρευνας για τον Καρκίνο του Purdue. “Δείχνει επίσης τη δυνατότητα να αναζητούν όχι μόνο τις κινάσες ως τρόπο αναστολής της ογκογένεσης, αλλά και των φωσφατασών”.

Το εργαστήριο του Zhang εντόπισε νωρίτερα μια πολλά υποσχόμενη μέθοδο για την αναστολή του PRL2. Το PRL2 λειτουργεί ως τριμερές, και το μόριο Cmdp-43 έχει αποδειχθεί ότι διαταράσσει την ικανότητα του PRL2 να ενώνονται. Ο Ζανγκ συνεχίζει την ανάπτυξη του φαρμάκου.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Τα παιδιά που φοράνε πολυεστιακούς φακούς επαφής έχουν σημαντικά πιο αργή εξέλιξη της μυωπίας τους, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική κλινική δοκιμή

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Το “αδύναμο” φύλο φαίνεται πως έχει αναπτύξει ισχυρότερες άμυνες κατά του ιού, παρότι τα στοιχεία δείχνουν πως έχει εκτεθεί λιγότερο σε σχέση με τους άνδρες…

Εντυπωσιακό, όσο και παράδοξο είναι το εύρημα μελέτης Ελλήνων επιστημόνων, σχετικά με την ανοσία του πληθυσμού στον κορωνοϊό.

Αν και το 73% των θανάτων και των νοσηλειών σε μονάδες εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) αφορά άνδρες, οι Ελληνίδες εμφανίζονται να έχουν αντισώματα κατά του ιού τέσσερις φορές συχνότερα σε σχέση με το αποκαλούμενο ισχυρό φύλο!

Η μελέτη δημοσιεύτηκε πρόσφατα και παρατίθεται ολόκληρη πιο κάτω. Φέρει την υπογραφή του καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα (φωτογραφία κάτω) και ομάδας 18 ακόμη επιστημόνων από 7 Πανεπιστημιακές κλινικές.

Πρόκειται για τους: Ζαχαρούλα Μπογογιαννίδου, Αλέξανδρο Βόντα, Κατερίνα Δαδούλη, Μαρία Κυρίτση, Σωτήρη Σωτηριάδη, Δημήτρη Νικούλη, Βαρβάρα Μουχτούρη, Μιχάλη Κουρέα, Ευάγγελο Καζάκο, Εμμανουήλ Σπανό, Γεωργία Γκιούλα, Ευαγγελία Ντζάνη, Αλέξανδρο Ελευθερίου, Αλκιβιάδη Βατόπουλο, Ευθυμία Πετινάκη, Βασιλική Παπαευαγγέλου, Ματθαίο Σπελέτα και Χρήστο Χατζηχριστοδούλου.

Διενεργήθηκε με ειδικά τεστ αντισωμάτων και σχεδιάστηκε, ώστε να μπορέσει να προσδιορίσει το ποσοστό των Ελλήνων με αντισώματα κατά του κορωνοϊού, ανά γεωγραφική περιφέρεια.

Τα δείγματα αίματος που χρησιμοποιήθηκαν είχαν περισσέψει – σε ιδιωτικά και δημόσια εργαστήρια – από εξετάσεις που είχαν διενεργηθεί τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο.

Προέρχονταν από ανθρώπους που είχαν κάνει γενικές εξετάσεις (check – up) ή εξετάσεις αίματος για κάποιο χρόνιο νόσημα ή άλλη πάθηση, άσχετη με τον κορωνοϊό.

Τα 6.586 δείγματα που εξετάστηκαν προέρχονταν από τις εξής περιοχές:

• 1.575 από την Κεντρική Μακεδονία.
• 1.133 από την Αττική.
• 1.115 από την Πελοπόννησο.
• 853 από τη Θεσσαλία.
• 759 από τη Δυτική Μακεδονία.
• 494 από τη Στερεά Ελλάδα.
• 371 από τη Δυτική Ελλάδα.
• 286 από την Ήπειρο.

Για να διασφαλιστεί η εγκυρότητα της μέτρησης, μελετήθηκαν 305 παλαιότερα δείγματα (από το 2017) και 94 δείγματα από ασθενείς με κορωνοϊό. Με τη χρήση της διαγνωστικής μεθόδου που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη, επιβεβαιώθηκε η θετικότητα και η αρνητικότητά τους αντίστοιχα.

• Από τα 6.586 δείγματα που μελετήθηκαν, βρέθηκαν αντισώματα κατά του κορωνοϊού στα 24 (0,36%).
• Από τα 2.075 δείγματα που είχαν συλλεγεί τον Μάρτιο, θετικά για αντισώματα στον κορωνοϊό βρέθηκαν τα 5 (0,24%).
• Από τα 4.511 δείγματα του Απριλίου, με αντισώματα στον ιό βρέθηκαν τα 19 (0,42%).

Περιοχές

Τόσο στα δείγματα του Μαρτίου, όσο και στου Απριλίου, βρέθηκαν περισσότερα αντισώματα κατά του κορωνοϊού σε εκείνα που αφορούσαν γυναίκες, με το υψηλότερο ποσοστό να καταγράφεται τον Απρίλιο, όταν και ξεπέρασε κατά 2 έως 4 φορές το αντίστοιχο των ανδρών.

Στις μεγάλες αστικές περιοχές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, βρέθηκαν αντισώματα σε υψηλότερα ποσοστά, σε σύγκριση με εκείνα της υπόλοιπης χώρας.

Οι επιστήμονες εκτιμούν πως για κάθε κρούσμα λοίμωξης από κορωνοϊό που επιβεβαιώνεται με μοριακή εξέταση και ανακοινώνεται καθημερινά από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΙΔΥ), αναλογούν 10,2 λοιμώξεις στον ελληνικό πληθυσμό.

Σε κάθε περίπτωση, σημειώνουν πως τα ποσοστά θετικών δειγμάτων στα ορολογικά τεστ (0,02% τον Μάρτιο και 0,25% τον Απρίλιο) είναι χαμηλά και αποδίδονται στα μέτρα που είχαν ληφθεί για την αποτροπή εξάπλωσης του ιού την επίμαχη περίοδο.

Γυναίκες

Ιδιαίτερη έμφαση δίνουν στο εύρημα ότι τα ποσοστά αντισωμάτων ήταν αισθητά υψηλότερα στις γυναίκες (0,78%) σε σύγκριση με τους άνδρες (0,22%).

Η εικόνα αυτή – σημειώνουν – έρχεται σε αντίθεση με τις καταγραφές του ΕΟΔΥ, σύμφωνα με τις οποίες το 56% των κρουσμάτων στην Ελλάδα, έως τα τέλη Απριλίου, αφορούσαν άνδρες.

Η διαφοροποίηση αυτή αποδίδεται σε ενδεχόμενη μη αξιόπιστη τυχαιοποίηση του δείγματος που εξέτασαν. Επισημαίνουν, ωστόσο, ότι στην αρχή της επιδημίας μόνον όσοι εμφάνιζαν μέτρια ή έντονα συμπτώματα υποβάλλονταν σε τεστ για κορωνοϊό.

Οι άνδρες ασθενείς – εξηγούν – είναι πιο ευάλωτοι στις επιπλοκές της CoViD-19: το 73,6% των θανάτων από τη νόσο και το 73,7% των νοσηλειών σε μονάδες εντατικής θεραπείας στην Ελλάδα αφορά το “ισχυρό” φύλο…

Παρόμοιες διαφορές, ωστόσο, μεταξύ ανδρών και γυναικών έχουν καταγραφεί και σε μελέτες που έχουν διενεργηθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Πηγή: https://www.iatronet.gr/