Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Μελέτη σε 100 ασθενείς με κορωνοϊό στην Ελλάδα που θα λάβουν το φάρμακο Kineret (anakinra) ξεκινά στο επόμενο 15νθήμερο από την Ελληνική Ομάδα Μελέτης της Σήψης (Ε.Ο.Μ.Σ.), όπως σημειώνει ο επικεφαλής Καθηγητής Παθολογίας – Λοιμώξεων του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), Ευάγγελος Γιαμαρέλλος.

Όπως σημειώνει ο κ. Γιαμαρέλλος, η μελέτη ασφάλειας και απόκρισης του Kineret (anakinra) θα πραγματοποιηθεί συνολικά σε 12 νοσοκομεία, μετά την ανακάλυψη του ρόλου ενός βιοδείκτη. Ο συγκεκριμένος βιοδείκτης ανιχνεύεται μέσω μιας απλής εξέτασης στο αίμα των ασθενών από την πρώτη ημέρα εισαγωγής τους στο νοσοκομείο. Με τον τρόπο αυτό, είναι δυνατόν να ταυτοποιηθούν με ακρίβεια, στο πρώτο, ακόμα, «στάδιο» της ήπιας μορφής της νόσου, όσοι πρόκειται να έχουν δυσμενή εξέλιξη και χρειαστούν διασωλήνωση, πριν καν εμφανίσουν τα πρώτα συμπτώματα επιδείνωσης!

Το Kineret (anakinra) που ανήκει στην Swedish Orphan Biovitrum AB (Sobi) εισέρχεται στην «μάχη» για την ανάσχεση της εξέλιξης της λοίμωξης Covid-19 σε ολόκληρο τον κόσμο. Σύμφωνα με τις έως τώρα εκτιμήσεις, πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες για την ανακοπή της φονικής πορείας της νόσου και την πιθανή λύση της κρίσης του κορωνοϊού στην παγκόσμια κοινότητα, την αποτροπή των θανάτων!

Στοχευμένη θεραπεία

Όπως σημειώνει ο κ. Γιαμαρέλλος, η Ε.Ο.Μ.Σ. είναι σε θέση να προτείνει και την ακριβή θεραπεία που θα οδηγήσει τους ασθενείς στην ίαση. Η ελπιδοφόρα θεραπευτική αγωγή με το Kineret (anakinra) συνίσταται στην προσθήκη της αντι-ιικής θεραπείας που ήδη χορηγείται στους ασθενείς ενός συγκεκριμένου ανοσοτροποποιητικού βιολογικού παράγοντα, ο οποίος χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στην αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο παράγοντας αυτός μπορεί να αποτελέσει τη «λύση» του προβλήματος της λοίμωξης Covid-19, καθώς είναι σε θέση, συνδυαστικά με το αντι-ιικό θεραπευτικό πρωτόκολλο, να αναχαιτίσει την πορεία του ανοσοποιητικού συστήματος του πάσχοντος προς την κατάρρευση, την εγκατάσταση αναπνευστικής ανεπάρκειας και την διασωλήνωση του, από την οποία, για την πλειοψηφία των περιπτώσεων, σήμερα δεν υπάρχει γυρισμός.

Υποδόρια ένεση

Όπως τονίζει ο κ. Γιαμαρέλλος, μια απλή υποδόρια ένεση, παρόμοια με εκείνη με την οποία λαμβάνουν την ινσουλίνη οι διαβητικοί, χορηγούμενη μια φορά την ημέρα για δέκα (10) ημέρες, είναι σε θέση να αποτρέψει την επιδείνωση και τον δυνητικό θάνατο σε μεγάλο ποσοστό ασθενών. Το Kineret (anakinra) φαίνεται ότι «μπλοκάρει» την εμφάνιση των βαριών επιπλοκών της νόσου και επιτρέπει την ίασή τους.

Η επιστημονική τεκμηρίωση των πρωτοποριακών ευρημάτων της Ε.Ο.Μ.Σ., τα οποία μπορούν να θέσουν τη χώρα μας στο παγκόσμιο «προσκήνιο» των προσπαθειών εξεύρεσης αποτελεσματικού τρόπου απαλλαγής από τον χειρότερο «εφιάλτη» που βιώνει αυτή τη στιγμή η σύγχρονη ανθρωπότητα, προκύπτει με σαφήνεια από την ανάλυση των δεδομένων από τους πρώτους πενήντα επτά (57) Έλληνες ασθενείς με πνευμονία από τον κορωνοϊό.

Κλινική μελέτη SAVE

Τα αποτελέσματα αυτά οδήγησαν στον σχεδιασμό της κλινικής μελέτης SAVE, η οποία θα διεξαχθεί από την Ομάδα. Η μελέτη, για τη διεξαγωγή της οποίας έχουν ενημερωθεί οι κρατικές Αρχές, και η οποία θα υποβληθεί προς αδειοδότηση από την Εθνική Επιτροπή Δεοντολογίας, αναμένεται να πραγματοποιηθεί σε εκατό (100) Έλληνες ασθενείς που θα νοσηλευτούν σε δώδεκα (12) Παθολογικές Κλινικές της χώρας.

Το εντυπωσιακό, όπως σημειώνει ο κ. Γιαμαρέλλος, είναι ότι το πρωτόκολλο μπορεί να ολοκληρωθεί, αφού συγκεντρωθούν το ταχύτερο δυνατό οι απαιτούμενοι πόροι, οι οποίοι αυτή τη στιγμή δεν καλύπτονται, «επισφραγίζοντας» τα μέχρι τώρα σωτήρια ευρήματά του προς όφελος της παγκόσμιας κοινότητας, σε μόλις είκοσι (20) ημέρες.

Όπως υπογράμμισε ο Καθηγητής κ. Ευάγγελος Γιαμαρέλλος, η Ελληνική Ομάδα Μελέτης της Σήψης αποτελεί μια συνεργασία πενήντα πέντε (55) Παθολογικών Κλινικών και Μονάδων Εντατικής Θεραπείας στην Ελλάδα, η οποία έχει ξεκινήσει από το 2007. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, γίνεται καταγραφή των βαρέως πασχόντων ασθενών με σήψη, ενώ διεξάγονται και σχετικές κλινικές δοκιμές.

Ερευνητικά πρωτόκολλα

Τα ερευνητικά πρωτόκολλα έχουν αδειοδοτηθεί από τις Επιστημονικές Επιτροπές των οικείων νοσοκομείων και από την Εθνική Επιτροπή Δεοντολογίας και Συντονιστές αυτής της προσπάθειας είναι οι Καθηγητές Παθολογίας-Λοιμώξεων κ.κ. Ευάγγελος Γιαμαρέλλος και Χαράλαμπος Γώγος, του Πανεπιστημίου Πατρών.

Με την έναρξη της πανδημίας Covid-19 στην Ελλάδα, επεσήμανε ο κ. Γιαμαρέλλος, ξεκίνησε η καταγραφή των ασθενών που νοσηλεύονταν με πνευμονία. Η ανάλυση από τα στοιχεία των πρώτων 57 ασθενών έδειξε ότι ένας δείκτης του αίματος, το suPAR, είναι ιδιαίτερα αυξημένος από την πρώτη ημέρα της εισαγωγής στο νοσοκομείο σε όλους τους ασθενείς που, τελικά, θα εκδηλώσουν αναπνευστική ανεπάρκεια και θα χρειαστούν μηχανική υποστήριξη της αναπνοής τους.

Τα δεδομένα αυτά, τα οποία έχουν υποβληθεί προς επιστημονική δημοσίευση, στοιχειοθετούν ότι η χρήση αυτού του δείκτη μπορεί να καταδείξει πολύ γρήγορα τους ασθενείς που θα έχουν δυσμενή εξέλιξη. Στους οποίους η μέχρι στιγμής κλασσική θεραπεία ενδέχεται να είναι αναποτελεσματική.

Το Kineret (anakinra) εξουδετερώνει τη βιολογική δραστικότητα της ιντερλευκίνης-1α και της ιντερλευκίνης-1β αναστέλλοντας ανταγωνιστικά τη δέσμευσή τους στον υποδοχέα τύπου Ι της ιντερλευκίνης-1 (IL-1RI). Η ιντερλευκίνη-1 (IL-1) είναι μία βασική προ-φλεγμονώδης κυτοκίνη. Η ιντερλευκίνη-1 μεσολαβεί σε πολλές κυτταρικές αποκρίσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι σημαντικές στην αρθρική φλεγμονή.

Η μόνη ουσιαστική λύση αντιμετώπισης είναι η μέτρηση του δείκτη σε κάθε ασθενή που εισάγεται για νοσηλεία. Εφόσον αυτός βρεθεί αυξημένος, τότε ο ασθενής θα πρέπει να λάβει από την πρώτη στιγμή της εισαγωγής του, μαζί με τη θεραπεία που δίνεται ως τώρα, επιπλέον ανοσοτροποποιητική αγωγή.

Αξιολόγηση Kineret (anakinra)

Η επιτυχής έκβαση της προσπάθειας με το Kineret (anakinra), αναμένεται να αποτελέσει ουσιαστικό βήμα στην καταπολέμηση της ασθένειας. Τα θετικά αποτελέσματα της μελέτης θα συμβάλλουν σε δύο κατευθύνσεις:

1. Στον περιορισμό ή και την εξάλειψη του ποσοστού των ασθενών που θα χρειαστούν αντιμετώπιση σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Κατά συνέπεια, του κινδύνου θανάτου από τη νόσο Covid-19

2. Στην αποκλιμάκωση του φορτίου του έργου που έχει προκληθεί στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και, γενικότερα, στο Σύστημα Υγείας, από τη νόσο

«Ένα από τα εμπόδια που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι και ο περιορισμός των αερομεταφορών. Ένα πρόβλημα που έχει επιφέρει η προσπάθεια μείωσης της μετάδοσης της νόσου» ανέφερε ο κ. Γιαμαρέλλος.

«Αυτό έχει σαν συνέπεια τη σημαντική μείωση των ανταλλαγών δειγμάτων ασθενών μεταξύ των Ερευνητικών Εργαστηρίων, καθιστώντας την έρευνα δύσκολη. Κατά συνέπεια, μόνο Εργαστήρια με σημαντική ερευνητική αυτοδυναμία μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της εποχής. Η ταχύτητα εκπόνησης των δεδομένων έως τώρα αποτελεί ένα σημαντικό δείκτη της ερευνητικής αυτοδυναμίας της δικής μας Ομάδας» κατέληξε ο κ. Γιαμαρέλλος.

Πηγή: https://www.healthpharma.gr/

Ηχητικά σήματα από τον εξωκυττάριο χώρο θα μπορούσαν να υποδείξουν την εμφάνιση καρκίνου, ισχυρίζονται επιστήμονες που εφηύραν μια συσκευή που συλλαμβάνει αυτά τα ηχητικά σήματα

Όπως μια πειραγμένη κλειδαριά μαρτυρά την επιχείρηση διάρρηξης ενός κτιρίου, κατά τον ίδιο τρόπο και η σκλήρυνση του περιβλήματος των κυττάρων στο ανθρώπινο σώμα υποδεικνύει την εμφάνιση καρκίνου.

Το εν λόγω περίβλημα είναι η εξωκυττάρια μήτρα, στην οποία μπορούν να βασιστούν οι ερευνητές για να μελετήσουν την εξέλιξη της νόσου, σύμφωνα με πρόσφατα ευρήματα. Ωστόσο, η ανίχνευση των μεταβολών στην εξωκυττάρια μήτρα είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί χωρίς συνακόλουθη πρόκληση βλάβης.

Ο εξωκυττάριος χώρος ή εξωκυττάρια μήτρα περιβάλλει τα κύτταρα και ταυτόχρονα υποστηρίζει την ανάπτυξή τους εντός των ιστών. Αποτελεί ένα πολύπλοκο δίκτυο μακρομορίων που περιλαμβάνει δομικές πρωτεΐνες,  όπως κολλαγόνο και ελαστίνη, δομικά και λειτουργικά σύμπλοκα μεγαλομόρια, όπως οι πρωτεογλυκάνες και το υαλουρονικό, και ειδικές πρωτεΐνες, όπως η λαμινίνη και ινονεκτίνη.

Μηχανικοί από το Πανεπιστήμιο Purdue εφηύραν μια συσκευή που θα μπορούσε να επιτρέψει στους θεράποντες ιατρούς να «φορτώσουν» ένα δείγμα της εξωκυττάριας μήτρας σε μια πλατφόρμα και να εξετάσουν την ακαμψία της μέσω ηχητικών κυμάτων. Ο τρόπος που λειτουργεί η συσκευή περιγράφεται σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Lab on a Chip και παρουσιάστηκε με το παρακάτω βίντεο στο YouTube:

Σύμφωνα με τον Rahim Rahimi, καθηγητή Υλικών Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Purdue, του οποίου το εργαστήριο αναπτύσσει καινοτόμα υλικά και βιοϊατρικές συσκευές για την αντιμετώπιση των προκλήσεων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, το σύστημα βασίζεται σε ένα ηχητικό κύμα που διαδίδεται μέσω του υλικού της μήτρας και έναν δέκτη από την άλλη πλευρά. Ο τρόπος με τον οποίο το κύμα διαδίδεται μπορεί να υποδείξει εάν υπάρχει οποιαδήποτε ζημιά ή ελάττωμα χωρίς να επηρεάσει το ίδιο το υλικό της εξωκυττάριας μήτρας.

Κάθε ιστός και όργανο έχει τη δική του μοναδική εξωκυττάρια μήτρα, η οποία έρχεται επίσης με κάποιες «σταθερές», συγκεκριμένες δομικές και χημικές συνδέσεις, που υποστηρίζουν την επικοινωνία μεταξύ των μεμονωμένων κυττάρων που στεγάζονται στη μήτρα.

Οι ερευνητές έχουν επιχειρήσει να τεντώσουν, να συμπιέσουν δείγματα από εξωκυττάρια μεμβράνη ή και να εφαρμόσουν χημικές ουσίες πάνω τους ώστε να υπολογίσουν την κατάστασή της, με αποτέλεσμα όμως τη μερική καταστροφή της μήτρας.

Η ερευνητική ομάδα του Δρ. Rahimi ανέπτυξε μια μη παρεμβατική μέθοδο για να μελετήσει πώς η εξωκυττάρια μήτρα αποκρίνεται σε ασθένειες, τοξικές ουσίες ή θεραπευτικά φάρμακα. Η αρχική εργασία για τη μελέτη αυτή διεξήχθη σε συνεργασία με το εργαστήριο της Sophie Lelièvre, καθηγήτριας Φαρμακολογίας για τον Καρκίνο στο Πανεπιστήμιο Purdue, για τον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο διάφοροι επικίνδυνοι παράγοντες επηρεάζουν την εξωκυττάρια μήτρα, πολλαπλασιάζοντας τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

Η συσκευή είναι «lab-on-a-chip» -δηλαδή αποτελεί μια συσκευή που ενσωματώνει μία ή περισσότερες εργαστηριακές λειτουργίες σε ένα ενιαίο ολοκληρωμένο κύκλωμα μερικών μόνο τετραγωνικών χιλιοστών έως εκατοστών για υψηλής απόδοσης εκτίμηση- και συνδέεται με έναν πομπό και έναν δέκτη. Μετά την έκχυση της εξωκυττάριας μήτρας και των κυττάρων που περιέχει στην πλατφόρμα, ο πομπός παράγει ένα υπερηχητικό κύμα το οποίο διαδίδεται μέσω του υλικού, ενεργοποιώντας στην πορεία τον δέκτη. Ένα ηλεκτρικό σήμα υποδεικνύει στο τέλος την ακαμψία της εξωκυττάριας μήτρας.

Οι ερευνητές παρουσίασαν πρώτη φορά τη συσκευή στο πλαίσιο μιας δοκιμής με καρκινικά κύτταρα σε υδρογέλη, ένα υλικό με σύσταση παρεμφερή με εκείνη της εξωκυττάριας μήτρας ενώ τώρα μελετά την αποτελεσματικότητα της συσκευής σε μήτρες κολλαγόνου.

Στα πλεονεκτήματα της νέας αυτής συσκευής, είναι η δυνατότητά της να «τρέξει» πολλά δείγματα ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον Δρ. Rahimi, επιτρέποντας στους ερευνητές να εξετάσουν ταυτόχρονα διάφορες πτυχές μιας νόσου.

Πηγη: https://ygeiamou.gr/

Ένα «πανδημικό drone» για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση ατόμων με αναπνευστικές λοιμώξεις αναπτύσσεται από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας (UniSA) σε συνεργασία με την καναδική εταιρεία. Το αεροπλάνο θα διαθέτει ειδικό αισθητήρα και σύστημα ηλεκτρονικής όρασης, το οποίο μπορεί να παρακολουθεί θερμοκρασίες, καρδιακές παλμούς και επίπεδα αναπνοής, καθώς και να εντοπίζει άτομα που φτενεύουν και χτυπάνε σε πλήθη, γραφεία, αεροδρόμια, κρουαζιέρες, γηροκομεία και άλλα μέρη όπου συγκεντρώνονται άνθρωποι.

Η ομάδα του UniSA, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζαβάαν Τσαλ, θα συνεργαστεί με την αμερικανική εταιρία Draganfly. Ο καθηγητής Τσαλ, μαζί με τους Αλί Αλ Νάτζι και Ασάνκα Περέρα είχε γίνει γνωστός το 2017, όταν είχαν παρουσιάσει αλγόριθμους επεξεργασίας εικόνας που μπορούσαν να διαπιστώσουν το ρυθμό του χτυπήματος της καρδιάς ενός ανθρώπου από βίντεο που είχε τραβήξει με drone. Έχουν δείξει ότι είναι δυνατή η μέτρηση του χτυπήματος της καρδιάς και του ρυθμού αναπνοής με υψηλή ακρίβεια από απόσταση 5-10 μέτρων μέσω drones και σε αποστάσεις μέχρι και 50 μέτρα με σταθερές κάμερες. Επίσης, ανέπτυξαν αλγορίθμους που μπορούν να ερμηνεύουν τις ανθρώπινες ενέργειες όπως το φτερνίσμα και ο βήχας.

Όπως είπε, η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει αξιόπιστο σύστημα παρακολούθησης για την πανδημία Covid-19. «Μπορεί να μην εντοπίζει όλα τα κρούσματα, θα μπορούσε να είναι ένα αξιόπιστο εργαλείο για τον εντοπισμό της παρουσίας της νόσου σε ένα μέρος ή μια ομάδα ανθρώπων» σχολίασε.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Επιστήμονες στις ΗΠΑ, με επικεφαλής μια Ελληνίδα επιστήμονα της διασποράς, ανέπτυξαν μια νέα μη επεμβατική τεχνική, μέσω υπερήχων, για την πιο ακριβή διάγνωση της αρρυθμίας της καρδιάς.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ελίζα Κονοφάγου του Τμήματος Βιοϊατρικής Μηχανικής και του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine», έδειξαν σε 55 ασθενείς με διαφορετικές μορφές αρρυθμίας ότι η νέα μέθοδος μπορεί να συμπληρώσει τις υπάρχουσες διαγνωστικές τεχνικές, όπως το ηλεκτροκαρδιογράφημα.

Οι δυνητικά θανατηφόρες αρρυθμίες μπορούν να θεραπευθούν μέσω κατάλυσης με καθετήρα στην καρδιά, όμως οι γιατροί πρέπει πρώτα να εντοπίσουν ποιες ακριβώς περιοχές του καρδιακού ιστού προκαλούν τις ανωμαλίες στους παλμούς της καρδιάς. Σήμερα οι περισσότερες αρρυθμίες ανιχνεύονται μέσω ηλεκτροκαρδιογραφήματος, το οποίο όμως δεν είναι πάντα ακριβές, ενώ αφήνει και περιθώρια για υποκειμενική ερμηνεία εκ μέρους του γιατρού.

Η Ε. Κονοφάγου και η υπόλοιπη ερευνητική ομάδα στράφηκαν σε μια μη επεμβατική τεχνική απεικόνισης (electromechanical wave imaging), η οποία χρησιμοποιεί υπερήχους για να ανιχνεύσει αλλαγές στις συσπάσεις της καρδιάς. Μετά από δοκιμή της μεθόδου σε ζώα, οι ερευνητές τη δοκίμασαν με επιτυχία σε 55 ανθρώπους με αρρυθμίες.

Όπως διαπιστώθηκε, η μέθοδος επιτρέπει να δημιουργούνται τρισδιάστατες απεικονίσεις των τεσσάρων θαλάμων της καρδιάς, που αποκαλύπτουν με ακρίβεια σε ποιες περιοχές οφείλεται η αρρυθμία. Η τεχνική έχει ακρίβεια 96% έναντι μόνο 71% του ηλεκτροκαρδιογραφήματος.

Η Ελίζα Κονοφάγου αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή της Αθήνας, σπούδασε φυσικοχημεία στο Πανεπιστήμιο 6 του Παρισιού, έκανε μεταπτυχιακά στη βιοϊατρική μηχανική στο Imperial College του Λονδίνου και πήρε το διδακτορικό της επίσης στη βιοϊατρική μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Χιούστον των ΗΠΑ το 1999. Σήμερα είναι καθηγήτρια Βιοϊατρικής Τεχνολογίας και Ακτινολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, όπου διευθύνει το Εργαστήριο Υπερήχων και Ελαστικής Απεικόνισης. Είναι επίσης ένα από τα μέλη του νέου Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας (ΕΣΕΤΕΚ) της Ελλάδας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια κλινική δοκιμή της Φάσης 1 που αξιολογεί ένα ερευνητικό εμβόλιο που έχει σχεδιαστεί για την προστασία από το κοροναϊό νόσου 2019 (COVID-19) ξεκίνησε στο Ινστιτούτο Κτηνιατρικής Έρευνας του Kaiser Permanente στο Ουάσιγκτον, στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον. Η δοκιμή χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργίας και Λοιμώδους Νοσημάτων (NIAID), το οποίο αποτελεί μέρος του NIH.

Η μελέτη θα είναι το πρώτο βήμα της διαδικασίας κλινικής δοκιμής και θα αξιολογεί διαφορετικές δόσεις του πειραματικού εμβολίου για την ασφάλεια και την ικανότητά του να προκαλέσει ανοσολογική αντίδραση στους συμμετέχοντες. Στην ανοιχτή δοκιμή θα εγγραφούν 45 υγιείς ενήλικες εθελοντές ηλικίας 18 έως 55 ετών για περίπου έξι εβδομάδες. Ο πρώτος συμμετέχων έλαβε το ερευνητικό εμβόλιο στις 16 Μαρτίου.

Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν εγκεκριμένα εμβόλια για την πρόληψη της μόλυνσης με SARS-CoV-2, που είναι ο ιός που προκαλεί το COVID-19. Το ερευνητικό εμβόλιο, το οποίο αναπτύχθηκε από τους επιστήμονες του NIAID και της Moderna, βασίζεται στο αγγελιών RNA (mRNA) και ονομάστηκε mRNA-1273. Το εμβόλιο mRNA-1273 έχει δείξει υποσχέση σε ζωικά μοντέλα, και αυτή είναι η πρώτη δοκιμή για να το εξετάσει σε ανθρώπους. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστήριξε την κατασκευή του υποψήφιου εμβολίου για την κλινική δοκιμή Φάση 1.

“Η εξεύρεση ασφαλούς και αποτελεσματικού εμβολίου για την πρόληψη της μόλυνσης από το SARS-CoV-2 αποτελεί επείγοντα θέμα προτεραιότητας για τη δημόσια υγεία”, δήλωσε στον Τύπο ο διευθυντής του NIAID Anthony S. Fauci. “Αυτή η μελέτη του Φάση 1, που ξεκίνησε με ταχύτητα ρεκόρ, είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου.”

Οι επιστήμονες του ερευνητικού κέντρου εμβολίων NIAID (VRC) και Moderna κατάφεραν να αναπτύξουν γρήγορα mRNA-1273 λόγω προηγούμενων μελετών σχετικά με τις κοροναϊούς που προκαλούν σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS) και το αναπνευστικό σύνδρομο στη Μέση Ανατολή (MERS). Οι επιστήμονες της VRC και της Moderna εργάστηκαν ήδη σε ένα εγκεκριμένο εμβόλιο MERS, το οποίο αποτέλεσε το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη ενός υποψήφιου εμβολίου για προστασία από το COVID-19.

“Αυτό το έργο είναι ζωτικής σημασίας για τις εθνικές προσπάθειες για την αντιμετώπιση της απειλής αυτού του εμφάνιστου ιού”, δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Lisa A. Jackson, MD, ανώτερος ερευνητής στο KPWHRI, στο δελτίο Τύπου. “Είμαστε διατεθειμένοι να διεξάγουμε αυτή τη σημαντική δοκιμή λόγω της εμπειρίας μας από το 2007 ως κέντρο κλινικών δοκιμών NIH”.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Πηγη:https://www.iatropedia.gr/

Το δηλητήριο του σκορπιού ενδέχεται να καταπολεμά την αρθρίτιδα και τον καρκίνο του εγκεφάλου

Το δηλητήριο του σκορπιού είναι κάτι που φοβόμαστε από τα παιδικά μας ακόμη χρόνια. Θα μπορούσε, ωστόσο, να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμο, ανοίγοντας νέους δρόμους για τη θεραπεία ασθενειών;

Η απάντηση ενδεχομένως και να είναι καταφατική. Συγκεκριμένα, δύο επιστημονικές ομάδες στις ΗΠΑ ανακοίνωσαν ήδη πως άρχισαν να χρησιμοποιούν το δηλητήριο του σκορπιού, με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να το αξιοποιήσουν στη μάχη τους με την αρθρίτιδα αλλά και με τον καρκίνο του εγκεφάλου (γλοιοβλάστωμα).

Καθώς η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων στις ΗΠΑ αποφάσισε να παρέχει την άδεια για την πραγματοποίηση της πρώτης κλινικής δοκιμής, οι γιατροί είναι αισιόδοξοι για τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Πώς όμως το δηλητήριο του σκορπιού μπορεί να έχει θετική επίδραση στη θεραπεία της αρθρίτιδας; Μίνι πρωτεΐνη, που εντοπίστηκε στο συγκεκριμένο δηλητήριο, ενδέχεται να βελτιώνει την ασφάλεια των σημερινών φαρμάκων για την αρθρίτιδα, αναστέλλοντας την τοξική τους δράση.

Τα στεροειδή και τα διάφορα φάρμακα που λαμβάνουν όσα άτομα υποφέρουν από ρευματοειδή και άλλα είδη αρθρίτιδας καθώς και από άλλες φλεγμονώδεις παθήσεις, προσφέρουν, ασφαλώς, ανακούφιση από τον χρόνιο πόνο. Ωστόσο, όταν λαμβάνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα, επιφέρουν βλάβες σε υγιείς ιστούς του σώματος, όπως τη σπλήνα και τον θυμό αδένα.

Δημοσίευση στο αμερικάνικο ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine», με επικεφαλής τον δρα Τζιμ Όλσον, αναφέρει ότι μια πρωτεΐνη του σκορπιού συσσωρεύεται μέσα στον χόνδρο των αρθρώσεων και πως ο συνδυασμός της με τα φάρμακα για την αρθρίτιδα περιορίζει τη δράση των φαρμάκων μόνο στις αρθρώσεις, παρέχοντας προστασία από τις τοξικές επιδράσεις στο υπόλοιπο σώμα.

Μάλιστα, ο Όλσον δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Για τους ανθρώπους με αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις, οι παρενέργειες από τη φαρμακοθεραπεία μπορεί να αποβούν εξίσου, αν όχι χειρότερες, από την ίδια τη νόσο. Τα στεροειδή αρέσκονται να πηγαίνουν παντού στο σώμα, εκτός από εκεί που είναι πιο αναγκαία. Βρήκαμε μια νέα στρατηγική να βελτιώσουμε την ανακούφιση από την αρθρίτιδα, με ελάχιστες συστημικές παρενέργειες».

Η πιθανή αξιοποίηση του δηλητηρίου από φίδια, αράχνες και σκορπιούς, απασχολεί την αμερικανική ερευνητική κοινότητα εδώ και περίπου μια δεκαετία αλλά η δυνατότητα εφαρμογής της νέας μεθόδου σε ασθενείς δεν καθίσταται ακόμη δυνατή, καθώς απαιτούνται επιπλέον τοξικολογικές και άλλες μελέτες.

Οι ερευνητές, όμως, πιστεύουν πως το δηλητήριο του σκορπιού ενδεχομένως και να συμβάλλει στη στοχευμένη δράση όχι μόνο των στεροειδών αλλά και άλλων φαρμάκων.

Τα ενθαρρυντικά νέα για το δηλητήριο του σκορπιού δε σταματούν εδώ. Στη δεύτερη μελέτη, χρησιμοποιήθηκε από ερευνητές του αντικαρκινικού ιατρικού κέντρου City of Hope στην Καλιφόρνια η χλωροτοξίνη, που αποτελεί ένα ακόμη συστατικό του δηλητηρίου του σκορπιού. Ο σκοπός ήταν να ενισχυθεί μια αντικαρκινική ανοσοθεραπεία με Τ-λεμφοκύτταρα (CAR T) ενάντια στη συνηθέστερη μορφή καρκίνου του εγκεφάλου, το γλοιοβλάστωμα.

Η νέα «χιμαιρική» θεραπεία (CLTX-DAR T) βασίζεται στον συνδυασμό της τοξίνης του σκορπιού με ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα, για να επιτευχθεί  αποτελεσματικότερη και γρηγορότερη εξόντωση των καρκινικών κυττάρων του εγκεφάλου. Μάλιστα, η νέα μέθοδος στοχεύει κατευθείαν στα καρκινικά κύτταρα, αφήνοντας άθικτα τα υγιή κύτταρα.

Καθώς η πρώτη κλινική δοκιμή της νέας θεραπείας σε ανθρώπους έχει εγκριθεί από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, ολόκληρη η επιστημονική κοινότητα αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος παρακολουθoύν με ενδιαφέρον την πορεία των μελετών.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Έγκριση από τον FDA

Ένα ακόμη ισχυρό όπλο στον πόλεμο κατά του γλαυκώματος έχουν στα χέρια τους οι οφθαλμίατροι μετά την έγκριση του Durysta από το FDA. Πρόκειται για το πρώτο ενδοφθάλμιο, βιοδιασπώμενο εμφύτευμα παρατεταμένης απελευθέρωσης αντιγλαυκωματικού φαρμάκου (βιματοπρόστη10 mcg) για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης (ΕΟΠ). Το Durysta μπαίνει σε κλινική εφαρμογή από τον Απρίλιο και αλλάζει τα δεδομένα στους σε ασθενείς με γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας ή οφθαλμική υπερτονία.

«Η πρόσφατη έγκριση του FDA σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο για την κοινότητα του γλαυκώματος και προσφέρει μια πολύ σημαντική επιλογή για τους ασθενείς που χρειάζονται εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές», δήλωσε ο Δαβίδ Nicholson, επικεφαλής έρευνας και ανάπτυξης της Allergan. Σύμφωνα με τις επιστημονικές ανακοινώσεις ο χειρουργός οφθαλμίατρος τοποθετεί το Durysta στον πρόσθιο θάλαμο του ματιού, δηλαδή στο χώρο που είναι μεταξύ ίριδας και κερατοειδούς. Το βιοδιασπώμενο εμφύτευμα μετά την τοποθέτηση αρχίζει να απελευθερώνει αργά και σταθερά για τους επόμενους μήνες την ουσία βιματοπρόστη η οποία προκαλεί μείωση της ΕΟΠ, όπως ακριβώς κάνουν και οι σταγόνες που ήδη χρησιμοποιούνται, αλλά που ο ασθενής είναι αναγκασμένος να επαναλαμβάνει την ενστάλλαξη τους από το μπουκαλάκι κάθε ημέρα.

Πηγή:HealthDaily

Τα παιδιά που διαγιγνώσκονται με διαβήτη τύπου 1 έως την ηλικία των επτά ετών έχουν μία διαφορετική μορφή πάθησης από όσα διαγιγνώσκονται σε ηλικία άνω των 13 ετών, σύμφωνα με μία νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, την πρώτη που κάνει σαφώς αυτή τη διάκριση και δείχνει ότι μία ενιαία μορφή θεραπείας για όλες τις περιπτώσεις δεν είναι η πιο αποτελεσματική λύση.

Ο διαβήτης τύπου 1, γνωστός και ως «παιδικός», ο οποίος είναι διαφορετικός από τον διαβήτη τύπου 2 που εμφανίζεται συνήθως στους ενηλίκους, προκαλείται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα του παγκρέατος του ασθενούς, τα οποία παράγουν ινσουλίνη, με αποτέλεσμα να τα καταστρέφει και το σώμα να αδυνατεί πλέον να ρυθμίσει σωστά το επίπεδο του σακχάρου. Οι ασθενείς υποχρεώνονται να κάνουν ενέσεις ινσουλίνης ακόμη και αρκετές φορές μέσα στην ημέρα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Έξετερ, με επικεφαλής τον καθηγητή Νόελ Μόργκαν της Ιατρικής Σχολής, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Diabetologia της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη, διέκριναν δύο «ενδοτύπους» του διαβήτη τύπου 1. Τα παιδιά έως επτά ετών δεν επεξεργάζονται φυσιολογικά την ινσουλίνη και τα κύτταρα που την παράγουν καταστρέφονται γρήγορα λόγω ισχυρότερης αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματός τους.

Αντίθετα, σε όσους η πάθηση διαγιγνώσκεται σε ηλικία άνω των 13 ετών έχουν πιο ασθενή ανοσολογική αντίδραση και έχουν περισσότερα κύτταρα που συνεχίζουν να παράγουν φυσιολογικά ινσουλίνη. Τα παιδιά ενδιάμεσης ηλικίας, επτά έως 12 ετών, μπορεί να ανήκουν στη μία ή στην άλλη κατηγορία.

«Έχουμε πια ενδείξεις ότι ο διαβήτης τύπου 1 είναι δύο διαφορετικοί τύποι, οι TIDE 1 και TIDE 2 (Type 1 Diabetes Endotype). Η σημασία αυτής της ανακάλυψης μπορεί να είναι τεράστια στο να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις αιτίες της πάθησης και να ξεκλειδώσουμε νέους δρόμους, ώστε να αποτρέψουμε τις μελλοντικές γενιές παιδιών να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 1. Μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε νέες θεραπείες, αν βρούμε τρόπους να ενεργοποιήσουμε ξανά τα ινσουλινοπαραγωγά κύτταρα του παγκρέατος, που βρίσκονται σε ύπνωση στους μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς. Αυτό θα είναι ένα σημαντικό βήμα προς το “ερό δισκοπότηρο” να βρούμε μία θεραπεία για μερικούς τουλάχιστον ανθρώπους», δήλωσε ο κ. Μόργκαν.

«Ένα παιδί που διαγιγνώσκεται με διαβήτη στην ηλικία των πέντε ετών είναι πιθανό ότι έχει πιο σοβαρή μορφή της πάθησης από κάποιον που έχει διάγνωση μετά τα 30 του», ανέφερε η Σάρα Ρίτσαρντσον από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ. Όπως είπε, προς το παρόν και οι δύο μορφές διαβήτη τύπου 1 χρειάζονται έξτρα ινσουλίνη, όμως οι ασθενείς της δεύτερης κατηγορίας (ενδοτύπου 2) θα ωφελούνταν περισσότερο στο μέλλον από μία θεραπεία, η οποία θα διατηρούσε τα εναπομένοντα ινσουλινοπαραγωγά κύτταρα του παγκρέατος, όμως μέχρι στιγμής δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα.

Ήδη, οι επιστήμονες δοκιμάζουν νέες ανοσοθεραπείες που «φρενάρουν» τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία επιτίθενται στο πάγκρεας και στα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη. Οι έως τώρα κλινικές δοκιμές σε ενηλίκους δεν έχουν αφήσει πολλές υποσχέσεις, σύμφωνα με το «New Scientist», αλλά οι εν λόγω θεραπείες μπορεί να «δουλέψουν» καλύτερα σε παιδιά, κάτι που θα φανεί στο μέλλον κατά πόσο είναι εφικτό.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ