Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Ανακαλύφθηκε γονίδιο που μπορεί να βοηθήσει στην εξήγηση ενός μεγάλου μέρους του γενετικού κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου του Alzheimer. Η αργή έναρξη της νόσου του Αλτσχάιμερ, η πιο κοινή μορφή της ασθένειας, είναι μια καταστροφική νευρολογική κατάσταση με πτυχές κληρονομικού κινδύνου που δεν είναι πλήρως κατανοητές.

Δυστυχώς, η πολυπλοκότητα του ανθρώπινου γονιδιώματος και οι αδυναμίες προηγούμενων ερευνών είναι περιοριστικοί παράγοντες, έτσι ώστε κάποια γενετικά φαινόμενα δεν εξετάστηκαν πλήρως σε προηγούμενες μελέτες. Για παράδειγμα, υπάρχουν πολλές μη ολοκληρωμένες χαρτογραφικές περιοχές γονιδιώματος και περιοχές με επαναλαμβανόμενες αλληλουχίες, που δεν μπορούσαν να μελετηθούν προηγουμένως.

Αν και το Αλτσχάιμερ είναι γνωστό ότι είναι σε μεγάλο βαθμό κληρονομικό, σημαντικό ποσοστό του πραγματικού γενετικού κινδύνου για την ασθένεια παρέμεινε ανεξήγητο, παρά τις εκτεταμένες μελέτες. Αυτό το κενό γνώσης είναι γνωστό στους ερευνητές είναι το πρόβλημα της “έλλειψης (ή κρυφής) κληρονομικότητας”. Για παράδειγμα, ενώ η κληρονομικότητα εξήγησε το 79% του κινδύνου νόσου Alzheimer με καθυστερημένη έναρξη σε σουηδική μελέτη διπλών ασθενών, οι κοινές παραλλαγές κινδύνου που εντοπίστηκαν από διαπερατές γενετικές μελέτες εξηγούν μόνο το 20% έως 50% της νόσου Αλτσχάιμερ με καθυστερημένη έναρξη. Με άλλα λόγια, μια σχετικά μεγάλη ποσότητα γενετικής επίδρασης στον κίνδυνο της νόσου Alzheimer με καθυστερημένη έναρξη δεν εξηγείται από προηγούμενες γενετικές μελέτες.

Στην παρούσα μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν τα δεδομένα του έργου Alzheimer Disease Sequencing Project που προέρχονται από περισσότερους από 10.000 ανθρώπους (εθελοντές της έρευνας που συμφώνησαν να αξιολογήσουν τα γενετικά τους δεδομένα σε συνδυασμό με την κατάστασή τους), με στόχο τον εντοπισμό των γενετικών παραλλαγών που σχετίζονται με τη νόσο Alzheimer.

Προκαταρκτικά αποτελέσματα εντόπισαν στοιχεία για τη γενετική παραλλαγή που συνδέεται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ στο τέλος ενός τμήματος ενός γονιδίου που ονομάζεται Mucin 6. Παρόλο που οι βασικοί μηχανισμοί είναι ως επί το πλείστον άγνωστοι, οι ερευνητές εδώ πιστεύουν ότι είναι εφικτή η εξαγωγή αξιόπιστων και επαληθεύσιμων υποθέσεων βάσει αυτών των αποτελεσμάτων. Για παράδειγμα, η γενετική παραλλαγή που σχετίζεται με τον κίνδυνο της νόσου του Alzheimer μπορεί να συνεπάγεται μια βιοχημική οδό στον εγκέφαλο που στη συνέχεια αντιπροσωπεύει έναν πιθανό θεραπευτικό στόχο, ένα θέμα για μελλοντικές μελέτες.

Αντίστοιχοι συγγραφείς ήταν ο Γιούρικο Κατσουμάτα και ο Πίτερ Νέλσον, και οι δύο από το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι. Ο Δρ Νέλσον είπε για τη μελέτη αυτή: “Τα ευρήματά μας έγιναν σε μια ομάδα ασθενών που είναι σχετικά μικρό για μια γενετική μελέτη – μερικές πρόσφατες μελέτες περιελάμβαναν εκατοντάδες χιλιάδες ερευνητικά υποκείμενα! Αυτό το μικρό μέγεθος δείγματος σημαίνει δύο πράγματα: να κάνουμε προσοχή και να διασφαλίσουμε ότι το φαινόμενο μπορεί να αναπαραχθεί σε άλλες ομάδες · και δεύτερον, σημαίνει ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο μέγεθος αποτελέσματος – η γενετική ποικιλότητα συνδέεται στενά με την ασθένεια».

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Το εγκεφαλικό ημισφαίριο που διατηρείται μετά την απομάκρυνση του άλλου διαμορφώνει ασυνήθιστα ισχυρές συνδέσεις μεταξύ διαφορετικών λειτουργικών δικτύων του εγκεφάλου, σύμφωνα με έρευνα που έγινε σε ενήλικες στους οποίους αφαιρέθηκε κατά την παιδική ηλικία το ένα εγκεφαλικό ημισφαίριο με στόχο τη μείωση των επιληπτικών κρίσεων.

Η συγκεκριμένη μελέτη περίπτωσης, που δημοσιεύτηκε χτες στην επιστημονική επιθεώρηση “Cell Reports”, συμπεριέλαβε έξι ενήλικες που είχαν υποστεί ημισφαιρεκτομή.

“Οι άνθρωποι που είχαν υποστεί ημισφαιρεκτομή λειτουργούσαν πολύ καλά. Οι γλωσσικές τους ικανότητες ήταν ανέπαφες και μπορούσαν να πιάσουν κουβεντούλα κατά τη διάρκεια των μαγνητικών τομογραφιών στις οποίες υποβλήθηκαν, ακριβώς όπως χιλιάδες άλλοι στους οποίους έχω κάνει μαγνητικές τομογραφίες”, δήλωσε η Ντόριτ Κλάιμαν, επικεφαλής συντάκτρια της μελέτης και μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια.

“Σχεδόν μπορείς να ξεχάσεις την πάθηση που είχαν όταν τους συνάντησες για πρώτη φορά. Όταν κάθομαι μπροστά από τον υπολογιστή και παρατηρώ τις εικόνες από τις τομογραφίες τους να δείχνουν μόνο τον μισό εγκέφαλο ακόμα εντυπωσιάζομαι που αυτές οι εικόνες προέρχονται από τον άνθρωπο τον οποίο μόλις είδα να μιλά και να περπατά έχοντας αποφασίσει να αφιερώσει το χρόνο του στην έρευνα”, είπε.

Μεταξύ των συμμετεχόντων περιλήφθηκαν έξι ενήλικες που είχαν υποστεί ημισφαιρεκτομή και έξι ενήλικες που δεν είχαν κάνει αυτή την επέμβαση, οι οποίοι λειτούργησαν ως ομάδα ελέγχου. Όλοι έλαβαν οδηγίες να ξαπλώσουν σε έναν μαγνητικό τομογράφο και να κοιμηθούν καθώς οι ερευνητές παρατηρούσαν την εγκεφαλική τους λειτουργία σε κατάσταση ηρεμίας. Οι μελετητές διερεύνησαν τις συνδέσεις στις εγκεφαλικές περιοχές που ελέγχουν για παράδειγμα την όραση, την κίνηση, το συναίσθημα και τις γνωστικές ικανότητες. Επίσης συνέκριναν τα δεδομένα που συνέλεξαν με δεδομένα από 1.500 τυπικούς εγκεφάλους από μια βάση δεδομένων.

Οι μελετητές περίμεναν να βρουν πιο αδύναμες συνδέσεις σε συγκεκριμένα δίκτυα σε ανθρώπους που είχαν μόνο ένα ημισφαίριο, δεδομένου ότι σε συγκεκριμένα δίκτυα εμπλέκονται και τα δύο ημισφαίρια. Αντιθέτως, συνολικά βρήκαν φυσιολογική συνδεσιμότητα και πιο ισχυρές συνδέσεις μεταξύ διαφορετικών δικτύων στους ανθρώπους που είχαν υποβληθεί σε ημισφαιρεκτομή συγκριτικά με αυτούς που ανήκαν στην ομάδα ελέγχου.

Και οι έξι συμμετέχοντες ήταν μεταξύ 20 και 30 ετών κατά τη μελέτη, αλλά η ημισφαιρεκτομή μπορεί να είχε γίνει από τους τρεις πρώτους μήνες ζωής έως τα 11 χρόνια. Η μεγάλη διακύμανση στις ηλικίες που είχαν χειρουργηθεί επέτρεψε στους ερευνητές να μελετήσουν πώς ο εγκέφαλος αποκαθίσταται όταν έχει κάποια βλάβη.

“Αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να εξετάσουμε πώς η οργάνωση του εγκεφάλου είναι δυνατή σε ασθενείς με ημισφαιρετκτομή σε διαφορετικές ηλικίες” δήλωσε η Κλάιμαν

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Προκαταρκτικά αποτελέσματα ανακάλυψαν ενδείξεις σχέσης με τη νόσο Alzheimer σε μεγάλη ηλικία, της γενετικής ποικιλομορφίας σε περιοχή γονιδίου που ονομάζεται Mucin 6.

Νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Neuropathology & Experimental Neurology ανακάλυψε γονίδιο που μπορεί ενδεχομένως να βοηθήσει να εξηγηθεί μεγάλο μέρος του γενετικού κινδύνου για εμφάνιση της νόσου Alzheimer.

Ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία (Alzheimer’s Disease Sequencing Project) πάνω των 10.000 ανθρώπων με στόχο να εντοπίσουν γενετικές ποικιλομορφίες που να συνδέονται με τη νόσο Alzheimer σε μεγάλη ηλικία.

Προκαταρκτικά αποτελέσματα ανακάλυψαν ενδείξεις σχέσης με τη νόσο Alzheimer σε μεγάλη ηλικία, της γενετικής ποικιλομορφίας σε περιοχή γονιδίου που ονομάζεται Mucin 6.

Ο Dr. Nelson, δήλωσε για την παρούσα έρευνα ότι τα ευρήματα προέκυψαν από σχετικά μικρή για γενετική έρευνα ομάδα ασθενών, γεγονός που σημαίνει ότι θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και ότι πρέπει να διασφαλιστεί ότι το φαινόμενο θα επαναληφθεί σε άλλες ομάδες. Επίσης, ότι υποδεικνύει πως υπάρχει πολύ μεγάλη επίδραση-η γενετική ποικιλομορφία συνδέεται στενά με τη νόσο.

Πηγή:https://www.iatronet.gr/

Ερευνητές εντόπισαν 11 καταστάσεις υγείας που συνδέονταν με τη νόσο, όπως επιληψία και πνευμονική ίνωση.

Άνθρωποι με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, διαβήτη τύπου 1 ή θρόμβους μπορεί ενδεχομένως να έχουν αυξημένο κίνδυνο για ρευματοειδή αρθρίτιδα-και άνθρωποι με ρευματοειδή αρθρίτιδα έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρδιακή νόσο, θρόμβους και υπνική άπνοια, δήλωσαν ερευνητές.

Τα ευρήματα θα μπορούσαν να βελτιώσουν την κατανόηση του τρόπου που αναπτύσσεται η ρευματοειδής αρθρίτιδα και να οδηγήσουν σε πιο έγκαιρη διάγνωση και έλεγχο για άλλες παθήσεις.

Η έρευνα έγινε σε 821 ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα και 2.455 χωρίς τη νόσο. Ερευνητές εντόπισαν 11 καταστάσεις υγείας που συνδέονταν με τη νόσο, όπως επιληψία και πνευμονική ίνωση.

Ανακάλυψαν επίσης ότι θρόμβοι συνέβαιναν πιο συχνά σε  ανθρώπους με ρευματοειδή αρθρίτιδα πριν τη διάγνωση- που υποδεικνύει ότι συστημική φλεγμονή μπορεί ενδεχομένως να αρχίζει πριν τα συμπτώματα.

Άνθρωποι με διαβήτη τύπου 1 είχαν επίσης αυξημένο κίνδυνο για ρευματοειδή αρθρίτιδα, δείχνοντας τη σημασία της παρακολούθησης για τη νόσο σε ανθρώπους με αυτοάνοσες νόσους και αντίστροφα.

Η Dr. Vanessa Kronzer, της Mayo Clinic, δήλωσε ότι άλλες νόσοι συχνά συσσωρεύονται με επιταχυνόμενο τρόπο μετά τη διάγνωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Η ερευνήτρια σημείωσε ότι η ομάδα ανακάλυψε πως αυτοάνοσες νόσοι και επιληψία μπορούν ενδεχομένως να προδιαθέτουν  σε ανάπτυξη ρευματοειδούς αρθρίτιδας, ενώ καρδιοπάθεια και άλλες νόσοι μπορούν ενδεχομένως να εμφανιστούν ως αποτέλεσμα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Σύμφωνα με την Kronzer,  τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι άνθρωποι με ορισμένες παθήσεις όπως ο διαβήτης τύπου 1 ή η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για ρευματοειδή αρθρίτιδα. Επιπλέον, άνθρωποι με ρευματοειδή αρθρίτιδα και οι γιατροί τους θα πρέπει να είναι υποψιασμένοι όσον αφορά την αξιολόγηση για καρδιαγγειακή νόσο, θρόμβους και υπνική άπνοια.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Mayo Clinic Proceedings.

Πηγές: Mayo Clinic Proceedings.

Πηγή:https://www.iatronet.gr/

Νέα δεδομένα δείχνουν ότι το γνωστό αντιδιαβητικό φάρμακο Forxiga (dapagliflozin) μειώνει την επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας. Είναι το πρώτο φάρμακο της κατηγορίας, που καταφέρνει να δώσει θετικά αποτελέσματα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με ή χωρίς διαβήτη.

Το Forxiga ανήκει σε μία νέα κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων που ονομάζονται αναστολείς SGLT2. Αναστέλλοντας τη δράση της SGLT2, τα φάρμακα αυτά αυξάνουν την αποβολή της γλυκόζης από τους νεφρούς μέσω των ούρων, μειώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.

Νέα δεδομένα λοιπόν που παρουσιάστηκαν από την φαρμακοβιομηχανία AstraZeneca στο ετήσιο συνέδριο της American Heart Association (AHA) στη Φιλαδέλφεια έδειξαν ότι η χορήγηση του Forxiga βελτίωσε την εξέλιξη της καρδιακής ανεπάρκειας, σε σχέση με εικονικό φάρμακο. Ως βελτίωση ορίστηκε η πρόληψη της νοσηλείας ή της επείγουσας επίσκεψης στο νοσοκομείο ή του θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια.

Συγκεκριμένα, ο σχετικός κίνδυνος του θανάτου από καρδιακή ανεπάρκεια ή άλλο καρδιαγγειακό αίτιο μειώθηκε κατά 27% σε άτομα χωρίς διαβήτη και κατά 25% σε ασθενείς με διαβήτη, υποδηλώνοντας ότι το φάρμακο θα μπορούσε να αποτελέσει αποτελεσματική θεραπεία για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με ή χωρίς διαβήτη.

Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από τη μειωμένη συσταλτική ικανότητα της καρδιάς, επηρεάζοντας περίπου 64 εκατ. ανθρώπους παγκοσμίως. Η καρδιά αδυνατεί να εξωθήσει αρκετό αίμα στο σώμα με αποτέλεσμα να εμφανίζονται συμπτώματα όπως δύσπνοια, κόπωση και κατακράτηση υγρών. Τα αίτια ποικίλλουν, καθώς μπορεί να προκληθεί μετά από έμφραγμα, υπέρταση, βαλβιδοπάθεια κλπ.

Στην Ελλάδα οι πάσχοντες από καρδιακή ανεπάρκεια εκτιμάται ότι ανέρχονται σε 200.000 άτομα και περισσότερα από 500 νοσοκομειακά κρεβάτια είναι μονίμως κατειλημμένα από αυτούς τους ασθενείς. Υπολογίζεται, μάλιστα, ότι οι νοσηλείες λόγω καρδιακής ανεπάρκειας απορροφούν το 2% των συνολικών δαπανών για την υγεία!

Πηγή:https://virus.com.gr/

Το ιστορικό ενός κλινικά επιλυμένου, μεμονωμένου περιστατικού οξείας παγκρεατίτιδας στην παιδική ηλικία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη κατά τη διάρκεια της νεαρής ηλικίας, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Diabetes Care . Ο Cole D. Bendor, από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, και οι συνάδελφοί του, χρησιμοποίησαν δεδομένα από 1.802.110 ισραηλινούς έφηβους (μέση ηλικία 17,4 ετών) που εξετάστηκαν πριν από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία (1979 έως 2008) και στοιχεία που συνδέονται με το Εθνικό Μητρώο Διαβήτη του Ισραήλ.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο περιστασιακός διαβήτης αναπτύχθηκε στο 4,6% των ατόμων με διαλυμένη παγκρεατίτιδα (13 από 281 καμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν αναγνωρίστηκε ως διαβήτης τύπου 1) έναντι 2,5% μεταξύ της ομάδας χωρίς παγκρεατίτιδα. Κατά την προσαρμογή για την ηλικία, το φύλο και το έτος γέννησης, η επιλυμένη οξεία παγκρεατίτιδα συσχετίστηκε με περιστατικό διαβήτη (αναλογία πιθανότητας [OR], 2.23). Τα ευρήματα παρέμειναν με περαιτέρω προσαρμογές για τον δείκτη μάζας σώματος βάσης (BMI) και τους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες (OR, 2.10). Υπήρξε συσχέτιση μεταξύ παιδικής παγκρεατίτιδας και διάγνωσης διαβήτη σε νεαρή ηλικία, με το 92% των περιπτώσεων διαβήτη να έχουν διαγνωστεί σε ηλικία <40 ετών έναντι 47% στην ομάδα που δεν έχει εκτεθεί στο φως. Η συσχέτιση ήταν πιο έντονη όταν η ανάλυση περιοριζόταν σε άτομα με άσχημη υγεία ή φυσιολογικό ΔΜΣ στην αρχή. “Αυτοί οι ασθενείς, συνεπώς, μπορεί να απαιτούν αυστηρότερη παρακολούθηση και επιθετικό έλεγχο άλλων παραγόντων κινδύνου διαβήτη “, γράφουν οι συγγραφείς.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Χρησιμοποιώντας 2 εκατομμύρια ηλεκτροκαρδιογραφήματα που συλλέχτηκαν σε 3 δεκαετίες, οι ερευνητές δημιούργησαν νευρωνικά δίκτυα βαθιάς μάθησης. που προέβλεπαν μελλοντική αρρυθμία.

Σε 2 έρευνες, τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιήθηκε με αποτελέσματα ηλεκτροκαρδιογραφημάτων για να εντοπιστούν ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο για κολπική μαρμαρυγή και όσους ήταν πιο πιθανό να πεθάνουν εντός έτους.

Χρησιμοποιώντας 2 εκατομμύρια ηλεκτροκαρδιογραφήματα που συλλέχτηκαν σε 3 δεκαετίες, οι ερευνητές δημιούργησαν νευρωνικά δίκτυα βαθιάς μάθησης. που προέβλεπαν μελλοντικά γεγονότα από ηλεκτροκαρδιογράφημα.

Σε μια έρευνα οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν 1.1 εκατομμύρια ηλεκτροκαρδιογραφήματα που δεν εντόπισαν κολπική μαρμαρυγή σε περισσότερους από 237,000 ασθενείς για την αξιολόγηση της ικανότητας του δικτύου να προβλέψει την πάθηση πριν εκδηλωθεί.

Μεταξύ του 1% των ασθενών υψηλού κινδύνου όπως προέβλεψε το νευρωνικό δίκτυο βαθιάς μάθησης, το ένα τρίτο διαγνώστηκε με κολπική μαρμαρυγή εντός έτους.

Ασθενείς που προβλέφτηκε ότι θα αναπτύξουν κολπική μαρμαρυγή εντός έτους ήταν πιο πιθανόν να εμφανίσουν τη διαταραχή σε 25 χρόνια σε σχέση με άλλους ασθενείς.

Ο Christopher Haggerty ελπίζει ότι αυτό το μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό ασθενών με κολπική μαρμαρυγή πολύ νωρίς, ώστε να μπορούν να αντιμετωπιστούν για να προληφθεί το εγκεφαλικό επεισόδιο.

Δεύτερη έρευνα χρησιμοποίησε αποτελέσματα 1.77 εκατομμυρίων ηλεκτροκαρδιογραφημάτων και άλλα στοιχεία από 400.000 ασθενείς. Το νευρωνικά δίκτυα βαθιάς μάθησης. ήταν καλύτερο από άλλες μεθόδους όσον αφορά την πρόβλεψη του κινδύνου θνησιμότητας από όλα τα αίτια εντός έτους.

Μπόρεσε να προβλέπει με ακρίβεια τον κίνδυνο θανάτου ακόμα και σε ασθενείς των οποίων το ηλεκτροκαρδιογράφημα εθεωρείτο φυσιολογικό.

Οι ερευνητές εξετάζουν τώρα αν οι προβλέψεις τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση της εικόνας της υγείας της καρδιάς των ασθενών.

Τα ευρήματα παρουσιάζονται στο συνέδριο AHA στη Φιλαδέλφεια.

Πηγή:https://www.iatronet.gr/

Η σήψη είναι μια θανατηφόρα ιατρική επιπλοκή η οποία προκαλείται από κάποιον λοιμώδη παράγοντα και οδηγεί τον οργανισμό σε γενικευμένη φλεγμονώδη αντίδραση.

Πάνω από 200.000 άτομα πεθαίνουν κάθε χρόνο από ιατρικές επιπλοκές που κοστίζουν εκατομμύρια.

Ερευνητές από το Νοσοκομείο Παίδων του Σινσινάτι δημιούργησαν μια εξέταση αίματος η οποία εκτιμά πέντε βιοδείκτες που προβλέπουν ποιοι ασθενείς έχουν χαμηλό, μέτριο ή υψηλό κίνδυνο θανάτου από σήψη.

Η ερευνητική τους προσπάθεια δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Science Transnational Medicine» και η εξέταση που ονομάστηκε «Persevere» επιτρέπει τον εντοπισμό της σήψης σε πρώιμα στάδια. Με την αναγνώριση αυτών των πέντε γονιδίων οι επιστήμονες μπορούν να αρχίζουν νωρίτερα τις παρεμβάσεις τους.

Ο Έκτορ Γουόνγκ, διευθυντής στο Νοσοκομείο Παίδων του Σινσινάτι, είπε ότι όχι μόνο αυτή η εξέταση μπορεί να ταξινομήσει τα άτομα σε ομάδες διαφορετικού κινδύνου, αλλά δίνει επίσης τη δυνατότητα στους ειδικούς να επιλέξουν την καταλληλότερη θεραπεία για το κάθε άτομο, τόσο σε ό,τι αφορά τα φάρμακα όσο και τις δοσολογίες.

«Η εξέταση βοηθά στην πρόγνωση και την ταξινόμηση των ασθενών και όχι στη διάγνωση» τόνισε. «Η πρόοδος στην πρόγνωση είναι μεγάλης σημασίας καθώς μας επιτρέπει να προβλέψουμε την πορεία και την πρόοδο στη θεραπεία διαφορετικών ομάδων ασθενών».

Εδώ και χρόνια οι ερευνητές προσπαθούσαν να βρουν έναν τρόπο για την πρόγνωση της σήψης και αυτό σήμερα επιτεύχθηκε καθώς κατάφεραν να μειώσουν τους βιοδείκτες που θεωρείται ότι παίζουν ρόλο σε αυτή την κατάσταση από 80 σε 5.

Στην παρούσα έρευνα ο Γουόνγκ και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν την πιο εξελιγμένη μορφή του persevere για να ταξινομήσουν, με βάση το δείγμα αίματος, 461 παιδιά με σήψη καθώς και μοντέλα ποντικιών που μιμούνταν πιστά τα δείγματα αίματος των πασχόντων.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την εξέταση για να εκτιμήσουν τα παιδιά ηλικιών από ένας έως 18 έτη που είχαν ήδη εισαχθεί σε μονάδες εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) για την αντιμετώπιση της σήψης. Η εξέταση αυτή, επειδή δεν είχε πάρει επίσημη έγκριση για κλινική χρήση, δεν χρησιμοποιήθηκε για να ενημερώσει ή να επηρεάσει τις αποφάσεις των ασθενών. Χρησιμοποιήθηκε μόνο για τον προσδιορισμό της ακρίβειας και για δυνητική μελλοντική χρήση.

Διαπιστώθηκε ότι μόνο πέντε βιοδείκτες προβλέπουν αξιόπιστα τα περιστατικά ασθενών με σήψη, οι ίδιοι βιοδείκτες επιβεβαιώθηκαν και στις μελέτες με ποντίκια. Εκείνα με μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρής σήψης είχαν πολύ περισσότερα βακτήρια στο αίμα τους από ότι τα ζώα χαμηλότερου κινδύνου. Επίσης υψηλότερες δόσεις αντιβιοτικών ήταν σε θέση να βοηθήσουν στη πρόληψη των λοιμώξεων του αίματος. Οι ερευνητές παρέχουν ακόμη επιβεβαιωτικά στοιχεία ότι τα παιδιά με υψηλότερο κίνδυνο θανάτου λόγω σήψης έχουν επίσης περισσότερα βακτήρια στο αίμα τους.

Πηγή:https://healthmag.gr/

Θα μπορούσε να οδηγήσει σε καινούργιες θεραπείες

Μια πρωτεΐνη που ευθύνεται για την ανάπτυξη του καρκίνου του παγκρέατος και η οποία μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για νέες θεραπείες, εντοπίστηκε από ερευνητές του Crick.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Nature Cell Biology, εξέτασε τον πιο κοινό τύπο καρκίνου του παγκρέατος, το αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος. Δεν υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες για τη θεραπεία αυτού του καρκίνου και μόνο το 8% των ασθενών επιβιώνουν πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση. Οι ερευνητές ανέλυσαν μια συγκεκριμένη ομάδα κυττάρων του καρκινικού όγκου, που ονομάζονται καρκινικά στελέχη. Παρομοίως με το πώς τα υγιή ανθρώπινα βλαστοκύτταρα επισκευάζουν ιστούς και όργανα, αυτά τα κύτταρα έχουν την ικανότητα να δημιουργούν νέους όγκους και μπορούν επίσης να διαφοροποιηθούν σε διαφορετικούς τύπους όγκων. Δεδομένου ότι αυτά τα κύτταρα αποτελούν την κινητήρια δύναμη στην ανάπτυξη του καρκίνου, η δυνατότητα να εντοπιστούν αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη νέων θεραπειών. Με την ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης αυτών των καρκινικών βλαστοκυττάρων, η ομάδα διαπίστωσε ότι μια πρωτεΐνη, που ονομάζεται CD9, είναι παρούσα στην επιφάνειά τους τόσο όταν αναπτύσσεται ο όγκος όσο και όταν είναι πιο καθιερωμένη.

Η μελέτη επιβεβαίωσε περαιτέρω ότι αυτή η πρωτεΐνη δεν είναι απλά ένας δείκτης καρκινικών βλαστοκυττάρων, αλλά επίσης προάγει την κακοήθη συμπεριφορά τους. Οι ερευνητές τροποποίησαν την ποσότητα CD9 σε καρκινικά κύτταρα σε ποντικούς και διαπίστωσαν ότι όταν μειώθηκαν τα επίπεδα αυτής της πρωτεΐνης, σχηματίστηκαν μικρότεροι όγκοι. Αντίθετα, τα αυξανόμενα επίπεδα της CD9 καθιστούν τα καρκινικά κύτταρα πιο επιθετικά και ικανά να σχηματίσουν γρήγορα μεγάλους όγκους.

ΠηγηhEALTHdAILY

Όσον αφορά την εγκυμοσύνη

Την αναπροσαρμογή στις πληροφορίες προϊόντος της ιντερφερόνης β-1b της Bayer για την πολλαπλή σκλήρυνση, ως προς την παράγραφο που αφορά στην εγκυμοσύνη σύστησε η Επιτροπή Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης (CHMP) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA). Η ανάλυση διαφόρων ευρωπαϊκών μητρώων που αναφέρονται σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση, οι οποίοι έχουν εκτεθεί σε θεραπεία με βήτα (IFNß) τα τελευταία χρόνια κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης, αποδεικνύουν ότι η Ιντερφερόνη βήτα (IFNß) πριν ή κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου εγκυμοσύνης δεν είχε αρνητικές επιπτώσεις στην έκβαση της εγκυμοσύνης. Γυναίκες με υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση μπορούν επομένως να συνεχίσουν τη θεραπεία με Ιντερφερόνη β-1b της Bayer έως ότου η εγκυμοσύνη να επιβεβαιωθεί. Σύμφωνα με τα παραπάνω, γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία που βρίσκονται σε θεραπεία με Ιντερφερόνη β-1b δε χρειάζεται πλέον να λαμβάνουν αντισυλληπτικά μέτρα εξαιτίας της θεραπείας. Επιπλέον, η θεραπεία είναι δυνατόν να συνεχιστεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού εφόσον απαιτείται κλινικά. «Ελπίζουμε ότι η πληροφορία που θα συμπεριληφθεί στην ανανεωμένο φύλο οδηγιών στην Ευρώπη θα ενθαρρύνει τους Επαγγελματίες Υγείας να συστήνουν τη θεραπεία για την πολλαπλή σκλήρυνση σε γυναίκες που σχεδιάζουν να δημιουργήσουν οικογένεια ή είναι ήδη έγκυοι», ανέφερε ο Michael Devoy, Ιατρικός Διευθυντής και υπεύθυνος Ιατρικών Υποθέσεων και Φαρμακοεπαγρύπνησης της Bayer AG.

Πηγη:HealthDaily