Το Διαγνωστικό κέντρο « ΚΩΣ ΔΙΑΓΝΩΣΙΣ », με έδρα στη Κω αναζητά Ιατρό Βιοπαθολόγο για μόνιμη συνεργασία.
Προσφέρεται επαγγελματικό περιβάλλον εργασίας Αποστολή βιογραφικών : [email protected] Πληροφορίες : 6983310555
Η MEDHOME HIPPOKRATES αναζητά ιατρούς
με η χωρίς ειδικότητα για μόνιμη συνεργασία η για την καλοκαιρινή σεζόν 2020 δεκτή κ δίμηνη συνεργασία Αποστολή βιογραφικών : [email protected] Πληροφορίες : 6983310555
Η ανάλυση μικρών μορίων (μεταβολιτών) στο αίμα σε συνδυασμό με παράγοντες του τρόπου ζωής, όπως η άσκηση και το αλκοόλ, μπορούν να προβλέψουν την πιθανότητα να πάσχει κάποιος από αυτοάνοσο νόσημα κατά 93%. Η σχετική μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Frontiers in Molecular Biosciences – Metabolomics τον Οκτώβριο.
Οι ερευνητές μετρώντας πολύ μικρά μόρια, σύγκριναν το μεταβολικό προφίλ ασθενών με αυτοάνοσα σε σχέση με το μεταβολικό προφίλ υγιών ατόμων κάνοντας χρήση τριών διαφορετικών στατιστικών μοντέλων και τεχνητής νοημοσύνης (artificial neuronal network).
Τα αυτοάνοσα νοσήματα αυξάνονται ραγδαία παγκοσμίως. Πληθώρα στοιχείων υποστηρίζουν ότι το βασικό αίτιο στην εμφάνιση των αυτοάνοσων νοσημάτων είναι συγκεκριμένες μεταβολικές διαταραχές που συνδέονται άμεσα με τον σύγχρονο τρόπο ζωής και διατροφής. Ωστόσο οι παράγοντες αυτοί δεν αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά στο πλαίσιο της τρέχουσας ιατρικής προσέγγισης.
Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε μια εξέταση που να συνδυάζει συνήθειες του τρόπου ζωής με δείκτες από το μεταβολικό προφίλ ενός ατόμου σε συσχέτιση με τον κίνδυνο ανάπτυξης αυτοάνοσου νοσήματος. Η νέα εξέταση καλύπτει το συγκεκριμένο κενό και έρχεται να προστεθεί ως εργαλείο στην φαρέτρα των γιατρών στη μάχη κατά των αυτοάνοσων νοσημάτων.
Στο πλαίσιο της μελέτης αναπτύχθηκαν τρία διαφορετικά μοντέλα πρόβλεψης για να υπολογίσουν την πιθανότητα παρουσίας αυτοάνοσου νοσήματος, φθάνοντας σε προβλεπτική ακρίβεια 93% για τους ασθενείς και 78,9% για το συνολικό πληθυσμό. Ο αλγόριθμος εξισώσεων που δημιουργήθηκε βασίζεται στη συσχέτιση των αποτελεσμάτων της μέτρησης λιπαρών οξέων (μικρά μόρια λιπαρών) στο αίμα, με παράγοντες γνωστούς για την επίδραση τους στην υγεία (όπως η ηλικία, η άσκηση, το αλκοόλ και ο δείκτης μάζας σώματος).
Η ανάλυση χρησιμοποιεί 28 διαφορετικούς δείκτες που αποτυπώνουν το μεταβολικό προφίλ του εξεταζόμενου. Τα αυτοάνοσα νοσήματα που εξετάστηκαν στη μελέτη αφορούσαν στην θυρεοειδίτιδα Χασιμότο, στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, στην ψωρίαση, στη σκλήρυνση κατά πλάκας, στα φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, στη λεύκη αλλά και σε άλλα λιγότερο συχνά.
Στο πλαίσιο της μελέτης συμμετείχαν συνολικά 403 άτομα στα οποία διενεργήθηκε μεταβολομική ανάλυση λιπαρών οξέων στο αίμα. Τα ευρήματα δείχνουν ότι ένα συγκεκριμένο μεταβολικό προφίλ συσχετίζεται με την παρουσία αυτοάνοσων νοσημάτων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα επιπρόσθετο εργαλείο στην έγκαιρη διάγνωση αυτοάνοσων νοσημάτων.
Η Μεταβολομική χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο από ερευνητές που στοχεύουν στην εύρεση βιοδεικτών για τα χρόνια νοσήματα. Το ξεχωριστό μεταβολικό αποτύπωμα των αυτοάνοσων νοσημάτων μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση.
«Οι περισσότεροι ασθενείς που πάσχουν από αυτοάνοσο νόσημα λαμβάνουν τη διάγνωση μήνες, μπορεί και χρόνια μετά την πρώτη εκδήλωση συμπτωμάτων της νόσου, καθιστώντας τη θεραπεία δυσκολότερη. Το προβλεπτικό αυτό μοντέλο είναι αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας και θα βοηθήσει σημαντικά στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπισή τους», αναφέρει ο Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, επικεφαλής της μελέτης.
Το μοντέλο πρόβλεψης αναπτύχθηκε από την επιστημονική ομάδα της Metabolomic Medicine® σε συνεργασία με ερευνητές από διεθνή και ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα, αναμεσά τους η Ιατρική Σχολή Άλμπερτ Αϊνστάιν στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ και ο οργανισμός Golden Helix Foundation του Ηνωμένου Βασιλείου.
Πηγές: Targeted Metabolomic Analysis of Serum Fatty Acids for the Prediction of Autoimmune Diseases Dimitris Tsoukalas1,2,3, Vassileios Fragoulakis4, Evangelia Sarandi2,5, Anca Oana Docea6, Evangelos Papakonstaninou2, Gerasimos Tsilimidos2, Chrysanthi Anamaterou2, Persefoni Fragkiadaki5, Michael Aschner7, Aristidis Tsatsakis3,5, Nikolaos Drakoulis8 and Daniela Calina1 ORIGINAL RESEARCH ARTICLE Front. Mol. Biosci., 01 November 2019 | https://doi.org/10.3389/fmolb.2019.00120
Πηγή:https://www.iatronet.gr/
Ο πονοκέφαλος είναι ένα πολύ συνηθισμένο πρόβλημα που απασχολεί εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Ωστόσο, δεν είναι όλοι οι πονοκέφαλοι ίδιοι – υπάρχουν διαφορετικά είδη πονοκεφάλου ανάλογα με την ένταση και τη διάρκεια των συμπτωμάτων.
Από τους πιο σοβαρούς πονοκεφάλους είναι η ημικρανία που επηρεάζει το 14,7% του πληθυσμού παγκοσμίως ενώ στην Ελλάδα επηρεάζει περίπου 1,2 εκατομμύρια ενήλικες.
H ημικρανία εμφανίζεται με μία σειρά συμπτωμάτων που δυσχεραίνουν την ζωή των πασχόντων, περιορίζοντας σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα των ατόμων να πραγματοποιούν τις καθημερινές τους δραστηριότητες, ενώ έχει ως αποτέλεσμα σημαντικό προσωπικό πόνο, μειωμένη ποιότητα ζωής και επιβάρυνση του ατόμου αλλά και του κοινωνικού του περίγυρου.
Η εργασία, οι διακοπές, οι κοινωνικές δραστηριότητες αλλά και οι δραστηριότητες αναψυχής, είναι μερικές από τις πολλές περιπτώσεις που οι πάσχοντες από ημικρανία δεν μπορούν να αποδώσουν ή να ευχαριστηθούν, λόγω της νόσου.
Σύμφωνα μάλιστα με τον δρ. Δήμο Δ. Μητσικώστα, αναπληρωτή καθηγητή Νευρολογίας και πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας “Η ημικρανία είναι μια αρρώστια που μαστίζει τις παραγωγικές ηλικίες και δεν έχει δεχθεί μέχρι στιγμής τον σεβασμό που απαιτείται για την αντιμετώπισή της. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι 8/10 ημικρανικούς δεν έχουν ζητήσει ποτέ ιατρική βοήθεια, 5/10 έχουν αισθανθεί άσχημα ή προσβεβλημένοι εξαιτίας της ημικρανίας, ενώ το ετήσιο κόστος της ημικρανίας στην Ελλάδα ανέρχεται σε 0,5 δισ. ευρώ τον χρόνο”.
Η ημικρανία είναι ένα είδος σοβαρού πονοκεφάλου που μπορεί να εμφανιστεί με ή χωρίς αύρα. Αύρα ονομάζονται τα «προειδοποιητικά σημάδια» που παρουσιάζουν κάποια άτομα πριν ξεκινήσει ο πονοκέφαλος. Η ημικρανία χωρίς αύρα είναι πιο συνηθισμένη από την ημικρανία με αύρα.
Κλινικά συμπτώματα της κοινής ημικρανίας (χωρίς αύρα):
Ένα ή περισσότερα πλήρως αναστρέψιμα συμπτώματα αύρας, που σχετίζονται με λειτουργίες όπως:
Υπάρχουν τέσσερις φάσεις σε μια κρίση ημικρανίας:
Αυτές είναι η πρόδρομη φάση, η αύρα, η φάση του πονοκεφάλου και η φάση ανάρρωσης. Ενδέχεται να μην εμφανίζεται κάθε φάση σε κάθε κρίση ημικρανίας. Τα βασικά συμπτώματα κάθε φάσης είναι:
Σχεδόν σίγουρα η ημικρανία οφείλεται σε υποκειμενικούς παράγοντες. Κάποιοι από αυτούς είναι συναισθηματικοί (άγχος, στρες), σωματικοί (κακές συνήθειες ύπνου, ορμονικές αλλαγές, έμμηνος ρύση) , διατροφικοί (παράλειψη ή καθυστέρηση γευμάτων, αλκοόλ / καφές), περιβαλλοντικοί (αλλαγές καιρού, φώτα που τρεμοπαίζουν, δυνατός θόρυβος), φαρμακευτικοί.
Πηγή:https://www.iatronet.gr/
Σε μια νέα και πολύ καινοτόμο διαδικασία, οι ερευνητές έχουν δείξει πώς ένα είδος βακτηρίων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να «φάει» ηλεκτρική ενέργεια. Αυτό περιλαμβάνει την έλξη ηλεκτρονίων μακριά από μια πηγή ηλεκτροδίων. Το νέο πείραμα προέρχεται από το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις και αναφέρεται σε μια κατηγορία βακτηρίων που ονομάζονται φωτοτροπίες, όπως τα κυανοβακτήρια , τα οποία μετατρέπουν την φωτεινή ενέργεια σε ηλεκτροχημική βαθμίδα πρωτονίων στην φωτοσυνθετική μεμβράνη. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι τύποι αυτών των βακτηριδίων από ότι προηγουμένως. Οι οργανισμοί αυτοί έχουν παραμείνει κρυμμένοι για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα επειδή δεν αναπτύσσονται καλά (αν υπάρχουν) στα επιστημονικά εργαστήρια σε πρότυπα μέσα καλλιέργειας.
Η νέα έρευνα διεξήχθη σε ένα βακτήριο που ονομάζεται Rhodopseudomonas palustris TIE-1 (ένα ράβδο-αρνητικό Gram-αρνητικό πορφυρό μη θειικό βακτήριο, γνωστό για την ικανότητά του να αλλάζει ανάμεσα σε τέσσερις διαφορετικούς τρόπους μεταβολισμού.) Αυτός ο οργανισμός κατασκευάζει έναν αγωγό για να δέχεται ηλεκτρόνια μέσω της εξωτερικής μεμβράνης, η οποία βοηθά το βακτήριο να επιβιώσει κάτω από συνθήκες θρεπτικής αξίας.
Σύμφωνα με τον κύριο επιστήμονα καθηγητή Arpita Bose : «Η μοριακή υποστήριξη αυτής της διαδικασίας ήταν δύσκολο να ξεπεραστεί μέχρι το έργο μας, κυρίως λόγω της πολύπλοκης φύσης των πρωτεϊνών που εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία, αλλά τώρα, για πρώτη φορά, καταλαβαίνουμε πώς τα φωτοτροπικά μικρόβια μπορούν να δέχονται ηλεκτρόνια από στερεές και διαλυτές ουσίες “.
Η σπουδαιότητα της μελέτης είναι ότι θα συμβάλει στον σχεδιασμό βακτηριακών πλατφορμών. Στο πλαίσιο αυτό, τα φωτοτροφολογικά βακτηρίδια θα μπορούν να τροφοδοτούν με ηλεκτρισμό και διοξείδιο του άνθρακα προκειμένου να παράγουν ενώσεις προστιθέμενης αξίας, όπως τα βιοκαύσιμα. Οι ερευνητές ελπίζουν επίσης να αναπτύξουν έναν βιολογικό δείκτη που θα τους βοηθήσει να εντοπίσουν άλλα βακτήρια που καταναλώνουν ηλεκτρισμό στο περιβάλλον. Τα πορίσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό mBio , με το ερευνητικό έγγραφο με τίτλο “Photoferrotrophs Produce a PioAB Electron Conduit for extracellular electron uptake”.
Πηγή:https://www.healthweb.gr/
Ερευνητές ανέπτυξαν δερματικό επίθεμα που θα μπορούσε μελλοντικά να δώσει στις γυναίκες την ικανότητα να χορηγούν στον εαυτό τους αντισύλληψη διαρκείας.
Το επίθεμα που περιέχει μικροβελόνες που απορροφώνται στο δέρμα φαίνεται ως πιθανή εναλλακτική στα υπάρχοντα αντισυλληπτικά μακράς διαρκείας.
Το επίθεμα θα πιέζεται στο δέρμα για 1 λεπτό ώστε να απελευθερώσει δίκτυο μικροσκοπικών βιοδιασπώμενων βελονών που φέρουν την ορμόνη προγεστίνη.
Είναι ακόμα στα αρχικά στάδια ανάπτυξης. Οι ερευνητές περιγράφουν στο Science Advances, τα αποτελέσματα σε πειραματόζωα και εξέτασαν την δυνατότητα υλοποίησης σε μικρή ομάδα γυναικών.
Ο Mark Prausnitz, καθηγητής στο Georgia Tech’s School of Chemical and Biomolecular Engineering, δήλωσε ότι στόχος είναι να υπάρξει μια μορφή που δεν θα πρέπει να τοποθετείται από γιατρό αλλά από την ίδια τη γυναίκα.
Σε πειράματα που έγιναν σε ποντικούς, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι μικροβελόνες διατηρούσαν επίπεδα ορμονών πάνω από το όριο που χρειάζεται για την αντισύλληψη στη γυναίκα, για περισσότερο από ένα μήνα.
Στη συνέχεια δοκίμασαν εκδοχή του επιθέματος χωρίς ορμόνες σε 10 γυναίκες.
Φάνηκε ότι οι βελόνες ενσωματώθηκαν γρήγορα στο δέρμα. Οι γυναίκες δήλωσαν ότι η διαδικασία είτε δεν είχε πόνο είτε προκάλεσε ελαφρά δυσφορία.
Η μέθοδος δεν έχει ακόμα δοκιμαστεί ως αντισυλληπτικό.
Επόμενο βήμα είναι να διαπιστωθεί αν το επίθεμα μπορεί να σχεδιαστεί ώστε να παρέχει μεγαλύτερης διάρκειας αντισύλληψη-ίσως 3-6 μήνες.
Πηγές: Science Advances,
Πηγη:https://www.iatronet.gr/
Η αυξημένη αρτηριακή πίεση και η αθηροσκλήρυνση, αποτελούν δείκτες κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις, δημιουργώντας ανιχνεύσιμες αλλαγές στα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που βρίσκονται στο πίσω μέρος του ματιού.
«Όταν η αρτηριακή πίεση και η αρτηριακή δυσκαμψία αυξάνονται, αυτό ενδέχεται να επιφέρει αλλαγές στα μικρά αγγεία πίσω από το μάτι. Αυτά τα μικροσκοπικά αγγεία γίνονται στενότερα και πιο έντονα», δηλώνει η καθηγήτρια Alicja Rudnicka.
Παρότι αυτές οι αλλαγές δεν επηρεάζουν την όραση, η εμφάνισή τους αντικατοπτρίζει το τι συμβαίνει στο υπόλοιπο σώμα αποτελώντας ένα αντικείμενο αξιολόγησης.
Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε νέα μελέτη που εξετάζει τη σχέση μεταξύ των μικροαγγειακών αλλαγών στο μάτι και των μακροαγγειακών παραγόντων κινδύνου που οδηγούν σε καρδιακές παθήσεις. Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Hypertension, εξετάζει εάν ο υπολογισμός των αλλαγών στα οφθαλμικά αγγεία θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως εργαλείο για την πρόβλεψη του κινδύνου καρδιακών παθήσεων και καρδιαγγειακών επεισοδίων.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η μεγαλύτερη αρτηριακή καμπυλότητα στις αρτηρίες του αμφιβληστροειδούς συσχετίστηκε με υψηλότερη συστολική αρτηριακή πίεση. Διαπιστώθηκε επίσης πως τα στενότερα αιμοφόρα αγγεία του αμφιβληστροειδούς συνδέονταν με υψηλότερη μέση αρτηριακή πίεση και δυσκαμψία των τοιχωμάτων των αρτηριών που μεταφέρουν αίμα στην καρδιά.
«Μέχρι στιγμής έχουμε μόνο ένα κομμάτι του παζλ και χρειαζόμαστε περισσότερα για να προχωρήσουμε. Αν καταφέρουμε να συσχετίσουμε τις μετρήσεις των αγγείων του αμφιβληστροειδούς με αυτό που συμβαίνει σε αυτούς τους ανθρώπους κάποια χρόνια μετά, θα μπορούσε να μας «αποκαλύψει» αν οι αγγειακές αλλαγές προηγούνται των καρδιαγγειακών παθήσεων και προβλέπουν ποιοι άνθρωποι θα τεθούν αντιμέτωποι με κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο», προσθέτει η Δρ. Rudnicka.
Αν η μελέτη επικυρώσει επίσης μία σχέση μεταξύ των αμφιβληστροειδικών αλλαγών και της καρδιαγγειακής νόσου και του θανάτου, θα μπορούσε να παρέχει στους επαγγελματίες της υγείας γρήγορες, μη επεμβατικές εναλλακτικές για τον καθορισμό του καρδιαγγειακού κινδύνου των ασθενών.
Πηγή:https://healthmag.gr/
Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε από ερευνητές του Κολλεγίου Ιατρικής του Baylor και της Ιατρικής Σχολής McGovern της UT Health στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών αποκαλύπτει μια άνευ προηγουμένου προσέγγιση για τις βασικές αιτίες που συνδέονται με την τύφλωση. Οι κροκάλες είναι σύντομες δομές που μοιάζουν με τρίχες και βρίσκονται στην επιφάνεια ορισμένων κυττάρων. Είναι ιδιαίτερα σημαντικές στην όραση επειδή λειτουργούν ως αισθητήρες φωτός και ελαττώματα στη δομή τους μπορεί να οδηγήσουν σε εκφυλισμό του αμφιβληστροειδούς και απώλεια της όρασης. Η μελέτη των δομικών μεταβολών των ακρορριζιών περιορίστηκε στο παρελθόν στην ικανότητα ανάλυσης των παραδοσιακών τεχνολογιών απεικόνισης.
Στην τρέχουσα μελέτη, οι ερευνητές ανέφεραν την ανάπτυξη και εφαρμογή νέων μεθόδων απεικόνισης που παρείχαν υψηλότερη εικόνα ανάλυσης της εσωτερικής δομής των φυσιολογικών και ασθενών καρκίνων του αμφιβληστροειδούς . Ανακάλυψαν στο παρελθόν άγνωστα διαμερίσματα εντός του σκελετού και τη θέση μερικών από τις πρωτεΐνες που εμπλέκονται στη νόσο του αμφιβληστροειδούς. Τα ευρήματά τους συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση των δομικών ελαττωμάτων που οδηγούν στην τύφλωση που σχετίζεται με την τύφλωση και ανοίγουν την πόρτα για την ανάπτυξη μελλοντικών θεραπειών.
“Υπάρχει μια μεγάλη ομάδα ασθενειών που ονομάζονται χοιροπάθειες που οφείλονται σε γενετικές ανωμαλίες στα συστατικά της δομής των βλεφαρίδων. Ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα των κληρονομιών είναι ο εκφυλισμός του αμφιβληστροειδούς και η τύφλωση, όπως συμβαίνει με τη χρωστική ουσία αμφιβληστροειδοπάθειας και το σύνδρομο Bardet-Biedl, “δήλωσε ο αντίστοιχος συγγραφέας Dr. Theodore G. Wensel, καθηγητής και Robert A. Welch, Πρόεδρος της Χημείας στο Τμήμα Βιοχημείας του Baylor.
Ο Wensel και οι συνάδελφοί του ήθελαν να κατανοήσουν καλύτερα πώς τα γενετικά ελαττώματα που άρεσαν στις αμφιβληστροειδικές κυψελίδες επηρέασαν τη δομή των κροσσών. Οι κίονες όμως είναι μικροσκοπικές και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για να μελετήσουν τις δομικές αλλαγές δεν έχουν αρκετό ψήφισμα για να αποκαλύψουν λεπτομέρειες για την εσωτερική δομή του σκελετού.
“Θέλαμε να κοιτάξουμε μέσα στις ράβδους για να δούμε πώς τα μόρια που είναι γνωστό ότι εμπλέκονται στη νόσο προκάλεσαν τα ελαττώματα”, δήλωσε ο Wensel. «Αναπτύξαμε νέες μεθόδους – τομογραφία κρυοηλεκτρονίων και STORM (μικροσκοπία στοχαστικής οπτικής ανακατασκευής υπερ-ανάλυσης) – που παρείχε άποψη νανοκλίμακας της εσωτερικής δομής των κροσσών. Εργαστήκαμε με φυσιολογικά πρότυπα ποντικών και ποντικών της ανθρώπινης νόσου, το σύνδρομο Bardet-Biedl . ”
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αυτές τις μεθόδους πρώτα για να προσδιορίσουν τη δομή των κροσσών σε κανονικό αμφιβληστροειδή και βρήκαν υπο-διαμερίσματα που δεν είχαν δει πριν. Όταν εφάρμοσαν τις τεχνικές υψηλότερης ανάλυσης σε ασθενείς με αμφιβληστροειδή, ήταν σε θέση να εντοπίσουν μια ακριβέστερη θέση των πρωτεϊνών που σχετίζονται με την πάθηση.
“Πριν από αυτό, θα μπορούσαμε να πούμε ότι μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη που κωδικοποιείται από ένα γονίδιο ασθένειας βρίσκεται στο cilium. Τώρα μπορούμε να πούμε ότι βρίσκεται στο κέντρο του νάρθηκα, που είναι μια μικροσκοπική δομή που βρίσκεται στο κέντρο του cilium, ή σε ένα άλλο από τα πρόσφατα ανακαλυφθέντα διαμερίσματα “, δήλωσε ο Wensel.
Πηγή:https://www.healthweb.gr/
Βρετανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι η ανάλυση δειγμάτων αίματος, σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, αποτελεί ένα νέο τεστ, που μπορεί να επιταχύνει την διάγνωση καρκινικών όγκων στον εγκέφαλο. Οι όγκοι στον εγκέφαλο μειώνουν το προσδόκιμο ζωής κατά 20 χρόνια κατά μέσο όρο, περισσότερο από κάθε άλλο είδος καρκίνου. Πολλοί ασθενείς διαγιγνώσκονται στα επείγοντα του νοσοκομείου, παρόλο που έως τότε έχουν επισκεφθεί αρκετές φορές κάποιο γιατρό για διάφορα συμπτώματα.
Οι εγκεφαλικοί όγκοι συχνά έχουν ασαφή συμπτώματα, όπως πονοκεφάλους και προβλήματα μνήμης, με συνέπεια να μην διαγιγνώσκονται πάντα έγκαιρα. Η μόνη αξιόπιστη μέθοδος διάγνωσης τους είναι σήμερα η σάρωση του εγκεφάλου με μηχάνημα απεικόνισης.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Πολ Μπρέναν του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε συνέδριο του βρετανικού Εθνικού Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο στη Γλασκώβη, ανακοίνωσαν ότι το νέο τεστ τους, το οποίο ανιχνεύει χημικές ουσίες που αποβάλλουν οι εγκεφαλικοί όγκοι στην κυκλοφορία του αίματος, θα βοηθήσει στην ταχύτερη διάγνωση και θα βελτιώσει την επιβίωση των ασθενών.
«Είναι δύσκολο να διαγνωσθεί ένας όγκος στον εγκέφαλο. Ένας πονοκέφαλος μπορεί να είναι σημάδι τέτοιου όγκου, αλλά το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για κάτι άλλο, συνεπώς δεν είναι πρακτικό να στέλνει κανείς πολλούς ανθρώπους για τομογραφία του εγκεφάλου τους, μήπως και πρόκειται για όγκο. Η μεγάλη δυσκολία είναι να εντοπίσει κανείς ποιοι άνθρωποι πρέπει επειγόντως να πάνε να κάνουν τέτοια απεικόνιση», δήλωσε ο Δρ. Μπρέναν.
Το νέο τεστ, που βασίζεται στην τεχνική της υπέρυθρης φασματοσκοπίας και σε ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, εντοπίζει στο αίμα τη χημική «υπογραφή» του εγκεφαλικού όγκου. Οι έως τώρα δοκιμές του σε δείγματα αίματος από 400 ανθρώπους με πιθανό όγκο στον εγκέφαλο (οι 40 αποδείχθηκε αργότερα ότι πράγματι είχαν) δείχνουν ότι «έπιασε» σωστά το 82% των εγκεφαλικών όγκων, καθώς και το 84% όσων δεν είχαν όγκο (χαμηλός βαθμός ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων). Στην περίπτωση του συνηθέστερου όγκου στον εγκέφαλο, του γλοιώματος, το τεστ είχε ακρίβεια 92% στην ανίχνευση των ασθενών.
Πηγή:https://www.healthweb.gr/
Οι ιολόγοι είναι πιο κοντά στην ανάπτυξη ενός παγκόσμιου εμβολίου γρίπης, με βάση ένα αντίσωμα που συνδέεται με μια πρωτεΐνη. Δεδομένου ότι οι ιοί γρίπης απαιτούν αυτή την πρωτεΐνη να αναπαραχθεί στο σώμα, αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για ένα «καθολικό» εμβόλιο. Πριν από κάθε εποχή της γρίπης, οι ιολόγοι επιχειρούν να προβλέψουν ποια στελέχη του ιού είναι πιο πιθανό να εξαπλωθούν. Αυτό παρέχει τη βάση για την ανάπτυξη του κατάλληλου εμβολίου. Η επιλογή του τύπου γρίπης που πρόκειται να εμβολιαστεί κάθε χρόνο είναι μια περίπλοκη διαδικασία, απαιτώντας ανασκόπηση δεδομένων και συνεργασία με άλλους επιστήμονες σε όλο τον κόσμο. Τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για την επιλογή προέρχονται από το Παγκόσμιο Σύστημα Επιτήρησης και Αντιδράσεως της Γρίπης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το οποίο περιλαμβάνει τα 140 διαφορετικά κέντρα γρίπης ανά τον κόσμο.
Αυτή η διαδικασία δεν λειτουργεί πάντα, λόγω των διαφορετικών επιδημιολογικών παραγόντων. Μια απάντηση σε αυτό έγκειται σε ένα παγκόσμιο εμβόλιο κατά της γρίπης, παρόλο που αυτό δεν έχει φθάσει – τουλάχιστον μέχρι τώρα. Οι συνέπειες της επιλογής λάθους εμβολίου, σε συνδυασμό με πολλούς ανθρώπους που δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να εμβολιαστούν, είναι ότι η εποχική γρίπη, προκαλεί εκατομμύρια νοσηλείες κάθε χρόνο. Επιπλέον, υπάρχουν μεταξύ 12.000 και 79.000 θανάτων μόνο στις ΗΠΑ κάθε χρόνο.
Πειραματική εργασία
Η μελέτη προέρχεται από τη Scripps Research που διεξήχθη από κοινού με την Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο St. Louis and Icahn School of Medicine στο Όρος Sinai στη Νέα Υόρκη. Εδώ οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τρία ανθρώπινα μονοκλωνικά αντισώματα που απομονώθηκαν από έναν δότη μολυσμένο με Η3Ν2. Αυτά απεδείχθη ότι συνδέονται με πολλαπλές διαφορετικές νευραμινιδάσες ιού γρίπης Α και Β. Αυτά τα αντισώματα δρουν αναστέλλοντας τη δραστικότητα της νευραμινιδάσης εντός του ιού της γρίπης με άμεση δέσμευση στην ενεργό θέση. Η αναστολή της νευραμινιδάσης θεωρείται ως το κλειδί για την πρόληψη των ιών, καθώς η πρωτεΐνη επιτρέπει στα μολυσμένα κύτταρα-ξενιστές να απελευθερώσουν τον ιό, έτσι ώστε να μπορούν να εξαπλωθούν σε άλλα κύτταρα.
Οι δοκιμές που χρησιμοποιούν ποντίκια έχουν καταδείξει με επιτυχία πως το αντίσωμα προστατεύει το τρωκτικό από διάφορα στελέχη της γρίπης. Βρέθηκε ότι ένα αντίσωμα, που ονομάζεται “1G01”, προστατεύει τα ποντίκια έναντι όλων των δώδεκα στελεχών που εξετάστηκαν. Τα δοκιμαστικά στελέχη περιελάμβαναν και τις τρεις ομάδες ιού της γρίπης ανθρώπου συν πτηνά και άλλα μη ανθρώπινα στελέχη.
Πηγή:https://www.healthweb.gr/
Πηγή:https://medlabgr.blogspot.com/
