Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Ωτολογίας, παρουσιάστηκαν νέες τεχνολογίες και βελτιστοποίηση των υπαρχόντων στον τομέα της ακοής.

Νέα… ζωή  σε 360 εκατομμύρια πάσχοντες  από απώλεια ακοής (κωφών) προσφέρει η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας με τα επαναστατικά εμφυτεύματα ακοής!

Και αυτό γιατί με τα κοχλιακά  και  οστικής αγωγιμότητας εμφυτεύματα,  κωφά παιδιά και ενήλικες μπορούν πλέον να ακούν.

Αυτό ανακοινώθηκε στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Ωτολογίας, (πραγματοποιήθηκε στην Βαρσοβία της Πολωνίας 28η  Μαΐου με 1η  Ιουνίου),  όπου παρουσιάστηκαν νέες τεχνολογίες και βελτιστοποίηση των υπαρχόντων στον τομέα της ακοής.

Επικαιροποιήθηκαν επίσης από τους ειδικούς επιστήμονες τα κριτήρια υποψηφιότητας των ατόμων (παίδων και ενηλίκων), για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων όλων των ειδών.

Το κοχλιακό καθώς και το οστικής αγωγιμότητας εμφύτευμα καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τα ασφαλιστικά ταμεία στα  νοσοκομεία, κρατικά και ιδιωτικά, που έχουν πιστοποίηση ως κέντρα εμφυτευμάτων.

«Τα νέα είναι πολύ ευχάριστα, καθώς αλλάζει η ζωή 360 εκατομμυρίων πασχόντων από απώλεια ακοής αλλά και των οικογενειών τους», αναφέρει ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Αρτόπουλος, διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ», που παρακολούθησε το συνέδριο και συνεχίζει.

«Τα κοχλιακά εμφυτεύματα είναι μία αποτελεσματική λύση υψηλής απόδοσης για άτομα με σοβαρή έως βαριά νευροαισθητήρια απώλεια ακοής. Οι περισσότεροι χρήστες μπορούν να απολαύσουν τη μουσική ή να συμμετάσχουν χωρίς πρόβλημα σε συζητήσεις ακόμη και υπό αντίξοες συνθήκες».

Κοχλιακά   εμφυτεύματα

Το κοχλιακό εμφύτευμα είναι ένα ιατροτεχνολογικό προϊόν για άτομα με σοβαρή έως βαριά  νευροαισθητήρια βαρηκοΐα. Σε  τέτοιου τύπου απώλειας ακοής, τα ακουστικά βαρηκοΐας προσφέρουν ελάχιστο ή καθόλου όφελος.

«Το κοχλιακό εμφύτευμα διεγείρει απευθείας τις νευρικές ίνες του κοχλία μέσω ηλεκτρικών σημάτων. Τα σήματα αυτά μεταδίδονται μέσω του ακουστικού νεύρου στον εγκέφαλο όπου γίνονται αντιληπτά ως ήχοι. Περιλαμβάνει ένα εσωτερικό και ένα εξωτερικό μέρος», εξηγεί ο κ Αρτόπουλος.

             Το εσωτερικό εμφύτευμα τοποθετείται μέσω χειρουργικής επέμβασης, διάρκειας περίπου μίας ώρας , υπό γενική αναισθησία, κάτω από το δέρμα ακριβώς πίσω από το αυτί. Αποτελείται από ένα ανθεκτικό περίβλημα που περιέχει τα ηλεκτρονικά μέρη της συσκευής, καθώς επίσης μία κεραία λήψης και έναν μαγνήτη. Μία συστοιχία ηλεκτροδίων εισάγεται προσεκτικά στον κοχλία.

             Το εξωτερικό εμφύτευμα   είναι ο επεξεργαστής ήχου  και τοποθετείται στο αυτί. Αποτελείται από την μονάδα ελέγχου, την μπαταρία και ένα πηνίο που μεταδίδει τις πληροφορίες διαμέσου του δέρματος στον δέκτη του εμφυτεύματος.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του συνεδρίου, τα κοχλιακά εμφυτεύματα  μπορούν να βοηθήσουν τόσο τα μικρά παιδιά όσο και τους ενήλικες με απώλεια ακοής. Συγκεκριμένα:

             Συνιστάται η εμφύτευση σε μικρή ηλικία, διότι η ακοή είναι σημαντική για τη γλωσσική ανάπτυξη και διότι οι έρευνες δείχνουν ότι η έκβαση είναι καλύτερη για παιδιά που έλαβαν το εμφύτευμα σε μικρή ηλικία,

             Τα μεγαλύτερα παιδιά και οι ενήλικες που είχαν αναπτύξει σε κάποιο βαθμό την ομιλία και τη γλώσσα πριν από την απώλεια ακοής εξασφαλίζουν καλύτερα αποτελέσματα με το κοχλιακό εμφύτευμα,

             Τυχόν μακρά περίοδος βαριάς απώλειας ακοής ενδέχεται να περιορίσει τα οφέλη από το κοχλιακό εμφύτευμα.

Τα κοχλιακά εμφυτεύματα  είναι σχεδιασμένα για:

             Παιδιά με σοβαρή έως βαριά νευροαισθητήρια απώλεια ακοής και στα δύο αυτιά. Η εμφύτευση μπορεί να γίνει ακόμη και σε ηλικία μερικών μηνών, ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ατόμου και τις κατά τόπους συνήθεις πρακτικές,

             Ενήλικες με σοβαρή έως βαριά νευροαισθητήρια απώλεια ακοής και στα δύο αυτιά,

             Άτομα που ωφελούνται ελάχιστα ή καθόλου από τα ακουστικά βαρηκοΐας,

               Άτομα με πρόσβαση σε προγράμματα εκπαίδευσης και (επαν)ένταξης μετά την επέμβαση.

Εμφυτεύματα  οστικής  αγωγιμότητας

Το εμφύτευμα οστικής αγωγιμότητας επιτρέπει τη μετάδοση του ήχου απευθείας στο έσω αυτί μέσω της οστικής αγωγιμότητας. Αποτελεί κατάλληλη λύση για τους ανθρώπους στους οποίους ο ήχος δεν μπορεί να μεταδοθεί στο έσω αυτί μέσω της φυσικής διαδρομής της ακοής από το έξω και το μέσω αυτί.

Το εμφύτευμα τοποθετείται υπό γενική αναισθησία εξ ολοκλήρου κάτω από το δέρμα. Λαμβάνει τα σήματα από έναν εξωτερικό επεξεργαστή ήχου που φοριέται άνετα κάτω από τα μαλλιά.

«Τα εμφυτεύματα οστικής αγωγιμότητας χρησιμοποιούνται όταν η φυσική μετάδοση του ήχου στο έσω αυτί παρεμποδίζεται», αναφέρει ο κ Αρτόπουλος και καταλήγει

« Με το οστικό εμφύτευμα, ο ήχος μεταδίδεται στο οστό και στη συνέχεια μέσω του οστού άγεται στο έσω αυτί. Σε αυτή την περίπτωση η διαδρομή μέσω του έξω και του μέσου ωτός παρακάμπτεται».

Τα εμφυτεύματα οστικής αγωγιμότητας  μπορούν να τοποθετηθούν σε:

             Άτομα με βαρηκοΐα αγωγιμότητας,

             Άτομα με μικτές βαρηκοΐες

             Άτομα με μονόπλευρη κώφωση

             Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι πέντε ετών και άνω.

Πηγη:https://www.iatronet.gr

Με πειραματικό φάρμακο

Αποτελέσματα μελέτης που θα αποτελέσουν ορόσημο για τον διαβήτη τύπου 1, αναφέρουν ότι για πρώτη φορά επετεύχθη καθυστέρηση εμφάνισης της νόσου, κατά μέσο όρο περίπου δύο χρόνια, σε νέους που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης της, μετά από χορήγηση ενός πειραματικού ενδοφλέβιου φαρμάκου για δύο βδομάδες.Τα εν λόγω αποτελέσματα παρουσιάστηκαν από τους ερευνητές στο συνέδριο της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας στο Σαν Φρανσίσκο και ταυτόχρονα δημοσιεύθηκαν στο New England Journal of Medicine. «Αυτά τα αποτελέσματα ανοίγουν ένα νέο κεφάλαιο», δήλωσε ο Jeffrey Bluestone, ένας ανοσολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας του Σαν Φρανσίσκο και μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Από τη μια πλευρά» τα αποτελέσματα είναι «συναρπαστικά», είπε ο Bluestone, «από την άλλη ωστόσο, τώρα ξεκινάει ουσιαστικά η σκληρή δουλειά». Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εξετασθεί το πως θα προχωρήσουν με αυτή τη θεραπεία και να διερευνηθεί ποια άτομα είναι πιο πιθανό να βοηθήσει. H κλινική δοκιμή ξεκίνησε πριν από 8 χρόνια και περιελάμβανε 76 άτομα, τα νεότερα εκ των οποίων ήταν 8 ετών και τα μεγαλύτερα 40 ετών. Όλοι τους διέτρεχαν εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο για εμφάνιση διαβήτη τύπου 1. Έχει ανακαλυφθεί, ότι ο διαβήτης τύπου 1 ξεκινά χρόνια πριν διαγνωστεί. Οι πρώτες επιθέσεις στο πάγκρεας πραγματοποιούνται από τα Τ cells του ανοσοποιητικού συστήματος.

Αυτές οι επιθέσεις ανιχνεύονται μέσω δεικτών αντισωμάτων στο αίμα. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, τα βήτα κύτταρα στο πάγκρεας παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανέπαφα, και σε αυτή τη φάση η επιστήμη μπορεί να παρέμβει και να τα αποθηκεύσει.

Οι σαραντατέσσερις (44) από τους συμμετέχοντες στη μελέτη έλαβαν τα μονοκλωνικά αντισώματα αντι-CD3 (teplizumab) και 32 έλαβαν εικονικό φάρμακο. Στην ομάδα θεραπείας, ο διάμεσος χρόνος για τη διάγνωση του διαβήτη ήταν πάνω από 4 χρόνια. Στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, ήταν 2 χρόνια. Το σαράντα τοις εκατό των ατόμων που έλαβαν το πειραματικό φάρμακο ανέπτυξε διαβήτη μετά από 5 χρόνια, έναντι 72% αυτών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Για τους συμμετέχοντες που έλαβαν teplizumab και είχαν συγκεκριμένες γονιδιακές παραλλαγές φάνηκε ιδιαίτερα πιθανό να αποφύγουν τη νόσο.

Πηγη:HealthDaily

Η έρευνα από τους νευροεπιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο δείχνει πως η βραχυπρόθεσμη μνήμη εργασίας χρησιμοποιεί διαφορετικά δίκτυα νευρώνων ανάλογα με την πολυπλοκότητα του έργου. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν σύγχρονες τεχνικές τεχνητής νοημοσύνης (AI) για να εκπαιδεύσουν υπολογιστικά νευρωνικά δίκτυα για να επιλύσουν μια σειρά σύνθετων εργασιών συμπεριφοράς που απαιτούσαν την αποθήκευση πληροφοριών σε βραχυπρόθεσμη μνήμη . Τα δίκτυα ΑΙ βασίστηκαν στη βιολογική δομή του εγκεφάλου και αποκάλυψαν δύο διακριτές διαδικασίες που εμπλέκονται στη βραχυπρόθεσμη μνήμη. Μία “σιωπηλή” διαδικασία όπου ο εγκέφαλος αποθηκεύει βραχυπρόθεσμες μνήμες χωρίς συνεχιζόμενη νευρική δραστηριότητα και μια δεύτερη πιο ενεργή διαδικασία όπου τα κυκλώματα των νευρώνων φωτιάζουν συνεχώς.

Η μελέτη, με επικεφαλής τον Nicholas Masse, Ph.D., ανώτερο επιστήμονα στο UChicago, και ο ανώτερος συγγραφέας David Freedman, Ph.D., καθηγητής νευροβιολογίας, δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα στη Nature Neuroscience . “Η βραχυπρόθεσμη μνήμη είναι πιθανό να αποτελείται από πολλές διαφορετικές διαδικασίες, από πολύ απλές εκείνες όπου πρέπει να θυμηθείτε κάτι που είδατε πριν από μερικά δευτερόλεπτα, σε πιο πολύπλοκες διαδικασίες όπου πρέπει να χειραγωγήσετε τις πληροφορίες που κρατάτε στη μνήμη”, ανέφερε ο Freedman . “Έχουμε εντοπίσει πώς δύο διαφορετικοί νευρωνικοί μηχανισμοί συνεργάζονται για να επιλύσουν διαφορετικά είδη μνήμης.”

Ενεργό έναντι σιωπηλής μνήμης

Πολλές καθημερινές εργασίες απαιτούν τη χρήση μνήμης εργασίας, πληροφορίες που πρέπει να κάνετε κάτι προς το παρόν, αλλά είναι πιθανό να ξεχάσετε αργότερα. Μερικές φορές θυμάστε ενεργά κάτι για το σκοπό, όπως όταν κάνετε ένα μαθηματικό πρόβλημα στο κεφάλι σας ή προσπαθείτε να θυμάστε έναν αριθμό τηλεφώνου προτού να έχετε την ευκαιρία να το γράψετε. Μπορείτε επίσης να απορροφήσετε παθητικά πληροφορίες που μπορείτε να ανακαλέσετε αργότερα, ακόμη και αν δεν το κάνετε να το θυμηθείτε, σαν κάποιος να ρωτάει αν είδες ένα συγκεκριμένο άτομο στο διάδρομο.

Οι νευροεπιστήμονες έχουν μάθει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος αντιπροσωπεύει τις πληροφορίες που διατηρούνται στη μνήμη παρακολουθώντας τα πρότυπα της ηλεκτρικής δραστηριότητας που διέρχονται μέσω των εγκεφάλων των ζώων καθώς εκτελούν εργασίες που απαιτούν τη χρήση βραχυπρόθεσμης μνήμης. Μπορούν στη συνέχεια να παρακολουθούν τη δραστηριότητα των εγκεφαλικών κυττάρων και να μετρούν τη δραστηριότητά τους καθώς τα ζώα εκτελούν τα καθήκοντα.

Αλλά ο Freedman είπε ότι ο ίδιος και η ομάδα του ήταν έκπληκτοι ότι κατά τη διάρκεια ορισμένων εργασιών που απαιτούσαν πληροφορίες να κρατηθούν στη μνήμη, τα πειράματά τους βρήκαν νευρικά κυκλώματα για να είναι ασυνήθιστα ήσυχα. Αυτό τους οδήγησε να υποθέσουμε ότι αυτές οι “σιωπηλές” μνήμες μπορεί να βρίσκονται σε προσωρινές αλλαγές στη δύναμη των συνδέσεων ή των συνάψεων μεταξύ των νευρώνων.

Πηγη:https://www.healthweb.gr

Νέους ελπιδοφόρους ορίζοντες στην αντιμετώπιση της πολλαπλής σκλήρυνσης ανοίγει μια καινοτόμα θεραπεία, η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες στην Ελλάδα.

Πρόκειται για τα δισκία Κλαδριβίνης που οι πάσχοντες μπορούν να λαμβάνουν στο σπίτι τους για 20 ημέρες και επαναχορηγούνται έπειτα από έναν χρόνο για το ίδιο διάστημα. Όπως αποδείχθηκε από τη μελέτη CLARITY EXT η περίοδος χωρίς δραστηριότητα της νόσου (υποτροπές, μαγνητική τομογραφία, εξέλιξη αναπηρίας) διατηρήθηκε για τέσσερα χρόνια.

Η νέα θεραπεία στοχεύει επιλεκτικά και περιοδικά τα λεμφοκύτταρα, τα οποία πιστεύεται ότι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της παθολογικής διαδικασίας της πολλαπλής σκλήρυνσης και ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση υψηλής ενεργότητας, όπως ορίζεται από κλινικά ή απεικονιστικά χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με επιστημονικά στοιχεία στην Ελλάδα 12.000 συνάνθρωποι μας πάσχουν από τη νόσο και παγκοσμίως οι ασθενείς φτάνουν τα  2,3 εκατομμύρια.

Τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλουν, τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της πολλαπλής σκλήρυνσης περιλαμβάνουν θολή όραση, μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στα άκρα και προβλήματα στη δύναμη και στο συντονισμό.

Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά ο δρ. Σπύρος Κονιτσιώτης,Καθηγητής Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων παρουσιάζοντας τις νέες εξελίξεις «αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι το γεγονός ότι τα δισκία κλαδριβίνης έρχονται να καλύψουν σημαντικές ανεκπλήρωτες ανάγκες των ασθενών. Πρωταρχική ασφαλώς ανάμεσά τους είναι η αποτελεσματικότητα της θεραπείας σε βάθος χρόνου. Εξίσου σημαντικά ωστόσο είναι και άλλα δύο σημεία: το ισοζύγιο ασφάλειας – αποτελεσματικότητας και το γεγονός ότι με αυτή τη θεραπεία ο ασθενής δεν επιβαρύνεται με συχνές, χρονοβόρες διαδικασίες παρακολούθησης. Στην πραγματικότητα κάνουμε λόγο για μηδενική παρακολούθηση για δύο χρόνια».

Ο δρ. Σπύρος Δευτεραίος, Νευρολόγος, Ιατρικός Διευθυντής της Merck Ελλάδος εμφανίστηκε αισιόδοξος για το μέλλον τονίζοντας μεταξύ άλλων αυτή η μεγάλη κληρονομιά, αποτελεί στην πραγματικότητα το εφαλτήριο για να παραμείνουμε σταθεροί στη δέσμευσή μας στη φροντίδα της ΠΣ και στην εξεύρεση λύσεων και αποτελεσματικών θεραπευτικών επιλογών, προσαρμοσμένων στις ανάγκες των ασθενών. Συνεχίζουμε την προσπάθεια αυτή με νέα προϊόντα που βρίσκονται αυτή τη στιγμή υπό έρευνα και αισιοδοξούμε για ακόμα περισσότερες λύσεις και επιλογές στο μέλλον».

Στο καίριο ζήτημα της πρόσβασης των Ελλήνων ασθενών στη θεραπεία, εστίασε ο Διευθυντής Πρόσβασης και Τιμολόγησης της Merck, κ. Γιώργος Μαρολαχάκης ο οποίος επισήμανε πως «όταν αποζημιωθεί το σκεύασμα θα υπάρξει σημαντική εξοικονόμηση για το σύστημα υγείας σε σύγκριση με τις υπόλοιπες θεραπευτικές επιλογές για την ίδια ένδειξη. Θα πρέπει επιπλέον να σημειωθεί ότι το δοσολογικό σχήμα του είναι τέτοιο που ελαχιστοποιεί την ταλαιπωρία των ασθενών στη διαδικασία να προμηθευτούν από το φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ το φάρμακό τους. Η Merck είναι καθόλα έτοιμη έχοντας ολοκληρώσει την έγκαιρη και πλήρη κατάθεση του φακέλου του φαρμάκου στην Επιτροπή HTA, αναμένοντας το «πράσινο φως» για την αποζημίωσή του από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης».

Ακριβώς για τους παραπάνω λόγους, το κόστος της θεραπείας, που εκτιμάται στα 24.000 ευρώ, θεωρείται σαφώς μικρότερο από εκείνο αντίστοιχων θεραπειών, που χορηγούνται σε χρόνια βάση.

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η λεμφοπενία (μείωση λεμφοκυττάρων) και οι λοιμώξεις από τον ιό του έρπητα ζωστήρα.

Το νέο φάρμακο δεν μπορεί να χορηγείται σε ασθενείς με ενεργές μακροχρόνιες λοιμώξεις, όπως φυματίωση ή ηπατίτιδα, σε ασθενείς με λοίμωξη HIV ή σε ασθενείς με εξασθενημένη άμυνα του οργανισμού.

Πρέπει, επίσης, να αποφεύγεται σε ασθενείς με μέτρια ή σημαντική μείωση της νεφρικής λειτουργίας και σε γυναίκες που είναι έγκυες ή θηλάζουν.

Πηγη:https://www.healthreport.gr/

Οι ήπιες τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορούν να οδηγήσουν σε μακροχρόνια γνωστικά προβλήματα. Σύμφωνα με έρευνα σε ποντίκια, μια νέα μορφή μαγνητικής διέγερσης χαμηλής έντασης θα μπορούσε να είναι η πρώτη αποτελεσματική θεραπεία για αυτούς τους τραυματισμούς.

Η τρέχουσα έρευνα δείχνει μια πιθανή νέα θεραπεία για εγκεφαλική βλάβη. Ένας τραυματικός εγκεφαλικός τραυματισμός (TBI) μπορεί να είναι ήπιος ή σοβαρός, αλλά κάθε περίπτωση σηματοδοτεί μια διαταραχή στη συνήθη λειτουργία του εγκεφάλου. Οι γιατροί τείνουν να αναφέρονται σε λιγότερο σοβαρούς τύπους ΤΒΙ ως διάσειση . Αυτά τα γεγονότα είναι πιο συνηθισμένα, που προκύπτουν από ατυχήματα, πτώσεις και αθλητικά τραύματα.

Τα συμπτώματα κυμαίνονται από πονοκεφάλους, ζάλη και ναυτία σε προβλήματα με γνωστικές λειτουργίες και λειτουργίες ύπνου. Οι περισσότεροι άνθρωποι αποκαθίστανται εντελώς από μια διάσειση σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά μερικοί ενδέχεται να έχουν διαρκή αποτελέσματα – ειδικά αν είχαν προηγουμένως ήπιο TBI. Πολλαπλές συγκρούσεις μπορεί να οδηγήσουν σε προβλήματα μνήμης, συγκέντρωσης και ισορροπίας.

Οι εγκεφαλικές συνέπειες μπορεί να είναι ιδιαίτερα προβληματικές για τους νέους, των οποίων οι εγκέφαλοι δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί πλήρως. Σύμφωνα με μια Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) έκθεση , περισσότερα από 800.000 παιδιά έλαβαν θεραπεία σε τμήματα επειγόντων περιστατικών των ΗΠΑ για κάποια μορφή TBI το 2014.

” Η [TBI] είναι μια κλινική κατάσταση που δημιουργεί σημαντικές προκλήσεις για τους ασθενείς, τις οικογένειες και τους επαγγελματίες υγείας”, σημειώνει ο Δρ. Yanbo Zhang, καθηγητής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Saskatchewan College of Medicine, στον Καναδά. “Οι ασθενείς μπορεί να υποφέρουν από μακροχρόνιες γνωστικές διαταραχές [και] συναισθηματικές και συμπεριφορικές αλλαγές. Επί του παρόντος, δεν έχουμε αποτελεσματική θεραπεία για τη βελτίωση της γνωστικής δυσλειτουργίας”, εξηγεί.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Οι περισσότεροι δεν λαμβάνουν υπόψη την επίδραση της στέρησης κατά τη διάρκεια νοσηλείας.

Η απότομη διακοπή του καφέ και του τσιγάρου μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα που μιμούνται σοβαρή νόσο, οδηγώντας σε μη αναγκαίες εξετάσεις στις ΜΕΘ, καταλήγει νέα επισκόπηση.

Η Dr. Maya Belitova, του Queen Giovanna University Hospital στη Σόφια, δήλωσε ότι η νικοτίνη και η καφεΐνη είναι ορισμένες από τις πιο κοινές και πολύ εθιστικές ουσίες στη σύγχρονη εποχή αλλά συχνά παραμελούνται ως δυνητική πηγή σημαντικών συμπτωμάτων στέρησης όταν διακόπτονται απότομα στις ΜΕΘ.

Η Belitova σημείωσε ότι τα συμπτώματα στέρησης, όπως ναυτία, εμετός, πονοκέφαλος και ντελίριο, μπορούν να διαρκέσουν μέχρι 2 εβδομάδες.

Πρόσθεσε, ότι αυτά τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά καταστάσεων όπως μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα και ενδοκρανιακή αιμορραγία-αυτό μπορεί ενδεχομένως να φέρει σύγχυση στην κλινική διάγνωση και να οδήγησε σε μη αναγκαίες εξετάσεις που μπορούν να βλάψουν τον ασθενή και να στοιχίσουν σε χρήματα και χρόνο.

Οι ερευνητές επισκόπησαν 12 έρευνες που εξέτασαν συμπτώματα στέρησης και αγωγές σε 483 ενήλικες ασθενείς που νοσηλεύονταν σε ΜΕΘ.

Ανακάλυψαν ότι η στέρηση νικοτίνης αύξησε σημαντικά την διέγερση και τη σχετική μετακίνηση του ενδοτραχειακού σωλήνα και της ενδοφλέβιας. γραμμής.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ότι θεραπεία υποκατάστασης νικοτίνης συνέβαλε σε σοβαρή σύγχυση και αποπροσανατολισμό.

Η έρευνα ανακάλυψε επίσης ότι στέρηση καφεΐνης στη ΜΕΘ οδήγησε σε υπνηλία, ναυτία, εμετό, πονοκέφαλο και αυξημένα ποσοστά ντελίριου.

Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της European Society of Anesthesiology.

Πηγη:https://www.iatronet.gr

Ένα επίθεμα «αντλίας» με εκατομμύρια ζωντανά βλαστοκύτταρα μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της βλάβης, που προκαλείται από καρδιακή προσβολή.

Το επίθεμα (patch) έχει μέγεθος 3cm επί 2cm και ράβεται στην καρδιά, αφού αναπτυχθεί στο εργαστήριο από ένα δείγμα κυττάρων του ίδιου του ασθενούς και στη συνέχεια μετατραπεί σε υγιή μυ.

Όπως ανακοίνωσαν οι ερευνητές του Imperial College του Λονδίνου σε μια κορυφαία διάσκεψη για καρδιολογικά θέματα στο Μάντσεστερ και δημοσίευσαν και στο περιοδικό BMJ, οι πρώτες δοκιμές σε κουνέλια έδειξαν ότι το επίθεμα-αντλία είναι ασφαλές και ότι οι πρώτες δοκιμές σε ανθρώπους θα ξεκινήσουν μέσα στην επόμενη διετία.

Ο ερευνητής Dr Richard Jabbour επεσήμανε: «Μια μέρα ελπίζουμε να προσθέσουμε τα επιθέματα καρδιάς στις θεραπείες, που οι γιατροί θα μπορούν να προσφέρουν στους ανθρώπους μετά από καρδιακή προσβολή. Θα μπορούσαμε να συνταγογραφήσουμε αυτά τα επιθέματα, μαζί με φάρμακα, σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια».

Πηγη:https://healthmag.gr

Η αξιολόγηση της ικανότητας ή ανικανότητας μιας χώρας να αντισταθεί σε κίνδυνο ή να ανταποκριθεί σε περίπτωση καταστροφής είναι θέμα «ευπάθειας» ή αλλιώς «τρωτών σημείων» των καθιερωμένων μοντέλων στον τομέα της κλιματικής αλλαγής και των φυσικών καταστροφών. Ωστόσο, στη διαχείριση των ασθενειών είναι μια σχετικά απροσδιόριστη έννοια.

Για να εκτιμηθούν τα πιθανά τρωτά σημεία των πολιτικών αντιμετώπισης κρίσεων, οι ερευνητές ανέπτυξαν μια νέα μεθοδολογία που παρακολουθεί τον αριθμό των επιζώντων («προσαρμοστική ικανότητα») αντί να επικεντρώνεται στον επιβεβαιωμένο αριθμό ασθενών που έχουν μολυνθεί από τη νόσο (επιπτώσεις). Ένας απλός μαθηματικός τύπος για τον αντίκτυπο της προσαρμοστικής ικανότητας που έχει χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό ενός βαθμού ευπάθειας και, ο οποίος θα βοηθήσει τους διεθνείς φορείς να διαθέσουν πόρους.

Για να ελέγξουν τα μοντέλα τους, οι ερευνητές εξέτασαν τα δεδομένα από τις επιδημίες πυρετού Lassa στη Νιγηρία (2017 – 2018) και τη Σιέρρα Λεόνε (2008-2012) και του Ebola στη Σιέρα Λεόνε (2013 – 2016). Χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα πιο ευάλωτα κράτη δεν είναι αναγκαστικά εκείνα με τον μεγαλύτερο αριθμό επιβεβαιωμένων περιπτώσεων. Για παράδειγμα, η Νιγηρία βρέθηκε ότι είναι η πιο ευάλωτη στον πυρετό Lassa παρά το σχετικά χαμηλό βάρος της νόσου στην περιοχή.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι τα τρωτά σημεία μπορεί να αλλάξουν κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας. Τα τρωτά σημεία της Νιγηρίας μειώθηκαν στην επιδημία πυρετού Lassa σε σύγκριση με αυτά της Σιέρα Λεόνε που αυξήθηκαν μετά το 2010, γεγονός που υποδηλώνει έναν αυξανόμενο αριθμό θανάτων. Ενώ, τα διαθέσιμα δεδομένα υποδεικνύουν ότι υπάρχει μια δυσκολία αντιμετώπισης της νόσου στην περιοχή.

Πηγη:https://www.healthweb.gr

Αμερικανοί επιστήμονες ταυτοποίησαν μία άγνωστη, αυτοάνοση μυϊκή νόσο, που εμφανίζει εξουθενωτικό μυϊκό πόνο και αδυναμία.

Το σπάνιο σύνδρομο μπορεί να μπερδευτεί με άλλες μυϊκές παθήσεις, που απαιτούν διαφορετική θεραπεία, ενώ η νέα, σπάνια νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί με στεροειδή φάρμακα.

«Εντοπίσαμε μόνο 4 ασθενείς σε περισσότερα από 20 χρόνια και γι ‘αυτό είναι πολύ σπάνια», αναφέρει ο Δρ. Alan Pestronk, καθηγητής παθολογίας στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Ουάσινγκτον. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Neurology.

Τρεις από τους ασθενείς βελτιώθηκαν όταν θεραπεύτηκαν με ανοσορυθμιστική θεραπεία όπως τα στεροειδή και δεν έχουν υποτροπιάσει από τότε. Το τέταρτο κρούσμα υποβλήθηκε σε θεραπεία καρκίνου όταν αναπτύχθηκαν τα μυϊκά συμπτώματα και πέθανε λόγω καρκίνου λίγο αργότερα.

Σημαντικό είναι λοιπόν ότι η νόσος είναι αντιμετωπίσιμη και συνεπώς είναι ζωτικής σημασίας για τους γιατρούς να είναι σε θέση να την αναγνωρίσουν. Η κατάσταση μπορεί επίσης να θεωρηθεί εσφαλμένα ως ραβδομυόλυση, μια ασθένεια στην οποία οι ίνες των μυών καταρρέουν λόγω τραυματισμού, υπερβολικής άσκησης ή άλλων λόγων.

Η ασθένεια αντικατοπτρίζει επίσης έναν νέο τρόπο με τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να βλάψει τα μυϊκά κύτταρα. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι μυϊκές ίνες καταστρέφονται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος θα μπορούσε να οδηγήσει σε τρόπους πρόληψης της νόσου.

Πηγη:https://virus.com.gr/

Με έγκαιρη διάγνωση και άμεση έναρξη θεραπείας

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας PARTNER ΙΙ που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Lancet, η οριστική αντιμετώπιση της επιδημίας του HIV θα μπορούσε να επιτευχθεί. Συγκεκριμένα η έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνδρες με HIV λοίμωξη που έχουν καταστείλει την αναπαραγωγή του ιού στον οργανισμό τους με τη λήψη αντιρετροϊκής αγωγής, δε μπορούν πρακτικά να μεταδώσουν τη νόσο ακόμη και με σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλάξεις. H μελέτη παρακολούθησε σχεδόν 1.000 οροδιαφορετικά ζευγάρια (ένας οροθετικός και ένας οροαρνητικός σύντροφος) σε 75 κλινικές δομές σε 14 ευρωπαϊκές χώρες. Ο οροαρνητικός σύντροφος εξεταζόταν για HIV κάθε 6 ή 12 μήνες. Αντίστοιχα, ο οροθετικός σύντροφος έκανε εξέταση μέτρησης του ιικού φορτίου του. Ως αποτέλεσμα, η μελέτη δε διαπίστωσε καμία μετάδοση του HIV από οροθετικό σύντροφο με ιικό φορτίο κάτω από 200 αντίγραφα ανά ml, σε σχεδόν 77.000 πράξεις σεξουαλικής επαφής χωρίς προφυλάξεις. Η κύρια συντάκτρια του άρθρου στο Lancet, καθηγήτρια Alison Rodger του University College του Λονδίνου δήλωσε σχετικά: «τα ευρήματα δεν αφήνουν καμία αμφιβολία, ο κίνδυνος μετάδοσης του HIV από άτομα με μη ανιχνεύσιμο ιικό φορτίο είναι μηδέν. Αυτό το ισχυρό μήνυμα μπορεί να συμβάλει στον τερματισμό της πανδημίας του HIV με την πρόληψη της μετάδοσης του ιού και την αντιμετώπιση του στιγματισμού και των διακρίσεων που αντιμετωπίζουν τα οροθετικά άτομα. Οι προσπάθειες πρέπει πλέον να επικεντρωθούν στην ευρύτερη διάδοση της επιστημονικής τεκμηρίωσης και στη διασφάλιση της πρόσβασης των ατόμων και των κοινοτήτων σε διαγνωστικές εξετάσεις, στην αποτελεσματική θεραπεία, στην ενδυνάμωση και τη διασύνδεση στη φροντίδα». Το 2017, σχεδόν 40 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζούσαν με HIV λοίμωξη.

Πηγη:HealthDaily