Ευεργετική η προληπτική λήψη αντιβιοτικών αμέσως μετά τη γέννα

Πολλές νέες μητέρες θα μπορούσαν να αποφύγουν τις επώδυνες και δυνητικά επικίνδυνες λοιμώξεις, αν έπαιρναν αντιβιοτικά αμέσως μετά τον τοκετό, σύμφωνα με Βρετανούς επιστήμονες, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η χορήγηση αντιβιοτικών μετά τη γέννα μειώνει σχεδόν στο μισό αυτές τις λοιμώξεις.

Γι’ αυτό θεωρούν ότι αυτή η πρακτική πρέπει να καθιερωθεί, ιδίως για όσες γυναίκες γεννούν το μωρό με υποβοηθούμενο τοκετό, κυρίως με εμβρυουλκό ή βεντούζα, που όμως μπορεί να μεταφέρουν μικρόβια.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής την καθηγήτρια Μάριαν Νάιτ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “The Lancet”, σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Τέλεγκραφ», πραγματοποίησαν μια κλινική μελέτη σε 27 μαιευτήρια με 3.420 γυναίκες, χωρισμένες τυχαία σε δύο ομάδες, εκ των οποίων η μία (1.715) πήραν αντιβιοτικό αμέσως μετά τον τοκετό, ενώ η άλλη (1.705 γυναίκες) πήραν ψευδοφάρμακο (πλασίμπο).

Διαπιστώθηκε ότι κατά τις επόμενες έξι εβδομάδες μετά τον τοκετό μόνο μία στις δέκα γυναίκες (11%) από όσες είχαν πάρει αντιβιοτικό (αμοξυκιλλίνη), έπαθε λοίμωξη, ενώ το ποσοστό ήταν σχεδόν διπλάσιο (19%) μεταξύ των γυναικών που είχαν πάρει το εικονικό φάρμακο. Μεταξύ όσων γυναικών έπαθαν κάποια λοίμωξη, υπήρξε μείωση 56% στις επικίνδυνες περιπτώσεις σήψης στην ομάδα των αντιβιοτικών (0,6%) σε σχέση με τη δεύτερη ομάδα (1,5%).

Συνολικά και σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, η χρήση αντιβιοτικών ήταν μικρότερη στην πρώτη ομάδα, καθώς στη συνέχεια λιγότερες γυναίκες χρειάστηκαν αντιβιοτικά, σε σχέση με εκείνες της δεύτερης ομάδας. Εκτιμήθηκε ότι για κάθε 100 επιπρόσθετες δόσεις αντιβιοτικών ως προληπτικό μέτρο μετά τη γέννα, 168 δόσεις αντιβιοτικών θα μπορούσαν αργότερα να αποφευχθούν λόγω λιγότερων λοιμώξεων. Υπολογίσθηκε ότι αν υιοθετείτο μια πολιτική καθολικής χορήγησης αντιβιοτικών αμέσως μετά τον τοκετό, θα επιτυγχανόταν μια μείωση κατά 17% στη συνολική χρήση τους από τις νέες μητέρες.

«Αυτά τα ευρήματα αναδεικνύουν την επείγουσα ανάγκη να αλλάξουμε τις τρέχουσες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τα αντιβιοτικά, καθώς και άλλων οργανισμών, που δεν συνιστούν την προληπτική χρήση ρουτίνας των αντιβιοτικών στους υποβοηθούμενους τοκετούς», δήλωσε η δρ Νάιτ.

Οι λοιμώξεις μετά τη γέννα αποτελούν σοβαρή αιτία ασθενειών και πρόωρου θανάτου. Σχεδόν μία στις πέντε γυναίκες παθαίνει κάποια λοίμωξη μετά από υποβοηθούμενο τοκετό. Στις ανεπτυγμένες χώρες τέτοιες λοιμώξεις ευθύνονται για περίπου το 5% των θανάτων μητέρων.

Το Βασιλικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων της Βρετανίας αναμένεται να αναθεωρήσει έως το τέλος του 2019 τις συστάσεις του μετά τη νέα έρευνα.

 

Πηγη:https://www.onmed.gr

Γενετική θεραπεία για τη βλάβη που προκαλείται από καρδιακή προσβολή.

Ερευνητές από το King’s College του Λονδίνου ανακάλυψαν θεραπεία που προκαλεί την αναγέννηση των καρδιακών κυττάρων μετά από καρδιακή προσβολή. Το έμφραγμα του μυοκαρδίου, πιο γνωστό ως καρδιακή προσβολή, που προκαλείται από το αιφνίδιο μπλοκάρισμα μίας από τις καρδιακές στεφανιαίες αρτηρίες, είναι η κύρια αιτία της καρδιακής ανεπάρκειας, μιας νόσου που σήμερα πλήττει πάνω από 23 εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Μέχρι σήμερα, οι ασθενείς που επιβιώνουν από έμφραγμα, εξακολουθούν να έχουν μια μόνιμη δομική βλάβη στην καρδιά τους μέσω του σχηματισμού μιας ουλής, η οποία στο μέλλον μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια. Κατά τη διάρκεια της νέας μελέτης, που δημοσιεύεται στο Nature, η ομάδα των ερευνητών τοποθέτησε ένα μικρό κομμάτι γενετικού υλικού, που ονομάζεται microRNA-199, σε καρδιά χοίρων, μετά από ένα έμφραγμα του μυοκαρδίου. Το αποτέλεσμα ήταν η σχεδόν πλήρης αποκατάσταση της καρδιακής τους λειτουργίας, ένα μήνα αργότερα. Ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, Mauro Giacca, δήλωσε: «Είναι μια συναρπαστική στιγμή για τον κλάδο της καρδιολογίας. Μετά από πολλές προσπάθειες αναγέννησης της καρδιάς με τη χρήση βλαστοκυττάρων, οι οποίες έχουν όλες αποτύχει μέχρι σήμερα, καταφέραμε για πρώτη φορά να αποκαταστήσουμε την καρδιά σε ένα μεγαλόσωμο ζώο». Αυτή είναι η πρώτη απόδειξη ότι η καρδιακή αναγέννηση μπορεί να επιτευχθεί με τη χορήγηση ενός αποτελεσματικού γενετικού φαρμάκου που διεγείρει την καρδιακή αναγέννηση σε ένα θηλαστικό, με ανατομία καρδιάς και φυσιολογία όπως αυτή των ανθρώπων. «Θα χρειαστεί λίγος χρόνος πριν μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε κλινικές δοκιμές», εξήγησε ο καθηγητής Giacca.

 

Πηγη:HealthDaily

Η προγεστερόνη μειώνει τον κίνδυνο αποβολής

Η χορήγηση της ορμόνης προγεστερόνη σε γυναίκες που έχουν αποβάλει ή έχουν πρώιμη αιμορραγία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα μπορούσε να βελτιώσει τις πιθανότητές τους να αποκτήσουν παιδί, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ πραγματοποίησαν μια μελέτη σε 4.000 έγκυες γυναίκες. Όλες τους είχαν υποστεί αιμορραγία στην αρχή της εγκυμοσύνης και τα αποτελέσματα της έρευνάς τους δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο ιατρικό περιοδικό British Medical Journal.

Η αποβολή επηρεάζει μία στις πέντε γυναίκες και η κολπική αιμορραγία στην πρώιμη εγκυμοσύνη συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αποβολής. Η προγεστερόνηείναι μια ορμόνη απαραίτητη στην εγκυμοσύνη – για τη διατήρηση της επένδυσης της μήτρας όπου εμφυτεύεται το έμβρυο και για την υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος.

Αν και η μελέτη έδειξε ότι δεν είναι δυνατόν να βοηθηθούν όλες οι γυναίκες με πρώιμη αιμορραγία από τη λήψη της ορμόνης, υπήρχαν οφέλη μεταξύ των γυναικών με ιστορικό επαναλαμβανόμενων αποβολών (3 ή περισσότερων). Μεταξύ αυτών των γυναικών, υπήρξε αύξηση κατά 15% των ποσοστών γέννησης.

Ο επικεφαλής της μελέτης, Arri Coomarasamy, γυναικολόγος στο Birmingham Women and Children’s Hospital, δήλωσε ότι «σήμερα, όταν οι γυναίκες έχουν αιμορραγία στην αρχή της κύησης δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε να τους προσφέρουμε. Ελπίζουμε ότι τα στοιχεία αυτά θα εξεταστούν από το National Institute for Health and Care Excellence και θα χρησιμοποιηθούν για την ενημέρωση των εθνικών κατευθυντήριων γραμμών για γυναίκες που κινδυνεύουν από αποβολή».

 

Πηγη:https://virus.com.gr

Παιδικός καρκίνος στον εγκέφαλο. Υπό ανάπτυξη φάρμακο δίνει ελπίδες

Νέο φάρμακο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να στοχεύσει στον παιδικό καρκίνο στον εγκέφαλο, που ως τώρα είναι μη αντιμετωπίσιμος.

Το φάρμακο θα μπορούσε, επίσης, να βοηθήσει ασθενείς, που πάσχουν από τη σπάνια αλλά θανατηφόρα κληρονομική νόσο, γνωστή ως σύνδρομο «stone man», στο οποίο οι μύες και οι σύνδεσμοι μετατρέπονται σε οστά.

Την ελπιδοφόρα μελέτη διενεργεί το Ινστιτούτο Ερευνών για τον Καρκίνο (ICR) στο Λονδίνο. Όπως διαπιστώθηκε, το νέο φάρμακο μπορεί να συρρικνώσει όγκους σε ποντίκια και να εξοντώσει εγκεφαλικά κύτταρα με μεταλλάξεις στο γονίδιο ACVR1, το οποίο βρέθηκε στον θανάσιμο παιδιατρικό καρκίνο του εγκεφάλου DIPG.

Η συγκεκριμένη μορφή καρκίνου δεν «σηκώνει» χειρουργείο. Οι όγκοι εμφανίζονται σε τέτοιο σημείο, που ούτε η χημειοθεραπεία λειτουργεί.

Η έρευνα χρηματοδοτείται, μεταξύ άλλων, από το φιλανθρωπικό σωματείο Abbie’s Army, που δημιουργήθηκε στη μνήμη ενός 6χρονου κοριτσιού, που έχασε τη ζωή του από αυτόν τον καρκίνο το 2011.

In Article Ad

Τα παιδιά με DIPG συνήθως αναμένεται να ζήσουν μόνο εννέα έως δώδεκα μήνες μετά τη διάγνωσή τους.

Η ανακάλυψη είναι σημαντική, μιας και τα τελευταία είκοσι χρόνια κανένα νέο φάρμακο δεν έχει λάβει άδεια για τη θεραπεία του καρκίνου του εγκεφάλου σε ενήλικες ή σε παιδιά.

Οι ερευνητές μεταμόσχευσαν ανθρώπινους όγκους DIPG σε ποντίκια και διαπίστωσαν ότι το υπό ανάπτυξη φάρμακο σταμάτησε την δραστηριότητα του γονιδίου ACVR1.

Οι όγκοι συρρικνώθηκα και η επιβίωση παρατάθηκε κατά 25% (από 67 έως 82 ημέρες).

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό .

 

Πηγη:https://healthmag.gr

Στατίνες – Κρατάνε το «κλειδί» για την πολλαπλή σκλήρυνση;

Οι στατίνες μπορεί να παίζουν ρόλο στην επιβράδυνση των συμπτωμάτων σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση, λένε επιστήμονες από το UCL.

Η νέα, πολλά υποσχόμενη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), έδειξε ότι οι ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση, οι οποίοι λάμβαναν καθημερινά στατίνες, είχαν καλύτερο συντονισμό και υπέστησαν λιγότερη εγκεφαλική συρρίκνωση, από εκείνους που έπαιρναν εικονικό φάρμακο.

Οι επιστήμονες είναι ενθουσιασμένοι, που, όπως φαίνεται, ταυτοποίησαν το μυστηριώδες συστατικό του δημοφιλούς φαρμάκου – που χορηγείται για τη μείωση των επιπέδων της χοληστερόλης – προκειμένου να αναπτύξουν μια εξατομικευμένη θεραπεία για την πολλαπλή σκλήρυνση.

Προερχόμενες από μύκητες, οι στατίνες υπάρχουν στη φύση, πράγμα που σημαίνει ότι, αντίθετα με τα περισσότερα φάρμακα, που έχουν παρασκευαστεί για έναν συγκεκριμένο μοριακό στόχο, εκείνες εξακολουθούν να έχουν πολλές άγνωστες ιδιότητες, παρά τις δεκαετίες χρήσης τους.

Ποιους ασθενείς αφορά

Οι ερευνητές του UCL παρατήρησαν 140 πάσχοντες από δευτερογενώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση, όπου η αναπηρία επιδεινώνεται σταθερά μετά από μια φάση υποτροπών.

Τους παρακολούθησαν πάνω από δυο χρόνια και είδαν ότι, όσοι έπαιρναν 80 mg σιμβαστατίνης την ημέρα, υπέστησαν κατά 43% λιγότερη απώλεια του όγκου του εγκεφάλου, σε σύγκριση με όσους πήραν εικονικό φάρμακο. Παράλληλα η αναπηρία εξελισσόταν πιο αργά.

Ο επικεφαλής της μελέτης Dr Arman Eshagh δήλωσε: «Η μελέτη μας λέει ότι οι στατίνες βοηθούν τους ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση για διαφορετικούς λόγους από εκείνους που βοηθούν τους ανθρώπους να μειώσουν τη χοληστερόλη τους.

Για παράδειγμα, οι στατίνες μπορούν να διαμορφώσουν άλλα στοιχεία, που έχουν έμμεσες επιπτώσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό ανοίγει τον δρόμο για την εξεύρεση καλύτερων φαρμάκων – στόχων για μια ανίατη ασθένεια, όπως είναι η πολλαπλή σκλήρυνση».

Έπεται μεγαλύτερη μελέτη

Τα νέα αυτά αποτελέσματα θα αποτελέσουν τη βάση για μια πολύ μεγαλύτερη μελέτη, που τώρα προετοιμάζεται και η οποία, εάν πάει καλά, θα μπορούσε να επιτρέψει τη συνταγογράφηση των στατινών σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση.

Έχει φανεί ότι οι στατίνες επιδρούν στο νευρικό σύστημα για την προστασία των νεύρων και παράλληλα δρουν ως αντιφλεγμονώδης θεραπεία.

 

Πηγη:https://healthmag.gr/

Ελάχιστα επεμβατική χειρουργική: Μικρές τομές, μεγάλα θαύματα!

Η ιδέα της ελάχιστης επέμβασης στο σώμα του ασθενούς κατά την πραγματοποίηση των διαφόρων χειρουργικών επεμβάσεων είναι αρκετά παλιά. Στην ειδικότητα της Νευροχειρουργικής όμως άρχισε να εφαρμόζεται σχετικά πρόσφατα. Σήμερα σε ποιες παθήσεις βρίσκει εφαρμογή η Ελάχιστα επεμβατική χειρουργική;

To 1762 o Dr Hunter έγραφε γενικά για τη χειρουργική: «Η χειρουργική, κερδίζοντας από τη γενική πρόοδο της γνώσης, θα καταστεί χωρίς μαχαίρι και χωρίς αίμα!»

Το τέλος του 20ου αιώνα έμελλε να συνυφανθεί με την ανατολή και την καθιέρωση της λαπαροσκοπικής χειρουργικής η οποία σηματοδότησε την εφαρμογή στην καθ’ ημέρα πράξη μιας αρκετά παλιάς ιδέας, αυτής της επιτέλεσης χειρουργικών επεμβάσεων με όσο το δυνατόν μικρότερες χειρουργικές τομές. Στο πλαίσιο της φιλοσοφίας αυτής αναπτύχθηκε, παράλληλα με την Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική και η Ελάχιστα Επεμβατική Νευροχειρουργική (Μinimal Invasive Neurosurgery) η οποία αφορά τόσο τις παθήσεις του εγκεφάλου όσο και τις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης.

Η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας, που επιτελούνταν παράλληλα, έδωσε ώθηση στην εφαρμογή της νέας αυτής μεθόδου σχεδόν σε κάθε νευροχειρουργική πάθηση από την πιο συχνή έως την πλέον σπάνια όπως αναφέρει ο Δρ. Γεώργιος Δημογέροντας, MD, MSc, PhD, Νευροχειρουργός-Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης, Διευθυντής Τμήματος Ελάχιστα Επεμβατικής και Ρομποτικής Νευροχειρουργικής Θεραπευτηρίου Metropolitan.

Ποιες είναι οι συχνότερες παθήσεις του εγκεφάλου που μπορούν να θεραπευτούν με ελάχιστα επεμβατική μέθοδο;

Τα σύγχρονα συστήματα νευροπλοήγησης ανέλαβαν την καθοδήγηση του νευροχειρουργού κατά τη θεραπεία ακόμα και των πιο δυσπρόσιτων βλαβών του εγκεφάλου μέσα από κρανιοτομίες λίγων τετραγωνικών εκατοστών (keyhole craniotomies). Καλοήθεις όγκοι (μηνιγγιώματα, ακουστικά νευρινώματα, αδενώματα της υπόφυσης, κρανιοφαρυγγιώματα, αιμαγγειοβλαστώματα) και κακοήθεις όγκοι (αστροκυττώματα) του εγκεφάλου, πρωτοπαθείς ή δευτεροπαθείς (εγκεφαλικές μεταστάσεις), ανευρύσματα και αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες (AVMs) χειρουργούνται πλέον με τη βοήθεια του Νευροπλοηγού και των μικρονευροχειρουργικών εργαλείων κάτω από το χειρουργικό μικροσκόπιο .

Με τη βοήθεια του ίδιου συστήματος (Νευροπλοηγού) έγινε εφικτή και η στερεοτακτική λήψη δείγματος από διάφορες εξεργασίες εγκεφάλου χωρίς τη χρήση πλαισίου ακινητοποίησης της κεφαλής (frameless stereotactic biopsy), μειώνοντας έτσι τη δυσφορία και τον πόνο του ασθενούς.

Το ενδοσκόπιο ή κοιλιοσκόπιο, ένα άλλο καταπληκτικό τεχνολογικό επίτευγμα, ανέλαβε την καθοδήγηση των χειρουργών βάσεως κρανίου μέσα από τη ρινική κοιλότητα (διαρινικά-διασφηνοειδικά), στην ολική εξαίρεση όγκων από εν τω βάθει περιοχές του εγκεφάλου (τουρκικό εφίππιο, πρόσθιο κρανιακό βόθρο, απόκλιμα κτλ.), που, στο παρελθόν, απαιτούσαν μεγάλες κρανιοτομίες, πολύωρες χειρουργικές επεμβάσεις και μεγάλη απώλεια αίματος με υψηλή νοσηρότητα ή ακόμα και θνητότητα.

Το ίδιο όργανο ανέτρεψε πραγματικά ακόμα και την παραδοσιακή αντιμετώπιση του αποφρακτικού υδροκεφάλου (κοιλιο-περιτοναϊκή βαλβίδα υδροκεφαλίας) τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες, αφού κατόρθωσε μέσα από μια μικρή κρανιοανάτρηση να παρακάμψει τη φυσιολογική οδό κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού από την τρίτη προς την τέταρτη κοιλία (υδραγωγός του Sylvious) που στις περιπτώσεις αυτές συνήθως αποφράσσεται, χωρίς εμφύτευση ξένων σωμάτων στο σώμα του ασθενούς (ενδοσκοπική τρίτη κοιλιοστομία).

Ποιες είναι οι συχνότερες παθήσεις του νωτιαίου μυελού και της σπονδυλικής στήλης που μπορούν να θεραπευτούν με ελάχιστα επεμβατική μέθοδο;

Ένα άλλο μεγάλο τεχνολογικό επίτευγμα, αυτό τηςδιεγχειρητικής νευροπαρακολούθησης της λειτουργίας των νεύρων και του νωτιαίου μυελού, σε συνδυασμό με τη νευροπλοήγηση, έκανε εφικτή την αφαίρεση όγκων από τη σπονδυλική στήλη και το νωτιαίο μυελό με ασφάλεια και με ελάχιστη νευρολογική επιβάρυνση των ασθενών.

Τα τεχνολογικά αυτά επιτεύγματα βρήκαν αμέσως εφαρμογή και σε πιο συχνές χειρουργικές επεμβάσεις της σπονδυλικής στήλης όπως είναι οι σπονδυλοδεσίες,οι οποίες μέχρι πρότινος θεωρούνταν εξαιρετικά βαριές επεμβάσεις αφού απαιτούσαν αρκετές ώρες, αρκετές φιάλες αίμα, αρκετές ημέρες παραμονής στο νοσοκομείο και αρκετές ημέρες αποχής από την εργασία. Ο σχεδιασμός και η κατασκευή πρωτότυπων συστημάτων διαδερμικής σπονδυλοδεσίας επέτρεψε στους χειρουργούς σπονδυλικής στήλης την εκτέλεση των δύσκολων αυτών επεμβάσεων μέσα από μικρές τομές, χωρίς ανάγκη μεταγγίσεως αίματος, χωρίς ιδιαίτερο μετεγχειρητικό πόνο και με ελάχιστη παραμονή στο νοσοκομείο (2-3 ημέρες).

Όμως, το πιο σημαντικό ίσως επίτευγμα της ιατρικής τεχνολογίας και της νευροχειρουργικής επιστήμης, τα τελευταία χρόνια, είναι η επίτευξη σχεδόν όλων των αποσυμπιεστικών επεμβάσεων της σπονδυλικής στήλης (δισκεκτομή, τρηματεκτομή, πεταλεκτομή) μέσα από ένα σωλήνα (tube) διαμέτρου 2-3 εκατοστών, χωρίς καταστροφή των παρασπονδυλικών μυών, χωρίς απώλεια αίματος και χωρίς μετεγχειρητικό πόνο. Mε τον τρόπο αυτό αντιμετωπίζονται πλέον οι συχνότερες εκφυλιστικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης όπως είναι η αυχενική, η θωρακική και η οσφυϊκή δισκοκήλη καθώς και η κεντρική και πλάγια σπονδυλική στένωση.

Τέλος, ο συνδυασμός της διαδερμικής αποσυμπίεσης με τη διαδερμική σπονδυλοδεσία αποτελεί την πλέον μοντέρνα μέθοδο αντιμετώπισης ακόμα και των πιο περίπλοκων σπονδυλικών παθήσεων (κατάγματα, σπονδυλολίσθηση κτλ.) με την ελάχιστα δυνατή σωματική, ψυχική, κοινωνική και οικονομική επιβάρυνση του ασθενούς.

Η περιγραφή των παραπάνω εφαρμογών της Ελάχιστα Επεμβατικής Νευροχειρουργικής σήμερα θα φάνταζε ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν ο επαναστατικός αυτός τρόπος χειρουργικής παρέμβασης έκανε δειλά δειλά τα πρώτα του βήματα. Έτσι ακριβώς όπως ακούγεται σήμερα η ιδέα της χειρουργικής δια των φυσικών οπών του σώματος (NOTES: Natural Orifice Transluminal Endoscopic Surgery) για τις παθήσεις της κοιλιακής χώρας.

Το γεγονός είναι, πάντως, ότι οι προαναφερόμενες τεχνικές της Ελάχιστα Επεμβατικής Νευροχειρουργικής βρίσκουν σήμερα εφαρμογή σε μεγάλο αριθμό νευροχειρουργικών περιστατικών, χωρίς βεβαίως να αποτελούν πανάκεια. Αποτελούν όμως σίγουρα τα πλέον μοντέρνα θεραπευτικά όπλα στη φαρέτρα του σύγχρονου νευροχειρουργού και του χειρουργού σπονδυλικής στήλης όπως εξηγεί ο Δρ. Γεώργιος Δημογέροντας.

 

Πηγη:https://www.iatropedia.gr

Ψωρίαση: Η αμφίδρομη σχέση της με την κατάθλιψη και άλλες σοβαρές ψυχικές νόσους

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια, φλεγμονώδης δερματοπάθεια που συχνά συνοδεύεται από κατάθλιψη, άγχος, ακόμη και διπολική διαταραχή, σχιζοφρένεια και άνοια, σύμφωνα με δύο νέες μελέτες.

Αυτό που παραμένει ασαφές, είναι ποια από τις δύο καταστάσεις προκαλεί την άλλη.

Στην πρώτη μελέτη, Δανοί ερευνητές συγκέντρωσαν στοιχεία για πάνω από 13.600 άνδρες και γυναίκες με ψωρίαση. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, το 2,6% από αυτούς ανέπτυξαν ψυχικά προβλήματα στα πέντε πρώτα χρόνια, ποσοστό που έφτασε το 5% στα 10 χρόνια της μελέτης.

Οι διαταραχές περιλάμβαναν κατάθλιψη, άγχος, διπολική διαταραχή, σχιζοφρένεια και άνοια. Οι ερευνητές εικάζουν ότι η σύνδεση δικαιολογείται από το γεγονός ότι οι αυτοάνοσες διαταραχές συνδέονται με την ανάπτυξη ψυχικών προβλημάτων και η ψωρίαση είναι αυτοάνοση πάθηση.

«Αυτή η έρευνα είναι πολύ ενδιαφέρουσα, καθώς υποδηλώνει πιθανές σχέσεις με ψυχικές διαταραχές καθώς και γνωστούς μηχανισμούς, υπογραμμίζοντας την ανάγκη περαιτέρω ευαισθητοποίησης για τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης», δήλωσε η Stacie Bell, αντιπρόεδρος έρευνας και κλινικών υποθέσεων στο Εθνικό Ίδρυμα Ψωρίασης των ΗΠΑ.

Στη δεύτερη μελέτη, κορεάτες ερευνητές εξέτασαν πάνω από 12.700 πάσχοντες από ψωρίαση. Διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος άγχους, φανταστικών προβλημάτων υγείας, νευρωτικών διαταραχών και προβλημάτων ύπνου ήταν διπλάσιος και τριπλάσιος στους ασθενείς που πάσχουν από ψωρίαση σε σύγκριση με τους μη πάσχοντες.

Παρόλο που και οι δύο μελέτες υποδεικνύουν σύνδεση μεταξύ της ψυχικής υγείας και της ψωρίασης, καμία από τις δύο δεν αποδεικνύει ότι η μία προκαλεί την άλλη, αλλά μόνο ότι συνδέονται μεταξύ τους.

Και οι δύο ομάδες ερευνητών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, δεδομένου ότι οι ασθενείς με ψωρίαση διατρέχουν κίνδυνο ψυχικών προβλημάτων, οι δερματολόγοι θα πρέπει να είναι προσεκτικοί και έτοιμοι να βοηθήσουν τους ασθενείς να λάβουν την απαιτούμενη βοήθεια.

Επιπλέον, οι γιατροί θα πρέπει να ρωτούν τους ασθενείς τους εάν αισθάνονται άγχος ή έχουν συμπτώματα κατάθλιψης και να τους παραπέμπουν σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας.

Η θεραπεία της ψωρίασης φαίνεται ότι μειώνει το άγχος και την κατάθλιψη, σύμφωνα με τις μελέτες, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο JAMA Dermatology.

Πηγή: healthday.com

Νέα τεχνική για τους όγκους στον εγκέφαλο

Μια νέα τεχνική απεικόνισης που χρησιμοποιεί μια συνθετική μορφή δηλητηρίου σκορπιού για να απεικονίζει όγκους στον εγκέφαλο προσφέρει ελπίδες στους νευροχειρουργούς ότι θα μπορούν να αφαιρέσουν με ακρίβεια τον καρκίνο, χωρίς να επηρεαστούν οι υγιείς ιστοί.

Πρόσφατα, δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Neurosurgery τα υποσχόμενα αποτελέσματα μίας κλινικής μελέτης, που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του νοσοκομείου Cedars-Sinai με τη χορηγία της Blaze Bioscience.

Η νέα τεχνική απεικόνισης, χρησιμοποιεί μια ειδική φωτογραφική μηχανή υψηλής ευαισθησίας κοντά στην υπέρυθρη ακτινοβολία, που αναπτύχθηκε στο Cedars-Sinai, μαζί με την ουσία tozuleristide (ή BLZ-100), που αναπτύχθηκε από την Blaze.

Αυτή η ουσία περιέχει μια συνθετική μορφή ενός αμινοξέος, που βρίσκεται στο δηλητήριο του σκορπιού. Όπως και η φυσική μορφή της ένωσης, η συνθετική εκδοχή δεν είναι τοξική και δεσμεύεται με τα κύτταρα των όγκων. Το ενδιαφέρον είναι ότι «ανάβει» όταν διεγείρεται από λέιζερ κοντά στην υπέρυθρη ακτινοβολία.

Η χρήση της τεχνικής εκτιμάται ότι μπορεί να επιτρέψει στους νευροχειρουργούς να ανιχνεύσουν τα όρια μεταξύ των όγκων και του υγιούς ιστού του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, βελτιώνοντας έτσι την ευκαιρία για τους χειρουργούς να αφαιρέσουν όλα τα καρκινικά κύτταρα, διατηρώντας τον φυσιολογικό εγκεφαλικό ιστό.

Στην κλινική δοκιμή πήραν μέρος 17 ενήλικες ασθενείς, που έπασχαν από γλοίωμα. Αυτή η μορφή αντιπροσωπεύει περίπου το 33% όλων των όγκων του εγκεφάλου και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα και συνήθως θανατηφόρα. Τα γλοιώματα μπορούν να διεισδύσουν στον ιστό του εγκεφάλου με δομές που μοιάζουν με πλοκάμια και είναι είναι δύσκολο να διακριθούν από τον υγιή εγκεφαλικό ιστό.

Συνήθως, τα γλοιώματα δεν ανταποκρίνονται στις παραδοσιακές θεραπείες όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία. Έτσι, το κλειδί για την επέκταση της επιβίωσης των ασθενών εξαρτάται από την ικανότητα ενός χειρούργου να ανιχνεύει και να αφαιρεί όλα τα μέρη του όγκου.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κανένας από τους ασθενείς δεν είχε σοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις στο φάρμακο και ότι το σύστημα απεικόνισης ήταν ασφαλές και θα μπορούσε να είναι χρήσιμο για την απεικόνιση των όγκων στον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

Απαιτούνται περισσότερες κλινικές δοκιμές για την περαιτέρω αξιολόγηση της ασφάλειας του συστήματος και αποτελεσματικότητας της μεθόδου και η κάμερα που χρησιμοποιήθηκε στη δοκιμή πρέπει να βελτιωθεί πριν χρησιμοποιηθεί χωρίς προβλήματα στο χειρουργείο. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής ήταν ιδιαίτερα ελπιδοφόρα.

Σε αντίθεση με άλλα πειραματικά συστήματα που είναι ογκώδη ή βασίζονται σε πολλές κάμερες, το νέο σύστημα απεικόνισης χρησιμοποιεί μία μόνο φωτογραφική μηχανή και επιτρέπει στους χειρουργούς να μετακινούνται εύκολα, χρησιμοποιώντας χειρουργικό μικροσκόπιο σε πραγματικό χρόνο.

Η επόμενη φάση της έρευνας, που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι μια κλινική δοκιμή που περιλαμβάνει παιδιατρικούς όγκους του εγκεφάλου, που θα πραγματοποιηθεί σε 14 νοσοκομεία στις ΗΠΑ.

 

Πηγη:https://virus.com.gr

Παγκόσμια πρώτη. Με «κοκτέιλ» ιών έσωσαν έφηβη από τον θάνατο

Μια έφηβη στη Βρετανία, που της έδιναν 1% πιθανότητα να ζήσει, εξαιτίας μια επικίνδυνης λοίμωξης, θεραπεύθηκε χάρη σε ένα πειραματικό «κοκτέιλ» ιών.

Η πολύ σημαντική είδηση κάνει τον γύρο του κόσμου και οι επιστήμονες έκαναν λόγο για «αξιοσημείωτη» ανάκαμψη.

Η 17χρονη Isabelle Carnell-Holdaway, που πάσχει από κυστική ίνωση, υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση πνεύμονα στο Νοσοκομείο Great Ormond Street. Όμως προσβλήθηκε από ένα υπερμικρόβιο, που σχετίζεται με τη φυματίωση.

Κανένας άλλος ασθενής, που μολύνθηκε με Mycobacterium abscessus στο Νοσοκομείο, μετά από μεταμόσχευση, δεν κατάφερε να ζήσει.

Η νεαρή Isabell, που η μοναδική της περίπτωση θα μείνει στην ιστορία, βρίσκεται εκτός σοβαρού κινδύνου, μετά από τη χορήγηση πειραματικής θεραπείας με τους λεγόμενους φάγους ή βακτηριοφάγους.

Τα «aliens», που έσωσαν την Isabelle
Οι φάγοι είναι φυσικός ιός, που προσβάλλει τα βακτήρια και όχι τα ίδια τα κύτταρα του σώματος.

Μοιάζουν με aliens. Προσγειώνονται στην επιφάνεια των βακτηριδίων και εγχύουν τον δικό τους γενετικό κώδικα, αναγκάζοντάς τους να παραγάγουν περισσότερους φάγους. Με απλά λόγια θα λέγαμε ότι μετατρέπουν τα βακτηρίδια σε «εργοστάσια» φάγων, μέχρις ότου οι ιοί τελικά εκραγούν και βγουν από τα κύτταρα.

Μέχρι τώρα η μέθοδος δεν χρησιμοποιόταν ευρέως στην ιατρική, επειδή τα αντιβιοτικά είναι ένας πολύ πιο εύκολος τρόπος για την εξάλειψη των επιβλαβών βακτηρίων – αν, βέβαια, ξεπεραστεί το μείζον πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής.

Όταν η ασθενής ήταν 16 ετών, χρειάστηκε να κάνει διπλή μεταμόσχευση πνεύμονα, αλλά τα βακτήρια κρύβονταν ακόμη στο σώμα της.

Όταν άρχισε τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, για να αποτρέψει την απόρριψη των μοσχευμάτων, η λοίμωξη επέστρεψε.

Ο γιατρός της Helen Spencer δήλωσε: «Από την εμπειρία μας, όλοι οι ασθενείς με εκ νέου ανάπτυξη του Mycobacterium μετά τη μεταμόσχευση, πέθαναν. Για ορισμένους ασθενείς αυτό συνέβη μέσα σε έναν χρόνο, παρά την επιθετική θεραπεία».

Η αντίστροφη μέτρηση

Η Isabelle είχε μεγάλες, μαύρες βλάβες σαν τραυματισμούς στο δέρμα της, εξαιτίας της σοβαρής λοίμωξης. Κατέληξε στην εντατική, όταν το ήπαρ της άρχισε να μην λειτουργεί σωστά και μεγάλες αποικίες βακτηρίων σχηματίστηκαν στο σώμα της.

Οι γιατροί είπαν ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε και ότι η πιθανότητα επιβίωσης δεν ξεπερνούσε το 1%. Έτσι οι γονείς της αποφάσισαν να την πάρουν στο σπίτι, για να είναι περιτριγυρισμένη από οικογένεια και από φίλους.

Η ιδέα για την θεραπεία με φάγους ήρθε από τη μητέρα της Isabelle, Jo, που έψαχνε εναλλακτικές λύσεις στο Διαδίκτυο.

Η ομάδα του Νοσοκομείου Great Ormond Street επικοινώνησε με τον καθηγητή Graham Hatfull, στο Ιατρικό Ινστιτούτο Howard Hughes στις ΗΠΑ, ο οποίος έχει τη μεγαλύτερη συλλογή φάγων στον κόσμο.

Έχει περίπου 15.000 φιαλίδια, αλλά χρειάστηκαν μήνες για να διαπιστωθεί ποιος συνδυασμός φάγων μπορούσε να λειτουργήσει κατά της λοίμωξης στην Isabelle.

Η ομάδα των ΗΠΑ εγκατέστησε τρεις φάγους, δύο από τους οποίους τροποποιήθηκαν γενετικά, ώστε να γίνουν πιο αποτελεσματικοί.

Όπως αναφέρει το περιοδικό Nature Medicine, στο οποίο δημοσιεύθηκε η περίπτωση της 17χρονης, οι γιατροί της έκαναν έγχυση δυο φορές την ημέρα.

«Πήρε πίσω τη ζωή της»
Η μαμά της Ισαβέλας παρατήρησε τη διαφορά μέσα σε εβδομάδες. Οι δερματικές βλάβες της κόρης της άρχισαν να θεραπεύονται και κάποιες πληγές, που ήταν ανοικτές για μήνες, άρχισαν να κλείνουν.

Όπως είπε στο BBC: «Όταν βγήκαμε από το Νοσοκομείο, έμοιαζε κυριολεκτικά σαν σκελετός με δέρμα, ήταν τόσο χάλια. Ήταν απίστευτη η επίδραση των φάγων επάνω της. Πήρε πίσω της ζωή της».

Η Isabelle επέστρεψε τον Σεπτέμβριο στο σχολείο και τώρα μαθαίνει να οδηγεί.

Όπως είπε στο BBC: «Είναι απίστευτο. Είναι απλά θαυμάσιο να είμαι σε θέση να κάνω όλα αυτά τα πράγματα μόνη μου, χωρίς προβλήματα».

Η θανατηφόρα λοίμωξη της Isabelle δεν έχει θεραπευθεί πλήρως ακόμη, αλλά είναι υπό έλεγχο. Εξακολουθεί να δέχεται δύο εγχύσεις του ιϊκού κοκτέιλ κάθε μέρα.

Και η οικογένειά της περιμένει έναν τέταρτο φάγο να προστεθεί στο μείγμα, σε μια προσπάθεια να την καθαρίσει από τη μόλυνση εντελώς.

 

Πηγη:https://healthmag.gr

Έρευνα για την επιβράδυνση της γήρανσης των αρτηριών

Η γήρανση των αρτηριών μπορεί να είναι κάτι που δεν μπορεί να αποφευχθεί, ωστόσο γίνεται να επιβραδυνθεί, όταν κάποιος προπονείται για να συμμετάσχει για πρώτη φορά σε έναν μαραθώνιο και τον ολοκληρώνει, σύμφωνα με νέα ερευνητικά δεδομένα.

Βάσει της συγκεκριμένης έρευνας, λοιπόν, τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάστηκαν στο επιστημονικό συνέδριο EuroCMR 2019 της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας (ESC), η συμμετοχή σε ένα πρώτο μαραθώνιο φαίνεται πως «ξανανιώνει» το καρδιαγγειακό σύστημα. Μάλιστα, οι δρομείς που είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία και βραδύτεροι σε ταχύτητα, είναι αυτοί που ωφελούνται περισσότερο.

Ο ερευνητής δρ Ανίς Μπούβα του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL) δήλωσε πως «παρατηρήθηκε τετραετής μείωση της αρτηριακής ηλικίας και πτώση κατά 4 mmHg της συστολικής πίεσης του αίματος στους αρχάριους που ολοκλήρωσαν τον πρώτο τους μαραθώνιο μετά από εξάμηνη προπόνηση». Το όφελος αυτό είναι συγκρίσιμο με εκείνο των φαρμάκων και, αν διατηρηθεί, «μεταφράζεται» σε περίπου 10% μικρότερο κίνδυνο για εγκεφαλικό.

Στην έρευνα έλαβαν μέρος 139 υγιείς δρομείς ηλικίας 21 έως 69 ετών, που θα συμμετείχαν για πρώτη φορά σε μαραθώνιο. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε πλήθος βιολογικών εξετάσεων (μαγνητική τομογραφία, υπερηχογράφημα καρδιάς και αιμοφόρων αγγείων, τεστ φυσικής κατάστασης, μέτρηση πίεσης κ.α.) τόσο πριν ξεκινήσουν την προπόνηση (δέκα ως 20 χιλιόμετρα την εβδομάδα για ένα εξάμηνο), όσο και δύο εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση του μαραθωνίου του Λονδίνου. Υπολογίστηκε, επίσης, και στις δύο μετρήσεις η βιολογική ηλικία της αορτής, της κύριας αρτηρίας του σώματος.

Τα ερευνητικά δεδομένα που προέκυψαν, αποκαλύπτουν πως μετά τον τερματισμό στον πρώτο μαραθώνιο είχε μειωθεί η δυσκαμψία της αορτής, η οποία έδειχνε τέσσερα χρόνια νεότερη σε σχέση με πριν την έναρξη της προπόνησης. Οι ηλικιωμένοι συμμετέχοντες, καθώς και αυτοί που ολοκλήρωσαν τον μαραθώνιο σε μεγαλύτερους χρόνους, είχαν σημαντικότερες μειώσεις στην αορτική δυσκαμψία, ενώ οι μειώσεις της αορτικής δυσκαμψίας ήταν ανεξάρτητες από τις αλλαγές της αρτηριακής πίεσης.

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr