Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Η Dr. Shtanko και η ομάδα της σκοπεύουν να προσπαθήσουν να βρουν απαντήσεις χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνολογίες όπως η μικροδιατομή με λέιζερ, η φασματομετρία μάζας και η αλληλούχιση RNA χαμηλής αφθονίας. Θα διερευνήσουν επίσης αν συγγενείς ιοί, συμπεριλαμβανομένων των θανατηφόρων ιών του Σουδάν και του Μάρμπουργκ, εκμεταλλεύονται τον ίδιο μηχανισμό για να εξαπλώσουν τη μόλυνση.

Έμπολα: Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι ιοί ταξιδεύουν μόλις εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη αποτελεσματικών φαρμάκων και θεραπειών που μπορούν να σταματήσουν τους ιούς στην πορεία τους. Επιστήμονες του Ινστιτούτου Βιοϊατρικών Ερευνών του Τέξας (Texas Biomed) δημοσίευσαν πρόσφατα ευρήματα στο Journal of Infectious Diseases, τα οποία δείχνουν ότι ο ιός Έμπολα δημιουργεί και χρησιμοποιεί διακυτταρικές σήραγγες για να μετακινείται από κύτταρο σε κύτταρο και να αποφεύγει τις θεραπείες. “Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι ο ιός μπορεί να δημιουργήσει την κρυψώνα του, να κρυφτεί και στη συνέχεια να μετακινηθεί σε νέα κύτταρα και να πολλαπλασιαστεί”, λέει η Olena Shtanko, Ph.D., επίκουρη καθηγήτρια στο Texas Biomed και επικεφαλής συγγραφέας της δημοσίευσης.

Συγκεκριμένα, ο ιός δημιουργεί κάτι που ονομάζεται νανοσωλήνες σήραγγας – δυναμικές συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων που επιτρέπουν στα κύτταρα να επικοινωνούν ανταλλάσσοντας σωματίδια σε σχετικά μεγάλες αποστάσεις, έως και 200 μικρόμετρα. Ενώ αυτές οι δομές έχουν αποδειχθεί ότι παίζουν εξέχοντα ρόλο στην προώθηση νευροεκφυλιστικών ασθενειών, του καρκίνου, του HIV-1 και της γρίπης, ο Δρ Shtanko είναι ο πρώτος που ερευνά τον ρόλο τους στη διάδοση του ιού Έμπολα. “Όταν ξεκινήσαμε αυτό το έργο πριν από δύο χρόνια, πιστεύαμε ότι το γενικό μοντέλο εξάπλωσης της λοίμωξης από τον ιό Έμπολα -όπου ένα ιικό σωματίδιο μολύνει ένα κύτταρο, αρχίζει η αντιγραφή, δημιουργούνται νέα σωματίδια του ιού και απελευθερώνονται στο σώμα για να μολύνουν γειτονικά κύτταρα- ήταν λίγο πολύ απλοϊκό”, λέει ο Δρ Shtanko. Χρησιμοποιώντας τεχνολογία αιχμής με ζωντανή ηλεκτρονική σάρωση και τρισδιάστατη μικροσκοπία υψηλής ανάλυσης, η Δρ Shtanko και η ομάδα της έδειξαν ότι η μόλυνση από τον ιό Έμπολα σε κύτταρα ενίσχυσε τον σχηματισμό νανοσωλήνων σήραγγας που περιέχουν ιικά σωματίδια. Οι νανοσωλήνες σήραγγας προώθησαν στη συνέχεια τη μεταφορά αυτών των σωματιδίων σε άλλα κύτταρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν απαιτούνταν ολόκληρος ο ιός για να προκληθεί ο σχηματισμός νανοσωλήνων- χρειάζονταν μόνο μικρά τμήματα του ιού που κωδικοποιούν μεμονωμένες πρωτεΐνες.

Αυτό συνέβη ακόμη και με την παρουσία θεραπειών που προορίζονται να σταματήσουν τον ιό Έμπολα. “Είναι σημαντικό ότι παρατηρήσαμε πως η λοίμωξη από τον ιό Έμπολα μπορούσε να εξαπλωθεί σε καλλιέργειες που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με αναστολείς εισόδου του ιού ή θεραπευτικές θεραπείες που σταματούν την είσοδο των ιών σε ένα κύτταρο”, εξηγεί ο Δρ Shtanko. Το πώς ακριβώς μεταφέρονται τα σωματίδια του ιού Έμπολα μέσω των νανοσωλήνων σήραγγας παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα. Η Dr. Shtanko και η ομάδα της σκοπεύουν να προσπαθήσουν να βρουν απαντήσεις χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνολογίες όπως η μικροδιατομή με λέιζερ, η φασματομετρία μάζας και η αλληλούχιση RNA χαμηλής αφθονίας. Θα διερευνήσουν επίσης αν συγγενείς ιοί, συμπεριλαμβανομένων των θανατηφόρων ιών του Σουδάν και του Μάρμπουργκ, εκμεταλλεύονται τον ίδιο μηχανισμό για να εξαπλώσουν τη μόλυνση. Σε συνεργασία με τον καθηγητή Βιοϊατρικής του Τέξας Ricardo Carrion, Jr., Ph.D., η ομάδα θα αναλύσει ιστούς από ζωικά μοντέλα για νανοσωλήνες που περιέχουν ιούς.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η GSK ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι συνδυασμός των αντικαρκινικών  φαρμάκων της, niraparib και δοσταρλιμάμπης, όταν χρησιμοποιείται ως θεραπεία συντήρησης μετά από δοσταρλιμάμπη και χημειοθεραπεία, πέτυχε τον κύριο στόχο δοκιμής τελικού σταδίου για την αντιμετώπιση συγκεκριμένου τύπου καρκίνου του ενδομητρίου.

Tα αποτελέσματα της δοκιμής έδειξαν ότι η δοσταρλιμάμπη και χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από δοσταρλιμάμπη και  niraparib βελτίωσαν την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου σε σύγκριση  με χημειοθεραπεία μόνο, σε πληθυσμό ασθενών και σε υποομάδα ασθενών με συγκεκριμένους τύπος όγκων.

Η βρετανική εταιρεία ανακοίνωσε ότι η δοκιμή πέτυχε τον κύριο στόχο με στατιστικά σημαντικό και κλινικά εύλογο όφελος που παρατηρήθηκε σε ασθενείς.

Η ανάλυση όλων των στοιχείων της δοκιμής συνεχίζεται.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ανάλυση έδειξε 51%-57% αύξηση της επιβίωσης χωρίς συμβάντα σε ασθενείς που είχαν τουλάχιστον μερική ανταπόκριση σε προηγούμενη αγωγή.

Ο FDA ενέκρινε το αντιπαρασιτικό eflornithine για τη μείωση του κινδύνου υποτροπής σε ασθενείς με υψηλού κινδύνου νευροβλάστωμα που έδειξαν τουλάχιστον μερική ανταπόκριση σε προηγούμενη θεραπεία- πολυτροπική, πολυπαραγοντική περιλαμβανομένης της ανοσοθεαπείας anti-GD2.

Η έγκριση είναι η πρώτη μιας θεραπείας που σκοπεύει να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής σε παιδιατρικούς ασθενείς με υψηλού κινδύνου νευροβλάστωμα.

Μια ενέσιμη μορφή του φαρμάκου αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1970 ως αντιπαρασιτικό για την αντιμετώπιση της ασθένειας ύπνου στην Αφρική.

Η νέα έγκριση είναι για από του στόματος σύνθεση.

Έρευνες σε περισσότερους από 100 ασθενείς και περισσότερους από 1.000 στην ομάδα ελέγχου έδειξαν αύξηση στην επιβίωση χωρίς συμβάν- δηλαδή εξέλιξη νόσου, υποτροπή, δευτερογενή καρκίνο ή θάνατο από οποιαδήποτε αιτία.

Η ανάλυση έδειξε 51%-57% αύξηση της επιβίωσης χωρίς συμβάντα σε ασθενείς που είχαν τουλάχιστον μερική ανταπόκριση σε προηγούμενη αγωγή. Το Eflornithine συνδεόταν επίσης με βελτιωμένη συνολική επιβίωση (hazard ratio, 0.29-0.45).

Στις ανεπιθύμητες ενέργειες στο 5% των ασθενών ή παραπάνω περιλαμβάνονταν: διάρροια, μέση ωτίτιδα, βήχας, πνευμονία, εμετός, πυρεξία, αλλεργική ρινίτιδα, μειωμένα ουδετερόφιλα, απώλεια ακοής, δερματική λοίμωξη, λοιμώξεις του ουροποιητικού, λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού και ιγμορίτιδα.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, οι πιθανότητες να εμφανίσει ένας άνθρωπος κολπική μαρμαρυγή αυξανόταν 12 φορές, κατά τον μήνα μετά τη λοίμωξη από COVID σε σύγκριση με ανθρώπους που δεν νόσησαν.

Στα επακόλουθα που μπορεί ενδεχομένως να εμφανιστούν μετά τη λοίμωξη από COVID, φαίνεται πως μπορούμε να προσθέσουμε και τις αρρυθμίες.

Νέα έρευνα με επικεφαλής τον Δρ. Ιωάννη Κατσουλάρη, του University Hospital of Northern Sweden, υποδεικνύει ότι η νόσος θα μπορούσε να αυξάνει τον κίνδυνο για επικίνδυνες αρρυθμίες.

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, οι πιθανότητες να εμφανίσει ένας άνθρωπος κολπική μαρμαρυγή αυξανόταν 12 φορές, κατά τον μήνα μετά τη λοίμωξη από COVID σε σύγκριση με ανθρώπους που δεν νόσησαν. Ο κίνδυνος παρέμενε αυξημένος τουλάχιστον για 2 μήνες.

Κλειδί φάνηκαν η ηλικία και η ένταση της COVID.

Η Dr. Anne-Marie Fors Connolly του Umeå University, δήλωσε ότι η ομάδα ανακάλυψε ότι ο κίνδυνος ήταν υψηλότερος στους ηλικιωμένους, σε ανθρώπους με σοβαρή COVID-19 και κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας.

Πρόσθεσε ότι διαπιστώθηκε πως οι ανεμβολίαστοι είχαν υψηλότερο κίνδυνο από τους εμβολιασμένους.

Γενικά, η σοβαρότητα της λοίμωξης ήταν ο ισχυρότερος παράγοντας κινδύνου.

Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία 1 εκατομμυρίου Σουηδών που μολύνθηκαν από COVID έως τον Μάιο του 2021.

Συνέκριναν τα στοιχεία τους με αυτά 4 εκατομμυρίων Σουηδών που δεν είχαν μολυνθεί.

Εκτός από τον αυξημένο κίνδυνο για κολπική μαρμαρυγή, η ομάδα επίσης ανακάλυψε ότι η νόσηση από COVID-19 αύξανε τις πιθανότητες για την επικίνδυνη αρρυθμία- παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία -για 6 μήνες.

Υπήρχε επίσης πενταπλάσιος κίνδυνος εμφάνισης αυτής της αρρυθμίας εντός μηνός από τη λοίμωξη.

Ο κίνδυνος για άλλη κατηγορία αρρυθμιών (βραδυαρρυθμίες) τριπλασιάστηκε τον μήνα μετά την COVID, έδειξε η έρευνα.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο European Heart Journal.

Πηγές:
European Heart Journal.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές εστιάζουν σε δείκτες κυτταρικού μεταβολισμού ως σημαντικούς στη μελέτη της ψυχικής νόσου στοχεύοντας να βελτιώσουν τις διαγνωστικές μεθόδους και τη θεραπεία.

Επιστήμονες του University of California San Diego School of Medicine, έκαναν μια σημαντική ανακάλυψη στον τομέα της ψυχικής υγείας, που πιθανόν θα οδηγήσει σε εξέταση αίματος ικανή να εντοπίζει αυτοκτονικές σκέψεις σε ανθρώπους με μείζονα κατάθλιψη.
Η έρευνα υπογραμμίζει τις σημαντικές σωματικές διαστάσεις της κατάθλιψης- ιδιαίτερα στον κυτταρικό μεταβολισμό.

Τωρα, οι ερευνητές εστιάζουν σε δείκτες κυτταρικού μεταβολισμού ως σημαντικούς στη μελέτη της ψυχικής νόσου στοχεύοντας να βελτιώσουν τις διαγνωστικές μεθόδους και τη θεραπεία.

Όταν εμφανιστεί κατάθλιψη, τα μιτοχόνδρια μπορεί να μη λειτουργούν φυσιολογικά. Με τα ευρήματα της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Translational Psychiatry, υπάρχει τώρα η πιθανότητα ανάπτυξης εξέτασης αίματος που θα μπορούσε να εντοπίζει αυτοκτονικές σκέψεις σε ανθρώπους με μείζονα κατάθλιψη.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα αίματος 99 ανθρώπων με κατάθλιψη ανθεκτική στην αγωγή, που είχαν και αυτοκτονικές σκέψεις.
Ανακάλυψαν μοναδικά μοτίβα σε 5 χημικές ουσίες που κυκλοφορούν στο αίμα, δρώντας ως κώδικας που αποκαλύπτει τις μεταβολικές αλλαγές που συνδέονται με την κατάθλιψη και τον αυτοκτονικό ιδεασμό.

Αυτή η αξιοσημείωτη ικανότητα να ξεχωρίζουν ανθρώπους με αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας που βασίζεται σε μεταβολίτες στο αίμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε καινοτόμο διαγνωστικό όπλο.

Ο Robert Naviaux, σημειώνει ότι αν είχαμε 100 ανθρώπους που είτε δεν έχουν είτε έχουν κατάθλιψη και αυτοκτονικό ιδεασμό θα μπορούσαμε να εντοπίσουμε σωστά 85-90 που αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, με 5 μεταβολίτες στους άντρες και ακόμη 5 στις γυναίκες-κάτι που θα ήταν σημαντικό όσον αφορά τη διάγνωση.
Η μεταβολομική έπαιξε κύριο ρόλο στη συγκεκριμένη έρευνα.

Ο Naviaux τονίζει τη σημασία αυτής της τεχνολογίας στην κατανόηση του πώς η χημεία του σώματος επηρεάζει την ψυχική κατάσταση και τη συμπεριφορά.

Ο εντοπισμός συγκεκριμένων βιοδεικτών που συνδέονται με τον αυτοκτονικό ιδεασμό υπογραμμίζει τη δυνατότητα της ματαβολομικής στην αλλαγή των διαγνωστικών μεθόδων διάγνωσης και στην αγωγή.

Η πιθανότητα εξέτασης αίματος για τις αυτοκτονικές σκέψεις ανοίγει νέους δρόμους στην εξατομικευμένη περίθαλψη στην ψυχική υγεία.
Τέτοιο τεστ θα επέτρεπε την έγκαιρη παρέμβαση σε ανθρώπους υψηλού κινδύνου, πιθανόν σώζοντας ζωές. Η έρευνα ανοίγει τον δρόμο εξέτασης νέων μεθόδων αγωγής, όπως συμπλήρωση συγκεκριμένων μεταβολικών ελλείψεων.

Πηγές:
Translational Psychiatry

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ευρήματα μελέτης επιβεβαίωσαν τη σχέση  μεταβολικού συνδρόμου και κινδύνου για καρκίνο παγκρέατος, αν και δεν αποδείχτηκε αιτιατή.

Σε πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο eClinicalMedicine, ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ μεταβολικού συνδρόμου και καρκίνου στο πάγκρεας.

Στην έρευνα παρατήρησης, εξέτασαν αν το μεταβολικό σύνδρομο αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου στο πάγκρεας.

Αναλύθηκαν στοιχεία από το Japan Medical Data Center (JMDC).

Για να εξετάσουν τον κίνδυνο οι ερευνητές παρακολούθησαν ανθρώπους με παρουσία ή απουσία μεταβολικού συνδρόμου για >10 χρόνια.

Στην Ιαπωνία τα κριτήρια μεταβολικού συνδρόμου απαιτούν κοιλιακή παχυσαρκία όπως φαίνεται από περίμετρο κοιλιάς ≥85 cm στους άντρες και  ≥90 cm στις γυναίκες με 2 τουλάχιστον από τους εξής παράγοντες : (i) αυξημένα τριγλυκερίδια ή μειωμένη χοληστερόληHDL, αυξημένη πίεση και αυξημένα επίπεδα γλυκόζης νηστείας.

Κεντρική κοιλιακή παχυσαρκία με κάποιο από τους παράγοντες χαρακτηρίστηκε προμεταβολικό σύνδρομο.

Σε παρακολούθηση 41 μηνών, 2.707.296 ανθρώπων με επαρκή στοιχεία για εντοπισμό μεταβολικού συνδρόμου και παράγοντες κινδύνου χωρίς καρκίνο στο πάγκρεας στην εγγραφή, 87.857 εμφάνισαν καρκίνο στο πάγκρεας.

Καρκίνος παγκρέατος  εμφανίστηκε στο 5% των ανθρώπων με μεταβολικό σύνδρομο και στο 3% όσων δεν είχαν (HR, 1.4).

Με αύξηση στα συστατικά του μεταβολικού συνδρόμου από το 1 στο 5 η εμφάνιση καρκίνου στο πάγκρεας αυξανόταν με αντίστοιχες αξίες HR 1.1, 1.2, 1.4, 1.7, και 2.0, Τα ιαπωνικά κριτήρια για το μεταβολικό σύνδρομο έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα.

Το προμεταβολικό σύνδρομο με τα ιαπωνικά κριτήρια συνδεόταν ισχυρά με εμφάνιση καρκίνου στο πάγκρεας.

Εξαιρώντας ανθρώπους με καρκίνο στο πάγκρεας που εντοπίστηκαν εντός 3 ετων από την εγγραφή στην έρευνα, HR 1.4 παρατηρήθηκε έναντι ανθρώπων χωρίς μεταβολικό σύνδρομο.

Γενικά τα ευρήματα επιβεβαίωσαν τη σχέση  μεταβολικού συνδρόμου και κινδύνου για καρκίνο παγκρέατος.

Όμως δεν αποδείχτηκε αιτιατή σχέση.

Πηγές:
eClinicalMedicine

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Καινοτομία του University of Illinois Urbana-Champaign, έδειξε ότι καρκινικά κύτταρα μπορούν να εντοπιστούν από το μοναδικό τους φθορισμό στο φάσμα UV.

Νεα απεικονιστική τεχνολογία που εμπνεύστηκε από τις πεταλούδες μπορεί να κάνει διαχωρισμό μεταξύ φυσιολογικών και καρκινικών κυττάρων με ακρίβεια 99%, δήλωσαν ερευνητές.

Η καινοτομία του University of Illinois Urbana-Champaign, έδειξε ότι καρκινικά κύτταρα μπορούν να εντοπιστούν από το μοναδικό τους φθορισμό στο φάσμα UV.

Η έμπνευση για αυτή την τεχνολογία προήλθε από τις πεταλούδες- ιδιαίτερα το είδος Papilio Xuthus.

Ο καθηγητής Viktor Gruev δήλωσε ότι εμπνεύστηκαν από το οπτικό σύστημα των πεταλούδων που μπορούν να αντιλαμβάνονται πολλές περιοχές του φάσματος UV και σχεδίασαν κάμερα που αντιγράφει αυτή τη λειτουργικότητα.

Καρκινικοί ιστοί περιέχουν ορισμένους βιοιατρικούς δείκτες σε υψηλότερες συγκεντρώσεις. Αυτοί όταν διεγερθούν με ακτινοβολία UV ελκύουν λάμψη μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται αυτοφθορισμός.

Ο καθηγητής Shuming Nie δήλωσε ότι με αυτή την τεχνολογία μπορούν οι ερευνητές να απεικονίσουν την ακτινοβολία UV με υψηλή ευαισθησία και να ξεχωρίσουν διαφορές μικρού μήκους κυμάτων.

Η ερευνητική ομάδα ελπίζει να χρησιμοποιήσει τον αισθητήρα σε χειρουργικές πράξεις, ενώ βιολόγοι αισιοδοξούν για τη χρήση του στη μελέτη άλλων ειδών ικανών να βλέπουν στο φάσμα UV.

Ο καθηγητής Nie δήλωσε ότι η νεα απεικονιστική τεχνολογία τους επιτρέπει να διαχωρίζουν τα καρκινικά από τα υγιή κύτταρα και ανοίγει νέες συναρπαστικές εφαρμογές και πέρα από την υγεία.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Science Advances.

Πηγές:
Science Advances., The Grainger College )of Engineering at University of Illinois Urbana-Champaign

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Η επιτροπή φαρμάκων για τον άνθρωπο (CHMP) του EMA γνωμοδότησε θετικά για το σκεύασμα Arpraziquantel που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σχιστοσωμίασης σε μικρά παιδιά ηλικίας 3 μηνών έως 6 ετών.

Ησχιστοσωμίαση είναι μια παραμελημένη τροπική ασθένεια που προκαλείται από παράσιτα του αίματος (τρηματοειδή σκουλήκια) τα οποία μπορούν να παραμείνουν στο σώμα για πολλά χρόνια και να προκαλέσουν βλάβες σε όργανα όπως η ουροδόχος κύστη, τα νεφρά και το ήπαρ. Το παράσιτο ζει στο γλυκό νερό σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Η ασθένεια πλήττει κυρίως κοινότητες χωρίς πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και επαρκείς συνθήκες υγιεινής. Βρίσκεται σε ολόκληρη την Αφρική, καθώς και σε τμήματα της Νότιας Αμερικής, της Καραϊβικής, της Μέσης Ανατολής και της Ασίας.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περισσότεροι από 250 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάστηκαν προληπτική θεραπεία για τη σχιστοσωμίαση το 2021. Τουλάχιστον 20.000 άνθρωποι πεθαίνουν από τη μόλυνση ετησίως. Έχει επισημανθεί ευρέως ότι η έλλειψη ενός παιδιατρικού σκευάσματος κατάλληλου για μικρά παιδιά, τα οποία ανέρχονται σε περίπου 50 εκατομμύρια ασθενείς, έχει περιορίσει τη δυνατότητα ελέγχου της νόσου. Στα παιδιά, η σχιστοσωμίαση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της εξασθένησης της σωματικής και γνωστικής ανάπτυξης.

Το Arpraziquantel είναι το πρώτο φάρμακο που έχει συνταχθεί για να καλύπτει τις ανάγκες των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Προέρχεται από την πραζικουαντέλα, την καθιερωμένη θεραπεία για τη σχιστοσωμίαση που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1970. Το arpraziquantel προκαλεί μυϊκή παράλυση στα σκουλήκια του σχιστοσώματος, γεγονός που τα αναγκάζει να χαλαρώσουν τη λαβή τους στο τοίχωμα των μεσεντέριων φλεβών. Αντ’ αυτού, μεταναστεύουν στο ήπαρ όπου τελικά καταστρέφονται και αποβάλλονται.

Το φάρμακο θα διατίθεται ως διασπειρόμενο δισκίο των 150 mg. Εγκρίνεται για παιδιά που ζυγίζουν τουλάχιστον 5 kg και πρέπει να λαμβάνεται πλήρως διασκορπισμένο σε νερό με τη χρήση φλιτζανιού ή σύριγγας. Το φάρμακο έχει γεύση αποδεκτή για τα μικρά παιδιά και αντέχει στο θερμό περιβάλλον του τροπικού κλίματος.

Τα οφέλη και η ασφάλεια του φαρμάκου έχουν αξιολογηθεί με βάση τα αποτελέσματα κλινικών δοκιμών φάσης ΙΙ και φάσης ΙΙΙ στις οποίες 442 παιδιά ηλικίας 3 μηνών έως 6 ετών έλαβαν Arpraziquantel. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, αναφέρθηκαν πολύ υψηλά ποσοστά ίασης, καθώς δεν παρατηρήθηκαν αυγά παρασίτων στα κόπρανα ή στα ούρα εβδομάδες μετά τη θεραπεία.

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ύποπτες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν κοιλιακό άλγος, διάρροια και έμετος.

Η ανάπτυξη του Arpraziquantel καθοδηγήθηκε από την Κοινοπραξία Παιδιατρικής Praziquantel, μια σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα αφιερωμένη στην ανάπτυξη αυτού του φαρμάκου ως παιδιατρική θεραπεία για τη σχιστοσωμίαση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Το έργο χρηματοδοτείται μέσω της Σύμπραξης Ευρωπαϊκών και Αναπτυσσόμενων Χωρών για τις Κλινικές Δοκιμές (EDCTP) μεταξύ ευρωπαϊκών και αφρικανικών χωρών, η οποία υποστηρίζει συνεργατικές κλινικές δοκιμές και κλινικές μελέτες σχετικά με μολυσματικές ασθένειες που σχετίζονται με τη φτώχεια στην Αφρική, καθώς και από το Ταμείο Καινοτόμων Τεχνολογιών Παγκόσμιας Υγείας (GHIT) με έδρα την Ιαπωνία.

Η Merck Europe B.V. υπέβαλε την αίτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας EU-M4all για φάρμακα υψηλής προτεραιότητας για ανθρώπινη χρήση που προορίζονται για αγορές εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για λογαριασμό της Κοινοπραξίας Παιδιατρικής Πραζικουαντέλας. Η θετική επιστημονική γνωμοδότηση του EMA θα εξορθολογήσει την προεπιλογή του ΠΟΥ και θα διευκολύνει την εθνική καταχώριση του Arpraziquantel για χρήση σε προγράμματα δημόσιας υγείας σε χώρες όπου ενδημεί η νόσος.

Τα φάρμακα που υποβάλλονται στο πλαίσιο του προγράμματος EU-M4all αξιολογούνται από την CHMP σε συνεργασία με τον ΠΟΥ και τις χώρες-στόχους, συνδυάζοντας τις δυνατότητες επιστημονικής αξιολόγησης του EMA με την επιδημιολογία και την εμπειρογνωμοσύνη της τοπικής νόσου του ΠΟΥ και των εμπειρογνωμόνων και των εθνικών ρυθμιστικών αρχών στις χώρες-στόχους. Η επιστημονική γνωμοδότηση της CHMP στο πλαίσιο της διαδικασίας EU-M4All υποστηρίζει τη δημιουργία παγκόσμιας ρυθμιστικής ικανότητας και συμβάλλει στην προστασία και προαγωγή της δημόσιας υγείας πέραν της ΕΕ, αξιολογώντας φάρμακα για χώρες όπου η ρυθμιστική ικανότητα μπορεί να είναι περιορισμένη. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να βασίζονται στην επιστημονική αξιολόγηση της CHMP για να αποφασίσουν σχετικά με τη χρήση του φαρμάκου στις χώρες τους.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

H εγκεφαλική δραστηριότητα υπό την επίδραση της φλεγμονής φαίνεται πως θα μπορούσε να οδηγήσει σε νευρολογικές διαταραχές όπως ο αυτισμός, σύμφωνα με πρόσφατα ερευνητικά ευρήματα

Η σοβαρή φλεγμονή στην πρώιμη παιδική ηλικία αποτελεί κλινικά γνωστό παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη του φάσματος του αυτισμού αλλά και σχιζοφρένειας. Για πρώτη φορά, ωστόσο, επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Maryland ανακάλυψαν ακριβώς τον μηχανισμό που οδηγεί σε αυτό.

Ειδικότερα, συμπέραναν ότι η φλεγμονή μεταβάλλει την ανάπτυξη των ευάλωτων εγκεφαλικών κυττάρων και αυτό θα μπορούσε να έχει αντίκτυπο στις νευροαναπτυξιακές διαταραχές.

Στην έρευνά τους, που δημοσιεύτηκε στο Science Translational Medicine, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μονοκυτταρική γονιδιωματική για να μελετήσουν τους εγκεφάλους 17 παιδιών που πέθαναν σε ηλικία ενός έως πέντε ετών, 8 παιδιών που πέθαναν από φλεγμονώδεις νόσους -όπως βακτηριακές ή ιογενείς λοιμώξεις και άσθμα- και 9 που πέθαναν από ατύχημα.

H συγκεκριμένη μελέτη αποτελεί μέρος σχεδόν 30 επιστημονικών εργασιών που περιγράφουν την ανάπτυξη και την ποικιλομορφία των κυτταρικών τύπων στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι τα μωρά που γεννιούνται με δυσλειτουργίες της παρεγκεφαλίδας εμφανίζουν συχνά νευροαναπτυξιακές διαταραχές. Αντίστοιχα, πειράματα σε ζώα έχουν συμπεράνει ότι η ανάπτυξη της φλεγμονής πριν τη γέννηση ευνοεί αυτή την κατάσταση.

«Αν και οι σπάνιοι, οι νευρώνες Purkinje και Golgi έχουν κρίσιμες λειτουργίες. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, οι νευρώνες Purkinje σχηματίζουν συνάψεις που συνδέουν την παρεγκεφαλίδα με άλλες περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη νόηση ή στον συναισθηματικό έλεγχο, ενώ οι νευρώνες Golgi συντονίζουν την επικοινωνία μεταξύ των κυττάρων εντός της παρεγκεφαλίδας. Η διαταραχή οποιασδήποτε από αυτές τις αναπτυξιακές διαδικασίες θα μπορούσε να εξηγήσει πώς η φλεγμονή συμβάλλει σε καταστάσεις όπως οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και η σχιζοφρένεια» διευκρινίζει ο δρ. Ament.

Όπως συμβαίνει με πολλές ασθένειες, τόσο η γενετική όσο και το περιβάλλον -στην περίπτωση αυτή, η φλεγμονή- πιθανότατα συμβάλλουν στον κίνδυνο εμφάνισης αυτών των διαταραχών. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να κατανοούνται οι ρόλοι συγκεκριμένων κυττάρων στις περιοχές του εγκεφάλου – καθώς και πώς αλληλεπιδρούν με τα γονίδια για να επηρεάσουν τη λειτουργία του εγκεφάλου – ώστε να εντοπιστούν θεραπείες για εγκεφαλικές διαταραχές, όπως είναι και οι διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/