Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Άνθρωποι με το πιο άστατο πρόγραμμα ύπνου είχαν 53% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια έναντι ανθρώπων με μέση τακτικότητα στον ύπνο, έδειξε νέα έρευνα.

Άνθρωποι που διατηρούν τακτικό πρόγραμμα ύπνου θα μπορούσαν να έχουν χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας έναντι όσων έχουν μεγάλη διακύμανση στο χρόνο έγερσης και ύπνου, αναφέρει ένα έρευνα.

Άνθρωποι με το πιο άστατο πρόγραμμα ύπνου είχαν 53% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια έναντι ανθρώπων με μέση τακτικότητα στον ύπνο, έδειξε νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Neurology.

Ο Matthew Pase, του Monash University στην Αυστραλία δήλωσε ότι αυτό υποδεικνύει ότι η σταθερότητα όσον αφορία τον ύπνο και την έγερση συμβάλλει στην υγεία του εγκεφάλου.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η τακτικότητα του ύπνου είναι σημαντικός παράγοντας όσον αφορά τον κίνδυνο κάποιου να εμφανίσει άνοια, δήλωσαν ερευνητές.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν για 7 χρόνια 88.000 ανθρώπους μέσης ηλικίας 62 ετών στη Βρετανία.

Οι συμμετοχές φορούσαν συσκευή στον καρπό η οποία μετρούσε τον κύκλο ύπνου, που επέτρεπε στους ερευνητές να υπολογίσουν την τακτικότητά του.

Δείκτης τέλειας τακτικότητας στον ύπνο, μεγέθους 100, θα μπορούσε να αφορά κάποιον που κοιμάται και ξυπνά ίδιες ώρες καθημερινά, ενώ δείκτης μηδέν, κάποιον που οι ώρες που κοιμάται και ξυπνά είναι διαφορετικές.

Συμμετέχοντες με τον πιο ακανόνιστο ύπνο είχαν μέσο σκορ 41, έναντι περίπου 71, όσων είχαν τακτικό πρόγραμμα.

Οι συμμετέχοντες στις 2 ομάδες είχαν μέσο σκορ τακτικότητας ύπνου 60.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι 480 άνθρωποι εμφάνισαν εξασθένηση εγκεφάλου.

Άνθρωποι με τις πιο ακατάστατες ώρες ύπνου ήταν πιο πιθανό να εμφανίσουν άνοια έναντι της ομάδας του μέσου όρου.

Επίσης, οι άνθρωποι με τον καλύτερη τακτικό ύπνο δεν είχαν χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας έναντι αυτών της ομάδας μέσου όρου.

Η έρευνα έδειξε σχέση που δεν αποδεικνύεται αιτιατή.

Πηγές:
Neurology.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ιατροί του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν πρόσφατη δημοσίευση στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Journal of Infection.

Η λοίμωξη CoViD μπορεί να εμφανίσει διαφορετικές κλινικές εκδηλώσεις και συμπτωματολογία από άνθρωπο σε άνθρωπο που ποικίλουν από ασυμπτωματική νόσο έως βαριά πολυσυστηματική προσβολή.

Μετά την αποδρομή της οξείας φάσης της λοίμωξης, σε ένα σημαντικό ποσοστό των αναρρωσάντων συνεχίζουν να εμφανίζονται συμπτώματα που σχετίζονται με την προσβολή από τον ιό. Το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζεται ως παρατεταμένη CoViD ή “long CoViD”.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Γιάννης Ντάνασης συνοψίζουν τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης των C. Fernandez-de-Las-Peñas και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Journal of Infection.

Οι συγγραφείς πραγματοποίησαν μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση με σκοπό να διερευνήσουν τον επιπολασμό των συμπτωμάτων μετά την CoViD δύο έτη μετά τη μόλυνση από τον ιό SARS-CoV-2. Πραγματοποιήσαν αναζήτηση στις ηλεκτρονικές βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων PubMed, MEDLINE, CINAHL, EMBASE, Web of Science και στους διακομιστές προ-δημοσιεύσεων medRxiv/bioRxiv έως την 1η Οκτωβρίου 2023. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες που ανέφεραν δεδομένα σχετικά με τα συμπτώματα μετά την CoViD δύο έτη μετά την αρχική νόσηση.

Από τις 742 μελέτες που εντοπίστηκαν, 12 πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Το συνολικό δείγμα των μελετών περιελάμβανε 7.912 αναρρώσαντες από CoViD, εκ των οποίων το 51% ήταν γυναίκες, ενώ η μέση ηλικία ήταν τα 60 έτη.

Τα συμπτώματα μετά από COVID-19 αξιολογήθηκαν 723 ημέρες μετά τη νόσηση. Τα πιο συχνά συμπτώματα μετά την CoViD δύο χρόνια μετά τη μόλυνση από SARS-CoV-2 ήταν η καταβολή στο 28%, οι γνωσιακές διαταραχές στο 28%, και ο πόνος στο 8%. Οι ψυχολογικές διαταραχές, όπως το άγχος στο 13%, η κατάθλιψη στο 18%, και τα προβλήματα ύπνου στο 21%, ήταν επίσης διαδεδομένα.

Συμπερασματικά, η συγκεκριμένη μετα-ανάλυση δείχνει ότι έως και το 30% των ασθενών μπορεί να έχουν εμμένοντα συμπτώματα ακόμα και 2 έτη μετά την CoViD.

Η καταβολή, οι γνωστικές διαταραχές, ο πόνος, οι ψυχολογικές διαταραχές και τα προβλήματα στον ύπνο ήταν τα πιο διαδεδομένα συμπτώματα μετά από CoViD.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα των μελετών θα πρέπει να αξιολογούνται κριτικά, καθώς μπορεί να συνυπάρχουν και άλλοι συγχυτικοί παράγοντες που να επιδρούν στην εμφάνιση εμμενόντων συμπτωμάτων μετά από COVID.

Όπως φαίνεται, ανεξάρτητα των υποστελεχών που κυριαρχούν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και χώρες, η long CoViD μπορεί να εκδηλώνεται με συμπτώματα από όλα τα συστήματα, πρόκειται δηλαδή για ένα πολυσυστηματικό νόσημα.

Η ένταση των συμπτωμάτων και το ποσοστό εμφάνισής τους ποικίλλει ανάλογα με τον υπό μελέτη πληθυσμό (ηλικία, συννοσηρότητες) και τη βαρύτητα της νόσησης κατά την οξεία φάση.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι έδειξε μελέτη των Πανεπιστημίων Κύπρου, Θεσσαλίας και Leeds. Πώς επηρεάζουν οι ιογενείς λοιμώξεις τη βιολογία της Alzheimer.

Η έκπτωση νοητικών λειτουργιών κατόπιν νόσησης με COVID-19 έχει τεκμηριωθεί ως μια από τις συχνές εκδηλώσεις της Long COVID. Ο μηχανισμός που υπάρχει πίσω από αυτό αποτελεί αντικείμενο πολλών επιστημονικών μελετών, μεταξύ αυτών και Ελλήνων επιστημόνων, οι οποίοι από το 2022 έχουν καταδείξει πως η λοίμωξη COVID-19 μπορεί να επιταχύνει τη γνωσιακή εξασθένηση σε άτομα που είχαν το υπόβαθρο να την εκδηλώσουν αργότερα.

Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, η ίδια ερευνητική ομάδα, σε μια πιλοτική μελέτη σε συνεργασία των Πανεπιστημίων Κύπρου, Θεσσαλίας και Leeds, έβαλε στο «μικροσκόπιο» το πρωτέωμα των ασθενών με Long COVID. Εντόπισε συγκεκριμένες πρωτεΐνες οι οποίες ξεχωρίζουν αυτούς που έχουν γνωσιακή εξασθένηση από αυτούς που δεν έχουν. Ορισμένες από αυτές τις πρωτεΐνες είναι κοινές με αυτές που σχετίζονται με τη βιολογία του Alzheimer.

Μιλώντας στο iatronet.gr, ο νευρολόγος, επισκέπτης λέκτορας του Πανεπιστημίου Κύπρου και μεταδιδακτορικός ερευνητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Γιώργος Βαβουγυιός , επιχειρεί μια ερμηνεία των ευρημάτων. Μεταξύ άλλων, αναφέρει πως οι πρωτεΐνες που είναι κοινές μεταξύ των δύο οντοτήτων, πιθανώς να σκιαγραφούν τον μηχανισμό με τον οποίο οι ιογενείς λοιμώξεις επιταχύνουν τη βιολογία της νόσου Alzheimer.

Η μελέτη

Οι επιστήμονες ανέλυσαν τις πρωτεΐνες στο αίμα ασθενών από τη Θεσσαλία που είχαν περάσει COVID-19, είχαν νοσηλευτεί και παρουσίαζαν διάφορα συμπτώματα Long COVID. Ένα σημαντικό ποσοστό αυτών είχαν γνωσιακή εξασθένηση, που είχε τεκμηριωθεί από μια τυποποιημένη κλίμακα σε δοκιμασίες προσοχής, μνήμης, αφηρημένης σκέψης, συγκέντρωσης, γλώσσας κ.ά.

Με μια πολύ ειδική τεχνική, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Long COVID, αναζήτησαν τις πρωτεΐνες που βρίσκονταν σε μεγαλύτερη αφθονία στον ορό των ασθενών. Και σε αυτούς που είχαν γνωσιακή εξασθένηση και σε αυτούς που δεν είχαν, βρέθηκαν πρωτεΐνες που έχουν εντοπιστεί και σε ασθενείς με Alzheimer. “Αυτό δεν είναι μεγάλη έκπληξη, γιατί και στο Alzheimer ξέρουμε ότι περιφερικά στο αίμα υπάρχει μια λεγόμενη ανοσοδιέγερση, δηλαδή η ανοσία δεν είναι καλά ρυθμισμένη”, διευκρινίζει ο κ. Βαβουγυιός.

Όλοι οι ασθενείς με Long COVID, ασχέτως γνωσιακής εξασθένησης, βρέθηκαν να έχουν διαταραχή σε πρωτεΐνες πήξης, στο μεταβολισμό των λιπιδίων και στη φυσική ανοσία, την πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στους ιούς. Το ίδιο συμβαίνει και στους ασθενείς με Alzheimer.

Η περαιτέρω ανάλυση έδειξε πως ορισμένες από αυτές τις κοινές πρωτεΐνες βρίσκονταν σε διαφορετική αφθονία μεταξύ πασχόντων από γνωσιακή εξασθένηση, έναντι των γνωσιακά ανέπαφων που συμμετείχαν στη μελέτη. “Έχουμε ένα πρώτο στοιχείο για κάποιες πρωτεΐνες οι οποίες σίγουρα έχουν ρόλο και στη βιολογία της Alzheimer, τις οποίες εδώ τις βρήκαμε να ξεχωρίζουν αρκετά καλά σε ανθρώπους που έχουν γνωσιακή έκπτωση και σε αυτούς που δεν έχουν, έπειτα από νόσηση με COVID-19”, σημειώνει.

Κατόπιν οι ερευνητές κατέθεσαν πρόταση στον οργανισμό Integrated Services for Infectious Disease Outbreak Research (ISIDORe – Horizon Europe N101046133) της Ε.Ε. που μελετά τα επικίνδυνα παθογόνα και σε ένα συγκεκριμένο πεδίο για τον κορωνοϊό. Εξασφάλισαν υποτροφία που οδήγησε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Leeds,  το οποίο κάνει τις εξειδικευμένες μετρήσεις.

Τι προκάλεσε ο κορωνοϊός

Τα υψηλά ποσοστά οποιουδήποτε βαθμού γνωσιακής έκπτωσης (έως και 30%-40% ανάλογα με την αυστηρότητα των κριτηρίων) στην κοόρτη της Θεσσαλίας δεν μπορούν επιδημιολογικά να εξηγηθούν από το ενδεχόμενο να προϋπήρχε γνωσιακή έκπτωση, λόγω και του χαμηλού μέσου όρου ηλικίας των συμμετεχόντων (50 έτη). Οι επιστήμονες εκτιμούν πως η COVID-19 λοίμωξη πιθανώς επιτάχυνε την εκδήλωση σε άτομα που είχαν το υπόβαθρο να την εκδηλώσουν μετά από αρκετά χρόνια.

Σε μια επιπλέον προσπάθεια να εξηγήσουν την αιτιολογική συσχέτιση με τον κορωνοϊό, συνέκριναν τα ευρήματα της μελέτης με δύο διεθνείς μελέτες πρωτεωμικής (από ΗΠΑ και Κίνα) που βρήκαν τις ίδιες αλλοιώσεις στις πρωτεΐνες του αίματος, ήδη από την οξεία φάση της νόσησης, οι οποίες επιμένουν 2 ως 6 μήνες μετά. “Αυτό το εύρημα ενδεχομένως να μπορεί να εξηγήσει – πέρα από τα νευρολογικά – γιατί ένας άνθρωπος που νοσηλεύεται, επιστρέφει καλά στο σπίτι, εμφανίζει θρόμβωση 4 μήνες μετά”, επισημαίνει ο κ. Βαβουγυιός.

Πρώτα συμπεράσματα

Τα δύο βασικά συμπεράσματα της μελέτης, που παρουσιάζεται στο 10^ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Ακαδημίας Νευροανοσολογίας στη Θεσσαλονίκη, είναι, πως:

• Υπάρχουν σημαντικές αλλαγές ως προς πρωτεΐνες που σχετίζονται με την ανοσία, την πήξη και τον μεταβολισμό των λιπιδίων σε όλους τους ασθενείς που έχουν Long COVID –με ή χωρίς γνωσιακή έκπτωση- οι οποίες επιμένουν από 2 ως 6 μήνες μετά την αρχική νόσηση.
• Κάποιες από τις πρωτεΐνες έχουν βρεθεί και στις πρωτεΐνες των ασθενών με Alzheimer. Αυτό, σύμφωνα με τον κ.Βαβουγυιό, ενδεχομένως υπονοεί μια επικάλυψη μεταξύ μέρους της βιολογίας της νόσου Alzheimer και μέρους της βιολογίας της COVID-19.

Σχηματική παράσταση μοντέλου για πιθανή επικάλυψη μηχανισμών

“Ξέρουμε ότι οι ιογενείς λοιμώξεις συμβάλλουν στους υποκείμενους μηχανισμούς της νόσου Alzheimer, επομένως, οι πρωτεΐνες αυτές που είναι κοινές μεταξύ των δύο, πιθανώς να σκιαγραφούν τον μηχανισμό με τον οποίο οι ιογενείς λοιμώξεις συνδράμουν στη βιολογία της Alzheimer. Ένα ακόμη ενδιαφέρον σημείο είναι το εάν οι πάσχοντες από γνωσιακή εξασθένηση στο πλαίσιο long COVID έχουν υποκείμενους προδιαθεσικούς παράγοντες για νόσο Alzheimer, ακόμη και όψιμης έναρξης. Πιθανώς, αυτό μας λέει ότι ο μηχανισμός με τον οποίο κάποιοι παθαίνουν γνωσιακή εξασθένηση λόγω της COVID-19 περιλαμβάνει πρωτεΐνες που είναι αντικείμενο έρευνας και στη νόσο Alzheimer”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι ανακοινώθηκε σήμερα από τους υπεύθυνους του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμος Φαρμάκων (ΕΜΑ) εξέφρασε θετική γνώμη για την έγκριση του πρώτου φαρμάκου για τη θεραπεία της βήτα θαλασσαιμίας και της σοβαρής δρεπανοκυτταρικής αναιμίας σε ασθενείς ηλικίας 12 ετών και άνω, για τους οποίους είναι κατάλληλη η μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων και δεν υπάρχει κατάλληλος δότης.

Όπως ανακοινώθηκε σήμερα, η νέα θεραπεία μπορεί να απαλλάξει τους ασθενείς από το βάρος των συχνών μεταγγίσεων και των επώδυνων αγγειοαποφρακτικών κρίσεων που συμβαίνουν όταν τα δρεπανοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια εμποδίζουν τα μικρά αιμοφόρα αγγεία και έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής τους.

Η βήτα θαλασσαιμία και η δρεπανοκυτταρική αναιμία (SCD) είναι δύο κληρονομικές σπάνιες ασθένειες που προκαλούνται από γενετικές μεταλλάξεις που επηρεάζουν την παραγωγή ή τη λειτουργία της αιμοσφαιρίνης, της πρωτεΐνης που βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια και μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα. Και οι δύο ασθένειες είναι εξουθενωτικές και απειλητικές για τη ζωή.

Το φάρμακο με τη δραστική ουσία exagamglogene autotemcel είναι μία γονιδιακή θεραπεία με βάση τα κύτταρα που χρησιμοποιεί την τεχνολογία CRISPR/Cas9 για την επεξεργασία των βλαστικών κυττάρων του αίματος του ίδιου του ασθενούς.

Είναι μια εξατομικευμένη εφάπαξ θεραπεία που περιλαμβάνει την κινητοποίηση βλαστοκυττάρων μυελού των οστών από το αίμα του ασθενούς.

Η γονιδιακή επεξεργασία CRISPR βρίσκει μια συγκεκριμένη αλληλουχία DNA μέσα σε ένα κύτταρο. Χρησιμοποιώντας “μοριακό ψαλίδι” για ακριβείς τομές, επιτρέπει την προσθήκη, την αφαίρεση ή την αλλαγή γενετικού υλικού σε αυτή τη συγκεκριμένη θέση του γονιδιώματος των κυττάρων.

Η ασφάλεια της θεραπείας αξιολογήθηκε στις ίδιες δύο εν εξελίξει δοκιμές. Συνιστάται η χορήγηση άδειας κυκλοφορίας υπό όρους. Για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλειά της, η παραγωγός εταιρεία θα πρέπει να υποβάλει τα τελικά αποτελέσματα που θα προκύψουν από τις τρέχουσες βασικές δοκιμές μέχρι τον Αύγουστο του 2026, καθώς και αποτελέσματα από τη συνεχιζόμενη μακροπρόθεσμη μελέτη παρακολούθησης και άλλες μελέτες που θα να πραγματοποιηθεί με το προϊόν.

Οι ασθενείς που λαμβάνουν τη θεραπεία θα παρακολουθούνται για 15 χρόνια, για την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης αποτελεσματικότητας και ασφάλειας.

Η γνώμη που ενέκρινε η επιτροπή ανθρωπίνων φαρμάκων του ΕΜΑ (CHMP) είναι ένα ενδιάμεσο βήμα για την έγκριση της θεραπείας. Η γνώμη θα σταλεί τώρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την έκδοση απόφασης σχετικά με άδεια κυκλοφορίας σε επίπεδο ΕΕ.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ποα είναι τα συγκριτικά στοιχεία που προέκυψαν μετά από διενέργεια τεστ κάνναβης.

Η χρήση κάνναβης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συσχετίστηκε με αυξημένο ποσοστό επιπλοκών για τη μητέρα και το παιδί σε αμερικανική μελέτη. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό “JAMA”.

Η μελέτη “Nulliparous Pregnancy Outcomes Study: Monitoring Mothers-to-Be” (nuMoM2b) διερεύνησε τα αίτια των επιπλοκών της εγκυμοσύνης και των αποβολών το χρονικό διάστημα μεταξύ 2010 – 2013. Εκείνη την περίοδο, αρχειοθετήθηκαν επίσης δείγματα ούρων από έγκυες γυναίκες.

Η Torri Metz από το Πανεπιστήμιο Υγείας της Γιούτα και οι συνεργάτες της προσδιόρισαν τη συγκέντρωση της THC-COOH, ενός προϊόντος αποσύνθεσης της τετραϋδροκανναβινόλης της κάνναβης.

Να σημειωθεί ότι η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) είναι ένα από τα πιο γνωστά κανναβινοειδή που βρίσκονται στο φυτό της κάνναβης. Είναι ψυχοτρόπος ουσία η οποία επιδρά στους υποδοχείς του ενδοκανναβινοειδούς Συστήματος.

Σε 610 συμμετέχουσες στην μελέτη (6,6 %), η εξέταση ήταν θετική σε ένα από τα τρία τεστ ελέγχου. Αυτό ίσχυε μόνο για το ένα τρίτο (197 έγκυες γυναίκες) κατά το πρώτο τρίμηνο, ενώ τα άλλα δύο τρίτα (413 έγκυες γυναίκες) εξακολουθούσαν να είναι θετικά σε μεταγενέστερες εξετάσεις.

Οι γυναίκες αυτές συνέχισαν να κάνουν χρήση κάνναβης και μετά τη γνωστοποίηση της εγκυμοσύνης τους.

Οι ερευνητές συνέκριναν τα επίπεδα THC-COOH στα ούρα με τη συχνότητα των επιπλοκών της εγκυμοσύνης. Το πρωταρχικό καταληκτικό σημείο περιλάμβανε παιδιά που ήταν πολύ μικρά για την ηλικία τους κατά τη γέννηση, ιατρικά υποδεικνυόμενες πρόωρες γεννήσεις, θνησιγένειες και υπερτασικές διαταραχές της εγκυμοσύνης.

Ένα ή περισσότερα από αυτά τα συμβάντα συνέβησαν στο 25,9 % των γυναικών με θετικό τεστ κάνναβης σε σύγκριση με το 17,4 % στην ομάδα χωρίς έκθεση.

Ο Metz και οι συνεργάτες του υπολόγισαν σχετικό κίνδυνο 1,27, ο οποίος ήταν σημαντικός με διάστημα εμπιστοσύνης 95 % από 1,07 έως 1,49. Ο υπολογισμός έλαβε υπόψη τις διαφορές στα κοινωνικο-δημογραφικά χαρακτηριστικά, τον δείκτη μάζας σώματος, τις ιατρικές συννοσηρότητες και τη χρήση ενεργού νικοτίνης.

Στην πραγματικότητα, οι χρήστες κάνναβης είχαν σημαντικά πιο ανθυγιεινό τρόπο ζωής. Ήταν συχνότερα παχύσαρκοι (31,8 % έναντι 21,3 %), κάπνιζαν συχνότερα (27,5 % έναντι 3,0 %) και έκαναν συχνότερα χρήση ναρκωτικών όπως οπιούχα (2,1 % έναντι 0,8 %). Ήταν πιο πιθανό να έχουν αυξημένο άγχος (25,2 % έναντι 11,7 %), κατάθλιψη (25,3 % έναντι 12,4 %) ή αυξημένο στρες (7,9 % έναντι 3,0 %).

Ήταν λιγότερο πιθανό να είναι παντρεμένοι (7,9 % έναντι 64,2 %) και εξαρτώνταν συχνά από τη δημόσια ασφάλιση υγείας (69,9 % έναντι 24,9 %). Όλα αυτά τα μειονεκτήματα θα μπορούσαν να εξηγήσουν τον κίνδυνο επιπλοκών της εγκυμοσύνης αντί της χρήσης κάνναβης.

Η προσαρμοσμένη ανάλυση θα πρέπει να το λάβει αυτό υπόψη. Ωστόσο, δεν είναι βέβαιο ότι εντοπίζει όλες τις διαφορές.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μία έως 3 στις 100 εγκύους υποφέρουν από υπερέμεση της κύησης (hyperemesis gravidarum), η οποία χαρακτηρίζεται από επίμονη και σοβαρή ναυτία και εμετούς που προκαλούν αφυδάτωση, ηλεκτρολυτικές διαταραχές, διατροφική ανεπάρκεια, απώλεια βάρους και κέτωση.

Η υπερέμεση της κύησης είναι η συχνότερη αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο κατά τους τρεις πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης.

Η αιτία είναι μια ορμόνη που παράγει σε αυξημένα επίπεδα το έμβρυο, στην οποία ορισμένες γυναίκες είναι ευαίσθητες.

Η επιστημονική ομάδα με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στη Βρετανία, διαπίστωσε πως οι γυναίκες που έχουν φυσικά χαμηλά επίπεδα της ορμόνης GDF15 πριν από την εγκυμοσύνη, τείνουν να είναι πιο ευαίσθητες στην έξαρση της ορμόνης κατά το πρώτο τρίμηνο.

Οι ερευνητές μελέτησαν δεδομένα από γυναίκες που συμμετείχαν σε διάφορες μελέτες και χρησιμοποίησαν συνδυασμό προσεγγίσεων, συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης γενετικής, νέους τρόπους μέτρησης ορμονών στο αίμα εγκύων και μελέτες σε κύτταρα και ποντίκια. Διαπίστωσαν ότι η πρωινή ναυτία εξαρτάτο από τα επίπεδα της GDF15 που παράγεται από το εμβρυϊκό τμήμα του πλακούντα και αποστέλλεται στην κυκλοφορία του αίματος, καθώς και από τις παρελθούσες εκθέσεις τους σε αυτήν.

«Τώρα γνωρίζουμε ότι το μωρό που αναπτύσσεται στη μήτρα παράγει μια ορμόνη σε επίπεδα που η μητέρα δεν έχει συνηθίσει. Όσο πιο ευαίσθητη είναι σε αυτή την ορμόνη, τόσο πιο άρρωστη θα νιώθει», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Σερ Στίβεν Ο’ Ράχιλι, συν-διευθυντής του Wellcome-Medical Research Council Institute of Metabolic Science στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.

Οι ερευνητές εκτιμούν πως η παρεμπόδιση της πρόσβασης της GDF15 στον συγκεκριμένο υποδοχέα της στον εγκέφαλο της μητέρας, θα αποτελέσει τελικά τη βάση για έναν αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο αντιμετώπισης αυτής της διαταραχής.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature.

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Τα κιτ δοκιμών για τον καρκίνο του παχέος εντέρου μπορούν να γεφυρώσουν το κενό, επιτρέποντας στους χρήστες να λαμβάνουν δείγματα κοπράνων στο σπίτι και να τα αποστέλλουν ταχυδρομικώς σε κλινικά εργαστήρια για εξέταση.

Covid: Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, οι εξετάσεις στο σπίτι έγιναν συνήθης διαδικασία λειτουργίας για πολλά νοικοκυριά. Σε μόλις 15 λεπτά, με ένα γρήγορο στυλεό και μια ανάδευση, νιώθαμε πιο σίγουροι όταν επισκεπτόμασταν ηλικιωμένους συγγενείς για τις διακοπές, όταν πηγαίναμε να επισκεφτούμε το νεογέννητο μωρό ενός φίλου ή όταν επιβιβαστήκαμε σε ένα αεροπλάνο για τις πολυπόθητες διακοπές. Ο αντίκτυπός τους στο τοπίο των εξετάσεων στο σπίτι θα είναι μακροχρόνιος, λένε οι ειδικοί.

Σύμφωνα με την Deloitte, το 30% έως 50% των καταναλωτών χρησιμοποιούν πλέον με άνεση διαγνωστικά στο σπίτι, δημιουργώντας μια ζήτηση στην αγορά τόσο για ταχείες εξετάσεις στο σπίτι που δίνουν σχεδόν άμεσα αποτελέσματα όσο και για εξετάσεις ταχυδρομικής αποστολής που επιτρέπουν στους ασθενείς να συλλέγουν ένα δείγμα από την άνεση του σπιτιού τους και να το στέλνουν σε ένα εργαστήριο για εξέταση. Ωστόσο, δεν είναι όλες οι εξετάσεις ίδιες, προειδοποιούν οι ερευνητές, και η απευθείας εμπορία στους καταναλωτές σημαίνει ότι μπορεί να μην λαμβάνουν την κατάλληλη καθοδήγηση για τα αποτελέσματά τους ή να μην έχουν καθόλου νόημα. Ακόμη και το πανταχού παρόν οικιακό τεστ COVID δεν είναι χωρίς συμβιβασμούς. Αν και οι ταχείες αντιγονικές δοκιμές δεν είναι τόσο ακριβείς όσο οι δοκιμές PCR που εκτελούνται σε κλινικό εργαστήριο –87% για συμπτωματικούς και 71% για ασυμπτωματικούς ασθενείς, σύμφωνα με μια μελέτη του Johns Hopkins για το αρχικό στέλεχος- είναι φθηνές στην κατασκευή, εύκολες στη χρήση και δίνουν γρήγορα αποτελέσματα. Απελευθέρωσαν ένα βάρος από τα εργαστήρια σε μια εποχή που το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης ήταν κατακλυσμένο. Αλλά μετατόπισαν, επίσης, μέρος της ιατρικής λήψης αποφάσεων στον ασθενή, λέει ο Zishan Siddiqhttps://www.healthweb.gr/politiki-ygeias/iatriki-voitheia-sto-spiti-ena-ekselissomeno-monteloui, ο επίκουρος καθηγητής ιατρικής του Johns Hopkins που επέβλεψε τη μελέτη ακρίβειας των ταχέων εξετάσεων. Αυτό περιλαμβάνει το πότε να γίνει η εξέταση, τι να γίνει με τα αποτελέσματα αυτά και πόσο καιρό να απομονωθεί αν είναι θετικό. Πρόκειται για ένα μάθημα που πρέπει να ληφθεί υπόψη στο μέλλον, καθώς οι ταχείες εξετάσεις στο σπίτι μπορεί να γίνουν πιο προσιτές και για άλλες παθήσεις, όπως η γρίπη, ο RSV και ο στρεπτοκοκκικός λαιμός. Τα μηνύματα προς το κοινό πρέπει να είναι ισχυρότερα σχετικά με το τι πρέπει να γίνει με αυτά τα αποτελέσματα, λέει ο Siddiqui. “Το μήνυμα πρέπει να είναι σαφές και απλό: Αν αυτό, τότε αυτό”. Αυτού του είδους η παρακολούθηση είναι ιδιαίτερα σημαντική για έναν τύπο οικιακού τεστ που αγκαλιάζεται από την ιατρική κοινότητα: αυτά που ελέγχουν για καρκίνο, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του παχέος εντέρου. Οι διαγνωστικές κολονοσκοπήσεις θεωρούνται το χρυσό πρότυπο για τον έλεγχο και τη θεραπεία του καρκίνου του παχέος εντέρου, αλλά είναι άβολες, απαιτούν ρεπό και μπορεί να είναι απλησίαστες για τους υποασφαλισμένους ή ανασφάλιστους.

Τα κιτ δοκιμών για τον καρκίνο του παχέος εντέρου μπορούν να γεφυρώσουν το κενό, επιτρέποντας στους χρήστες να λαμβάνουν δείγματα κοπράνων στο σπίτι και να τα αποστέλλουν ταχυδρομικώς σε κλινικά εργαστήρια για εξέταση. Ενώ ορισμένα κιτ μπορούν να παραγγελθούν απευθείας από τους ασθενείς, τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης τα διανέμουν επίσης σε κλινικές αντιγριπικών εμβολίων σε ασθενείς που πληρούν ορισμένα κριτήρια. Μια μελέτη από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου διαπίστωσε ότι τέτοια προγράμματα οδήγησαν σε σημαντική αύξηση του ποσοστού των ασθενών που ενημερώθηκαν για τον έλεγχο του παχέος εντέρου. Για να είναι πραγματικά αποτελεσματικά, τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να “παρακολουθούν εάν το τεστ είναι θετικό”, λέει ο Robert Smith, ανώτερος αντιπρόεδρος της επιστήμης της έγκαιρης ανίχνευσης καρκίνου στην Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, εξασφαλίζοντας ότι οι ασθενείς αυτοί λαμβάνουν στη συνέχεια κολονοσκοπήσεις χαμηλού ή μηδενικού κόστους. Η εξέταση στο σπίτι μπορεί, επίσης, να βοηθήσει να γίνει η υγειονομική περίθαλψη πιο δίκαιη για τους ασθενείς που επιθυμούν να εξεταστούν για σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Αυτό σημαίνει ότι οι ασθενείς που μπορεί να μην είχαν έρθει διαφορετικά σε μια κλινική – επειδή ντρέπονται ή ίσως βρίσκονται πολύ μακριά από μια τέτοια κλινική – θα μπορούν να υποβάλλονται σε έλεγχο. Ωστόσο, τα τεστ που διατίθενται απευθείας στους καταναλωτές μπορεί να ρίχνουν πολύ ευρύ δίχτυ, ελέγχοντας για πράγματα που δεν απαιτούν θεραπεία, λέει ο Matthew M. Hamill, επίκουρος καθηγητής ιατρικής στο Johns Hopkins. Ο Hamill συνεργάζεται στενά με την καθηγήτρια Yukari Manabe στο πρόγραμμα I Want the Kit της Ιατρικής Hopkins, το οποίο στέλνει σε ασθενείς κιτ εξετάσεων STI/HIV στο σπίτι και περιλαμβάνει ιατρική παρακολούθηση. Το μοντέλο I Want the Kit “λειτουργεί πολύ καλά, καθώς μειώνει τα εμπόδια”, εξασφαλίζοντας ότι ο ασθενής όχι μόνο θα λάβει τις σωστές εξετάσεις, αλλά και τη σωστή καθοδήγηση εάν έχει θετικό αποτέλεσμα.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ερευνητές του QUT ανακάλυψαν υποσχόμενη νέα θεραπευτική αγωγή, για ένα θανατηφόρο είδος καρκίνου του ενδομητρίου που έχει φτωχή πρόγνωση αν ο καρκίνος εξαπλωθεί ή επιστρέψει μετά την αρχική αγωγή-κάτι που επηρεάζει το 15%–20% των ασθενών με καρκίνο ενδομητρίου.

Η έρευνα των Dr. Asmerom Sengal και Pamela Pollock δημοσιεύτηκε στο npj Precision Oncology, με σύσταση ότι η ισχύς των ευρημάτων δείχνει ότι θα πρέπει να προχωρήσουν με δοκιμές σε ασθενείς.

Ο Dr. Asmerom δήλωσε οτι προηγουμένως ανακάλυψαν ότι γυναίκες με καρκίνο ενδομητρίου οι οποίες έχουν λανθασμένο υποδοχέα αυξητικού παράγοντα FGFR2c στην επιφάνεια κυττάρων του όγκου, έχουν φτωχά ποσοστά επιβίωσης.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν οργανοειδή-τρισδιάστατους όγκους μινιατούρα, που αναπτύχθηκαν από τα καρκινικά κύτταρα ενδομητρίου των ασθενών σε υδρογέλη και τους βοήθησαν να μελετήσουν την πολυπλοκότητα της δομής και της γενετικής του όγκου.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν οτι τα οργανοειδή με ενεργό FGFR2c μπλοκαρίστηκαν με φάρμακο που καταστέλλει το FGFR και η ανάπτυξη των οργανοειδών θρυμματίστηκε  και αυτά πέθαναν.

Tα ευρήματα επιβεβαιώθηκαν μπλοκάροντας ενεργό FGFR2c σε καρκίνους ενδομητρίου ποντικών με τον ίδιο καταστολέα FGFR2c  που οδήγησε σε σημαντική καταστολή της ανάπτυξης του όγκου και οι ποντικοί έδειξαν αξιοσημείωτη αύξηση της επιβίωσης.

Συλλογικά, η νέα έρευνα στηρίζει την έναρξη κλινικής δοκιμής που θα συνδυάζει καταστολέα FGFR με ανοσοθεραπεία και αυτό ανοίγει νέα ευκαιρία για εξατομικευμένη φροντίδα σε ασθενείς με ένα θανατηφόρο είδος καρκίνου του ενδομητρίου.

Πηγές:
npj Precision Oncology, 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το βακτήριο Enterococcus faecium συχνά είναι ανθεκτικό σε πολλά κοινά αντιβιοτικά, περιλαμβανομένου αντιβιοτικού τελευταίας καταφυγής.

Η ανάπτυξη νέων εμβολίων είναι μια πιθανή στρατηγική στη μάχη κατά των ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων -επιπλέον της χρήσης λιγότερων αντιβιοτικών και με πιο έξυπνο τρόπο.

Ένα βακτήριο για το οποίο ακόμα δεν υπάρχουν εμβόλια είναι το Enterococcus faecium. Συχνά είναι ανθεκτικό σε πολλά κοινά αντιβιοτικά, περιλαμβανομένου του αντιβιοτικού Vancomycin (τελευταίας καταφυγής).

Ασθενείς που νοσηλεύονται έχουν συχνά πιο ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα και ιδιαίτερα ευαίσθητο σε λοιμώξεις με αυτό το βακτήριο.

Επιπλέον, η αντίσταση στα αντιβιοτικά σημαίνει ότι όλο και περισσότερο δεν έχουμε αποτελεσματικά φάρμακα που βοηθούν τους ασθενείς να καταπολεμήσουν το βακτήριο.

Ερευνητές του UiT, The Arctic University στη Νορβηγία και του Ludwig Maximilian University στη Γερμανία, ανακάλυψαν τώρα πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα εμβόλιο για τον εντερόκοκκο που είναι σχετικά εύκολο να παραχθεί.

Η πρόσβαση σε τέτοιο εμβόλιο θα ήταν σημαντικό βήμα στη μάχη κατά της αντίστασης στα αντιβιοτικά.

Οι ερευνητές εστίασαν σε κυστίδια-μικρές σφαίρες που εκκρίνουν τα βακτήρια από το κυτταρικό τοίχωμα. Είναι μικρο-εκδοχές των βακτηρίων που τα απελευθερώνουν και έχουν κάποια πλεονεκτήματα που τα καθιστούν πιθανούς υποψήφιους για ένα εμβόλιο που θα μπορεί να απελευθερώνεται φυσικά στο σώμα.

Οι ερευνητές δοκίμασαν κυστίδια σε λαγούς και αυτό οδήγησε σε ισχυρή ενίσχυση του ανοσοποιητικού τους συστήματος. Στη συνέχεια εξετάστηκε ο ορός των λαγών, με μεγάλη επιτυχία σε διάφορα στελέχη εντερόκοκκου. Εξουδετερώθηκε ακόμα και ο εντερόκοκκος που είναι ανθεκτικός σε αρκετά είδη αντιβιοτικών.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο International Journal of Molecular Sciences.

Πηγές:
International Journal of Molecular Sciences

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νέα σημαντική μελέτη για την αντιμετώπιση των ασθενών με πολλαπλούν μυέλωμα με τη συμμετοχή της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

Παλαιότερες μελέτες είχαν δείξει ότι η προσθήκη της δαρατουμουμάμπης στη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με νεοδιαγνωσθέν συμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την πρόγνωσή τους. Η δαρατουμουμάμπη είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει το αντιγόνο CD38 στην επιφάνεια των πλασματοκυττάρων των ασθενών με πολλαπλούν μυέλωμα.
Με βάση όλα αυτά, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την αντιμετώπιση του μυελώματος (European Myeloma Network) σχεδίασε και πραγματοποίησε την μελέτη PERSEUS. Στη μελέτη αυτή μετείχαν 709 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν συμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα, οι οποίοι ήταν στη συνέχεια υποψήφιοι για μεγαθεραπεία με αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων.

Οι ασθενείς αυτοί τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν την καθιερωμένη θεραπευτική αγωγή που συνίσταται στη χορήγηση του συνδυασμού βορτεζομίδης, δεξαμεθαζόνης, λεναλιδομίδης ως θεραπεία εφόδου, στη συνέχεια χορήγηση υψηλών δόσεων μελφαλάνης με ταυτόχρονη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων ακολουθούμενη από θεραπευτική αγωγή συντήρησης με λεναλιδομίδη.
Στο άλλο σκέλος της μελέτης, οι ασθενείς έλαβαν την παραπάνω θεραπευτική αγωγή αλλά με την προσθήκη του μονοκλωνικού αντισώματος δαρατουμουμάμπη.

Με μία ενδιάμεση παρακολούθηση 4 ετών διαπιστώθηκε σημαντική βελτίωση στην πρόγνωση των ασθενών που έλαβαν το θεραπευτικό σχήμα που περιελάμβανε τη δαρατουμουμάμπη. Τα σημαντικά αυτά αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο πρόσφατο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αιματολογίας και δημοσιεύτηκαν στο σημαντικότερο ιατρικό περιοδικό του κόσμου New England Journal of Medicine

Στο σχεδιασμό, διεξαγωγή, ανάλυση και συγγραφή της μελέτης υπήρχε σημαντική συμμετοχή της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και της ελληνικής ομάδας για τη μελέτη του μυελώματος. Ο Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής Καθηγητής, Θεραπευτικής Αιματολογίας – Ογκολογίας Μελέτιος Αθανάσιος Δημόπουλος είναι ο δεύτερος συγγραφέας στη σημαντική αυτή μελέτη, η οποία αναμένεται να τροποποιήσει ριζικά την θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με συμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα και με αυτό τον τρόπο να συμβάλει στην περαιτέρω βελτίωση της πρόγνωσης των ασθενών αυτών.

Πηγη: https://virus.com.gr/