Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Τι αναφέρει ομάδα Αμερικανών επιστημόνων, σε μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό BMC Infectious Diseases.

Η παραλλαγή Δέλτα είχε προκαλέσει μαζικούς θανάτους ασθενών με CoViD και στην Ελλάδα. Η σταδιακή επικράτηση της Όμικρον, από τα τέλη του 2021 έως σήμερα, έχει συνδυαστεί με ηπιότερη νόσηση και λιγότερους θανάτους.

Πόσο ακριβές είναι αυτό; Τις διαφορές στην κλινική εικόνα και την έκβαση της νοσηλείας ασθενών με CoViD, οι οποίοι είχαν προσβληθεί από τη Δέλτα και την Όμικρον, παρουσιάζει ομάδα Αμερικανών επιστημόνων, σε αναδρομική μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό BMC Infectious Diseases.

Όπως αναφέρουν, τα υπάρχοντα δεδομένα δείχνουν λιγότερο σοβαρές κλινικές εκδηλώσεις και θνητότητα με την παραλλαγή Όμικρον. Οι μελέτες αυτές, ωστόσο, δεν έχουν ομοιογένεια σε σχέση με τις νοσηλευτικές δομές και τα συστήματα Υγείας.

Η συντακτική ομάδα σημειώνει πως οι ασθενείς που συγκρίθηκαν προέρχονταν από μία νοσηλευτική δομή και αφορούσε τις δύο φάσεις της πανδημίας.

Αξιολογήθηκαν αναδρομικά 364 ασθενείς οι οποίοι είχαν μολυνθεί από την παραλλαγή Όμικρον 1 και 241 ασθενείς που είχαν μολυνθεί από τη Δέλτα.

Εξετάστηκαν οι διαφορές στα συμπτώματα, στα εργαστηριακά αποτελέσματα και στην κλινική βαρύτητα μεταξύ των δύο παραλλαγών και αξιολογήθηκαν οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για μοιραία έκβαση.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι ασθενείς που είχαν μολυνθεί από την Όμικρον ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, με περισσότερα υποκείμενα νοσήματα, στοιχεία που αυξάνουν τον κίνδυνο θανάτου.

Αν και εμφάνιζαν πιο ήπια κλινική εικόνα και χρειάζονταν λιγότερη χορήγηση οξυγόνου και δεξαμεθαζόνης, η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν παρόμοια με όσους είχαν προσβληθεί από την παραλλαγή Δέλτα.

Ασθενείς άνω των 60 ετών ή ανοσοκατεσταλμένοι είχαν πολύ υψηλότερο κίνδυνο να χάσουν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της νοσηλείας.

Το επίπεδο των ουδετερόφιλων, το επίπεδο φροντίδας, η ηλικία και το επίπεδο κρεατινίνης κατά την εισαγωγή, ήταν εξαιρετικά σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες για ενδονοσοκομειακό θάνατο.

Με βάση τα ευρήματα, οι επιστήμονες σχολιάζουν πως στους νοσηλευόμενους ασθενείς, οι Όμικρον είναι λιγότερο λοιμογόνος από τη Δέλτα, αλλά σχετίζεται με συγκρίσιμη θνητότητα.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Παρουσίαση των νέων τεχνικών στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Ανθρώπινης Γενετικής
Οι ερευνητές χρόνια τώρα έχουν εξετάσει λεπτομερώς γονιδιώματα από χιλιάδες άτομα σε μια προσπάθεια να εντοπίσουν γονίδια που συνδέονται με τη νόσο Alzheimer. Ωστόσο, αντιμετώπιζαν ένα σοβαρό εμπόδιο, τη δυσκολία να γνωρίζουν με βεβαιότητα ποιος από αυτούς τους ανθρώπους πάσχει από Alzheimer. Σύμφωνα με το άρθρο που δημοσιεύει το Νature, πρόσφατα οι ερευνητές ανέπτυξαν προσεγγίσεις που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη (AI) που θα μπορούσαν να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο. Ένας αλγόριθμος ταξινομεί αποτελεσματικά μεγάλο αριθμό απεικονήσεων του εγκεφάλου και επιλέγει εκείνες που περιλαμβάνουν χαρακτηριστικά του Alzheimer. Μια δεύτερη μέθοδος μηχανικής μάθησης προσδιορίζει σημαντικά δομικά χαρακτηριστικά του εγκεφάλου – μια προσπάθεια που θα μπορούσε τελικά να βοηθήσει τους επιστήμονες να εντοπίσουν νέα σημάδια του Alzheimer στις σαρώσεις εγκεφάλου. Στόχος είναι να χρησιμοποιηθούν οι απεικονιστικές εξετάσεις του εγκεφάλου ως οπτικοί «βιοδείκτες» της νόσου Alzheimer. Η εφαρμογή της μεθόδου σε μεγάλες βάσεις δεδομένων που περιλαμβάνουν επίσης ιατρικές πληροφορίες και γενετικά δεδομένα, όπως η UK Biobank, θα μπορούσε να επιτρέψει στους επιστήμονες να εντοπίσουν γονίδια που συμβάλλουν στην ασθένεια. Με τη σειρά του, αυτό το project θα μπορούσε να βοηθήσει στη δημιουργία θεραπειών και μοντέλων που προβλέπουν ποιος κινδυνεύει να αναπτύξει τη νόσο. Ο συνδυασμός γονιδιωματικής, απεικόνισης εγκεφάλου και τεχνητής νοημοσύνης επιτρέπει στους ερευνητές να «βρίσκουν εγκεφαλικά χαρακτηριστικά που συνδέονται στενά με έναν γονιδιωματικό οδηγό», λέει ο Paul Thompson, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, ο οποίος πρωτοστατεί στις προσπάθειες για την ανάπτυξη αυτών των αλγορίθμων. Ο Thompson και άλλοι ερευνητές περιέγραψαν τις νέες τεχνικές AI στις 4 Νοεμβρίου στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Ανθρώπινης Γενετικής στην Ουάσιγκτον.Χιλιάδες άνθρωποι έχουν υποβληθεί σε σάρωση τόσο του γονιδιώματός τους όσο και του εγκεφάλου τους τις τελευταίες δύο δεκαετίες ως μέρος των προσπαθειών για τη δημιουργία τεράστιων ερευνητικών βάσεων δεδομένων. Αλλά ο ρυθμός με τον οποίο παράγεται αυτός ο χείμαρρος πληροφοριών ξεπερνά την ικανότητα των ερευνητών να τον αναλύουν και να τον ερμηνεύουν. Το 2020, η Thompson ξεκίνησε το AI4AD, μια κοινοπραξία ερευνητών σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες που στοχεύει να αναπτύξει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για την ανάλυση και την ενσωμάτωση γενετικών, απεικονιστικών και γνωστικών δεδομένων σχετικά με τη νόσο Alzheimer. Ως μέρος αυτού του έργου, οι ερευνητές δημιούργησαν ένα μοντέλο AI εκπαιδευμένο σε δεκάδες χιλιάδες σαρώσεις εγκεφάλου με μαγνητική τομογραφία (MRI). Αυτές οι εικόνες είχαν προηγουμένως ελεγχθεί από γιατρούς, οι οποίοι επέλεξαν σαρώσεις που έδειχναν στοιχεία για τη νόσο. Από τις εικόνες, το εργαλείο AI έμαθε πώς μοιάζει ο εγκέφαλος των ατόμων με και χωρίς Alzheimer. Σε μια δοκιμή, που αναφέρθηκε σε προδημοσίευση και δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί, ο ταξινομητής τεχνητής νοημοσύνης εντόπισε Alzheimer σε σαρώσεις εγκεφάλου με ακρίβεια μεγαλύτερη από 90%.

Πηγη:HealthDaily

Επιστήμονες του Ερευνητικού Κέντρου για τον Καρκίνο Fred Hutchinson στις ΗΠΑ εντόπισαν σύνδεση μεταξύ της παχυσαρκίας και νευροεκφυλιστικών διαταραχών όπως η νόσος Αλτσχάιμερ. Χρησιμοποιώντας ένα πολύ «δημοφιλές» πειραματικό μοντέλο, τη δροσόφιλα (ή μύγα του ξιδιού), οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η πλούσια σε ζάχαρη διατροφή – «ορόσημο» της παχυσαρκίας – προκαλεί ινσουλινοαντίσταση στον εγκέφαλο, η οποία με τη σειρά της μειώνει την ικανότητα απομάκρυνσης των νευρωνικών «σκουπιδιών», αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο νευροεκφύλισης.

Η νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης PLOS Biology αναμένεται να έχει επίδραση στις θεραπείες που σχεδιάζονται για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης νευροεκφυλιστικών νοσημάτων.

Η πλούσια σε ζάχαρη διατροφή προκαλεί ινσουλινοαντίσταση στα γλοιακά κύτταρα

Παρότι η παχυσαρκία αποτελεί γνωστό παράγοντα κινδύνου για νευροεκφυλιστικές διαταραχές όπως η νόσος Αλτσχάιμερ και η νόσος του Πάρκινσον, μέχρι σήμερα παρέμενε μυστήριο το πώς προκύπτει αυτή η σύνδεση.

Η νέα μελέτη επικεντρώθηκε στο να βρει την απάντηση στο ερώτημα εκμεταλλευόμενη τις ομοιότητες μεταξύ του ανθρώπου και της δροσόφιλας.

Εχοντας δείξει σε προηγούμενη μελέτη ότι η διατροφή με πολλή ζάχαρη οδηγεί σε ινσουλινοαντίσταση στα περιφερικά όργανα των μυγών, οι ερευνητές στη νέα μελέτη τους στράφηκαν στον εγκέφαλο των εντόμων. Συγκεκριμένα εξέτασαν τα γλοιακά κύτταρα (υποστηρικτικά κύτταρα του εγκεφάλου) καθώς η δυσλειτουργία τους έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε νευροεκφύλιση.

Μια μύγα… γεμάτη γλύκα. Καλλιτεχνική απεικόνιση μιας δροσόφιλας η οποία δημιουργήθηκε με ΑΙ. Οι ερευνητές του Κέντρου Fred Hutchinson έδωσαν σε δροσόφιλες ζάχαρη, πολλή ζάχαρη και εξέτασαν την επίδραση αυτού του τύπου διατροφής στη λειτουργία του εγκεφάλου τους. Οπως είδαν, το αποτέλεσμα ήταν η πρόκληση ινσουλινοαντίστασης στον εγκέφαλο η οποία με τη σειρά της οδήγησε σε νευροεκφύλιση (Akhila Rajan (CC-BY 4.0,)

Τα επίπεδα μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται PI3k δείχνουν πόσο ένα κύτταρο είναι σε θέση να αποκρίνεται στην ινσουλίνη. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η πλούσια σε ζάχαρη διατροφή οδηγεί σε μείωση των επιπέδων της PI3k στα γλοιακά κύτταρα, γεγονός που μαρτυρεί ινσουλινοαντοχή.

Πρόβλημα στη λειτουργία των «καθαριστών» του εγκεφάλου

Στο πλαίσιο της μελέτης οι επιστήμονες εξέτασαν και το… μυγίσιο αντίστοιχο της μικρογλοίας  – πρόκειται για κύτταρα τα οποία αποτελούν τους «συντηρητές» της ομοιόστασης του εγκεφάλου έχοντας ως κύριο έργο τους την απομάκρυνση των «σκουπιδιών» που συσσωρεύονται εντός του, όπως είναι οι κατεστραμμένοι νευρώνες. Παρατήρησαν ότι τα μικρογλοιακά κύτταρα εμφάνιζαν χαμηλά επίπεδα μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται Draper, γεγονός που έδειχνε πρόβλημα στη λειτουργία τους. Οι ερευνητές έδειξαν επίσης ότι όταν κατέστρεφαν τους οσφρητικούς νευρώνες στις δροσόφιλες, η μικρογλοία δεν μπορούσε να απομακρύνει τους κατεστραμμένους νευράξονες σε όσα έντομα ακολουθούσαν διατροφή με υψηλά επίπεδα ζάχαρης επειδή τα επίπεδα της πρωτεΐνης Draper δεν αυξάνονταν.

«Ενοχη» η ινσουλινοαντίσταση του εγκεφάλου

Οι συγγραφείς κατέληξαν αναφέροντας ότι «χρησιμοποιώντας δροσόφιλες αποδείξαμε πως η πλούσια σε ζάχαρη διατροφή προκαλεί ινσουλινοαντίσταση στα γλοιακά κύτταρα, καθιστώντας τα ανίκανα να απομακρύνουν τους κατεστραμμένους νευρώνες. Η μελέτη αυτή ρίχνει φως στο πώς η διατροφή που ευνοεί την εμφάνιση παχυσαρκίας συμβάλλει στον αυξημένο κίνδυνο νευροεκφυλιστικών διαταραχών».

Πηγη: https://www.in.gr/

Νέα έρευνα δείχνει ότι οι αξονικές τομογραφίες σε παιδιά και νέους αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου στην ενήλικη ζωή.

Έρευνα επιστημόνων από εννιά ευρωπαϊκές χώρες σε σχεδόν ένα εκατομμύριο άτομα επιβεβαιώνει μια ισχυρή και σαφή συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης νέων ατόμων σε ακτινοβολία κατά τη διάρκεια αξονικής τομογραφίας και του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του αίματος, σύμφωνα με ανάλυση που διεξήγαγε το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Υγείας της Βαρκελώνης (ISGlobal) και δημοσιεύεται στο περιοδικό «Nature Medicine».

Στην έρευνα, που συντονίστηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο, αναλύθηκαν δεδομένα από σχεδόν ένα εκατομμύριο άτομα, τα οποία υποβλήθηκαν σε τουλάχιστον μία αξονική τομογραφία πριν από την ηλικία των 22 ετών και εντοπίστηκε μια σαφής συσχέτιση μεταξύ των συνολικών δόσεων ακτινοβολίας στο μυελό των οστών από τις αξονικές τομογραφίες και του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του αίματος, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Η δόση της ακτινοβολίας που δόθηκε στον μυελό των οστών, όπου παράγονται τα κύτταρα του αίματος, υπολογίστηκε για κάθε άτομο. Στη συνέχεια οι ερευνητές μπόρεσαν μέσα από τα εθνικά μητρώα καρκίνου να εντοπίσουν όσους εμφάνισαν καρκίνο του αίματος με την πάροδο του χρόνου. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι μια τυπική σάρωση σε αξονικό τομογράφο σήμερα (με μέση δόση περίπου 8 mGy) αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης των μυελοειδών και λεμφοειδών κακοηθειών κατά περίπου 16%.

«Σε όρους απόλυτου κινδύνου αυτό σημαίνει ότι για κάθε 10.000 παιδιά που υποβάλλονται σε αξονική τομογραφία, μπορούμε να περιμένουμε να δούμε περίπου μία με δύο περιπτώσεις καρκίνου στα δώδεκα χρόνια που ακολουθούν την εξέταση», σημειώνει η πρώτη συγγραφέας της μελέτης, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Παγκόσμιας Υγείας της Βαρκελώνης (ISGlobal), Μάγκντα Μπος Ντε Μπασέα.

Σήμερα περισσότερο από ένα εκατομμύριο παιδιά στην Ευρώπη υποβάλλονται σε αξονική τομογραφία κάθε χρόνο. Αν και οι δόσεις ακτινοβολίας από τις αξονικές τομογραφίες έχουν μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, η εκτεταμένη χρήση αυτής της εξέτασης τις τελευταίες δεκαετίες έχει προκαλέσει ανησυχίες στην επιστημονική κοινότητα. Τα ευρήματα της μελέτης υπογραμμίζουν την ανάγκη ευαισθητοποίησης της ιατρικής κοινότητας και συνέχισης της εφαρμογής αυστηρών μέτρων ακτινοπροστασίας, ιδίως στους νεότερους ασθενείς.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά για να διασφαλιστεί ότι στοιχεία για τις δόσεις και τις τεχνικές παραμέτρους συλλέγονται συστηματικά και επαρκώς στις κλινικές σε πραγματικό χρόνο, ώστε να βελτιωθούν περαιτέρω οι εκτιμήσεις κινδύνου στο μέλλον.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Χρειάζεται επειγόντως μια ολιστική προσέγγιση για τη βελτίωση των σωματικών, ψυχικών και κοινωνικών αποτελεσμάτων των ατόμων που αντιμετωπίζουν σοβαρή ψυχική ασθένεια και σωματική πολυνοσηρότητα”.

Ψυχική και Σωματική Υγεία: Nέα έρευνα, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο Anglia Ruskin (ARU) σε συνεργασία με το Κέντρο Βιοϊατρικών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, περιελάμβανε μια εκτεταμένη ανάλυση 19 διαφορετικών μελετών, που περιλάμβανε δεδομένα από 194.123 ψυχιατρικούς ασθενείς σε όλο τον κόσμο, με σύγκριση με 7.660.590 άτομα σε ομάδες ελέγχου. Η πολυνοσηρότητα είναι όταν ένα άτομο επηρεάζεται από οποιονδήποτε συνδυασμό χρόνιας νόσου με τουλάχιστον μία άλλη κατάσταση σωματικής υγείας και οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ψυχιατρικοί ασθενείς είχαν 1,84 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν πολυνοσηρότητα από την ομάδα ελέγχου. Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα άτομα με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας αναφέρουν επίσης σωματικές παθήσεις όπως μεταβολικές παθήσεις, υπέρταση, επιληψία, αναπνευστικές, αγγειακές, νεφρικές και γαστρεντερικές παθήσεις, καθώς και καρκίνο.

Από το 2019, σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ζούσαν με κάποια ψυχική διαταραχή, γεγονός που την καθιστά την κύρια αιτία αναπηρίας παγκοσμίως. Σύμφωνα με το Mind, ένας στους τέσσερις ανθρώπους θα αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα ψυχικής υγείας κάθε χρόνο στην Αγγλία. Προηγούμενες έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι ένα μεγάλο ποσοστό ατόμων που έχουν ανάγκη από υπηρεσίες ψυχικής υγείας δεν έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματική, οικονομικά προσιτή και ποιοτική φροντίδα ψυχικής υγείας, ιδίως σε χώρες με χαμηλό εισόδημα. Για παράδειγμα, το 71% των ατόμων με ψύχωση παγκοσμίως δεν λαμβάνουν τις απαραίτητες υπηρεσίες ψυχικής υγείας, με τεράστιες διαφορές μεταξύ των χωρών υψηλού και χαμηλού εισοδήματος. Ο επικεφαλής συγγραφέας Lee Smith, καθηγητής Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο Anglia Ruskin (ARU), δήλωσε: “Η ψυχική υγεία στηρίζει τις ατομικές και συλλογικές μας ικανότητες να λαμβάνουμε αποφάσεις, να οικοδομούμε σχέσεις και να διαμορφώνουμε τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Είναι προφανές από την έρευνά μας ότι τα άτομα με σοβαρή ψυχική ασθένεια διατρέχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν σωματική πολυνοσηρότητα”.

“Αυτή η σύνθετη σχέση μεταξύ σοβαρής ψυχικής νόσου και σωματικής πολυνοσηρότητας έχει εκτεταμένες επιπτώσεις, όπως η μειωμένη συμμόρφωση στη θεραπεία, ο αυξημένος κίνδυνος αποτυχίας της θεραπείας, το αυξημένο κόστος θεραπείας, η υποτροπή της νόσου, η επιδείνωση της πρόγνωσης και η μείωση του προσδόκιμου ζωής”. “Η κακή κλινική διαχείριση των σωματικών συννοσηροτήτων σε άτομα με ψυχικές διαταραχές επιδεινώνει το ζήτημα, οδηγώντας σε αυξημένη επιβάρυνση των ατόμων, των κοινοτήτων τους και των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης. Χρειάζεται επειγόντως μια ολιστική προσέγγιση για τη βελτίωση των σωματικών, ψυχικών και κοινωνικών αποτελεσμάτων των ατόμων που αντιμετωπίζουν σοβαρή ψυχική ασθένεια και σωματική πολυνοσηρότητα”. Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό BMJ Mental Health.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι ασθενείς με λεμφοίδημα δεν ελέγχονται τακτικά από δερματολόγους και ο ανεπαρκής έλεγχος μπορεί να οδηγήσει σε καθυστερημένη διάγνωση και θεραπεία.

Νέα έρευνα από την Mayo Clinic διαπιστώνει ότι οι ασθενείς με λεμφοίδημα -πρήξιμο των άκρων που προκαλείται από τη συσσώρευση υγρών πλούσιων σε πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος– είχαν διπλάσιο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του δέρματος από τους ασθενείς χωρίς λεμφοίδημα.

Οι ασθενείς με λεμφοίδημα είχαν σημαντικά υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης βασικοκυτταρικών καρκινωμάτων και ακανθοκυτταρικών καρκινωμάτων στα κάτω άκρα, σύμφωνα με την αναδρομική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Mayo Clinic Proceedings. Η μελέτη συμβάλλει στην αύξηση των πληροφοριών που συνδέουν το λεμφοίδημα με τοπικές αλλαγές στην ανοσία και μια προδιάθεση για καρκίνο.

Η μελέτη εξέτασε δεδομένα από 4.437 ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με λεμφοίδημα κάτω άκρων στην κλινική Mayo στο Ρότσεστερ από το 2000 έως το 2020. Σε σύγκριση με μια αντίστοιχη ομάδα ελέγχου, η ομάδα με λεμφοίδημα είχε αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του δέρματος και για ασθενείς που είχαν λεμφοίδημα σε στο ένα πόδι, αυτό το άκρο είχε σχεδόν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να έχει καρκίνο του δέρματος σε σύγκριση με το άλλο πόδι.

Το λεμφοίδημα μπορεί να προκληθεί από χειρουργική επέμβαση ή θεραπείες καρκίνου που αφαιρούν ή βλάπτουν τους λεμφαδένες, οι οποίοι μεταφέρουν υγρά του ανοσοποιητικού συστήματος. Λιγότερο συχνά, το λεμφοίδημα μπορεί να προκληθεί από κληρονομικές παθήσεις.

«Οι ασθενείς με λεμφοίδημα δεν ελέγχονται τακτικά από δερματολόγους και ο ανεπαρκής έλεγχος μπορεί να οδηγήσει σε καθυστερημένη διάγνωση και θεραπεία», λέει η Afsaneh Alavi, M.D., δερματολόγος της Mayo Clinic και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν την ανάγκη για σχετικά υψηλό βαθμό υποψίας για καρκίνο του δέρματος σε σημεία με λεμφοίδημα. Υπάρχει ανάγκη για ευαισθητοποίηση των κλινικών γιατρών που βλέπουν ασθενείς με λεμφοίδημα και αυτοί οι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται τακτικές εξετάσεις για καρκίνο του δέρματος, από την έγκαιρη ανίχνευση του δέρματος Ο καρκίνος είναι κρίσιμος».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ταχεία εξάπλωση του επικίνδυνου ζυμομύκητα που θεωρείται ως αναδυόμενη παγκόσμια απειλή για την δημόσια υγεία. Μιλά στο iatronet.gr ο καθηγητής Τ. Βυζαντιάδης.

Τον Οκτώβριο του 2022 καταγράφηκε η πρώτη εμφάνιση του υπερανθεκτικού μύκητα Candida αuris στη Θεσσαλονίκη, σε 62χρονο άνδρα που είχε μεταφερθεί στο Ιπποκράτειο έπειτα από μακρά νοσηλεία σε άλλο νοσοκομείο. Σήμερα, ένα χρόνο μετά την πρώτη καταγραφή, έχουν απομονωθεί συνολικά 110 περιπτώσεις παρουσίας του στη Θεσσαλονίκη και άλλες περιοχές του Βορειοελλαδικού χώρου. Από τους θανάτους που καταγράφηκαν μόνο ένας μπορεί να αποδοθεί στη λοίμωξη από το μικρόβιο.

Ο ζυμομύκητας, που έχει χαρακτηριστεί ως αναδυόμενη παγκόσμια απειλή για την δημόσια υγεία, παρουσιάζει ταχεία διασπορά στα ελληνικά νοσοκομεία, καθώς ορισμένα στελέχη του μπορεί να είναι πολυανθεκτικά απέναντι σε πολλά αντιμυκητιακά φάρμακα. Προς το παρόν, πάντως, φαίνεται πως τα στελέχη που κυκλοφορούν στην Ελλάδα είναι γενικώς ευαίσθητα και υπάρχουν θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπισή τους, όπως λέει στο iatronet.gr ο Τιμολέων – Αχιλλέας Βυζαντιάδης , καθηγητής Ιατρικής Βιοπαθολογίας – Μικροβιολογίας στο ΑΠΘ και υπεύθυνος για την ανίχνευση των μυκήτων στο Εργαστήριο Μικροβολογίας του ιδρύματος.

Ο ίδιος μιλά για τους κινδύνους που ελλοχεύουν για τη δημόσια υγεία, επισημαίνοντας πως αυτοί δεν αφορούν το κάθε μεμονωμένο μικρόβιο όπως η Candida auris, αλλά συνολικά το φαινόμενο της πολυαντοχής.

Η “ακτινογραφία” των περιστατικών στη Θεσσαλονίκη

Στο πλαίσιο του πρόσφατου συνεδρίου Trends in Medical Mycology που διοργάνωσε στην Αθήνα η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Ιατρικής Μυκητολογίας (ECMM) σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Ιατρικής Μυκητολογίας, παρουσιάστηκε μελέτη για την «ακτινογραφία» των πρώτων 62 περιστατικών Candida auris που παραπέμφθηκαν στο Εργαστήριο σε επτά μήνες, από τον Οκτώβριο του 2022 ως το Μάιο του 2023 (τα οποία μέχρι σήμερα έχουν αυξηθεί σε 110).

Τα περιστατικά αφορούν κυρίως τρία μεγάλα τριτοβάθμια νοσοκομεία και προέρχονται από Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (36), Εσωτερικά Τμήματα και Κλινικές (21) και Χειρουργεία (5).

Τα 61 κρούσματα απομονώθηκαν από ισάριθμους νοσηλευόμενους ασθενείς (37 άνδρες και 24 γυναίκες, 18 ως 92, με μέση ηλικία 64,24 έτη) και ένα κρούσμα βρέθηκε σε ιατρικό όργανο (οξύμετρο).

Οι 32 απομονώσεις αφορούσαν αποικισμούς του μύκητα, κυρίως στο δέρμα των ασθενών και 13 βαθύτερες θέσεις (μεταξύ αυτών στο αίμα και ούρα).

Καταγράφηκαν 27 θάνατοι, αλλά μόνο ένας αποδόθηκε στο Candida Auris κι αυτός όχι με απόλυτο βαθμό βεβαιότητας σύμφωνα με τον κ.Βυζαντιάδη. «Όπως συμβαίνει συχνά, ένας άνθρωπος με βαριά υποκείμενο νόσημα, παρουσίασε λοίμωξη από τον Candida auris, αλλά ταυτόχρονα είχε λοίμωξη και από άλλα μικρόβια. Δεν μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα ότι κατέληξε από την πρώτη», διευκρινίζει ο καθηγητής. Όπως επισημαίνει, στη μεγάλη πλειοψηφία τους τα στελέχη δεν ανιχνεύονται από εν τω βάθει λοιμώξεις, όπως μια μυκηταιμία ή μια βαριά διεισδυτική λοίμωξη, αλλά από επιφάνειες του σώματος. «Οι ασθενείς δηλαδή δεν πάσχουν από την cadida auris, είναι αποικισμένοι, όπως είναι αποικισμένοι και από πολλά άλλα μικρόβια, στο δέρμα τους κυρίως», εξηγεί, προσθέτοντας πως οι 13 ασθενείς της μελέτης στους οποίους ο μύκητας ανιχνεύτηκε στα ούρα ή στο αίμα, προφανώς θεραπεύτηκαν με την φαρμακευτική αγωγή και το μικρόβιο εκριζώθηκε.

Πόσο μας ανησυχεί

“Πρόκειται για ένα μικρόβιο το οποίο διασπείρεται μέσα στο νοσοκομειακό περιβάλλον, από ασθενή σε ασθενή, μέσω διάφορων υλικών και από το προσωπικό. Η ταχεία εξάπλωσή του είναι ανησυχητική, γιατί διεθνώς πολλά από τα στελέχη του μπορεί να είναι μέχρι και πολυανθεκτικά, δηλαδή να έχουν αντοχή σε πολλά αντιμυκητιακά”, σημειώνει ο κ. Βυζαντιάδης, προσθέτοντας, ωστόσο, πως τα στελέχη που κυκλοφορούν σήμερα στην Ελλάδα φαίνεται πως είναι γενικώς ευαίσθητα στις θεραπείες. “Πέρα από τη φλουκοναζόλη που όλες οι auris είναι ανθεκτικές, στα άλλα φάρμακα που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κανείς είναι ευαίσθητα. Αυτό σημαίνει ότι αν υπάρχει μια εν τω βάθει λοίμωξη, διεισδυτική, από τον Candida auris, το πιο πιθανό είναι πως με την υπάρχουσα κατάσταση έχουμε φαρμακευτικές δυνατότητες να την αντιμετωπίσουμε”, σημειώνει.

Ο καθηγητής αποδίδει, εν μέρει, την σχεδόν εκθετική αύξηση των απομονώσεων στην Ελλάδα στο γεγονός ότι το μικρόβιο έχει μπει στο “στόχαστρο” ενδελεχούς διερεύνησης στα ελληνικά νοσοκομεία. “Λίγο πολύ έχουν μπει σε όλα τα νοσοκομεία τα περίφημα χρωμογόνα υλικά που μας βοηθούν να διακρίνουμε πιο εύκολα τις κάντιντες και άλλα μικρόβια ώστε να έχουμε μια υποψία πιο ισχυρή. Πολλά πράγματα γίνονται πιο σχολαστικά, επειδή πλέον το ξέρουμε, με συνεχείς καλλιέργειες στα εργαστήρια. Από την άλλη, δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι υπάρχει διασπορά. Ήρθε στην περιοχή μας και υπάρχει”, τονίζει.

Η συνολική απειλή της πολυαντοχής.

Ο Candida auris απομονώθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 2019, σε ασθενή με κυστική ίνωση στην Αθήνα. Στο λεξιλόγιο των μη ειδικών μπήκε το Μάιο του 2022, όταν ο καθηγητής Νίκος Σύψας με δήλωσή του έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τον επικίνδυνο πολυανθεκτικό μύκητα που μολύνει τα νοσοκομεία, εκτιμώντας πως θα αποτελέσει τον επόμενο μεγάλο κίνδυνο δημόσιας υγείας μετά την πανδημία κορωνοϊού.

Ο μέχρι πρόσφατα πρόεδρος του ΕΟΔΥ, Θεοκλής Ζαούτης, από την πλευρά του, υποστηρίζει πως ο συγκεκριμένος μύκητας αντιπροσωπεύει μόλις το 4,4% των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, εντοπίζοντας την προσοχή κυρίως σε άλλα μικρόβια όπως η Kλεμπσιέλα και το Acinetobacter.

Κατά τον κ. Βυζαντιάδη, το ζήτημα της πολυανθεκτικότητας πρέπει να προσεγγιστεί συνολικά. “Το πρόβλημα δεν είναι το κάθε μεμονωμένο μικρόβιο. Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε πολυανθεκτικά μικρόβια, βακτήρια ή μύκητες, έχουμε μεγάλες και σοβαρές καταστάσεις. Και το θέμα είναι πώς θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε όλες αυτές τις καταστάσεις που υπάρχουν από τα πολυανθεκτικά μικρόβια και δεν αφορά μόνο την candida auris, που όντως είναι ένα σχετικά μικρό ποσοστό στο σύνολο αυτών των μικροβίων, αλλά είναι υπαρκτό”, επισημαίνει και συμπληρώνει: “Το ζήτημα λοιπόν είναι ανθεκτικότητα που υπάρχει, είναι αυξανόμενο και οφείλεται σε διάφορους λόγους. Παίρνουμε ήδη μέτρα για να το ελέγξουμε, με σημαντικά αποτελέσματα”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ασημένιο μετάλλιο στον παγκόσμιο διαγωνισμό συνθετικής βιολογίας στην πρόταση φοιτητών του ΔΠΘ. Το προβιοτικό θα δρα στον άξονα αλληλεπίδρασης εγκεφάλου – εντέρου.

Μπορεί ένα γιαούρτι, εμπλουτισμένο με ειδικό προβιοτικό, να δράσει ως αντικαταθλιπτικό, στοχεύοντας στον εγκέφαλο μέσω της επικοινωνίας του με το μικροβίωμα του εντέρου; Αυτό προτείνει iGEM Thrace, η διεπιστημονική ομάδα φοιτητών με βάση το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και η ιδέα της διακρίθηκε με ασημένιο μετάλλιο στον φετινό διεθνή διαγωνισμό Συνθετικής Βιολογίας, στο Παρίσι.

Η Αδαμαντία Κουλούρη, μέλος της Ομάδας, φοιτήτρια στο 4^ο έτος του Τμήματος Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής του ΔΠΘ, μιλά στο iatronet.gr για το project, το οποίο συνοδεύεται και από μια “έξυπνη” εφαρμογή για κινητά τηλέφωνα, που κάνει monitoring της κατάθλιψης, βοηθητικά προς τον ασθενή και προς τον ειδικό ψυχικής υγείας.

Ο άξονας εγκεφάλου – εντέρου

“Έχει βρεθεί ότι οι άνθρωποι με κατάθλιψη έχουν χαμηλότερη συγκέντρωση κάποιων βακτηρίων στο έντερό τους. Η δική μας πρόταση είναι να παρασκευάσουμε ένα προβιοτικό που αυξάνει την συγκέντρωση αυτών των βακτηρίων και να στοχεύσει στην κατάθλιψη μέσω του άξονα εγκεφάλου – εντέρου”, λέει η κ. Κουλούρη, αναφορικά με την πηγή της ιδέας. Όπως εξηγεί, το προϊόν μπορεί να έχει διάφορες μορφές, είτε ενός χαπιού είτε ως πρόσθετο σε τρόφιμα.

“Τα τελευταία χρόνια είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο να προσφέρονται προβιοτικά συστατικά μέσα σε φαγητό και ο καταναλωτής να παίρνει το τελικό προϊόν ως τρόφιμο και όχι ως φάρμακο. Αυτό που συζητάμε εμείς θα μπορούσε να είναι ένα γιαούρτι, καθώς τα συγκεκριμένα βακτήρια που θέλουμε εμείς να ενισχύσουμε ζουν φυσιολογικά στο γιαούρτι”, σημειώνει.

DEPREGUT

To προϊόν, που η iGEM Thrace ονόμασε “DEPREGUT”, από τις λέξεις depression (κατάθλιψη) και gut (έντερο), θα περιέχει ένα βακτήριο που χρησιμοποιείται πολύ συχνά, επεξεργασμένο κατάλληλα για την λειτουργία για την οποία προορίζεται.

“Όταν ένας γιατρός δίνει μια αντιβίωση, συνταγογραφεί μαζί και ένα προβιοτικό για να σταθεροποιήσει την χλωρίδα του εντέρου. Το συγκεκριμένο στέλεχος το αλλάξαμε, του προσθέσαμε κάποια χαρακτηριστικά προκειμένου να παράξει και μια ουσία που θέλουμε εμείς, η οποία φαίνεται να καταπολεμά την κατάθλιψη. Ουσιαστικά στόχος του είναι να αυξήσει την σεροτονίνη στο έντερο και εν συνεχεία να την αυξήσει και στον εγκέφαλο, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να καταπολεμήσει την κατάθλιψη”, λέει η φοιτήτρια.

Οι νέοι ερευνητές μελέτησαν τη βιβλιογραφία που αφορά την κατηγορία των ψυχοβιοτικών φαρμάκων, τα οποία προσπαθούν να δράσουν θεραπευτικά στοχεύοντας στο έντερο και χρησιμοποιώντας το μονοπάτι που το συνδέει με τον εγκέφαλο. Δημιούργησαν τη δική τους σύσταση με το δικό τους επεξεργασμένο στέλεχος και προτείνουν ένα προϊόν που θα έχει ως σημαντικό πλεονέκτημα την απουσία παρενεργειών, που σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν την αιτία διακοπής της αντικαταθλιπτικής θεραπείας.

Πέρα από την επιδιωκόμενη αντικαταθλιπτική δράση, το προϊόν θα σταθεροποιεί την υγεία του μικροβιώματος του εντέρου.

Ο διαγωνισμός και τα επόμενα βήματα

Η ομάδα της Θράκης διαγωνίστηκε στην κατηγορία των μεταπτυχιακών φοιτητών και σε αυτή της θεραπείας, στον παγκόσμιο διαγωνισμό συνθετικής βιολογίας “iGEM 2023” που αποτελεί μία πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου MIT και διεξήχθη πριν από λίγες μέρες στο Παρίσι.

“Πήραμε πολύ καλό feedback. Παρουσιάσαμε την ιδέα μας στους κριτές και δεχτήκαμε ερωτήσεις με βάση το υλικό που τους είχαμε παραδώσει πριν τον διαγωνισμό. Δεν είχαν κάποια σοβαρή διαφωνία, περισσότερο μας έθεσαν προβληματισμούς για το τελικό προϊόν που βοηθάνε κι εμάς να εξελίξουμε την ιδέα”, σημειώνει η φοιτήτρια.

Σε ό,τι αφορά τις δυνατότητες εξέλιξης της ιδέας στη συνέχεια, η ίδια διευκρινίζει πως δεν γνωρίζει αν θα συνεχιστεί από την ίδια Ομάδα, αλλά θα μπορούσε το κάθε μέλος να την εξελίξει στο πλαίσιο μιας πτυχιακής εργασίας και στη συνέχεια μεταπτυχιακά, προκειμένου να την πάει πιο κοντά στο ενδεχόμενο υλοποίησης.

Το App – βοηθός

Ως μέρος του project, η φοιτητική ομάδα ανέπτυξε παράλληλα μια εφαρμογή, η οποία κάνει monitoring της κατάθλιψης, λειτουργώντας βοηθητικά ως ενδιάμεσος μεταξύ του ασθενή και του ειδικού ψυχικής υγείας.

“Η εφαρμογή προσφέρει στον χρήση την δυνατότητα να αλληλεπιδρά σε πιο κοντινά χρονικά διαστήματα. Του κάνει κάποιες ερωτήσεις, εκείνος τις απαντάει και το σκορ στέλνεται στον ειδικό ψυχικής υγείας που έχει συνδεθεί με την εφαρμογή”, εξηγεί η κ. Κουλούρη. Διευκρινίζοντας πως σε καμία περίπτωση δεν σκοπεύει να υποκαταστήσει τον ειδικό, επισημαίνει πως το app θα μπορούσε να είναι βοηθητικό, για παράδειγμα, για την αποτροπή κάποιας αυτοκτονίας, στέλνοντας alarm στον θεράποντα.

Σε μια παράλληλη χρήση της, η εφαρμογή θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κάποιο άτομο που δεν έχει ακόμη επισκεφθεί ειδικό ψυχικής υγείας. «Σε ρωτάει πώς είσαι, απαντάς σε συγκεκριμένες ερωτήσεις και αν δει κάτι σε συμβουλεύει να το κοιτάξεις, παρέχοντάς σου μια λίστα ειδικών στην περιοχή σου».

Η ομάδα

Η Ομάδα iGEM Thrace αποτελείται από τους φοιτητές:

• Αδαμαντία Κουλούρη, Σωτήρη Τουλιόπουλο, Αθανασία Αραμπατζή, Χρήστο Παπουτσούδη, Μαριλένα Τσάτσου, Μαργαρίτα Γερανοπούλου από το Τμήμα Μοριακής βιολογίας και Γενετικής του ΔΠΘ
• Βαγγέλη Παναγιωτίδη από το Τμήμα Ιατρικής
• Σπύρος Κουλούρης, Σεβαστιανός Ιωαννίδης από το ΤΗΜΜΥ του ΕΜΠ
• Δήμητρα Παπαλιά από το Τμήμα Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας του Ιόνιου Πανεπιστημίου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

“Εάν δεν ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα προσαρμογής στις νοσοκομειακές εγκαταστάσεις, η αύξηση της θερμοκρασίας του κλίματος θα μπορούσε να επιδεινώσει την επιβάρυνση της θνησιμότητας των νοσηλευομένων ασθενών από αναπνευστικές νόσους κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου”, λέει ο Achebak.

Νοσηλεία Αναπνευστικό: Η υπερθέρμανση του πλανήτη που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να επιδεινώσει την επιβάρυνση της ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας από αναπνευστικά νοσήματα κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου. Αυτό είναι το κύριο συμπέρασμα μιας μελέτης με επικεφαλής το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Υγείας της Βαρκελώνης (ISGlobal), η οποία δημοσιεύθηκε στο The Lancet Regional Health-Europe. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις υγειονομικές εγκαταστάσεις να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή.

Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε τη συσχέτιση μεταξύ της θερμοκρασίας περιβάλλοντος και της ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας από αναπνευστικές νόσους στις επαρχίες της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης μεταξύ 2006 και 2019. Και στις δύο τοποθεσίες, ο αριθμός των εισαγωγών στα νοσοκομεία (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κατέληξαν σε θάνατο) ήταν υψηλότερος κατά την ψυχρή περίοδο και χαμηλότερος κατά τη θερμή περίοδο, με κορύφωση τον Ιανουάριο και ελάχιστο τον Αύγουστο. Σε αντίθεση με τις εισαγωγές στο νοσοκομείο, οι οποίες ήταν υψηλότερες κατά τη διάρκεια της ψυχρής περιόδου, η μέγιστη επίπτωση της θνησιμότητας των νοσηλευόμενων ασθενών σημειώθηκε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και συνδέθηκε στενά με τις υψηλές θερμοκρασίες. Για τον υπολογισμό της συσχέτισης μεταξύ της θερμοκρασίας περιβάλλοντος και της νοσοκομειακής θνησιμότητας, η ομάδα χρησιμοποίησε δεδομένα σχετικά με τις ημερήσιες εισαγωγές στα νοσοκομεία, τις καιρικές συνθήκες (θερμοκρασία και σχετική υγρασία) και τους ατμοσφαιρικούς ρύπους (O3, PM2,5, PM10 και NO2). Αν και είναι γνωστό ότι η καθημερινή έκθεση στη ζέστη και το κρύο συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο εισαγωγής σε νοσοκομείο από μια σειρά αναπνευστικών ασθενειών, όπως η πνευμονία, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και το άσθμα, καμία μελέτη δεν είχε επικεντρωθεί στο ποσοστό των εισαγωγών σε νοσοκομείο που καταλήγουν σε θάνατο, και επομένως στις πιο σοβαρές περιπτώσεις.

Η σχέση μεταξύ υψηλών θερμοκρασιών και θνησιμότητας

Όσον αφορά την αποδιδόμενη επιβάρυνση, οι θερινές θερμοκρασίες ευθύνονται για το 16% και το 22,1% των συνολικών θανατηφόρων νοσηλειών από αναπνευστικές νόσους στη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη, αντίστοιχα. Η επίδραση της ζέστης ήταν άμεση, με το μεγαλύτερο μέρος της επίπτωσης να εμφανίζεται εντός των τριών πρώτων ημερών από την έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες. “Αυτό υποδηλώνει ότι η αύξηση των οξέων αναπνευστικών εκβάσεων κατά τη διάρκεια της ζέστης σχετίζεται περισσότερο με την επιδείνωση χρόνιων και λοιμωδών αναπνευστικών νοσημάτων παρά με την εξάπλωση νέων αναπνευστικών λοιμώξεων, οι οποίες συνήθως χρειάζονται αρκετές ημέρες για να προκαλέσουν συμπτώματα”, αναφέρει ο Hicham Achebak, πρώτος συγγραφέας της μελέτης και ερευνητής στο Inserm και στο ISGlobal, ο οποίος είναι κάτοχος μεταδιδακτορικής υποτροφίας Marie Skłodowska-Curie από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν επίδραση της θερμότητας στην οξεία βρογχίτιδα και βρογχιολίτιδα, την πνευμονία και την αναπνευστική ανεπάρκεια. Ούτε η σχετική υγρασία ούτε οι ατμοσφαιρικοί ρύποι έπαιξαν στατιστικά σημαντικό ρόλο στη συσχέτιση της θερμότητας με τη θνησιμότητα σε ασθενείς που εισήχθησαν για αναπνευστική νόσο. Η έρευνα έδειξε επίσης ότι οι γυναίκες ήταν πιο ευάλωτες στη ζέστη από ό,τι οι άνδρες. “Αυτό πιθανότατα οφείλεται σε συγκεκριμένες φυσιολογικές διαφορές στη θερμορύθμιση. Οι γυναίκες έχουν υψηλότερο κατώφλι θερμοκρασίας πάνω από το οποίο ενεργοποιούνται οι μηχανισμοί εφίδρωσης και χαμηλότερη παραγωγή ιδρώτα από τους άνδρες, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα μικρότερη απώλεια θερμότητας μέσω εξάτμισης και επομένως μεγαλύτερη ευαισθησία στις επιπτώσεις της θερμότητας”, εξηγεί η Joan Ballester, ερευνήτρια του ISGlobal και τελευταία συγγραφέας της μελέτης.

Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή στα νοσοκομειακά κέντρα

Η μελέτη δείχνει ότι οι υψηλές θερμοκρασίες συνέβαλαν στην αύξηση του κινδύνου θανατηφόρων εισαγωγών σε νοσοκομεία, ιδίως στη Βαρκελώνη, ενώ οι χαμηλές θερμοκρασίες δεν συσχετίστηκαν με αυτή τη μεταβλητή. Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, αυτό μπορεί να έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι υπηρεσίες υγείας προετοιμάζονται όλο και περισσότερο για την αντιμετώπιση των χειμερινών αιχμών στις αναπνευστικές νόσους. Υπό αυτή την έννοια, τα ευρήματα έχουν σημαντικές συνέπειες για τις πολιτικές προσαρμογής της υγείας στην κλιματική αλλαγή, καθώς και για τις προβλέψεις των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στην ανθρώπινη υγεία. “Εάν δεν ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα προσαρμογής στις νοσοκομειακές εγκαταστάσεις, η αύξηση της θερμοκρασίας του κλίματος θα μπορούσε να επιδεινώσει την επιβάρυνση της θνησιμότητας των νοσηλευομένων ασθενών από αναπνευστικές νόσους κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου”, λέει ο Achebak.

Πηγη: https://www.healthweb.gr