Η συγκλονιστική ιστορία της «Νόσου της Νάξου» – Τα συμπτώματα και τι πρέπει να προσέχουν όσοι είναι φορείς

Η πρωτοποριακή έρευνα του γιατρού Νίκου Πρωτονοτάριου, έσωσε ανθρώπινες ζωές.

Το 1985, ο γεννημένος στη Νάξο και νεαρός τότε γιατρός, Νίκος Πρωτονοτάριος, κάνει το αγροτικό του ιατρείο, στο νησί, στο Φιλώτι. Δύο περιστατικά θανάτου νέων ανθρώπων, 20 και 25 ετών από μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας, που μέχρι τότε δεν είχαν καταγραφεί σε κάποια καταγεγραμμένη νόσο, τον κινητοποιούν. Αφιερώνει τη ζωή του, για να διαπιστώσει τι είναι αυτό που  κάνει τους νέους ανθρώπους του νησιού του, να πεθαίνουν.

Επιδημιολογικές μελέτες που γίνονται σε διάφορα σημεία του πλανήτη δείχνουν ότι η συχνότητα εμφάνισης της καρδιακής αυτής πάθησης, κυμαίνεται από 1/1000, 1/3000 μέχρι και 1/10000 ανάλογα με την περιοχή. Η ασθένεια μπαίνει πλέον στο «μικροσκόπιο» των επιστημόνων.

Ο Νίκος Πρωτονοτάριος, ξεκινά την έρευνα και 12 χρόνια αργότερα, εντοπίζεται η θέση του γονιδίου, που προκαλεί τη «Νόσο της Νάξου». Η οποία προκαλεί μυοκαρδιοπάθεια στη δεξιά κοιλία της καρδιάς και προκαλεί αιφνίδιο θάνατο, σε νέους κάτω των 35 ετών και σε αθλητές. Στην Νάξο, εμφανίζεται παγκοσμίως η μεγαλύτερη συχνότητα της νόσου, σε ποσοστό 1/800.

Όπως λέει στο Dnews, o διδάκτωρ καρδιολόγος και βουλευτής Χριστόδουλος Στεφανάδης, «το «γιατί στη Νάξο», είναι ένα εύλογο ερώτημα. Είναι ένας κλειστός πληθυσμός και δεν δέχεται «παρεμβάσεις» από άλλες περιοχές. Και τα παθολογικά γονίδια, παραμένουν σε αυτό τον πληθυσμό και αυξάνονται. Σε μεγάλες πόλεις, που μπαίνουν και βγαίνουν άνθρωποι, αυτές οι γενετικές ανωμαλίες, μπορούν να ελαχιστοποιηθούν. Σε πολύ μικρούς πληθυσμούς, δεν είναι το ίδιο.  Όταν μία κοινωνία, έχει 6-8% πληθυσμό, που φέρει το γονίδιο αυτό και δύο άνθρωποι που έχουν το γονίδιο παντρευτούν, το συγκεκριμένο γονίδιο θα αναπαραχθεί πιο εύκολα από το αν στον πληθυσμό της Νάξου είχαμε μία «εισβολή» μεγάλου πληθυσμού από άλλες περιοχές. Όσοι φέρουν το γονίδιο, δεν είναι ασθενείς, είναι εν δυνάμει άτομα, που αν τεκνοποιήσουν με κάποιον που έχει το γονίδιο, κατά 25% μπορεί να προέλθει ένα παιδί που θα πάσχει από την ασθένεια», αναφέρει ο κ. Στεφανάδης.

Η «Νόσος της Νάξου»,  προκαλεί σοβαρές αρρυθμίες, στη δεξιά κοιλία της καρδιάς, η οποία και καταστρέφεται και δυστυχώς σε ακραίες περιπτώσεις προκαλείται ο θάνατος.

«Κάποιος που έχει την νόσο, μπορεί να την διαγνώσει εγκαίρως. Έχουμε σήμερα ειδικές εξετάσεις, αλλά και μαγνητικές τομογραφίες και έτσι μπορεί να διαπιστωθεί η νόσος. Επίσης υπάρχει και ο γενετικός έλεγχος. Και φυσικά, εκτός από τα φάρμακα, σήμερα έχουμε και τον ελεγχόμενο απινιδωτή τον οποίο εμφυτεύουμε στον ασθενή. Ώστε να προλαμβάνεται ο αιφνίδιος θάνατος. Στον πληθυσμό της Νάξου, που τα ποσοστά είναι υψηλά, όταν διαγνωστεί, πρέπει ο ασθενής να απέχει από την έντονη άσκηση και τον πρωταθλητισμό. Θα πάρει φαρμακευτική αγωγή και σε σοβαρές περιπτώσεις θα γίνει εμφύτευση απινιδωτή», σημειώνει ο κ. Στεφανάδης, που μας αποκαλύπτει ότι μεμονωμένα περιστατικά της νόσου, έχουν ταυτοποιηθεί στους Φούρνους Ικαρίας και τη Σαντορίνη.

Πλέον χάρη στις εμπεριστατωμένες γενετικές μελέτες οι καρδιολόγοι γνωρίζουν  ότι η νόσος κληρονομείται με τον ίδιο τρόπο που κληρονομείται και η μεσογειακή αναιμία. Η αφοσίωση και η επιμονή του σπουδαίου γιατρού και ερευνητή Νίκου Πρωτονοτάριου, οδήγησε σε προληπτικό έλεγχο των καρδιαγγειακών παθήσεων σε παιδιά και αθλητές καθώς και σε οικογένειες ασθενών με κληρονομικά καρδιαγγειακά νοσήματα, σώζοντας εκατοντάδες ανθρώπους από βέβαιο θάνατο.

Το έργο του Πρωτονοτάριου άνοιξε νέους ορίζοντες στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε σήμερα τα καρδιολογικά προβλήματα. Χάρη στην εργασία του κατέστη δυνατό να δημιουργηθεί ένα διαγνωστικό τεστ ώστε να μπορεί να εντοπιστεί το παθογόνο γονίδιο. Ο Νίκος Πρωτονοτάριος, έφυγε από την ζωή χτυπημένος από καρκίνο μόλις στα 59 του χρόνια.

 

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Καρκίνος στο πάγκρεας: Νέα έρευνα ρίχνει «φως» στους δύο βασικούς παράγοντες κινδύνου

Ενώ η παχυσαρκία και ο διαβήτης τύπου 2 είχαν προηγουμένως θεωρηθεί παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του παγκρέατος, οι ακριβείς μηχανισμοί με τους οποίους συνέβαινε αυτό παρέμεναν ασαφείς.

Την άμεση σχέση μεταξύ των υψηλών επιπέδων ινσουλίνης, που εμφανίζονται στους ασθενείς με παχυσαρκία και διαβήτη τύπου 2, και του καρκίνου στο πάγκρεας διαπιστώνει νέα μελέτη ερευνητών της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας.

Η νέα μελέτη ρίχνει φως στο ρόλο της ινσουλίνης και των υποδοχέων της σε αυτή τη διαδικασία. Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Cell Metabolism», καταδεικνύει ότι τα υπερβολικά επίπεδα ινσουλίνης υπερδιεγείρουν τα παγκρεατικά κυψελοειδή κύτταρα, τα οποία παράγουν πεπτικά υγρά. Αυτή η υπερδιέγερση οδηγεί σε φλεγμονή που μετατρέπει αυτά τα κύτταρα σε προκαρκινικά.

Η μελέτη επικεντρώθηκε στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρεατικού πόρου, τον πιο διαδεδομένο καρκίνο του παγκρέατος, ο οποίος είναι ιδιαίτερα επιθετικός. Η συχνότητα εμφάνισης αυτού του καρκίνου του παγκρέατος βρίσκεται σε άνοδο και μέχρι το 2030 αναμένεται να γίνει η δεύτερη κύρια αιτία θανάτων που σχετίζονται με τον καρκίνο.

«Παράλληλα με τη ραγδαία αύξηση της παχυσαρκίας και του διαβήτη τύπου 2 βλέπουμε μια ανησυχητική αύξηση των ποσοστών καρκίνου του παγκρέατος», δηλώνει ο Τζέιμς Τζόνσον, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, καθηγητής στο Τμήμα Κυτταρικών και Φυσιολογικών Επιστημών και προσωρινός διευθυντής του Ινστιτούτου Επιστημών Ζωής στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας.

«Τα ευρήματα αυτά μας βοηθούν να κατανοήσουμε πώς συμβαίνει αυτό και υπογραμμίζουν τη σημασία της διατήρησης των επιπέδων ινσουλίνης σε ένα υγιές εύρος, το οποίο μπορεί να επιτευχθεί με τη διατροφή, την άσκηση και σε ορισμένες περιπτώσεις με φάρμακα», προσθέτει.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα αυτά μπορεί να αφορούν και άλλους καρκίνους που σχετίζονται με την παχυσαρκία και τον διαβήτη τύπου 2, όπου τα αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης μπορεί επίσης να συμβάλουν στην έναρξη της νόσου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Επιστήμονες εντόπισαν νέο κορονοϊό, προερχόμενο από νυχτερίδες

Μελλοντικές πανδημίες, είναι πολύ πιθανές, λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Επιστήμονες, εντόπισαν νέο κορονοϊό, προερχόμενο από τις νυχτερίδες, σύμφωνα με δημοσίευμα του medicalxpress.com. Μάλιστα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, η επιστημονική ομάδα, βρήκε και τη θεραπεία αυτού του είδους του κορονοϊού, βάσει μονοκλωνικά αντισωμάτων.

Τα επαναλαμβανόμενα κρούσματα κορονοϊών που προέρχονται από νυχτερίδες σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά, έχουν αυξήσει την ανάγκη για ένα ευρύ φάσμα θεραπευτικών μονοκλωνικών αντισωμάτων, που μπορούν να διατίθενται άμεσα, για την αντιμετώπιση νεοεμφανιζόμενων ζωονοσογόνων απειλών.

Ο κορονοϊός που προέρχεται από νυχτερίδες είναι γνωστός ως BtCoV-422. Και ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που αναπτύχθηκε για τη θεραπεία του κορονοϊού του αναπνευστικού συνδρόμου της Μέσης Ανατολής-MERS-CoV- είναι διαθέσιμο εδώ και χρόνια και είναι γνωστό ως mAb JC57-11.

Γράφοντας στην επιθεώρηση «Science Translational Medicine», ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Saint Louis στο Μιζούρι, υπογράμμισαν μια απλή αρχή: οι θεραπείες που έχουν λειτουργήσει έναντι άλλων κορονοϊών, όπως ο MERS-CoV και ο SARS-CoV-2, θα πρέπει να επηρεάσουν τον BtCoV-422. Αλλά ενώ οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα περισσότερα μονοκλωνικά αντισώματα που εξουδετερώνουν τον MERS-CoV είχαν πολύ περιορισμένη δράση έναντι του ιού, το mAb JC57-11 έδωσε ένα ισχυρό «χτύπημα».

Η ετοιμότητα είναι ζωτικής σημασίας για την αποφυγή μελλοντικών πανδημιών, λένε οι ειδικοί, και μεταξύ των στόχων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας είναι ο εντοπισμός πιθανών ιών πανδημίας και η ανάπτυξη στρατηγικών για την άμβλυνση των κρουσμάτων πριν ξεκινήσουν.

Νέοι κορονοϊοί έχουν διεισδύσει στους ανθρώπινους πληθυσμούς με επεισοδιακή κανονικότητα καθ’ όλη τη διάρκεια του 21ου αιώνα: SARS CoV-1 το 2002, MERS-CoV το 2012 και SARS-CoV-2 το 2019. Και άλλοι μπορεί να εμφανιστούν στο όχι πολύ μακρινό μέλλον, έχουν προβλέψει οι επιστήμονες του ΠΟΥ.

 

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Αμυλοείδωση: Διαθέσιμες νέες θεραπείες που βελτιώνουν σημαντικά την έκβαση της

Το Κέντρο Εμπειρογνωμοσύνης στο Αλεξάνδρα ένα από τα λίγα στην Ευρώπη
Η αμυλοείδωση είναι μια σχετικά σπάνια νόσος, που μπορεί να προσβάλλει
πολλά και διαφορετικά όργανα, πιο συχνά όμως την καρδιά, τους νεφρούς, τα νεύρα, το συκώτι κ.ά. Οφείλεται στην δημιουργία ινιδίων, του αμυλοειδούς, τα οποία αποτελούνται από τμήματα πρωτεϊνών που κυκλοφορούν στον οργανισμό. Ανάλογα με το είδος της πρωτεΐνης, υπάρχουν τουλάχιστον 40 διαφορετικές μορφές αμυλοείδωσης με διαφορετική θεραπεία και πρόγνωση. Όμως, οι δυο συχνότερες μορφές αμυλοείδωσης είναι η αμυλοείδωση από ελαφρές αλυσίδες (AL αμυλοείδωση, προέρχεται από κομμάτια ανοσοσφαιρινών που παράγονται από κύτταρα στο μυελό των οστών) και η αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη (ATTR αμυλοείδωση, που προέρχεται από την τρανσθυρετίνη, μια πρωτεΐνη που παράγεται στο συκώτι). H ATTR έχει δύο βασικές μορφές, την κληρονομούμενη και την μη κληρονομούμενη («αγρίου τύπου» ή μη μεταλλαγμένη).Η αμυλοείδωση εκδηλώνεται με συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά άλλων νοσημάτων. Oι άρρωστοι αναφέρουν δυσκολία στην αναπνοή (δύσπνοια), οιδήματα ή κάψιμο στα πόδια και διαγιγνώσκονται με καρδιακή ανεπάρκεια, λευκωματουρία, νευροπάθεια, με αποτέλεσμα σημαντική καθυστέρηση στην σωστή διάγνωση. Οι διαφορετικές μορφές της αμυλοείδωσης μπορεί να εμφανίζονται με παρόμοια ευρήματα με αποτέλεσμα να δημιουργούνται επιπλέον προβλήματα στην σωστή διάγνωση και στην χορήγηση της κατάλληλης θεραπείας. Η AL αμυλοείδωση προσβάλλει συνήθως πολλαπλά ζωτικά όργανα, έχει κακή πρόγνωση όταν προσβάλλει την καρδιά και αντιμετωπίζεται με χημειο-ανοσοθεραπεία. Η πιο συχνή μορφή της αμυλοείδωσης από τρανσθυρετίνη είναι αυτή που δεν οφείλεται σε κληρονομούμενες μεταλλάξεις και προσβάλει την καρδιά (και άλλα όργανα σε μικρότερο βαθμό), κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα (9 στους 10 είναι άνδρες) με συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας με ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Συχνά, οι ασθενείς διαγιγνώσκονται με καρδιακή ανεπάρκεια η οποία δεν ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στην κλασσική θεραπεία ή δεν ανέχονται καλά τις κλασσικές θεραπείες για την καρδιακή ανεπάρκεια. Σήμερα η διάγνωση της αμυλοείδωσης από τρανσθυρετίνη γίνεται αρκετά πιο εύκολα, αλλά απαιτείται και γενετικός έλεγχος για να αποκλειστεί μια κληρονομούμενη μορφή της νόσου. Λόγω της πολυπλοκότητας της νόσου, οι ασθενείς με αμυλοείδωση πρέπει να αντιμετωπίζονται σε εξειδικευμένα κέντρα, με εμπειρία και με τη συνεργασία πολλών ειδικοτήτων (αιματολόγων/ογκολόγων, νεφρολόγων, καρδιολόγων, νευρολόγων, πυρηνικών γιατρών). Στην Ελλάδα, στο Κέντρο Εμπειρογνωμοσύνης στην Αμυλοείδωση της Θεραπευτικής Κλινικής – Νοσοκομείο Αλεξάνδρα, ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, οι άρρωστοι με αμυλοείδωση αντιμετωπίζονται συνολικά όσον αφορά στην σωστή διάγνωση και τυποποίηση του αμυλοειδούς, τον γενετικό έλεγχο και την χορήγηση της κατάλληλης θεραπείας ενώ μέσω των διαθέσιμων κλινικών πρωτόκολλων μπορούν να λάβουν σύγχρονες και πρωτοπόρες θεραπείες για το σπάνιο αυτό νόσημα.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Νόσος Αλστχάιμερ: Mύκητας σε ρόλο-κλειδί στην εξέλιξη της νόσου

Ένας μύκητας που κρύβεται πίσω από στοματικές και κολπικές λοιμώξεις μπορεί να αποτελεί γενεσιουργό αιτία για την εμφάνιση νόσου Αλτσχάιμερ

Ένας μύκητας που αποικεί σε μικρούς πληθυσμούς στη στοματική κοιλότητα, την επιδερμίδα και το έντερο και ευθύνεται για άφθες και κολπικές μυκητιάσεις μεταξύ άλλων όταν υπερπολλαπλασιάζεται, ενοχοποιείται πλέον και για την εκδήλωση της νόσου Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στο Cell Reports.

Ερευνητές από το Baylor College of Medicine διαπίστωσαν ότι ο μύκητας Candida albicans (C. albicans) που προκαλεί περισσότερες από 150 εκατομμύρια λοιμώξεις του βλεννογόνου και πάνω από 200.000 θανάτους ετησίως λόγω διεισδυτικής και διάχυτης νόσου σε ευπαθείς ομάδες, μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλο, να ενεργοποιήσει μηχανισμούς που τον εξασθενίζουν και να διεγείρει την παραγωγή της πρωτεΐνης β-αμυλοειδές, παράγοντα-κλειδί στην εμφάνιση της νευροεκφυλιστικής νόσου.

«Το 2019, αναφέραμε ότι ο C. albicans όντως εισέρχεται στον εγκέφαλο, όπου προκαλεί μεταβολές παρόμοιες κατά πολύ με αυτές που παρατηρούνται στη νόσο Αλτσχάιμερ. Η τρέχουσα μελέτη επεκτείνει την πρώτη επιστημονική εργασία ώστε να γίνουν κατανοητοί οι εμπλεκόμενοι μοριακοί μηχανισμοί» ανέφερε σε μια δημοσίευση ο Δρ David Corry, Καθηγητής Παθολογίας, Ανοσολογίας και Ιατρικής στο κολέγιο Baylor.

Τα επικίνδυνα ένζυμα

Το δεύτερο αντικείμενο που τέθηκε στο μικροσκόπιο ήταν οι μηχανισμοί που μετέρχεται ο εγκέφαλος για να απομακρύνει αποτελεσματικά τον μύκητα. Παλαιότερες έρευνες είχαν δείξει ότι χρειάζονται 10 ημέρες για την πλήρη ίαση υγιών ποντικιών από εγκεφαλικές λοιμώξεις με C. albicans. Στην προκείμενη μελέτη, οι ερευνητές ανακάλυψαν δύο μηχανισμούς που ενεργοποιούνται από τον μύκητα στη μικρογλοία, έναν ειδικό πληθυσμό κυττάρων που εμπλέκονται στην ανοσολογική απόκριση του εγκεφάλου.

«Οι ίδιες ασπαρτικές πρωτεάσες που χρησιμοποιεί ο μύκητας για να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό διασπούν επίσης την πρόδρομη πρωτεΐνη του αμυλοειδούς σε πεπτίδια που μοιάζουν με το β-αμυλοειδές. Αυτά τα πεπτίδια ενεργοποιούν τη μικρογλοία μέσω ενός υποδοχέα της κυτταρικής επιφάνειας που ονομάζεται υποδοχέας τύπου Toll-4, ο οποίος διατηρεί το φορτίο του μύκητα σε χαμηλά επίπεδα στον εγκέφαλο, αλλά δεν καθαρίζει τη μόλυνση» εξήγησε ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης Δρ Yifan Wu, μεταδιδακτορικός επιστήμονας Παιδιατρικής.

Επιπλέον, o C. albicans παράγει μια πρωτεΐνη που ονομάζεται Candidalysin, μια κυτταρολυτική τοξίνη που συνδέεται με τη μικρογλοία μέσω της ιντεγκρίνης (υποδοχέας) CD11b που βρίσκεται στην επιφάνεια των μακροφάγων, των κοκκιοκυττάρων και των κυττάρων Natural Killers. «Η ενεργοποίηση της μικρογλοίας με τη μεσολάβηση της Candidalysin είναι απαραίτητη για την απομάκρυνση του Candida από τον εγκέφαλο. Αν αφαιρέσουμε αυτή την οδό, δεν θα είναι δυνατή η αποτελεσματική εκκαθάριση του εγκεφάλου από τους μύκητες» εξήγησε ο Δρ Wu.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μελέτη αποκαλύπτει έναν νέο τρόπο σχηματισμού του β-αμυλοειδούς, το οποίο θεωρείται ότι παράγεται ενδογενώς εντός του εγκεφάλου. Ο κοινός μύκητας που έχει προηγουμένως ανιχνευθεί στον εγκέφαλο ατόμων με νόσο Αλτσχάιμερ και άλλες χρόνιες νευροεκφυλιστικές διαταραχές, είναι οπλισμένος με ένα δικό του σύνολο πρωτεασών που μπορούν να παράγουν πεπτίδια παρόμοια με το β-αμυλοειδές εντός του εγκεφάλου.

Όπως σημειώνουν καταληκτικά, τα πρόσφατα ευρήματα καθιστούν αναγκαία την περαιτέρω διερεύνηση του C. albicans και άλλων μυκητών Candida, οι οποίοι έχουν συσχετιστεί με τη νευροεκφύλιση με άλλο παράδειγμα τη χρόνιας πολυσυστημική καντιντίαση ως πιθανό παράγοντα εμφάνισης ιδιοπαθούς νόσου του Πάρκινσον.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Μελέτη: Ελληνίδα ερευνήτρια αποκαλύπτει το μυστήριο πίσω από τους ασυμπτωματικούς ασθενείς με Covid

Την αιτία πίσω από την οποία ορισμένοι άνθρωποι δεν εκδηλώνουν συμπτώματα όταν νοσούν με κορωνοϊό, αποκαλύπτει πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Nature με επικεφαλής μια Ελληνίδα ερευνήτρια, τη Δήμητρα Χατζηλεοντιάδου

Λύση στο «γρίφο» της ασυμπτωματικής νόσου Covid-19 δίνει νέα μελέτη που έχει, μεταξύ άλλων, ελληνική… υπογραφή. Η προστασία των ασυμπτωματικών ατόμων προέρχεται από ένα συγκεκριμένο γονίδιο το οποίο φέρει περίπου το 10% των ανθρώπων με ευρωπαϊκή καταγωγή.

Η Δήμητρα Χατζηλεοντιάδου, μοριακή Βιολόγος με διδακτορικό στη Βιοχημεία και ερευνητικό ενδιαφέρον την ανοσολογία (μελέτη του ανοσοποιητικού συστήματος όταν έρχεται αντιμέτωπο με ιούς), ερευνήτρια του Πανεπιστημίου La Trobe στη Μελβούρνη, είναι η μία εκ των τριών επικεφαλής έρευνας που εξετάζει τη γενετική και τα συμπτώματα της νόσου Covid-19 σε σχεδόν 30.000 εγγεγραμμένους δότες μυελού των οστών. Οι δότες συμμετείχαν σε ένα εθελοντικό πρόγραμμα για την παρακολούθηση της μόλυνσης και των συμπτωμάτων της ασθένειας που προκαλεί ο κορωνοϊός.

Η μελέτη αυτή αποτελεί μέρος μιας παγκόσμιας έρευνας που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Nature, και πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του πανεπιστημίου La Trobe της Μελβούρνης (επικεφαλής, επίσης, η καθηγήτρια Stephanie Gras και ο διδακτορικός φοιτητής Lawton Murdolo), σε συνεργασία με την ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου της California San Francisco (UCSF).

«Διαπιστώσαμε ότι 1.428 ανεμβολίαστοι δότες θετικοί για τον ιό SARS-CoV-2, δεν είχαν συμπτώματα. Ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των ασυμπτωματικών δοτών έφεραν το γονίδιο HLA-B*15:01 (HLA-Human Leucocyte Antigen, ανθρώπινα λευκοκυτταρικά αντιγόνα). Πιο συγκεκριμένα, κάποιος που φέρει το γονίδιο HLA-B*15:01 έχει διπλάσιες πιθανότητες να παραμείνει ασυμπτωματικός σε περίπτωση μόλυνσης από τον ιο SARS-CoV-2, ενώ κάποιος που φέρει δύο αντίγραφα του γονιδίου έχει οκτώ φορές περισσότερες πιθανότητες να μην εμφανίσει συμπτώματα. Αυτή είναι μία ανακάλυψη που αποτελεί την πρώτη απόδειξη γενετικής σύνδεσης με ασυμπτωματικό Covid-19 προφίλ», σημειώνει η κυρία Χατζηλεοντιάδου στο ygeiamou.gr.

Προϋπάρχουσα ανοσία από εποχικούς κορωνοϊούς

«Αυτό συμβαίνει γιατί τα Τ κύτταρα στους ασυμπτωματικούς HLA-B*15:01+ δότες αναγνωρίζουν ένα τμήμα της πρωτεΐνης Spike του ιού SARS-CoV-2 που είναι παρόμοιο σε εποχικούς κορωνοϊούς που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. Συμπερασματικά, η έρευνά μας έδειξε ότι η σύνδεση μεταξύ του γονιδίου HLA-B*15:01 και της ασυμπτωματικής Covid-19 σχετίζεται με προϋπάρχουσα ανοσία λόγω έκθεσης σε εποχικούς κορωνοϊούς. Τα άτομα που φέρουν το γονίδιο HLA-B*15:01 έχουν υψηλά επίπεδα προϋπαρχόντων «Τ-κυττάρων μνήμης» που αναγνωρίζουν τον SARS-CoV-2 και πραγματοποιούν ταχύτερη και ισχυρότερη ανοσολογική απόκριση μετά τη μόλυνση και πιθανότατα εξαλείφουν γρήγορα τον ιό», επισημαίνει η κυρία Χατζηλεοντιάδου.

Σύμφωνα με την ίδια, το γονίδιο το φέρει το 3% του πληθυσμού σε όλον τον κόσμο (περίπου 240 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο) και το 10% των ατόμων που έχουν ευρωπαϊκή καταγωγή. Είναι το έβδομο πιο κοινό γονίδιο των HLA-B.

Τα ανθρώπινα λευκοκυτταρικά αντιγόνα (HLA) είναι εξειδικευμένες πρωτεΐνες που υπάρχουν στην επιφάνεια όλων των κυττάρων του σώματος, εκτός από τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα γονίδια HLA που κληρονομεί κάθε άτομο είναι υπεύθυνα για τα αντιγόνα HLA που υπάρχουν στα κύτταρά του. Η εξέταση HLA προσδιορίζει τα κύρια αντιγόνα HLA που υπάρχουν στην επιφάνεια των κυττάρων ενός ατόμου και τα αντισώματα έναντι των αντιγόνων HLA καθώς και τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για τα αντιγόνα HLA, κυρίως για να ταιριάζουν με δότες και λήπτες μοσχευμάτων. Το μόνο που χρειάζεται για να γνωρίζει κανείς τα γονίδια HLA που φέρει είναι μία εξέταση ταυτοποίησης HLA για την οποία απαιτείται δείγμα αίματος.

Βελτίωση εμβολίων και θεραπείας

Η κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που κρύβονται πίσω από το ασυμπτωματικό προφίλ και εμπλέκονται στην έγκαιρη αντιμετώπιση του ιού μπορεί να βοηθήσουν τη βελτίωση των εμβολίων αλλά και της θεραπείας.

«Η έρευνα μας έδειξε ότι τα άτομα που φέρουν το γονίδιο HLA-B*15:01 έχουν υψηλά επίπεδα προϋπαρχόντων «Τ-κυττάρων μνήμης» που αναγνωρίζουν τον SARS-CoV-2 και θα πραγματοποιήσουν ταχύτερη και ισχυρότερη ανοσολογική απόκριση μετά τη μόλυνση και πιθανότατα θα εξαλείψουν γρήγορα τον ιό. Αν έχεις έναν στρατό που είναι σε θέση να αναγνωρίζει τον εχθρό νωρίς, αυτό είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Είναι σαν να έχεις στρατιώτες που είναι προετοιμασμένοι για τη μάχη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει πιθανώς στη χρήση αυτών των «προστατευτικών» Τ κυττάρων για μελλοντική θεραπεία, αλλά μένει να γίνει πρώτα αρκετή δουλειά προς αυτήν την κατεύθυνση», σημειώνει η ερευνήτρια.

Σχηματική περιγραφή της έρευνας από τη Vanette Tran

Ερωτηθείσα για ποιο λόγο αντίστοιχα ορισμένοι άνθρωποι νοσούν βαρύτερα με Covid-19 σε σχέση με άλλους, η κυρία Χατζηλεοντιάδου σημειώνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα είναι μια τρομερά περίπλοκη μηχανή που διαφέρει σημαντικά από οργανισμό σε οργανισμό. «Οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την ανοσοποιητική απόκριση σε έναν ιό είναι πολλοί, όπως για παράδειγμα η ηλικία, το φύλο, η προηγουμένη έκθεση σε μολυσματικούς παράγοντες (ιούς, βακτήρια), η συννοσηρότητα, και φυσικά τα γονίδια. Όπως και σε άλλες ιικές μολύνσεις, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του ιού που προκαλεί το σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS), ΗΙV (Human Immunodeficiency Virus), υπάρχουν γονίδια που σχετίζονται με «προστασία» από την ασθένεια και γονίδια που επιτείνουν την ασθένεια. Το ίδιο είναι πιθανό να ισχύει και στην περίπτωση της μόλυνσης από τον ιό SARS-CoV-2», καταλήγει.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η βελτίωση του βαθέος ύπνου είναι πιθανό να προλαμβάνει την άνοια [μελέτη]

Νέα έρευνα έδειξε ότι ακόμα και 1% μείωση στον βαθύ ύπνο ανά έτος σε ανθρώπους άνω των 60 ετών μεταφράζεται σε 27% αυξημένο κίνδυνο άνοιας.

Ακόμα και 1% μείωση στον βαθύ ύπνο ανά έτος σε ανθρώπους άνω των 60 ετών μεταφράζεται σε 27% αυξημένο κίνδυνο άνοιας, αναφέρει έρευνα, που υποδεικνύει ότι η ενίσχυση ή διατήρηση του βαθέος ύπνου (αργών κυμάτων)  στους ηλικιωμένους θα μπορούσε να απομακρύνει την άνοια.

Η έρευνα, με επικεφαλής τον Matthew Pase, του Monash School of Psychological Sciences και του Turner Institute for Brain and Mental Health στη Μελβούρνη, δημοσιεύτηκε στο JAMA Neurology.

Εξέτασε 346 συμμετέχοντες άνω των 60 ετών που ολοκλήρωσαν 2 νυχτερινές έρευνες ύπνου σε χρονικές περιόδους από το 1995 έως το 1998 και από το 2001 έως το 2003, με μέσο χρόνο 5 ετών μεταξύ τους.

Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για άνοια από την ώρα της δεύτερης έρευνας ύπνου έως το 2018. Οι ερευνητές ανακάλυψαν κατά μέσον όρο ότι η ποσότητα βαθέος ύπνου μειώθηκε μεταξύ των 2 ερευνών, δείχνοντας απώλεια στον ύπνο αργών κυμάτων, με τη γήρανση.

Tα επόμενα 17 χρόνια σημειώθηκαν 52 περιστατικά άνοιας. Ακόμα και όταν έγινε προσαρμογή για ηλικία, φύλο, γενετικούς παράγοντες, κάπνισμα, χρήση υπνωτικών, αντικαταθλιπτικών και αγχολυτικών, κάθε εκατοστιαία μείωση στον βαθύ ύπνο κάθε χρόνο συνδεόταν με 27% αυξημένο κίνδυνο άνοιας.

Ο ερευνητής δήλωσε ότι τα αργά κύματα ύπνου στηρίζουν τον γηράσκοντα εγκέφαλο με πολλούς τρόπους και ότι γνωρίζουμε ότι ο ύπνος ενισχύει τον καθαρισμό των μεταβολικών αποβλήτων του εγκεφάλου, περιλαμβανομένης της διευκόλυνσης του καθαρισμού πρωτεϊνών που συσσωρεύονται στη νόσο Alzheimer.

Εως σήμερα, οι ερευνητές δεν είναι σίγουροι για τον ρόλο των αργών κυμάτων ύπνου στην εμφάνιση άνοιας. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι απώλεια αργών κυμάτων ύπνου ενδεχομένως μπορεί να είναι τροποποιήσιμος παρόντας κινδύνου για άνοια.

Η έρευνα έδειξε ότι γενετικός παράγοντας κινδύνου για Alzheimer αλλά όχι ο όγκος του εγκεφάλου συνδεόταν με επιταχυνόμενη πτώση του ύπνου αργών κυμάτων.

Πηγές:
JAMA Neurology.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νέο «φως» στην ημικρανία ρίχνει μια μεγάλη διεθνής μελέτη

Μια μεγάλη διεθνής μελέτη για τη γενετική βάση της ημικρανίας παρουσιάζει σπάνιες παραλλαγές που προστατεύουν από την πάθηση και ανοίγει δρόμο για πιθανή ανάπτυξη νέων φαρμακευτικών στόχων

Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature Genetics, μια διεθνής ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής την εταιρεία βιοτεχνολογίας deCODE Genetics στην Ισλανδία, θυγατρική της φαρμακευτικής Amgen Inc, ανέλυσαν γενετικά δεδομένα από περισσότερους από 1,3 εκατομμύρια συμμετέχοντες, εκ των οποίων οι 80 χιλιάδες υπέφεραν από ημικρανία.

Οι επιστήμονες εστίασαν στην ανίχνευση παραλλαγών σε γονιδιακές αλληλουχίες που σχετίζονται με τους δύο κύριους υποτύπους ημικρανίας, την ημικρανία με αύρα (συχνά αναφέρεται ως κλασική ημικρανία) και την ημικρανία χωρίς αύρα. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν πολλά γονίδια που επηρεάζουν τον έναν από αυτούς τους υποτύπους ημικρανίας έναντι του άλλου και υποδεικνύουν νέα βιολογικά μονοπάτια που θα μπορούσαν να ακολουθηθούν για θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Η ημικρανία είναι μια από τις πιο κοινές διαταραχές χρόνιου πόνου παγκοσμίως, προσβάλλοντας έως και το 20% των ενηλίκων. Αν και έχουν γίνει πρόοδοι στις μελέτες της γενετικής και της υποκείμενης βιολογίας της ημικρανίας και έχουν αναπτυχθεί νέες θεραπείες που είναι αποτελεσματικές για πολλούς πάσχοντες από ημικρανία, εντούτοις δεν λειτουργούν σε όλους τους τύπους ημικρανίας.

Η εν λόγω μελέτη αποκάλυψε συσχετίσεις της πάθησης με 44 γονιδιακές παραλλαγές, 12 από τις οποίες είναι νέες. Πιο συγκεκριμένα ανιχνεύθηκαν 4 νέες παραλλαγές που συσχετίστηκαν με ημικρανία με αύρα και 13 που συσχετίστηκαν κυρίως με ημικρανία χωρίς αύρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν 3 σπάνιες παραλλαγές με μεγάλες επιδράσεις που υποδεικνύουν διακριτές παθολογίες οι οποίες υποκρύπτουν διαφορετικούς τύπους ημικρανίας.

Ενδεικτικά μια σπάνια παραλλαγή στο γονίδιο PRRT2 που ενέχει μεγάλο κίνδυνο πρόκλησης ημικρανίας με αύρα σχετίζεται και με άλλη εγκεφαλική νόσο, την επιληψία, αλλά όχι με την ημικρανία χωρίς αύρα. Σε άλλο γονίδιο, στο SCN11A, που παίζει βασικό ρόλο στην αίσθηση του πόνου, οι επιστήμονες εντόπισαν αρκετές σπάνιες παραλλαγές που σχετίζονται με την προστασία από την ημικρανία, ενώ μια κοινή παραλλαγή στο ίδιο γονίδιο σχετίζεται με μέτριο βαθμό ημικρανίας. Τέλος, μια σπάνια παραλλαγή στο γονίδιο KCNK5 παρέχει μεγάλη προστασία έναντι της σοβαρής ημικρανίας και των ανευρυσμάτων του εγκεφάλου.

«Αυτό που κάνει τη μελέτη μας μοναδική είναι ότι περιλαμβάνει μεγάλα σύνολα δεδομένων αλληλούχησης που επιτρέπουν την ανίχνευση σπάνιων παραλλαγών που προστατεύουν από την ημικρανία, ανοίγοντας δυνητικά μια λεωφόρο για την ανάπτυξη νέων στόχων για φάρμακα», λέει η Kari Stefansson, Διευθύνουσα Σύμβουλος του deCODE genetics.

Η κοινή προσπάθεια της διεθνούς ερευνητικής ομάδας διεξήχθη από επιστήμονες του deCODE genetics στην Ισλανδία και περιλάμβανε συνεργαζόμενους επιστήμονες από την Copenhagen Hospital Biobank και τη Danish Blood Bank Study, τις μελέτες HUSK στη Νορβηγία, και Intermountain Health στις ΗΠΑ και δεδομένα που δημιουργήθηκαν από τις μεγάλες πληθυσμιακές μελέτες από τη Biobank του Ηνωμένου Βασιλείου και τη FinnGen.

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Φλεγμονή οξείας Covid: Ο ρόλος του εντέρου

Μέσα και πάνω στο σώμα μας ζουν τρισεκατομμύρια μικροοργανισμοί, οι οποίοι μας βοηθούν να χωνέψουμε την τροφή και μας προστατεύουν από παθογόνους μικροοργανισμούς. 

Παρόλο που ένα μεγάλο μέρος του μικροβιώματος αποτελείται από βακτήρια, παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι και οι μύκητες του εντέρου αλληλεπιδρούν με το ανοσοποιητικό σύστημα.

Νέα μελέτη διαπίστωσε ότι μια ανισορροπία στους μύκητες του εντέρου μπορεί να συμβάλλει στην εκδήλωση φλεγμονής σε άτομα που έχουν νοσήσει σοβαρά από τον κορονοϊό ή που πάσχουν από μακρά Covid-19.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα άτομα που είχαν νοσήσει σοβαρά είχαν αυξημένα επίπεδα ενός μύκητα που μπορεί να ενεργοποιήσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να προκαλέσει μακροχρόνιες αλλαγές.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει επίσης πως η μικροβιακή σύνθεση του εντέρου πολλών ατόμων που νόσησαν με κορονοϊό είχε αλλοιωθεί και οι προστατευτικοί φραγμοί του σώματός τους είχαν διαταραχθεί. Αυτό σημαίνει πως θα μπορούσαν να εισέλθουν παθογόνοι μικροοργανισμοί στο αίμα. Επίσης, ορισμένα άτομα που νόσησαν σοβαρά από τον κορονοϊό είχαν προσβληθεί από επικίνδυνες μυκητιασικές λοιμώξεις.

Ο Ίλιαν Λίεβ, ανοσολόγος στο Weill Cornell Medicine της Νέας Υόρκης και οι συνεργάτες του θέλησαν να διερευνήσουν περαιτέρω τη σχέση μεταξύ των μυκήτων και του Covid-19.

Οι ερευνητές εξέτασαν τα δείγματα αίματος 91 ατόμων που νοσηλεύτηκαν με κορονοϊό το 2020. Σχεδόν τα 3/4 είχαν νοσήσει σοβαρά και είχαν λάβει περισσότερα από έξι λίτρα συμπληρωματικού οξυγόνου το λεπτό ή είχαν διασωληνωθεί, ενώ οι υπόλοιποι είχαν νοσήσει πιο ελαφρά.

Όσοι είχαν νοσήσει σοβαρά, είχαν σχεδόν τετραπλάσια αντισώματα έναντι τριών ειδών μυκήτων που βρίσκονται συνήθως στο έντερο, συμπεριλαμβανομένου του ζυμομύκητα Candida albicans.

Ο υψηλός επιπολασμός των αντισωμάτων υποδηλώνει ότι τα άτομα αυτά είχαν αυξημένες ποσότητες μυκήτων. Τα δείγματα κοπράνων που συλλέχθηκαν στις αρχές του 2021 από 10 άτομα που είχαν νοσήσει από τον κορονοϊό έδειξαν επίσης ότι είχαν υψηλότερα συνολικά επίπεδα μυκήτων του εντέρου, ειδικά Candida, σε σχέση με 10 υγιή άτομα. Η αφθονία των Candida συσχετίστηκε θετικά με τη σοβαρότητα της νόσου. Η παρουσία ορισμένων ειδών μυκήτων, ιδίως του C. albicans, έχει αποδειχθεί ότι ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα.

Σε ένα υποσύνολο ατόμων με σοβαρή COVID-19, ο αριθμός των αντισωμάτων κατά του C. albicans στο αίμα τους συνδέθηκε με τον αριθμό των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που ονομάζονται ουδετερόφιλα, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή.

Όταν οι ερευνητές μόλυναν ποντίκια με τον C. albicans από δείγματα ατόμων που είχαν νοσήσει σοβαρά και στη συνέχεια τα μόλυναν με τον ιό SARS-CoV-2, παρατήρησαν ότι περισσότερα ουδετερόφιλα εισέβαλαν στους πνεύμονες των ζώων και ενεργοποίησαν μια φλεγμονώδη αντίδραση σε σχέση με τα ποντίκια που είχαν μολυνθεί μόνο με τον ιό SARS-CoV-2. Όταν χορήγησαν στα ποντίκια ένα αντιμυκητιασικό φάρμακο, ο αριθμός και η δραστηριότητα των ουδετερόφιλων μειώθηκε.

Η μελέτη διαπίστωσε επίσης πως τα άτομα που είχαν νοσήσει σοβαρά με κορονοϊό, συνέχισαν να έχουν αυξημένα επίπεδα αντισωμάτων κατά του C. albicans και πρόδρομων ουδετερόφιλων πολύ καιρό αφότου είχαν αναρρώσει – έως και ένα χρόνο αργότερα. Αυτοί οι παράγοντες υποδηλώνουν πως οι αλλαγές στα επίπεδα των μυκήτων κατά τη διάρκεια μιας λοίμωξης από τον κορονοϊό θα μπορούσαν να συμβάλουν στη φλεγμονή που σχετίζεται με τη μακρά Covid-19.

«Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το τι μπορεί να προκαλεί επίμονα συμπτώματα μετά τη νόσηση», δήλωσε ο Αράν Σινγκαναγιαγκαμ, ανοσολόγος στο Imperial College του Λονδίνου.

Οι ερευνητές συμφωνούν ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ των μυκήτων του εντέρου και του Covid-19.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature Immunology.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Νέα μη επεμβατική ηλεκτρική θεραπεία του εγκεφάλου

Ερευνητές ανακάλυψαν έναν μη επεμβατικό τρόπο για να διεγείρουν με ηλεκτρισμό τις βαθιές δομές του εγκεφάλου, γεγονός που θα μπορούσε να επεκτείνει τη χρήση τέτοιων θεραπειών δεδομένου ότι ενέχει μικρότερο κίνδυνο και κόστος για τους ασθενείς, σύμφωνα με δύο αναφορές που δημοσιεύθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα στο Nature Neuroscience. Η νέα τεχνική για την εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση, γνωστή διεθνώς υπό τον όρο DBS (Deep Brain Stimulation), χρησιμοποιεί ηλεκτρόδια που τοποθετούνται σε διαφορετικά μέρη του κεφαλιού για να μεταδίδουν ηλεκτρικά ερεθίσματα στον εγκέφαλο χωρίς να επηρεάζουν τις γύρω περιοχές. Το DBS, το οποίο επί του παρόντος απαιτεί χειρουργική επέμβαση για να τοποθετηθούν ηλεκτρόδια μέσα στον εγκέφαλο, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αναπηρικών συμπτωμάτων νευρολογικών διαταραχών, όπως η επιληψία, ο ιδιοπαθής τρόμος και η νόσος του Πάρκινσον. Επίσης, μελετάται ως θεραπεία για την άνοια, την κατάθλιψη, τον χρόνιο πόνο και άλλες καταστάσεις. Μια αναφορά, από το Ερευνητικό Ινστιτούτο Άνοιας του Ηνωμένου Βασιλείου, περιγράφει την επιτυχημένη χρήση της νέας τεχνολογίας για την παροχή ηλεκτρικών παλμών στον ιππόκαμπο σε 20 υγιείς εθελοντές.

Η δεύτερη έκθεση, από την Ecole Polytechnique Federale de Lausanne (EPFL) στην Ελβετία, περιγράφει λεπτομερώς τη χρήση του σε 45 υγιείς εθελοντές για τη διέγερση μιας βαθιάς εγκεφαλικής περιοχής που ονομάζεται ραβδωτό σώμα. Η μη επεμβατική ηλεκτρική διέγερση προκάλεσε βελτιώσεις στη μνήμη και στη μάθηση των κινητικών δεξιοτήτων στις μελέτες του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ελβετίας, αντίστοιχα. Το μη επεμβατικό DBS «ανοίγει μια εντελώς νέα λεωφόρο θεραπείας για εγκεφαλικές ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ που επηρεάζουν τις βαθιές δομές του εγκεφάλου», δήλωσε ο Δρ. Nir Grossman του Imperial College του Λονδίνου, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 

 

Πηγη: https://healthdaily.gr