Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Φαίνεται πως παρέχει πλεονέκτημα επιβίωσης. Τι αναφέρεται σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “JAMA Oncology”.

 

Μια μελέτη υπό την καθοδήγηση της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου της Βιέννης δείχνει ένα διαρκές πλεονέκτημα επιβίωσης της λεγόμενης αντι-αγγειογενετικής θεραπείας σε περίπτωση υποτροπής του πιο κοινού κακοήθους όγκου του εγκεφάλου στην παιδική και εφηβική ηλικία.

Αυτή η μορφή θεραπείας καταπολεμά τον καρκίνο παρεμβαίνοντας κυρίως στο περιβάλλον του. Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε διαθέσιμη καμία θεραπευτική επιλογή. Η μελέτη δημοσιεύθηκε τώρα στο περιοδικό “JAMA Oncology”.

Τα μυελοβλαστώματα ευθύνονται για περίπου το 20% όλων των όγκων του εγκεφάλου στα παιδιά. Στο ένα τέταρτο περίπου των περιπτώσεων, ο όγκος υποτροπιάζει παρά τη χειρουργική επέμβαση, την ακτινοθεραπεία και τη χημειοθεραπεία.

Από το 2006, η Πανεπιστημιακή Κλινική Παιδιατρικής και Εφηβικής Ιατρικής χορηγεί μια μετρονομική (καθημερινή λήψη φαρμάκων σε χαμηλή δόση) αντι-αγγειογενετική φαρμακευτική θεραπεία.

Αυτή εμποδίζει τον όγκο να μπορέσει να σχηματίσει αιμοφόρα αγγεία, τα οποία και χρειάζεται για την περαιτέρω ανάπτυξή του.

“Αυτή η θεραπευτική προσέγγιση στην υποτροπή είναι ελκυστική στο ότι δεν επιτίθεται πρωτίστως στον ίδιο τον όγκο, αλλά στο περιβάλλον του, το λεγόμενο “μικροπεριβάλλον”, και με τον τρόπο αυτό ο όγκος λιμοκτονεί, να το πούμε έτσι”, αναφέρει ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης MEMMAT, Andreas Peyrl.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι είτε χημειοθεραπευτικά χαμηλών δόσεων, αλλά και φάρμακα από άλλους τομείς, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στη ρευματολογία ή για τη μείωση των λιπιδίων του αίματος. Η από του στόματος και ενδοφλέβια θεραπεία ενισχύεται από ενδοκοιλιακά χημειοθεραπευτικά, τα οποία εγχέονται απευθείας στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Η μελέτη καταγράφει ελπιδοφόρα αποτελέσματα σε ασθενείς με υποτροπή του μυελοβλαστώματος που είχαν προηγουμένως υποβληθεί σε ακτινοβολία Το ένα τέταρτο των ασθενών παρουσιάζει μακροχρόνια επιβίωση άνω των πέντε ετών. Με προηγούμενες θεραπείες, υπήρχε μόνο σποραδική μεγαλύτερη επιβίωση.

“Τα αποτελέσματα της μελέτης είναι πολύ ενθαρρυντικά και για πρώτη φορά μπορούμε να προσφέρουμε στους ασθενείς μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία”, καταλήγει ο Andreas Peyrl.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αμερικανοί ερευνητές εντόπισαν ένα τμήμα μιας πρωτεΐνης στα καρκινικά κύτταρα που τα κάνει να αυτοκαταστρέφονται όταν ενεργοποιούνται.

Η πρωτοποριακή θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση ειδικά σχεδιασμένων Τ-κυττάρων σε ασθενείς με καρκίνο, τα οποία μπορούν να αναζητήσουν και να καταστρέψουν όγκους.

Οι υποδοχείς CD95, επίσης γνωστοί ως υποδοχείς Fas, βρίσκονται στο εξωτερικό των μεμβρανών των καρκινικών κυττάρων. Όταν ενεργοποιούνται, απελευθερώνουν ένα σήμα που προκαλεί την αυτοκαταστροφή του κυττάρου. Ενώ οι επιστήμονες γνώριζαν από καιρό για την ύπαρξη αυτών των υποδοχέων, οι προσπάθειες για να τους σταματήσουν ήταν ανεπιτυχείς.

Τώρα λοιπόν, εντόπισαν ένα τμήμα στον υποδοχέα που μπορεί να ενεργοποιήσει τη διαδικασία καταστροφής όταν στοχεύεται. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών τους πειραμάτων σε κύτταρα και ποντίκια δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό .

«Τώρα που εντοπίσαμε αυτόν τον επίτοπο, θα μπορούσε να υπάρξει μια θεραπευτική πορεία προς τα εμπρός για τη στόχευση Fas σε όγκους», σημείωσε ο Δρ. Tushir-Singh.

Θεραπεία CAR-T

Προς το παρόν, η χειρουργική επέμβαση, η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία εξακολουθούν να αποτελούν την καθιερωμένη φροντίδα για τους ασθενείς με καρκίνο. Ωστόσο, ορισμένα παιδιά με λευχαιμία και ενήλικες με λέμφωμα μπορεί να λάβουν θεραπεία με χιμαιρικούς υποδοχείς αντιγόνου (CAR) Τ-κυττάρων.

Η θεραπεία αυτή περιλαμβάνει τη συλλογή και τροποποίηση των δικών τους Τ-λεμφοκυττάρων, τα οποία είναι υπεύθυνα για την καταπολέμηση των λοιμώξεων και των ασθενειών, αλλά μπορούν να δυσκολευτούν να εντοπίσουν τα καρκινικά κύτταρα.

Τα τροποποιημένα κύτταρα χορηγούνται πίσω στην κυκλοφορία του αίματός τους μέσω ενστάλαξης. Τα CAR Τ-κύτταρα στη συνέχεια εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν και να επιτίθενται στα καρκινικά κύτταρα.

Ενώ αυτή η θεραπεία είναι αποτελεσματική κατά των καρκίνων του αίματος, μια μειοψηφία ασθενών θα εμφανίσει ξανά καρκίνο. Επιπλέον, ακόμη δεν είναι διαθέσιμη για ασθενείς με συμπαγείς όγκους.

Βελτίωση της θεραπείας του καρκίνου με βάση τα νέα ευρήματα

Ο Δρ. Tushir-Singh λέει ότι, θεωρητικά, μια θεραπεία που στοχεύει τον «διακόπτη» θανάτωσης του καρκίνου θα μπορούσε να καταστρέψει τυχόν εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα μετά από θεραπεία με CAR-T. Σύμφωνα με τον ειδικό, θα μπορούσε επίσης να υποστηρίξει δυνητικά τη θεραπεία με CAR T-cell σε συμπαγείς όγκους, αλλά ο ίδιος δεν διευκρίνισε πώς θα λειτουργούσε αυτό.

Η μελέτη προτείνει επίσης ότι οι καρκινοπαθείς με μεταλλαγμένο επίτοπο στον υποδοχέα CD95 τους δεν ανταποκρίνονται καθόλου στη θεραπεία CAR-T. Ο Δρ. Tushir-Singh είπε ότι οι μεταλλάξεις σε αυτόν τον επίτοπο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως δείκτης για να εντοπιστεί ποιος πρέπει να λάβει θεραπεία με CAR-T.

Εκτός από το ότι ανοίγουν τον δρόμο για νέα φάρμακα στη μάχη κατά του καρκίνου, τα ευρήματα της νέας μελέτης μπορεί να επιτρέψουν στους γιατρούς να ενισχύσουν τις υπάρχουσες θεραπείες. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να επιτρέψει στη θεραπεία με CAR T-κύτταρα να καταπολεμήσει συμπαγείς όγκους, όπως εκείνους του μαστού, του πνεύμονα και του προστάτη.

Οι ερευνητές σκοπεύουν τώρα να σχεδιάσουν μια νέα κατηγορία αντισωμάτων που μπορούν να συνδεθούν και να ενεργοποιήσουν αυτόν τον διακόπτη θανάτωσης. Ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν αυτή η θεραπεία θα λειτουργήσει και, εάν ναι, ποιους καρκίνους θα μπορούσε να εξαλείψει.

Σε κάθε περίπτωση, οποιεσδήποτε νέες θεραπείες χρειάζονται χρόνια πριν διατεθούν στους ασθενείς, καθώς πρέπει να υποβληθούν σε ενδελεχείς δοκιμές.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθεί ο ρόλος αυτών των πρωτεϊνών RNA στον άνθρωπο και να κατανοηθεί καλύτερα ο αντίκτυπός του, αλλά η εργασία που δημοσιεύθηκε παρέχει μια καλύτερη κατανόηση του πόσο σημαντική είναι η έρευνα του RNA στο άσθμα και θα μπορούσε να αποτελέσει κλειδί για μελλοντικές θεραπείες και βιοδείκτες της νόσου.

Άσθμα: Μια δημοσίευση στην επιθεώρηση Frontiers in Cell and Developmental Biology με επικεφαλής ερευνητές από το King’s College του Λονδίνου αποκάλυψε για πρώτη φορά σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον ρόλο των πρωτεϊνών που ρυθμίζουν το mRNA στο άσθμα. Το άσθμα είναι η πιο συχνή χρόνια φλεγμονώδης νόσος των αεραγωγών που εμφανίζουν οι άνθρωποι. Επηρεάζει πάνω από 5 εκατομμύρια ανθρώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο και εκτιμάται ότι επηρεάζει περίπου 300 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Το άσθμα είναι μια πάθηση των πνευμόνων που προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα λόγω φλεγμονής των αεραγωγών που μεταφέρουν τον αέρα μέσα και έξω από τους πνεύμονες. Ενώ η φλεγμονώδης διαδικασία που προκαλεί το άσθμα είναι γνωστή στους ερευνητές και τους κλινικούς γιατρούς, η έκφραση των γονιδίων που στηρίζουν αυτή τη φλεγμονή είναι ελάχιστα κατανοητή.

Οι ερευνητές συνέλεξαν μια σειρά γενετικών δεδομένων RNA από κύτταρα ασθενών με ή χωρίς άσθμα. Το RNA είναι ένα βασικό αγγελιοφόρο μόριο που επιτρέπει τη μεταφορά και την ερμηνεία του γενετικού κώδικα εντός του DNA. Το RNA μπορεί να λειτουργεί από μόνο του ή να μεταφράζεται σε πρωτεΐνες. Αυτές οι πρωτεΐνες αποτελούν στη συνέχεια τα δομικά στοιχεία των κυττάρων και άλλων μορίων που απαιτούνται στο σώμα. Η κατανόηση του τι και πώς λειτουργούν τα μόρια RNA είναι απαραίτητη για την κατανόηση της συμπεριφοράς και της λειτουργίας των κυττάρων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η διερεύνηση των πρωτεϊνών που δεσμεύουν το RNA μας λέει για το πώς ερμηνεύουμε και επεξεργαζόμαστε τον γενετικό κώδικα του DNA μας – και πώς αυτό αλλάζει στην ασθένεια. Οι γενετικές πληροφορίες ελήφθησαν από ασθενείς με ασθματικά συμπτώματα και συγκρίθηκαν με μη ασθματικά άτομα. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν δύο πρωτεΐνες γνωστές ως ZFP36L1 και ZFP36L2, οι οποίες δεσμεύονται στο RNA για να ρυθμίσουν την έκφρασή τους, οι οποίες ήταν σημαντικά απορρυθμισμένες σε άτομα με άσθμα. Όταν οι ZFP36L1 και ZFP36L2 αποκαταστάθηκαν στα κύτταρα ασθενών με σοβαρό άσθμα, υπήρξε αλλαγή στην έκφραση γονιδίων που ελέγχουν διάφορους φλεγμονώδεις παράγοντες που βρίσκονται πίσω από το άσθμα. Αυτό έδειξε ότι οι ZFP36L1 και ZFP36L2 δρουν ως ρυθμιστές γονιδίων που ελέγχουν τη φλεγμονή που διέπει το άσθμα.

Τα αποτελέσματα περαιτέρω δοκιμών έδειξαν ότι οι εν λόγω πρωτεΐνες εμφανίζονταν “εσφαλμένα εντοπισμένες” στους αεραγωγούς ποντικών με άσθμα, γεγονός που υποδηλώνει ότι συμβάλλουν στη φλεγμονή που χαρακτηρίζει το άσθμα επιτελώντας διαφορετικές λειτουργίες στο εσωτερικό των κυττάρων. Αυτή η δημοσίευση είναι η πρώτη που καταδεικνύει ότι οι πρωτεΐνες που δεσμεύουν RNA συμβάλλουν στο άσθμα όταν δεν ρυθμίζονται σωστά. Αυτό δείχνει ότι η ρύθμιση της έκφρασης του mRNA είναι μια θεμελιώδης διαδικασία στο άσθμα. Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθεί ο ρόλος αυτών των πρωτεϊνών RNA στον άνθρωπο και να κατανοηθεί καλύτερα ο αντίκτυπός του, αλλά η εργασία που δημοσιεύθηκε παρέχει μια καλύτερη κατανόηση του πόσο σημαντική είναι η έρευνα του RNA στο άσθμα και θα μπορούσε να αποτελέσει κλειδί για μελλοντικές θεραπείες και βιοδείκτες της νόσου.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Στο case study, που δημοσιεύτηκε στο Neuron, περιγράφεται το σύστημα RNS, που λειτουργεί με στόχο να ελέγχει τις καταναγκαστικές συμπεριφορές που κάποτε όριζαν τη ζωή της.

Γυναίκα ασθενής του Oregon Health & Science University, είναι η πρώτη στον κόσμο που επωφελείται από συσκευή διέγερσης  που εμφυτεύτηκε στον εγκέφαλό της για να ελέγχει αποτελεσματικά τις επιληπτικές κρίσεις και την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή που είχε.

Η 34χρονη δήλωσε ότι οι επιληπτικές κρίσεις ελέγχονται καλύτερα αλλά η ανακούφιση από τη διαταραχή της είναι βαθιά.

Στο case study, που δημοσιεύτηκε στο Neuron, περιγράφεται το σύστημα RNS, που λειτουργεί με στόχο να ελέγχει τις καταναγκαστικές συμπεριφορές που κάποτε όριζαν τη ζωή της.

Πριν αρχίσει την αγωγή με έπλενε τα χέρια της μέχρι να ματώσουν. Τα χέρια της ήταν τόσο ξερά, που το να λυγίσει τα δάχτυλά της τής δημιουργούσε σκασίματα στο δέρμα.

Ελέγχοντας πολλές φορές τα παράθυρα και τις ντουλάπες και ότι ο φούρνος ήταν κλειστός, έχανε 45 λεπτά.

Δεν μπορούσε να κάθεται δίπλα σε ανθρώπους ενώ γευμάτιζε έξω, από φόβο ότι η τροφή τους θα μόλυνε τη δική της.

Έκανε ντους κάθε φορά που άλλαζε την άμμο της γάτας.

Όμως όλα άρχισαν να αλλάζουν μετά τη μέθοδο που επέλεξε να δοκιμάσει το 2019.

Ο καθηγητής Ahmed Raslan, του OHSU School of Medicine, εμφύτευσε τη συσκευή στην ασθενή με πρώτο στόχο τον έλεγχο των επιληπτικών της κρίσεων.

Το ηλεκτρόδιο μήκους 32 χιλιοστών κάλυπτε το τμήμα του εγκεφάλου της, γνωστό ως επικλινή πυρήνα.

Η ασθενής προηγουμένως είχε υποβληθεί στη συνήθη εγχείρηση για την αντιμετώπιση επιληπτικών κρίσεων το 2018 στο OHSU με αποτέλεσμα να σταματήσουν κάποιες αλλά όχι όλες οι κρίσεις. Ετσι αποφάσισε να προχωρήσει με την εμφύτευση του RNS—σχετικά νέου τύπου εμφυτεύματος που παρακολουθεί ενεργά την εγκεφαλική δραστηριότητα και χορηγεί έναν μικρό παλμό για να καταστείλει τις κρίσεις πριν ξεκινήσουν.

Η ασθενής ήθελε πολύ να δοκιμάσει τη μέθοδο.

Αρχισε να παρατηρεί ανακούφιση από τα συμπτώματα της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής μήνες έπειτα από την εμφύτευση στον εγκέφαλο. Τέσσερα χρόνια αργότερα το αποτέλεσμα έχει αλλάξει τη ζωή της.

Προσέχει λιγότερες καταναγκαστικές συμπεριφορές και μπόρεσε να δημιουργήσει πιο υγιείς σχέσεις με τους ανθρώπους της.

Πηγές:
Neuron

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ποια είναι τα ευρήματα μελέτης σε 5.182 υγιείς μητέρες από διάφορες περιοχής της χώρας. Τι σχολιάζει η επιστημονική ομάδα.

 

Αύξηση κατά 56,4% στις καισαρικές τομές, καταγράφεται στην Ελλάδα την τετραετία 2016 – 2020. Η μέθοδος επιλέγεται για τους μισούς τοκετούς, ξεπερνώντας κατά πολύ τη σύσταση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για 10% έως 15% του συνόλου των τοκετών.

Τα παραπάνω προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από μελέτη Ελλήνων επιστημόνων, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Medical Sciences., Την υπογράφουν οι: Ελ. Παυλίδου, Γ. Αντασούρας, Σ. Παπαδοπούλου, Όλ. Αλεξάτου, Δ. Παπανδρέου, Μ. Μέντζελου, Γ. Τσουρούφλης, Αικ. Λουκά, Ν. Ροδοπαίος, Μ. Χρυσάφη, Αν. Σαμπάνη και Κ. Γιαγκίνης, από τα Πανεπιστήμια Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Κρήτης και Αιγαίου.

Στη μελέτη συμμετείχαν 5.182 υγιείς μητέρες από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Σημειώθηκε αυξημένη συχνότητα καισαρικών τομών κατά 56,4% την τετραετία 2016 – 2020. Ο επιπολασμός των τοκετών με καισαρική τομή υπολογίστηκε σε 51,5% στα ιδιωτικά νοσοκομεία και 48,5% στα δημόσια νοσοκομεία.

Όπως αναφέρουν οι συντάκτες της, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σταδιακά αυξανόμενος ρυθμός τοκετών με καισαρική τομή παγκοσμίως, που επηρεάζει αρνητικά την υγεία της μητέρας και των παιδιών.

Η ηλικία της μητέρας, η παχυσαρκία πριν την εγκυμοσύνη, η υπερβολική αύξηση βάρους κατά την κύηση, ο πρόωρος τοκετός, η οικονομική κατάσταση, το κάπνισμα και ο τύπος του μαιευτηρίου, συσχετίστηκαν σημαντικά με υψηλή πιθανότητα καισαρικής τομής.

Σύμφωνα με τη συντακτική ομάδα, τα ποσοστά καισαρικής τομής αυξάνονται συνεχώς και προτείνουν Αγωγή Υγείας, ώστε να ενημερωθούν οι μελλοντικές μητέρες για τους πιθανούς παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν σε δυσμενή έκβαση εγκυμοσύνης τους.

Οι επιστήμονες σημειώνουν πως η καισαρική τομή αποτελεί μια σημαντική ιατρική διαδικασία για την προστασία της ζωής των μητέρων και των παιδιών σε επείγουσες μαιευτικές καταστάσεις, συμβάλλοντας στη μείωση της νοσηρότητας και της θνητότητας.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει προτείνει ένα ποσοστό καισαρικής τομής που κυμαίνεται από 10% έως 15% όλων των τοκετών. Ωστόσο, τα προηγούμενα 20 χρόνια, έχει σημειωθεί εκθετική αύξηση των καισαρικών τομών παγκοσμίως.

Τα παραπάνω αποτελούν σημαντικό ζήτημα Δημόσιας Υγείας, καθώς η καισαρική τομή μπορεί να είναι σωτήρια, αλλά μπορεί επίσης να οδηγήσει σε επιπλοκές εγκυμοσύνης για την υγεία της μητέρας και των βρεφών.

Στην Ελλάδα, πάνω από το 50% των τοκετών γίνονται με καισαρική τομή, κατατάσσοντας τη χώρα μας στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως. Η συχνότητα αυξήθηκε κατά περίπου 50% κατά την περίοδο 1983 – 1996.

Σε προηγούμενες μελέτες εκφράζεται η εκτίμηση πως οι μαιευτήρες αποφασίζουν να κάνουν καισαρική τομή για οικονομικούς λόγους και λόγους ευκολίας.

Επιπτώσεις

Η καισαρική τομή, όπως και άλλες χειρουργικές διαδικασίες, έχει συσχετιστεί με αρκετές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες δυσμενείς εκβάσεις εγκυμοσύνης, όπως μεγαλύτερος κίνδυνος ρήξης της μήτρας, έκτοπη κύηση, θνησιμότητα εμβρύου, πρόωρος τοκετός και ψυχιατρικά συμπτώματα.

Υπάρχουν αρκετοί βραχυπρόθεσμοι κίνδυνοι και για τα νεογνά, όπως μειωμένη ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος, μεγαλύτερη πιθανότητα αλλεργίας, ατοπία, άσθμα και σοβαρές επιπλοκές από τους πνεύμονες και το σωματικό βάρος.

Για τις μητέρες άνω των 35 ετών, έχει αποδειχθεί σημαντική αύξηση των καισαρικών τομών και των επιπλοκών τους.

Οι γυναίκες που αναπτύσσουν διαβήτη κύησης έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα υπέρτασης κύησης και προεκλαμψίας κατά τον τοκετό με καισαρική τομή. Πολλές από αυτές, δεν ξεκινούν συχνά τον θηλασμό ή αναβάλλουν την έναρξη του.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, τα ποσοστά καισαρικής τομής αυξήθηκαν σταδιακά στο 19% παγκοσμίως, χωρίς αξιοσημείωτη διαφορά στη νοσηρότητα και στη θνησιμότητα των μητέρων και των νεογνών, ενώ στις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης, έχουν αυξηθεί κατά 50% ή πάνω.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Στη Βρετανία, σε 7.146 ανθρώπους με σοβαρή ψυχική νόσο υπήρχε 50% μεγαλύτερος κίνδυνος θανάτου από όλα τα αίτια μετά από λοίμωξη COVID-19 σε σύγκριση με ανθρώπους χωρίς σοβαρή ψυχική νόσο.

 

Νέα έρευνα του King’s College London, ανακάλυψε ότι στη Βρετανία, άνθρωποι με σοβαρή ψυχική νόσο είχαν αυξημένο κίνδυνο θανάτου από όλα τα αίτια μετά από λοίμωξη COVID-19 σε σύγκριση με ανθρώπους χωρίς σοβαρή ψυχική νόσο.

Η μελέτη εξέτασε την έκταση στην οποία το να έχει κάποιος σοβαρή ψυχική νόσο, που περιλαμβάνει τη σχιζοφρένεια και την ψύχωση, αύξανε τον κίνδυνο θανάτου στα 2 πρώτα κύματα της πανδημίας.

Ερευνητές του Institute of Psychiatry, Psychology & Neuroscience (IoPPN) και του ESRC Centre for Society and Mental Health ανέλυσαν στοιχεία 660.000 Βρετανών ασθενών μεταξύ Φεβρουαρίου 2020 και Απριλίου 2021.

Σε 7.146 ανθρώπους με σοβαρή ψυχική νόσο υπήρχε 50% μεγαλύτερος κίνδυνος θανάτου από όλα τα αίτια μετά από λοίμωξη COVID-19 σε σύγκριση με ανθρώπους χωρίς σοβαρή ψυχική νόσο.

Έγχρωμοι είχαν 22% μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου μετά την  COVID-19 έναντι των λευκών και αυτό ήταν παρόμοιο για ανθρώπους με και χωρίς σοβαρή ψυχική νόσο. Όμως, περίπου στο 30% των στοιχείων των ασθενών η εθνικότητα δεν είχε καταγραφεί.

Η έρευνα αποκάλυψε διαφορές στις περιοχές. Κατά μέσον όρο, ο κίνδυνος θανάτου μετά από λοίμωξη COVID-19 ήταν υψηλότερος στις βορειότερες περιοχές της Βρετανίας έναντι των νοτιότερων.

Η έρευνα επίσης έδειξε ότι όσοι είχαν περισσότερες από μια μακροχρόνιες νόσους εμφάνιζαν υψηλότερο κίνδυνο θανάτου.

Για κάθε επιπλέον μακροχρόνια πάθηση, ο κίνδυνος θανάτου αυξανόταν κατά 6% στους ανθρώπους με σοβαρή ψυχική νόσο και κατά 16% στους ανθρώπους χωρίς σοβαρή ψυχική νόσο μετά από λοίμωξη COVID-19.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο British Journal of Psychiatry.

Πηγές:
British Journal of Psychiatry.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η διεγχειρητική κυτταρομετρία ροής επιτρέπει την ανάλυση δείγματος ιστού μέσα σε λιγότερο από 5 λεπτά και την ακριβή εκτίμηση της βλάβης και των ορίων της κατά την διάρκεια του χειρουργείου.

 

Καινοτόμος τεχνική, που ανέπτυξαν επιστήμονες του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων, επιτρέπει την ταχεία και αξιόπιστη κυτταρική ανάλυση συμπαγών όγκων σε πραγματικό χρόνο, κατά τη διάρκεια του χειρουργείου. Η παγκόσμια καινοτομία δίνει τη δυνατότητα στον χειρουργό να διακρίνει τον τύπο του νεοπλάσματος, το βαθμό κακοήθειας και τα όρια του όγκου, καθοδηγώντας τις αποφάσεις του στην επέμβαση. Αυτό διευκολύνει την ακριβέστερη εξαίρεση του όγκου, γεγονός που εκτιμάται πως θα οδηγήσει σε καλύτερη πρόγνωση και επιβίωση του ασθενή.

Η διεγχειρητική κυτταρομετρία ροής είναι αποτέλεσμα πολυετούς ερευνητικής δουλειάς του Γεώργιου Βαρθολομάτου , βιοχημικού, επιστημονικού υπεύθυνου της Μονάδας Μοριακής Βιολογίας και Μεταφραστικής Κυτταρομετρίας Ροής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων και του Γεώργιου Αλεξίου , αναπληρωτή καθηγητή Νευροχειρουργικής στο ίδιο νοσοκομείο.

Όπως επισημαίνουν, μιλώντας στο iatronet.gr οι ερευνητές, η τεχνική έχει ήδη εφαρμοστεί στο πλαίσιο ερευνητικών πρωτοκόλλων για την χειρουργική αντιμετώπιση όγκων εγκεφάλου, αλλά και άλλων συμπαγών όγκων, όπως μαστού, παχέος εντέρου, ήπατος, γυναικολογικούς και άλλους καρκίνους.

Ανάλυση σε λιγότερο από 5 λεπτά

Σύμφωνα με τον κ. Βαρθολομάτο και τον κ. Αλεξίου, η κυτταρομετρία δεν είχε μελετηθεί σε μεγάλο βαθμό στο παρελθόν σε συμπαγείς όγκους και έτσι η ανάλυση του κυτταρικού κύκλου απαιτούσε περισσότερο από μισή ώρα. “Εμείς αναπτύξαμε ένα πρωτόκολλο ταχείας ανάλυσης του δείγματος που επιτρέπει την διεγχειρητική του χρήση”, αναφέρουν, προσθέτοντας πως με τη χρήση του πρωτοκόλλου η ανάλυση του ιστοτεμαχίου γίνεται κατά τη διάρκεια της επέμβασης, μέσα σε λιγότερο από 5 λεπτά από την ώρα που ο χειρουργός θα δώσει το δείγμα. Το αποτέλεσμα της ανάλυσης δίνει μια λεπτομερή εικόνα του νεοπλάσματος, επιτρέποντας στον χειρουργό να λάβει τις βέλτιστες αποφάσεις στην στρατηγική αφαίρεσής του.

Όπως εξηγεί ο κ. Αλεξίου, το golden standard (ο χρυσός κανόνας) για να προσδιοριστεί ο βαθμός κακοήθειας και το είδος  μιας νεοπλασματικής βλάβης είναι η λήψη ιστοτεμαχίου για παθολογοανατομική εκτίμηση, καθώς οι απεικονιστικές εξετάσεις (όπως η μαγνητική τομογραφία) δίνουν πληροφορίες, οι οποίες όμως δεν βάζουν την σφραγίδα της διάγνωσης.

Το αποτέλεσμα μιας βιοψίας απαιτεί συνήθως περισσότερο από 2 εβδομάδες, ενώ η ταχεία βιοψία (frozen section) που λαμβάνεται διεγχειρητικά διαρκεί 15 με 30 λεπτά και δεν είναι πάντα ακριβής. “Η ακρίβειά της εξαρτάται από την εμπειρία του παθολογοανατόμου και επιπλέον είναι δύσκολο να στείλεις πολλαπλά δείγματα”, διευκρινίζει ο κ. Βαρθολομάτος.  Η διεγχειρητική κυτταρομετρία ροής δίνει απότέλεσμα σε πραγματικό χρόνο με μεγάλη ακρίβεια.

Μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα

Η καινοτόμος τεχνική που ανέπτυξαν οι Έλληνες επιστήμονες ακολουθήθηκε από πολλαπλές μελέτες σε όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος, οι οποίες επιβεβαίωσαν τη μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα στο να διακρίνει τον βαθμό κακοήθειας, τον τύπο του νεοπλάσματος και τα ‘’όρια’’ του όγκου. “Δίνει τη δυνατότητα να γίνει σε μεγαλύτερο βαθμό η εξαίρεση του νεοπλάσματος, κάτι που θεωρητικά –γιατί δεν έχουμε κάνει ακόμα μελέτη επιβίωσης- θα ισοδυνομούσε με καλύτερη πρόγνωση για τον ασθενή”.

Η μέθοδος έχει εφαρμοστεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, στα πλαίσια ερευνητικού πρωτοκόλλου και σε πολλαπλές ερευνητικές μελέτες, όχι μόνο σε όγκους εγκεφάλου, αλλά και άλλους συμπαγείς όγκους, όπως μαστού, παχέος εντέρου, ήπατος, γυναικολογικούς καρκίνους. Τα αποτελέσματα έχουν δημοσιευτεί στο βιβλίο, με τίτλο “Διεγχειρητική Κυτταρομετρία Ροής” (Intraoperative Flow Cytometry, Springer, Nature, 2023), το οποίο μπορεί να αποτελέσει οδηγό για άλλους χειρουργούς που θα ήθελαν να την εφαρμόσουν, στα πλαίσια ερευνητικών πρωτοκόλλων, οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα και στον κόσμο. Η εφαρμογή της στην κλινική πράξη απαιτεί περισσότερες μελέτες για κάθε είδος όγκου ξεχωριστά.

Το βιβλίο απευθύνεται σε νευροχειρουργούς, γενικούς χειρουργούς, ωτορινολαρυγγολόγους, χειρουργούς μαστού, ακτινολόγους, παθολόγους, ογκολόγους, βιολόγους, βιοχημικούς και επιστήμονες που ασχολούνται με την κυτταρομετρία ροής.

Κόμβος καινοτομίας τα Ιωάννινα

Στο πλαίσιο πρόσφατης εκδήλωσης για την παρουσίαση της μεθόδου και του βιβλίου, ο Γεώργος Βαρθολομάτος ανέφερε πως η αμεσότητα που παρέχει μπορεί να προσφέρει λύσεις στο χειρουργείο, να επηρεάσει τη λήψη αποφάσεων, αλλάζοντας ενδεχομένως, τα χειρουργικά αποτελέσματα και την πρόγνωση των ασθενών.

“Τα Ιωάννινα, είναι παραδοσιακά κόμβος καινοτομίας και ακαδημαϊκής αριστείας. Με πολλούς συντελεστές να προέρχονται από αυτή την πόλη το βιβλίο είναι, από πολλές απόψεις, μια απόδειξη της πλούσιας κληρονομιάς των Ιωαννίνων στην ιατρική έρευνα”, σημείωσε και πρόσθεσε: “Σε τοπικό επίπεδο αναμένω διπλό αντίκτυπο: Από τη μια πλευρά το βιβλίο εδραιώνει τη φήμη των Ιωαννίνων ως κέντρου ιατρικής καινοτομίας. Από την άλλη παρέχει στους γιατρούς της πόλης μας έναν πολύτιμο εφόδιο, που ενδεχομένως επηρεάζει και βελτιώνει τις χειρουργικές πρακτικές στην περιοχή. Είναι μια πηγή υπερηφάνειας, αλλά και ένα εργαλείο για την τοπική πρόοδο”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα παιδιά που έχουν βιώσει τραυματικά γεγονότα, όπως κακοποίηση, παραμέληση, οικονομικές αντιξοότητες ή διαζύγιο των γονιών τους, μπορεί να έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν πονοκεφάλους ως ενήλικες, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας «Neurology».

Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 28 έρευνες, με συνολικά 154.739 συμμετέχοντες σε 19 χώρες. Το 31% από το σύνολο των συμμετεχόντων ανέφεραν τουλάχιστον ένα τραυματικό γεγονός στην παιδική ηλικία και το 16% διαγνώστηκαν με πρωτοπαθείς πονοκεφάλους. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα που είχαν βιώσει ένα ή περισσότερα τραυματικά γεγονότα στην παιδική τους ηλικία είχαν 48% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαταραχές πονοκεφάλου σε σχέση με όσα δεν είχαν βιώσει τέτοια τραυματικά γεγονότα. Εντόπισαν επίσης ότι όσο αυξανόταν ο αριθμός των τραυματικών γεγονότων της παιδικής ηλικίας, τόσο αυξάνονταν και οι πιθανότητες εμφάνισης πονοκεφάλων. Τα άτομα που είχαν βιώσει ένα είδος τραυματικού γεγονότος είχαν 24% αυξημένο κίνδυνο διαταραχής πονοκεφάλου σε σύγκριση με όσα δεν είχαν βιώσει παιδικά τραύματα, ενώ όσα είχαν βιώσει τέσσερα ή περισσότερα είδη τραυματικών γεγονότων είχαν υπερδιπλάσιες πιθανότητες να έχουν διαταραχή πονοκεφάλου.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τη συσχέτιση μεταξύ των τύπων των τραυματικών γεγονότων της παιδικής ηλικίας. Τα γεγονότα κατηγοριοποιήθηκαν ως τραύματα απειλής (σωματική ή σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση, απειλή βίας ή σοβαρές οικογενειακές συγκρούσεις) και τραύματα στέρησης (παραμέληση, οικονομικές αντιξοότητες, φυλακισμένο μέλος στο νοικοκυριό, διαζύγιο, θάνατος γονέα, μέλος με ψυχική ασθένεια, χρόνια αναπηρία/ασθένεια, κατάχρηση αλκοόλ ή ουσιών).

Τα τραύματα απειλής συνδέονταν με 46% αύξηση των πονοκεφάλων, με τη βίωση σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης να συνδέεται με ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο για πονοκεφάλους (60%) και τα τραύματα στέρησης με 35% αύξηση των πονοκεφάλων, με όσους βιώνουν παραμέληση στην παιδική ηλικία να έχουν σχεδόν τριπλάσιο κίνδυνο για διαταραχές πονοκεφάλου.

«Η μετα-ανάλυσή μας επιβεβαιώνει ότι τα παιδικά τραυματικά γεγονότα αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου για διαταραχές πονοκεφάλου στην ενήλικη ζωή, συμπεριλαμβανομένης της ημικρανίας, των πονοκεφάλων τάσης, των αθροιστικών κεφαλαλγιών και των χρόνιων ή σοβαρών πονοκεφάλων. Πρόκειται για έναν παράγοντα κινδύνου που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε», δηλώνει η συγγραφέας της μελέτης, Κάθριν Κρεατσούλας, από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας T.H.Chan του Χάρβαρντ.

 

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Ένας διάχυτος φόβος υπάρχει για την κλιματική αλλαγή και τις συνέπειές της  σε νέους ανθρώπους. Οι  συνέπειες της στη ψυχική Υγεία αναδείχθηκαν από έρευνα που παρουσιάστηκε στις 25 Οκτωβρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το The European House – Ambrosetti, ένα ιταλικό Think Tank, σε συνεργασία με την Angelini Pharma.

Συγκεκριμένα, η έκθεση «Headway – Δείκτης Ψυχικής Υγείας 3.0» εστίασε στο οικολογικό άγχος. Διαπιστώθηκε ότι, κατά μέσο όρο, περισσότεροι από το ένα τρίτο των Ευρωπαίων (37%) αισθάνονται εκτεθειμένοι σε απειλές που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Εμπειρικά στοιχεία αναδεικνύουν μια άμεση σχέση μεταξύ του φόβου για την υπερθέρμανση του πλανήτη ή για την έκθεση σε ακραία καιρικά φαινόμενα και των διαταραχών της ψυχικής υγείας, Ιδιαίτερα σε χώρες που έχουν πληγεί όπως είναι  η Ιταλία, η Ισπανία και η Ελλάδα, ο αντίκτυπος στην ψυχική υγεία μπορεί να είναι ακόμη ισχυρότερος.  Σημειώνεται πως, οι περισσότερες μορφές οικολογικού άγχους δεν έχουν κλινικό χαρακτήρα, αλλά είναι δυνατόν να συμβάλουν στην ανάδυση ή και στην επιδείνωση προϋπάρχουσων ψυχικών παθήσεων.

Παράλληλες κρίσεις

Το 62% των νέων δηλώνει ότι επηρεάζεται από την «πολυκρίση»: γεωπολιτικές συγκρούσεις, κοινωνικές εντάσεις και τη κρίση που αφορά το κόστος διαβίωσης.  Σχεδόν το 20% των παιδιών αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια των σχολικών τους χρόνων, ενώ ένα στα πέντε αναφέρει δυστυχία και άγχος για το μέλλον λόγω μοναξιάς, εκφοβισμού και προκλήσεων που σχετίζονται με τις σχολικές εργασίες.

Άξιο λόγου είναι πως το 45% των ατόμων ηλικίας 16 έως 25 ετών αναφέρουν καθημερινό άγχος και αγωνία που συνδέεται με το οικολογικό άγχος.

Ερμηνείες-λύσεις

«Ενώ οι διαταραχές της ψυχικής υγείας μπορούν να επηρεάσουν οποιονδήποτε, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, το κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο, φύλου ή εθνότητας, οι νέοι άνθρωποι καθώς και άλλοι ευάλωτοι πληθυσμοί μπορεί να βιώνουν δυσανάλογα υψηλά επίπεδα δυσφορίας και να χρειάζονται μεγαλύτερη υποστήριξη», εξήγησε η Maria Walsh, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την εκλογική περιφέρεια Midlands-North-West. «Η ενσωμάτωση εξατομικευμένων παρεμβάσεων σε επίπεδο πολιτικής και υγειονομικής περίθαλψης που προσφέρουν μια ολοκληρωμένη υποστήριξη της ψυχικής υγείας όσον αφορά τις μοναδικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν αυτά τα άτομα, μερικές από τις οποίες ήδη παρατηρούμε σε ορισμένα κράτη μέλη, θα μπορούσε να συμβάλει στην αντιμετώπιση των διαταραχών της ψυχικής υγείας κατά την εμφάνισή τους και να διασφαλίσει την παροχή κατάλληλης υποστήριξης και θεραπείας».

Βοηθητικά θα μπορούσε να λειτουργήσει η έκθεση Headway,  καταδεικνύοντας τις διαρθρωτικές διαφορές και τους περιορισμούς μεταξύ των διάφορων βάσεων δεδομένων και των συστημάτων υγείας και κοινωνικής φροντίδας. Μέσω αυτής   θα ήταν δυνατό να κατανοήσουμε καλύτερα τη τρέχουσα κατάσταση της ψυχικής υγείας του πληθυσμού στις διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρίνονται στις ανάγκες που αφορούν την ψυχική υγεία.

«Η στρατηγική της ΕΕ για την ψυχική υγεία που πρόσφατα παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εστιάζει στην πρόληψη, την πρόσβαση στη φροντίδα και την επανένταξη στην κοινωνία. Αποτελεί ένα ενθαρρυντικό παράδειγμα της αυξανόμενης συνειδητοποίησης εκ μέρους των εθνικών κυβερνήσεων, του ακαδημαϊκού χώρου, του κλάδου της υγειονομικής περίθαλψης και άλλων ενδιαφερόμενων φορέων του γεγονότος ότι απαιτείται πιο ολοκληρωμένη υποστήριξη για την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς αύξησης των προβλημάτων ψυχικής υγείας σε ολόκληρη την Ευρώπη», πρόσθεσε ο διευθύνων σύμβουλος της Angelini Pharma, Jacopo Andreose.

 

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ας ελπίσουμε ότι θα έχουμε απαντήσεις σε ορισμένα από αυτά τα ερωτήματα τα επόμενα χρόνια. Εν τω μεταξύ, ένα πράγμα για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι είναι ότι η αύξηση της καθημερινής πρόσληψης πολυφαινολών μέσω οποιασδήποτε τροφής φυτικής προέλευσης θα είναι ευεργετική για την υγεία σας.

“Πολυφαινόλες”: Ίσως η λέξη “πολυφαινόλες” να σας λέει λίγα πράγματα, αλλά σίγουρα σημαίνουν πολλά για την υγεία σας. Οι πολυφαινόλες είναι μια οικογένεια χημικών ενώσεων που υπάρχουν στα τρόφιμα φυτικής προέλευσης και στα φύκια και έχουν μελετηθεί τον τελευταίο αιώνα για τις επιπτώσεις τους στην υγεία.

Η αρχή: Γεύση και τεχνολογία

Οι πολυφαινόλες χρησιμοποιούνταν για τις τεχνολογικές τους ιδιότητες πολύ πριν από την ονομασία τους. Οι χρήσεις χρονολογούνται από την Αρχαία Αίγυπτο, όταν διαπιστώθηκε ότι οι χημικές ουσίες στοn φλοιό ορισμένων δέντρων μπορούσαν να συνδεθούν με το κολλαγόνο στο δέρμα των ζώων, φτιάχνοντας δέρμα. Πράγματι, η διαδικασία αυτή έγινε γνωστή ως βυρσοδεψία για την ικανότητά της να προσδίδει ένα βαθύ χρώμα, και όταν οι ενώσεις που εμπλέκονται -μια κατηγορία πολυφαινολών- ταυτοποιήθηκαν, ονομάστηκαν “τανίνες”. Αυτή η ικανότητα ορισμένων πολυφαινολών να δεσμεύονται με πρωτεΐνες είναι η ίδια που προκαλεί ξηρότητα στο στόμα σας όταν πίνετε τσάι ή κρασί. Αυτή η αίσθηση, γνωστή ως στυπτικότητα, προέρχεται από την αλληλεπίδραση μεταξύ των τανινών και των πρωτεϊνών του σάλιου στο στόμα σας.

Φυσικά αντιοξειδωτικά

Τον 20ό αιώνα, διαπιστώθηκε ότι οι χρήσεις των πολυφαινολών ξεπερνούν την απλή αισθητηριακή ή τεχνολογική χρήση. Οι πολυφαινόλες είναι φυσικά αντιοξειδωτικά, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να εξουδετερώσουν τις βλαβερές ελεύθερες ρίζες στο σώμα. Πρόκειται για σωματίδια που είναι γνωστό ότι προκαλούν κοινές αλλά επιβλαβείς καταστάσεις, όπως η αθηροσκλήρωση. Στα φυτά, οι πολυφαινόλες παίζουν τον ρόλο της προστασίας από περιβαλλοντικούς κινδύνους όπως η ξηρασία και η υπεριώδης ακτινοβολία. Όταν τα ζώα τρώνε ένα φυτό, οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες των πολυφαινολών αντισταθμίζουν στη συνέχεια με τη σειρά τους τις ελεύθερες ρίζες στο σώμα του ζώου. Αυτή η αντιοξειδωτική δράση από τα τρόφιμα είναι σημαντική για την ανθρώπινη υγεία, δεδομένου ότι πολλές ασθένειες (καρδιαγγειακά νοσήματα, καρκίνος, διαβήτης τύπου 2 κ.λπ.) χαρακτηρίζονται εν μέρει από μια ανισορροπία ελεύθερων ριζών, γνωστή και ως υψηλό οξειδωτικό στρες. Το γεγονός αυτό προκάλεσε ευρύ ενδιαφέρον για τις πολυφαινόλες λόγω των πιθανών επιδράσεών τους στην υγεία και πολλές μελέτες πραγματοποιήθηκαν για να εξεταστούν οι αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες. Ωστόσο, οι αντιοξειδωτικές επιδράσεις που ήταν σαφώς παρατηρήσιμες σε εργαστηριακές συνθήκες ήταν πολύ χαμηλότερες σε μελέτες σε ανθρώπους. Αυτό έθεσε το ερώτημα κατά πόσον οι πολυφαινόλες είχαν ευεργετικές επιδράσεις στην υγεία του ανθρώπινου οργανισμού.

Πολύ περισσότερα από αντιοξειδωτικά

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν προστεθεί μερικά βασικά κομμάτια του παζλ των πολυφαινολών. Αυτό συνέβη όταν αρκετές μελέτες διαπίστωσαν ότι, αφού καταναλωθούν, οι πολυφαινόλες μετασχηματίζονται από το σώμα μας, κυρίως από τον μικροβιόκοσμο του εντέρου μας. Αυτό σημαίνει ότι οι ενώσεις που κυκλοφορούν στο σώμα μας -γνωστές ως “μεταβολίτες” αφού καταναλωθούν και μετατραπούν από τον οργανισμό μας- είναι αρκετά διαφορετικές από τις αρχικές πολυφαινόλες των τροφίμων που τρώμε και υπάρχουν σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις μετά την κατάποση. Για τον λόγο αυτόν, οι προηγούμενες εργαστηριακές μελέτες ήταν εν μέρει ανακριβείς επειδή εξέταζαν διαφορετικές μορφές και δόσεις πολυφαινολών από αυτές που υπάρχουν στο σώμα μας μετά την κατανάλωση τροφίμων που τις περιείχαν. Τα καλά νέα όμως ήταν ότι, εκτός από την αντιοξειδωτική τους δράση, ανακαλύφθηκε ότι οι πολυφαινόλες έχουν και πολλές άλλες ιδιότητες. Η ικανότητά τους να αλληλεπιδρούν με τις πρωτεΐνες -η ίδια ικανότητα που μαυρίζει το δέρμα και αρωματίζει το κρασί- υπάρχει και μέσα στο σώμα μας. Αυτό σημαίνει ότι οι πολυφαινόλες έχουν και άλλες θετικές επιδράσεις στο σώμα μας, όπως η προώθηση της σηματοδότησης της ινσουλίνης ή η μείωση της φλεγμονής. Πάνω από 8.000 διαφορετικές πολυφαινολικές ενώσεις έχουν εντοπιστεί στα φυτά, γεγονός που βοηθά να εξηγηθεί γιατί αλληλεπιδρούν με τόσες πολλές διαφορετικές πρωτεΐνες στο σώμα μας και έχουν τόσες διαφορετικές επιδράσεις στην υγεία μας. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε, οι πολυφαινόλες μετασχηματίζονται από τον εντερικό μας μικροβιόκοσμο για να δημιουργήσουν χρήσιμους μεταβολίτες. Αυτοί οι μεταβολίτες είναι, επίσης, ενδιαφέρον ότι αποτελούν τροφή για πολλά ευεργετικά είδη βακτηρίων, οπότε η κατανάλωση πολυφαινολών μπορεί επίσης να σχετίζεται με ένα υγιέστερο συνολικό προφίλ μικροβιόκοσμου του εντέρου. Το συνδυασμένο αποτέλεσμα όλων αυτών των ιδιοτήτων σημαίνει ότι οι πολυφαινόλες συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων και διαβήτη τύπου 2. Αυτό δεν έχει παρατηρηθεί μόνο σε δοκιμαστικούς σωλήνες, αλλά και σε πολλαπλές κλινικές δοκιμές σε διαφορετικούς πληθυσμούς.

Ο άξονας έντερο-εγκέφαλος

Οι διατροφικές πολυφαινόλες, όπως φαίνεται, έχουν ακόμη περισσότερα να μας δείξουν, όπως έχουμε διαπιστώσει την τελευταία δεκαετία. Αν και χρειάζονται ακόμη πολλές έρευνες, κάποια ελπιδοφόρα στοιχεία δείχνουν ότι οι πολυφαινόλες μπορούν επίσης να βοηθήσουν τη γνωστική μας λειτουργία και να βελτιώσουν τον ύπνο μας. Ο μηχανισμός για αυτό δεν είναι εύκολο να κατανοηθεί, καθώς συνήθως θεωρούμε ότι ο εγκέφαλός μας προστατεύεται από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, ο οποίος εμποδίζει πολλές ουσίες να εισέλθουν στον εγκέφαλό μας. Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που είναι γνωστό ως άξονας εντέρου-εγκεφάλου. Έχει αποδειχθεί ότι ορισμένοι από τους προαναφερθέντες μεταβολίτες πολυφαινολών, οι οποίοι απορροφώνται αργότερα από το πεπτικό μας σύστημα, μπορούν να διασχίσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να εισέλθουν στον εγκέφαλο και να έχουν αποτελέσματα όπως η μείωση της φλεγμονής στον εγκέφαλο, κάτι που σχετίζεται με πολλές νευρολογικές ασθένειες. Επίσης, οι προαναφερθείσες επιδράσεις που έχουν οι πολυφαινόλες στα βακτήρια που ζουν στο παχύ έντερό μας είναι ικανές να επηρεάσουν την ψυχική μας υγεία. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι ο εγκέφαλος και το έντερό μας συνδέονται με διάφορα σήματα και υποδοχείς. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να συνδέσουμε την υγεία του εντέρου με την ψυχική υγεία, εντοπίζοντας, για παράδειγμα, τα “μελαγχολικά μικρόβια” που σχετίζονται με την κατάθλιψη. Οι πολυφαινόλες μπορεί, επομένως, να επηρεάζουν πολλαπλές διεργασίες στον εγκέφαλό μας λόγω των παραγόμενων μεταβολιτών τους και του τρόπου με τον οποίο τροποποιούν τη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου μας. Αυτός ο νέος τομέας της έρευνας βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο, με πολλά ακόμη προς διερεύνηση.

Το μέλλον της έρευνας για τις πολυφαινόλες

Έχουμε διανύσει μεγάλη απόσταση στις γνώσεις μας για τις διατροφικές πολυφαινόλες τον τελευταίο αιώνα. Υπάρχουν ακόμη πολλές πτυχές που πρέπει να μελετηθούν: γιατί δεν ανταποκρίνονται όλα τα άτομα στις πολυφαινόλες με τον ίδιο τρόπο- ο υπομελετημένος τομέας των μακρομοριακών πολυφαινολών- πώς να αναπτυχθούν μελέτες παρέμβασης υψηλής ποιότητας και πολλά άλλα. Ας ελπίσουμε ότι θα έχουμε απαντήσεις σε ορισμένα από αυτά τα ερωτήματα τα επόμενα χρόνια. Εν τω μεταξύ, ένα πράγμα για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι είναι ότι η αύξηση της καθημερινής πρόσληψης πολυφαινολών μέσω οποιασδήποτε τροφής φυτικής προέλευσης θα είναι ευεργετική για την υγεία σας.

Γιατί λοιπόν να μην ξεκινήσετε σήμερα;

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/