Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως, προκαλώντας 6,6 εκατομμύρια θανάτους το 2020.

Ο αριθμός αυτός αναμένεται να φθάσει τα 9,7 εκατομμύρια το 2050, σύμφωνα με τη μελέτη.

«Οι εκτιμήσεις αυτές είναι ενδεικτικές της συνεχώς αυξανόμενης επιβάρυνσης που θα δούμε τα επόμενα χρόνια, εάν δεν αναληφθεί επείγουσα και αποτελεσματική δράση», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Βάλερι Φέιτζιν του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Όκλαντ στη Νέα Ζηλανδία.

Η δράση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει εκστρατείες ευαισθητοποίησης, χαμηλού κόστους επιτήρηση, καλύτερες επιλογές θεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής και περιφερειακή συνεργασία, προτείνουν οι ερευνητές.

Ωστόσο, οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα εγκεφαλικά επεισόδια μπορούν να προληφθούν σε μεγάλο βαθμό.

Παράγοντες του τρόπου ζωής, όπως η υγιεινή διατροφή, η τακτική σωματική δραστηριότητα και η διακοπή του καπνίσματος, μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, όπως και η τακτική παρακολούθηση καταστάσεων της υψηλής αρτηριακής πίεσης.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση The Lancet Neurology.

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Μικρότερος κίνδυνος και κόστος για τους ασθενείς
Ερευνητές ανακάλυψαν έναν μη επεμβατικό τρόπο για να διεγείρουν με ηλεκτρισμό τις βαθιές δομές του εγκεφάλου, γεγονός που θα μπορούσε να επεκτείνει τη χρήση τέτοιων θεραπειών δεδομένου ότι ενέχει μικρότερο κίνδυνο και κόστος για τους ασθενείς, σύμφωνα με δύο αναφορές που δημοσιεύθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα στο Nature Neuroscience. Η νέα τεχνική για την εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση, γνωστή διεθνώς υπό τον όρο DBS (Deep Brain Stimulation), χρησιμοποιεί ηλεκτρόδια που τοποθετούνται σε διαφορετικά μέρη του κεφαλιού για να μεταδίδουν ηλεκτρικά ερεθίσματα στον εγκέφαλο χωρίς να επηρεάζουν τις γύρω περιοχές. Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση που επί του παρόντος απαιτεί χειρουργική επέμβαση για να τοποθετηθούν ηλεκτρόδια μέσα στον εγκέφαλο, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αναπηρικών συμπτωμάτων νευρολογικών διαταραχών, όπως η επιληψία, ο ιδιοπαθής τρόμος και η νόσος του Πάρκινσον. Επίσης, μελετάται ως θεραπεία για την άνοια, την κατάθλιψη, τον χρόνιο πόνο και άλλες καταστάσεις. Μια αναφορά, από το Ερευνητικό Ινστιτούτο Άνοιας του Ηνωμένου Βασιλείου, περιγράφει την επιτυχημένη χρήση της νέας τεχνολογίας για την
παροχή ηλεκτρικών παλμών στον ιππόκαμπο σε 20 υγιείς εθελοντές. Η δεύτερη έκθεση, από την Ecole Polytechnique Federale de Lausanne (EPFL) στην Ελβετία, περιγράφει λεπτομερώς τη χρήση του σε 45 υγιείς εθελοντές για τη διέγερση μιας βαθιάς εγκεφαλικής περιοχής που ονομάζεται ραβδωτό σώμα. Η μη επεμβατική ηλεκτρική διέγερση προκάλεσε βελτιώσεις στη μνήμη και στη μάθηση των κινητικών δεξιοτήτων στις μελέτες του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ελβετίας, αντίστοιχα.

Πηγη:HealthDaily

Που έχουν βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου
Ασθενείς με καρκίνο του προστάτη που έχουν βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου για κλινική εξέλιξη της νόσου αποτελούν μια ειδική ομάδα ασθενών για τους οποίους είναι σημαντικό να υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπευτικές στρατηγικές. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Διευθυντής, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας) συνοψίζουν τα αποτελέσματα της πρόσφατης κλινικής μελέτης φάσης 3 που δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The New England of Medicine από τους Stephen J. Freedland και συνεργάτες σχετικά με τη συγκριτική αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της θεραπείας με ενζαλουταμίδη σε συνδυασμό με στέρηση ανδρογόνων. Στη μελέτη συμμετείχαν ασθενείς με καρκίνο του προστάτη οι οποίοι είχαν βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου, δηλαδή με χρόνο διπλασιασμού της τιμής του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) 9 μήνες ή λιγότερο. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1: 1: 1 να λάβουν είτε ενζαλουταμίδη (160 mg) ημερησίως μαζί με λευπρολίδη κάθε 12 εβδομάδες (ομάδα συνδυασμού), είτε εικονικό φάρμακο συν λευπρολίδη (ομάδα μονοθεραπείας με λευπρολίδη), είτε ενζαλουταμίδη χωρίς λευπρολίδη (ομάδα μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη).Το κύριο καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η επιβίωση χωρίς μετάσταση, όπως προσδιορίστηκε από ανεξάρτητους αξιολογητές, στην ομάδα συνδυασμού σε σύγκριση με την ομάδα που έλαβε μόνο λευπρολίδη. Ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η επιβίωση χωρίς μετάσταση στην ομάδα μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη σε σύγκριση με την ομάδα μονοθεραπείας με λευπρολίδη. Συνολικά τυχαιοποιήθηκαν 1068 ασθενείς. Οι 355 έλαβαν την συνδυαστική θεραπεία, οι 358 μονοθεραπεία με λευπρολίδη και οι 355 μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη. Οι ασθενείς ήταν υπό παρακολούθηση κατά μέσο όρο για 60,7 μήνες. Στα 5 έτη παρακολούθησης, η επιβίωση χωρίς μετάσταση ήταν 87,3% στην ομάδα του συνδυασμού, 71,4% στην ομάδα της μονοθεραπείας με λευπρολίδη και 80,0% στην ομάδα της μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη. Σε ό, τι αφορά στην επιβίωση χωρίς μετάσταση, η ενζαλουταμίδη μαζί με τη λευπρολίδη είχε καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη κατά 58%, ενώ η μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη είχε επίσης καλυτερα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη κατά 37%. Οι θεραπείες ήταν καλά ανεκτές και δεν καταγράφηκαν νέες τοξικότητες. Παράλληλα, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές ως προς τους δείκτες ποιότητας ζωής μεταξύ των τριών ομάδων θεραπείας.Συμπερασματικά, σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη με βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου, η ενζαλουταμίδη μαζί με τη λευπρολίδη είχε καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη όσον αφορά στην επιβίωση ελεύθερη μετάστασης στην κλινική μελέτη φάσης 3. Δεν καταγράφησαν νέες παρενέργειες και το προφίλ ασφάλειας της ενζαλουταμίδης ήταν αποδεκτό, χωρίς εμφανή επιβλαβή επίδραση στην ποιότητα ζωής των ασθενών.

Πηγη:HealthDaily

Πρωτοποριακή έρευνα για τον εντοπισμό και την απομόνωση των γηρασμένων κυττάρων, με επικεφαλής τον καθηγητή Ιατρικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του βρετανικού πανεπιστημίου Dundee, Βασίλη Γοργούλη, ανοίγει τον δρόμο για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου.

Η κυτταρική γήρανση (cellular senescence) είναι ένας μηχανισμός απόκρισης των κυττάρων στο στρες και άλλα τοξικά και εν δυνάμει καρκινογόνα ερεθίσματα. Τα κύτταρα σταματούν να πολλαπλασιάζονται και αλλάζει το γονιδίωμά τους προκειμένου να μην περάσει στην επόμενη γενιά η βλάβη που έχει υποστεί το γενετικό υλικό του. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις τα κύτταρα αυτά δεν απομακρύνονται από τον οργανισμό και μπορούν εν δυνάμει να οδηγήσουν στη δημιουργία νεοπλασματικής νόσου ή άλλων ασθενειών, όπως αυτοάνοσα νοσήματα.

Κατά την πολύχρονη ερευνητική πορεία του, ο κ. Γοργούλης εστιάζει το ενδιαφέρον του στο θεμελιώδες ερώτημα πώς τα κύτταρα αντιδρούν σε ερεθίσματα που προκαλούν βλάβες στο γονιδίωμα. Μέσα από προηγούμενες δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, όπως το Nature, το Science και το Cancer Cell, έχει παρουσιάσει μεταξύ άλλων το δυναμικό μοντέλο καρκινογένεσης, που έχει καθιερωθεί ως ένα από τα κύρια μοντέλα για την κατανόηση και θεραπεία του καρκίνου. Επίσης, με την έρευνά του έχει συμβάλει στην ανατροπή της άποψης ότι η κυτταρική γήρανση είναι μια μη αναστρέψιμη κατάσταση αδράνειας του κυττάρου και στην καθιέρωση της κυτταρικής γήρανσης ως θεμελιώδους χαρακτηριστικού του καρκίνου.

Καρκίνος: Καινοτόμα χημική ένωση εντοπίζει τα γηρασμένα κύτταρα

Στο επίκεντρο της πρόσφατης έρευνας που διεξήγε μαζί με τους συνεργάτες του τέθηκε ο προβληματισμός ότι μέχρι σήμερα τα γηρασμένα κύτταρα εντοπίζονταν μόνο στα βιοπαθολογικά εργαστήρια κατά την κυτταρική καλλιέργεια και δεν υπήρχε η δυνατότητα της απομόνωσής τους.

Ως απάντηση, η ομάδα των Ελλήνων ερευνητών δημιούργησε μια καινοτόμα χημική ένωση- αντιδραστήριο (GLF16) με τη βοήθεια της οποίας εντοπίζονται τα γηρασμένα κύτταρα απευθείας στον ανθρώπινο οργανισμό, όπως και σε ζωντανούς ιστούς.

«Εφόσον εντοπίσουμε πού βρίσκεται η βλάβη με τα γηρασμένα κύτταρα, μπορούμε μετά να αναπτύξουμε τεχνολογία για να τα εξουδετερώσουμε και η εξουδετέρωσή τους γίνεται με μια ομάδα φαρμάκων που λέγονται σενολυτικά φάρμακα», εξηγεί ο Βασίλης Γοργούλης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Μετά τη δημιουργία του αντιδραστηρίου, οι ερευνητές το ενσωμάτωσαν σε ένα νανοσωματίδιο, προκειμένου να το εισάγουν στον οργανισμό και αυτό να εντοπίσει τα γηρασμένα κύτταρα, μέσω της ουσίας λιποφουσκίνης που περιέχουν. Με τη μέθοδο αυτή οι ερευνητές κατάφεραν όχι μόνο τον εντοπισμό αλλά και την απομόνωση των γηρασμένων κυττάρων.

Αυτή η απομόνωση θα βοηθήσει στην καταστροφή τους χωρίς να επηρεάζονται τα υγιή κύτταρα. Έτσι, θα μπορεί να παρέχεται στον ασθενή εξατομικευμένη θεραπεία μειώνοντας τον κίνδυνο υποτροπών και παρενεργειών. Επόμενος ερευνητικός στόχος του κ. Γοργούλη και των συνεργατών του, «που θα είναι μεγάλη επανάσταση στο πεδίο», όπως εξηγεί ο ίδιος, είναι να συνδέσουν τα σενολυτικά φάρμακα με το αντιδραστήριο που συνέθεσαν, να τα ενσωματώσουν μέσα στο νανοσωματίδιο και να το χορηγήσουν στον ανθρώπινο οργανισμό, «ώστε να εντοπίσουμε και να καταστρέψουμε αυτές τις εστίες των γηρασμένων κυττάρων που έχουν άμεση σχέση με τη δυσλειτουργία του οργανισμού».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) που εμφανίζει «έκρηξη» τα τελευταία χρόνια σε πλήθος πεδίων, αποτελεί πλέον ολοένα και συχνότερα «βοηθό» των επιστημόνων – μεταξύ άλλων συμβάλλει στην πρόβλεψη σχετικά με νέα μόρια που θα μπορούσαν να θεραπεύσουν νόσους ή στη «σάρωση» υπαρχόντων φαρμάκων τα οποία θα ήταν αποτελεσματικά και για άλλες χρήσεις εκτός από την αρχική ένδειξή τους.

Το νέο (παλαιότατο) φάρμακο

Τώρα ερευνητές αναφέρουν στο επιστημονικό περιοδικό «ACS Central Science» ότι ανακάλυψαν ένα νέο (αλλά στην πραγματικότητα πολύ παλιό) φάρμακο για την οστεοπόρωση με χρήση ενός αλγορίθμου βαθιάς μηχανικής μάθησης. Συγκεκριμένα οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Πεκίνου είδαν ότι η διυδροαρτεμισινίνη (DHA), ένα ανθελονοσιακό φάρμακο και παράγωγο ενός φαρμάκου της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής (αρτεμισινίνη), μπορεί να είναι άκρως αποτελεσματικό και ενάντια στην οστεοπόρωση. Μάλιστα οι επιστήμονες έδειξαν σε πειράματα σε ποντίκια ότι το DHA ανέστρεψε την απώλεια οστικής μάζας η οποία σχετίζεται με την οστεοπόρωση.

Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης η σημερινή 20η Οκτωβρίου και τα ευρήματα αυτά ανοίγουν καινούργιους δρόμους στην αντιμετώπιση μιας «σιωπηλής» πάθησης που πλήττει περισσότερα από 200 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως (το 80% εξ αυτών γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση).

Στα υγιή άτομα υπάρχει ισορροπία μεταξύ των οστεοβλαστών οι οποίοι «χτίζουν» νέο οστό και των οστεοκλαστών οι οποίοι διασπούν την οστέινη ουσία των οστών (απορροφούν το οστό). Οταν όμως το «συνεργείο κατεδαφίσεων» των οστών είναι… υπερεργατικό, μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια οστικής μάζας και τελικώς σε οστεοπόρωση, η οποία πλήττει συνήθως τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα.

Διαφορετική προσέγγιση στόχευσης με επίκεντρο τα βλαστοκύτταρα

Οι υπάρχουσες θεραπείες για την οστεοπόρωση επικεντρώνονται στην επιβράδυνση της υπερδραστηριότητας των οστεοκλαστών. Ωστόσο οι οστεοβλάστες – και πιο συγκεκριμένα τα πρόδρομα κύτταρά τους, γνωστά ως μεσεγχυματικά βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών (BMMSCs) – μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια διαφορετική προσέγγιση στόχευσης. Στην οστεοπόρωση τα πολυδύναμα αυτά βλαστικά κύτταρα τείνουν να μετατρέπονται σε λιποκύτταρα, ωστόσο θα μπορούσαν να αναπρογραμματιστούν ώστε να συμβάλλουν στη θεραπεία της πάθησης.

Σε προηγούμενη μελέτη τους ο Τζενγκγουέι Τσιέ και οι συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο του Πεκίνου ανέφεραν ότι ανέπτυξαν έναν αλγόριθμο βαθιάς μάθησης ο οποίος μπορεί να προβλέψει πόσο αποτελεσματικά ορισμένα μικρά φαρμακευτικά μόρια αναστρέφουν τις αλλαγές στη γονιδιακή έκφραση που συνδέονται με την οστεοπόρωση. Τώρα, στο πλαίσιο της νέας μελέτης, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αυτόν τον αλγόριθμο προκειμένου να βρουν μια νέα θεραπευτική στρατηγική για την οστεοπόρωση η οποία θα επικεντρώνεται στα BMMSCs.

Μείωση της απώλειας οστικής μάζας στα ποντίκια

Η ερευνητική ομάδα «έτρεξε» το πρόγραμμα σε ένα προφίλ γονιδίων τόσο νεογέννητων όσο και ενηλίκων ποντικιών. Με βάση τα αποτελέσματα, στην κορυφή της λίστας των μορίων που εντόπισε ο αλγόριθμος βρισκόταν το DHA, το οποίο σήμερα αποτελεί συστατικό-«κλειδί» των θεραπειών για την ελονοσία. Η χορήγηση DHA επί έξι εβδομάδες σε ποντίκια στα οποία είχε προκληθεί οστεοπόρωση οδήγησε σε σημαντική μείωση της απώλειας οστικής μάζας στα μηριαία οστά και σε σχεδόν πλήρη διατήρηση της δομής των οστών.

Παραγωγή περισσότερων οστεοβλαστών

Προκειμένου να βελτιώσουν τον τρόπο χορήγησης του φαρμάκου, οι ερευνητές σχεδίασαν ένα νέο σύστημα το οποίο έχει ως βάση ενέσιμα νανοσωματίδια τα οποία φέρουν εντός τους το φάρμακο. Οπως προέκυψε, τα οστά των πειραματοζώων με οστεοπόρωση που έλαβαν τη θεραπεία ήταν παρόμοια με εκείνα της ομάδας ελέγχου, χωρίς μάλιστα να εμφανίζεται κανένα σημάδι τοξικότητας από τη λήψη της θεραπείας. Περαιτέρω πειράματα έδειξαν ότι το DHA αλληλεπιδρούσε με τα BMMSCs ωθώντας τα τελικώς να παράγουν περισσότερους οστεοβλάστες. Με βάση τα ευρήματά τους οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το DHA αποτελεί έναν νέο υποσχόμενο θεραπευτικό παράγοντα για την οστεοπόρωση.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ομάδα βρετανών ερευνητών, έχει αναπτύξει μια εξέταση αίματος, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη ανίχνευση και διάγνωση του καρκίνου των ωοθηκών.

Προκλινική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Clinical Cancer Research» υποδηλώνει ότι αυτή η απλή εξέταση αίματος μπορεί να καθορίσει αν μια πυελική μάζα είναι καλοήθης ή καρκινική με καλύτερο ποσοστό από τις υπάρχουσες εξετάσεις.

«Το τεστ έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τη θεραπεία, επειδή η χειρουργική προσέγγιση για την αφαίρεση μιας πυελικής μάζας διαφέρει ανάλογα με το αν είναι καλοήθης ή όχι», δήλωσε η Μποντούρ Σάλια, συν-επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος γονιδιωματικής και επιγονιδιωματικής ρύθμισης στο USC Norris Comprehensive Cancer Center και συγγραφέας της μελέτης.

Εκτός από το να βοηθήσουν τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης να επιλέξουν την καλύτερη θεραπευτική στρατηγική για ασθενείς με πυελική μάζα, οι ερευνητές θα διερευνήσουν επίσης κατά πόσον η νέα εξέταση, γνωστή ως OvaPrint, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο διάγνωσης του καρκίνου των ωοθηκών σε πρώιμο στάδιο σε ασυμπτωματικές γυναίκες.

Όταν ο καρκίνος των ωοθηκών εντοπίζεται στα αρχικά του στάδια, οι ασθενείς έχουν περισσότερες από 90% πιθανότητες να ζήσουν για πέντε ή περισσότερα χρόνια. Οι πιθανότητές τους μειώνονται σε λιγότερο από 40% εάν ο καρκίνος εντοπιστεί σε προχωρημένο στάδιο.

Η έγκαιρη ανίχνευση σώζει ζωές

«Εάν μπορούμε να εντοπίσουμε με ακρίβεια τον καρκίνο των ωοθηκών σε πρώιμο στάδιο, μπορούμε να αλλάξουμε την έκβαση της νόσου και να αυξήσουμε πραγματικά τα ποσοστά επιβίωσης», τόνισε η ερευνήτρια.

Εστιασμένη προσέγγιση

Το τεστ OvaPrint χρησιμοποιεί μια προσέγγιση γνωστή ως μεθυλίωση του DNA χωρίς κύτταρα, έναν πολλά υποσχόμενο νέο τρόπο ανίχνευσης διαφόρων τύπων καρκίνου σε πρώιμο στάδιο. Το τεστ αναζητά θραύσματα DNA που κυκλοφορούν στο αίμα και έχουν μεθυλιωθεί σε ορισμένα νουκλεϊκά οξέα. Η μεθυλίωση είναι μια πολύπλοκη τροποποίηση του DNA στα κύτταρα που μπορεί να μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο εκφράζονται τα γονίδια στο σώμα – και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως βιολογικός δείκτης ασθένειας. Το OvaPrint σχεδιάστηκε για να αναγνωρίζει το υψηλού βαθμού ορώδες καρκίνωμα όταν ο καρκίνος είναι νέος και σχετικά εύκολα αντιμετωπίσιμος, σε αντίθεση με τις περισσότερες υπάρχουσες εξετάσεις για τον καρκίνο των ωοθηκών.

Μοτίβα μεθυλίωσης του DNA

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν αποκλειστικά στον υποτύπο HGSOC του καρκίνου των ωοθηκών σε αυτή τη μελέτη, αντί να εξετάσουν όλους τους υποτύπους ταυτόχρονα. Συνέλεξαν περισσότερα από 370 δείγματα ιστών και αίματος, συγκρίνοντας δείγματα από ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο των ωοθηκών στα αρχικά του στάδια, με δείγματα που είχαν συλλεχθεί από ασθενείς με φυσιολογικές ωοθήκες ή καλοήθεις όγκους.

Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν μεθόδους αλληλούχισης επόμενης γενιάς για να εντοπίσουν τις γονιδιωματικές περιοχές σε φυσιολογικό ιστό και ιστό HGSOC που είχαν διαφορετικά μοτίβα μεθυλίωσης του DNA. Κατάφεραν να εντοπίσουν μοτίβα μεθυλίωσης του DNA σε ορισμένα πυρηνικά οξέα που σχετίζονται με το HGSOC και ανέπτυξαν μια εξέταση αίματος που θα ανιχνεύει στο αίμα θραύσματα DNA τα οποία είχαν μεθυλιωθεί σε αυτά τα πυρηνικά οξέα.

Η ακρίβεια μιας εξέτασης προσδιορίζεται με τον υπολογισμό της ευαισθησίας του (χαμηλό ποσοστό ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων) και της ειδικότητάς του (χαμηλό ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων). Το ποσοστό ακρίβειας 91% του OvaPrint σημαίνει ότι έχει υψηλή ευαισθησία και υψηλή ειδικότητα, ενώ τα περισσότερα τεστ που κυκλοφορούν στην αγορά έχουν υψηλή ευαισθησία στο ένα και χαμηλή στο άλλο, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Η χορήγηση της ενζαλουταμίδη σε συνδυασμό με τη λευπρολίδη είχε καλύτερα αποτελέσματα σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη με βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου, σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη όσον αφορά στην επιβίωση ελεύθερη μετάστασης στην κλινική μελέτη φάσης 3. Ακόμη  και η μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη είχε επίσης καλυτέρα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη για μια ειδική ομάδα ασθενών για τους οποίους είναι σημαντικό να υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπευτικές στρατηγικές.

Τα στοιχεία προκύπτουν από κλινική μελέτη φάσης 3 που δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The New England of Medicine από τους Stephen J. Freedland. Οι ερευνητές εστίασαν στη συγκριτική αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της θεραπείας με ενζαλουταμίδη σε συνδυασμό με στέρηση ανδρογόνων. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από ασθενείς με καρκίνο του προστάτη οι οποίοι είχαν βιοχημική υποτροπή υψηλού κινδύνου, δηλαδή με χρόνο διπλασιασμού της τιμής του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) 9 μήνες ή λιγότερο. Τα στοιχεία παρουσιάζουν  συνοπτικά οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Διευθυντής, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας).

Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1: 1: 1 να λάβουν είτε ενζαλουταμίδη (160 mg) ημερησίως μαζί με λευπρολίδη κάθε 12 εβδομάδες (ομάδα συνδυασμού), είτε εικονικό φάρμακο συν λευπρολίδη (ομάδα μονοθεραπείας με λευπρολίδη), είτε ενζαλουταμίδη χωρίς λευπρολίδη (ομάδα μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη). Το κύριο καταληκτικό σημείο ορίστηκε η επιβίωση χωρίς μετάσταση, όπως προσδιορίστηκε από ανεξάρτητους αξιολογητές, στην ομάδα συνδυασμού σε σύγκριση με την ομάδα που έλαβε μόνο λευπρολίδη. Δευτερεύον  καταληκτικό σημείο ορίστηκε η επιβίωση χωρίς μετάσταση στην ομάδα μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη σε σύγκριση με την ομάδα μονοθεραπείας με λευπρολίδη.

Αναλυτικά από τους  1068 ασθενείς:

• 355 έλαβαν την συνδυαστική θεραπεία,
• 358 μονοθεραπεία με λευπρολίδη και
• 355 μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη.

Οι ασθενείς ήταν υπό παρακολούθηση κατά μέσο όρο για 60,7 μήνες.

Ευρήματα

Στα πέντε έτη παρακολούθησης, η επιβίωση χωρίς μετάσταση ήταν:

• 87,3% στην ομάδα του συνδυασμού,
• 71,4% στην ομάδα της μονοθεραπείας με λευπρολίδη και
• 80,0% στην ομάδα της μονοθεραπείας με ενζαλουταμίδη.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν στο σκέλος της έρευνας για την επιβίωση χωρίς μετάσταση,  ο συνδυασμός ενζαλουταμίδης  και λευπρολίδη είχε καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη κατά 58%, ενώ ακόμη και η μονοθεραπεία με ενζαλουταμίδη είχε επίσης καλυτέρα αποτελέσματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία με λευπρολίδη κατά 37%. Οι θεραπείες ήταν καλά ανεκτές και δεν καταγράφηκαν νέες τοξικότητες.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η εφεύρεση του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης ακολουθεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση “όλα σε ένα” για την επούλωση των πληγών, επιταχύνοντας τη διαδικασία σε πολλά μέτωπα.

Ερευνητές του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης (NUS) δημιούργησαν ένα καινοτόμο μαγνητικό τζελ που υπόσχεται να επιταχύνει την επούλωση των διαβητικών ελκών, να μειώσει τα ποσοστά υποτροπής και  τα περιστατικά ακρωτηριασμού των άκρων.

Κάθε θεραπεία περιλαμβάνει την εφαρμογή ενός επιδέσμου φορτωμένου με υδρογέλη που περιέχει κύτταρα δέρματος για επούλωση και μαγνητικά σωματίδια. Για τη μεγιστοποίηση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων, χρησιμοποιείται μια ασύρματη εξωτερική μαγνητική συσκευή για την ενεργοποίηση των κυττάρων του δέρματος και την επιτάχυνση της διαδικασίας επούλωσης των πληγών. Η ιδανική διάρκεια μαγνητικής διέγερσης είναι περίπου μία έως δύο ώρες.

Εργαστηριακές δοκιμές έδειξαν ότι η θεραπεία σε συνδυασμό με μαγνητική διέγερση επούλωσε τα διαβητικά τραύματα περίπου τρεις φορές πιο γρήγορα από τις τρέχουσες συμβατικές μεθόδους. Επιπλέον, ενώ η έρευνα έχει επικεντρωθεί στην επούλωση των ελκών του διαβητικού ποδιού, η τεχνολογία έχει δυνατότητες για τη θεραπεία ενός ευρέος φάσματος πολύπλοκων τραυμάτων, όπως τα εγκαύματα.

Η εφεύρεση του NUS ακολουθεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση “όλα σε ένα” για την επούλωση των πληγών, επιταχύνοντας τη διαδικασία σε πολλά μέτωπα.

«Η τεχνολογία μας αντιμετωπίζει πολλούς κρίσιμους παράγοντες που σχετίζονται με τα διαβητικά έλκη, διαχειρίζεται ταυτόχρονα τα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στην περιοχή του τραύματος, ενεργοποιώντας τα αδρανή κύτταρα του δέρματος κοντά στην πληγή, αποκαθιστώντας τα κατεστραμμένα αιμοφόρα αγγεία και επιδιορθώνοντας το διαταραγμένο αγγειακό δίκτυο μέσα στην πληγή», εξήγησαν οι ερευνητές.

Η  εργασία τους δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Advanced Materials.

Το ειδικά σχεδιασμένο τζελ επούλωσης πληγών είναι φορτωμένο με δύο τύπους εγκεκριμένων από τον FDA δερματικών κυττάρων—κερατινοκύτταρα (απαραίτητα για την επιδιόρθωση του δέρματος) και ινοβλάστες (για το σχηματισμό συνδετικού ιστού)— και μικροσκοπικά μαγνητικά σωματίδια. Όταν συνδυάζεται με ένα δυναμικό μαγνητικό πεδίο που δημιουργείται από μια εξωτερική συσκευή, η μηχανική διέγερση του τζελ ενθαρρύνει τους δερματικούς ινοβλάστες να γίνουν πιο ενεργοί.

Εργαστηριακές δοκιμές έδειξαν ότι η αυξημένη δραστηριότητα ινοβλαστών που δημιουργείται από το μαγνητικό τζελ επούλωσης πληγών αυξάνει τον ρυθμό ανάπτυξης των κυττάρων κατά περίπου 240% και υπερδιπλασιάζει την παραγωγή κολλαγόνου – μια σημαντική πρωτεΐνη για την επούλωση πληγών. Βελτιώνει επίσης την επικοινωνία με τα κερατινοκύτταρα για την προώθηση του σχηματισμού νέων αγγείων.

«Η προσέγγιση που ακολουθούμε όχι μόνο επιταχύνει την επούλωση των πληγών, αλλά προάγει επίσης τη συνολική υγεία του τραύματος και μειώνει τις πιθανότητες υποτροπής», σημείωσε η ερευνητική ομάδα.

Πηγές:
NUS), Advanced Materials.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Έρευνα έρχεται να καταρρίψει την επικρατούσα κοινή άποψη ότι η κατάθλιψη και το άγχος αυξάνουν τον κίνδυνο να αναπτύξει κανείς καρκίνο, ωστόσο τα αποτελέσματα των σχετικών ερευνών δεν είναι αρκούντως πειστικά.

Σε μια ανάλυση πολλαπλών μελετών από την Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νορβηγία και τον Καναδά, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κατάθλιψη και το άγχος δεν συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο για τους περισσότερους τύπους καρκίνου στον συγκεκριμένο πληθυσμό. Η ανάλυση δημοσιεύεται στο ηλεκτρονικό περιοδικό Wiley online, που αποτελείται από γιατρούς της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας.

Οι ειδικοί έχουν υποψιαστεί ότι η κατάθλιψη και το άγχος μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου επηρεάζοντας τις συμπεριφορές ενός ατόμου που σχετίζονται με την υγεία ή έχοντας βιολογικές επιδράσεις στον οργανισμό που υποστηρίζουν την ανάπτυξη του καρκίνου. Ορισμένες έρευνες έχουν υποστηρίξει τη συσχέτιση μεταξύ κατάθλιψης, άγχους και εμφάνισης καρκίνου, ενώ άλλες έρευνες δεν έχουν βρει καμία ή έχουν διαπιστώσει αμελητέα συσχέτιση.

Καμία συσχέτιση

Για να παράσχουν πρόσθετες πληροφορίες, η Lonneke A. van Tuijl, PhD, του University Medical Center Groningen, και οι συνεργάτες της εξέτασαν δεδομένα από τη διεθνή κοινοπραξία «Psychosocial Factors and Cancer Incidence», η οποία περιλαμβάνει πληροφορίες από 18 ομάδες προοπτικών μελετών με περισσότερους από 300.000 ενήλικες από τις Κάτω Χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νορβηγία και τον Καναδά.

Η ομάδα δεν διαπίστωσε καμία συσχέτιση μεταξύ της κατάθλιψης ή του άγχους και του συνολικού καρκίνου, του καρκίνου του μαστού, του προστάτη, του παχέος εντέρου και του καρκίνου που σχετίζεται με το αλκοόλ κατά τη διάρκεια παρακολούθησης ατόμων ηλικίας έως και 26 ετών. Η παρουσία κατάθλιψης ή άγχους συνδέθηκε με 6% υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα και άλλων καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα, αλλά ο κίνδυνος αυτός μειώθηκε σημαντικά μετά την προσαρμογή για άλλους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τον καρκίνο, συμπεριλαμβανομένου του καπνίσματος, της χρήσης αλκοόλ και του δείκτη μάζας σώματος. Ως εκ τούτου, η ανάλυση αυτή υποστηρίζει τη σημασία της αντιμετώπισης του καπνίσματος και άλλων ανθυγιεινών συμπεριφορών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που μπορεί να αναπτυχθούν ως αποτέλεσμα άγχους ή κατάθλιψης.

«Τα αποτελέσματά μας μπορεί να ανακουφίσουν πολλούς ασθενείς με καρκίνο που πιστεύουν ότι η διάγνωσή τους αποδίδεται σε προηγούμενο άγχος ή κατάθλιψη», δήλωσε η Δρ van Tuijl και συμπλήρωσε πως «ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να κατανοήσουμε ακριβώς πώς σχετίζονται η κατάθλιψη, το άγχος, οι συμπεριφορές υγείας και ο καρκίνος του πνεύμονα».

Πηγη: https://healthpharma.gr

Η «κακή» χοληστερόλη δεν είναι ο μόνος ένοχος που συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, σύμφωνα με μια τριάδα πρόσφατων μελετών του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα -συμπεριλαμβανομένης παγκόσμιας έρευνας ορόσημο- που δείχνουν ότι ένα διαφορετικό είδος χοληστερόλης είναι επίσης ένας ισχυρός παράγοντας κινδύνου για τους ανθρώπους παγκοσμίως.O Παναγιώτης Γ. Χαλβατσιώτης, ιατρός, Αναπληρωτής Καθηγητής Παθολογίας, σχολιάζει στο oloygeia.gr τα ευρήματα της μελέτης

«Οι επιστημονικές εταιρείες σε όλο το κόσμο εκδίδουν συστάσεις για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων, που στις ανεπτυγμένες χώρες αποτελούν και την κύρια αιτία θανάτου του γενικού πληθυσμού. Οι οδηγίες σε μεγάλο βαθμό έχουν να κάνουν με τη διόρθωση της δυσλιπιδαιμίας που κυρίαρχα εκφράζεται με την μείωση των επιπέδων της κακής LDL (Low Density Lipoprotein) μια σύσταση που τα τελευταία χρόνια μάλιστα δραματικά αυστηροποιείται χωρίς όμως να καλύπτει τους στόχους. Αυτό σημαίνει ότι παρόλο που κάποιοι συνάνθρωποί μας έχουν τα επίπεδα της κακής τους LDL χοληστερίνης εντός «φυσιολογικών» ορίων πεθαίνουν από έμφραγμα του μυοκαρδίου.», αναφέρει ο Παναγιώτης Χαλβατσιώτης στο oloygeia.gr.

Ο διαφορετικός τύπος χοληστερόλης που απειλεί την καρδιά

«Το λίπος που εισέρχεται στον οργανισμό μας με την τροφή για να μπορέσει να «ταξιδέψει» μέσα στο υδάτινο περιβάλλον της αιματικής κυκλοφορία αφού δεν είναι υδατοδιαλυτό θα πρέπει να ενσωματωθεί με πρωτεϊνες που ονομάζονται λιποπρωτείνες που εξυπηρετούν την μεταφορά του.

Στη συνέχεια οργανώνονται σε σχηματισμούς και οδηγούνται στο ήπαρ για να υποστούν τις απαραίτητες επεξεργασίες. Οι λιποπρωτείνες διακρίνονται με βάση την χημική τους δομή ανάλογα με την πυκνότητά τους σε χαμηλής (η κακή που προαναφέραμε) μέχρι την υψηλής πυκνότητας που συνήθως επονομάζεται ως καλή αφού καθαρίζει τα αγγεία από την κακή. Υπάρχουν όμως και κλάσματα με πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτείνη (Very Low Density Lipoprotein) και τα χυλομικρά που και τα 2 μαζί χαρακτηρίζονται ως υπολειπόμενη χοληστερίνη (Residual Cholesterol).» εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής.

«Σύμφωνα με τα αποτελέσματα από τη μεγαλύτερη από τις τρεις μελέτες, η RC χοληστερίνη φαίνεται να έχει μεγάλη σημασία στην ανάπτυξη της αθηρωματικής νόσου των αγγείων και πρακτικά σε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου και εμφράγματος. Επομένως δεν αρκεί να καταφέρουμε να μειώσουμε την κακή χοληστερίνη αν παράλληλα δεν λάβουμε υπόψη μας και αυτό το κλάσμα της χοληστερίνης.»

Τι είναι η υπολειπόμενη χοληστερίνη (Residual Cholesterol);

Η υπολειπόμενη χοληστερίνη RC παράγεται από το μεταβολισμό των τριγλυκεριδίων, που προέρχονται από πηγές διατροφικού λίπους και από τις αποθήκες σωματιδίων χοληστερόλης του ίδιου του σώματος.

Χρησιμοποιώντας γονιδιωματικά δεδομένα από ένα συνδυασμένο δείγμα σχεδόν ενός εκατομμυρίου συμμετεχόντων – σε Αφρική, Ασία, Βόρεια Αμερική και Ευρώπη – τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο Arteriosclerosis, Thrombosis, and Vascular Biology, είναι τα πρώτα που δείχνουν, σε τόσο μεγάλη κλίμακα, μια αιτιολογική σχέση μεταξύ υψηλής RC και κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου.

«Αυτό μας λέει ότι ο κίνδυνος για την υγεία που δημιουργείται από την υψηλή RC προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία από την παραδοσιακή χοληστερόλη LDL που είναι ο τρέχων στόχος μας για πρόληψη και θεραπεία», λέει ο Paolo Raggi, ανώτερος συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρα, Faculty of Medicine & Dentistry.

Τα ευρήματα των μελετών

Δύο μελέτες, που βασίστηκαν σε δεδομένα της Αλμπέρτα, είναι επίσης οι πρώτες που επιβεβαιώνουν τη σχέση, και υπογραμμίζουν τον κίνδυνο, καρδιακής νόσου και υψηλού RC για τον καναδικό πληθυσμό.

Τα υψηλά επίπεδα RC συνδέθηκαν με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής νόσου, σύμφωνα με μία από τις μελέτες, που δημοσιεύθηκαν στο CMAJ Open, στις οποίες συμμετείχαν 14.000 μεσήλικες και ηλικιωμένοι.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αύξηση της RC οδηγούσε σε 1,5 φορές υψηλότερο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο, 1,6 φορές υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής προσβολής και 1,2 φορές υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού.

Επιπλέον, τα επίπεδα της RC ήταν υψηλά, ανεξάρτητα από το αν οι άνθρωποι έπαιρναν ήδη φαρμακευτική αγωγή ή είχαν φυσιολογικά ή χαμηλά επίπεδα χοληστερόλης λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL-C), κοινώς γνωστή ως «κακή» χοληστερόλη, έδειξε η έρευνα.

«Η χοληστερίνη RC ενδέχεται να είναι το κλειδί για την κατανόηση της πλήρους εικόνας του καρδιαγγειακού κινδύνου και γιατί οι άνθρωποι συνεχίζουν να έχουν κακή υγεία της καρδιάς παρά την επίτευξη των κατάλληλων επιπέδων LDL», λέει ο Spencer Proctor, καθηγητής στο Division of Human Nutrition και ένας από τους επικεφαλής συγγραφείς του έργου.

«Για πρώτη φορά, δείχνουμε ότι ένας από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου θα μπορούσε να είναι η RC».

Επειδή ο ιατρικός έλεγχος για RC είναι λιγότερο συνηθισμένος από ότι η LDL-C, σημαίνει ότι ο πρόσθετος κίνδυνος για τα άτομα που είναι ήδη επιρρεπή σε μελλοντικές καρδιακές προσβολές θα ήταν άγνωστος και θα μπορούσε να τους επιβαρύνει. Εάν για παράδειγμα η χοληστερόλη LDL είναι ο μόνος τύπος που μετράται και το επίπεδο διαπιστωθεί ότι είναι αρκετά χαμηλό -ίσως επειδή ελέγχεται με φαρμακευτική αγωγή- μπορεί να φαίνεται ότι ο κίνδυνος ενός καρδιαγγειακού επεισοδίου είναι χαμηλότερος. Αλλά αυτή είναι μια ελλιπής διαγνωστική εικόνα, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει αξιολόγηση για RC.

Παρόμοια ευρήματα για άτομα με διαβήτη

Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Diabetic Medicine έδειξε παρόμοια αποτελέσματα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι σε σύγκριση με εκείνους χωρίς τη νόσο, τα άτομα με διαβήτη είχαν 22% υψηλότερα επίπεδα RC, σχεδόν 5% μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων και 50% περισσότερες πιθανότητες να έχουν άλλους παράγοντες κινδύνου, όπως η παχυσαρκία. Είχαν επίσης 30% περισσότερες πιθανότητες να λαμβάνουν φάρμακα για τη μείωση της χοληστερόλης και κατά συνέπεια είχαν 23% χαμηλότερα επίπεδα LDL-C.

Τα ευρήματα είναι ζωτικής σημασίας δεδομένου ότι ο διαβήτης ήδη αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.

Αναγνώριση ενός δείκτη που παραβλέπεται

Συλλογικά, οι μελέτες επιβεβαιώνουν τη χοληστερίνη RC ως παράγοντα που δεν μπορεί να αγνοηθεί κατά την αξιολόγηση ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.

“Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη να συμπεριλάβουμε σταθερά την RC μαζί με τις μετρήσεις της LDL-C. Λαμβάνοντας τη μέτρηση της RC, μπορεί να προβλεφτεί με ακρίβεια εάν κάποιος θα υποστεί καρδιακή προσβολή. Εάν μπορέσουμε να το εντοπίσουμε έγκαιρα, θα χορηγηθεί σωστή φαρμακευτική αγωγή, αλλαγές στον τρόπο ζωής και στη διατροφή» λένε οι ερευνητές.

Τα ευρήματα θα πρέπει να οδηγήσουν σε αναθεώρηση των τρεχουσών παγκόσμιων κατευθυντήριων γραμμών για επαγγελματίες υγείας ώστε να συμπεριλάβουν την υπολειπόμενη χοληστερίνη RC ως παράμετρο λιπιδίων που θα πρέπει να μετράται τακτικά.

«Η ιατρική κοινότητα παγκοσμίως πρέπει να αναγνωρίσει την υπολειπόμενη χοληστερόλη ως σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει την καρδιαγγειακή υγεία του πληθυσμού» καταλήγουν οι ερευνητές.

«Η μελέτη που διερεύνησε το γενετικό υλικό περίπου 1.000.000 εθελοντών έδειξε ότι υπάρχει γενετική συσχέτιση μεταξύ των γονιδιακών θέσεων στο DNA μας που ελέγχουν τον μεταβολισμό των της RC με την αθηρωμάτωση των αγγείων που κλινικά θα εκφραστεί με έμφραγμα του μυοκαρδίου.» αναφέρει ο κ. Χαλβατσιώτης και καταλήγει: «Μένουν λοιπόν να μάθουμε πολλά ακόμα για το μυστήριο της ζωής και οι σύγχρονες τεχνικές της μοριακής βιολογίας πρωτοστατούν. Το δεδομένο είναι ότι μέχρι στιγμής όμως δεν αμφισβητούνται οι μέχρι τώρα καθιερωμένες συστάσεις και οδηγίες πρόληψης.»

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/