Ερευνητές του Χάρβαρντ βρήκαν ξεχασμένο αντιβιοτικό 80 ετών που σκοτώνει τα υπερμικρόβια

Ένα αντιβιοτικό, που αναπτύχθηκε πριν από περίπου 80 χρόνια πριν εγκαταλειφθεί και ξεχαστεί, θα μπορούσε να προσφέρει και πάλι συναρπαστικές νέες λύσεις, αυτή τη φορά στην αναδυόμενη απειλή των ανθεκτικών στα φάρμακα υπερμικροβίων.

Τα μισά από τα φάρμακα που καταστρέφουν τα βακτήρια που χρησιμοποιούμε σήμερα είναι παραλλαγές ενώσεων που βρέθηκαν πριν από σχεδόν έναν αιώνα, κατά τη διάρκεια της «χρυσής εποχής» των αντιβιοτικών.

Μια ουσία που ονομάζεται στρεπτοθρισίνη απομονώθηκε τη δεκαετία του 1940, εφιστώντας την προσοχή για τις δυνατότητές της στη θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από τα γνωστά ως gram-αρνητικά βακτήρια.

Σε αντίθεση με τα θετικά Gram βακτήρια, αυτά τα μικρόβια δεν διαθέτουν ισχυρό κυτταρικό τοίχωμα που στοχεύουν πολλά αντιβιοτικά. Η εύρεση εναλλακτικών λύσεων ήταν μια από τις μεγάλες προκλήσεις για τη φαρμακευτική βιομηχανία.

Το 2017, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσίευσε μια λίστα με τα πιο επικίνδυνα, ανθεκτικά στα φάρμακα παθογόνα εκεί έξω. Τα περισσότερα ήταν gram-αρνητικά βακτήρια.

Όμως, παρά τις δυνατότητές της να σκοτώνει βακτήρια, η στρεπτοθρισίνη σε αρχική μελέτη κρίθηκε πολύ τοξική για την υγεία των ανθρώπινων νεφρών και στη συνέχεια… θάφτηκε στην επιστημονική βιβλιογραφία.

Το αντιβιοτικό – εξολοθρευτής

Φέτος, ο παθολόγος Τζέιμι Κίρμπι από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και οι συνάδελφοί του το ανακάλυψαν ξανά, διερευνώντας τις δυνατότητές του με ένα νέο όνομα – nourseothricin, και η μελέτη τους δημοσιεύτηκε στο PLOS Biology.

«Τώρα με την εμφάνιση παθογόνων ανθεκτικών σε πολλά φάρμακα, για τα οποία υπάρχουν ελάχιστα, αν όχι καθόλου ενεργά αντιβιοτικά διαθέσιμα για θεραπεία, είναι καιρός να επανεξετάσουμε και να διερευνήσουμε τις δυνατότητες αυτού που προηγουμένως αγνοούσαμε», δήλωσε στο ScienceAlert.

Η Nourseothricin είναι ένα φυσικό προϊόν, που παράγεται από βακτήρια του εδάφους που είναι gram-θετικά. Στην πραγματικότητα είναι ένα μείγμα αντιβιοτικών, με μεμονωμένες ουσίες όπως στρεπτοθρισίνη F (S-F) και στρεπτοθρισίνη D (S-D).

Ενώ η nourseothricin και το S-D παρουσιάζουν τοξικές επιδράσεις στα κύτταρα των νεφρών στο εργαστήριο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτό δεν ισχύει για το S-F. Αυτή η ένωση εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά αποτελεσματική στη θανάτωση ανθεκτικών στα φάρμακα αρνητικών gram βακτηρίων, αλλά σε συγκεντρώσεις που δεν είναι τοξικές.

Σε μοντέλα ποντικιών, το S-F κατάφερε να σκοτώσει ένα στέλεχος βακτηρίων που έχει αποδειχθεί ανθεκτικό σε πολλά υπάρχοντα φάρμακα, όλα με ελάχιστη έως καθόλου τοξικότητα.

“Τα βακτήρια που κατοικούν στο έδαφος στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν τις αποικίες τους κατάλαβαν μέσα από αιώνες εξέλιξης πώς να φτιάξουν αντιβιοτικά που μπορούν να διεισδύσουν στη θωράκιση των gram-αρνητικών βακτηρίων.”, είπε ο Kirby.

Οι ακριβείς λεπτομέρειες της στρεπτοθρισίνης δεν είναι ακόμη σαφείς, αλλά φαίνεται ότι το αντιβιοτικό συνδέεται με αρνητικά κατά Gram βακτήρια και έχει ρόλο στον μηχανισμό παραγωγής πρωτεΐνης με διαφορετικό τρόπο από άλλα φάρμακα.

Εάν οι ερευνητές καταφέρουν να καταλάβουν πώς, θα τους βοηθήσει να αναπτύξουν μια εντελώς νέα κατηγορία φαρμάκων για βακτήρια, που μέχρι στιγμής έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά ανθεκτικά.

 

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι εκτός από το long covid υπάρχει και το μακροχρόνιο κρυολόγημα-Συμπτώματα και αντιμετώπιση

Μία νέα έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι μπορεί να έχουν ακόμη συμπτώματα από παλιότερο κρυολόγημα, όπως συμβαίνει με το long Covid.

Σύμφωνα με την έρευνα, ενώ τα συμπτώματα θα μπορούσαν να είναι παρόμοια και στις δύο περιπτώσεις, τα άτομα που πάσχουν από long Covid είναι πιο πιθανό να έχουν πιο έντονες επιπλοκές στην υγεία τους. Μάλιστα οι γιατροί τονίζουν ότι το long Covid είναι αρκετά διαφορετικό από το λεγόμενο “long cold (μακροχρόνιο κρυολόγημα)”.

long Covid αποτελεί ανησυχία για τους επιστήμονες εδώ και αρκετά χρόνια, με αποτέλεσμα πολλά ιατρικά κέντρα να έχουν δημιουργήσει ακόμη και εξειδικευμένες πρακτικές για τη θεραπεία ατόμων που αναπτύσσουν συνεχή ή και νέα συμπτώματα μετά τη νόσηση τους από την COVID-19.

Νέα δεδομένα, σύμφωνα με την έρευνα, δηλώνουν ότι η COVID-19 μπορεί να μην είναι ο μόνος αναπνευστικός ιός που προκαλεί μακροχρόνια συμπτώματα, δημιουργώντας τη φράση “long -cold -μακροχρόνιο κρυολόγημα”.

Τι έδειξε η έρευνα για το κρυολόγημα

Μία έρευνα στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 10.000 άτομα και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό The Lancet’s EClinicalMedicine ανέλυσε δεδομένα σχετικά με τα συμπτώματα που είχαν οι συμμετέχοντες στην έρευνα. Οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν για 16 διαφορετικά συμπτώματα που σχετίζονται με την COVID-19, καθώς και εάν έχουν νοσήσει από αυτήν ή κάποιον άλλο ιό που προσβάλει το ανώτερο αναπνευστικό.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα που νόσησαν από COVID-19 ή κάποια άλλη λοίμωξη του αναπνευστικού από τον Μάιο του 2020 και μετά είναι πιο πιθανό να έχουν μακροχρόνια συμπτώματα κρυολογήματος, από άλλα που δεν έχουν νοσήσει από κάποια λοίμωξη του ανωτέρου αναπνευστικού.

Ενώ τα συμπτώματα για τον κάθε ασθενή ήταν διαφορετικά, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι λοιμώξεις που προσβάλουν το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα, όπως η COVID-19, μπορεί να προκαλέσουν ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων που διαρκούν για περισσότερο από τέσσερις εβδομάδες από την αρχική στιγμή που κάποιος θα νοσήσει.

Μακροχρόνιο κρυολόγημα και συμπτώματα

Τα συμπτώματα του long COVID μοιάζουν με τα συμπτώματα άλλων ιών του ανωτέρου αναπνευστικού. Κάποια από αυτά είναι:

  • Κόπωση
  • Βήχας
  • Δυσκολία στην αναπνοή
  • Ζάλη
  • Προβλήματα μνήμης
  • Γαστρεντερολογικά προβλήματα
  • Δυσκολία στον ύπνο
  • Προβλήματα με τη γεύση και την όσφρηση
  • Απώλεια μαλλιών
  • Συχνές εφιδρώσεις
  • Ταχυκαρδία

Συμπτώματα όπως η επιρροή της γεύσης και της όσφρησης, η ζάλη, η απώλεια μαλλιών, οι συχνές και ασυνήθιστες εφιδρώσεις, οι ταχυκαρδίες και τα προβλήματα μνήμης είναι συμπτώματα που κυρίως εμφανίζονται σε ασθενείς με long COVID.

Γιατί τα συμπτώματα του κρυολογήματος παραμένουν

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η μελέτη αυτή πραγματοποιήθηκε με περιορισμούς, καθώς οι συμμετέχοντες ήταν κυρίως γυναίκες, λευκές. Οι λοιμωξιολόγοι, επίσης αναφέρουν ότι τα ευρήματα της έρευνας δεν είναι σοκαριστικά.

Στους περισσότερους ανθρώπους ένα κοινό κρυολόγημα διαρκεί περίπου μία εβδομάδα, σε κάποιους ανθρώπους όμως τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν και για ακόμα δύο εβδομάδες, σύμφωνα με τον William Schaffer, λοιμωξιολόγο και καθηγητή στο Vanderbilt School of Medicine.

Αυτό πιθανότατα οφείλεται σε φλεγμονή που προέρχεται από την αρχική λοίμωξη, σύμφωνα με τον γιατρό. Αλλά ακόμα και από τον ιό από τον οποίο έχει μολυνθεί ο οργανισμός, καθώς αναφέρει οτι ο κάθε ιός είναι μοναδικός, όπως και ο COVID.

Επίσης τα υποκείμενα νοσήματα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στο εάν θα εμφανίσετε συμπτώματα “μακροχρόνιου κρυολογήματος”. Όπως αναφέρει ο λοιμωξιολόγος Amesh A. Adalja MD, ανώτερος μελετητής στο Johns Hopkins Center for Health Securityενώ τα κρυολογήματα συνήθως διαρκούν μερικές μέρες, οι ασθενείς που πάσχουν από υποκείμενα νοσήματα όπως το άσθμα μπορεί να έχουν τα συμπτώματα για παραπάνω καιρό.

Πώς να θεραπεύσετε τα συμπτώματα του μακροχρόνιου κρυολογήματος

Οι γιατροί εξηγούν οτι υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε αν υποφέρετε από τα συμπτώματα του ‘’μακροχρόνιου κρυολογήματος” ¨:

  • Χαλαρώστε: μην πιέζετε τον εαυτό σας. Αυτό σημαίνει να κοιμάστε όσο περισσότερο μπορείτε, αλλά και να περιορίσετε τη συνηθισμένη σας προπόνηση.
  • Πιείτε πολλά υγρά: Το να ενυδατώσετε τον οργανισμό σας μπορεί να βοηθήσει το σώμα σας να λειτουργήσει στο καλύτερο επίπεδο δυνατόν, αλλά και του επιτρέπει να χειρίζεται τα συμπτώματα όσο το δυνατόν καλύτερα.
  • Ασκηθείτε όσο μπορείτε: Η ήπια άσκηση βοηθάει στην αποκατάσταση της φυσικής σας κατάστασης και επιταχύνει την επούλωση.

Πότε πρέπει να επισκεφτείτε τον γιατρό σας

Εάν αρχίσετε να αισθάνεστε καλύτερα μετά από λίγες ημέρες, τότε δεν χρειάζεται να επισκεφτείτε κάποιον γιατρό. Αν όμως αρχίσετε να νιώθετε χειρότερα, ενώ νιώθατε καλύτερα ή απλώς δεν βελτιώνονται τα συμπτώματα σας τότε θα πρέπει να επισκεφτείτε κάποιν γιατρό, κυρίως αν έχουν περάσει εβδομάδες από τότε που παρουσιάσατε συμπτώματα για πρώτη φορά.

Αν δείτε να αλλάζει ο βήχας σας, να δυσκολεύεστε να αναπνεύσετε καλά, αν ανεβάζετε ξανά πυρετο ή έχετε πόνο στο στήθος, μπορεί το κρυολόγημα σας να έχει εξελιχθεί σε κάποια λοίμωξη ή πνευμονία.

Ακόμα και αν έχετε απλώς συμπτώματα κρυολογήματος για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν είναι κακό να συμβουλευτείτε κάποιον γιατρό.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Nέο αντικαρκινικό φάρμακο κάνει το ανοσοποιητικό να πολεμά τους όγκους-Ελπίδα για τους ασθενείς

Ένα νέο, βιολογικής έμπνευσης αντικαρκινικό φάρμακο αποκαθιστά την αποτελεσματικότητα των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στην καταπολέμηση του καρκίνου, σύμφωνα με όσα ανακάλυψε μια ομάδα με επικεφαλής ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν.

Σε μοντέλα ποντικών με μελάνωμα, καρκίνο της ουροδόχου κύστης, λευχαιμία και καρκίνο του παχέος εντέρου, το φάρμακο φάνηκε να επιβραδύνει την ανάπτυξη των όγκων, να παρατείνει τη διάρκεια ζωής και να ενισχύει την αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας. Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό Cancer Cell και θα μπορούσε να αλλάξει το τοπίο για πολλούς ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο.

Πολλοί καρκίνοι διαγράφουν ένα τμήμα του DNA που ονομάζεται 9p21. Πρόκειται για την πιο κοινή διαγραφή σε όλους τους καρκίνους, καθώς εμφανίζεται στο 25%-50% ορισμένων καρκίνων όπως το μελάνωμα, ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης, το μεσοθηλίωμα και ορισμένοι καρκίνοι του εγκεφάλου.

Χειρότερα αποτελέσματα για τους ασθενείς με διαγραφή 9p21

Οι επιστήμονες γνώριζαν εδώ και καιρό ότι οι καρκίνοι με τη διαγραφή 9p21 σηματοδοτούν χειρότερα αποτελέσματα για τους ασθενείς και αντίσταση στις ανοσοθεραπείες . Δηλαδή, τις θεραπευτικές στρατηγικές που έχουν σχεδιαστεί για να υπερφορτώσουν τη φυσική ανοσολογική απόκριση του ασθενούς στον καρκίνο.

Η διαγραφή βοηθά τα καρκινικά κύτταρα να αποφύγουν τον εντοπισμό και την εξάλειψή τους από το ανοσοποιητικό σύστημα, εν μέρει προτρέποντας τον καρκίνο να αντλήσει μια τοξική ένωση που ονομάζεται MTA. Αυτή η ένωση βλάπτει τη φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων του ανοσοποιητικού και εμποδίζει την αποτελεσματικότητα των ανοσοθεραπειών.

«Στα ζωικά μοντέλα, το φάρμακό μας ρίχνει το MTA ξανά στα φυσιολογικά επίπεδα και το ανοσοποιητικό σύστημα επανέρχεται» δήλωσε ο Everett Stone, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μοριακών Βιοεπιστημών και αναπληρωτής καθηγητής ογκολογίας στην Ιατρική Σχολή Dell, ο οποίος ηγήθηκε της εργασίας.

«Βλέπουμε πολλά περισσότερα Τ κύτταρα γύρω από τον όγκο, τα οποία μάλιστα βρίσκονται σε λειτουργία επίθεσης. Τα Τ κύτταρα είναι ένας σημαντικός τύπος ανοσοκυττάρων, που μπορεί να αναγνωρίσει κύτταρα όγκου και να τα τροφοδοτήσει με ένζυμα που καταπολεμούν τον όγκο από το μέσα προς τα έξω», εξηγεί επιπλέον ο ειδικός.

Ο Δρ. Stone οραματίζεται ότι το φάρμακο θα χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ανοσοθεραπείες για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς τους.

Πώς θα λειτουργεί το αντικαρκινικό φάρμακο

Η διαγραφή του 9p21 οδηγεί στην απώλεια ορισμένων βασικών γονιδίων στα καρκινικά κύτταρα. Ανάμεσα σε αυτά είναι και ένα ζευγάρι γονιδίων που παράγουν ρυθμιστές του κυτταρικού κύκλου, δηλαδή πρωτεΐνες που διατηρούν την ανάπτυξη και διαίρεση των υγιών κυττάρων με αργό, σταθερό ρυθμό.

Όταν αυτά τα γονίδια χαθούν, τα κύτταρα μπορούν να αναπτυχθούν ανεξέλεγκτα, μετατρέποντάς τα σε καρκινικά. Επίσης, έχει διαγραφεί ένα βασικό γονίδιο που παράγει ένα ένζυμο που διασπά την τοξίνη MTA. Αυτή η απώλεια, σύμφωνα με τον ερευνητή, είναι που επιτρέπει στα καρκινικά κύτταρα να αποκτήσουν μια νέα υπερδύναμη: την ικανότητα να απενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα.

«Ο καρκίνος ενισχύεται διπλά όταν χάνονται και τα δύο αυτά γονίδια. Σπάνε τα φρένα που συνήθως τον εμποδίζουν να αναπτυχθεί με ανεξέλεγκτο τρόπο και ταυτόχρονα αφοπλίζει την ανοσοποιητικό δύναμη του σώματος. Έτσι, γίνεται ένα πολύ πιο επιθετικό και κακόηθες είδος καρκίνου», εξηγεί ο Δρ. Stone.

Για να δημιουργήσουν το υποψήφιο φάρμακο, ο επιστήμονας και οι συνεργάτες του ξεκίνησαν με το χρήσιμο ένζυμο που παράγεται φυσικά από το σώμα για να διασπάσει το MTA και στη συνέχεια πρόσθεσαν εύκαμπτα πολυμερή.

«Είναι ήδη ένα πολύ καλό ένζυμο, αλλά έπρεπε να το βελτιστοποιήσουμε για να διαρκέσει περισσότερο στο σώμα. Εάν εγχύαμε μόνο το φυσικό ένζυμο, αυτό θα εξαλειφόταν μέσα σε λίγες ώρες. Η τροποποιημένη εκδοχή μας παραμένει στην κυκλοφορία του αίματος των ποντικιών για μέρες· στους ανθρώπους θα διαρκέσει ακόμη περισσότερο», καταλήγει ο Δρ. Stone.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν να κάνουν περισσότερες δοκιμές ασφαλείας στο φάρμακό τους, το οποίο έχει την ονομασία PEG-MTAP, και αναζητούν χρηματοδότηση για να πραγματοποιήσουν μελλοντικές κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

 

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Μικροπλαστικά σε παιδιά προσχολικής ηλικίας – Έκθεση, διατροφή και μικροχλωρίδα του εντέρου

Σε ένα πρόσφατο άρθρο που δημοσίευσε το eBioMedicine, ερευνητές στο Xiamen της Κίνας έκαναν μια συγχρονική μελέτη. Ήθελαν να αξιολογήσουν τις συγκεντρώσεις μικροπλαστικών (MP) στα κόπρανα των παιδιών προσχολικής ηλικίας, να εξετάσουν πιθανούς διατροφικούς παράγοντες που επηρεάζουν την έκθεση σε MP σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα και να διερευνήσουν τυχόν πιθανούς δεσμούς μεταξύ της έκθεσης MP και της μικροχλωρίδας του εντέρου.

Έρευνα για μικροπλαστικά

Για το σκοπό αυτό, ανέλυσαν δείγματα κοπράνων 60 παιδιών ηλικίας τριών έως έξι ετών και ποσοτικοποίησαν 11 τύπους MPs χρησιμοποιώντας πυρόλυση-αέρια χρωματογραφία-φασματομετρία μάζας (Py-GC/MS).  Μελέτες έχουν βρει μικροπλαστικά σε μέγεθος από μερικά μικρόμετρα έως 5 mm, σε ανθρώπινους ιστούς, αίμα και κόπρανα. Αυτό δείχνει ότι αυτά τα σωματίδια είναι πλέον ευρέως παρόντα στους ανθρώπους. Πιθανότατα εισέρχονται στους ανθρώπους:

  • μέσω πλαστικών δοχείων
  • από μπουκάλια ταΐσματος
  • ή γύρω από χερσαία ή θαλάσσια περιβάλλοντα όπου είναι άφθονα.

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα βρέφη και τα μικρά παιδιά είναι πιο ευάλωτα στην έκθεση σε MP λόγω των ειδικών διατροφικών τους συμπεριφορών. Επιπλέον, μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι διαφορές στο μητρικό γάλα και το γάλα φόρμουλας συνέβαλαν στα υψηλότερα επίπεδα MP στα κόπρανα των βρεφών, πιθανότατα επειδή το πολυπροπυλένιο (PP) είναι μία από τις πρώτες ύλες για τα μπιμπερό για βρεφικά γάλατα.

Τα καταποθέντα MP πιθανότατα αλληλεπιδρούν με τη μικροβιακή χλωρίδα που κατοικεί στο έντερο, οδηγώντας σε διαταραχές στην υγεία του ξενιστή, οι οποίες, με τη σειρά τους, θα μπορούσαν να εκδηλωθούν ως μεταβολικές ασθένειες. Τα στοιχεία in vivo υποδηλώνουν ότι τα MPs μπορούν να διαταράξουν την ποικιλότητα και τη σύνθεση της μικροχλωρίδας του εντέρου, ειδικά τα προβιοτικά.

Μέχρι στιγμής, αρκετές προσεγγίσεις έχουν βοηθήσει στην ανίχνευση MPs σε δείγματα βιολογικών ιστών. Ωστόσο, παραμένει δύσκολο να ανιχνευθούν νανο-μικροπλαστικά (NMPs), τα οποία έχουν πιο επικίνδυνα αποτελέσματα. Μια μελέτη του 2022 από τους Leslie et al. απέδειξε (για πρώτη φορά) ότι το Py-GC/MS μπορούσε να ποσοτικοποιήσει αξιόπιστα τα MPs στα περισσότερα δείγματα βιολογικών ιστών, συμπεριλαμβανομένων των κοπράνων. Ποσοτικοποίησε με ακρίβεια τα πολυμερή χωρίς περιορισμό μεγέθους σωματιδίων.

Σχετικά με τη μελέτη

Στην μελέτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν επίσης το Py-GC/MS για να αξιολογήσουν την παρουσία MPs στα κόπρανα 69 παιδιών προσχολικής ηλικίας τριών έως έξι ετών. Η μέθοδος Py-GC/MS πρώτα αποδόμησε προϊόντα (σε δείγμα) σε καθορισμένες θερμοκρασίες, τα διαχώρισε με αέρια χρωματογραφία (GC) και στη συνέχεια εφάρμοσε φασματομετρία μάζας (MS) για να επιτρέψει την ανίχνευση συγκεκριμένων MP οποιουδήποτε μεγέθους σωματιδίου.

Χρησιμοποιώντας Py-GC/MS, οι ερευνητές καθιέρωσαν μια αναλυτική μεθοδολογία για 11 πολυμερή: PP, πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC), πολυαιθυλένιο (PE), τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (PET), πολυστυρένιο (PS), πολυανθρακικό (PC), πολυαμίδιο 6 (PA6). ), πολυαμίδιο 66 (ΡΑ66), μεθακρυλικό πολυμεθυλεστέρα (PMMA), τερεφθαλικό αδιπικό πολυβουτυλένιο (PBAT) και πολυγαλακτικό οξύ (PLA). Προσδιόρισαν κάθε πολυμερές με βάση τα ειδικά χαρακτηριστικά και την ιοντική του σύνθεση και σημείωσαν το όριο ανίχνευσης (LOD) και ποσοτικοποίησης (LOQ).

Επιπλέον, η ομάδα χρησιμοποίησε μια μέθοδο που περιγράφεται από τους Zhang et al. για τον υπολογισμό της εκτιμώμενης ημερήσιας πρόσληψης (EDI) των μολυσματικών ουσιών μέσω της δίαιτας, μετρούμενη σε μg/kg σωματικού βάρους ανά ημέρα (bw/d). Οι γονείς και οι κηδεμόνες των παιδιών έλαβαν ένα κιτ δειγματοληψίας κοπράνων για τη συλλογή κοπράνων. Συνέλεξαν το μεσαίο τμήμα των μη μολυσμένων κοπράνων χρησιμοποιώντας τον αποστειρωμένο συλλέκτη κοπράνων για την αλληλουχία 16S ριβοσωμικού ριβονουκλεϊκού οξέος (rRNA) και το τμήμα που δεν ήρθε σε επαφή με τον αέρα ή την πλάκα για τον έλεγχο των MPs.

Αποτελέσματα

Το Py-GC/MS ανίχνευσε τέσσερα MPs, PVC, PET, PA και PA6, στο 85,5% των δειγμάτων κοπράνων που συλλέχθηκαν από μικρά παιδιά. Η μέση συγκέντρωση όλων των MP στα κόπρανα ήταν 337,8 μg/g ξηρού βάρους (dw). Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η πρόσληψη γαλακτοκομικών και η χρήση μπιμπερό συνέβαλαν στην παρουσία βουλευτών στα κόπρανα των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Αυτά τα προϊόντα χρησιμοποιούνται ευρέως σε προϊόντα παιδικής φροντίδας και παιχνίδια. Για παράδειγμα, το PA6 είναι μια πρώτη ύλη για χαλιά, υφάσματα κ.λπ., και η αστική σκόνη έχει άφθονο PET. Περαιτέρω, σημείωσαν ότι τα παιδιά που περνούσαν περισσότερο χρόνο τρώγοντας ένα γεύμα είχαν υψηλότερα επίπεδα PVC στα κόπρανα τους. Λόγω της σχετικά υψηλότερης πυκνότητάς του (1,16–1,58 g/cm3), το PVC έχει υψηλότερη ταχύτητα καθίζησης και εναπόθεσης σε αντικείμενα.

Σε εσωτερικούς χώρους, οι ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως το περπάτημα, ο καθαρισμός κ.λπ., επηρεάζουν επίσης την εναπόθεση MP. Έτσι, οι καθαριστές αέρα μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της έκθεσης MP από τον αέρα. Τα παιδιά μπορεί επίσης να εισπνεύσουν λεπτά σωματίδια που υπάρχουν στον καπνό του τσιγάρου και παραμένουν στον αέρα όταν οι γονείς καπνίζουν παρουσία τους. Η σπληνική διήθηση μπορεί να αφαιρέσει MPs μεγαλύτερα από 0,2 μm από την κυκλοφορία του αίματος αλλά όχι μικρότερα NPs μικρότερα από 0,1 μm.

Ωστόσο, τα δεδομένα σχετικά με τον αντίκτυπο του καπνίσματος από τους γονείς στην έκθεση των παιδιών σε ΜΜ είναι σπάνια. Επιπλέον, αυτή η μελέτη απέδειξε μια αρνητική συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης στο PVC και των δεικτών Chao1 και Observed_species, υποδηλώνοντας δυσμενείς επιπτώσεις της έκθεσης MP στην άλφα ποικιλομορφία της εντερικής μικροχλωρίδας των παιδιών προσχολικής ηλικίας, ιδιαίτερα διαταραχές σε προβιοτικά ταξινομικά είδη, όπως Alistipes και Parabacteroides.

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης γραμμικής διάκρισης του μεγέθους (LEfSe) αποκάλυψαν επίσης ότι τα προβιοτικά, συμπεριλαμβανομένων των Alistipes (γένος), Lactobacillales (τάξη), Streptococcaceae και Rikenellaceae (οικογένειες) και Streptococcus (γένος), ήταν πιο άφθονη στην ομάδα έκθεσης χαμηλών βουλευτών.

Αυτά τα βακτήρια παράγουν λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας (SCFAs), προστατεύουν τη λειτουργία του εντερικού φραγμού και ασκούν αντιφλεγμονώδη δράση. Τέλος, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμπεριφορικές συνήθειες των παιδιών προσχολικής ηλικίας, όπως η μεταφορά από το χέρι σε στόμα, τα έκαναν πιο ευαίσθητα στην έκθεση σε MP.

 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Καρκίνος του προστάτη: Επιστήμονες βρήκαν τρόπο να αντιστρέφουν την αντοχή στα φάρμακα

Κατόρθωσαν να την αντιστρέψουν σε έναν στους τέσσερις πάσχοντες από επιθετικό και ανθεκτικό καρκίνο.

Σημαντικό βήμα προόδου στην αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη έκανε διεθνής ομάδα επιστημόνων, που βρήκε τρόπο να αντιστρέφει την αντοχή που αναπτύσσει ο καρκίνος στα φάρμακα.

Οι άνδρες με προχωρημένο καρκίνο συχνά σταματούν να ανταποκρίνονται στις θεραπείες, επειδή οι όγκοι τους βρίσκουν τρόπο να «ξεγελούν» το ανοσοποιητικό και να το χρησιμοποιούν προς όφελός τους.

Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Έρευνας του Καρκίνου (ICR) του Λονδίνου και άλλα ερευνητικά κέντρα σε Βρετανία και Ελβετία, κατόρθωσαν να αντιστρέψουν αυτό τον μηχανισμό σε αρκετούς ασθενείς που συμμετείχαν στη σχετική μελέτη. Το αποτέλεσμα ήταν να συρρικνωθούν ή να πάψουν να αναπτύσσονται περαιτέρω οι όγκοι τους.

Η μέθοδος δεν απέδωσε σε όλους τους ασθενείς με αντοχή στα φάρμακα για τη νόσο. Βοήθησε όμως σημαντικό ποσοστό και αποτελεί το πρώτο βήμα προς εξεύρεση μιας λύσης και για τους υπόλοιπους.

Πως γίνονται ανθεκτικοί

Το όλο εγχείρημα περιγράφεται λεπτομερώς στην επιστημονική επιθεώρηση Nature. Όπως εξηγούν οι ερευνητές, στόχευσαν ένα είδος κυττάρων του ανοσοποιητικού που λέγονται μυελοειδή λευκά αιμοσφαίρια.

Τα αιμοσφαίρια αυτά έλκουν οι καρκινικοί όγκοι στο εσωτερικό τους, για να τους βοηθήσουν να αναπτυχθούν και να γίνουν ανθεκτικοί στα φάρμακα.

Οι επιστήμονες είχαν παρατηρήσει πριν από χρόνια ότι οι ασθενείς με επιθετικό και ανθεκτικό στα φάρμακα καρκίνο του προστάτη είχαν πολύ υψηλά επίπεδα μυελοειδούς RNA στο αίμα τους.

Περαιτέρω έρευνες είχαν δείξει ότι αυτό οφειλόταν στο ότι οι καρκινικοί όγκοι προσέλκυαν μυελοειδή αιμοσφαίρια στο εσωτερικό τους.

Όταν βρίσκονται εντός των όγκων, τα αιμοσφαίρια πέφτουν σε αδράνεια και η λειτουργία τους αλλάζει. Μετατρέπονται σε «εργοστάσια» παραγωγής ορμονών, οι οποίες «τρέφουν» τους καρκινικούς όγκους. Ταυτοχρόνως, στέλνουν μηνύματα στον μυελό των οστών, όπου παράγονται τα μυελοειδή αιμοσφαίρια, για να στείλει κι άλλα στους όγκους.

Συνεχίζοντας τις έρευνές τους οι επιστήμονες βρήκαν τρόπο να διακόπτουν αυτή τη διαδικασία. Και τώρα, τον δοκίμασαν για πρώτη φορά σε ανθρώπους.

Η νέα μελέτη

Στη νέα μελέτη εντάχθηκαν 21 ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο προστάτη, οι οποίοι είχαν αναπτύξει αντοχή στην ορμονοθεραπεία.

Οι ερευνητές τούς χορήγησαν δύο φάρμακα. Το ένα είναι ερευνητικό (πειραματικό) και λέγεται  AZD5069. Το άλλο είναι η ορμονοθεραπεία ενζαλουταμίδη (enzaloytamide).

Το AZD5069 έχει σχεδιαστεί να εμποδίζει την «επιστράτευση» των μυελοειδών αιμοσφαιρίων από τους όγκους. Η ορμονοθεραπεία χορηγήθηκε για να καταστείλει τον καρκίνο.

Από τους 21 ασθενείς, οι πέντε (ποσοστό 24%) ανταποκρίθηκαν στην συνδυασμένη θεραπεία. Σε μερικούς από αυτούς οι όγκοι συρρικνώθηκαν κατά περισσότερο από 30%. Σε άλλους μειώθηκαν σημαντικά τα επίπεδα των καρκινικών κυττάρων που κυκλοφορούσαν στο αίμα τους.

Οι ασθενείς παρουσίασαν επίσης σημαντική μείωση στο PSA τους (ειδικό προστατικό αντιγόνο). Είναι μία πρωτεΐνη που συχνά εκκρίνουν τα καρκινικά κύτταρα του προστάτη. Χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της νόσου και για την παρακολούθηση της ανταπόκρισης στην αντικαρκινική θεραπεία.

Οι ασθενείς που έλαβαν τα δύο φάρμακα παρουσίασαν επίσης μείωση στα μυελοειδή αιμοσφαίρια στο αίμα τους. Οι βιοψίες τους έδειξαν επίσης πως είχαν μειωθεί τα επίπεδά τους και εντός των όγκων.

«Η έρευνα αυτή αποδεικνύει για πρώτη φορά ότι η στόχευση των μυελοειδών κυττάρων αντί των καρκινικών, μπορεί να συρρικνώσει τους όγκους και να ωφελήσει τους ασθενείς», δήλωσε ο επιβλέπων ερευνητής Dr. Johann S. De Bono, καθηγητής Ερευνητικής Ιατρικής Καρκίνου στο ICR.

«Το εύρημα αυτό είναι συναρπαστικό και υποδηλώνει πως έχουμε στον ορίζοντα έναν εντελώς νέο τρόπο αντιμετώπισης της νόσου», κατέληξε.

 

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Οι δερματικές παθήσεις προκαλούν αϋπνίες – Νέα μεγάλη έρευνα

Από αϋπνίες και άλλα προβλήματα ύπνου υποφέρουν όσοι πάσχουν από ατοπική δερματίτιδα, ψωρίαση ή ακμή σύμφωνα με νέα παγκόσμια έρευνα.

Μεγάλη μελέτη σε 20 χώρες αποκάλυψε ότι, πάνω από το 40% των ατόμων που πάσχουν απόδερματικές παθήσειςαντιμετωπίζουν παράλληλα διαταραχές και ύπνου, με δυσάρεστες επιπτώσεις στην καθημερινότητα αλλά και την εργασιακή τους απόδοση.

Η έρευνα παρουσιάστηκε στις 13 Οκτωβρίου στο Συνέδριο τηςΕυρωπαϊκής Ακαδημίας Δερματολογίας και Αφροδισιολογίας(EADV) 2023. Διαπιστώθηκε ότι περίπου το 42% των συμμετεχόντων δηλαδή πάνω από τους 17.000 ερωτηθέντες ανέφεραν δυσκολία στον ύπνο λόγω της δερματικής πάθησής τους. Από αυτούς, το 60% ανέφερε κνησμό ενώ το 17% κατέγραψε αίσθημα καύσου.

Ο επικεφαλής συγγραφέας Dr. Charles Taieb, διευθυντής έρευνας του European Market Maintenance Assessment επισήμανε ότι το 49% των ασθενών με δερματικές παθήσεις ανέφεραν μείωση της παραγωγικότητας στην εργασία λόγω προβλημάτων ύπνου.

Κακός ύπνος σημαίνει κούραση κατά τη διάρκεια της ημέρας

Οι διαταραχές στον ύπνο καταγράφηκαν στο μεγαλύτερο μέρος των ατόμων με δερματικές παθήσεις (17.000 άτομα) σε σύγκριση με το σύνολο της μελέτης (σχεδόν 33.000 συμμετέχοντες) που δεν είχε δερματοπάθεια.

«Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι μπορεί να υποτιμούμε τον πιθανό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων με ορισμένες από αυτές τις δερματικές παθήσεις», λέει ο Dr. Albert Chiou, αναπληρωτής καθηγητής δερματολογίας στο Stanford Health Care στην Καλιφόρνια.

Οι συμμετέχοντες στην έρευνα είχαν μέση ηλικία κοντά στα 40 έτη. Πάνω από το 42% ήταν άνδρες και γύρω στο 57% γυναίκες.

Οι περισσότεροι ερωτηθέντες (7.524) είχαν ακμή, 4.874 παρουσίαζαν ατοπική δερματίτιδα-έκζεμα και 2.237 ήταν ασθενείς με ψωρίαση. Λίγο περισσότερο από 1.700 άτομα είχαν χρόνιο έκζεμα χεριών, 937 παρουσίαζαν ροδόχρου ακμή, ενώ οι υπόλοιποι είχαν άλλες δερματικές παθήσεις.

Το άγχος επιδεινώνει τα συμπτώματα, τα οποία στη συνέχεια επιδεινώνουν το στρες

«Ο κνησμός ειδικότερα, είναι ένας αναγνωρισμένος παράγοντας διαταραχής του ύπνου, ειδικά για όσους πάσχουν από ατοπική δερματίτιδα», σύμφωνα με τον Dr. Anthony Rossi,  δερματολόγο που συνεργάζεται με το Memorial Sloan Kettering Cancer Center στη Νέα Υόρκη.

Η θεραπεία της δερματικής πάθησης μπορεί να βοηθήσει να σπάσει ο φαύλος κύκλος, ενώ μεγάλη σημασία έχει η συνεργασία δερματολόγου – ασθενή με στόχο την εξάλειψη των συμπτωμάτων.

Οι καλές συνήθειες ύπνου μπορούν να βοηθήσουν

Τα άτομα με δερματικές παθήσεις είναι σημαντικό να ακολουθούν συγκεκριμένες πρακτικές στη διαδικασία του ύπνου ώστε να δουν βελτίωση στην υγεία και την καθημερινότητά τους.
Η δημιουργία ενός ξεκούραστου και γαλήνιου περιβάλλοντος χωρίς εξωτερικά ερεθίσματα ή ηλεκτρονικές συσκευές μπορεί να βοηθήσει.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πανελλήνια Ενημερωτική Εκστρατεία της ΕΡΕ-ΕΠΕΡΕ «Δωρεάν η 1η εξέταση στον Ρευματολόγο».

Μια πρωτοβουλία της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας & Επαγγελματικής Ένωσης Ρευματολόγων Ελλάδος
Την πρωτοβουλία «Δωρεάν η 1η
επίσκεψη στον Ρευματολόγο» λαμβάνει η Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία και Επαγγελματική Ένωση Ρευματολόγων Ελλάδος (ΕΡΕ – ΕΠΕΡΕ), από τις 16 έως και τις 30 Οκτωβρίου 2023. Η δράση υλοποιείται στο πλαίσιο της πρόληψης και της πρώιμης διάγνωσης για τις ρευματικές παθήσεις, με τη συμμετοχή 39 Ρευματολόγων σε όλη την Ελλάδα (Αθήνα, Αίγιο, Αλεξανδρούπολη, Αμαλιάδα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Καβάλα, Καλλονή Λέσβου, Καρδίτσα, Κομοτηνή, Λειβαδιά, Μυτιλήνη, Πάτρα, Πειραιάς, Σέρρες, Σπάρτη, Τρίκαλα, Χίος). Οι ενδιαφερόμενοι για να βρουν το πλησιέστερο ρευματολογικό ιατρείο που συμμετέχει στη συγκεκριμένη δράση, μπορούν να επισκεφθούν τον ιστότοπο της ΕΡΕ – ΕΠΕΡΕ, https://ere.gr.Η διάγνωση των ρευματικών νοσημάτων είναι κυρίως κλινική και βασίζεται στο λεπτομερές ιστορικό και την προσεκτική κλινική εξέταση. Ο ειδικός ιατρός, ο Ρευματολόγος, είναι εκείνος που θα αξιολογήσει τη βαρύτητα της εξέτασης ανάλογα με τα συμπτώματα και την κλινική εικόνα του ασθενούς και θα προτείνει τις κατάλληλες θεραπείες ώστε να βελτιωθεί η κλινική συμπτωματολογία.

Onomastikos_Katalogos_1h_dwrean_episkepsi

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Δωρεάν η 1η επίσκεψη στον Ρευματολόγο»
από 16 έως 30 Οκτωβρίου 2023
Μια πρωτοβουλία της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας
& Επαγγελματικής Ένωσης Ρευματολόγων Ελλάδος
Αθήνα, 16 Οκτωβρίου 2023.

Την πρωτοβουλία «Δωρεάν η 1η επίσκεψη στον
Ρευματολόγο» λαμβάνει η Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία και Επαγγελματική
Ένωση Ρευματολόγων Ελλάδος (ΕΡΕ – ΕΠΕΡΕ), από τις 16 έως και τις 30 Οκτωβρίου
2023.
Η δράση υλοποιείται στο πλαίσιο της πρόληψης και της πρώιμης διάγνωσης για
τις ρευματικές παθήσεις, με τη συμμετοχή 39 Ρευματολόγων σε όλη την Ελλάδα
(Αθήνα, Αίγιο, Αλεξανδρούπολη, Αμαλιάδα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Καβάλα,
Καλλονή Λέσβου, Καρδίτσα, Κομοτηνή, Λειβαδιά, Μυτιλήνη, Πάτρα, Πειραιάς,
Σέρρες, Σπάρτη, Τρίκαλα, Χίος).

Για να βρείτε το πλησιέστερο ρευματολογικό
ιατρείο που συμμετέχει στη συγκεκριμένη δράση, επισκεφθείτε τον ιστότοπο της ΕΡΕ
– ΕΠΕΡΕ, https://ere.gr .

Αν νιώθετε πρήξιμο και πρωινή δυσκαμψία στις αρθρώσεις ή πόνο και πρωινή
δυσκαμψία στη μέση και οι ενοχλήσεις διαρκούν για μέρες, αν εμφανίζετε
εξάνθημα, ξηροστομία, ξηροφθαλμία, μπορείτε να επισκεφθείτε έναν από τους
Ρευματολόγους που συμμετέχουν στη δράση προκειμένου να ενημερωθείτε. Η
πρώιμη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία θα σας βοηθήσουν να
αντιμετωπίσετε τις ρευματικές παθήσεις αποτελεσματικά.
Η διάγνωση των ρευματικών νοσημάτων είναι κυρίως κλινική και βασίζεται στο
λεπτομερές ιστορικό και την προσεκτική κλινική εξέταση. Ο ειδικός ιατρός, ο
Ρευματολόγος, είναι εκείνος που θα αξιολογήσει τη βαρύτητα της εξέτασης
ανάλογα με τα συμπτώματα και την κλινική εικόνα του ασθενούς και θα προτείνει
τις κατάλληλες θεραπείες ώστε να βελτιωθεί η κλινική συμπτωματολογία και να
αποκατασταθεί η ιδιαίτερα επιβαρυμένη ποιότητα ζωής των ασθενών με ρευματικά
νοσήματα. Οι ρευματικές παθήσεις είναι περισσότερες από 200 και πλήττουν
άτομα όλων των ηλικιών (ακόμα και παιδιά) και των δύο φύλων. Εκτιμάται ότι θα
προσβάλει το 1/4 του πληθυσμού των ανεπτυγμένων χωρών σε κάποια στιγμή της
ζωής τους. Μόνο στην Ευρώπη, πάσχουν από ρευματικά νοσήματα 120
εκατομμύρια άνθρωποι και πολλοί από αυτούς παραμένουν αδιάγνωστοι, ενώ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
& ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
(Ε.Ρ.Ε.-ΕΠ.Ε.Ρ.Ε.)
Έτος Ιδρύσεως 1960
2
στην Ελλάδα έχει υπολογισθεί ότι το 26% του πληθυσμού πάσχει από κάποια
ρευματική – μυοσκελετική πάθηση.
Λίγα λόγια για την ΕΡΕ – ΕΠΕΡΕ
Ιδρύθηκε το 1960 ως «Ελληνική Εταιρεία Ρευματολογίας και Υδροθεραπείας».
Μετονομάσθηκε το 1970 σε «Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία». Το 2012 καθιερώθηκε ως
«Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία & Επαγγελματική Ένωση Ρευματολόγων Ελλάδος (ΕΡΕ –
ΕΠΕΡΕ)». Πρόκειται για Επιστημονικό και Επαγγελματικό Σωματείο μη κερδοσκοπικού
χαρακτήρα, το οποίο αποτελεί τον θεσμικό εκπρόσωπο της ιατρικής ειδικότητας της
Ρευματολογίας στην Ελλάδα, καθώς και των Ελλήνων Ρευματολόγων.

 

 

Τεστ αίματος ανιχνεύει τον καρκίνο των ωοθηκών σε πρώιμο στάδιο – Ελπίδα για τις γυναίκες

Το υψηλού βαθμού ορώδες καρκίνωμα των ωοθηκών είναι ο πιο κοινός τύπος για τον καρκίνο των ωοθηκών. Είναι επίσης η πιο θανατηφόρα μορφή, εν μέρει επειδή οι κλινικοί γιατροί δεν έχουν αποτελεσματικούς τρόπους για να ελέγξουν τις γυναίκες για αυτό κατά τα αρχικά στάδια του καρκίνου, όταν είναι πιο εύκολο να αντιμετωπιστεί.

Για ασθενείς με πυελική μάζα (ανώμαλο εξόγκωμα ή ανάπτυξη στο κάτω μέρος της κοιλιάς), είναι δύσκολο να διευκρινιστεί εάν η ανάπτυξη είναι καλοήθης ή καρκινική πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους καρκίνους, οι βιοψίες συνήθως δεν αποτελούν επιλογή. Αυτό καθιστά δύσκολο για τους γιατρούς να επιλέξουν την καλύτερη πορεία θεραπείας.

Τώρα, μια νέα εξέταση αίματος που ανιχνεύει συγκεκριμένα νουκλεϊκά οξέα που κυκλοφορούν στο αίμα μπορεί να είναι σε θέση να το αλλάξει αυτό. Προκλινική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Clinical Cancer Research υποδηλώνει ότι αυτή η απλή εξέταση αίματος μπορεί να καθορίσει εάν μια πυελική μάζα είναι καλοήθης ή καρκινική σε καλύτερο βαθμό από τις υπάρχουσες εξετάσεις.

«Το τεστ έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τη θεραπεία, επειδή η χειρουργική προσέγγιση για την αφαίρεση μιας πυελικής μάζας διαφέρει ανάλογα με το αν είναι καλοήθης ή όχι», δήλωσε η Bodour Salhia, συγγραφέας της μελέτης.

«Αυτή τη στιγμή, οι γιατροί πρέπει ουσιαστικά να κάνουν μια καλή εικασία», πρόσθεσε η Δρ. Salhia, συν-επικεφαλής του Ερευνητικού Προγράμματος Γονιδιωματικής και Επιγονιδιωματικής Ρύθμισης στο USC Norris Comprehensive Cancer Center.

Το νέο τεστ υποδεικνύει την καλύτερη στρατηγική θεραπεία, ενώ μπορεί να λειτουργήσει και ως εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου

Οι περισσότερες γνώσεις για τη μάζα πριν από τη χειρουργική επέμβαση θα μπορούσε να δείξει ποιος χειρουργός και ποια μέθοδος χειρουργικής επέμβασης είναι η καλύτερη για τον ασθενή, είπε με τη σειρά της η Lynda Diane Roman, αναπληρώτρια καθηγήτρια μαιευτικής και γυναικολογίας, επικεφαλής του τμήματος γυναικολογικής ογκολογίας στην Ιατρική Σχολή του Keck και μία εκ των συγγραφέων της μελέτης.

Εκτός από το να βοηθήσουν τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης να επιλέξουν την καλύτερη στρατηγική θεραπείας για ασθενείς με γνωστή πυελική μάζα, οι ερευνητές θα διερευνήσουν επίσης εάν το νέο τεστ, γνωστό ως OvaPrintTM, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου στον γενικό πληθυσμό για την ανίχνευση καρκίνου των ωοθηκών πρώιμου σταδίου σε ασυμπτωματικές γυναίκες.

Όταν ο καρκίνος των ωοθηκών διαπιστωθεί στα αρχικά του στάδια, οι ασθενείς έχουν περισσότερες από 90% πιθανότητες να ζήσουν για πέντε χρόνια ή περισσότερο. Οι πιθανότητές τους πέφτουν σε λιγότερο από 40% εάν ο καρκίνος εντοπιστεί σε προχωρημένα στάδια.

«Η έγκαιρη ανίχνευση σώζει ζωές. Εάν μπορούμε να αναγνωρίσουμε με ακρίβεια τον καρκίνο των ωοθηκών σε πρώιμο στάδιο, μπορούμε να αλλάξουμε την έκβαση της νόσου και πραγματικά να αυξήσουμε τα ποσοστά επιβίωσης», δήλωσε η Δρ. Salhia.

Μια εστιασμένη προσέγγιση

Το τεστ OvaPrint χρησιμοποιεί μια προσέγγιση γνωστή ως μεθυλίωση DNA χωρίς κύτταρα, έναν πολλά υποσχόμενο νέο τρόπο ανίχνευσης καρκίνων σε πρώιμο στάδιο διαφόρων τύπων. Το τεστ αναζητά θραύσματα DNA που κυκλοφορούν στο αίμα και έχουν μεθυλιωθεί σε ορισμένα νουκλεϊκά οξέα. Η μεθυλίωση είναι μια πολύπλοκη τροποποίηση του DNA στα κύτταρα που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο τα γονίδια εκφράζονται στο σώμα -και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως βιοδείκτης ασθένειας.

Με την εξέταση για αυτές τις πρώιμες μοριακές αλλαγές, το OvaPrint σχεδιάστηκε για να αναγνωρίζει το υψηλού βαθμού ορώδες καρκίνωμα όταν ο καρκίνος είναι νέος και σχετικά εύκολος στη θεραπεία, σε αντίθεση με τις περισσότερες υπάρχουσες δοκιμές για τον καρκίνο των ωοθηκών.

Η Δρ. Salhia και οι συνεργάτες της επικεντρώθηκαν αποκλειστικά στον υποτύπο HGSOC του καρκίνου των ωοθηκών σε αυτή τη μελέτη, αντί να εξετάσουν όλους τους υποτύπους ταυτόχρονα. Οι ερευνητές συνέλεξαν περισσότερα από 370 δείγματα ιστού και αίματος, συγκρίνοντας δείγματα ασθενών που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο των ωοθηκών στα αρχικά του στάδια με δείγματα που συλλέχθηκαν από ασθενείς με φυσιολογικές ωοθήκες ή καλοήθεις όγκους.

Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν μεθόδους προσδιορισμού αλληλουχίας επόμενης γενιάς για να αναγνωρίσουν τις γονιδιωματικές περιοχές σε φυσιολογικό ιστό και ιστό HGSOC που είχαν διαφορετικά πρότυπα μεθυλίωσης DNA. Κατάφεραν να αναγνωρίσουν πρότυπα μεθυλίωσης DNA σε ορισμένα νουκλεϊκά οξέα που σχετίζονται με το HGSOC και έκαναν μια εξέταση αίματος που θα ανίχνευε θραύσματα DNA στο αίμα που είχαν μεθυλιωθεί σε αυτά τα πυρηνικά οξέα.

Η βιοψία αίματος στη συνέχεια εξετάστηκε σε δείγματα πλάσματος αίματος από ασθενείς με HGSOC και από αυτούς με καλοήθεις μάζες ωοθηκών.

Υψηλό ποσοστό ακρίβειας

Η ακρίβεια ενός τεστ προσδιορίζεται με τον υπολογισμό της ευαισθησίας του (χαμηλό ποσοστό ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων) και της ειδικότητάς του (χαμηλό ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων). Το ποσοστό ακρίβειας 91% του OvaPrint σημαίνει ότι έχει τόσο υψηλή ευαισθησία όσο και υψηλή ειδικότητα, ενώ τα περισσότερα άλλα τεστ στην αγορά είναι υψηλά στο ένα και χαμηλά στο άλλο, είπε η Δρ. Salhia, η οποία ίδρυσε την εταιρεία βιοτεχνολογίας, CpG Diagnostics Inc., για να προωθήσει το OvaPrint ως ένα νέο διαγνωστικό εργαλείο για τον καρκίνο των ωοθηκών.

Οι ερευνητές ξεκινούν μια μελέτη παρακολούθησης για να επικυρώσουν τα αποτελέσματά τους σε εκατοντάδες ασθενείς. Εάν τα αποτελέσματα της μελέτης παρακολούθησης επικυρώσουν την αποτελεσματικότητα του τεστ, σχεδιάζουν να κυκλοφορήσουν μια εμπορικά βιώσιμη έκδοση του τεστ για κλινική χρήση εντός δύο ετών.

Διερευνούν επίσης εάν το OvaPrint μπορεί να τροποποιηθεί για να ανιχνεύσει άλλους υποτύπους καρκίνου των ωοθηκών. Τελικά, στοχεύουν στη βελτιστοποίηση του τεστ, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ευρύ έλεγχο πληθυσμού.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Βιονικό χέρι που «ενσωματώνεται» στον σκελετό άλλαξε τη ζωή 50χρονης γυναίκας

Το τεχνητό σκέλος είναι μόνιμο. Δοκιμάστηκε σε 50χρονη γυναίκα που το χρησιμοποιεί καθημερινά εδώ και 3 χρόνια.

Μία 50χρονη γυναίκα, που έχασε το χέρι της σε αγροτικό ατύχημα πριν από δύο δεκαετίες, αποκάλυψε πως ένα πρωτοποριακό προσθετικό σκέλος άλλαξε τη ζωή της.

Η τεχνολογία βασίζεται στην ενσωμάτωση του σκέλους στον σκελετό του ασθενούς. Το προσθετικό χέρι συνδέεται επίσης με το νευρικό του σύστημα, με ηλεκτρόδια που εμφυτεύονται στα νεύρα και τους μυς. Με αυτό τον τρόπο το χέρι «υπακούει» στις εντολές του ασθενούς και μπορεί να χρησιμοποιείται για όλες τις καθημερινές εργασίες.

Η Karin έπασχε από αφόρητο πόνο μέλους «φάντασμα». Πρόκειται για μία σχετικά σπάνια διαταραχή, η οποία παρατηρείται σε ανθρώπους που υφίστανται ακρωτηριασμούς. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα οι ασθενείς νιώθουν πόνο στο άκρο που απουσιάζει.

«Ένιωθα σαν να μου τρυπούσαν συνεχώς το χέρι μου μαχαίρια. Αυτό μου προκαλούσε φοβερό στρες και αναγκαζόμουν να παίρνω μεγάλες δόσεις παυσίπονων φαρμάκων», δήλωσε η γυναίκα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στα κλασικά προσθετικά μέλη που κατά καιρούς δοκίμασε.

Οι ειδικοί λένε πως πολλοί άνθρωποι έχουν το ίδιο πρόβλημα. Η μηχανική προσαρμογή και ο αξιόπιστος έλεγχος του προσθετικού σκέλους αποτελούν τις δύο κύριες προκλήσεις στην προσθετική άκρων, τονίζουν.

Η ζωή της Karin, όμως, άλλαξε για πάντα όταν έγινε ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο με ακρωτηριασμό του χεριού κάτω από τον αγκώνα, που έλαβε το μόνιμο βιονικό χέρι.

Πως έγινε η επέμβαση

Οι γιατροί της δημοσίευσαν την έκβαση της επέμβασης στην ιατρική επιθεώρηση Science Robotics. Όπως αναφέρουν, το νέο προσθετικό χέρι τοποθετήθηκε στην Karin πριν από περισσότερα από 3 χρόνια και έκτοτε το χρησιμοποιεί συνεχώς.

Ειδικότερα, η τοποθέτησή του έγινε με μία τεχνική που λέγεται οστεοενσωμάτωση. Κατ’ αυτήν εισάγονται δύο ράβδοι από τιτάνιο στο οστό πάνω από τον ακρωτηριασμό, για να χρησιμεύσουν ως στηρίγματα του προσθετικού σκέλους. Ύστερα εμφυτεύονται στους ακρωτηριασμένους μυς και τα νεύρα ηλεκτρόδια, που ενώνονται με το νέο σκέλος.

χέριΠηγή: Science Robotics, 2023

Με αυτό τον τρόπο λαμβάνουν τα σήματα που εκπέμπει ο εγκέφαλος και τα οποία μας επιτρέπουν να κινούμαστε.

Η Karin, που γεννήθηκε το 1973, δήλωσε το 2018 συμμετοχή στην όλη έρευνα. Μετά τις απαιτούμενες δοκιμές, προσαρμογές και πειράματα, χειρουργήθηκε τελικά τον Απρίλιο του 2021. Έκτοτε, μπορεί να εκτελεί απλές και σύνθετες κινήσεις – από το να πιάνει ένα ποτήρι έως το να βιδώνει κάτι με κατσαβίδι.

«Η έρευνα αυτή σήμαινε πολλά για εμένα, καθώς μου πρόσφερε μια καλύτερη ζωή», είπε. «Τώρα πια έχω πολύ καλύτερο έλεγχο του προσθετικού χεριού μου. Πάνω απ’ όλα όμως, ο πόνος μου υποχώρησε σημαντικά και χρειάζομαι πολύ λιγότερα φάρμακα».

Καθημερινή χρήση

«Η Karin ήταν ο πρώτος άνθρωπος με ακρωτηριασμό κάτω από τον αγκώνα που έλαβε το ενσωματωμένο βιονικό χέρι, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιείται ανεξάρτητα και με αξιοπιστία στην καθημερινή ζωή», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Max Ortiz Catalan, από το Ινστιτούτο Βιονικής της Αυστραλίας και ιδρυτής του Κέντρου Βιονικής & Έρευνας Πόνου (CBPR) στη Σουηδία.

Όπως εξήγησε, το πιο σημαντικό εύρημα είναι η πολυετής, καθημερινή χρήση του χεριού από την Karin. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η νέα τεχνολογία έχει την ικανότητα να αλλάξει τη ζωή των ασθενών με ακρωτηριασμό.

Επιβλέπων του όλου εγχειρήματος ήταν ο Dr. Rickard Brånemark,  αναπληρωτής καθηγητής Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Gothenburg. Ο Dr. Brånemark ηγήθηκε της χειρουργικής ομάδας που τοποθέτησε το χέρι στην Karin. Όπως είπε τα αποτελέσματά της «αποτελούν σημαντικό ορόσημο στον τομέα της προηγμένης αποκατάστασης άκρων, στο σύνολό της».

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ο κορωνοϊός αυξάνει τον κίνδυνο για ορισμένα αυτοάνοσα νοσήματα – Ποια είναι

Νέα μελέτη σε εκατοντάδες χιλιάδες ασθενείς επιβεβαιώνει τα ευρήματα προγενέστερων μελετών.

Η λοίμωξη που προκαλεί ο κορωνοϊός μπορεί να αυξάνει τις πιθανότητες να εκδηλωθούν ορισμένα αυτοάνοσα νοσήματα, αναφέρουν επιστήμονες από την Κορέα.

Εξετάζοντας στοιχεία από εκατοντάδες χιλιάδες εθελοντές, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως ο κίνδυνος αυτός σε μερικές περιπτώσεις σχετίζεται με τη βαρύτητα της COVID.

Οι ερευνητές σπεύδουν να διευκρινίσουν πως ο απόλυτος κίνδυνος να εκδηλωθούν αυτοάνοσα μετά την COVID είναι πολύ μικρός. Οι πιθανότητες είναι πολύ κάτω από μία στις εκατό. Ωστόσο γιατροί και ασθενείς πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχει αυτή η συσχέτιση.

Στα αυτοάνοσα που, σύμφωνα με τη μελέτη, συσχετίζονται με τον κορωνοϊό ή/και τη βαρύτητα της COVID συμπεριλαμβάνονται:

  • Η αλωπεκία (τριχόπτωση)
  • Η ψωρίαση
  • Η λεύκη
  • Η αγγειΐτιδα (φλεγμονή στα αγγεία)
  • Η νόσος του Crohn (πάθηση των εντέρων)
  • Η ελκώδης κολίτιδα (πάθηση των εντέρων)
  • Η ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • Η νόσος Still των ενηλίκων (είναι επώδυνο δερματικό εξάνθημα)
  • Το σύνδρομο Sjogren’s
  • Η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (ένα είδος αρθρίτιδας στην σπονδυλική στήλη)
  • Η σαρκοείδωση (χαρακτηρίζεται από οζίδια στους πνεύμονες ή τους λεμφαδένες)

Η μελέτη

Τα νέα ευρήματα δημοσιεύονται στην ιατρική επιθεώρηση JAMA Network Open. Όπως γράφουν οι ερευνητές, αρκετές προγενέστερες μελέτες έχουν συσχετίσει τον κορωνοϊό με τα αυτοάνοσα νοσήματα. Αν και οι ακριβείς μηχανισμοί της συσχέτισης δεν είναι γνωστοί, εικάζεται ότι παίζει ρόλο η έντονη αντίδραση του ανοσοποιητικού όταν έρθει αντιμέτωπο με τον επικίνδυνο ιό.

Για να διερευνήσουν καλύτερα το θέμα, οι ερευνητές της παρούσας μελέτης ανέλυσαν τους ιατρικούς φακέλους 354.527 ασθενών. Ο κορωνοϊός τους είχε νοσήσει μεταξύ Οκτωβρίου 2020 και Δεκεμβρίου 2021.

Οι ερευνητές εξέτασαν την πορεία της υγείας τους κατά τους πρώτους τέσσερις μήνες μετά την αρχική λοίμωξη. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 52 έτη. Οι μισοί ήταν γυναίκες.

Το ιστορικό τους συγκρίθηκε με εκείνο 6,13 εκατομμυρίων συνομηλίκων τους που δεν είχε νοσήσει ο κορωνοϊός. Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσοι ασθενείς είχαν εκδηλώσει COVID είχαν:

  • 12-74% περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν διάφορους τύπους αλωπεκίας
  • Τριπλάσιο κίνδυνο αγγειΐτιδας
  • 68% περισσότερες πιθανότητες νόσου Crohn
  • 59% περισσότερες πιθανότητες σαρκοείδωσης

Αναλόγως με την βαρύτητα της COVID, εξ άλλου, διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν και τα άλλα αυτοάνοσα που προαναφέρθηκαν.

«Τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν τη σημαντική συσχέτιση μεταξύ της COVID και της ανάπτυξης αυτοάνοσων και αυτοφλεγμονωδών διαταραχών», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Dr. Sung Ha Lim, από το Τμήμα Δερματολογίας του Κολλεγίου Ιατρικής Wonju στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Κορέας. «Υπάρχει ανάγκη ολιστικής αντιμετώπισης τόσων των οξέων εκδηλώσεων που προκαλεί ο κορωνοϊός, όσο και των όψιμων».

Επειδή, δε, είναι εκατοντάδες εκατομμύρια οι άνθρωποι που έχει νοσήσει ο κορωνοϊός, απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση για αυτοάνοσα νοσήματα, πρόσθεσε.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/