Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Σε μια συνοδευτική σειρά πειραμάτων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι νεότεροι υγιείς ανθρώπινοι γλοιογενείς προγονικοί οργανισμοί ανταγωνίζονταν τους παλαιότερους και κατά τα άλλα υγιείς ανθρώπινους γλοιογενείς οργανισμούς, γεγονός που υποδηλώνει ότι η κυτταρική νεότητα είναι ένας κρίσιμος καθοριστικός παράγοντας της ανταγωνιστικής επιτυχίας.

Huntington: Νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature Biotechnology απαντά σε σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη βιωσιμότητα των θεραπειών που επιδιώκουν την αντικατάσταση ασθενών και γερασμένων κυττάρων του κεντρικού νευρικού συστήματος με υγιή. Τα ευρήματά της έχουν επιπτώσεις σε μια σειρά νευρολογικών και ψυχιατρικών διαταραχών -συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Huntington, της αμυοτροφικής πλευρικής σκλήρυνσης (ALS) και της σχιζοφρένειας- που έχουν συνδεθεί με τα γλοία, έναν πληθυσμό κυττάρων που υποστηρίζουν την υγεία και τη λειτουργία του εγκεφάλου. “Μια ευρεία ποικιλία διαταραχών που συνδέουμε με νευρωνική απώλεια φαίνεται τώρα να προκαλείται από δυσλειτουργικά γλοιακά κύτταρα”, δήλωσε ο καθηγητής Νευρολογίας του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ (URMC) Steve Goldman, MD, Ph.D., επικεφαλής συγγραφέας της νέας μελέτης. “Αυτό καθιστά αυτές τις ασθένειες ελκυστικούς στόχους για θεραπείες με βάση βλαστικά και προγονικά κύτταρα”. Η νέα μελέτη από το Κέντρο Μεταφραστικής Νευροϊατρικής URMC (URMC Center for Translational Neuromedicine), του οποίου ο Goldman είναι συνδιευθυντής, περιγράφει την ικανότητα των ανθρώπινων γλοιακών προγονικών κυττάρων – πρόδρομων κυττάρων που μπορούν να δημιουργήσουν τόσο αστροκύτταρα όσο και ολιγοδενδροκύτταρα, τους δύο κύριους τύπους γλοίας – να ανταγωνίζονται μεταξύ τους στον ενήλικο εγκέφαλο και το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των νέων και υγιών κυττάρων έναντι των γηρασμένων και ασθενών κυττάρων.

Το αποκορύφωμα μιας δεκαετίας επιστημονικής προόδου

Πίσω από τα νέα ευρήματα κρύβεται μια σειρά πρόσφατων σημαντικών εξελίξεων. Το 2013, ο Goldman και οι συνεργάτες του ανέφεραν για πρώτη φορά στρατηγικές για την παραγωγή των γλοιακών υποστηρικτικών κυττάρων του εγκεφάλου από εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα. Σε μεταγενέστερη έρευνα, το εργαστήριο μεταμόσχευσε αυτά τα κύτταρα στους εγκεφάλους μωρών ποντικιών, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ανθρώπινων γλοιακών-χιμαιρικών ποντικιών, ένα τεχνικό επίτευγμα που επιτρέπει στους ερευνητές να μελετούν τα ανθρώπινα γλοιακά κύτταρα στον ζωντανό εγκέφαλο. Η ομάδα έδειξε ότι μετά τη μεταμόσχευση, τα ανθρώπινα γλοιακά προγονικά κύτταρα γρήγορα υπερίσχυσαν των γηγενών κυττάρων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν εγκέφαλοι με νευρώνες ποντικιών και ανθρώπινη γλοία. Σε μεταγενέστερα πειράματα, το εργαστήριο μεταμόσχευσε ανθρώπινα γλοιακά κύτταρα με τη μετάλλαξη της νόσου του Huntington (HTT). Παρατήρησαν ότι αυτή η μετάλλαξη εξασθένησε τη λειτουργία των γλοιακών προγονικών κυττάρων, με αποτέλεσμα την ανεπαρκή παραγωγή αστροκυττάρων και ολιγοδενδροκυττάρων. Το εργαστήριο έδειξε επίσης ότι η μεταμόσχευση υγιών ανθρώπινων γλοιακών αρχέγονων κυττάρων σε μοντέλα ποντικιών της νόσου Huntington καθυστέρησε την εξέλιξη της νόσου, ενισχύοντας τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η δυσλειτουργία της γλοίας σε αυτή την ακόμη μη θεραπεύσιμη νευροεκφυλιστική νόσο.

Τα νεαρά και υγιή κύτταρα ανταγωνίζονται τα παλαιότερα και άρρωστα

Καθώς αυτές οι προηγούμενες μελέτες περιορίζονταν στη μεταμόσχευση ανθρώπινων κυττάρων στον εγκέφαλο ποντικού, παρέμενε το ερώτημα αν τα ανθρώπινα κύτταρα που μεταμοσχεύτηκαν σε έναν άλλο ανθρώπινο εγκέφαλο θα απέδιδαν το ίδιο είδος οφέλους. Αυτή η νέα μελέτη υποδηλώνει έντονα ότι η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι θετική και υπογραμμίζει τη δυνητική αξία των θεραπειών κυτταρικής υποκατάστασης, δείχνοντας ότι τα υγιή ανθρώπινα γλοία θα ανταγωνίζονται και θα αντικαθιστούν τα άρρωστα ανθρώπινα κύτταρα. Για να το αποδείξουν αυτό, οι ερευνητές εμφύτευσαν πρώτα ανθρώπινα γλοιακά προγονικά κύτταρα με τη μετάλλαξη HTT στους εγκεφάλους νεογέννητων ποντικών. Αφού τα ζώα ενηλικιώθηκαν, οι ερευνητές στη συνέχεια μεταμόσχευσαν υγιή ανθρώπινα γλοιακά κύτταρα, τα οποία συνέχισαν να εκτοπίζουν και να εξαλείφουν τα αντίστοιχα κύτταρα της νόσου του Huntington. “Στο ραβδωτό σώμα, την περιοχή-στόχο μας, τα υγιή κύτταρα ουσιαστικά εκδίωξαν τα κύτταρα της νόσου, αντικαθιστώντας τελικά πλήρως τον γλοιακό προγονικό πληθυσμό”, δήλωσε ο Goldman. “Μπορείτε πραγματικά να δείτε ένα κύμα μετανάστευσης και ένα όριο όπου τα κύτταρα που εκφράζουν τη μετάλλαξη HTT πεθαίνουν και αντικαθίστανται από υγιή”. Σε μια συνοδευτική σειρά πειραμάτων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι νεότεροι υγιείς ανθρώπινοι γλοιογενείς προγονικοί οργανισμοί ανταγωνίζονταν τους παλαιότερους και κατά τα άλλα υγιείς ανθρώπινους γλοιογενείς οργανισμούς, γεγονός που υποδηλώνει ότι η κυτταρική νεότητα είναι ένας κρίσιμος καθοριστικός παράγοντας της ανταγωνιστικής επιτυχίας.

“Τα ευρήματα αυτά έχουν ισχυρές θεραπευτικές επιπτώσεις, καθώς υποδηλώνουν ότι στον ενήλικο ανθρώπινο εγκέφαλο, τα γλοία που κατοικούν -είτε νοσούν είτε είναι απλώς γερασμένα- μπορούν να αντικατασταθούν μετά την εισαγωγή νεότερων και υγιέστερων κυττάρων”, δήλωσε ο Goldman. Πρόσθετοι συγγραφείς της μελέτης είναι οι John Mariani, Renee Solly, Ashley Tate, Steven Schanz, Natasha Cotrupi και Abdellatif Benraiss με το URMC και οι Ricardo Vieira, Gwen Huynh, Hans Stephensen, Marzieh Mousaei και Jon Sporring με το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Την περίοδο 2014-2020, στο πλαίσιο του προγράμματος Ορίζοντας 2020, υποστηρίχθηκαν περισσότεροι από 65.000 ερευνητές στην Ευρώπη και παγκοσμίως, και χρηματοδοτήθηκαν πάνω από 1.000 κορυφαία διεθνή διδακτορικά δίκτυα.

Πηγη: https://www.ekt.gr/

Ενδιάμεσα αποτελέσματα από τη μελέτη RESPOND καταδεικνύουν βελτιωμένη κινητική λειτουργία στους περισσότερους συμμετέχοντες που έλαβαν θεραπεία με nusinersen μετά το onasemnogene abeparvovec

Η Biogen παρουσίασε επίσης νέα στοιχεία από την καθημερινή κλινική πρακτική αλλά και την πρόοδο στην ανάπτυξη ενός καινοτόμου ιατροτεχνολογικού προϊόντος για τη βελτίωση της θεραπευτικής εμπειρίας των ασθενών

Η Biogen Inc. (Nasdaq: BIIB) ανακοίνωσε νέα δεδομένα για το nusinersen που απαντούν σε σημαντικά ερωτήματα της κοινότητας ασθενών, φροντιστών και επαγγελματιών υγείας της Νωτιαίας Μυϊκής Ατροφίας (SMA). Τα δεδομένα παρουσιάστηκαν στο Συνέδριο Έρευνας και Κλινικής Φροντίδας για την SMA του φορέα Cure SMA που πραγματοποιήθηκε στη Φλόριντα (29 Ιουνίου-2 Ιουλίου 2023).

«Το ετήσιο Συνέδριο του Cure SMA είναι μια μοναδική ευκαιρία για να αλληλεπιδράσουμε με τους επαγγελματίες υγείας, τους ασθενείς και τους φροντιστές που συμμετέχουν, να αντλήσουμε γνώσεις από την εμπειρία τους και να παρουσιάσουμε ερευνητικά δεδομένα που ανταποκρίνονται στις θεραπευτικές ανάγκες της SMA κοινότητας» δήλωσε η Maha Radhakrishnan, M.D., Chief Medical Officer της Biogen. «Είμαστε στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσουμε τα νέα δεδομένα μας, συμπεριλαμβανομένων των πρώιμων αποτελεσμάτων από τη μελέτη RESPOND για την αξιολόγηση του κλινικού οφέλους και της ασφάλειας της θεραπείας με nusinersen μετά τη γονιδιακή θεραπεία».

Ενδιάμεση ανάλυση κλινικών δεδομένων της μελέτης RESPOND

Η RESPOND είναι μια εξελισσόμενη, διετής μελέτη Φάσης 4 ανοιχτής επισήμανσης για την αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων και της ασφάλειας μετά τη θεραπεία με nusinersen σε βρέφη και μικρά παιδιά με SMA που έχουν μη καλυπτόμενες κλινικές ανάγκες μετά τη θεραπεία με onasemnogene abeparvovec. Τα ενδιάμεσα ευρήματα αποτελεσματικότητας στους έξι μήνες από 29* συμμετέχοντες στη μελέτη που έλαβαν θεραπεία με nusinersen καταδεικνύουν:

• Βελτιώσεις στην κινητική λειτουργία στους περισσότερους συμμετέχοντες, όπως μετρήθηκαν με βάση τη μέση συνολική βαθμολογία της Ενότητας 2 της Βρεφικής Νευρολογικής Εξέτασης Hammersmith (HINE-2) από την έναρξη της μελέτης
• Οι συμμετέχοντες με δύο αντίγραφα του γονιδίου SMN2 (n=24) παρουσίασαν βελτίωση κατά μέσο όρο άνω των 5 βαθμών στη HINE-2
• Όλοι οι συμμετέχοντες με τρία αντίγραφα του SMN2 (n=3) παρουσίασαν βελτίωση. Δεν υπολογίστηκε μέση μεταβολή από την έναρξη της μελέτης λόγω του μικρού αριθμού των συμμετεχόντων
• Οι περισσότεροι συμμετέχοντες (25/27) με αναφερόμενη από τον ερευνητή υποβέλτιστη κινητική λειτουργία κατά την έναρξη της μελέτης παρουσίασαν βελτίωση.

Μετά από μια διάμεση παραμονή 230,5 ημερών στη μελέτη, σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα (ΑΣ) αναφέρθηκαν σε 13/38 συμμετέχοντες (34%). Κανένα σοβαρό ΑΣ δεν θεωρήθηκε σχετιζόμενο με το nusinersen ούτε οδήγησε σε απόσυρση από τη μελέτη. Κανένα νέο ζήτημα ασφάλειας δεν ταυτοποιήθηκε σε ενταχθέντες ασθενείς που έλαβαν nusinersen μετά το onasemnogene abeparvovec. Επιπλέον ενδιάμεσες αναλύσεις κλινικών δεδομένων από τη μελέτη RESPOND παρουσιάστηκαν στο Συνέδριο.

«Μαθαίνουμε ότι η γονιδιακή θεραπεία μπορεί να μην καλύπτει θεραπευτικά όλους τους κινητικούς νευρώνες, αφήνοντας ένα περιθώριο εξέλιξης της νόσου» δήλωσε η Crystal Proud, M.D., Παιδονευρολόγος στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο King’s Daughters. «Η μελέτη RESPOND έχει ξεκινήσει να αναδεικνύει μια μη καλυπτόμενη ανάγκη σε κάποιους ασθενείς με SMA που έχουν λάβει θεραπεία με onasemnogene abeparvovec, των οποίων οι εκβάσεις δεν έχουν ανταποκριθεί στις κλινικές προσδοκίες. Αυτά τα ενδιάμεσα αποτελέσματα παρέχουν στην κοινότητα τα πρώτα κλινικά δεδομένα της μελέτης για την αξιολόγηση της θεραπείας με nusinersen μετά το onasemnogene abeparvovec και υποδεικνύουν ότι μπορεί να υπάρχει δυνατότητα επιπρόσθετου οφέλους με τη θεραπεία με nusinersen».

Νέα ανάλυση που αξιολογεί τη συμβολή του nusinersen στην καθημερινή κλινική πρακτική

Μια συστηματική επισκόπηση της βιβλιογραφίας και μετα-ανάλυση που αξιολογεί τη συμβολή του nusinersen στην καθημερινή κλινική πρακτική στην SMA βρεφικής έναρξης η οποία παρουσιάστηκε, επισημαίνει τη σημασία της εξαγωγής στοιχείων από την καθημερινή κλινική πρακτική προκειμένου να υπάρξει μια ολοκληρωμένη κατανόηση του θεραπευτικού οφέλους του nusinersen. Οι βελτιώσεις στην κινητική λειτουργία και σε κινητικά ορόσημα που παρατηρήθηκαν σε μελέτες καθημερινής κλινικής πρακτικής ήταν μεγαλύτερες από ή συγκρίσιμες με εκείνες που παρατηρήθηκαν σε κλινικές δοκιμές, ενώ οι ασθενείς συνέχισαν να παρουσιάζουν βελτίωση λαμβάνοντας θεραπεία με nusinersen με μεγαλύτερη διάρκεια.

Πρόοδος σχετικά με μια καινοτόμο συσκευή που αποσκοπεί στην ενίσχυση της θεραπευτικής εμπειρίας

Από κοινού με την εταιρεία Alcyone Therapeutics, η Biogen εργάζεται για την ανάπτυξη της πρώτης εμφυτεύσιμης συσκευής που έχει σχεδιαστεί για να καταστήσει τη συχνή υποδόρια πρόσβαση για τη χορήγηση θεραπειών με αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο πιο εύκολη. Η εταιρεία Alcyone ανακοίνωσε ότι ο FDA (Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ) ενέκρινε μια ειδική άδεια (Investigational Device Exemption) για την έναρξη μιας εγκριτικής δοκιμής του Συστήματος ThecaFlex Drx™ (ThecaFlex). Αυτό το καλοκαίρι, η Alcyone σχεδιάζει να ξεκινήσει την αρχική ένταξη ασθενών στη μελέτη PIERRE (clinicaltrials.gov), η οποία θα αξιολογήσει την ασφάλεια και την απόδοση του ThecaFlex για την παροχή του nusinersen σε ασθενείς με SMA.

Δημοσιεύθηκε στο Biogen Investors στις 30/06/2023

Πηγη: https://www.healthview.gr/

Μια νέα ζωτικής σημασίας έκθεση για τις κορυφαίες προτεραιότητες της έρευνας για τον καρκίνο των παιδιών παρουσιάστηκε πριν από λίγες ημέρες.

Η παρουσίαση της τελικής έκθεσης της σύμπραξης για τον καθορισμό των προτεραιοτήτων για τον καρκίνο του παιδιού (PSP) σηματοδοτήθηκε με ειδική εκδήλωση στο Λονδίνο στις 28 Ιουνίου.

Η έκθεση αποτελεί το αποκορύφωμα ενός συλλογικού έργου που ξεκίνησε το 2019, όταν η Children’s Cancer and Leukaemia Group (CCLG) και το The Little Princess Trust (LPT) συνεργάστηκαν με τη James Lind Alliance (JLA) για να προσδιορίσουν τα ερευνητικά ερωτήματα που χρήζουν περισσότερο απαντήσεων, σύμφωνα με εκείνους που αφορούν περισσότερο.

Στόχος ήταν να καταρτιστεί ένας κατάλογος με τις 10 σημαντικότερες ερευνητικές προτεραιότητες στον παιδικό καρκίνο, από τη σκοπιά των ασθενών, των οικογενειών και των φροντιστών τους, καθώς και των επαγγελματιών υγείας που τους θεραπεύουν και τους φροντίζουν.

Με τα θέματα της έρευνας στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στον παιδικό καρκίνο να καθοδηγούνται συχνά από τα συμφέροντα των ερευνητών και της φαρμακευτικής βιομηχανίας, αυτό που είναι πιο σημαντικό για τα παιδιά, τις οικογένειές τους και τους επαγγελματίες που τα φροντίζουν, μπορεί μερικές φορές να παραβλέπεται, αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση.

Αναγνωρίζοντας την ανάγκη συμβολής των ατόμων με ζωντανή εμπειρία του παιδικού καρκίνου, το CCLG και το LPT χρηματοδότησαν το PSP, ώστε οι ερευνητές και οι χρηματοδότες της έρευνας να γνωρίζουν τα θέματα που έχουν μεγαλύτερη σημασία για τα άτομα που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την έρευνα.

Έπειτα από μια αυστηρή διαδικασία ερευνών, συνεντεύξεων και εργαστηρίων που σχεδιάστηκε από την JLA – μια μη κερδοσκοπική πρωτοβουλία που φέρνει σε επαφή ασθενείς, φροντιστές και επαγγελματίες για τον εντοπισμό και την ιεράρχηση των αναπάντητων ερωτημάτων που συμφωνούν ότι είναι τα πιο σημαντικά – βρέθηκαν οι κορυφαίες προτεραιότητες για την έρευνα σχετικά με τον καρκίνο των παιδιών.

Μικροί ασθενείς, επιζώντες του παιδικού καρκίνου, γονείς, φροντιστές και μέλη της οικογένειας, καθώς και επαγγελματίες του καρκίνου κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε αυτή τη διαδικασία και δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στη συζήτηση με τα μικρά παιδιά, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι απόψεις τους θα εισακουστούν.

Οι τελικές ερωτήσεις αντικατοπτρίζουν το εύρος της εμπειρίας του καρκίνου για τα παιδιά και τις οικογένειες – συμπεριλαμβανομένης της διάγνωσης, της υποτροπής, της εμπειρίας στο νοσοκομείο, της υποστήριξης κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία και των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της διάγνωσης του καρκίνου.

Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση, στην οποία συμμετείχαν φιλανθρωπικά ιδρύματα, ερευνητές και χρηματοδότες της έρευνας, καθώς και όσοι έχουν πληγεί από τον παιδικό καρκίνο. Μέλη της ομάδας έργου μίλησαν για τη σημασία του PSP, ενώ το ακροατήριο άκουσε από έναν επιζώντα από τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας και γονείς ασθενών με καρκίνο της παιδικής ηλικίας τι σημαίνει η έκθεση για αυτούς.

Η Ashley Ball-Gamble, διευθύνουσα σύμβουλος του CCLG, δήλωσε: “Η έκθεση θα είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να μπορέσουμε να κάνουμε μια καλή αρχή: “Ήταν φανταστικό που μπορέσαμε να παρουσιάσουμε αυτό το καίριο έργο και να αναδείξουμε τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνουμε το μέλλον της έρευνας για τον καρκίνο των παιδιών.

Η έκθεση PSP αντιπροσωπεύει πραγματικά μια νέα αρχή στην έρευνα για τον καρκίνο των παιδιών, καθώς, για πρώτη φορά, γνωρίζουμε τι είναι σημαντικό για τα παιδιά με καρκίνο και μπορούμε να εστιάσουμε το έργο και τους πόρους μας αναλόγως.

“Λάβαμε μεγάλη ανταπόκριση από τους παρευρισκόμενους και η αίθουσα ήταν γεμάτη με απίστευτη ποσότητα θετικότητας και ενθουσιασμού από ανθρώπους αποφασισμένους να δημιουργήσουν θετική αλλαγή. Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να το κάνουμε αυτό, μετατρέποντας τις προτεραιότητες σε πραγματική έρευνα”.

Η Faith Gibson, καθηγήτρια στην Υγεία του Παιδιού και τη Φροντίδα για τον Καρκίνο στο Πανεπιστήμιο του Surrey και στο Νοσοκομείο Great Ormond Street για τα Παιδιά και μέλος της συντονιστικής ομάδας του PSP, δήλωσε: “Ήμασταν πραγματικά ικανοποιημένοι από το πόσο καλά έγινε δεκτή η έκθεση κατά τη διάρκεια της βραδιάς – τώρα χρειαζόμαστε δράση. Η δράση αυτή μπορεί να αναληφθεί από οποιοδήποτε μέλος της κοινότητας του παιδικού καρκίνου, καθώς αυτές οι ερευνητικές προτεραιότητες ανήκουν σε όλους.

“Είναι σημαντικό ότι στην παρουσίαση είχαμε βασικούς χρηματοδότες της έρευνας για τον καρκίνο, οι οποίοι πρέπει τώρα να ακούσουν τις φωνές αυτών των συμμετεχόντων, καθώς μας είπαν ποια ερωτήματα θέλουν να απαντηθούν από τη μελλοντική έρευνα”.

Ο Phil Brace, Διευθύνων Σύμβουλος του Little Princess Trust, δήλωσε: “Ήμασταν ευτυχείς που μπορέσαμε να χρηματοδοτήσουμε από κοινού με το CCLG αυτή τη σύμπραξη για τον καθορισμό των προτεραιοτήτων για τον καρκίνο των παιδιών, καθώς γνωρίζαμε πάντα ότι τα αποτελέσματα θα ήταν ζωτικής σημασίας για να διασφαλίσουμε ότι όλοι όσοι εμπλέκονται στη χρηματοδότηση της έρευνας και τη στήριξη των παιδιών με καρκίνο θα ήταν ευθυγραμμισμένοι και επικεντρωμένοι σε αυτό που είναι σημαντικό για εκείνους που πλήττονται περισσότερο από τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας.

Η ιδρύτρια της LPT Wendy Tarplee Morris, η οποία ήταν μέλος της ομάδας καθοδήγησης, είδε από πρώτο χέρι την αυστηρότητα που υπήρχε σε κάθε στοιχείο της διαδικασίας για να διασφαλιστεί ότι το αποτέλεσμα ήταν όσο το δυνατόν πιο ακριβές και πολύτιμο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι ανακάλυψαν οι ερευνητές του ΙΜΒΒ Δρ. Ιωάννα Δασκαλάκη, Δρ. Μαρία Μαρκάκη και Δρ. Ηλίας Γκίκας, με επικεφαλής τον Δρ. Νεκτάριο Ταβερναράκη.

Έρευνα του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), που δημοσιεύεται σήμερα στην έγκριτη διεθνή επιστημονική επιθεώρηση EMBOJournal, αποκαλύπτει έναν θεμελιώδη μηχανισμό που ρυθμίζει τη γήρανση ελέγχοντας τον αριθμό και τη λειτουργία των μιτοχονδρίων μέσα στα κύτταρα.

Τα μιτοχόνδρια είναι εξειδικευμένα οργανίδια, τα οποία αποτελούν την κύρια μηχανή παραγωγής ενέργειας, στο εσωτερικό των κυττάρων του ανθρώπινου σώματος καθώς και άλλων, λιγότερο σύνθετων ευκαρυωτικών οργανισμών. Ανάλογα με τις ενεργειακές ανάγκες του κάθε κυττάρου αλλά και ολόκληρου του οργανισμού, τα μιτοχόνδρια προσαρμόζουν γρήγορα τη λειτουργία, τη μορφολογία και τον αριθμό τους. Η προσαρμοστικότητα αυτή οφείλεται σε περίπλοκους μοριακούς μηχανισμούς βιογένεσης που δεν είναι πλήρως κατανοητοί. Είναι αξιοσημείωτο ότι η διαταραχή της βιογένεσης των μιτοχονδρίων έχει συνδεθεί με ασθένειες που εμφανίζονται συχνά σε ηλικιωμένους ανθρώπους αλλά και με σοβαρά γενετικά σύνδρομα, συμπεριλαμβανομένων των νευροεκφυλιστικών διαταραχών, της καρδιακής ανεπάρκειας, της οξείας νεφρικής βλάβης, και του διαβήτη τύπου 2.

Οι ερευνητές του ΙΜΒΒ Δρ. Ιωάννα Δασκαλάκη, Δρ. Μαρία Μαρκάκη και Δρ. Ηλίας Γκίκας, με επικεφαλής τον Δρ. Νεκτάριο Ταβερναράκη (Καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και Πρόεδρο του ΙΤΕ), ανακάλυψαν ότι συγκεκριμένες πρωτεΐνες που συμμετέχουν στη διαδικασία αποικοδόμησης του mRNA στο κυτταρόπλασμα παίζουν κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση της αφθονίας και της λειτουργίας των μιτοχονδρίων κατά τη γήρανση καθώς και σε συνθήκες στρες.

Η μοναδική φύση των μιτοχονδρίων, τα οποία διαθέτουν και προκαρυωτικά χαρακτηριστικά, αυξάνει σημαντικά την πολυπλοκότητα της διαδικασίας βιογένεσής τους. Τα μιτοχόνδρια δεν χρησιμοποιούν μόνο το δικό τους γενετικό υλικό, γνωστό ως μιτοχονδριακό DNA (mtDNA), αλλά βασίζονται και στο DNA του πυρήνα για την παραγωγή των πρωτεϊνών τους. Συγκεκριμένα, η γενετική πληροφορία από το πυρηνικό DNA μεταφέρεται στο κυτταρόπλασμα ως mRNA, το οποίο φέρει τις κωδικοποιημένες πληροφορίες για τη σειρά των αμινοξέων που θα σχηματίσουν τις αναγκαίες μιτοχονδριακές πρωτεΐνες. Αυτή η διαδικασία συμβαίνει πάνω στην εξωτερική μεμβράνη των μιτοχονδρίων. Ενώ η παραγωγή μιτοχονδριακών πρωτεϊνών που κωδικοποιούνται από το ίδιο το γονιδίωμα των μιτοχονδρίων είναι εκτενώς μελετημένη, η ρύθμιση της σύνθεσης των πρωτεϊνών που κωδικοποιούνται από το DNA του πυρήνα παραμένει σε μεγάλο βαθμό αδιερεύνητη.

“Η ικανότητα των μιτοχονδρίων να ανταποκρίνονται άμεσα σε εξωτερικούς στρεσογόνους παράγοντες και να προσαρμόζουν αποτελεσματικά τον αριθμό τους ώστε να καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες του κυττάρου είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι μιτοχονδριακές πρωτεΐνες παράγονται τοπικά, κοντά στα μιτοχόνδρια, και εισάγονται αμέσως σε αυτά. Πώς πραγματοποιείται και πώς ρυθμίζεται αυτή η διαδικασία; Δεδομένης της ταχύτητας αυτής της απόκρισης, υποθέσαμε ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η επιβίωση σε συνθήκες στρες, το κύτταρο θα πρέπει να έχει αναπτύξει εξελιγμένους μηχανισμούς που του επιτρέπουν τέτοιες γρήγορες αποκρίσεις. Πράγματι, διαπιστώσαμε ότι ειδικές πρωτεΐνες πρόσδεσης RNA σχηματίζουν εστίες-υπερδομές κοντά στα μιτοχόνδρια, και χρησιμεύουν ως χώροι αποθήκευσης και αποικοδόμησης των συγκεκριμένων mRNAs που κωδικοποιούν μιτοχονδριακές πρωτεΐνες. Αυτές οι εστίες περιέχουν αποθηκευμένα mRNAs που προέρχονται από πυρηνικό DNA και καθοδηγούν την παραγωγή μιτοχονδριακών πρωτεϊνών που ρυθμίζουν την κατανάλωση οξυγόνου, την παραγωγή ενέργειας και την έκφραση γονιδίων του μιτοχονδριακούDNA. Οι πρωτεΐνες δέσμευσης RNA λειτουργούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και στον άνθρωπο, ενώ είναι παρούσες σε όλους σχεδόν τους ιστούς, διαδραματίζοντας κρίσιμο ρόλο σε βασικές βιολογικές διεργασίες. Η μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα ανέδειξε έναν άγνωστο πριν, και απροσδόκητο ρόλο των πρωτεϊνών αυτών στη διαδικασία παραγωγής μιτοχονδρίων, και στην επιβίωση των κυττάρων κάτω από συνθήκες στρες.”, αναφέρει ο καθηγητής Νεκτάριος Ταβερναράκης.

Χρησιμοποιώντας τον νηματώδη Caenorhabditiselegans, ένα πειραματόζωο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που αξιοποιούνται κατάλληλα στην έρευνα της γήρανσης, οι ερευνητές του ΙΜΒΒ έδειξαν ότι τα μοριακά σύμπλοκα αποικοδόμησης και αποαδενυλίωσης του mRNA σχηματίζουν ξεχωριστές δομές που συνδέονται στενά με τα μιτοχόνδρια σε σωματικά κύτταρα. Ο πολύ ειδικός εντοπισμός των συμπλόκων αυτών επιτρέπει την ρύθμιση της τύχης των μιτοχονδριακώνmRNAs, και κατά συνέπεια τη διαδικασία βιογένεσης των μιτοχονδρίων κατά τη γήρανση, και σε συνθήκες στρες. Επομένως, τα συστατικά των δύο αυτών συμπλόκων καθορίζουν με ακρίβεια τον αριθμό και τη λειτουργία των μιτοχονδρίων, διαμορφώνοντας έτσι το προσδόκιμο ζωής και την ανθεκτικότητα των οργανισμών στο στρες.

Tα νέα ευρήματα υπογραμμίζουν τη ζωτική σημασία που έχει ο συντονισμός της αποθήκευσης και της αποικοδόμησης των mRNAs, κοντά στα μιτοχόνδρια, για τη διατήρηση της ομοιόστασης των κυττάρων αλλά και ολόκληρου του οργανισμού. “Πράγματι, η διαταραχή της έκφρασης συγκεκριμένων συστατικών του μεταβολισμού και της ανακύκλωσης των mRNAs έχει ως αποτέλεσμα την πρόωρη γήρανση, αλλά και την εκδήλωση παθολογικών καταστάσεων που σχετίζονται με την γήρανση, όπως η μειωμένη κινητική ικανότητα και η αυξημένη ευαισθησία σε αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως για παράδειγμα, υψηλές θερμοκρασίες ή έκθεση σε τοξικούς χημικούς παράγοντες” δήλωσε ο καθηγητής Νεκτάριος Ταβερναράκης.

Η μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα, ρίχνει φως στους πολύπλοκους μηχανισμούς της γήρανσης και ανοίγει νέους δρόμους για την ανάπτυξη στρατηγικών που θα μπορούσαν να επιβραδύνουν ή και να εμποδίσουν την εμφάνιση παθολογικών καταστάσεων που σχετίζονται με τη γήρανση, διατηρώντας καλή υγεία και ποιότητα ζωής στις μεγάλες ηλικίες. Επιπλέον, τα ευρήματα της έρευνας αναδεικνύουν νέους βιοδείκτες γήρανσης και γενετικούς στόχους για μελλοντικές προ-κλινικές μελέτες με απώτερο σκοπό την καταπολέμηση σοβαρών ασθενειών που σχετίζονται με διαταραχές στον αριθμό και τη λειτουργία των μιτοχονδρίων.

Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το εξαιρετικά ανταγωνιστικό πρόγραμμα για καταξιωμένους ερευνητές του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου Έρευνας (ERC), το πρόγραμμα για την υποστήριξη αναδυόμενων τεχνολογιών (FETOPEN), τον Κόμβο Αριστείας “CHAngeing” της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από το Εθνικό Πρόγραμμα Ερευνητικών Υποδομών “BIOIMAGING-GR”, το οποίο υλοποιείται στο πλαίσιο της δράσης “Ενίσχυση της Υποδομής Έρευνας και Καινοτομίας”, που χρηματοδοτείται από το επιχειρησιακό πρόγραμμα “Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία” (ΕΣΠΑ 2014-2020).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ΙΤΕ: Σημαντική ανακάλυψη για τους μηχανισμούς της γήρανσης

Έναν θεμελιώδη μηχανισμό που ρυθμίζει τη γήρανση ελέγχοντας τον αριθμό και τη λειτουργία των μιτοχονδρίων μέσα στα κύτταρα αποκαλύπτει έρευνα του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), που δημοσιεύεται στην έγκριτη διεθνή επιστημονική επιθεώρηση EMBO Journal.

Νέα επιστημονικά δεδομένα από ερευνητές του Πανεπιστημίου Κρήτης, αποκαλύπτουν μηχανισμούς γήρανσης και παθογένεσης σοβαρών ασθενειών, αναδεικνύοντας τη σημασία της βιογένεσης και της λειτουργίας των μιτοχονδρίων στα κύτταρα.

Έρευνα του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), που δημοσιεύεται σήμερα στην έγκριτη διεθνή επιστημονική επιθεώρηση EMBO Journal, αποκαλύπτει έναν θεμελιώδη μηχανισμό που ρυθμίζει τη γήρανση ελέγχοντας τον αριθμό και τη λειτουργία των μιτοχονδρίων μέσα στα κύτταρα.

Ενεργειακές ανάγκες

Τα μιτοχόνδρια είναι εξειδικευμένα οργανίδια, τα οποία αποτελούν την κύρια μηχανή παραγωγής ενέργειας, στο εσωτερικό των κυττάρων του ανθρώπινου σώματος καθώς και άλλων, λιγότερο σύνθετων ευκαρυωτικών οργανισμών. Ανάλογα με τις ενεργειακές ανάγκες του κάθε κυττάρου αλλά και ολόκληρου του οργανισμού, τα μιτοχόνδρια προσαρμόζουν γρήγορα τη λειτουργία, τη μορφολογία και τον αριθμό τους. Η προσαρμοστικότητα αυτή οφείλεται σε περίπλοκους μοριακούς μηχανισμούς βιογένεσης που δεν είναι πλήρως κατανοητοί. Είναι αξιοσημείωτο ότι η διαταραχή της βιογένεσης των μιτοχονδρίων έχει συνδεθεί με ασθένειες που εμφανίζονται συχνά σε ηλικιωμένους ανθρώπους αλλά και με σοβαρά γενετικά σύνδρομα, συμπεριλαμβανομένων των νευροεκφυλιστικών διαταραχών, της καρδιακής ανεπάρκειας, της οξείας νεφρικής βλάβης, και του διαβήτη τύπου 2.

Οι ερευνητές του ΙΜΒΒ Δρ. Ιωάννα Δασκαλάκη, Δρ. Μαρία Μαρκάκη και Δρ. Ηλίας Γκίκας, με επικεφαλής τον Δρ. Νεκτάριο Ταβερναράκη (Καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και Πρόεδρο του ΙΤΕ), ανακάλυψαν ότι συγκεκριμένες πρωτεΐνες που συμμετέχουν στη διαδικασία αποικοδόμησης του mRNA στο κυτταρόπλασμα παίζουν κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση της αφθονίας και της λειτουργίας των μιτοχονδρίων κατά τη γήρανση καθώς και σε συνθήκες στρες.

Ο μηχανισμός της γήρανσης

Η μοναδική φύση των μιτοχονδρίων, τα οποία διαθέτουν και προκαρυωτικά χαρακτηριστικά, αυξάνει σημαντικά την πολυπλοκότητα της διαδικασίας βιογένεσής τους. Τα μιτοχόνδρια δεν χρησιμοποιούν μόνο το δικό τους γενετικό υλικό, γνωστό ως μιτοχονδριακό DNA (mtDNA), αλλά βασίζονται και στο DNA του πυρήνα για την παραγωγή των πρωτεϊνών τους.

Συγκεκριμένα, η γενετική πληροφορία από το πυρηνικό DNA μεταφέρεται στο κυτταρόπλασμα ως mRNA, το οποίο φέρει τις κωδικοποιημένες πληροφορίες για τη σειρά των αμινοξέων που θα σχηματίσουν τις αναγκαίες μιτοχονδριακές πρωτεΐνες. Αυτή η διαδικασία συμβαίνει πάνω στην εξωτερική μεμβράνη των μιτοχονδρίων. Ενώ η παραγωγή μιτοχονδριακών πρωτεϊνών που κωδικοποιούνται από το ίδιο το γονιδίωμα των μιτοχονδρίων είναι εκτενώς μελετημένη, η ρύθμιση της σύνθεσης των πρωτεϊνών που κωδικοποιούνται από το DNA του πυρήνα παραμένει σε μεγάλο βαθμό αδιερεύνητη.

“Η ικανότητα των μιτοχονδρίων να ανταποκρίνονται άμεσα σε εξωτερικούς στρεσογόνους παράγοντες και να προσαρμόζουν αποτελεσματικά τον αριθμό τους ώστε να καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες του κυττάρου είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι μιτοχονδριακές πρωτεΐνες παράγονται τοπικά, κοντά στα μιτοχόνδρια, και εισάγονται αμέσως σε αυτά. Πώς πραγματοποιείται και πώς ρυθμίζεται αυτή η διαδικασία;

Δεδομένης της ταχύτητας αυτής της απόκρισης, υποθέσαμε ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η επιβίωση σε συνθήκες στρες, το κύτταρο θα πρέπει να έχει αναπτύξει εξελιγμένους μηχανισμούς που του επιτρέπουν τέτοιες γρήγορες αποκρίσεις. Πράγματι, διαπιστώσαμε ότι ειδικές πρωτεΐνες πρόσδεσης RNA σχηματίζουν εστίες-υπερδομές κοντά στα μιτοχόνδρια, και χρησιμεύουν ως χώροι αποθήκευσης και αποικοδόμησης των συγκεκριμένων mRNAs που κωδικοποιούν μιτοχονδριακές πρωτεΐνες. Αυτές οι εστίες περιέχουν αποθηκευμένα mRNAs που προέρχονται από πυρηνικό DNA και καθοδηγούν την παραγωγή μιτοχονδριακών πρωτεϊνών που ρυθμίζουν την κατανάλωση οξυγόνου, την παραγωγή ενέργειας και την έκφραση γονιδίων του μιτοχονδριακού DNA. Οι πρωτεΐνες δέσμευσης RNA λειτουργούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και στον άνθρωπο, ενώ είναι παρούσες σε όλους σχεδόν τους ιστούς, διαδραματίζοντας κρίσιμο ρόλο σε βασικές βιολογικές διεργασίες. Η μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα ανέδειξε έναν άγνωστο πριν, και απροσδόκητο ρόλο των πρωτεϊνών αυτών στη διαδικασία παραγωγής μιτοχονδρίων, και στην επιβίωση των κυττάρων κάτω από συνθήκες στρες.”, αναφέρει ο καθηγητής Νεκτάριος Ταβερναράκης.

Χρησιμοποιώντας τον νηματώδη Caenorhabditis elegans, ένα πειραματόζωο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που αξιοποιούνται κατάλληλα στην έρευνα της γήρανσης, οι ερευνητές του ΙΜΒΒ έδειξαν ότι τα μοριακά σύμπλοκα αποικοδόμησης και αποαδενυλίωσης του mRNA σχηματίζουν ξεχωριστές δομές που συνδέονται στενά με τα μιτοχόνδρια σε σωματικά κύτταρα. Ο πολύ ειδικός εντοπισμός των συμπλόκων αυτών επιτρέπει την ρύθμιση της τύχης των μιτοχονδριακών mRNAs, και κατά συνέπεια τη διαδικασία βιογένεσης των μιτοχονδρίων κατά τη γήρανση, και σε συνθήκες στρες. Επομένως, τα συστατικά των δύο αυτών συμπλόκων καθορίζουν με ακρίβεια τον αριθμό και τη λειτουργία των μιτοχονδρίων, διαμορφώνοντας έτσι το προσδόκιμο ζωής και την ανθεκτικότητα των οργανισμών στο στρες.

Tα νέα ευρήματα υπογραμμίζουν τη ζωτική σημασία που έχει ο συντονισμός της αποθήκευσης και της αποικοδόμησης των mRNAs, κοντά στα μιτοχόνδρια, για τη διατήρηση της ομοιόστασης των κυττάρων αλλά και ολόκληρου του οργανισμού. “Πράγματι, η διαταραχή της έκφρασης συγκεκριμένων συστατικών του μεταβολισμού και της ανακύκλωσης των mRNAs έχει ως αποτέλεσμα την πρόωρη γήρανση, αλλά και την εκδήλωση παθολογικών καταστάσεων που σχετίζονται με την γήρανση, όπως η μειωμένη κινητική ικανότητα και η αυξημένη ευαισθησία σε αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως για παράδειγμα, υψηλές θερμοκρασίες ή έκθεση σε τοξικούς χημικούς παράγοντες” δήλωσε ο καθηγητής Νεκτάριος Ταβερναράκης.

Μηχανισμοί γήρανσης

Η μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα ρίχνει φως στους πολύπλοκους μηχανισμούς της γήρανσης και ανοίγει νέους δρόμους για την ανάπτυξη στρατηγικών που θα μπορούσαν να επιβραδύνουν ή και να εμποδίσουν την εμφάνιση παθολογικών καταστάσεων που σχετίζονται με τη γήρανση, διατηρώντας καλή υγεία και ποιότητα ζωής στις μεγάλες ηλικίες. Επιπλέον, τα ευρήματα της έρευνας αναδεικνύουν νέους βιοδείκτες γήρανσης και γενετικούς στόχους για μελλοντικές προ-κλινικές μελέτες με απώτερο σκοπό την καταπολέμηση σοβαρών ασθενειών που σχετίζονται με διαταραχές στον αριθμό και τη λειτουργία των μιτοχονδρίων.

Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το εξαιρετικά ανταγωνιστικό πρόγραμμα για καταξιωμένους ερευνητές του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου Έρευνας (ERC), το πρόγραμμα για την υποστήριξη αναδυόμενων τεχνολογιών (FETOPEN), τον Κόμβο Αριστείας “CHAngeing” της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από το Εθνικό Πρόγραμμα Ερευνητικών Υποδομών “BIOIMAGING-GR”, το οποίο υλοποιείται στο πλαίσιο της δράσης “Ενίσχυση της Υποδομής Έρευνας και Καινοτομίας”, που χρηματοδοτείται από το επιχειρησιακό πρόγραμμα “Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία” (ΕΣΠΑ 2014-2020).

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Το φετινό Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Ενδοσκοπικής Χειρουργικής (EAES 2023) πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη 20-24 Ιουνίου 2023. Το συνέδριο αποτελεί κορυφαίο επιστημονικό γεγονός, όπου παρουσιάζονται νέες τεχνικές και τεχνολογίες σχετικά με την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, δηλαδή τη χειρουργική που πραγματοποιείται εξ’ ολοκλήρου με μικρές οπές αποφεύγοντας τη μεγάλη ανοικτή τομή.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η συμμετοχή στο συνέδριο του κ. Αριστοτέλη Κεχαγιά Γενικού Χειρουργού, Χειρουργού Ενδοκρινών Αδένων, με εξειδίκευση στην Προηγμένη Λαπαροσκοπική Χειρουργική, Διευθυντή Χειρουργικής Κλινικής του Metropolitan General, όπου με δύο ομιλίες ανέλυσε την Οπισθοπεριτοναϊκή Χειρουργική Επινεφριδίου.

Tι είναι το επινεφρίδιο και σε ποια περίπτωση χρειάζεται επέμβαση;

Τα επινεφρίδια είναι δύο ενδοκρινείς αδένες που παράγουν ορμόνες όπως η κορτιζόλη, η αδρεναλίνη, η αλδοστερόνη και ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση, τον μεταβολισμό και άλλες λειτουργίες. Το επινεφρίδιο πρέπει να χειρουργείται όταν έχει κάποιο αδένωμα (ογκίδιο) που παράγει ορμόνες π.χ. για την θεραπεία της δευτεροπαθούς υπέρτασης ή άλλων παθήσεων όπως το σύνδρομο Cushing. Επίσης, πρέπει να αφαιρείται και στην περίπτωση που δεν παράγει ορμόνες, ειδικά όταν είναι πάνω από 3-4 εκατοστά ή όταν παρουσιάζει αύξηση διαστάσεων, για πρόληψη ή θεραπεία καρκίνου.

Τι είναι η Οπισθοπεριτοναϊκή Τεχνική Αφαίρεσης Επινεφριδίου;

Τα επινεφρίδια είναι όργανα του οπισθοπεριτοναίου, δηλαδή βρίσκονται στο πιο πίσω μέρος της κοιλιάς, στην ουσία στην περιοχή της μέσης. Η Οπισθοπεριτοναϊκή Επινεφριδεκτομή, αλλιώς PRA, είναι η μόνη επέμβαση η οποία, διαμέσου τριών μικρών οπών στην περιοχή της μέσης, φθάνει απευθείας στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο, όπου βρίσκεται το επινεφρίδιο, το οποίο αφαιρεί εύκολα χωρίς να παρεμβληθεί κανένα άλλο όργανο. Γι’ αυτό το λόγο η μέθοδος έχει λάβει την ονομασία «Οπισθοπεριτοναϊκή». Αντίθετα, οι λαπαροσκοπικές τεχνικές είναι διαπεριτοναϊκές, δηλαδή πραγματοποιούνται από το μπροστινό ή πλάγιο μέρος της κοιλιάς με πέντε οπές και πρέπει να διασχίσουν όλη την κοιλιά μετακινώντας τα σπλάγχνα από τη θέση τους, ώστε να φτάσουν έως το επινεφρίδιο.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της PRA σε σχέση με την λαπαροσκοπική επέμβαση;

Η PRA έχει ελάχιστο εξωτερικό και εσωτερικό τραύμα, είναι ασφαλής γιατί δεν έχει αιμορραγίες ή κίνδυνο τραυματισμού κοιλιακών οργάνων, ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος έως καθόλου, η νοσηλεία μικρότερη των 24 ωρών και η επαναφορά στην καθημερινότητα άμεση.

Τι νεότερο παρουσιάστηκε στο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο;

Η αρχή της παρουσίασης του κ. Κεχαγιά, αφορούσε την κλασική PRA τριών οπών, που προέρχεται από το Έσσεν της Γερμανίας. Εν συνεχεία, παρουσίασε τις τροποποιήσεις της τεχνικής αυτής για περιπτώσεις που μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν αντένδειξη για το χειρουργείο, όπως η αφαίρεση γιγαντιαίων όγκων και η διενέργεια της τεχνικής σε υπερπαχύσαρκους ασθενείς. Ακόμα, παρουσίασε σπάνιους όγκους και τη νέα τεχνική PRA 2 μικρών οπών, που εισήχθη στο Metropolitan General τον Ιανουάριο του 2023, η οποία αποτελεί την μοναδική τεχνική στον κόσμο για την αφαίρεση εσωτερικών όγκων με δύο μόνο μικρές οπές.

Αφού η PRA υπερτερεί σημαντικά γιατί υπάρχει ακόμη η κοινή λαπαροσκοπική επέμβαση;

Το προεδρείο του Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου αναγνωρίζοντας την καθολική ανωτερότητα της PRA άσκησε κριτική όσον αφορά την εφαρμογή της λαπαροσκοπικής επέμβασης, παροτρύνοντας τα αντίστοιχα νοσοκομεία να επιζητήσουν εκπαίδευση στην PRA, ώστε να σταματήσουν τη λαπαροσκοπική ή να παραπέμπουν τα περιστατικά σε χειρουργό PRA. Σημειώνεται ότι η PRA είναι πολύ ειδική επέμβαση που απαιτεί υψηλή κατάρτιση και διενεργείται σε ελάχιστα κέντρα παγκοσμίως. Ο χειρουργός PRA εννοείται, ότι δύναται να πραγματοποιήσει τη λαπαροσκοπική μέθοδο, αλλά για το όφελος του ασθενούς δεν το κάνει, προτιμώντας την ασφαλέστερη PRA τεχνική.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ένα υποσύνολο νευρώνων που βρίσκεται στον υποθάλαμο μπορεί να ανιχνεύσει και να ανταποκριθεί στο σάκχαρο στην ίδια την κυκλοφορία του αίματος.

Νέα έρευνα ανακάλυψε νευρώνες στον εγκέφαλο που ανιχνεύουν και ανταποκρίνονται σε αλλαγές στο επίπεδο του σακχάρου στην κυκλοφορία του αίματος. Η κατανόηση του πώς λειτουργεί αυτό το σύστημα ανίχνευσης σακχάρου στο αίμα και πώς λειτουργούν αυτά τα νευροκυκλώματα θα δώσει στους ερευνητές και τους γιατρούς περισσότερες πληροφορίες για το πώς ο εγκέφαλός μας ρυθμίζει το σάκχαρό μας και ίσως πώς να τους στοχεύσουμε θεραπευτικά για τη θεραπεία μεταβολικών ασθενειών όπως ο διαβήτης και η παχυσαρκία, σύμφωνα με τη μελέτη. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στις 22 Ιουνίου διαδικτυακά στο Diabetes.

«Γνωρίζουμε εδώ και πολύ καιρό ότι πολλοί νευρώνες μπορούν να ανιχνεύσουν το σάκχαρο τοπικά στον εγκέφαλο», είπε ο Δρ. Michael Schwartz, ενδοκρινολόγος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον και συνδιευθυντής του Ινστιτούτου Διαβήτη UW Medicine. «Αυτό που είναι νέο, ωστόσο, είναι η απόδειξη ότι ένα υποσύνολο νευρώνων που βρίσκεται στον υποθάλαμο μπορεί να ανιχνεύσει και να ανταποκριθεί στο σάκχαρο στην ίδια την κυκλοφορία του αίματος, ανάλογο με τα κύτταρα στο πάγκρεας που εκκρίνουν ινσουλίνη».

Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές μπόρεσαν να παρακολουθήσουν τόσο τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα όσο και τη δραστηριότητα των νευρώνων στον υποθάλαμο ποντικών που είχαν τις αισθήσεις τους σε πραγματικό χρόνο. Διαπίστωσαν ότι όταν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα αυξάνονται, η δραστηριότητα αυτής της υποομάδας νευρώνων μειώνεται γρήγορα. Οι ερευνητές εικάζουν ότι αυτοί οι νευρώνες ανιχνεύουν και ανταποκρίνονται στη διακύμανση του σακχάρου στο αίμα που μεταδίδεται από τους αισθητήριους νευρώνες που τροφοδοτούν τα αγγεία, σημείωσε ο Schwartz.

Αυτές οι αισθητηριακές πληροφορίες μεταδίδονται στη συνέχεια σε ένα ή περισσότερα νευροκυκλώματα που ελέγχουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε συνδυασμό με το πάγκρεας, το οποίο παράγει ινσουλίνη για το σώμα. Κλινικά, αυτό είναι σημαντικό γιατί όταν θεραπεύουν ασθενείς με διαβήτη, οι κλινικοί γιατροί συχνά διαπιστώνουν ότι το σύστημα των ασθενών διατηρεί ενεργά ένα αυξημένο επίπεδο σακχάρου στο αίμα, πιθανώς «επειδή ο εγκέφαλος πιστεύει ότι εκεί υποτίθεται ότι είναι το επίπεδο σακχάρου στο αίμα», είπε ο Schwartz.

«Για παράδειγμα, εάν ένα φυσιολογικό σάκχαρο στο αίμα είναι 100, ένας ασθενής με διαβήτη μπορεί κάλλιστα να έχει σάκχαρο πάνω από 300», είπε. «Αν είναι σε αυτό το αυξημένο επίπεδο για μέρες ή εβδομάδες και αν το χαμηλώσετε ξαφνικά στο 100, ο εγκέφαλος θα σκεφτεί ότι είναι πολύ χαμηλό και θα προσπαθήσει να αυξήσει ξανά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα». Αυτή η απόδειξη ότι ο διαβήτης σχετίζεται με μια μειωμένη ικανότητα του εγκεφάλου να αισθάνεται το επίπεδο σακχάρου στο αίμα υποδηλώνει ότι στο μέλλον, η αντιστροφή αυτού του τύπου αισθητηριακού ελαττώματος μπορεί να επιτρέψει στον εγκέφαλο να ελέγχει το σάκχαρο στο αίμα με πιο κατάλληλο τρόπο, κατέληξε ο Schwartz.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η περίοδος εγγραφής αναμένεται να διαρκέσει 6 μήνες.

Στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της βουλεβιρτίδης (BLV) σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D που λαμβάνουν θεραπεία σε ελληνικά ηπατικά κέντρα στοχεύει η Ελληνική Πολυκεντρική Κλινική Μελέτη.

Ο επιπολασμός της λοίμωξης από τον ιό της ηπατίτιδας D (HDV) ποικίλλει ευρέως μεταξύ διαφορετικών χωρών και ακόμη και μεταξύ διαφορετικών περιοχών της ίδιας χώρας. Τις τελευταίες δεκαετίες, ο επιπολασμός της λοίμωξης από HDV αναφέρθηκε ότι μειώνεται στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες, παράλληλα με τη μείωση του επιπολασμού της χρόνιας λοίμωξης από τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBV). Ωστόσο, η μετανάστευση από χώρες με υψηλό επιπολασμό HDV σε χώρες με χαμηλό επιπολασμό HDV μπορεί να έχει αλλάξει την επιδημιολογία του HDV στις ανεπτυγμένες χώρες σήμερα. Στην Ελλάδα, ο σημερινός επιπολασμός των αντισωμάτων κατά του HDV (anti-HDV) είναι περίπου 5-6% μεταξύ των HBsAg-θετικών ασθενών που επισκέπτονται τις ηπατικές κλινικές τριτογενών κέντρων.

Ανεξάρτητα από τον επιπολασμό του HDV σε οποιαδήποτε χώρα, σίγουρα υπάρχει υποδιάγνωση της λοίμωξης από HDV, καθώς η πλειονότητα των HBsΑg θετικών περιπτώσεων δεν ελέγχεται για HDV. Ειδικότερα στην Ελλάδα, το ποσοστό αντι-HDV προσυμπτωματικού ελέγχου των HBsAg-θετικών ασθενών που παρατηρούνται σε τριτοβάθμια ηπατικά κέντρα δεν ξεπερνά το 50% έχοντας μεγάλες διακυμάνσεις μεταξύ των διαφόρων κέντρων.

Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι η χρόνια λοίμωξη από HDV επιδεινώνει την πρόγνωση των HBsAg θετικών ασθενών αυξάνοντας τον κίνδυνο εξέλιξης σε κίρρωση και ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (HCC). Ως εκ τούτου, μπορεί να υπάρξουν δραματικές συνέπειες εάν οι ασθενείς με HDV δεν διαγνωστούν και επομένως δεν αντιμετωπιστούν σωστά. Μέχρι πρόσφατα, η πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη-άλφα (pegIFNa) ήταν ο μόνος παράγοντας που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα D. Δεδομένου ότι το pegIFNa έχει αντενδείξεις και χαμηλότερο από το βέλτιστο προφίλ ασφάλειας και ανεκτικότητας, δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν όλοι οι ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D ή θα μπορούσε να παραμείνει σε θεραπεία. Επιπλέον, το pegIFNa δεν είναι αποτελεσματικό σε όλους τους ασθενείς που μπορούν να λάβουν τέτοια θεραπεία, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών θα παρουσιάσει υποτροπές μετά το τέλος της θεραπείας με pegIFNa.

Τον Ιούλιο του 2020, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων παρείχε έγκριση υπό όρους για τη χρήση της βουλεβιρτίδης (BLV) σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D. Το BLV αναστέλλει την είσοδο του HBV και κατά συνέπεια του HDV στα ηπατοκύτταρα δεσμεύοντας και απενεργοποιώντας το NTCP (Na+-ταυροχολικό πολυπεπτίδιο συμμεταφοράς ή συμμεταφορέας νατρίου/χολικού οξέος), ο οποίος είναι ένας μεταφορέας ηπατοκυττάρων χολικού άλατος που χρησιμεύει επίσης ως μεταφορέας εισόδου HBV/HDV αλληλεπιδρώντας με το HBsAg. Λόγω της απουσίας αποτελεσματικών επιλογών θεραπείας για τη χρόνια ηπατίτιδα D, η έγκριση του BLV βασίστηκε μόνο σε δεδομένα από δοκιμές φάσης ΙΙ συμπεριλαμβανομένου περιορισμένου αριθμού ασθενών. Τα τελευταία δύο χρόνια, το BLV έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται σε περιορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, και ως εκ τούτου η συστηματική αναφορά δεδομένων πραγματικής ζωής για τον BLV στη χρόνια ηπατίτιδα D είναι μεγάλης σημασίας.

Σκοπός

Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της βουλεβιρτίδης (BLV) σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D που λαμβάνουν θεραπεία σε ελληνικά ηπατικά κέντρα.

Ασθενείς – Θεραπεία

Αυτή η μελέτη θα περιλαμβάνει όλους τους ενήλικες (>16 ετών) ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D που παρακολουθήθηκαν σε οποιοδήποτε από τα συμμετέχοντα κέντρα που ξεκίνησαν το BLV πριν από την έγκριση του πρωτοκόλλου της μελέτης. Έτσι, η απόφαση χρήσης του BLV δεν θα επηρεαστεί από την εγγραφή του ασθενούς στη μελέτη. Όλοι οι ασθενείς θα υποβάλλονται σε θεραπεία με ημερήσιες υποδόριες ενέσεις BLV των 2 mg, με ή χωρίς ταυτόχρονη χρήση αναλόγου πυρηνικού(t)ide. Μπορούν να συμπεριληφθούν ασθενείς με ταυτόχρονη χρήση πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης-άλφα.

Συμμετέχοντα κέντρα

Τα ακόλουθα κέντρα έχουν προσκληθεί και συμφωνηθεί να συμμετάσχουν στη μελέτη HERACLIS-BLV:

• Τμήμα Γαστρεντερολογίας, Ιατρική Σχολή Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Λαϊκό»
• Β’ Παθολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ιπποκράτειο»;
• Γαστρεντερολογικό Τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ευαγγελισμός»
• 4η Παθολογική Κλινική, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ευαγγελισμός»
• Πανεπιστημιακό Τμήμα Παθολογίας, Γενικό και Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Άγιοι Ανάργυροι»
• Γαστρεντερολογικό Τμήμα, Γενικό Αντικαρκινικό-Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών «Άγιος Σάββας».
• Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας-Πειραιά «Άγιος Παντελεήμων», Γενικό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής Αγία Βαρβάρα
• Τμήμα Εσωτερικής Ιατρικής, 417 NIMTS (Army Equity Fund Hospital)
• Γαστρεντερολογική Μονάδα, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Αλεξάνδρα»
• Μονάδα Ήπατος, Ευρωκλινική Α.Ε., Αθήνα
• Τμήμα Ιατρικής και Ερευνητικό Εργαστήριο Παθολογίας, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.
• Β’ Παθολογική Κλινική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης “Ιπποκράτειο”
• 4η Παθολογική Κλινική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Ιπποκράτειο»
• 1ο Τμήμα Παθολογίας, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Αλεξανδρούπολη
• Γαστρεντερολογικό Τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών
• Γαστρεντερολογικό Τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων
• Τμήμα Γαστρεντερολογίας & Ηπατολογίας Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης
• 1η Παθολογική Κλινική, Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, Ελλάδα.

Η περίοδος εγγραφής αναμένεται να διαρκέσει 6 μήνες. Υπολογίζεται ότι θα εγγραφούν περίπου 60-80 ασθενείς. Η ελάχιστη παρακολούθηση θα είναι 24 μήνες μετά την έναρξη του BLV, αλλά τα μη τελικά αποτελέσματα θα είναι διαθέσιμα νωρίτερα. Οι τελικές στατιστικές αναλύσεις και η προετοιμασία χειρογράφων αναμένεται να διαρκέσουν 6 μήνες. Έτσι, η συνολική διάρκεια της μελέτης υπολογίζεται σε 36 μήνες.

Μέθοδοι – Παρακολούθηση

Η παρακολούθηση των ασθενών θα βασίζεται στις αρχές της καθιερωμένης κλινικής πρακτικής σύμφωνα με τις υπάρχουσες εθνικές συστάσεις για τη θεραπεία ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα D. Επομένως, η εγγραφή των ασθενών σε αυτή τη μελέτη δεν θα επηρεάσει την τυπική κλινική πρακτική για τη διαχείρισή τους. Το έντυπο αναφοράς περίπτωσης (CRF) θα χρησιμοποιηθεί για τη συλλογή δεδομένων ασθενών πριν από την έναρξη της θεραπείας με BLV. Στη συνέχεια, τα τυπικά κλινικοεργαστηριακά δεδομένα θα καταγράφονται στους 6, 12, 18 και 24 μήνες θεραπείας με BLV. Τα δεδομένα των ασθενών σε διαφορετικές επισκέψεις θα καταγράφονται αναδρομικά ή προοπτικά ανάλογα με τη διάρκεια του BLV κατά τη συμπερίληψή τους σε αυτή τη μελέτη.

Πηγές:
https://clinicaltrials.gov/study/NCT05928000?locStr=Greece&country=Greece&distance=50&rank=3

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η φυματίωση παραμένει μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την παγκόσμια υγεία σήμερα. Παρά τις προσπάθειες για τον έλεγχο της νόσου τις τελευταίες δεκαετίες, στοίχισε πάνω από 1,6 εκατομμύρια ζωές το 2021, με πάνω από 10,6 εκατομμύρια ανθρώπους να αρρωστήσουν .

Αυτό οφείλεται εν μέρει στην έλλειψη αποτελεσματικών εργαλείων για την καταπολέμηση της νόσου, όπως δοκιμές και εμβόλια, και αποτελεί παράδειγμα ενός  παγκόσμιου συστήματος έρευνας και ανάπτυξης που δεν ανταποκρίνεται στη ζήτηση.

Τώρα, μια κλινική δοκιμή όψιμης φάσης που χρηματοδοτείται από την Wellcome και το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates επιδιώκει να προωθήσει ένα υποψήφιο εμβόλιο – M72/AS01E (M72) – σε κοινότητες που έχουν πληγεί περισσότερο, με τη δυνατότητα να γίνει το πρώτο νέο εμβόλιο φυματίωσης στον κόσμο  αν είναι αποτελεσματικό.

Πηγη: https://healthmag.gr/