ΗΜΕΡΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ για την καρδιακή ανεπάρκεια – Ενημερωτικό υλικό από Ελληνική Καρδιολογική εταιρεία

Με αφορμή τις Ημέρες Ευαισθητοποίησης για την Καρδιακή Ανεπάρκεια (1-7 Μαΐου) επισυνάπτουμε ένα περιεκτικό poster που περιέχει βασικές πληροφορίες για την Καρδιακή Ανεπάρκεια προς ενημέρωση των ασθενών και των πολιτών.

Επισυνάπτουμε επίσης πολυσέλιδο ενημερωτικό φυλλάδιο σε ηλεκτρονική μορφή.

 

Ενημερωση για την ΚΑ – ΕΚΕ ΟΕ ΚΑ 2023[2305843009262047355]

8SELIDO flyer Kardiaki Aneparkeia A 5

 

Με εκτίμηση,

Γιώργος Λιγνός

 

Τηλ.: 2107258006

url: www.hcs.gr

Τεχνητή νοημοσύνη ανιχνεύει με ακρίβεια τον καρκίνο – Έρευνα

Γιατροί, επιστήμονες και ερευνητές δημιούργησαν ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να ανιχνεύει με ακρίβεια τον καρκίνο, σε μια εξέλιξη που, όπως λένε, θα μπορούσε να επιταχύνει τη διάγνωση της νόσου και να οδηγήσει τους ασθενείς σε ταχύτερη θεραπεία.

Ο καρκίνος αποτελεί κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Προκαλεί περίπου 10 εκατομμύρια θανάτους ετησίως, ή σχεδόν έναν στους έξι θανάτους, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, η ασθένεια μπορεί να θεραπευτεί εάν εντοπιστεί έγκαιρα.

Το εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που σχεδιάστηκε από εμπειρογνώμονες του Royal Marsden NHS foundation trust, του Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο του Λονδίνου και του Imperial College του Λονδίνου μπορεί να εντοπίσει αν οι όγκοι που εντοπίζονται σε αξονικές τομογραφίες είναι καρκινικοί.

Ο αλγόριθμος αποδίδει πιο αποτελεσματικά και αποδοτικά από τις τρέχουσες μεθόδους, σύμφωνα με μια μελέτη τα ευρήματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό eBioMedicine του Lancet.

Καρκινικοί όζοι

«Στο μέλλον, ελπίζουμε η τεχνολογία αυτή θα βελτιώσει την έγκαιρη ανίχνευση και ενδεχομένως βοηθήσει στην θεραπεία του καρκίνου», δήλωσε ο Δρ Μπέντζαμιν Χάντερ, ειδικευόμενος κλινικής ογκολογίας στο Royal Marsden και κλινικός ερευνητής στο Imperial.

Η ομάδα χρησιμοποίησε αξονικές τομογραφίες περίπου 500 ασθενών με μεγάλους πνευμονικούς όζους για να αναπτύξει έναν αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης με τη χρήση της ακτινολογίας. Στη συνέχεια, το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης δοκιμάστηκε για να διαπιστωθεί αν μπορούσε να εντοπίσει με ακρίβεια τους καρκινικούς όζους.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης μπορούσε να προσδιορίσει τον κίνδυνο καρκίνου με σημαντική ακρίβεια.

«Σύμφωνα με αυτά τα αρχικά αποτελέσματα, το μοντέλο μας φαίνεται να εντοπίζει με ακρίβεια τους καρκινικούς μεγάλους πνευμονικούς όζους», δήλωσε ο Χάντερ.
Το μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης μπορεί επίσης να βοηθήσει τους γιατρούς να λαμβάνουν ταχύτερες αποφάσεις για ασθενείς με ανώμαλους όγκους που επί του παρόντος θεωρούνται μεσαίου κινδύνου.

Η ομάδα τόνισε ότι η μελέτη Libra – που υποστηρίζεται από το Royal Marsden Cancer Charity, το National Institute for Health and Care Research, το RM Partners και το Cancer Research UK – βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο. Θα χρειαστούν περισσότερες δοκιμές προτού το μοντέλο εισαχθεί στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πώς ιοί εκατομμυρίων ετών καταπολεμούν τον καρκίνο – Έρευνα

Υπολείμματα αρχαίων ιών, που έχουν περάσει εκατομμύρια χρόνια κρυμμένα μέσα στο ανθρώπινο DNA, μπορούν να βοηθήσουν το σώμα να πολεμήσει τον καρκίνο, λένε τώρα επιστήμονες.

Μελέτη του Ινστιτούτου Φράνσις Κρικ έδειξε πως τα υπολείμματα των παλιών αυτών ιών, που βρίσκονται αδρανοποιημένα, ξυπνούν όταν τα καρκινικά κύτταρα αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται.

Κατά τους ειδικούς, η διαδικασία αυτή βοηθάει το ανοσοποιητικό σύστημα να βάλει στο «στόχαστρο» τον καρκινικό όγκο και να του επιτεθεί.

Η επιστημονική ομάδα πίσω από αυτή την ανακάλυψη θέλει τώρα να εκμεταλλευτεί τα υπολείμματα των αρχαίων αυτών ιών για να σχεδιάσει εμβόλια που θα μπορούν είτε να αποτρέψουν τον καρκίνο, είτε να συνεπικουρήσουν τις θεραπείες τους.

Οι μελετητές είχαν εντοπίσει πως εάν τα β’ κύτταρα, που αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος, «περικύκλωναν» τους καρκινικούς όγκους, τότε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.

Τα Β κύτταρα, γνωστά και ως Β λεμφοκύτταρα, είναι τύπος λευκών αιμοσφαιρίων και παράγουν αντισώματα, πολεμώντας ασθένειες.

Το τι ακριβώς έκαναν τα εν λόγω κύτταρα για να πολεμήσουν τον καρκίνο του πνεύμονα ήταν άγνωστο, αλλά πειράματα έδειξαν τώρα ότι επιχειρούσαν να πολεμήσουν ιούς.

«Όπως αποκαλύφθηκε, τα αντισώματα αναγνώριζαν υπολείμματα ενδογενών ρετροϊών» δήλωσε ο καθηγητής Τζούλιαν Ντάουνγουαρντ, ερευνητής του Ινστιτούτου Φράνσις Κρικ, μιλώντας στο BBC.

Οι ρετροϊοί έχουν μια ιδιαιτερότητα – ένα «κολπάκι», όπως λένε οι ειδικοί.

Μπορούν να «περάσουν» ένα αντίγραφο των γενετικών τους οδηγιών μέσα στο δικό μας DNA.

Τι σημαίνει αυτό;
  • Πως το 8% αυτού που θεωρούμε «ανθρώπινο DNΑ» έχει, στην πραγματικότητα, ιογενή προέλευση
  • Ορισμένοι από αυτούς τους ρετροϊούς έχουν μπει στο γενετικό μας κώδικα δεκάδες εκατομμύρια χρόνια πριν και είναι κοινοί με τους «συγγενείς» μας, τους μεγάλους πιθήκους.
  • Ενδεχομένως να έχουν μπει και άλλοι ρετροϊοί στο ανθρώπινο γονιδίωμα, πριν από χιλιάδες χρόνια.

Όπως αναφέρει το BBC, ορισμένες από αυτές τις ξενικές… οδηγίες ενδεχομένως να έχουν ενσωματωθεί και να υπηρετούν σημαντικές λειτουργίες ενός των κυττάρων μας.

Ωστόσο, υπάρχουν και κάποιοι αυστηροί ελεγκτικοί μηχανισμοί, για να περιορίσουν την εξάπλωσή τους.

Ειδικοί εξηγούν ότι μέσα σε ένα καρκινικό κύτταρο, που πολλαπλασιάζεται ανεξέλεγκτα, επικρατεί το απόλυτο χάος και «χάνεται» αυτός ο αυστηρός έλεγχος των αρχαίων ιών.

Αυτές οι αρχαίες γενετικές οδηγίες δεν μπορούν πλέον να «αναστήσουν» ολόκληρους ιούς, ωστόσο είναι σε θέση να αναδημιουργήσουν θραύσματα ιών, που επιτρέπουν στο ανοσοποιητικό σύστημα να εντοπίσει μια ιογενή απειλή.

«Το ανοσοποιητικό σύστημα “ξεγελιέται” και πιστεύει ότι οι καρκινικοί όγκοι είναι μολυσμένοι, με αποτέλεσμα να προσπαθεί να καταπολεμήσει τον ιό. Οπότε λειτουργεί κάπως σαν συναγερμός» λέει στο βρετανικό κρατικό δίκτυο ο καθηγητής Γιώργος Κασσιώτης, επικεφαλής του τμήματος Ρετροϊικής Ανοσολογίας στο Κέντρο Βιοιατρικής Έρευνας του Ινστιτούτου Φράνσις Κρικ.

Τα αντισώματα «ενεργοποιούν» και άλλα μέρη του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο «σκοτώνει» τα μολυσμένα κύτταρα.

Επί της ουσίας, δηλαδή, το ανοσοποιητικό σύστημα προσπαθεί να σκοτώσει τον ιό αλλά στην προκειμένη περίπτωση σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.

Ο καθηγητής Κασσιώτης υποστηρίζει πως πρόκειται για μια αξιοσημείωτη αντιστροφή ρόλων για τους ρετροϊούς.

«Στο παρελθόν ενδεχομένως να προκαλούσαν καρκίνο στους προγόνους μας, λόγω του τρόπου με τον οποίο εισβάλλουν στο DNA μας, αλλά τώρα μάς προστατεύουν από τον καρκίνο» είπε ο καθηγητής, και συνέχισε:

«Κάτι που βρίσκω συναρπαστικό».

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature, περιγράφει πώς αυτό συμβαίνει φυσικά στον ανθρώπινο οργανισμό και εξηγεί ότι οι επιστήμονες θέλουν τώρα να ενισχύσουν αυτή την αντίδραση, δημιουργώντας εμβόλια που θα «διδάξουν» τον ανθρώπινο οργανισμό πώς να κυνηγάει τους ενδογενείς ρετροϊούς.

«Αν μπορούμε να το κάνουμε αυτό τότε, εκτός από θεραπευτικά εμβόλια, μπορούμε να δημιουργήσουμε και προληπτικά εμβόλια» είπε ο καθηγητής Κασσιώτης.

Η έρευνα αυτή έρχεται στη δημοσιότητα μετά από τη δημοσιοποίηση της μελέτης TracerX, που κατέγραψε με μεγάλη λεπτομέρεια την εξέλιξη καρκίνων του πνεύμονα, και έδειξε τη «σχεδόν άπειρη» δυνατότητα του καρκίνου να επιβιώνει.

Το γεγονός ότι ο καρκίνος είναι τόσο δύσκολο να καταπολεμηθεί, έκανε τους μελετητές να ζητήσουν από την επιστημονική κοινότητα να επικεντρωθεί στην πρόληψη της νόσου και όχι στη θεραπεία της.

Η Δρ. Κλερ Μπρούμπλεϊ, από το Βρετανικό Ερευνητικό Κέντρο κατά του Καρκίνου, δήλωσε:

«Όλοι έχουμε αρχαίο DNA στα γονίδιά μας, που μας κληροδοτείται από τους προγόνους μας και αυτή η συναρπαστική μελέτη αναδεικνύει το ρόλο που παίζει στον καρκίνο και πώς το ανοσοποιητικό μας μπορεί να αναγνωρίσει και να καταστρέψει καρκινικά κύτταρα».

Η ειδικός εξήγησε, επίσης, ότι απαιτείται εντατικοποίηση των επιστημονικών προσπαθειών για να αναπτυχθεί ένα εμβόλιο κατά του καρκίνου, ωστόσο «η μελέτη δείχνει ότι υπάρχει ένας συνεχώς αυξανόμενος όγκος ερευνών, που συνηγορούν στο ότι η αντιμετώπιση αυτή του καρκίνου ενδεχομένως να γίνει σύντομα πραγματικότητα».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Καρκινογένεση από ιό που μολύνει το 90% των ανθρώπων [μελέτη]

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν επιστημονική δημοσίευση για τις επιπτώσεις του Epstein-Barr (EBV).

Περισσότερο από το 90% των ανθρώπων έχουμε μολυνθεί από τον ιό Epstein-Barr (EBV), συνήθως στην παιδική ηλικία, ακόμα και χωρίς να το γνωρίζουν. Ο ιός EBV ανήκει στην οικογένεια των ερπητο-ιών. Αυτό συμβαίνει επειδή οι περισσότερες μολύνσεις από EBV είναι ήπιες ή δεν προκαλούν καθόλου συμπτώματα.

Ωστόσο, σε μερικούς ανθρώπους ο ιός EBV μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας. Ο ιός μπορεί να προκαλέσει οξεία λοιμώδη μονοπυρήνωση και να πυροδοτήσει την εμφάνιση διαβήτη τύπου 1. Μπορεί επίσης να παραμείνει στο σώμα μας σε λανθάνουσα κατάσταση για χρόνια και να οδηγήσει μακροπρόθεσμα σε αυξημένο κίνδυνο για ορισμένους καρκίνους, όπως λέμφωμα, λευχαιμία και καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα (Ντόρα) Ψαλτοπούλου (καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) και Γιάννης Ντάνασης συνοψίζουν τα νεότερα στοιχεία της πρόσφατης δημοσίευσης των Li και συνεργατών  από το Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια των ΗΠΑ στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Nature σχετικά με τους μηχανισμούς μέσω των οποίων ο ιός EBV μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση.

Τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι μια πρωτεΐνη-κλειδί του ιού συνδέεται εύκολα σε ένα συγκεκριμένο σημείο του ανθρώπινου χρωμοσώματος. Στα σημεία όπου η πρωτεΐνη συσσωρεύεται, το χρωμόσωμα γίνεται πιο επιρρεπές στη θραύση για λόγους που δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητοί. Η θραύση οδηγεί στη δημιουργία κυττάρων που έχουν μολυνθεί από τον ιό EBV σε λανθάνουσα μορφή και είναι πιθανότερο με την πάροδο του χρόνου να γίνουν καρκινικά.

Η πρωτεΐνη EBNA1 του ιού EBV έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή δεσμεύει το ιικό DNA σε συγκεκριμένα σημεία, κάτι που επιτρέπει στον ιό να επιβιώνει και να δημιουργεί περισσότερα αντίγραφα του εαυτού του. Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές έδειξαν ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη μπορεί να δεσμεύει και το ανθρώπινο DNA σε συγκεκριμένα σημεία. Μάλιστα αυτά τα σημεία βρίσκονται σε μια επαναλαμβανόμενη περιοχή του DNΑ που δεν κωδικοποιεί για πρωτεΐνες στο ανθρώπινο χρωμόσωμα 11 και περιλαμβάνει περισσότερα από 300 αντίγραφα μιας ακολουθίας 18 ζευγών βάσεων, η οποία είναι παρόμοια με την αντίστοιχη θέση δέσμευσης της EBNA1 στο ιικό γονιδίωμα του EBV.

Θραύσεις του DNA

Επιπλέον, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το επαναλαμβανόμενο DNA στη συγκεκριμένη περιοχή του χρωμοσώματος 11 του ανθρώπου αποτελεί μια ασταθή δομή που είναι εύθραυστη. Η συσσώρευση της πρωτεΐνης EBNA1 σε αυτή την περιοχή οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο θραύσεων στο DNA.

Αυτά τα γεγονότα θραύσης μπορεί να επηρεάσουν γειτονικές περιοχές του DNA που είναι γνωστό ότι ρυθμίζουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Η τροποποίηση της ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης σε αυτές τις περιοχές μπορεί να εκκινήσει μηχανισμούς καρκινογένεσης στο ανθρώπινο κύτταρο.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης δεδομένα αλληλουχίας ολόκληρου του γονιδιώματος για περισσότερους από 2.400 καρκίνους (Pan-Cancer Analysis of Whole Genomes Consortium) και βρήκαν ότι οι όγκοι που σχετίζονται με τον ιό EBV είχαν επίσης ένα ασυνήθιστα υψηλό αριθμό ανωμαλιών του χρωμοσώματος 11, ιδιαίτερα στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

Συμπερασματικά, τα καινοτόμα ευρήματα της μελέτης ανοίγουν το δρόμο για να βρεθούν νέοι τρόποι ανίχνευσης και εντοπισμού των ατόμων που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη καρκίνων που σχετίζονται με τον ιό EBV. Η δημιουργία εμβολίων έναντι του ιού EBV θα μπορούσε να προλάβει τις μακροπρόθεσμες επιπλοκές της μόλυνσης από τον ιό και σε αυτή την κατεύθυνση έχουν ξεκινήσει ήδη ερευνητικές προσπάθειες στις ΗΠΑ.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Χάπι για την αϋπνία προστατεύει από το Αλτσχάιμερ – Μελέτη

Ένα χάπι που λαμβάνουν οι Αμερικανοί για την αυπνία, διαπιστώθηκε ότι αποτελεί δίχτυ προστασίας για τη σοβαρή νευρολογική πάθηση του Αλτσχάιμερ.

Όπως καταγράφηκε σε μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση Annals of Neurology και δημοσιεύει η Huffington, ένα υπνωτικό φάρμακο που κυκλοφορεί στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία, μπορεί να προστατεύει από τη νόσο Αλτσχάιμερ, μειώνοντας τη συσσώρευση παθολογικών πρωτεϊνών στον εγκέφαλο, αναφέρουν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον.

Όπως εξηγούν οι ερευνητές, είχαν παρατηρήσει σε πειράματα σε ζώα ότι φάρμακα όπως το suvorexant μειώνουν τις πλάκες που δημιουργούν στον εγκέφαλο οι παθολογικές συσσωρεύεις ορισμένων πρωτεϊνών. Θέλησαν λοιπόν να εξακριβώσουν αν συμβαίνει το ίδιο και σε ανθρώπους.

Τι δείχνει η μελέτη

Στην μελέτη συμμετείχαν 38 πάσχοντες από αϋπνία, ηλικίας 45-65 ετών εκ των οποίων οι 13 έλαβαν μία ανενεργό ουσία (εικονικό φάρμακο), ενώ οι υπόλοιποι χωρίσθηκαν σε δύο υποομάδες. Κάθε μία από αυτές έλαβε διαφορετική δόση του suvorexant. Κανένας από τους εθελοντές δεν αντιμετώπιζε νοητικά προβλήματα.

Ανά δίωρο και επί συνολικώς 36 ώρες, οι ερευνητές λάμβαναν από τους εθελοντές τους δείγμα από το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Το υγρό αυτό περιβάλλει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό και λαμβάνεται με παρακέντηση στη σπονδυλική στήλη.

Οι ασθενείς λάμβαναν το φάρμακο που τους αναλογούσε στις 9 το βράδυ.

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, σε σύγκριση με τους εθελοντές που είχαν πάρει το εικονικό φάρμακο, όσοι πήραν υψηλή δόση από το suvorexant είχαν μείωση:

  • Κατά 10-20% στα επίπεδα του β-αμυλοειδούς
  • Κατά 10-15% στα επίπεδα μιας πρόδρομης μορφής της τοξικής ταυ

Αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκε διαφορά με τη χαμηλή δόση του suvorexant, έναντι του εικονικού φαρμάκου.

Τα ευρήματα αυτά θεωρούνται ενθαρρυντικά, διότι η αύξηση των επιπέδων αυτών των πρωτεϊνών σχετίζεται με προοδευτική επιδείνωση των νοητικών λειτουργιών.

«Τα ευρήματά μας επιβεβαιώνουν απλώς μία υποψία που είχαμε. Θα ήταν πολύ πρόωρο να αρχίσει κάποιος να παίρνει το υπνωτικό ως μέσο πρόληψης. Πόσο μάλλον που ενδείκνυται μόνο για τους πάσχοντες από διαγνωσμένη αϋπνία», έσπευσε να διευκρινίσει ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Brendan Lucey, αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον.

Και πρόσθεσε: «Δεν γνωρίζουμε επίσης αν το φάρμακο έχει μακροπρόθεσμη επίδραση στην προστασία των νοητικών δεξιοτήτων. Η μελέτη μας ήταν μικρή και πρέπει να επαληθευτεί σε μεγαλύτερο αριθμό εθελοντών. Τα έως τώρα ευρήματα, όμως, είναι ενθαρρυντικά».

Παράλληλα η νέα μελέτη έδειξε ότι τα επίπεδα δύο πρωτεϊνών (λέγονται β-αμυλοειδές και ταυ) μειώθηκαν στον εγκέφαλο υγιών εθελοντών που έλαβαν επί δύο συνεχόμενες νύχτες το φάρμακο suvorexant.

Το β-αμυλοειδές και η πρωτεΐνη ταυ

Το β-αμυλοειδές είναι μία πρωτεΐνη που δημιουργεί χαρακτηριστικές πλάκες στον εγκέφαλο των πασχόντων από νόσο Αλτσχάιμερ. Η συσσώρευσή του σημαίνει την έναρξη της νόσου. Αρκετά χρόνια αργότερα, αρχίζει να συσσωρεύεται στον εγκέφαλο και μία άλλη πρωτεΐνη, η ταυ (tau). Αυτή ασκεί τοξική δράση στους νευρώνες (νευρικά κύτταρα).

Όταν οι συσσωρεύσεις της πρωτεΐνης ταυ γίνουν ανιχνεύσιμες, οι ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν συμπτώματα όπως η απώλεια μνήμης.

To suvorexant είναι ένα υπνωτικό που ανήκει στους λεγόμενους ανταγωνιστές της ορεξίνης. Η ορεξίνη είναι ο κύριος ρυθμιστής της εγρήγορσης και η μείωση των επιπέδων της προκαλεί υπνηλία.

Η μείωση του β-αμυλοειδούς υποδηλώνει ότι το φάρμακο ενδέχεται να σταματά ή έστω να επιβραδύνει τις παθολογικές διεργασίες που οδηγούν στη νόσο Αλτσχάιμερ. Ωστόσο αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερες μελέτες, προειδοποιούν οι ερευνητές.

 

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Λοιμώξεις: Τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή δείχνει μείωση στο χειρουργικό σημείο

Η δοκιμή αυτή αποτελεί παράδειγμα επίτευξης του υψηλότερου επιπέδου τεκμηρίωσης με τη χρήση των υφιστάμενων πόρων. Το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP χρησιμοποιεί δεδομένα προσαρμοσμένα στον κίνδυνο που συλλέγονται από ιατρικούς φακέλους από κλινικά εκπαιδευμένο προσωπικό και περιλαμβάνει αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς 30 ημέρες μετά από μια χειρουργική επέμβαση.

Λοιμώξεις: Η πρώτη τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που συνδέεται με δεδομένα μητρώου από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών (ACS NSQIP) δείχνει ότι για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε παγκρεατοδουοδεκαδακτυλεκτομή, γνωστή και ως επέμβαση Whipple, η αλλαγή των αντιβιοτικών πριν από την επέμβαση μειώνει το ποσοστό των λοιμώξεων του χειρουργικού πεδίου (SSI). Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στην Εφημερίδα του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (Journal of the American Medical Association) (JAMA). Η κλινική δοκιμή είναι επίσης η πρώτη συνδεδεμένη με μητρώο χειρουργική κλινική δοκιμή που ολοκληρώθηκε στη Βόρεια Αμερική, σύμφωνα με τους ερευνητές.

“Το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP έχει μακρά ιστορία στη συλλογή δεδομένων υψηλής ποιότητας και στη βοήθεια των νοσοκομείων που χρησιμοποιούν τα δεδομένα αυτά για να βελτιώσουν τη φροντίδα που παρέχουν στους ασθενείς. Αυτή η μελέτη αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη για την αξιοποίηση αυτών των δεδομένων για την υποστήριξη μιας τυχαιοποιημένης κλινικής δοκιμής και τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των χειρουργικών ασθενών”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Clifford Y. Ko, MD, MS, MSHS, FACS, FASCRS, διευθυντής του Τμήματος Έρευνας και Βέλτιστης Φροντίδας Ασθενών της ACS. “Από την ίδρυσή του, το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP έχει συνδεθεί με τη βελτίωση της χειρουργικής ασφάλειας και έχει βοηθήσει τα νοσοκομεία και τους γιατρούς να παρέχουν καλύτερη φροντίδα στους ασθενείς. Τώρα, τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιούνται και για την προώθηση της επιστήμης της ιατρικής”. Οι τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές παρέχουν το υψηλότερο επίπεδο επιστημονικών αποδείξεων, ωστόσο η διεξαγωγή τους μπορεί να είναι δαπανηρή λόγω του κόστους συλλογής δεδομένων.

Με τη συλλογή δεδομένων για τη δοκιμή από το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP, οι ερευνητές μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν την κλινική δοκιμή με σημαντικά μειωμένο κόστος. Η δοκιμή αυτή αποτελεί παράδειγμα επίτευξης του υψηλότερου επιπέδου τεκμηρίωσης με τη χρήση των υφιστάμενων πόρων. Το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP χρησιμοποιεί δεδομένα προσαρμοσμένα στον κίνδυνο που συλλέγονται από ιατρικούς φακέλους από κλινικά εκπαιδευμένο προσωπικό και περιλαμβάνει αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς 30 ημέρες μετά από μια χειρουργική επέμβαση. Τα νοσοκομεία που συμμετέχουν στο μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP χρησιμοποιούν αυτή την εθνικά επικυρωμένη, βασισμένη στα αποτελέσματα προσέγγιση για τη μέτρηση και τη βελτίωση της ποιότητας της χειρουργικής περίθαλψης που παρέχουν. Η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή είναι η κύρια χειρουργική θεραπεία για τον καρκίνο του παγκρέατος και περιλαμβάνει την αφαίρεση της κεφαλής του παγκρέατος. Η επέμβαση χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία καλοήθων καταστάσεων και άλλων καρκίνων. Παρά τη βελτίωση της επιβίωσης από τη χειρουργική επέμβαση με την πάροδο των ετών, η συχνότητα εμφάνισης μικροβίων SSI μετά τη διαδικασία παραμένει υψηλή.

Σχεδιασμός μελέτης και ευρήματα

Οι ερευνητές εξέτασαν κατά πόσον τα αντιβιοτικά ευρέος φάσματος, συγκεκριμένα η πιπερακιλλίνη-ταζομπακτάμη, βελτίωσαν τα ποσοστά μετεγχειρητικών μικροβίων SSI σε σύγκριση με την κεφοξιτίνη, ένα αντιβιοτικό τυπικής φροντίδας. Η τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή φάσης 3 κάλυψε 26 νοσοκομεία στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Στη δοκιμή, η οποία διήρκεσε από τον Νοέμβριο του 2017 έως τον Αύγουστο του 2021, συμμετείχαν 778 ασθενείς.

Το ποσοστό των λοιμώξεων SSIs στις 30 ημέρες μετά την επέμβαση ήταν το πρωταρχικό αποτέλεσμα που μετρήθηκε:

Το 19,8% των ασθενών στην ομάδα αντιβιοτικών ευρέος φάσματος εμφάνισε μικρόβια SSI

το 32,8% των ασθενών στην ομάδα των αντιβιοτικών τυπικής φροντίδας είχαν μικρόβια SSI

Η προεγχειρητική χρήση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος σε αυτούς τους ασθενείς οδήγησε επίσης σε βελτιωμένα ποσοστά μετεγχειρητικής σήψης και μετεγχειρητικού παγκρεατικού συριγγίου. Τα ποσοστά θνησιμότητας ήταν επίσης χαμηλότερα για τους ασθενείς με αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα: “Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη χρήση της πιπερακιλλίνης-ταζομπακτάμης ως συνήθη φροντίδα για την ανοικτή παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή”. Η βελτίωση της ασφάλειας της χειρουργικής επέμβασης κατά του καρκίνου βοηθά τόσο τους ασθενείς όσο και την κλινική ομάδα να αντιμετωπίσουν τον καρκίνο πιο κατάλληλα και πιο επιτυχώς. Τα ευρήματα αυτής της κλινικής δοκιμής παρέχουν έναν καλύτερο τρόπο για τη μείωση της μικροβιακής λοίμωξης SSI σε μια εξαιρετικά πολύπλοκη χειρουργική επέμβαση για τη φροντίδα του καρκίνου.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πειραματική γονιδιακή θεραπεία μπορεί να αντιστρέφει τη νόσο Αλτσχάιμερ

Ενθαρρυντικά αποτελέσματα από τις πρώτες δοκιμές της θεραπείας σε μικρό αριθμό ασθενών στην Αγγλία.

Μία πειραματική γονιδιακή θεραπεία για τη νόσο Αλτσχάιμερ ενδέχεται να μειώνει με ασφάλεια τα παθολογικά επίπεδα μίας πρωτεΐνης στον εγκέφαλο, τα οποία είναι γνωστό ότι προκαλούν  τη νόσο, αναφέρουν επιστήμονες από τη Βρετανία.

Το εύρημά τους αναπτερώνει τις ελπίδες ότι μια μέρα θα βρεθεί τρόπος να νικηθεί η νόσος, που προσβάλλει περισσότερα από 100.000 άτομα στη χώρα μας.

Η γονιδιακή θεραπεία δοκιμάστηκε σε 46 ασθενείς και διαπιστώθηκε κατ’ αρχάς ότι είναι ασφαλής και καλά ανεκτή. Επιπλέον, κατόρθωσε να μειώσει κατά το ήμισυ τα επίπεδα της πρωτεΐνης ταυ (tau) στον εγκέφαλό τους.

Η πρωτεΐνη ταυ είναι σημαντική για τη δομή και τις μεταβολικές διεργασίες του εγκεφάλου, καθώς συμβάλλει στη σταθερότητα του σχήματος των κυττάρων του. Ωστόσο πρέπει να συνδέεται με συγκεκριμένες δομές των κυττάρων. Όταν είναι παθολογική, συνδέεται και με άλλες, σχηματίζοντας χαρακτηριστικά πλέγματα που προκαλούν τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Η νέα μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η νέα θεραπεία βελτιώνει τα κλινικά (εμφανή) συμπτώματα των ασθενών με Αλτσχάιμερ. Ωστόσο δείχνει πως υπάρχουν βιολογικές ενδείξεις βελτίωσης, που πρέπει να τις παρακολουθήσουν οι επιστήμονες περαιτέρω.

Γονιδιακή σίγαση

«Τα ευρήματα αυτά αποτελούν σημαντικό βήμα προόδου. Δείχνουν ότι μπορούμε να στοχεύσουμε αποτελεσματικά την πρωτεΐνη ταυ με ένα φάρμακο γονιδιακής σίγασης, με στόχο να επιβραδύνουμε (ή ακόμα και να αντιστρέψουμε) τη νόσο Αλτσχάιμερ», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Dr. Catherine Mummery, από το βρετανικό Εθνικό Νοσοκομείο Νευρολογίας & Νευροχειρουργικής στο Λονδίνο.

Η θεραπεία θα μπορούσε επίσης να αντιμετωπίζει και άλλες νόσους που προκαλούνται από τη συσσώρευση της παθολογικής πρωτεΐνης ταυ, πρόσθεσε.

Η ερευνητική θεραπεία ονομάζεται BIIB080 (MAPTRx). Χορηγήθηκε με στόχο να «σιγήσει» (αδρανοποιήσει) το γονίδιο που κωδικοποιεί την παθολογική πρωτεΐνη ταυ. Με αυτό τον τρόπο μειώνεται η παραγωγή της παθολογικής πρωτεΐνης και αλλάζει η πορεία της νόσου, αναφέρουν οι ερευνητές στην ιατρική επιθεώρηση Nature Medicine.

Έως στιγμής δεν υπάρχουν άλλες θεραπείες που να στοχεύουν την πρωτεΐνη ταυ, επισημαίνουν οι ερευνητές. Και προσθέτουν πως απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να εξακριβωθεί αν το παρατηρούμενο βιολογικό όφελος οδηγεί και σε κλινικό όφελος (δηλαδή σε βελτίωση των συμπτωμάτων των ασθενών).

Η νέα μελέτη

Η μελέτη είναι αρχικού σταδίου (φάση 1b). Γι’ αυτό τον λόγο εξέτασε κατ’ αρχάς την ασφάλεια της γονιδιακής θεραπείας MAPTRx.  Εξέτασε επίσης πως επηρεάζει τον οργανισμό των ασθενών με νόσο Αλτσχάιμερ και πόσο καλά στοχεύει το γονίδιο MAPT.

Οι 46 ασθενείς που συμμετείχαν στη μελέτη εντάχθηκαν σταδιακά σε αυτήν, μεταξύ 2017 και 2020. Η μέση ηλικία τους κατά την έναρξή της ήταν τα 66 χρόνια.

Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε ομάδες, οι τρεις εκ των οποίων έλαβαν διαφορετικές δόσεις από την ερευνητική θεραπεία. Η τέταρτη ομάδα (12 ασθενείς) έλαβε μία ανενεργό ουσία (εικονικό φάρμακο). Η χορήγηση έγινε με εγχύσεις στη σπονδυλική στήλη (στον  σπονδυλικό ή νωτιαίο σωλήνα) κάθε 4 ή 12 εβδομάδες.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν ύστερα την πορεία της υγείας των εθελοντών τους για 23 εβδομάδες. Όλοι οι ασθενείς που έλαβαν την ερευνητική θεραπεία ολοκλήρωσαν την αγωγή τους. Οι παρενέργειες που εκδήλωσαν ήταν ήπιας έως μέτριας βαρύτητας και διαχειρίσιμες.

Οι ερευνητές έκαναν επίσης μετρήσεις στα επίπεδα της πρωτεΐνης ταυ στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό των ασθενών. Το υγρό αυτό περιβάλλει τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Στους ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ τα επίπεδά της είναι αυξημένα.

Όπως διαπίστωσαν, στο τέλος της περιόδου παρακολουθήσεως είχαν μειωθεί κατά περισσότερο από 50% τα επίπεδα της πρωτεΐνης ταυ στους ασθενείς που είχαν λάβει τις δύο υψηλότερες δόσεις της θεραπείας.

 

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr

Ο Λύκος κατά την εγκυμοσύνη ενέχει αυξημένο κίνδυνο νοσηρότητας για μητέρα και έμβρυο

Τέσσερις φορές πιο πιθανό να χρειαστούν αίμα, 15 φορές πιο πιθανό να εμφανίσουν οξεία νεφρική ανεπάρκεια.

Οι μητέρες με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ) διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να αποκτήσουν πρόωρα μωρά ή μωρά με περιορισμένη ανάπτυξη και σχεδόν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να χρειαστούν μετάγγιση αίματος κατά τη διάρκεια του τοκετού σε σχέση με τις γυναίκες χωρίς τη συγκεκριμένη αυτοάνοση πάθηση.

Τα παραπάνω προκύπτουν από έρευνα στα αρχεία εισαγωγής των νοσοκομείων των ΗΠΑ της περιόδου 2008-2017. Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό ανοικτής πρόσβασης «RMD Open».

Επίσης, η έρευνα κατέδειξε ότι οι έγκυες με ΣΕΛ έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν και άλλα ιατρικά προβλήματα:

  • 15 φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν νεφρική ανεπάρκεια κατά τη διάρκεια του τοκετού
  • πάνω από τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν εκλαμψία ή μη φυσιολογική πήξη του αίματος σε όλα τα αιμοφόρα αγγεία του σώματος και
  • έντεκα φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν καρδιαγγειακές και περιφερικές αγγειακές διαταραχές, σε σχέση με τις γυναίκες χωρίς την πάθηση

«Η μελέτη καταδεικνύει ότι η εμβρυική και η σοβαρή μητρική νοσηρότητα εμφανίζονται σε υψηλότερο ποσοστό σε ασθενείς με ΣΕΛ σε σύγκριση με εκείνες που δεν πάσχουν από ΣΕΛ. Αυτή η ποσοτική εργασία μπορεί να βοηθήσει στην ενημέρωση και τη συμβουλευτική των ασθενών με ΣΕΛ, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του προγραμματισμού», σημειώνουν οι ερευνητές.

Από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Δερματικές παθήσεις: Ίσως είναι το πρώτο σημάδι ρευματολογικών παθήσεων

Οι δερματικές παθήσεις μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι ότι ένα άτομο έχει ρευματική νόσο που θα επηρεάσει επίσης τις αρθρώσεις, τους μύες ή τους συνδέσμους.

Οι δερματικές παθήσεις μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι ότι ένα άτομο έχει ρευματική νόσο που θα επηρεάσει επίσης τις αρθρώσεις, τους μύες ή τους συνδέσμους. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τι πρέπει να αναζητήσουμε, είπε η Δρ Κάθριν Ντάο, αναπληρώτρια καθηγήτρια εσωτερικής ιατρικής στο Τμήμα Ρευματικών Νόσων στο UT Southwestern στο Ντάλας. «Οι δερματικές βλάβες μπορούν να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή», δήλωσε ο Ντάο σε ένα δελτίο τύπου του πανεπιστημίου. “Αν σχετίζονται με αυτοάνοσο νόσημα, θα εκδηλωθούν όταν η νόσος είναι ενεργή. Όταν αντιμετωπίζονται αυτοάνοσα νοσήματα, οι δερματικές βλάβες συνήθως βελτιώνονται.”

Οι άνθρωποι θα πρέπει να επισκέπτονται τους γιατρούς τους εάν οι δερματικές τους βλάβες είναι επώδυνες ή εάν συνδυάζονται με άλλα συμπτώματα, όπως πυρετό, απώλεια βάρους, διάρροια ή πρήξιμο των αρθρώσεων. Είναι καλό να παρακολουθούμε τις δερματικές παθήσεις για να δούμε αν επιλύονται μόνες τους εάν δεν υπάρχει κανένα από αυτά τα άλλα συμπτώματα, είπε η Dao. «Εάν οι βλάβες επιδεινώνονται προοδευτικά, οι ασθενείς θα πρέπει να προσπαθήσουν να εισέλθουν για να δουν το γιατρό τους νωρίτερα για αξιολόγηση», είπε.

Η Ντάο είπε ότι είναι σημαντικό να αποφύγετε το ξύσιμο δερματικών βλαβών, οι οποίες μπορεί να επιδεινωθούν ή να προκαλέσουν μόλυνση. Προέτρεψε επίσης τους ανθρώπους να προστατεύονται από τον ήλιο και να κάνουν τακτικές δερματικές εξετάσεις. Η Dao και ο συνάδελφός της Dr. Benjamin Chong, αναπληρωτής καθηγητής δερματολογίας στο UT Southwestern, τόνισαν ορισμένα κοινά δερματικά προβλήματα που λένε ότι θα μπορούσαν να προμηνύουν μια σοβαρή ρευματική πάθηση.

Η φωτοευαισθησία μπορεί να είναι ένα πρώιμο σύμπτωμα του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου (ΣΕΛ) ή της δερματομυοσίτιδας, μιας σπάνιας ασθένειας που μπορεί να προκαλέσει μυϊκή αδυναμία και δερματικά εξανθήματα. Η άμεση έκθεση στον ήλιο ή το υπεριώδες φως θα μπορούσε να βλάψει το δέρμα, είπαν. Η έκθεση στον ήλιο μπορεί να προκαλέσει εξανθήματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται στη γέφυρα της μύτης και στα ζυγωματικά σε άτομα με ΣΕΛ. Ορισμένες βλάβες μπορεί να μοιάζουν με δακτυλίτιδα με τραχιά, κόκκινα μπαλώματα.

Αυτό μπορεί να σηματοδοτήσει υποξεία δερματική λύκο. Βλάβες, όπως ουλές, τριχόπτωση και πιο ανοιχτόχρωμο και σκούρο δέρμα, μπορεί να είναι μόνιμες σε περιπτώσεις δισκοειδούς λύκου. Ερυθρότητα και κνησμός μπορεί να εμφανιστούν πάνω από το τριχωτό της κεφαλής, το στήθος, το λαιμό, τα βλέφαρα, τα χέρια, τα χέρια και άλλες περιοχές που εκτίθενται στον ήλιο με δερματομυοσίτιδα. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να έχουν πυκνές, κόκκινες πλάκες στις αρθρώσεις. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιείτε αντηλιακή προστασία όταν βρίσκεστε σε εξωτερικούς χώρους, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης καπέλων, μακρυμάνικών πουκάμισων και παντελονιών.

Το κόκκινο, ανασηκωμένο, φολιδωτό, ασημί και κνησμώδες δέρμα μπορεί να είναι σημάδι ψωρίασης. Οι βλάβες είναι στο τριχωτό της κεφαλής, στους αγκώνες και στα γόνατα πιο συχνά, αλλά μπορεί να εμφανιστούν στο πρόσωπο, τις μασχάλες, την πλάτη, τον αφαλό, τη βουβωνική χώρα και τους γλουτούς. Το ξύσιμο θα μπορούσε να προκαλέσει περισσότερες βλάβες. Η έκθεση στο ηλιακό φως μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των βλαβών σε άτομα με ψωρίαση. Οι ασθενείς με μια πάθηση που ονομάζεται φαινόμενο Raynaud έχουν υποτονική ροή αίματος.

Αυτό μπορεί να προκαλέσει λευκό, μοβ ή κόκκινο χρωματισμό στα άκρα, συμπεριλαμβανομένων των δακτύλων των χεριών, των ποδιών, των αυτιών ή της μύτης. Το κρύο ή το άγχος μπορούν να λειτουργήσουν ως έναυσμα. Τα άτομα με αυτή την πάθηση πρέπει να κρατούν τα άκρα τους ζεστά. Οι επώδυνοι, μεγάλοι, κόκκινοι όζοι στα πόδια θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικοί του οζώδους ερυθήματος, το οποίο οφείλεται σε φλεγμονή του λιπώδους στρώματος του δέρματος. Αυτό μπορεί να προκληθεί από λοίμωξη, φαρμακευτική αντίδραση, εγκυμοσύνη ή αυτοάνοσο νόσημα.

 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι επιστήμονες αναπτύσσουν φορητό έμπλαστρο δέρματος για να μεταφέρουν ανώδυνα το φάρμακο μέσω του δέρματος. Πώς λειτουργεί?

Το δέρμα θεωρείται συχνά ένας βιώσιμος τρόπος χορήγησης φαρμάκου λόγω του υψηλότερου ρυθμού απορρόφησης και της στοχευμένης επιλογής χορήγησης. Ωστόσο, η διείσδυση φαρμάκων μέσω του δέρματος δεν είναι πάντα εύκολη. Μια ομάδα επιστημόνων έχει τώρα καταλήξει σε ένα ελαφρύ και φορητό έμπλαστρο δέρματος που θα κάνει την προσέγγιση πολύ πιο εύκολη τόσο για τους γιατρούς όσο και για τον ασθενή.

Η πρωτοποριακή καινοτομία παρέχει ανώδυνα υπερηχητικά κύματα στο δέρμα, δημιουργώντας μικροσκοπικά κανάλια για τη διέλευση του φαρμάκου, ανέφερε σε δελτίο τύπου το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT).

Οι ερευνητές διερευνούσαν ορισμένες εναλλακτικές λύσεις στις υπάρχουσες μεθόδους χορήγησης φαρμάκων.  “Το κύριο όφελος με το δέρμα είναι ότι παρακάμπτετε ολόκληρο το γαστρεντερικό σωλήνα. Με την από του στόματος χορήγηση, πρέπει να χορηγήσετε μια πολύ μεγαλύτερη δόση για να λάβετε υπόψη την απώλεια που θα είχατε στο γαστρικό σύστημα”, δήλωσε ο Aastha Shah, ένας από τους οι κύριοι συντάκτες της εργασίας. “Αυτή είναι μια πολύ πιο στοχευμένη, εστιασμένη μέθοδος χορήγησης φαρμάκων.”

Πώς λειτουργεί;

Η έκθεση στον υπέρηχο είναι το κλειδί για την ενίσχυση της διαπερατότητας του δέρματος στα φάρμακα. Η συσκευή είναι εξοπλισμένη με αρκετούς πιεζοηλεκτρικούς μετατροπείς σε σχήμα δίσκου που μετατρέπουν το ηλεκτρικό ρεύμα σε μηχανική ενέργεια.  Για τη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύτηκε στο Advanced Materials, η ερευνητική ομάδα αραίωσε τα φάρμακα σε υγρό διάλυμα και τα γέμισε στις πολυμερικές κοιλότητες της συσκευής. Όταν τα πιεζοηλεκτρικά στοιχεία έρχονται σε επαφή με ηλεκτρικό ρεύμα, δημιουργούν κύματα πίεσης στο υγρό, δημιουργώντας φυσαλίδες που σκάνε στο δέρμα. Αυτό δημιουργεί μικροπίδακες που διαρρέουν την επιδερμίδα περνώντας αβίαστα το σκληρό εξωτερικό φράγμα του δέρματος, την κεράτινη στιβάδα.

Από τι είναι φτιαγμένο?

Το έμπλαστρο αποτελείται από PDMS, ένα πολυμερές με βάση τη σιλικόνη που μπορεί να προσκολληθεί στο δέρμα χωρίς ταινία. Οι ερευνητές δοκίμασαν τη συσκευή μεταφέροντας μια βιταμίνη Β που ονομάζεται νιασιναμίδη μέσω του δέρματος. Η νιασιναμίδη είναι ένα συστατικό που χρησιμοποιείται σε προϊόντα περιποίησης δέρματος.

Στις δοκιμές με χρήση δέρματος χοίρου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η απορρόφηση του φαρμάκου ήταν 26 φορές υψηλότερη από την ποσότητα που θα μπορούσε να περάσει από το δέρμα χωρίς τη βοήθεια υπερήχων.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η νέα συσκευή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά ορμονών, μυοχαλαρωτικών και άλλων φαρμάκων μέσω του δέρματος.

«Αφού χαρακτηρίσουμε τα προφίλ διείσδυσης φαρμάκων για πολύ μεγαλύτερα φάρμακα, θα δούμε στη συνέχεια ποιοι υποψήφιοι, όπως οι ορμόνες ή η ινσουλίνη, μπορούν να χορηγηθούν χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνολογία, ώστε να παρέχουν μια ανώδυνη εναλλακτική λύση σε όσους είναι επί του παρόντος δεσμευμένοι να κάνουν αυτοχορηγούμενες ενέσεις σε καθημερινή», είπε ο Aastha Shah.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/